"คุณมาถึงที่หมายแล้ว"
เออน่ะ เห็นอยู่ ก็งงว่าพาขึ้นทางด่วนเพื่อ
สวัสดีค่ะ วาเลอรี่ เชอริชค่ะ
- ขอบัตรด้วยครับ - ได้ค่ะ
มาพบแบรนดอน วอลลิก
มาพบแบรนดอน วอลลิก ใช่
ขอบคุณค่ะ โอเค
- เพเชียนส์ ในห้า สี่... - พร้อมแล้ว
กำลังจะไปพบแบรนดอน วอลลิก ประธานสตูดิโอคนใหม่
เพื่อคุยเรื่องซิตคอมใหม่ ที่อาจจะถ่ายทำกัน
ยิ่งกว่าแค่อาจนะ วาล งานนี้เกิดแน่นอน
- ถ่ายฉันด้วยหรือเปล่า เพเชียนส์ - ถ่ายค่ะ
โอเค บิลลี่ ยังไม่มีอะไรแน่นอน เข้าใจไหม
เพราะฉันก็ยังไม่สะดวกใจ กับการใช้เอไอเขียนบท
ไม่แน่ใจด้วยว่าถูกกฎหมายไหม
โอเค อย่าเพิ่งพูดอะไร เรื่องกฎหมายเอไอนั่นดีกว่า
มันไม่เร้าใจเลย
อย่าเล่นบททนาย วาล คุณเป็นดารานะ
โอเค แต่ยังไง เราก็ต้องพูดถึงประเด็นนี้นะ
เพราะต่อให้ฉันจะอยาก กลับมาเล่นซิตคอมแค่ไหน
ฉันก็อยากให้สหภาพโอเคด้วย
สวัสดีจ้าทุกคน อ้าว ไม่มีใครอยู่เลย
"มีสิ มีคน ผมอยู่นี่ไง"
"สวัสดี ผมแบรนดอน"
- สวัสดีค่ะ วาเลอรี่ เชอริช - "ใครๆ ก็รู้จักคุณ วาเลอรี่"
"ขอบคุณมากครับ เราตื่นเต้นจริงๆ ที่ในที่สุดคุณก็ยอมมาที่นี่"
นี่ผู้จัดการฉันเอง
หุ้นส่วนอำนวยการสร้าง บิลลี่ สแตนตัน
"ทอม บราวน์สิท่า"
- ใช่ - ไม่ใช่ บิลลี่ สแตนตัน
ไม่ใช่นะ วาล เขาหมายถึง ดีไซเนอร์ชุดที่ผมใส่
อ๋อ กระโปรงมุ้งมิ้งนั่น
"ก่อนอื่นเลย ขอโทษที่ต้องประชุมผ่านซูม"
"เรากระจายกันอยู่ทั่วโลกน่ะ"
"คิดว่าด้วยวิธีนี้ทีมของเรา จะโฟกัสกับงานได้ง่ายกว่า"
- "ใช่ไหมล่ะ" - ถูกเผงเลยค่ะ
- แปลว่ามีทีมงาน... - "ครับ อยู่กันครบเลย"
"ทุกคน ปักหมุดขึ้นมาหน่อย"
- "ปักหมุดโชว์วาเลอรี่" - โอเค
- "ผมเตือนแล้วนะ วาเลอรี่" - สวัสดีทุกคน ทุกๆ คนเลยนะ
ถามหน่อย มีใครที่ไม่ได้ อยู่ในประชุมซูมนี้ไหม
"แจ๋วเลย ร้ายกาจ"
"โอเค ทุกคน เอาหมุดออกได้"
"ไว้เราเรียกค่อยกลับมานะ"
"ไง วาเลอรี่ ฉันริดลีย์ แมคอินทอช หัวหน้าฝ่ายการตลาดและการขาย"
"ริดลีย์เป็นผู้ช่วยมือขวาของผม"
"ตอนที่แบรนดอนออกจากยูทูบ เพื่อมาเป็นประธานนิวเน็ต"
"สายแรกที่เขาโทรหาคือการตลาด เขาไฟแรงน่าดูเลยล่ะ"
"เราจะทำรายการที่ดูได้ฟรีได้ยังไง คนจ่ายเงินให้แอปกันเยอะแล้ว"
เห็นด้วยอย่างยิ่ง ริดลีย์
ค่ะ ฉันเองก็เคยแสดง เรื่อง "มิสซิสฮัตต์" ที่เว่อร์วังมากๆ
"มิสซิสฮัตต์" ที่ฉายเมื่อไม่กี่ซีซั่นก่อน
ว่าด้วยคนสวนพาร์ตไทม์ที่ไขคดีได้
สามีเป็นสารวัตรตำรวจเก่า
- ค่ะ เอาเป็นว่าฉายทางเอปิกซ์ - "โอเค"
- ใช่เลย คนเรามีแอปเยอะไป - "ใช่"
ก็นั่นแหละค่ะ ริดเลอร์ ฉันเข้าใจเลย
"โอเค แต่ที่น่าตื่นเต้นน่ะ"
"เราได้คิดค้นวิธีลดต้นทุน ในการผลิตเนื้อหา"
"ด้วยการใส่ช่วงพักโฆษณา คั่นกลางรายการ"
โฆษณาเหรอ
"ใช่เลย วาเลอรี่ ของเก่ากลับมาใหม่อีกครั้ง"
"และที่นิวเน็ต เราก็อ้าแขนรับเรื่องนั้นเต็มที่"
"ไง ผมอาร์เบอร์ เอลเลียต หัวหน้าฝ่ายรายการและเนื้อหา"
"และผมรักซิตคอม"
งั้นฉันก็รักคุณ อาร์เบอร์
"วาเลอรี่ ฉันอียิปต์ โอคอนเนอร์ ฝ่ายวิจัยและพัฒนานิวเน็ต"
สวัสดี อียิปต์
"ผลวิจัยล่าสุดของเรา ชี้ว่าผู้ชมต้องการพัก"
"จากเส้นเรื่องซับซ้อนชวนสับสน ของซีรีส์ดาร์กๆ พวกนั้น"
"พวกที่แบบว่า 'เดี๋ยวนะ นี่หมอ เป็นทั้งสายลับทั้งซอมบี้เลยเหรอ'"
- "มันยังไงนะ" - สมเป็นอาร์เบอร์จริงๆ
"และเวลาที่คนอยากหัวเราะ"
"งานตลกที่ถ่ายกันแบบปกติ ก็ไม่ค่อยได้ฮาเท่าไร"
"เราอยากทำรายการทีวี ราคาเอื้อมถึง ย่อยง่าย คุณภาพดี"
"โดยมีดาวตลกที่เราไว้ใจ อย่างวาเลอรี่ เชอริช"
ใครนะ ฉันเหรอ
"คุณเป็นที่จดจำของแฟนๆ"
