‪(ค่ายสปลินเตอร์วู้ด)
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ค่ายสปลินเตอร์วู้ด
‪บ้านฤดูร้อนของเรา
‪ยิงด้วยเครื่อง จากหนังสติ๊ก ถูกเหวี่ยงไป
‪ชาวค่ายพุ่งทะยานผ่านต้นไม้
‪ยิงปืนใหญ่ออกไปได้ตามใจ
‪พุ่งฉิวไปในเวหา
‪ร่วงตกลงมาทุกที่
‪ยิงธนู ดอดจ์เบิร์ด บอร์บเทนนิส ‪เพี้ยนระเบิด
‪มากันแล้ว ‪เร้ด สเตลล่า บอมบ์และชัค
‪ลิ่วทะยาน มา ระวัง หลบ!
‪ชั่วชีวิตเธอจะดีใจที่ได้เจอสิ่งนี้
‪แองกรี้เบิร์ดส์ หน้าร้อนอลหม่าน
‪ขอโทษนะครับ
‪หลบหน่อยครับ ทุกคน ขอทางหน่อย ‪สาวน้อยกำลังทำภารกิจ
‪ชอบจังที่แกทำให้พุงฉันจั๊กจี้ ‪นายยูนิคอร์น
‪มันมาอยู่ที่เอวฉันได้ไง
‪ไม่ใช่ของฉันซะหน่อย สเตลล่า รอด้วย
‪หยุดไม่ได้ นี่วันศุกร์ และก็บ่ายสองแล้ว
‪ฉันจะไม่พลาดสลังฟูอีกเด็ดขาด
‪จะไม่มีอะไรหยุดฉันได้
‪ชาวค่ายโปรดทราบ ค่ายสปลินเตอร์วู้ด ‪อยู่ภายใต้การเตือนเมโยเนโดระดับสี่
‪กลับไปที่กระท่อมเดี๋ยวนี้
‪ขอโทษนะ เด็กๆ ไม่มีสลังฟู โดโจปิดแล้ว
‪ไม่!
‪ผมคิดไปเองหรือว่ามี ‪เหตุฉุกเฉินงี่เง่าทุกวันศุกร์ตอนบ่ายสอง
‪ไม่มีอะไรงี่เง่ากับมายองเนส ‪เร็ว 200 ไมล์ต่อชั่วโมงที่สร้างหายนะ
‪กลับไปที่กระท่อมกันได้แล้ว ทุกคน
‪เรื่องนี้มันไม่มีเหตุผลเลย
‪ใช่มั้ย กว่าจะถึงฤดูเมโยเนโดก็ตั้งเดือนมกราคม
‪ไม่ใช่แค่เมโยเนโด ‪ทุกวันศุกร์มันมีบางอย่างเกิดขึ้นตลอด
‪ขอโทษนะ โดโจปิดแล้ว มีพายุฟอง
‪ขอโทษนะ โดโจปิดแล้ว
‪ไฟป่าผึ้งมั้ง
‪ใช่แล้ว ฝูงผึ้งที่ทำให้เกิดไฟป่า
‪ขอเดานะ ชูนามิ แผ่นดินไส้เดือนไหว
‪ภูเขาไฟโง่ๆ ระเบิดเหรอ
‪มีใครไม่รู้อึบนเสื่อ
‪อี๋ คือ… ไม่!
‪มีบางอย่างผิดปกติ ฉันจะออกไปข้างนอก
‪ไม่นะ เร้ด อย่าออกไป
‪มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ‪ฉันจะไปสืบดูให้รู้ว่ามันคืออะไร
‪เขาดีเกินไปสำหรับโลกนี้
‪ฉันใส่หมวกยูนิคอร์นของเขาดีกว่า
‪มันไม่ใช่หมวก
‪และมันก็ไม่ใช่ของฉัน
‪อะไร…
‪หวัดดี แฮโรลด์
‪ทำอะไรอยู่เหรอ
‪ฉันไม่บอกหรอก
‪มันเป็นความคิดของลิเน็ต ‪เธอบอกว่าต้องการเวลาส่วนตัว
‪ไม่ต้องมาถามอะไรฉันอีกนะ
‪เราถึงได้ทำกิจกรรมอะไรไม่ได้งั้นเหรอ
‪เธอไม่เข้าใจ ‪นี่เป็นอะไรที่เธอไม่อยากยุ่งหรอก
‪รู้มั้ย แฮโรลด์ คุณพูดถูก
‪ผมจะกลับกระท่อม ‪ทำเหมือนเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น
‪ให้ตายสิ งั้นก็เยี่ยมเลย ขอบใจนะ
‪ง่ายจริงๆ
‪ทุกคน ไม่มีเมโยเนโดหรอก ‪เป็นแผนของแฮโรลด์กับลิเน็ต…
‪นายยังไม่ตาย!
‪เรากำลังจะไปช่วยนาย
‪เราปล่อยให้นายตายในเมโยเนโดไม่ได้
‪ชัค ไม่มีเมโยเนโด
‪มันเป็นแผนหลอกให้เราอยู่ในกระท่อม
‪อ๋อ พอนายพูดถึงมัน มันฟังดูมีเหตุผลกว่า
‪พายุผิดฤดูนั่นเยอะเลย
‪สเตลล่าจะต้องโกรธมากแน่ ใครจะบอกเธอ
‪ลิเน็ตทำอะไรนะ
‪ขอบใจนะที่บอกเธอ เพนลีย์
‪สเตลล่า อาจารย์บอกว่าไง ‪เรื่องควบคุมความก้าวร้าวของเธอ
‪ฉันไม่รู้ เพราะฉันไม่เคยเจอเขา
‪เพราะฉันไม่เคยได้ฝึกสลังฟู!
‪ไม่ต้องห่วง เร้ดซี่เจ้าเก่ามีแผน
‪โอเค ดี เพราะไม่รู้ว่านายดูออกมั้ย ‪แต่ฉันชักจะโกรธนิดๆ แล้ว
‪เร้ด ขอบคุณพระเจ้าที่เธอไม่เป็นไร
‪เธอรอดจากเมโย…
‪ช่างเถอะ เธอจับได้แล้ว
‪นี่คือเหตุผลที่คุณให้เราอยู่แต่ในกระท่อมเหรอ
‪คุณจะได้ดูทีวีเหรอ
‪ฉันแค่อยากมีเวลาส่วนตัวนิดหน่อย ‪มันผิดนักหรือไง
‪ใช่ มันผิดมากเลย
‪งั้นก็เอาเลย
‪บอกทุกคนว่าไม่มีพายุผลไม้เขตร้อน
‪ไม่มีน้ำท่วมเฉียบพลัน ไม่มีชีสแตกตื่น
‪คิดว่าจะมีใครเชื่อเธอเหรอ
‪ผมเหรอ ก็อาจจะไม่มีใครเชื่อ แต่…
‪ทุกคนได้ยินเธอแล้ว ‪นี่คือเหตุผลที่เราพลาดกิจกรรมต่างๆ
‪เพราะคำโกหกของลิเน็ต
‪ไม่ดีเลย
‪แต่เราไม่ต้องฟังเธออีกแล้ว
‪การปกครองแบบเผด็จการของเธอจบสิ้นลงแล้ว
‪จะไม่มีใครเชื่อสิ่งที่คุณพูดอีกเลย
‪เรื่องนี้จะไม่เป็นผลดีแน่ จำคำพูดฉันไว้
‪จำคำพูดของฉันไว้!
‪วันนี้นายรู้สึกดีไหม เพราะวันนี้ฉันรู้สึกดีมากเลย
‪จากนี้ไป ทุกอย่างจะต้องดีมาก
‪จะไม่มีใครหลงเชื่อคำโกหกของลิเน็ตอีกแล้ว
‪ชาวค่ายโปรดทราบ ‪สนามบาสเกตเบิร์ดปิดเพื่อทำความสะอาด
‪ทำไมไม่มีใครบอกเราว่า ‪สนามปิดเพื่อทำความสะอาด
‪ลิเน็ตเพิ่งประกาศออกลำโพง
‪ใช่ เร้ด
‪อย่างกับจะมีใครเชื่อสิ่งที่เธอพูดงั้นแหละ
‪ชัคกับบอมบ์อยู่ไหน
‪ปกติจะเป็นคนแรกในแถวรออาหารเช้า
‪ตื่นได้แล้ว ชาวค่าย เก้าโมงแล้ว ‪ได้เวลาอาหารเช้าแล้ว
‪คิดว่าผมจะเชื่อคุณเหรอ ลิเน็ต
‪แล้วเบรนด้าอยู่ไหน อาหารเช้าควรจะเริ่มแล้ว
‪ใครพูดว่าอาหารเช้าเริ่มเก้าโมง ‪ลิเน็ตพูด
‪แต่ลิเน็ตโกหก
‪อาหารเช้าอาจไม่ได้เริ่มตอนเก้าโมง
‪อาจไม่เคยเริ่มตอนนั้นเลยก็ได้
‪ฉันอาจไม่ใช่คนทำอาหารเที่ยงก็ได้
‪ทั้งชีวิตของฉันอาจเป็น ‪เรื่องโกหกของลิเน็ตก็ได้
‪งั้นเราทำกันเองได้มั้ย
‪อยากทำอะไรก็ทำ ไม่มีอะไรสำคัญอีกแล้ว
‪ตัวใครตัวมัน
‪มันวุ่นวายหนักขึ้นเร็วมากเลย
‪รู้อะไรมั้ย เป็นโอกาสของเราแล้ว
‪ไปที่โดโจกันเถอะ เราจะได้ฝึกสลังฟูกัน
‪อะไร…
‪โปรดทราบ ชาวค่ายที่เด้งดึ๋งเล่นกันในโดโจ ‪มีจำนวนมากเกินไป
‪ถ้าพวกเธอไม่หยุด…
‪อยากทำอะไรก็เชิญ ฉันไม่สนแล้ว
‪ฉันอดรู้สึกไม่ได้ว่า ‪ฉันมีส่วนรับผิดชอบในเรื่องนี้
‪ฉันแค่อยากฝึกสลังฟู!
