Titra: Afrimi
Shkretëtira Kalahari në Afrikën e Jugut
është një nga vendet më të thata në Tokë.
Por çdo vit, një lumë derdhet nëpër male
dhe shndërron zemrën e kësaj shkretëtire.
Një oaz me gjelbërim të madh ngrihet nga pluhuri.
Delta Okavango , zbrazur dhe rimbushur për mijëvjeçarë.
çdo bimë dhe kafshë që kan jetuar ndonjëherë këtu
ai kërceu në ritmin e këtij cikli të sezonit të shkëlqyeshëm.
Si gjaku nëpër arteriet, uji mbështet gjithë jetën këtu.
Por një kafshë
lidhet veçanërisht me ujin.
Këta elefantë Kalahari kalojnë pjesën më të madhe të vitit duke kërkuar ushqim dhe ujë.
Pra, për ta, sezoni i përmbytjes në Delta është një moment i veçantë gëzimi.
Kjo është një pjesë e elefantëve që i shohim shumë rrallë.
Një burr 40 vjeç vëzhgon kopenë.
Shani është më e vjetra dhe më e mençur, pas motrës së saj, matriarkut të madh.
Kjo e vendosi atë në rreshtin tjetër për të qenë udhëheqës.
Do të jetë një përgjegjësi e madhe kur të vijë koha.
Tani për tani, ajo ka duart e saja në përpjekje për të rritur djalin e saj një vjeçar.
Dhe ky fëmijë është një dorë.
Takoni Jomo, një nga më të rejat në tufë.
Në këtë moshë të mahnitshme, me kaq shumë lloje të ndryshme kafshësh për të luajtur me të,
ai nuk është plotësisht i sigurt se ai madje e di se ai është ende një elefant.
Ai nuk mund të kërcejë nëpër ajër, kështu që me siguri nuk është një lechwe.
Por një babun... tani, i cili duket më shumë si ajo.
Ata nuk janë duke e blerë atë.
Le të themi se Jomo ka shumë për të mësuar për të qenë pjesë e kopesë.
Për elefantët, familja është gjithçka.
Në këtë grup të mirë-bashkuar, dikush gjithmonë ka një shpinë.
Dhe kjo është zakonisht Gaia, Motra Shani.
Ai është matriarku.
Një pozicion që do të fitohet përmes moshës dhe mençurisë.
Nëse ajo drejton, kopetë ndjek.
Pothuajse të gjithë këtu janë të lidhur me Gaia.
Motrat, kushërinjtë, vajzat, nipërit dhe mbesat.
Djem të moshuar, ata u larguan nga shtëpia në adoleshencën e hershme
për të kërkuar fatin diku tjetër.
Por ata do të kthehen herë pas here për të vizituar nënën time.
Dhe për t'u treguar djemve të rinj, si Jomo, si të shkaktoni telashe.
Gaia e di se Delta po thahet
dhe së shpejti ajo do të duhet ta largojë familjen nga këtu
në kërkim të ushqimit dhe ujit, derisa të kthehen nga përmbytjet dhe kështu munden.
Këto janë elefantët e fundit në Tokë
ende në gjendje t'i bëjë këto migrime epike mbi mijëra milje
siç vepruan etërit e tyre.
Për shumë njerëz, udhëtimi do të jetë i ri dhe emocionues, por edhe i rrezikshëm.
Shumë do të varet nga përvoja e Gaia
dhe mençuria kaloi nga brezat e elefantëve.
Do vit, udhëtimi është një sfidë...
por këtë vit, e gjithë jeta e tyre do të ndryshojë.
Dy muaj më vonë, uji tërhiqet dhe parajsa kthehet në pluhur.
Jomo drejton taksën e ujit.
Delta është bërë një seri pishinash që zhduken,
dhe këto vrimat e fundit janë vende të shkëlqyera për t'u përmbushur
me familjet e tjera në lagje.
Jeta shoqërore është si oksigjeni për këta elefantë.
Dhe e përqafuan së pari me fytyrën e tij.
Shani tashmë ka humbur gjurmët e Jomo.
Këtu është!
Oh, um...
Çfarë po bën?
Elefantët e moshuar e gjithë kjo mund të jetë uji i fundit i lehtë për disa muaj,
kështu që ata do të përfitojnë plotësisht nga ajo.
Është koha për një festë pishine!
Kur Jomo është shumë i stimuluar, ai mund të marrë pak...
nervoz.
Atje.
Të paktën këta djem janë shumë më të mëdhenj se ai.
Epo, kjo doli shumica e ujit të pijshëm në baltë.
Sidoqoftë balta është e dobishme për elefantët.
Ajo vepron si krem ​​dielli dhe ata madje e hanë atë për të ndihmuar në... problemet e stomakut.
Ouch.
Ugh, kush e bëri atë?
Por baltë ka një anë të errët.
Bëhet ngjitës i rrezikshëm.
Koha është në ankth dhe e pyet Gaia kundër baltës.
Jomo mezi është jashtë.
Por një viç mashkull i ri është bllokuar dhe mbyt.
Matriarku është me nxitim për të ndihmuar.
Ai nuk është viçi Gaia,
por ajo e di se do të vdesë nëse nuk mund të durojë baltën.
Dhe ajo është e vetmja me përvojë në këtë drejtim.
Koka e tij është e ngritur. Ky është hapi i parë.
Nëna e tij është çmendur nga dhimbja,
por ai e di nëse dikush hyn brenda,
do të prishë baltën dhe do t'i keqësojë gjërat.
Edhe për Gaia, kjo është një sfidë.
E mban kokën e madhe viçin
dhe heq baltën nga goja dhe bagazhi që të mund të marrë frymë.
Boshllëku i rrugëve të frymëmarrjes do të blejë kohë.
Gaia shikon Shanin për të ndihmuar në qetësimin e nënës së viçit.
Viçi është i rraskapitur dhe këmbët janë bllokuar thellësisht.
Por Gaia ka një plan.
Nëse ajo mund të gërmojë vetëm një shteg mjaft të madh për të shpëtuar nëpër baltë,
viçi mund të jetë në gjendje të shkojë vetë.
Shani nuk mund të ketë një mentor më të mirë.
Gaia nuk heq kurrë dhe nuk do ta lërë familjen e saj pas.
Kjo matriarkë është një forcë që duhet të konsiderohet.
Dhe një model i fuqishëm për tërë tufën.
Gaia pa Delta të thahej si kjo
për secilën prej tyre 50 vjet dhe njeh shenjat.
Ajo e di se koha e tij është zhdukur.
Kujtimet e çdo udhëtimi që ajo ka marrë ndonjëherë janë ruajtur në mendjen e saj.
Të gjitha rrugët dhe ndalesa e ushqimit.
Shenjat dhe rreziqet.
Do t'ju duhet gjithçka për të lundruar në këto toka të paparashikueshme.
Gaia e çon kopenë te pjekja në Kalahari.
Duket si e çmendur!
Por nëse ajo pret, vrimat e ujit që do t'ju duhen në udhëtimin e tyre
do të thahet para se t'i arrini ato.
Dhe ata do të jenë në gjendje të kapërcejnë shkretëtirën.
Familja bashkohet me eksodin masiv të kafshëve duke lënë Deltën.
Ata u nisën për një udhëtim mijëra milje.
Një që mund të zgjasë deri në tetë muaj.
Pas katër ditësh udhëtimi, Gaia i çon ata në një pyll me hije brenda
në rast se ai kujton se ka pod për të ngrënë.
Por ka një surprizë të papritur.
Të afërm të largët.
Një pjesë e familjes së fisit Gaia nuk e ka parë më shumë se një vit.
Ata gjithashtu bëjnë një ndalesë në udhëtimin e tyre.
Është një shans i shkëlqyeshëm për të kapur miqtë e vjetër,
dhe mund të bëjë disa të reja.
Për Jomo, ky mund të ishte fillimi i një miqësie të përjetshme
dhe një lidhje e vlefshme për një pjesë krejt të re të familjes së tij.
Lidhjet emocionale midis elefantëve janë po aq të forta dhe të qëndrueshme për aq kohë sa tonat.
Shani rikthehet përsëri me një kushëririn të cilin nuk e ka parë në moshë.
Ata bisedojnë me njëri-tjetrin me tinguj të thellë në duartrokitje që funksionojnë nga një distancë e shkurtër...
Dhe distanca të mëdha udhëtimi nëpër tokë.
Por asgjë nuk është më shumë se të ngjitet në prekje.
Në rregull, u thashë përshëndetje për ta.
Ata erdhën këtu për drekë.
Teknika e vjetër e lëkundjes së pemës prodhon...
një pod.
Epo, kjo nuk do ta ushqejë kopenë.
Shani një pemë master që dridhet.
Hmm... pa fat.
Duket se kjo ndalesë ushqimi është një bust.
Prisni një minutë!
Kush është ky djalë?
Ai erdhi për të vizituar nënën e tij në familjen tjetër.
Një dem i mrekullueshëm dhe ai e ka një mashtrim deri në mëngë.
Oh, ai do të fitojë shumë miq me këtë mashtrim të partisë.
Të gjithë i duan këto pods.
Jomo ka gjetur një model rol.
Një ditë
Këto pasta janë vetëm ato që i duhen Gaia dhe familja.
Ushqime me energji të lartë për t’i mbajtur ato të vazhdojnë rrugën e gjelbër të gjatë.
Shani ndjen një ulërimë të re duke dridhur tokën poshtë këmbëve të saj.
Tinguj me frekuencë të ulët.
Shumë më e vogël se sa njerëzit mund të dëgjojnë.
Ka mesazhe nga elefantët në rrugën e gjelbër.
Është koha për të vazhduar më tej.
Përpara tyre është një rrjet mahnitës i qarqeve dhe linjave
që shtrihet nga shkretëtira në horizont.
Linjat misterioze janë mënyrat e vjetra të elefantëve.
Rrethet janë vrima uji, të cilat mbledhin shi dhe presin për disa muaj,
derisa të avullojë.
Disa vrima përmbajnë ujë të pijshëm të mjaftueshëm
që familja të mbushet përsëri dhe të udhëtojë në tjetrën.
Por të tjerët janë shumë larg.
Dhe disa do të jenë bosh.
Vrimat e ujit janë gurë hap pas hapi
familja do të duhet në udhëtimin e tyre njëjavor për të kaluar këtë shkretëtirë.
Dhe lidhja e tyre së bashku është si zgjidhja e enigmës
që kërkon përvojë shumë vjeçare.
Pas një dite paradite nën diellin e fryrë,
familja është dëshpërimisht e etur.
Shani dhe Jomo nxitojnë në vrimën e ujit në
shpresa për të pirë ujë të pastër përpara se të ngjitni të gjithë.
Gol.
Shani mund të nuhasë akoma ujin, por është shumë larg.
Jomo do të jetë i etur.
Por ka një erë tjetër të erës.
E pazakontë, por me siguri të njohur.
Shani është hutuar nga etja e saj.
Një elefant duhet të ketë mbërritur këtu rreth një vit më parë,
të dëshpëruar për ujë por jo duke e gjetur atë.
Kjo është një kujtesë e aksioneve.
Ritmi i vrimave të ujit nuk është një lojë.
Kockat fryhen nga rëra dhe zbardhen nga dielli.
Por Shani ende duket se e njeh elefantin që kanë ardhur.
Ndoshta ajo ishte një e afërme.
Ose mbase ai ishte një elefant që u takua vetëm një herë.
Dhe është e vërtetë që Elefantët kurrë nuk harrojnë.
Jomo lindi vetëm rreth kohës, ky elefant vdiq.
Shani i kalon një kockë sikur duke u përpjekur t’i mësojë diçka.
Elefantët duket se kanë një lidhje të thellë me të kaluarën e tyre,
dhe një respekt për ata që u larguan para tyre.
Ka kaq shumë tokë për të mbuluar.
Nëse zgjat një ditë ose dy do të varet nga shpejtësia e...
dhe Gaia marrin rrugën më të drejtpërdrejtë në vrimën tjetër të ujit.
Tani nuk ka asnjë diferencë për gabime.
Aq shumë çudira të reja për të vegjlit për të parë në safarin e tyre të parë.
Jomo ishte i uritur shokët e lojërave në këtë udhëtim të gjatë.
Ai do të pëlqente të luante me këtë cheetah të vogël të lezetshme.
Por ndoshta jo ndërsa nëna është rreth.
Më në fund, një shenjë inkurajuese.
Ushqyesit e bletëve të minës fole afër jetës së pasur të insekteve
në mënyrë që ata të mund të ushqejnë çunat e tyre.
Është një shenjë e Gaia që kopetë duhet t'i afrohen ujit.
Dje ishte një kujtesë për vdekjen.
Por sot, ajri është i gjallë.
Dhe ata mund ta ndiejnë atë në kockat e tyre gjigande.
Padyshim që këtu ka ujë!
Bëni vend, të gjithë!
Ka një kohë për ndarje,
por kur elefantët duhet të pinë, mbijetesa e saj është më e madhja.
Jomo gjeti disa shokë loje.
Warthogs.
Duken si argëtuese!
Para së gjithash, ai duhet të presë për ta derisa nëna e tij të duket larg.
Dhe... atje ai shkon.
Koha që disa prej jush të fshihen.
Por leshrat nuk duket të jenë kështu.
Duket sikur ta kalosh në etiketë.
Këto derra janë shumë shpejt për të.
Jomo do të vëzhgonte kafshët gjatë gjithë ditës nëse do të mundej.
Me përjashtim të asaj.
Kafsha e vetme që nuk do të lëvizë për një elefant është një buall.
Nuk po lëviz.
Jomo është në të vërtetë mjaft i guximshëm...
kur është me nënën e tij.
Shani tundet ujë të freskët nga lart, i cili zakonisht funksionon.
Por ky ujë u shkatërrua
të kafshëve që kalojnë pranë dhe duke parë kush e di se çfarë tjetër në të.
Pa ujë të pijshëm.
Por të paktën kjo oaz vjen me pyjet e veta të vogla mopane.
Elefantët e duan mopanin.
Dhe gjethet e saj përmbajnë të paktën pak ujë.
Një elefant mund të hajë 600 paund gjethe dhe degë në ditë.
Kjo është ekuivalenti i djathrave dy e gjysmë.
Por ata kanë një konkurrencë të frikësuar për këto gjethe.
Dhe ai është në një ligë tjetër në tërësi.
Krimbat e Mopanit mund të hanë dy herë peshën e tyre trupore të gjetheve në ditë.
Unë jam vrasësi i mbretit që ne molë
dhe mund të shkatërrojë qindra milje pyll.
Këto krijesa nuk mund të dëbohen.
Këta janë rivalë të frikësuar.
Disa krimba duhet të hanë gabimisht.
Po, elefantët janë barngrënës,
por pak proteina shtesë nuk dëmton askënd.
Ju keni marrë, Jomo!
Kafsha më e madhe tokësore në Tokë
i ndjekur nga një vrasës shumë i uritur.
Ky pyll i shkatërruar nuk ka asgjë për ta tani.
Por ku vijon?
Thellë në kujtesën e saj, Gaia e di.
Është një vend ku shumë prej tyre nuk kanë qenë kurrë më parë.
Dhe mbërritja atje do të provojë besimin e tyre në Gaia.
Pjata më e madhe e kripës së Afrikës shtrihet para tyre.
Është e gjerë, brutale dhe duket e pamundur të kalosh.
Shtigjet e vjetra të çojnë në një vend fantastik.
Një ishull që ngrihet nga kripa si një mirazh.
Por ky ishull është shumë i vërtetë
dhe ofron një rrugë shpëtimi befasuese për udhëtarët.
Pemë Baobab.
Trungjet e tyre të fryra janë plot me ujë,
e cila ishte ruajtur muaj më parë gjatë sezonit të shirave.
Gaia shpresonte që ajo do ta mbajë gjallë familjen e saj
për hapin e dytë të kalimit të tiganit të kripës.
Është uji i vetëm për 200 milje.
Gaia gjeti ishullin,
por është Shani ai që i mëson elefantit më të ri se çfarë të bëjë me baobabi.
Ajo shqyeu hapur guaskën e trashë,
kështu që Jomo dhe të vegjlit mund të arrijnë në lagështinë e ruajtur më poshtë.
Formoni këto pemë në horizont
duhet të ketë qenë një shenjë shpëtimi për brezat e elefantëve të lodhur.
Dhe nën degëzat e tyre... shtrati.
Vetëm kur shkëlqeni qiellin dhe nxehtësia është drita e ditës
bëjnë që krijesat e çuditshme të ishullit të shfaqen.
Ky është një vend magjik ku elefantët mund të ëndërrojnë.
Mendjet e reja mund të gumëzhinin nga emocione
për ta bërë këtë udhëtim për herë të parë.
Ndoshta Shani dhe pleqtë ëndërrojnë për kohën
paraardhësit e tyre u prezantuan nga ky ishull.
Një pjesë e një zinxhiri të pandërprerë të njohurive shtrihet mijëvjeçarë.
Mëngjeset e shkretëtirës janë të ftohta.
Pra, Jomo dhe Shani nuk nxitojnë të ngrihen.
Gaia duhet të sigurojë një familje në lëvizje,
edhe pse eshtrat e vjetra po rrudhen pak këto ditë.
Por, pavarësisht nga mosha juaj, marrja më lart nuk është e lehtë kur jeni në këtë formë.
Një bagazh ndihmës mund të bëjë ndryshimin.
Nuk të ndihmon, Jomo.
Viçat kanë nevojë për ujë nga qumështi i nënës së tyre
ose ata nuk do të bëjnë mbi tigan me kripë.
Seva Baobab nuk do të jetë e mjaftueshme për të mbajtur të rriturit.
Ata tani duhet të kalojnë para se të nxehet shumë.
Por shkretëtira ka ide të tjera.
Erërat kanë kaluar qindra milje kripë të kripur dhe janë të thata në kocka.
Nuk ka strehë nga kristalet e kripës së tharjes
dhe viçat janë në rrezik serioz të dehidrimit.
Shtytja është opsioni i vetëm.
Jomo lufton, por Shani e qetëson.
Ajo nuk do ta linte pas.
Kripa dhe era thithin ujin nga trupat e tyre.
Ata duhet të pinë së shpejti ose ata do të vdesin.
Gaia është e pasigurt për rrugën,
por ajo mund të ndiejë diçka përmes këmbëve.
Uji mund të hiqej.
Shani ndihet shumë dhe udhëheq rrugën.
Kaq afër.
Instinktet e Shanit rreth ujit ishin të drejta.
Por kalimi ishte një befasi.
Si do të arrijnë në ujë tani?
Quelle.
Gaia kujton këta zogj që e çuan nënën e saj në ujë shumë vite më parë.
Ndoshta ai mund ta bënte përsëri.
Ata i ndjekin zogjtë përmes një kalimi deti mbi lumin kryesor.
Ka një fluks të vogël.
Është e mjaftueshme për të lagur gojën e tyre dhe për t'i mbajtur të rinjtë të thatë.
Shani mësoi një mësim të rëndësishëm nga Gaia sot,
këta zogj të vegjël mund të jenë shpëtimtar të shkëlqyeshëm.
Por djathi nuk ulet për të pirë.
Gaia po numëron në gjurmët e tyre.
Përroi i vogël ishte një ushqyes për lumin Zambezi,
në pikën e saj më madhështore.
Mosi-o-Tunya, "Tymi i bubullimave".
Gjithashtu i njohur si Victoria Falls.
Në rrjedhën e sipërme nga rëniet është parajsa e Gaia që u kërkua.
Ishujt me strehim, ushqim dhe ujë të pakufizuar të pakufizuar.
Ishujt janë plot me palma,
një shenjë se elefantët i kanë prekur shumë herë më parë,
si farat e palmës ajo mbin më së miri pasi kaloi nëpër një elefant.
Gaia gjeti pikën e kalimit drejt ishujve.
Papritur, këta organizma gjigantë duken pak më të lehtë.
Jomo rizbuloi pranverën në hapin e tij.
Ata do të shkojnë në ishull shumë shpejt, por para kësaj,
pija e tyre e parë e vërtetë në pothuajse dy muaj.
Ujë i shijshëm dhe i ftohtë nga Zambezi i fuqishëm,
një nga lumenjtë më të mëdhenj në Afrikë.
Ah! Antelope!
Ashtu si kohërat për Jomo.
Ata kujtojnë Jomo për ditët pa shqetësime në Delta,
thjesht duke ndjekur kafshët rreth e përqark vendit.
Nuk ka asnjë shqetësim në botë...
Oh, është një krokodil!
Ndoshta më së miri për të qëndruar me kopenë.
Në rrjedhën e sipërme, krokodilët e uritur vëzhguan mbërritjen e tyre.
Në rrjedhën e poshtme është ujëvara më e madhe në Tokë.
Por para tyre është gjithçka që ata po kërkonin.
Gaia vendos që ajo të përpiqet të kalojë.
Uji pranë skajit është i cekët,
por uji i cekët është aty ku krokodili gjuan më së miri.
Shani heziton.
Ajo dëshiron të kthehet...
por Gaia kërkon.
Së bashku, Shani dhe Gaia mbrojnë të rinjtë nga të dy palët,
gjë që e bën më të vështirë që krokodilët t’i arrijnë ato.
Ndërsa i lënë prapa krokodilët, ata përballen me një rrezik të ri, madje edhe më keq.
Uji bëhet më i thellë dhe rryma shumë më e fortë.
Ato mund të fshihen lehtësisht në rrjedhën e poshtme dhe mbi ujëvarë.
Një fat që pësuan shumë elefantë.
Këtu, Zambezi është 50 metra i thellë dhe rryma është e ashpër.
A kanë ata forcë dhe forcë për t'i bërë ballë forcës së lumit?
Unë jam pothuajse atje!
Ushqimi, uji dhe siguria në një vend.
Ata mund të pushojnë këtu për muajt e ardhshëm
derisa ushqimi të hahet akoma dhe uji të kthehet në Okavango.
Dhe këto arra palme janë krejtësisht të pjekura.
Banorët kujdesen tani.
Është koha për një festë elefanti!
Arrat janë plot me vaj, kanë të gjitha të mirat që u duhen,
dhe u mbollën këtu nga gjeneratat e mëparshme elefantësh.
Nuk është çudi që ato quhen palme fildishi.
Ishulli Gaia do të bëjë mirë derisa uji të kthehet në Okavango.
Si elefantët,
uji do të kalojë nëpër një udhëtim epik në Afrikë për të arritur në Delta.
Një udhëtim që është vetëm fillimi.
Një mijë milje larg në zonat malore të Angolës, moti po ndryshon.
Avujt e ujit nga Oqeani Atlantik godasin malet dhe shndërrohen në shi.
Shkimi nga shpati jugor derdhet në Okavango,
ku mijëra elefantë Kalahari do të varen prej tij për mbijetesën e tyre.
Asgjë në planetin tonë nuk është më e çmuar për jetën.
Ky ujë është vetëm fillimi i udhëtimit të tij 600 milje në Delta Okavango,
ku pluhuri do të shndërrohet përsëri në parajsë.
Gaia dhe familja së shpejti do të fillojnë udhëtimin e tyre përsëri në Okavango,
në mënyrë që ata të arrijnë në Delta kur të jetë plot gjelbërimi i saj.
Okavango
Në ishujt e palmave mbi ujëvarë, sezoni po përparon gjithashtu.
Arrat kanë mbaruar, dhe bimët e mbetura janë tharë
dhe bëni ushqim të dobët të elefantëve.
Familja po zbulon një jetë tani.
Ndryshimi është i vështirë sidomos në atë më të vjetër.
Gaia po lodhet, grupi i gjashtë dhe i fundit i dhëmbëve pothuajse është i lodhur,
dhe ajo e gjen ushqimin këtu më të vështirë për tu ngrënë, kështu që ajo humbet fuqinë.
Jomo kurrë nuk ka parë një elefant të vjetër të fillojë të venitet dhe duket i hutuar.
Gaia ka parë që ushqimet e tyre të piqen disa herë më parë.
Ajo gjithashtu parashikoi që ndryshimi tjetër i madh po vjen.
Kur arritën, Zambezi ishte një përrua e tërbuar.
Tani, lumi i fuqishëm ka rënë në një të ftohtë.
Sezoni i thatë ka shkatërruar të gjithë zonën.
Gaia e dinte që ky vend nuk do t'i mbështeste ata për një kohë të gjatë.
Elefantët nuk mund të mbijetojnë në ishuj të vegjël.
Ata duhet të udhëtojnë në distanca të gjata për të lulëzuar.
Gaia bën që thirrja të largohet dhe Shani ndihmon mbledhjen e kopesë.
Të paktën largimi nga ky vend do të jetë shumë më i lehtë se sa të mbërrini.
Nëse dikur kishin notuar, ata mund të shkojnë tani.
Në kontinent, Gaia mund të udhëheqë familjen e saj në rrugën e gjatë për në Delta e Danubit.
Ata do të udhëtojnë nëpër pyje me hije kur është e mundur,
duke ruajtur fuqinë e tyre për shkretëtirën.
Jashtë ishullit, ajo mund përsëri, në përputhje me tingujt e elefantëve të largët.
Ata thonë se ujërat përmbytës të Angolës janë herët.
Për të marrë përmbytjet më të mira,
ajo do të duhet të largohet menjëherë dhe të marrë rrugën më të shkurtër të mundshme.
Do të ketë rreziqe të ndryshme...
shtigje të ndryshme...
por i njëjti qëllim, parajsë.
Rruga më e drejtpërdrejtë do të marrë pjesën e pasme të familjes për kulmin e përmbytjes.
Por është një rrezik i llogaritur.
Ekziston një arsye pse unë zakonisht nuk e marr rrugën më të shkurtër.
Është në vendin e një luani.
Dhe këta luanë gjuajnë elefantë.
Ka shenja pritë kudo.
Macet zakonisht nuk do të sulmojnë elefantët deri në fund të sezonit të thatë,
kur u dobësuan nga uria.
Është edhe një muaj larg.
Për sa kohë që rrinë së bashku, ata duhet të jenë të sigurt.
Kopetë duhet të pinë, dhe ata i besojnë Gaia,
por kjo është shqetësuese.
Shpejtësia e erës një stuhi birre u jep macet mbulimin.
Është shumë më e vështirë për kopenë të dëgjojë ose nuhasë në këto kushte.
Luanët - Unë e njoh shumë atë dhe duket se kanë marrë guxim.
Macet po tërhiqen rreth familjes.
Gaia duhet të tregojë luanët familja e saj është e fortë.
Predatorët nuk duhet të humbin kohë.
Luanët duken të bindur se kjo nuk do të ishte vakt i lehtë.
E fundit, por jo më pak e rëndësishme gjatë ditës, atëherë elefantët janë në krye.
Elefantët ndiejnë rrugën e tyre.
Ata nuk mund ta shohin mirë në errësirë ​​dhe grabitqarët e dinë atë.
Familja duhet të shtyjë natën
dhe largohuni nga ky vend ndërsa munden.
Thirrjet obsesive të hienave i vendosin ato në skaj.
Familja nuk mund të marrë asnjë shans.
Hysenet njihen si nekofage,
por do të rrëmbejë një viç të vogël duke pasur parasysh mundësinë.
Gaia dhe Shani i mbajnë krenaritë larg Jomo dhe djalit tjetër të ri.
Gaia është i shqetësuar se ai bëri një gabim të rëndë.
Hysenet hanë një kufomë të një elefanti të madh
shumë e madhe për ta vrarë.
Kjo mund të nënkuptojë vetëm një gjë.
Ai u vra nga luanët dhe filloi sezoni i gjuetisë.
Shani mund të ndiejë shqetësimin e Gaia.
Nëse matriarku shqetësohet, paniku përhapet.
Luanët po afrohen.
Gjuetari ka Jomo në tërheqjet e saj.
Shani provoi luanin dhe i dha Chase, duke e lënë të birin vetëm.
Shani dhe Jomo mund të rrethoheshin lehtësisht.
Ata duhet të dalin nga atje.
Në kërkimin e tyre, luanët e ndanë Jomo nga nëna e tij.
Jomo duhet të mbetet i fshehur.
Shani u dyfishua për të mbrojtur Jomo.
Ajo kurrë nuk do të lërë djalin e saj.
E sigurt për tani.
Gaia priste që familja të ishte disa kilometra nga këtu deri në mëngjes.
Por mbrëmë ishte kaos.
Shani del nga pylli i mbuluar,
duke u përpjekur të lidhej përsëri me pjesën tjetër të kopesë.
Ata janë mbledhur fort rreth një trupi...
Gaia.
Stafi ishte aq i përqendruar në mbajtjen e tyre të rinj në mënyrë të sigurt
të cilët humbën shikimin e më të vjetërve të tyre.
Dhëmbët e saj të falimentuar lanë - një dobësim i urisë
dhe stresi i natës ishte i tepërt për të.
Ajo është akoma gjallë... vetëm.
Por këto janë momentet e fundit, dhe familja i di.
Për 20 vitet e fundit, ajo ka qenë guri i tyre,
duke ofruar kompani dhe udhëheqje.
Me bri në gojën e motrës,
Shani ndjen frymën e saj të fundit.
Ata nuk mund ta ndihmojnë atë tani.
Jomo hedh një vështrim të fundit në Gaia.
Vdekja e një matriarkali është një ngjarje e rëndësishme në jetën e tij të re.
Dhënia e ujërave të përmbytjes zbulon ritmin ndërsa udhëtojnë për në Delta.
Shani po përpiqet të drejtojë edhe familjen e saj atje.
Me Gaia të shkuar, ajo tani është përgjegjëse për sigurinë e tyre.
Ky është territor i panjohur për të... në çdo kuptim.
Femrat e reja shikojnë njëra-tjetrën për risigurim.
Ata kurrë nuk e kishin njohur Gaia për një kohë të gjatë si udhëheqësin e tyre.
Ata e dinë që Shani është padyshim pasardhësi.
Por a e ka ajo atë që duhet?
Vetëm koha do të tregojë nëse ata kanë gjetur matriarkun e tyre të ri.
Një javë më vonë, udhëtimi ndërpritet nga një ngjarje e mrekullueshme.
Një viç i ri është i mirëseardhur në botë,
pas një shtatëzani pothuajse dy vjet
dhe ka një emocion të madh në familje.
Ditët e para të jetës janë të gjitha të rëndësishme,
dhe të gjithë duan të ndihmojnë.
Ai do të jetë mirë në këmbët e tij për një kohë.
Një përgjegjësi tjetër e re për Shanin.
Elefantët zakonisht lindin në sezonin e lagësht,
kur nënat mund të prodhojnë më shumë qumësht dhe më të ftohtët e tij,
kështu që kjo viçë e vogël do të ketë nevojë për ndihmë shtesë.
Shani përshëndet një partner të ri të lojërave për Jomo.
Jomo është më pak entuziast.
Ai ishte fëmija i familjes për aq kohë sa mund të kujtohet.
Pastaj përsëri, fëmija duket sikur mund të ndihmojë.
Po, ai përfundimisht po i ngadalëson ata.
Shani hap një mënyrë për viçin teksa gjen këmbët.
Nëna e vogël është e papërvojë,
kështu që shanset e tij për mbijetesë zvogëlohen pa ndihmën e Shanit.
Tani është Shani, jo Gaia, familja e të cilit duhet të kërkojë udhëzime.
Vendimet që ai merr nga këtu
do të ketë pasoja të mëdha për tërë tufën.
Ai shikon përsëri në të gjitha mësimet
ai mësoi nga Gaia gjatë jetës së tij të pasur.
Shani duhet të bashkojë së bashku rrugën e saj për në Delta.
Së pari, ajo duhet të marrë nënën e re
Gaia zuri vendin e saj pasi lindi,
një vend ku kripërat rrjedhin nga toka.
Elefantët vijnë këtu për të pirë dhe zëvendësuar mineralet
para se të afrohesh në shkretëtirë.
Shani lejon që nëna e re të largohet së pari
në mënyrë që të mund të rivendosë lëngun e humbur gjatë lindjes.
Për nënën, kjo është një rrugë shpëtimi.
Por të gjithë kopetë kanë nevojë për këto minerale përpara se të mund të lëvizin më tej.
Oh, shiko kush është prerë para vijës...
Jomo!
Ai do të duhet të mësojë se si të luajë sipas rregullave.
Colts vijnë shumë të dobishëm kur përpiqen të gërmojnë thellë për kripërat.
Jomo nuk ka qoshe, kështu që është pak më e vështirë.
Dhe nxënësi i tij i ri nuk po ndihmon.
Po afrohet një tufë tjetër, ata duan të hyjnë në minierë.
Shani tani është në territorin e huaj, i shkëputur nga rrjeti i saj social.
Ajo i dha përmasat e tyre.
Është një grup i madh, mjaft i madh për t'i larguar ata.
Shani duhet të vendosë nëse do të qëndrojë i qëndrueshëm dhe të mbrojë arna ose të tërhiqet.
Ndonjëherë tufat rivale do të rrëmben viçat për të pohuar mbizotërimin e tyre.
dhe familja Shani ka një të porsalindur të prekshëm për t'u kujdesur.
Viçi vëzhgohet nga matriarku rival.
Harton Shani për provën.
Ajo nuk do të frikësohet.
Ajo do ta mbrojë viçin sikur të ishte e saj.
Rivaliteti kthehet poshtë. Ata kishin fuqinë në numër,
por Shani nuk kishte vendosmëri të mbronte familjen e saj.
Viçi i vogël është tani i sigurt.
Shani vendos se është koha për të bërë presion për në shtëpi.
Nuk do të jetë e lehtë, por një çmim i pasur po pret.
Ujërat përmbytës angolanë po mbërrijnë në Okavango.
Rërë të shkretëtirës që janë shkatërruar dhe shterpë
për gjysmë viti ata nuk janë aq të pajetë sa duket.
Disa krijesa kanë pritur nëntokë për këtë moment.
Dhe të tjerët i prisnin.
Buzë përmbytjes është plot me peshq të vegjël në
lëvizje për të gjuajtur insektet dhe merimangat e kapura nga uji i ri.
Catfish janë vetëm pas tyre, duke shtyrë në disa kanale në Delta
së bashku me mijëra pionierë të tjerë të përmbytjes.
Parajsa e pluhurit.
Edhe një herë, Delta po shndërrohet.
Në shkretëtirë, Shani dhe familja nuk janë larg tani,
por ata po luftojnë për plasje të thatë dhe nuk kanë pasur ujë për dy ditë.
Është një taksë për tërë tufën.
Jomo është më elastik se ai kur ishte ai këtë udhëtim.
Por viçi i ri është në rrezik.
Blegtoria është e ngushtë tani se kurrë.
Ai nuk do të mbetet pas.
Forca familjare i ka arritur deri tani.
Ata do ta bëjnë Deltën së bashku ose aspak.
Merrni sa më shumë kohë që ju nevojitet, vetëm një.
Rëra e bardhë e Delta tani është nën këmbë.
Ata janë kaq afër!
Kudo në Kalahari, kafshët fluturohen përsëri në Okavango.
Udhëtimi i tij i jetës së egër dhe ujit konvergon dhe zemra e Delta po rrihet përsëri.
Vetëm një grup udhëtarësh mungon.
Shani e bëri atë! Jam ne shtepi
Ajo i ka rikthyer të gjithë...
edhe i vogli.
Ky udhëtim epik u nis nga Gaia,
por është Shani ai që tani do të mbajë mençurinë e brezave.
Viçi i lindur gjatë udhëtimit të tyre shijon për herë të parë ujërat e Delta.
Jomo do të duhet të prezantojë vendasit... në mënyrën e tij të veçantë.
Por, pas gjithë provave dhe përvojave të tij këtë vit,
Jomo patjetër do të dëshmojë se është një vëlla i shkëlqyer më i madh
dhe gjithçka që mësoi për të qenë një nga kopetë do të kalojë.
Si rezultat pluhuri dhe rreziqet e udhëtimit të tyre të jashtëzakonshëm në rrugë,
duhet të jetë qielli i qartë.
Pas një fillimi të pasigurt,
familja tani e pranon plotësisht Shanin si matriarkun e tyre të ri.
Nuk do të jetë njësoj si Gaia...
elefantët janë persona fizikë.
Shani do të sjellë stilin e saj të udhëheqjes.
Dhe ajo filloi mirë.
Pas disa muajsh, këto ligatinat e harlisura do të zhduken.
Dhe familja do të duhet të largohet nga Delta
dhe kthehu përsëri në shkretëtirën e gjerë të Afrikës,
siç janë gjeneratat e panumërta të elefantëve të Kalaharit para tyre.
Këto janë elefantët e fundit në Tokë që kanë ende lirinë për të udhëtuar.
Le të vazhdojnë këto udhëtime të paharruara për brezat e ardhshëm.
Dhe ka foshnjën. Shikoni atë.
Nuk ka asgjë si tingulli i luanëve
40 metra nga makina kur nuk kam derë mbi të,
për të bërë disa wee jashtë.
Femra, të kripura, tre orë të vjetra.
Jo, nuk më pëlqen.
Unë nuk mund ta sjell veten për ta bërë këtë për ju.
E bëra atë E preka me një gisht dhe lëpata gishtin tjetër.
Vetëm mbi dhomë.
Ata kanë tendencë të jenë më nervozë në një tufë të këtij lloji, për
që, padyshim, luanët janë përreth
dhe luanët do të kërkojnë të vegjlit.
- Luani? - Po.
- Ju nuk keni thënë asgjë për lei. - Sigurisht, ka lei.