"จากรายการต่างๆ ทางทีวี"
- "จริงๆ นะ" - "ซิตคอม แสดงใน 'ไอแอมอิต'"
"และ 'รูมแอนด์บอด์'"
"รายการเรียลลิตี้ 'เดอะ คัมแบ็ก' ทั้งสองซีซั่น"
"และรายการเคเบิลทีวี ระดับพรีเมี่ยม"
"การที่คุณชนะรางวัลสมทบหญิง จากเวทีเอ็มมี่"
"ในบทมัลลอรี่ จาก 'ซีอิ้งเรด'"
และ "มิสซิสฮัตต์"
"ไหนจะ 'เดอะเทรเตอร์ส' อีก ให้ตายสิ"
ใช่ โชคดีที่ได้รับบทคนทรยศ
แต่โชคร้ายที่ถูกส่งกลับบ้าน ตั้งแต่ตอนที่สอง
ก็น่าผิดหวังจริงๆ
"แต่ได้มีมนะ"
"เชื่อเถอะ เขาไม่ได้ทรยศ เรื่องนั้นฉันมั่นใจสุดๆ"
"ทำไมถึงมั่นใจ"
"ก็แค่รู้สึกว่าเขาไม่ทรยศแล้วกัน"
"เหมือนกับฉันเอง"
"ไม่อยากรู้เหรอว่า ใครเป็นคนทรยศ"
"ฉันอยากรู้นะ"
"อย่างเครียดเลย"
(เครียดเลย)
"เครียดเลย"
ก็เครียดจริงๆ
"ตั้งแต่ทีวียุค 90 มาจนมีมฮิต ของทุกวันนี้ นี่คือวาเลอรี่ เชอริช"
"เราตัดสินใจว่าจะทำซีรีส์ โดยมีเธอคนนั้นเป็นศูนย์กลาง"
"และนั่นคือสิ่งที่เราทำ"
เป็นศูนย์กลาง...
งั้นก็ไม่ใช่แค่บทเมียตัวนำ
"นี่คือเรื่องราวของสาวโสดมีอายุ ที่มีมุมตลกและซับซ้อนอยู่ในตัว"
ตลก ผ่าน
ซับซ้อน ผ่าน
โสดเหรอ อย่าบอกสามีฉันแล้วกัน
โอ้โฮ โอเค
ส่วนเรื่องที่ว่ามีอายุ
ที่ว่ามีอายุนี่คืออายุเท่าไร
- "หกสิบ" - "หกสิบในทีวี ห้าสิบในชีวิตจริง"
ห้าสิบเหรอ คือ...
"ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้"
ไงล่ะเพลงของแชร์
ยังไงก็เถอะ เรื่องนี้น่าตื่นเต้นจริงๆ
เนอะ เอ่อ...
- ผู้จัดการกับฉัน... - หุ้นส่วนอำนวยการสร้าง
นั่นแหละ เขากับฉันกังวลอยู่เรื่องเดียว
"ว่ามาเลยครับ ได้ทุกอย่าง"
นั่นแหละ
โอเค
เรื่องเดียวที่ฉันกังวลก็คือ...
คือ มันคงจะดีถ้าเราคุยเรื่องเอไอ ให้ชัดเจนกันไปแต่เนิ่นๆ
"ทุกคน ขอบคุณวาเลอรี่หน่อย"
"ขอบคุณครับ ไว้เราค่อยมา ประชุมกันใหม่นะ ขอบคุณ"
(คอมสปอต คอมมิวนิเคชั่นส์)
อะไรเนี่ย จบแล้วเหรอ เกิดอะไรขึ้น
คุณจะไปพูดถึงเอไอทำไม
เพราะคุณไม่ยอมพูด
ใช่สิ ไม่เร้าใจเลย
- ไงๆ - ไง
แค่จะมาคุยเรื่องที่ค้าง...
- คุณไม่เป็นไรนะ - ครับ แค่นึกว่าคุณอยู่นิวยอร์ก
- ใช่ - ไม่ๆ อยู่ห้องทำงานสุดทางเดิน
โอเค
- นั่งก่อนครับ นั่งลง - อ้อค่ะ
คือที่ผมตัดจบประชุมซูม...
ใช่ ไม่น่าพูดถึงเอไอเลย
ไม่เร้าใจเลย ค่ะ
ฉันแค่ห่วงเรื่องที่ไม่มีนักเขียนบท
ต้องมีอยู่แล้วครับ เรามีนักเขียนบท
มีเหรอ สรุปว่ามีนะ โอเค ตกลงว่ามีมือเขียนบท
เรามีมือเขียนบทคู่สามีภรรยา จอชกับแมรี่ เอบรัมส์
เป็นหัวหน้าทีมนักเขียนบทของเรา
ทำงานร่วมกับอัลลาสซิสต์ โปรแกรมเอไอของเรา
จอชกับแมรี่เซ็นสัญญาแล้วด้วย คุณต้องชอบพวกเขาแน่
เซ็นแล้วด้วย แสดงว่าเก่งจริง
- ยอดฝีมือ - เยี่ยมเลย โอเค
มีผู้หญิงหนึ่ง ซึ่งดีมากเลย เพราะซีรีส์นี้เกี่ยวกับผู้หญิง
พวกเขาเขียนเรื่อง "เฟตช์"
ผู้หญิงสี่คนที่อยู่ในสวนสำหรับหมา เขาเข้าใจผู้หญิงแน่นอน
และคงเข้าใจหมาด้วย
แล้วสมาคมนักเขียนบท ไม่ว่าอะไรเหรอ
เราทำตามข้อตกลง ของทางสมาคมครับ ผ่านครับ
งั้นสรุปว่าเราคว้าตัว วาเลอรี่ เชอริชไว้ได้ไหมครับ
ขอฉันคิดดูก่อนนะ
- ตอบยังไงให้ทันใจ ตกลงค่ะ - เยี่ยมเลย
- ครับ แต่เราต้องคุยเรื่องข้อตกลง - เยี่ยม
วาเลอรี่กับผมต้องได้เป็น ผู้ควบคุมงานสร้างเท่านั้น
- เรื่องนั้นไว้... - แปลว่าตกลงใช่ไหม
แปลว่าตกลง ให้ตายสิ
จริงสิ ก่อนจะไป
เรื่องเอไอนี่ทางเราเน้น คุยกันแบบไม่เป็นทางการ
จำกัดวงคนให้รู้แค่เท่าที่จำเป็น
ผมเลยสงสัยน่ะ
คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง วาเลอรี่
คือฉัน...
ได้ข่าว... จากไหนนะ
ฉันไม่รู้ ก็ไม่รู้สินะ
ได้ข่าวมาน่ะ
- ก็ไม่รู้ทำไม... - ไม่เป็นไรครับ
ไม่เป็นไร ดีแล้ว แค่...
โอเค คืออย่างนี้นะ ในวงการของเรา...
เอไอมีภาพลักษณ์ที่ไม่ดีเลย ถูกไหม
- ค่ะ - ใช่
เราเลยมองว่าหกตอนแรก จะเป็นงานพิสูจน์แนวคิด
และพอเห็นว่ามันไปได้จริง
เราก็ค่อยหันมาใช้เอไอเต็มรูปแบบ
กับอีกสองสามตอนที่น่าจะได้ทำต่อ
- โอเค - แต่ช่วงนี้ปิดเป็นความลับไปก่อนนะ
ความลับ ดีเลยค่ะ ฉลาดมาก
ไม่ใช่ว่าผมกังวลหรืออะไรหรอกนะ เอไอน่ะมหัศจรรย์มาก
ยังไงซะ...
เอไอก็เลือกคุณ
เอไอเลือกฉันเหรอ จริงเหรอ รู้สึกสบายใจขึ้นมาเลย
- คิดงั้นเหรอ - แหงสิ
เยี่ยมเลย โอเค
ขอบคุณมากนะคะ ที่อุตส่าห์ถ่อมาจากห้องทำงาน
- สุดโถงทางเดินนี่เอง - ค่ะ แต่ก็อดปลื้มใจไม่ได้อยู่ดี
- รักษาตัวนะ - บาย ขอบคุณ
โอเคๆ
ผู้ควบคุมงานสร้างเลยนะ สักที
ตื่นเต้นชะมัด
ก็น่าตื่นเต้นจริงๆ แหละ ใช่
น่าจะบอกกันก่อน ว่ามีนักเขียนนะ บิลลี่
จะได้นัดประชุมตั้งแต่สัปดาห์ก่อน ฉันก็มัวแต่กังวลเรื่องนี้
- เลยดูเป็นคนเอาใจยากไปแล้ว - ผมไม่รู้เรื่องนักเขียนนี่ โอเคนะ
แล้วไปล้วงความลับมาได้ยังไง
ผมนอนกับผู้บริหารคนหนึ่ง คนมุมบนซ้าย
- จำใครไม่ได้หรอก - คิดว่าซูมยังเปิดอยู่ไหม
งั้นรีบเผ่นเถอะ ไปเลย
กลับมาแล้ว
ผมรู้ ผมจับตาดูคุณอยู่
- ประชุมเป็นยังไงบ้าง - เยี่ยมเลยค่ะ
ในทีมมีนักเขียนบท สมาคมนักเขียนบทก็ไม่ว่าอะไร
เพราะงั้นฉันไม่ใช่คนทรยศ
เยี่ยมเลย ผมก็มีข่าวน่าตื่นเต้นเหมือนกัน
คุณเจอโรเล็กซ์แล้ว คนขนของไม่ได้เอาไปสินะ
เปล่า คนขนของนี่แหละขโมยไป ผมน่าจะติดกล้องให้เร็วกว่านี้
โอเค แล้วข่าวน่าตื่นเต้นคืออะไร
บัตรสมาชิกโซโฮเฮาส์ของผม มาส่งแล้ว
ผมเพิ่งดาวน์โหลดแอปเสร็จ เราไปกินมื้อค่ำที่นั่นกันเถอะ
- คืนนี้เลยเหรอ - ใช่
คุณกินไปแล้วไม่ใช่เหรอ
ก็ใช่ แต่ใครจะไปสนล่ะ
นี่ ร้านมีโต๊ะว่าง ตอนหนึ่งทุ่มกับสามทุ่มครึ่งนะ
สามทุ่มครึ่งเหรอ
- ให้ตายสิ เราอยู่สเปนหรือไง - งั้นก็หนึ่งทุ่ม
แบบนั้นก็โอเค เดี๋ยวฉันขอไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อน
งั้นผมจะใส่แว่นใหม่
ลูกค้าร้านนี้มีแต่คนฮิปๆ
- ยังเด็กกันอยู่เลย - ใช่
เด็กก็เท่ได้
บรรยากาศก็ดี
แล้วดูวิวนั่นสิ
ก็วิวเดียวกับที่ห้องเรานั่นแหละ
ไม่ มันต่างกันอยู่นะ ห้องเรามองไม่เห็นเซนจูรี่ซิตี
วาล มันก็วิวเดียวกันแหละ เพิ่มเติมคือค่าสมัครสมาชิก
- ผมขอแครกเกอร์อีกชิ้นนะ - เอาเลย
ผมล่ะชอบนักล่ะ แครกเกอร์กับวิวสวยๆ เนี่ย
- อร่อยจริงเชียว - ฉันรู้
คุณชอบแบบแผ่นบางนี่นะ
เมื่อก่อนซื้อจากเทรเดอร์โจส์ ในเบรนต์วูด
เดี๋ยวนี้คุณไม่ซื้อมาแล้ว
- ก็แถวนี้มีเทรเดอร์โจส์ไหมล่ะ - เยอะแยะไป
- ทานของหวานกันไหวไหมครับ - เขาไหว แต่ฉันมีงานแสดง
แว่นเท่นะครับ
ขอบคุณ
ขอเป็นเค้กช็อกโกแลต แล้วก็คิดเงินได้เลย
ได้เลยครับ
คุณพูดถูกเผงเลย เรื่องแว่นใหญ่ๆ นี่ วาล
ดูดีมากเลยนะ
ใช่ แว่นใหญ่เบ้อเริ่ม ช่วงนี้กำลังมาเลย
- รู้ไหม - ไม่
ผมนี่แหละที่ช่วงนี้กำลังมา
เฮ้ เกร็ก ทางนี้เลย
- ไอ้สารเลวเอ๊ย - อะไรเหรอ มีอะไร
- ผมเพิ่งเห็นเกร็ก - เกร็กเหรอ
ใช่ คนที่บริษัทเก่าไง
ฉันรู้น่าว่าเกร็กคือใคร
เขามาทำอะไรที่นี่ เขาเท่ไม่ผ่านเกณฑ์ที่นี่สักหน่อย
คือว่านะ เราไปเลยดีกว่า
นึกว่าคุณอยากกินเค้กช็อกโกแลต
ไม่ได้ ผมอยู่ที่นี่ไม่ได้
อย่าให้เขาเห็นผม
มาร์ค คุณไม่ได้ทำอะไรผิด
ให้ห่อเค้กกลับบ้านไหมครับ
- ไม่ - ห่อค่ะ
- ค่ะ - โอเค
มาร์ค ฉันจะพูดอีกครั้งนะ
สมัยที่เรื่องตลกยังสุ่มเสี่ยง คุณยังเล่าเรื่องตลกในที่ทำงานเลย
- เดี๋ยวนี้ไม่มีใครสนหรอก - โอเคๆ ไปกันเถอะ ไปได้แล้ว
- เร็วเข้า ผมไม่อยากอยู่ที่นี่ - ให้ฉันหยิบกระเป๋า
- หยิบเสื้อฉันก่อน - โอเค เยี่ยม โอเค
- ไปเร็ว เขาหันไปทางอื่นแล้ว - วาล
วาเลอรี่ ว่าไง
นั่นชารอน เคส ผู้คัดเลือกนักแสดง เธอทำงานให้ซิตคอมทุกเรื่องเลย
มากับเจน ฟอนด้า
อยากเจอเจน ฟอนด้าไหม
ไม่ๆ ผมอยากกลับ
แบบนั้นมันเสียมารยาทนะ
เดี๋ยวฉันมา
- ไง ชารอน คนสวย - ไง วาเลอรี่
- ดีใจที่ได้เจอนะ - เช่นกัน
รู้จักเจน ฟอนด้าหรือเปล่า
- สวัสดี - สวัสดีค่ะ วาเลอรี่ เชอริช
ยินดีที่ได้รู้จัก วาเลอรี่
รู้จักกันได้ยังไงคะเนี่ย ชารอนแคสต์คุณไปเล่นหนังเหรอ
เราเป็นเพื่อนเดินเล่นกัน เราเดินเล่นแถวบ้านด้วยกัน
อ้าว เหรอ ฉันก็ชอบเดินเล่น
เป็นการออกกำลัง ที่ฉันโปรดปรานเลยล่ะ
คืนนี้ฉันกับสามี มาร์ค ก็เดินมานะ
ใช่ เราอยู่แค่นี้เอง ที่เซียร์ราทาวเวอร์ส
- นั่นแหละค่ะ - ดีจัง
อ้อ...
จะว่าอะไรไหมคะ ถ้าขอถ่ายอะไรลงโซเชียลหน่อย
- ได้สิ - เยี่ยม ไม่ต้องห่วงนะคะ
ฉันไม่โพสต์เรื่องการเมืองอยู่แล้ว
ไหงงั้นล่ะ
ก็ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน ฉันรู้สึกแบบนั้นน่ะ
มันเยอะสิ่งไปหมด
- ได้แน่นะคะ - ได้สิ
โอเค
นี่ ดูสิว่าฉันบังเอิญมาเจอใคร คุณเจน ฟอนด้าล่ะ
ไปเลือกตั้ง
ตลกดีนะ
ขอบคุณค่ะ
- ยินดีจริงๆ ที่ได้รู้จัก - ยินดีมากๆ ที่ได้เจอกันเสียที
โอเค
วาล
พระเจ้าช่วย
- เป็นอะไรหรือเปล่า - ไม่เป็นไร แค่ลื่นกระดาษเช็ดปาก
- โอเค - ฉันไม่เป็นไร
- ใช่ - งี่เง่าจริงๆ สมเป็นฉันเลย
- ฉันได้ข่าวเรื่องนิวเน็ตแล้วนะ - รู้แล้วเหรอ เพิ่งคุยกันวันนี้เอง
- ใช่ น่าตื่นเต้นจริงๆ - ไม่หรอก
ไม่ได้มีอะไรพิเศษเลยสักนิด
- เป็นผู้ควบคุมงานสร้างเองด้วยนี่ - ก็ใช่ ใช่แล้วล่ะ ใช่
งั้นก็ฝากฉันไว้พิจารณาหน่อยนะ
- ฉันน่ะชอบซิตคอมที่สุดเลย - เธอเด็ดสุดอยู่แล้ว
- ใช่ - นี่ครับ
นึกถึงฉันบ้างนะ
ถ้าได้กลับไป ทำงานอีกครั้งคงดีมากเลย
แหม ฉันนึกถึงเธอ เป็นเบอร์ต้นๆ อยู่แล้ว ใช่
ฉันมั่นใจว่าคราวนี้ต้องไม่เหมือนเดิม
จำได้ไหมใน "รูมแอนด์บอด์"
ที่ฉันอยากได้ทอม เซลเลก แล้วเธอบอกว่า "ไม่สนใจ"
ขอบอกไว้นะว่าเขาโทรกลับมา
และเขาคงตอบตกลงไปแล้ว เพราะงั้น...
- นั่นแหละ - คือ... ฉันขอโทษนะ
ฉันผิดเอง
- ฉันมั่นใจว่าคราวนี้ไม่เหมือนเดิม - วาล
โอเค นั่นสามีฉันเอง
อ๋อ โอเค
เข่าเลือดออกนะคนสวย นั่นน่ะ
"ผมต้องจำใจคุยกับเกร็ก"
เพราะคุณอดใจไม่อยู่ ต้องเข้าไปทักเจน ฟอนด้า
งั้นเหรอ แล้วเขาว่าไงบ้าง
"ดีใจที่ได้เจอ" น่าสมเพชเป็นบ้า
น่าสมเพชเหรอ
มาร์ค เขาคงดีใจที่ได้เจอคุณจริงๆ
เมื่อก่อนพวกคุณเป็นเพื่อนกันนี่
ถ้าเป็นเพื่อนกันจริง ทำไมไม่มาคุยกันดีๆ
แทนที่จะส่งอีเมล ในฐานะหุ้นส่วนมาไล่ผมออก
แล้วผมยืนของผมอยู่ดีๆ
แล้วบริกรก็เดินเอาถุง ใส่อาหารเหลือมายื่นให้
เกร็กมองผม อย่างกับเป็นยาจกห่อเศษอาหาร
มาร์ค เขาไม่มีทางคิดแบบนั้นหรอก โอเคนะ
- เขารู้ว่าคุณได้เงินชดเชยก้อนโต - ผมก็รู้สึกขายขี้หน้าอยู่ดี
โอเค
คุณได้พูดถึง "ไฟแนนซ์ดู๊ดส์" หรือเปล่า
ไม่ ไม่ได้พูดถึงเลย ก็รายการมันขายไม่ออก
แค่ตอนนี้หรอก
จะไปไหนน่ะ
ผมจะเดินเข้าครัว ไปกินไอ้เค้กบ้านี่คนเดียว
โอเค
นี่ แล้วที่นี่มันแอลเอนะ ช่วยอย่าชวนผมเดินไปไหนอีกล่ะ
ไม่ชวนแล้วล่ะ
ดูสิว่าฉันซื้ออะไรที่ร้านเทรเดอร์โจส์
ของโปรดของฉันกับสามี
แครกเกอร์อิตาเลียนแผ่นบาน... แผ่นบาง รสมะกอก
- ไว้ตัดออกทีหลังได้ใช่ไหม - ได้สิ โอเค
คือฉันสับสนนิดหน่อย
นี่ถ่ายเพื่อเทรเดอร์โจส์ หรือแครกเกอร์อิตาเลียนแผ่นบาง
เผื่อได้คอลแลบกับทั้งคู่นั่นแหละ มันดีงามตรงนี้ ใช่ไหมล่ะ
- โอเค ว่าไงว่าตาม - ใช่ๆ
- เอาพวกนี้มาเพิ่มอีก - โอเค ฉันจะไปหาที่ล้างจมูก
โอเค ส่วนฉันจะไปจ่ายเงิน
ไม่ออกเงินค่าที่ล้างจมูกให้อีกหรอก
วาลเหรอ
- อะไรเนี่ย - ได้ไง
เจนๆ
วาล ดีใจจังที่ได้เจอ
โธ่ เจน
เธอทำงานที่นี่แล้วเหรอ
เปล่าหรอก แค่ขโมยเสื้อฮาวาย
แล้วมายืนสแกนนู่นนี่เล่นขำๆ
ใช่ ก็ทำงานที่นี่น่ะสิ เป็นเพราะคุณเลยนะ
- ฉันเนี่ยนะ - ใช่
ตอนที่ฉันทิ้งคุณไว้ที่นิวยอร์ก...
จริงสิ วันนี้คุณลูกค้า ได้ทุกอย่างที่ต้องการไหมคะ
ที่ตั้งใจมาซื้อน่ะค่ะ เราต้องถามคำถามนั้นก่อน
อ๋อ ได้ครบเลย
ฉันรู้สึกแย่มาก ที่ตอนนั้นยังติดเงินคุณอยู่
เลยบอกตัวเองว่า
"หางานจริงๆ ทำได้แล้ว" นึกออกไหม
อ้อ
ไม่ใช่แค่คุณหรอก แต่ทุกคนเลย ฉันติดเงินคนไปทั่ว
มัวแต่วิ่งวุ่นทำสารคดี
- ขอให้คนหันมาสนใจสิ่งที่ฉันสนใจ - นั่นสิ
ภัยคุกคามจากบริษัทเทคยักษ์ใหญ่
หรือการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศ ส่งผลต่อแหล่งน้ำชนเผ่านาวาโฮ
ใช่ หรือชีวิตหรรษาของฉัน ที่กำลังก้าวสู่บทใหม่
มันก็น่าเสียดายนะ ที่สารคดีเราไม่ได้เกิด
ถ่ายฟุตเทจดีๆ มาได้ตั้งเยอะ
- มันไม่ได้อะไรหรอก - นั่นสินะ
- แล้วก็เกิดไฟป่าบ้าบอทั้งหลายแหล่ - นั่นสิ จริงด้วย
ฉันคิดถึงพวกคุณนะ
ใช่ เราเองก็เกือบต้องอพยพ
- ก็นั่นแหละ - ใช่
- บ้านยังอยู่ดีไหม - ไม่ ไฟลุกท่วมทั้งหุบเขา
เพราะเราไม่ได้จ่าย ให้หน่วยดับเพลิงเขตเรา
พอฉันพาม้าไปที่ปลอดภัยในมอนแทนา
ฉันก็ตัดสินใจได้ว่า "พอกันที"
ฉันย้ายมาเทรเดอร์โจส์สาขานี้ ที่อยู่นอกเขตไฟป่า
เช่าอะพาร์ตเมนต์ใกล้ๆ เดินมาทำงาน
จะได้นับก้าวเยอะๆ เนอะ
แล้วฉันก็เจอแฟนสาวแสนน่ารัก ที่อาศัยอยู่ในตึกเดียวกันด้วย
เรียกว่ามีทุกอย่างพร้อมสรรพ
ดีใจด้วยนะ เนอะ
- พอฉันคืนเงินทุกคนหมดแล้ว - อ้อ
ชีวิตฉันก็ง่ายขึ้นเยอะเลย
- มีถุงมาไหม - มีสิ มี
มีแต่ไม่ได้เอามา เลยต้องซื้อ
ไม่ต้องหรอก
จริงเหรอ
โอเค ขอบคุณนะ ดีจัง
แล้วคุณเป็นยังไงบ้าง
กำลังจะทำซีรีส์ชุดใหม่
ซิตคอม
- อ๋อ โอเค - ใช่
โอเค
- ทั้งหมด 103.61 ค่ะ - ได้เลย โอเค
ดีใจกับคุณด้วยจริงๆ นะ
- ฉันว่างานนี้ได้ดังระเบิดแน่ - ใช่
ชีวิตคนเรามันก็เท่านี้แหละเนอะ
- ไม่ต้องทำอะไรที่ท้าทาย - ก็นะ...
- ขออะไรเดิมๆ ที่รู้ๆ กันอยู่ - คือ...
เหมือนของที่กินแล้วสบายใจ ไม่ขออะไรใหม่
แต่งานนี้ก็ใหม่อยู่นะ
จะบอกว่าคราวนี้ต่างจาก พวกซิตคอมยุค 70 80 90 เหรอ
ไม่เหมือนเลย โอเคนะ
เอไอเป็นคนเขียนบท น่าจะเป็นเรื่องแรกที่ทำแบบนี้เลย
แต่อย่าบอกใครนะ เรื่องนี้ยังเป็นความลับ
ฟังดูน่าเอาไปทำเป็นสารคดีไหมล่ะ
- พร้อมไหม เจน - พร้อมแล้ว
ฉันยินดีที่จะแจ้งให้ทราบว่าบทดีมาก
ตลกมาก
เอไอตลกเหรอ
ก่อนอื่นเลยนะ เจน เรื่องนั้นเป็นความลับ ถูกไหม
และใช่ ตลกมาก ฉันขำออกเสียงตั้งสองรอบแน่ะ
แล้วก็เจอคำผิดสองสามที่
นั่นแปลว่าอะไรรู้ไหม ต้องมีนักเขียนบท
ไงล่ะ
นั่นแหละชื่อของซิตคอม "ฮาวส์แดต"
ใช่ๆ
เป็นคำพูดติดปากเบ็ธ ตัวละครของฉัน "ไงล่ะ"
ใช่ เธอเปิดโรงแรมเล็กๆ น่ารักๆ ในนิวอิงแลนด์
โดยมีหลานชายหุ่นล่ำ ชื่อ "โบ" คอยช่วย
"เบ็ธ" กับ "โบ" ก็ "บีแอนด์บี" น่ารักไหมล่ะ
ไงล่ะ
เป็นคำพูดติดปากที่ดีจริงๆ ว่าไหม
พูดออกมาได้ตั้งหลายแบบนะ
อย่าง "ไงล่ะ"
"ว่าไงนะ"
"เป็นไงล่ะ"
เนอะ ดีชะมัด
อ้าว นั่นบิลลี่นี่
โอเค มาพร้อมกระโปรงตัวเก่ง
- ไม่ได้ว่าอะไร แต่ดูน่ารักดี จริงๆ - จริงค่ะ
ไม่ร้อนเหรอ
ร้อนสิ แต่ต้องปังทั้งตัวไง
- ใช่ - ไง เจน ดีใจที่กลับมานะ
ไว้ค่อยคุยกันว่า ใครจะเป็นคนจ่ายค่าจ้างเธอ
- โอเค มาเถอะ มาทางนี้ - ใช่
พร้อมประชุม เตรียมงานครั้งแรกหรือยัง
คุณผู้ควบคุมงานสร้าง
พร้อมแน่นอน
น่าสนุกจัง ได้มานั่ง โต๊ะผู้หลักผู้ใหญ่กับเขาด้วย
ดูว่าของดีทำกันยังไง
- เออนี่ วาล - ว่าไง
ผมซื้อหมวกพวกนี้มา
(ผู้ควบคุมงานสร้าง)
คิดว่าถ้าใส่เข้าประชุมคงตลกดี
โอ๊ย ไม่ๆ ไม่เอานะ ไม่ฮาหรอก บิลลี่
"ผู้ควบคุมงานสร้าง" เนี่ยนะ ไม่
อย่าให้พวกโชว์รันเนอร์คิดว่า ฉันจะมายึดซีรีส์สิ
- ไม่เอานะ - ก็ได้ ไม่ฮาก็ไม่ฮา
แต่อย่างน้อยก็ให้เพเชียนส์ ถ่ายรูปพวกเราไว้หน่อย
- นี่ วาล - ก็ได้ เอาก็เอา
- ยืนตรงนี้ ส่วนผมยืนนี่ - โอเค
- ต้องสนุกแน่ - ถ่ายรูปกัน
โอเค ได้แล้ว
โอ้ พระเจ้า นี่มัน...
- สวยเลยนะ - ใช่
นั่นพวกโชว์รันเนอร์
- ตรงนั้นเหรอ - เห็นหมวกนั่นไหม
เปิดตัวได้ไม่ดีเลยนะ บิลลี่
โอเค
ดูสิ วาเลอรี่
"บิลลี่ สแตนตัน ผู้ควบคุมงานสร้าง" ขอถ่ายรูปไว้หน่อย
- วาเลอรี่ พระเจ้าช่วย - โอ้ ระวังนะ
กระเป๋าฉันน่ะ
ขอบคุณมากเลยนะ
ฉันดีใจมาก... ดีใจจริงๆ ที่ได้กลับมาทำงาน
หมอดูก็เคยทักแบบนี้ น่าจะเชื่อไว้แต่เนิ่นๆ
ขอตัวก่อนนะคนสวย ต้องไปทักทายนักเขียนบท
ไปสิๆ... ฉันจะส่งลิงก์แคสติ้ง ให้วันศุกร์นะ
- สวัสดีค่ะ แมรี่ จอช - ว่าไง
- สวัสดี - วาเลอรี่ เชอริชค่ะ
- ช่วยรับหมาที - สวัสดี
- ใช่ น่ารักจัง - เอาน้องไป เอาหมาไปที
เจ้าหมา
ขอบอกเลยนะคะว่า บทตอนแรกนี่สุดยอดเลย
ฉันหลุดขำตั้งสองรอบ
เนอะ
ชอบจริงๆ โลกบีแอนด์บีเนี่ย
ไอเดียหลักไม่ใช่ของเรา
โอเค
มีกล้องพวกนี้ทำไมเหรอคะ
ถ้าทุกคนรู้เรื่อง "เอไอ" แล้ว
ทำไมเราต้องเซ็น สัญญาเก็บความลับด้วย
ไม่ค่ะ ทุกคนก็เซ็นค่ะ เซ็นกันหมดนี่เลย
เราตื่นเต้นกันมาก ที่จะได้ร่วมงานกับคุณ วาเลอรี่
ตอนแมรี่กับผม เขียนบทเรื่อง "เฟตช์"
มีตอนที่เดเลีย... ซึ่งจูดิธ ไลท์เล่นไว้ดีมากจริงๆ
ต้องจำใจช่วยให้ เจ้าหมาค็อกคาพูพ้นทุกข์
แล้วกลับบ้าน มาเจอบ้านที่ว่างเปล่าคนเดียว
ผมนี่อึ้งไปเลย ที่ได้รับความรักทางอินเทอร์เน็ต
จากกลุ่มผู้หญิงมีอายุ มันแบบ... เหมือนมีคนเห็นค่าน่ะ
- ใช่ - อาจจะเป็นครั้งแรกเลยด้วย
ไม่รู้สิ เอาเป็นว่า ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่มีโอกาส
นำเสนอผู้หญิงคนหนึ่งที่มีชีวิตชีวา
แจ่มใส ทั้งที่วัยก็ไม่ใช่น้อยๆ
อย่างคุณ
ให้สาวๆ ในโลกออนไลน์ หลงรักได้...
- ใช่ - สองมุกไหนนะ
คุณบอกหลุดขำออกมาสองรอบเลยนี่
โอเค เริ่มพูดจา เหมือนนักเขียนบทจริงๆ แล้ว
ได้ยินแบบนี้ ฉันค่อยโล่งใจหน่อย เนอะ
ที่พวกคุณ...
ฉันดูออก เพราะในบทมีคำสะกดผิด
- มันไม่ควรผิดสิ - งั้นขอไปหยิบบทก่อน
- ใส่มุกลงไปด้วยเหรอ - แค่นิดหน่อย ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว
ดี ขยันสอนเอไอเข้าไป
มาแล้วจ้า
เอาล่ะค่ะ
โอเค เดี๋ยวก็หาเจอ
เพราะฉันพับมุมกระดาษ เหมือนหูหมาไว้
หลังจากซีรีส์เรื่องล่าสุด อย่าพูดถึง "หมา" กับเราเลยนะ
โอเค ไม่พูดหรอก ไหนดูซิ
นี่ไง มุกนี้เลย
"ก็ถ้าเธอย้ายเข้ามา บีแอนด์บี คงได้ย่อมาจากเบ๊อะบ๊ะบ้าบอ"
อันนั้นเราไม่ได้เขียน นั่นฝีมืออัล
อ้าว อัลเหรอ นักเขียนคนที่สามเหรอ
เปล่า เราเรียกเอไอว่า "อัล"
ย่อมาจาก "อัลลาสซิสต์"
ชื่อยาวไปใครจะเรียก
น่ารักดีนี่ ค่ะ
งั้น "อัล" ก็มาจาก "อัลลาสซิสต์"
เข้าใจคิด เรียกไปก็ไม่มีใครรู้
เนอะ มีนักเขียนบท คนที่สามชื่ออัลด้วยใช่ไหม
ทำงานทางไกล ไม่เข้าออฟฟิศ ฟังดูน่าเชื่อถือจะตายเนอะ
นักเขียนบทมีแต่พวกเพี้ยนๆ ไม่นับพวกคุณนะ
เข้าใจใช่ไหม เก็บเป็นความลับ จะได้พูดได้ว่า
"ให้อัลไปคิดมุกมาแล้วกัน" ใช่ไหมล่ะ
ต่อหน้านักแสดงและทีมงาน
เป็นฉากหน้าที่ดีเลย
- เป็นนักเขียนบทกับเขาแล้วเหรอ - เปล่า แค่อยากช่วยคิด
- เราพูดมากเกินไปแล้ว - เห็นด้วย
ใช่
นั่นคือเหตุผลว่าทำไม ต้องให้จิมมี่ เบอร์โรวส์มากำกับ
เพราะเขาพูดแค่พอประมาณ
เขาขอผ่านนะ
จิมมี่ไม่เอาด้วยเหรอ
- เมื่อไหร่ - ตัวแทนเขาส่งข้อความมา
โอเค ฉันรู้จักกับจิมมี่ เป็นการส่วนตัวอยู่แล้ว
เรากำกับซิตคอมเรื่องล่าสุดที่ฉันเล่น
ก็นั่นแหละ ตัวแทนปฏิเสธทุกงานอยู่แล้วนี่
ถ้าให้ตัวแทนตัดสินใจ
จิมมี่ไม่ได้กำกับ "เชียร์ส" หรอก เนอะ
หรือ "วิลล์แอนด์เกรซ" หรือ "เฟรเชียร์" หรือ...
- เราต้องไปแล้ว มีลูกต้องเลี้ยง - อ้อค่ะ
- โอเค - เริ่มกันเลยไหม
งั้นเรามาเริ่มกันเลย
หมายความว่ายังไง "มีลูกต้องเลี้ยง"
"คะ"
วาเลอรี่ เชอริช มาพบจิมมี่ ฉันโทรมาก่อนแล้ว
- "รอสักครู่นะคะ" - ได้
- เขาว่ายังไงบ้าง - ยังไม่ได้คุยกันเลย
แต่ฝากข้อความไว้กับแม่บ้าน ว่าฉันจะมาหา
"เชิญค่ะ เขาอยู่ที่สระว่ายน้ำ"
โอเค ค่ะ ขอบคุณ
อยู่ที่สระว่ายน้ำ
- โอเค เข้าไปเลย อ้อมไปสิ ใช่ - จะรอนี่ก็ได้นะ
ไม่ๆ ไม่เอา เจน ไม่
ตากล้องถอยกลับไปเลย
ฉันแจ้งไว้ว่า "วาเลอรี่ เชอริชมาพบจิมมี่"
ไม่ใช่ "วาเลอรี่ เชอริช กับขบวนตากล้อง"
แถมแม่บ้านบอกว่าเขาอยู่ที่สระ ถ้าเขาแก้ผ้าว่ายน้ำขึ้นมาล่ะ
ใช่ไหมล่ะ ไม่ได้เลย ห้าม เจ้าตัวไม่ได้ยินยอม
ประตูจะปิดแล้ว ไปอยู่อีกฟากรั้วเลยนะ
- ไปสิ เดี๋ยวก็โดนเรียกรปภ.หรอก - อย่าลืมล่ะ ว่าฉันต้องไป...
- ร้านเทรเดอร์โจส์ให้ทันสี่โมง - นั่นกุญแจฉันนะ
เผื่อว่าต้องเลื่อนรถ โอเคไหม
ทากันแดดกันเรียบร้อยหรือยัง
จิมมี่
- ไง วาล - ว่าไง
บุกบ้านคนอื่น ด้วยรองเท้าแบบนั้นได้ยังไง
ถ้าสายยางสปริงเกลอร์เป็นรู ถือว่าเราขาดกัน
แหม ดูคุณสิ ชีวิตดีๆ ที่ลงตัว
ชีวิตดีๆ ที่อยู่บ้านเช่าหรูหรา
บ้านใหม่ก็สร้างไม่เสร็จสักที นี่ก็สามปีเข้าไปแล้ว
ว้าว นี่บ้านเช่าหรอกเหรอ
บ้านเช่า เด็กๆ ก็เช่ามา
สวัสดีจ้ะ ฉันวาเลอรี่ เชอริช
- นั่งสิ - โอเค
- ขอกอดก่อนได้ไหม - ได้สิ
คุณนี่นะ
น้ำมะนาวไหม หรือเอาเป็นน้ำเปล่า
ไม่ล่ะ ไม่อยากรบกวน
อุตส่าห์มาหาผมถึงที่นี่
ผมก็อยากให้อะไรคุณบ้างนอกจาก
ตอบอย่างสุภาพว่า "ไม่ล่ะ ขอบคุณ"
แหม ไม่หรอก ที่นี่ก็ไม่ได้ไกลขนาดนั้น
แล้วฉันก็แค่อยากมายืนยันว่า ที่ตอบว่า "ไม่" คือตัวแทนคุณ
บางทีคุณอาจจะยังไม่ได้อ่าน...
ไม่ๆ ผมอ่านแล้ว
ผมอ่านเพราะคุณ ได้แสดงนำเลยล่ะที่รัก
อย่างในซีรีส์ของพอลี่ จี. คุณก็เล่นไว้ดีมากนะ
ทำเอาผมแปลกใจจริงๆ
ขอบคุณนะคะ
แต่นั่นมันแนวดราเมดี้นะ ดราเมดี้แสดงไม่ยากเลย
แต่นี่งานคอมเมดี้
- แล้วงานคอมเมดี้ก็ต้องพึ่งจิมมี่ - ไม่ใช่กับเรื่องนี้
- คือ... - มันเป็นบทที่ดีสำหรับคุณ
"นิวฮาร์ต"
บวก "ฟอว์ลตี้ทาวเวอร์ส" แต่ตัวนำเป็นผู้หญิง
- ใช่ - คุณต้องทำได้ดีแน่
- ขอบคุณ - แบบนี้ผมถ่ายมาเป็นล้านรอบแล้ว
ไม่ใช่เรื่องใหม่อะไรเลยสำหรับผม
ประตูเปิดแล้ว ไปๆ
ไปสิ เธอมาแล้ว มานู่นแล้ว
ไปๆ... เธอมาแล้ว ไปๆ...
ให้ตายสิ
โอเค เธอไม่เป็นไรหรอก
ดูสิ ไม่มีหญ้าติดตัวด้วยซ้ำ
คุณกล่อมให้จิมมี่ตอบตกลงได้ยังไง
อ๋อ ก็แค่คุยกับเขาน่ะ
นั่นแหละ ทีแรกเขาปฏิเสธ
แต่พอฉันเล่าว่าเรื่องนี้ สำคัญต่อฉันขนาดไหน
- ได้บอกไหมว่าเป็นงานเอไอ - บอกสิ บอก
แต่นั่นความลับนะเจน
ทำไมต้องเป็นความลับ ทำไมให้ใครรู้ไม่ได้
ภาพลักษณ์ไม่ดีไง
ใครๆ ก็กังวลเรื่องเอไอกันทั้งนั้น จริงไหม
แต่ฉันน่ะอยากปลดปล่อยเอไอ อยากรู้ว่าเอไอทำอะไรได้บ้าง
"เลี้ยวขวาเดี๋ยวนี้"
- มันบอกให้เลี้ยว... - ใช่
- ไม่เป็นไร - เลยแล้ว
เจน ล่าสุดที่ฉันไม่ขับตามมัน ฉันประหยัดเวลาได้ตั้งห้านาที
ฉันรู้ดีกว่าเอไอ
"เลี้ยวขวา"
- มันบอกให้เลี้ยวขวาแน่ะ - รู้แล้ว แต่มันผิดไง
ใช่ มันผิด ไม่ต้องห่วง
"เลี้ยวขวา"
จะไม่เลี้ยวเหรอ
ฉันรู้ว่าต้องเลี้ยวตรงไหน ซึ่งไม่ใช่ตรงนี้ ไม่ใช่เดี๋ยวนี้
"เลี้ยวขวา"
"เลี้ยวขวาเดี๋ยวนี้"
"เลี้ยวขวา"
"เลี้ยวซ้าย"
"เลี้ยวขวา"
(ตลอดไป วาเลอรี่ เชอริช)