‪ฉันทำค่ายของสเตลล่าและทุกคนพัง
‪เราต้องทำให้ทุกคนเชื่อลิเน็ตอีกครั้ง
‪ทำไมมีก้อนที่ฉันหวังว่า ‪จะเป็นน้ำแข็งรสมะนาวอยู่ในกระท่อมเรา
‪ในห้องอาหารมันวุ่นวายมาก
‪เราเอามาได้แค่สลัชชี่มะนาวจากช่องแช่แข็ง
‪ค่ายกำลังพังพินาศ ‪เพราะไม่มีใครเชื่อสิ่งที่ลิเน็ตพูด
‪นายจะทำยังไง
‪ฉันจะต้องกินอีกา
‪ฉันอยากเห็นนายลอง
‪มันเป็นสำนวนน่ะ แปลว่าฉันต้องขอโทษ
‪ฉันรับคำขอโทษ
‪ลิเน็ต เราต้องทำอะไรสักอย่าง ‪มันวุ่นวายไปหมดแล้ว
‪จริงเหรอ ฉันไม่ได้สังเกต
‪ฟังนะ ผมขอโทษ ผมทำผิดพลาด
‪แต่ผมรู้วิธีทำให้ทุกอย่างกลับไปเป็นอย่างเดิม
‪ที่จริง ฉันสนุกมากกว่านะ ‪ที่การปกครองแบบเผด็จการของฉันจบสิ้นลงแล้ว
‪มันเป็นเวลาส่วนตัวของฉันเต็มร้อย ‪และมันก็ดีงามมาก
‪ผมจะทำความสะอาดหนังสติ๊กทุกอันในค่าย
‪ทำความสะอาดและลงแว็กซ์
‪โอเค ก็ได้
‪ไม่
‪ผมจะทำเล็บให้คุณทุกสัปดาห์
‪- เราคุยกันจบแล้ว ‪- ยังไม่จบ
‪ฉันบอกแล้วไงว่าจบ
‪เห็นมั้ย ผมไม่เชื่อคุณ
‪และจะไม่มีใครเชื่อคุณอีก
‪จนกว่าเราจะทำให้พวกเขาเชื่อว่า ‪คุณไม่ใช่คนโกหก
‪มีเหตุผล ก็ได้ ฉันเอาด้วย
‪- เยี่ยม! ‪- แต่เธอต้องทำเล็บให้ฉันทุกสัปดาห์
‪เยี่ยม
‪ชาวค่ายโปรดทราบ พายุลูกเห็บมะนาวกำลังมา
‪กลับไปที่กระท่อมของตัวเองเดี๋ยวนี้
‪ใช่ พายุลูกเห็บมะนาว
‪คำโกหกจากลิเน็ตอีกแล้ว
‪นี่คงเป็นแฮโรลด์ ‪กับเครื่องทำสภาพอากาศปลอมของเขา
‪แต่แฮโรลด์ ‪กับเครื่องทำสภาพอากาศปลอมอยู่ตรงนั้น
‪สวัสดี
‪ตาพายุกำลังมาที่เราแล้ว
‪เธอเก่งสลังฟูมากเลย เธอควรทำมันบ่อยๆ นะ
‪ฉันรู้!
‪ไม่มีพายุหรอก หยุดวิ่งได้แล้ว ‪มันเป็นอีกเรื่องที่ลิเน็ตโกหก
‪ลิเน็ตไม่ได้โกหก เร้ดต่างหาก
‪จากนี้ไป พวกเธอควรฟังฉัน ‪เพราะเร้ดเป็นจอมโกหก
‪ฉันว่าเธอพูดถูกนะ ทุกคน ‪พวกคุณควรฟังลิเน็ต
‪เพราะผมไว้ใจไม่ได้
‪เขาเตี้ยมากเลย และก็คิ้วนั่นมันอะไรกัน
‪โอเค นั่นมากไปหน่อยนะ
‪กรุณาอยู่ในกระท่อมจนกว่าหมอกเยลลี่จะจางลง
‪ฉันว่าทุกอย่างกลับมาเป็นปกติแล้ว
‪ยกเว้นทุกคนคิดว่าฉันเป็นจอมโกหก
‪แต่อย่างน้อยเธอก็ได้ฝึกสลังฟู
‪นายทำถูกแล้ว เร้ด
‪ฉันจะฝ่าหมอกเยลลี่นั่น ‪กลับไปที่กระท่อมของฉัน
‪อย่าออกไป สเตลล่า
‪เธอจะหลงอยู่ในหมอก ‪และเดินเตร่อยู่ในค่ายตลอดไป
‪เราคุยเรื่องนี้กันแล้ว
‪ลิเน็ตโกหกอีกครั้ง เธอจะได้มีเวลาส่วนตัว
‪แล้วทำไมฉันไม่เห็นอะไรเลยล่ะ ‪อธิบายมาซิ คุณนักอุตุนิยมวิทยา
‪คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง