‪(ค่ายสปลินเตอร์วู้ด)
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ค่ายสปลินเตอร์วู้ด
‪บ้านฤดูร้อนของเรา
‪ยิงด้วยเครื่อง จากหนังสติ๊ก ถูกเหวี่ยงไป
‪ชาวค่ายพุ่งทะยานผ่านต้นไม้
‪ยิงปืนใหญ่ออกไปได้ตามใจ
‪พุ่งฉิวไปในเวหา
‪ร่วงตกลงมาทุกที่
‪ยิงธนู ดอดจ์เบิร์ด บอร์บเทนนิส ‪เพี้ยนระเบิด
‪มากันแล้ว ‪เร้ด สเตลล่า บอมบ์และชัค
‪ทะยานมา ระวัง หลบ!
‪ชั่วชีวิตเธอจะดีใจที่ได้เจอสิ่งนี้
‪แองกรี้เบิร์ดส์ หน้าร้อนอลหม่าน
‪ชาวค่ายทุกคน จะมีบางอย่างเกิดขึ้น…
‪ไม่จ้ะ ไม่ใช่สิ่งนั้น
‪มันคือการแข่งทำขนมค่ายสปลินเตอร์วู้ด
‪น่าเสียดาย มีเค้กชิ้นเดียวเท่านั้นที่จะเป็นผู้ชนะ
‪ซึ่งแปลว่าพวกเธอส่วนใหญ่จะต้องแพ้ ‪และฉันก็ได้ใช้แตรนี่บ่อยมาก
‪เริ่มได้
‪ฉันรู้สึกดีกับขนมของฉัน
‪รู้มั้ยอะไรเข้ากันได้ดีกับกระดาษแข็ง
‪นายไม่มีทางชนะหรอก เร้ด ‪ฉันกำลังทำเค้กปอนด์
‪ทั้งนวดทั้งทุบแป้งเลย
‪ยิ่งคนเร็วเท่าไหร่อากาศก็อยู่ในแป้งมากเท่านั้น
‪แต่มากไปนี่มันแค่ไหนนะ
‪นั่นอาจจะมากไปหน่อย ไม่หรอก
‪นายทำอะไรเหรอ บอมบ์
‪เดี๋ยวนะ ฟิซเบอร์รี เนยบลูเบอร์นัต ‪ทรัฟเฟิล นี่อะไรเหรอ
‪ไม่มีอะไร แค่สูตรที่ฉัน… ‪แบบว่า คิดขึ้นมาเล่นๆ น่ะ
‪สเตลล่า ชัค ดูนี่สิ
‪ทำไมฉันน้ำลายไหลเลยล่ะ
‪ทำไมเธอน้ำลายไหลเลยล่ะ
‪เกิดอะไรขึ้นกับเรา
‪สูตรของบอมบ์น่ะ มันดีมากเลย
‪ไม่ ที่จริง มันสุดยอดเลย
‪นายคิดงั้นเหรอ
‪ฉันไม่เคยบอกใคร ‪แต่ฉันฝันถึงเค้กที่สมบูรณ์แบบ
‪เค้กที่แค่มีมันก็ทำให้โลกน่าอยู่ขึ้นแล้ว
‪บอมบ์ นายต้องทำเค้กนี่ในการแข่งทำขนมนะ
‪ฉันลองดูแล้ว ‪ฉันหาวัตถุดิบที่เหมาะสมไม่ได้
‪ก็อย่างที่ฉันพูดอยู่ตลอด
‪เมื่อหนึ่งคนถึงคราวจำเป็น ‪เราทุกคนจะพร้อมใจกันช่วยเหลือ
‪นายพูดเมื่อไหร่ยะ
‪ฉันพูดไปหมดแล้วทุกคำ ‪แค่ไม่ได้เรียงประโยคแบบนั้น
‪ใครเอาด้วยบ้าง
‪ฉันเอาด้วยตั้งแต่เค้กแล้ว ‪จะทำเค้กใช้มั้ย
‪พอได้ยินคำว่าเค้กฉันก็ไม่ได้ฟัง
‪เยี่ยม หาสิ่งที่บอมบ์ต้องการกันเถอะ
‪แล้วทำให้ค่ายสปลินเตอร์วู้ดเห็นว่า ‪เค้กควรทำจากอะไร
‪ฟิซเซิลนัตเบอร์รีอยู่ข้างล่าง
‪เนยบลูเบอร์นัตหนึ่งส่วน จัดไป
‪มีที่เดียวที่จะได้ทรัฟเฟิลที่บอมบ์ต้องการ
‪ค่ายหมู
‪เพราะพวกนาย ฉันถึงทำเค้กในฝันได้
‪มีเพื่อนอย่างพวกนาย…
‪ใช่ เราเจ๋ง ไม่ต้องเยอะ
‪ติ๊กต็อกๆ เวลากำลังเดิน
‪นายทำได้ บอมบ์
‪หมดเวลา
‪บอมบ์ นายเก่งเรื่องนี้มากเลยนะ
‪โอเค ชาวค่าย ฉันพร้อมจะผิดหวังแล้ว
‪ฉันมั่นใจว่าทุกคนทำได้ดีมาก
‪เอาละ ยกเค้กมาที่โต๊ะกรรมการเลยจ้ะ
‪เค้กสุดยอดจริงๆ
‪ก้อนนี้ให้เสียงเป็นธรรมชาติดี
‪สำหรับหูอ่อนหัดอาจจะใช่
‪ฉันได้ยินแค่…
‪การแข่งขันนี่มันยากจริงๆ
‪แข็งโป๊ก
‪ไม่เอาน่า ชาวค่าย
‪เหมือนพวกเธอพยายามจะล้มเหลวอย่างที่สุด
‪บอมบ์ เธอทำเองเหรอ
‪มั้งครับ
‪มันสุดยอดไปเลย
‪- นั่นเพื่อนฉัน ‪- เยี่ยม!
‪ขอฉันดูหน่อย
‪เส้นรอบวง อากาศพลศาสตร์…
‪ขอบคุณ มันดีมั้ย
‪มันใกล้เคียง ‪แต่ไม่ถึงกับแย่ที่สุดที่ฉันเคยชายตามอง
‪เราได้ผู้ชนะแล้ว
‪- เย่! บอมบ์ ‪- นั่นเพื่อนฉัน
‪- เยี่ยม! ‪- เจ๋งมาก บอมบ์!
‪ฉันชนะเหรอ ว้าว!
‪ถ้าไม่มีพวกนาย ฉันไม่มีทางทำได้แน่
‪เค้กนี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่ฉันเคยทำมา
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ฉันรู้ ฉันก็แปลกใจพอๆ กับทุกคนที่นายชนะ
‪แต่เค้กของนายจะเป็นกระสุนที่ดีเยี่ยม
‪ที่จะชนะสงครามอาหารกับค่ายหมู
‪การแข่งทำขนมนั่นก็เพื่อสงครามนี่เหรอ
‪เพิ่งรู้เหรอ
‪บอมบ์ นายไม่รู้จริงๆ เหรอ
‪นายจะทำอะไรได้อีก
‪กับเค้กแสนอร่อย น่ากิน ชวนน้ำลายไหล
‪ใช่เลย และเค้กนี่ก็สวยมาก
‪ขอโทษนะ ฉันขอเหวี่ยงมัน ‪ใส่หมูโง่ๆ พวกนั้นก่อน
‪เดี๋ยว!
‪ดูตรงโน้นสิ สิ่งเบี่ยงเบนความสนใจ
‪บอมบ์อยู่ไหน
‪ใครสนใจเขากันล่ะ เค้กอยู่ไหน
‪สงครามอาหารใกล้จะเริ่มแล้ว ‪และเค้กนั่นคือโอกาสเดียวของเรา
‪เราต้องหามันให้เจอ
‪เขาอยู่ไหนนะ
‪อย่าเอาเค้กของฉันไป ขอร้อง
‪บอมบ์ เป็นอะไรไป นายชนะนะ
‪พวกนายไม่เข้าใจ
‪เหตุผลที่ฉันไม่ลงแข่งก็เพราะจะได้ไม่มีโอกาสแพ้
‪แต่พวกนายทำให้ฉันคิดว่าฉันชนะได้
‪และนายก็ชนะ
‪ใช่ แต่กลายเป็นว่าการชนะมันแย่กว่า
‪เค้กนี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันเคยทำ
‪ถ้าพวกเขาเหวี่ยงมันไป มันจะหายไปตลอดกาล
‪บอมบ์ นายชนะแข่งทำเค้ก ‪นายควรจะได้กอดชัยชนะของนายไว้
‪อย่างที่ฉันพูดตลอด ‪เมื่อหนึ่งคนถึงคราวจำเป็น…
‪อีกแล้วเหรอ เร้ด ฉันรู้จักนายมาหลายปี ‪ฉันไม่เคยได้ยินนายพูดแบบนั้นเลย
‪ก่อนนี้ก็พูด ตะกี๊นี้เอง
‪ใช่ ฉันรับรองได้
‪ช่างเถอะ
‪ประเด็นคือ ‪ถ้าไม่อยากให้เค้กโดนเหวี่ยง
‪เราก็จะ…
‪พร้อมใจกัน…
‪พร้อมใจกันเพื่อไม่ให้มันโดนเหวี่ยง
‪ฉันคงพูดได้ไม่ดีไปกว่านั้นแน่
‪เค้กของฉัน!
‪เค้กอยู่นั่น ไปเอามา!
‪ฉันรับเอง!
‪รับสวย บอมบ์
‪เริ่มสงครามอาหาร
‪วิ่ง!
‪เร็วเข้า ใต้สไลเดอร์
‪ฉันว่าฉันเห็นพวกเขาวิ่งมาที่นี่นะ
‪แย่แล้ว พวกเขาหาเราเจอแน่เลย
‪เค้กที่น่าสงสารของฉัน มันจบเห่แน่
‪ชนวนฉันไฟลุกเหรอ มันไฟลุกใช่มั้ย
‪ฉันไม่อยากฆ่าเค้กกี้
‪ฉันไม่อยากให้นายฆ่าชัคกี้
‪ไม่ต้องห่วงนะ บอมบ์ เราทำได้
‪ก็อย่างที่เร้ดพูดตลอด ‪เมื่อหนึ่งคนถึงคราวจำเป็น…
‪โอเค เรายอมแพ้ นายจับเราได้แล้ว
‪เค้กอยู่ไหน
‪อย่างกับเราจะบอกงั้นแหละ นีเดอร์เน่า
‪ใช่ บอมบ์ไม่ซ่อนมันไว้แถวๆ นี้แน่นอน
‪โอเค ก็ได้ ถ้าเราเหวี่ยงเค้กไม่ได้ ‪เราคงต้องเหวี่ยงนายแทน
‪โอย ตายจริง
‪เดินทางปลอดภัยนะ พวกขี้แพ้
‪หยุด!
‪บอมบ์ นายทำอะไรน่ะ
‪เอาเค้กไปเถอะ นี่
‪โอเค ก็ได้ ฉันจะเหวี่ยงเค้ก ‪และก็พวกทรยศด้วย
‪อะไรนะ ไม่มีทางซะหรอก
‪มาสู้กันดีกว่า
‪ช่วยไปจัดการเขาหน่อยได้มั้ย
‪นีเดอร์ฟลายเยอร์ ถอยออกไปจากเครื่องยิง
‪ไม่
‪เอาส้อมจิ้มดูสิว่าสุกยัง ฉันเสร็จแล้ว
‪แล้วเราล่ะ
‪เป็นเกียรติมากเลย
‪- เราทำสำเร็จ ‪- เยี่ยม!
‪ฉันไม่เข้าใจ นายเก็บเค้กไว้ก็ได้
‪ทำไมยังเหวี่ยงมันอีก
‪ฉันคิดได้ว่าฉันทำเค้กก้อนใหม่ได้เสมอ
‪แต่ฉันหาเพื่อนรักใหม่ไม่ได้แล้ว
‪คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง