NETFLIX ORİJİNAL STAND-UP KOMEDİSİ
BU GÖSTERİDEKİ HER ŞEY TAMAMEN DOĞAÇLAMADIR
VE O ANDA YAPILMIŞTIR.
HİÇBİR ŞEY ÖNCEDEN YAZILMAMIŞ VEYA HAZIRLANMAMIŞTIR.
"OTOPARK DÜĞÜNÜ"
Teşekkürler.
Karşınızda Thomas Middleditch.
-Ve Benjamin Schlinch. -Biz Middleditch'le Schwartz'ız.
Doğru.
İşte geldik.
Bu gece her şey doğaçlama olacak.
Her karakter, her kelime, her cümle,
evrendeki her şey.
Bu, uzun süreli
bir doğaçlama. Bunu özel bir formda sunmaktan mutluyuz.
Şu anda yapacağımız şu:
Thomas seyirciye soru soracak.
Lütfen gerçek bir şekilde cevap verin, konuşalım.
Birkaç soru sorabiliriz.
Thomas, seyirciye sorun var mı?
Evet, var.
Bir istek diyebiliriz.
Yakın gelecekte özlemle beklediğiniz
veya korktuğunuz bir şey
var mı?
Evlenmek!
Evlenmek mi?
Bir erkekle mi, yoksa kadınla mı evleniyorsun?
Yani evleniyorlar...
Düğündeyim.
Ve onlardan mı...
-bahsettin? -İlginç...
-bir bakış açısı. -İlginç.
Hemen yanındalar mı?
Yani düğün partisindesin.
Düğünden bahsedebilir misin?
Yakın zamanda nişanlandılar.
Tebrikler.
Mekânı belirlediler...
Bunu açıklıyor olman inanılmaz.
Hayır, bu... harika.
-Düğünler böyle açıklanmalı. -Evet.
Her yönüyle açıkla.
İşin içindeki herkesi anlat.
Gerçekten. Hadi.
İşte, nişanlandılar.
Birbirimizle tanıştık.
Düğündeki arkadaş grubu olarak
müzik festivallerinde tanıştık.
Çok şeker.
Ne kadar önceydi bu?
Bu arkadaş grubu ne zamandır var?
2015'ten beri.
2015.
Yeni sayılır.
Yine de...
Arkadaş edinmek için iyi bir yıl ama.
Gelinle damada bir sürü sorum var.
Mesela, "Çocukluk arkadaşlarındaki sorun ne?"
Hayır, Burning Man'a bir kez gittin
ve "Bu adamlar" mı dedin?
Tamam.
Sadece Walmart otoparkında tanıştıklarımıza.
Walmart otoparkında tanıştıklarınıza mı?
Walmar otoparkında tanıştığınız grupta
kimler olduğunu anlatın.
Karışık bir gruptu.
Bizim oradan arkadaşlar,
onun üniversiteden arkadaşları...
O, bir arkadaşımın arkadaşı...
Sizde "arkadaşımın arkadaşı" yok mu?
Saçmalık.
Birini tanıyan biri?
İnanılmaz.
Ama düğüne götürülecek bir arkadaşın arkadaşı
çok önemlidir.
-İyi biri olmalısın. -Çabuk kaynaştınız.
Anlıyorum gerçi.
Arkadaşıma âşık olursam fena olurum.
Yolculuk yapıyorduk.
Evet, sözü sen al. Başla.
-Bence almalısın. -Bence de.
-Bu adam konuşsun. -Bence de.
Yani, ekmeye çalıştılar.
Onları bulmamızın tek sebebi
bir süpermarketin otoparkına girmem.
Sizi ekmeye çalışırlarken yetiştiniz.
Evet, garip bir an oldu.
-Ve şimdi düğündeyim. -Müthiş.
Bize bu insanları tarif et.
Bir diğeri, üniversite oda arkadaşımın liseden en iyi arkadaşı.
Onu bu kadar detaylı tanımlaman
hoşuma gitti.
Evet ama sen kimsin?
-Üniversite oda arkadaşımın... -O kim?
-lise arkadaşıyım. -Bir şey ver.
Adı Matt.
Altıncı sınıfta sevgilimdi.
Neler oluyor?
Demek onunla çıktın.
-Artık çıkmak yok. -O zaman nasıldı?
Çok kısaydı.
Hepimiz altıncı sınıftaydık.
Hepimiz çok küçüktük.
Evet, yargılama dostum.
Sen de çok kısaydın.
Düğün partisindeyken...
Sen sağdıç mısın?
-Emin değilim. -Hayır.
Bunu şimdi mi öğrendin?
-Evet. -Evet.
Yeni öğrendim.
Yedinin yedisi.
Tamam, yedinin yedisi.
-Onları sıraladın. -Evet.
Bu kim?
Biriyle mi berabersin?
Orada mı?
-O mu? -Evet.
Hayır, şu lanet şey.
-Her neyse artık. -Önündeki direği anlat.
-O her... -Bu harika kadın kim?
Orada değildi. Bu, kız arkadaşım.
-Tamam. -Davetli mi?
Davetliydi ama gitmek istemedi.
-Bu iş... -Sana özel söylemiştim.
Bu, herkesin izleyebileceği Netflix'te olacak.
Herkesin en derin, en karanlık sırlarını
anlattığı programlarımıza benziyor.
Düğüne davetli.
Festivale davet edilmemiş.
Biz de bunu sorduk. Tamam.
Bahsedeceğin başka kimse var mı?
Hemşire bir arkadaşımız var.
-Hemşire mi? -Kısa adamla
evli.
Peki.
-Bunu... -Dur, senin
altıncı sınıftaki kısa boylu eski sevgilin
hâlâ hayatında mı?
-Düğün partisine geliyor. -En iyi arkadaşım.
Siz harikasınız.
Kısa Adam ne iş yapıyor?
Canlı müzik dinliyor.
Aslında bilmiyoruz.
Hepiniz dinliyorsunuz.
Müziği seviyorsunuz.
Başka soru var mı, gösteriye mi geçelim?
-Doğaçlama yapalım. -Pekâlâ,
çok teşekkürler. Dördünüze de minnettarız.
Programın geri kalanında kimsenin konuşması gerekmiyor.
Geldiğiniz için çok teşekkürler.
Gerçekten minnettarız.
Fazla uzatmadan, karşınızda Middleditch ve Schwartz.
Danny.
-Dan? -Evet.
-Bakayım dedim.
Bir şey lazım mı?
- Bir şey lazım mı? - Hayır.
-Dolaşıyorum. -İyiyim.
-Harikasın. -Sağ ol.
-Bu harika. -Sağ ol dostum. Minnettarım.
Ne hoş smokin.
Sağ ol.
Evet.
İkiz kuyruk. Siktir!
-Süper. -Gerginim.
-Tabii ki. -Gerginim.
Ben bunu asla yapmazdım.
-Ama evet. -Ne?
Bunu asla yapmazdım. Üzgünüm.
Evlenmeyi mi?
Yapmazdım. Ama bu çok hoş. Bu harika.
Evet.
Doğru kararı verdim.
-Tabii ki. -Güzel.
Yani senin için.
Evet, sağ ol.
Herkes burada mı?
Sanırım, evet. Sana bakayım dedim.
-Tamam mı? -İnsan gerilirmiş.
Evlilik öncesinde.
-Yani bu his normal. -Tabii ki.
-Hayatın değişecek. -Evet, iyi yönde.
Evet. Benim için daha kötü olurdu.
Kendimi tanıyorum.
-Evet. -Evet.
Çok başarılı olacaksın.
O harika biri.
Evet, öyle.
-Eğlenceli biri. -Evet.
Bir özelliğini daha söyle.
Beş yıl önce tanıştık.
-Sağ ol. -Dört yıl önce.
Sağ ol.
Tamam. Evet.
-Çok tuhaf. -Garip olan ne, biliyor musun?
Yeni öğrendim. Muhtemelen söylememeliyim.
Hayır, söyle. Hadi.
Beni biraz mahvedecek mi?
Dürüst ol. Şu anda çok gerginim.
Beni mahvedecek mi?
Ben... Bilmiyorum.
Sana söylemeyeceğim.
-Tamam. -Güzel muhabbetti.
Sana güveniyorum.
Aslında söyleyeceğim.
Tamam, hadi, evet.
Öğrendim ki...
Kathleen...
Kısa Paul'le...
çıkmış.
Nişanlım Kısa Paul'le mi çıkmış?
-Ve çok ciddiymiş. -Tamam, dur. Anlıyorum.
Müzik dinleyen adam mı?
-O mu? -Evet.
Kısa Paul mü?
Yıllar önceymiş.
Şarkıcı Sean Paul değil herhalde?
Kısa Paul mü?
Evet, dostumuz Kısa Paul.
Çünkü Sean Paul de buralara.
Harika.
Bunu bilmiyordum ama süper.
İnanılmaz. Bana hiç söylemedi.
Onu küçüklüğünden beri tanıyor.
Uzun zaman önceymiş.
Öyle duydum. Çok önceymiş.
Ama görünüşe göre oldukça ciddiymiş.
Ama bilirsin...
-Dostum, bak. -Kim takar?
Evlenmeden önce herkes birçok...
Bana bir iyilik yap.
-Bana bir iyilik yap. -Tamam.
Sağdıcımsın. Bana bir iyilik yap.
-Bana bak. -Sağdıç mıyım?
Evet. Bak... düğün konusu...
Hayır, ben... Sorun değil.
Sorun değil. Tamam.
Sağdıcımsın. Tamam mı?
Ya kardeşin?
Ona güvenmiyorum. Tamam mı?
Tanıştığında anlarsın.
Kardeşime güvenmiyorum.
Tamam mı?
Sebastian... O...
Herkesi etkilemeye çalışır.
Kimin umurunda? Anlıyor musun?
Ama çatıdan havuza takl atarak
-atlayabilir. -Aynen.
Ama sen yedinin yedincisisin.
Sıralamada yükseldin.
-Anladın mı? -Evet.
Sorumluluklarım neler?
-Dinle. -Ne yapayım?
Hiçbir şey, düğün zaten.
-Başladı. Tamam mı? -Tamam.
Sana daha önce söylemeliydim.
Çok daha önce.
Dürüst olacağım.
Herkes vazgeçti.
-Tamam mı? -Tanrım.
Sağdıç olmak istemediler. Sarhoş olmak da.
Konuşma hazırlamak da.
Konuşma hazırlamak.
-Tamam mı? -Tamam.
-Tabii. -İyilik yapacak mısın?
Kısa Paul'a git ve sana resepsiyonun ortasında delirip
"Kötü bir şey diyorum." dedirten şeyi
yapmamasını sağla.
-Anlıyor musun? -Evet.
"İtiraz ediyorum!"
Papazın "Kötü bir şey söylemek isteyen
var mı?" dediği yerde.
-Evet. -Evet.
Papazın şöyle dediği yerde...
-Emin olmak istedim. -Ben...
Ona kötü bir şey söyleyen olacak mı diye soracağım.
-Tamam. -Çok zamana ihtiyacın var.
-Evet, tabii. -Tamam.
Güzel. Yaparım bunu.
Tabii ki. Artık sağdıcınım.
Tabi ki.
Sadece üç yıldır tanıştığımızı biliyorum.
Evet?
-Üç yıldır. -Evet?
Biliyorum, neredeyse gelmeyecektin.
Davetli listemizdeki son kişiydin.
Kathleen'e bile söyledim.
"İstemiyorum." dedim.
"Güven bana." dedi.
"Herkesin seni sömürmesi hâlinde
bir şapşalın gelmesi iyi olur."
Tamam mı?
Bana şapşal mı dedi?
Evet, öyle dedi.
Beni dinle. Tamam mı?
-Tamam. -Yapabilirsin.
Yapabilirsin.
Biliyorum. İstiyorum da.
Orada tanışmamızın kozmik bir sebebi var.
-Anlıyor musun? -Evet, otoparkta.
Sen bunun için doğdun.
-Tamam. Ben varım. -Bunun için doğdun.
Nasılsınız yavşaklar?
Sebastian burada!
Kart numarası. Neyse.
-Selam kardeş. -Selam. Ne haber?
-Selam, -N'aber kardeş?
Sen işini gör. Kardeşimle konuşmalıyım.
İsterse kalabilir.
Hayır! Bazı işlerim var.
Benimle bunu henüz konuşmadığını fark ettim
ama ben sağdıç konuşmamı falan
-hazırlamalıyım -Evet.
O konuyu...
Sana nasıl geçtiğini anlatayım, sen de notları ver.
-Tamam mı? -Tabii. Olur.
-Hadi. -1981 doğumluyum.
Şeyim çok büyüktü.
Doğduğumda doktor şöyle demiş:
"Bir bebek daha mı geldi?"
Sebastian, bebeğim!
Her neyse, çok güzel bir hayatım vardı.
Son zamanlarda bunu çok düşünüyorum.
Bir keresinde Everest'ten atlayıp
ayak üstü düştüm.
Her neyse...
İki kişi evleniyor.
Sebastian burada.
Mikrofonu içkiye atıyorum.
Alıyorum. İçkiyi mikrofondan içiyorum.
Mikrofondan mı?
Mikrofonu izleyiciye at. Yo-yo mu bu?
Elime döndü.
Ben...
beş dakika harika stand-up yapıyorum.
Hayatında duyduğun en popüler
üç şarkıyı söylüyorum.
-Sonra mikrofonu... -Demiştim,
-telifli şarkı yok. -Sorun değil.
Tamam mı? Öyleyse çıkıyorum.
Hayır, Sebastian, olmaz.
İstediğini söyleyebilirsin
ama zamanını aşmadan.
Nasıl yani?
Kardeşinim. Neler oluyor?
-Biliyorum. -Konuş.
Tamam, peki.
Seni seviyorum, kardeşimsin
ama sağdıcım olman yerine
seni yedincinin yedincisi olarak atamak istiyorum.
Espri yapacağım.
Boyun 30 metre.
-Komik espri mi yapıyoruz? -Hayır.
Harika. Bu komik bir espri.
Ama...
çok komik.
Siktir. Gülen olmadı.
Ama evet. Hayır, espri yapmıyoruz.
Çünkü...
ben sadece....
-Ben de unuttum. -Corey.
Sanırım henüz bir ismi yok.
-Corey. -Corey.
Sağdıç olarak öne çıkmak için bana Corey lazım.
Son üç yılda çok yakınlaştık.
-Ve... -Sorun değil.
-Yani... -Sorun değil.
Bana güvenmiyorsun.
Hadi ama.
Mikrofondan şampanya mı içeceksin?
İnsanlar delirecek. Sen bana hiç güvenmedin.
O zaman konuşma seninle ilgili olur. Bu benim günüm.
Sorun yok. Düğün gününü mahvetmek istemem.
Tamam mı? Ben...
Sizinle masada oturabilir miyim?
Sen...
masaya mı oturmak istiyorsun? Benim yeni...
-Kathleen. -Ve Kathleen'le?
Evet.
Bu, onunla ve benimle ilgili bir konu.
Ben otoparkta bekleyeceğim.
Tamam, olur.
Benim...
Papyonum ve kravatım var.
Sağdıcın olsam aptal göründüğünü söylerdim
ama değilim.
Böyle yapıyorlar.
Biliyor musun?
Sağdıcın olmasam da
sana yardım edebilirim.
Teşekkürler Sebastian.
-Seninle gurur duyuyorum. -Ben de seninle.
Yani...
İyi aydır içmiyorsun. İnanılmaz.
Üzgünüm, karanlık bir detay.
Kadeh kaldırılırken içki içecek olmamdan da karanlık.
Tamam.
Evet.
Kusura bakma.
Orada görüşürüz tamam mı?
Görebilir misin bilmem. Masada olmayacağım.
Selam.
-Selam, n'aber? -Olamaz!
Sean Paul mü, Kısa Paul mü?
-Kısa Paul. -Tamam.
Sean Paul'ün sesini tanıyorum.
Kısa Paul, bak.
Selam, nasılsın?
İyiyim, ya sen?
Ben nedimeyim. İyiyim.
-Öyle mi? -Evet.
-Tamam. -Seni görmek güzel.
Seni görmek de.
Seni görmek de güzel... Marnie.
Marnie, evet.
Ben Marnie.
-Adın Marnie. -Bunu yapacağım.
Evet.
Her neyse.
-Pantolonu kıvırıyor muyuz? -Evet.
Çünkü elbise...
giymemem gerektiğini hissettim.
Kathleen de çok hoş.
"İstediğini giy" dedi.
-Ne istersen giyilir burada. -Evet.
Yalnız mı geldin?
Çılgınlık ettim.
Yalnız mı geldin? Veya...
Yalnız gelmedim.
Ben...
Benim...
Lisa'yla beraberim.
Lisa'yla dışarıda tanıştım.
-Çok tatlı bir kız.. -İyi biri.
-Evet. -Uzun boylu.
Uzun boylu.
-Vurmamı ister misin? -Hallederim!
Her neyse, evet, dışarıda.
-Bilirsin. -Hava almak istedim.
-Bu çok fazla. -Evet.
-Sigara... -Herkes çıldırmış.
Sinir bozucu bir şey bu.
Evet.
-O... -Evlenmek istedi.
-Evet. -Son gün.
Hiç evlendin mi?
Hayır.
Hayır ama isterim.
Lisa çok hoş, değil mi?
İdare eder.
İyi biri.
-Çok iyi. -Çok tatlı.
Evet.
Şey çok komik...
Kim komik?
-Kathleen. -Tanrım.
-Şaka mı bu? -Harika biri.
O, çok eğlenceli.
Çok güzel.
Harikulade.
Saçları ve gözleri...
Evet.
Hiç ona yaklaşıp nefesini içine çekmek
istediğin oluyor mu?
Anlıyor musun?
Şey mi dedin... Yanlış duydum galiba.
Sen...
Dedin ki yaklaşıp...
Ona yaklaşıp, ağzını ağzına değdirip
nefesini içine çekmek istiyormuşsun.
Nefesi senin içinde olacakmış.
Daha önce hiç duymamıştım.
Evet, bilmiyorum. Belki...
Muhtemelen... Bilmiyorum.
Hiç yapmadım ama bilmiyorum.
Onu uzun zamandır mı tanıyorsun?
Evet, öyle denebilir.
Nedimesiyim. Senin hakkında konuştuğunu duymadım.
Ne?
Senden bahsetmedi.
Benden bahsetmedi mi?
Hiç mi?
İnanılmaz. Hiç mi?
Kısa Paul müydü?
Herkes bana Kısa Paul der.
-Paul. -Evet.
Paul. Sanırım duymuştum.
-Ben... -Benden "Kısa Paul"
diye değil, "Paul" diye mi bahsediyor?
-Evet. Neden... -Tanrım.
Bu da ne?
Bir dakika.
Sen kendine Kısa Paul diyorsun.
Evet, herkes gibi.
Yani onlar beni böyle tanıyor.
Ama...
içten içe....
-Evet. -kendi içimde...
ben Paul'üm.
Ben de Amber.
Öyle mi?
Sanırım. Başka bir şey dedik mi?
Sanırım adını söyledik ama hatırlayamıyorum.
-Lakabım Amber. -Lisa sanıyordum.
Belki. Lakabım Amber.
Lisa mı desek?
Senin lakabın, Amber mı?
Takma adın ikinci bir ilk ad mı?
Çok kolay.
Şu an için lakabımın Amber olması kolay.
Tamam.
-Lakabınla mı hitap edeyim? -Tabii ki.
Tamam, Amber.
Paul.
-Evet, Paul. -Memnun oldum.
-Ben de. -Evet.
-Düğünlere bayılırım. -Dur. O zaman...
Dur. Bunu çözmeliyiz.
Bence çözecek bir şey yok.
Hayır çünkü kız arkadaşımın
adını biliyor muyum bilmiyorum.
-Kız arkadaşın Lisa. -Evet.
İyi görünmeni sağlayacaktım.
Evet. Bana kız arkadaşının
adıyla hitap ettiğin için çıkışmayacaktım.
-Hayır ama bir adın var. -Benim adım Amber!
Marie...
-Marnie... -Marnie.
Bu, ablamın adı.
Ablamın adını nasıl unuturum?
Marnie.
Ablanın adı Marnie mi?
-Söylediğini unuttum. -Dur.
Ailen kızlarına Marnie ve Marnie adını mı koymuş?
Hayır. Ben... Boş ver.
Senin... Tamam.
Marnie.
-Seni görmek güzel. -Marnie.
-Marnie. Veya Amber.
Hepsi...
-Marnie... -Ben de...
-Kısa Paul. -Paul. Lisa.
-Lisa. Kathleen. -Tanıyoruz.
Corey'i de.
Dave'i de tanıyoruz. Danny...
-Danny veya Dave. -Sebastian.
İstersen ona Dave diyebiliriz.
Tabii.
Bugün burada birçok insan var.
Hatta çok daha fazlası.
-Düğün bu. -Biliyorum.
Ben... bu yüzden gerginim.
Bugün bir konuşma yapmam gerek.
-Herkes... -Öyle mi?
Tuhaf çünkü geçmişimi ve birlikte
nasıl büyüdüğümüzü düşününce duygulanıyorum.
-Evet, tabii. -Evet.
Neden? Geçmişte ne oldu?
Bilmem. Sadece...
Bir şey oldu, değil mi?
Bilmek ister miyim?
İsteyeceğini sanmam.
-Ama... -Ama bilmek istiyorum.
Ama o bile değil.
Geçmişi düşünmek bile ne kadar büyüdüğümü
-ve hayatımın bittiğini fark ettiriyor. -İnanılmaz.
-Düğün bu yüzden korkutuyor. -Benim de geçmişimde bir şey oldu.
Ne? Lütfen söyle.
Yerini değiştireyim mi?
Tamam. Bunu pek kimse bilmez
ama Kathleen ve ben...
eskiden ciddiydik.
-Sen ve Kathleen mi? -Evet.
Saçmalama. Onu 15 yıldır tanıyorum.
-Ne zaman... -Yıllar önce.
Hangi yıl?
Altıncı sınıftaydım.
Yani kaç yaşındaydın?
-12 mi? -Belki 14.
-Hayır, sekizinci sınıf. -Hayır, 12.
12.
O dönem bir sürü bat mitzvah'a gitmiştim.
Tam o yıl.
Altıncı veya yedinci sınıf.
-Tamam, güzel. -Güzel.
Siz çıktınız mı? Yani...
Altıncı sınıf. Öpüştünüz mü?
Seviştik.
Ayın altında seviştik.
-Altıncı sınıftayken mi? -Geceler boyu.
Birbirimize doyamazdık.
Ona şiir yazdım, o da bana.
Başımız derde girdi, kanundan kaçtık.
Eyalet sınırlarını aştık.
Almanya'ya taşınmayı düşündük.
Altıncı sınıfta mı?
Bu ne kadar sürdü?
En parlak güneşler en hızlı sönenlerdir.
Sadece tek bir güneş var ama.
Tüm evrende tek bir güneş mi var yani?
-Bildiğimiz. -Düzdünyacı mısın?
Hayır.
Ama ayakkabım yeterince kaygan olsaydı
ve beni bir ucuna götürseydin diğer ucuna kayardım.
-Önemli değil. -Ne?
-Dinle.
Sen...
Ne?
Dünya hakkındaki teorine göre
ayakkabın yeteirnce kaygan olursa
Böyle düşünüyorum.
Dünyanın bir ucundan diğerine uçarsın.
Açıklayabilir miyim?
-Lütfen. -Bana bağırıyorsun.
Dünyanın düz olduğunu düşünmüyorum.
Öyle düşünmüyorum.
-Tamam. -Bence yuvarlak.
Bu yüzden de yeterli moment olursa
kayarak ilerlersin.
Baştan sona.
-Saçmalık. -Evet, yani...
Ayakkabın yeterince kaygan olursa.
Nasıl bitti?
-Paul, hadi. -Utanç verici.
Utanç verici mi?
Altıncı sınıfta seviştiğini bile söyledin.
Şey...
Bir gece...
Bu bir hikâye mi?
Taksideydik.
-Daha yeni... -Altıncı sınıf mı?
Operadan yeni çıkmıştık.
Çok güzel.
En güzel hafta sonu giysilerimizle.
Ve...
Sokakta...
yürüyorduk.
Sonra...
Sanırım ne olacağını biliyorum.
Ve buna bayıldım.
-Öyle mi? -Evet.
Bir adam...
-Tahmin edeyim mi? -Palyaço maskeli bir adam
karşımıza çıktı.
İncilerini mi çalacaktı?
İncileri çalmaya çalıştı.
Her yere girdiler mi?
Her yere.
Bir çocuk da izliyordu.
Dave miydi?
Evet.
İnanılmaz.
Ben de... Dur...
Buraya kadar pek utanç verici değil
ama sonra palyaço maskeli adam kaydı
ve silah havaya fırladı.
Tutmaya çalıştım.
Ve maskeli adamı...
vurdum.
Niye kafan karışmış gibi baktığını anlamadım.
Ve gitti.
-Aptal gibi göründün. -Çok iyi bir laf
oturtmak için iyi bir andı,
"İyi deneme, palyaço." gibi.
Ama ben...
şöyle dedim:
"Tüh, eyvah."
"Tüh, eyvah." mı dedin?
Kathleen bana deliymişim gibi baktı.
Onu öldürmek istemedim.
-Saçmalık. -Ondan sonra her yıl
terapiye gittim.
Hapse girdin mi?
Bu yüzden mi ayrıldınız?
-Hayır, ben... -Ne oldu?
Polis, "Meşru müdafaa." dedi.
Havalı bir şey dedin mi?
-"Hayatımdan çık, palyaço." gibi. -"Tüh, eyvah."
"Tüh, eyvah." dedim ve...
-Saçmalık. -Polisler güldü.
Dave'le tanıştığımda "Anlatmak istemiyordum."
demişti önce.
-Öyle mi? -Anlattığı şey...
onu bir hırsızdan mı kurtarmış?
Öyle dedi.
Pardon, ne?
Küçükken tanışmışlar,
yedinci sınıfta falan. Değil mi?
Ve onu soyulmaktan kurtardığını söyledi.
Öyle tanışmışlar.
Tanrım.
Hayatta bir sonuca varacakken
sonra "Biraz bekleyeyim". dediğin
bir an olur,
sonra bir şey olur
ve "Bu işi yapacağım." dersin.
Hadi. Başlıyor.
-Birazdan görüşürüz. -Tamam.
Tamam. Hoşça kal Amber.
-Hoşça kal. -Tamam.
-Marnie diyebilirsin. -Tamam.
Ve zamanı geldi.
İntikam.
Öç.
"Öçtikam".
Dave, bu gerçek adınsa
bu gece kaybedeceksin.
Kathleen, sen de benim olacaksın.
Tatlı Kathleen.
Nefesini içime çekeceğim.
Tamam, hazırım.
Kathleen geliyor mu?
Koridorda görecek miyim?
İlk kez o zaman mı göreceğim?
Bilmiyorum.
Sen kimsin?
Ben bir hayaletim.
Ne?
Sen hayalet misin?
Hayalet olduğunu söyleyip yok olamazsın.
Kim olduğunu sonra öğreniriz.
Tamam.
Corey!
Corey! Sağdıcıma ihtiyacım var.
-Tamam mı? -Anladım.
Kısa Paul'ü bulamadım.
Bilmiyorum...
Konuşamadınız mı?
Hayır, bulamadım.
Onu görürsen yanına otur
ve kötü bir şey söylememesini
-sağla. -Peki.
-Evet. -Tamam.
İyi görünüyor muyum?
-Evet. -Tamam.
Biz yürürken...
O ne zaman gelecek? Ne zaman yürüyeceğiz?
Anons ederiz, sonra çıkarsınız.
Sonra Kathleen'i anons ederiz, o çıkar.
Sonra da töreni yapacağız.
-Tamam. -Tamam.
Pekâlâ.
Keşke el sıkışsaydık
ama tanışalı çok olmadı.
Güzel, tamam.
Burada kal.
Karşınızda,
damat, Dave.
Siktir, o benim kardeşim.
O benim kardeşim.
Hadi. Vazgeç.
Vazgeç.
Hadi, vazgeç.
-Hadi Dave! -Bence orada olmalısın.
Siktir.
Evet, sanırım sıranın
en sonunda olacağım.
Konuyu büyütmeyeceğim.
Aferin sana.
Sen onun babasısın.
Onların babasıyım.
Müthiş.
Ve...
sanırım anneleri de benim.
-Memnun oldum. -Ben de.
Çok...
Çok heyecanlıyım.
Dave'in evleneceğini biliyordum.
-Evet. -Anlıyor musun?
İçten içe biliyorduk.
Evet.
Biraz gevşe.
Tamam, biraz gevşe.
-Gevşiyorum. -Tamam.
Dikkatli ol, olur mu?
Gevşedim!
Zaten gevşemişken gevşememi söyleme.
-Geriliyorum. -Harold!
Harold!
-Harold! -Gevşeyeyim mi ben?
Gevşemeni istiyorum, Harold.
O zaman gevşe deme.
Ne yapmamı istiyorsun? Seni nasıl gevşeteyim?
Gevşememi söylemeyerek!
Pardon, her şey yolunda mı? İyi misin?
İyiyim!
Çok gerginsin.
Gevşeğim!
Seni tanımıyorum bile.
Üzgünüm.
Ben gelinin babasıyım.
Neden bu taraftasın?
Harold!
Başka bir taraf daha var.
Harold!
-Memnun oldum. -Ben de.
Daha önce tanışmış olmalıydık sanki.
Seninle tanışmak çok güzel.
Ben gelinin annesiyim.
Memnun oldum.
İlk kez tanıştığımıza sevindim.
Nasılsın?
Ben iyiyim, ya sen?
Gevşedim, bebeğim.
Herkes gevşedin mi diyor.
Ya sen? Gevşedin mi?
Yay gibi gevşeğim.
Bence bir kadına bunu...
Söyle. Yay gibi...
Söyleyecektin. Söyle.
Söyle. Bu lafı hiç duymadım.
Bir kadına sorulacak şey değil.
Ama ben yay gibi gevşeğim.
-Eğlenmeyi seviyoruz. -Eğleniyoruz.
Biz çok... Biz...
şarap kadehi gibiyiz.
Çok güzel. Doldurabilir miyim?
Biz...
İçmeye başladık bile.
Biraz isterim. Olur mu?
-Tabii. -Geline ve damada.
Yatıştırır.
Tabii.
Evet...
Al bakalım. Ne çabuk bitti.
Pekâlâ, artık çöpün bende. Teşekkürler.
Tamam.
Hazırım.
Trompet çalmak istiyorsan hazırım.
Olmaz. Pek müzik aleti bilmem.
Sorun değil. Yapabildiğin kadar. Lütfen.
Nedimemsin. Görevini yap.
Orada ne var?
Marnie!
-Marnie, çabuk. -Biliyorum.
-Bir şey bulmam... -Herkes bekliyor.
Tanrım...
Bize koridorda
ailemizin eşlik etmemesi çok tuhaf. Devam et.
Evet, en tuhaf kısmı bu.
Şimdi karşınızda... Kathleen.
Eğer...
Eğer o taraf damadın tarafıysa,
gelin tarafı da...
Hepimiz müzik festivalindeki insanlarız.
Rock and roll
Rock and rock and roll, roll, roll, roll
Rock and rock and roll
Rock and rock and roll, roll, roll, roll
-Rock rock and rock and roll -Aynen!
Rock and rock and roll
Bugün burada toplanmamızın sebebi...
bu beraberliğe...
şahitlik etmek:
Dave ve Kathleen.
Ben nikâh memurunum.
-Hayalet mi? -Hayalet.
Ve...
buradaki herkesin...
yani hem ailelerinin
hem de rock and roll meraklılarının...
Bu bir hayalet mi?
Unutma, gevşek kal.
...bu iki kişi arasındaki
sevgi bağına
şahit olmalarını istiyorum.
Seni seviyorum.
İkimiz de
kendi isteğimizle buradayız.
Evet, elbette.
İkimiz de kendi isteğimizle buradayız.
Bunun düğün törenine dâhil olduğunu sanmam.
Elbette. Öyle.
Birbirimizi seviyoruz.
Kimse burada rüşvetle
veya şantajla
bulunmuyor, değil mi?
Sormanı gerektirecek kadar çok mu yaşandı bu?
Ben böyle yapıyorum.
-Bana sorduğun... -Sorun yok.
Ya sen?
Keşke daha yakın olsaydım.
Sen sordun mu?
-Keşke daha yakın olsaydım. -Evet.
Daha yakın olmak isteyen var mı?
Evet. Ben.
Keşke daha yakın olsaydım.
Oraya gidebilir miyim?
Hayır, Sebastian.
Ne yapayım? Gideyim mi?
-Evet. -Ben bir kelebeğim.
Beni solucan mı yapacaksın? Kelebeğe dönüşen o mu?
Hayır, o... Hayır!
Evet.
-Tırtıl. Siktir git. -Sen...
tam olarak yapmanı istemediğim şeyi yapıyorsun.
Yine de oluyor.
Birine bir şey yapma dersen
yapma dersen yapar.
Bir de bana sor.
Tanrım!
Tamam, çok güzel.
Devam edebilir miyim?
Evet.
Tabii.
Şimdi...
Kutsal Kitap'ta yazdığı gibi.
İkiniz de âşıksınız,
yeminlerinizi hazırladınız.
Ama...
yeminlerden önce...
öğretiye göre...
şunu sormalıyım:
Söyleyece kötü bir sözü olan var mı?
Bu da ne böyle? Kötü söz de ne?
Evet, benim var.
Tamam, arkadaki kısa beyefendi.
Paul.
Adım Paul.
Ne yapıyorsun? Her şeyi mahvedeceksin.
Kötü bir şey söyleyeceğim.
Bugün kızımın özel günü. Tamam mı?
Bu kadar özelse niye yarı sarhoşsun?
Neden?
Tamam. Tanrım.
Sen!
Sen.
Bunca zaman, bunca yıl boyunca,
o dâhil herkese söyledin.
Ne yapıyorsun?
-Paul, ne yapıyorsun? -O dâhil.
Paul, ne yapıyorsun?
Beni zorlama.
Dinle beni.
-Ne yapıyorsun? -O sokakta
soyguncu palyaçoyu durdurduğumda
sokaktayken soytarı durdurduğumda
"Tüh, eyvah!" dememden istifade mi ettin?
İşin aslı ne?
Onu durdurdum.
Konuşmayı kesmelisin. Tamam mı?
Şansını teptin Paul.
Ne yapıyorsun?
Beni utandırıyorsun.
Ailem burada.
Tüm otopark burada.
Yapma. Sadece... Tamam.
Kötü bir şey söyleyeceğim.
İzin veriyorum.
Tamam, çabuk.
Başkalarının cinayetinden pay çıkarmak hoş değil.
Özellikle de sonucu gerçek aşksa.
Bir daha asla sahip olamaycağım bir aşk.
Üzgünüm Lisa.
Sorun yok.
Bu düğüne gelmek bile istemedim.
Affedersiniz.
Program çoktan başladı. Gidemezsin.
Müzik festivalindeki güvenliği de mi
düğüne çağırdın?
Tamam, çabuk ol Paul.
İzin veriyorum.
Başkalarının cinayetini çalan biriysen
ve sürekli başkalarının gerçek aşklarını çalıyorsan...
sen...
salağın tekisin demektir.
-Siktir! -Çok pis sıçtı.
Mükemmel bir şey söyleyebilirdi ama çuvalladı.
Paul, baksana.
Kararı hanımefendiye bırakalım.
Aranızda bir şey mi var sanıyorsun?
Evet, elbette.
O zaman o karar versin.
İzin veriyorum.
Tatlım.
-Tatlım, bana bak. -Kurallara göre,
yeterince kötü bir şey söylendiğinde
hanımefendi karar verebilir.
Çok kolay.
Yedinci sınıftan beri seninle çıkıyorum.
-Yani... -Paul'e bak.
Altıncı sınıftan beri benimle çıkıyor.
Yani aktif olarak değil. Bir an yaşadık.
Altıncı sınıfta bir an.
Neydi, öpüştünüz mü?
Bebeğim!
Anlat onlara.
Neden bir mikrofon iniyor?
Ben...
Öpüşmekten biraz fazlasını yaptık.
Altıncı sınıfta mı?
Evet. Tatlı tatlı seviştik.
Hayal edebileceğin her şekilde seviştik.
Romantik şekilde yaptık.
Yaramaz şekilde yaptık.
Dikiz şovlarına gidip heyecanlandık,
sonra da oradaki kanepelerde
düzüştük.
Bu kadar yeter.
Çocuktuk...
-İki... -İki altıncı sınıf öğrencisi mi?
Yap gitsin.
Gözlerine bak ve seç.
Ya ben ya o. Sadece gözlerine bak ve seç.
Seçmeden önce bir şey söyleyeyim.
Seni seviyorum.
Gördüğüm andan beri.
Hatırladın mı?
Boya kalemlerimizi
birlikte açardık.
-Seviştikten hemen sonra. -Evet!
Yaramaz şekilde!
Seni seviyorum.
O, sevginin ne olduğunu bildiğini sanıyor.
ama ben bunu seni gördüğüm andan beri yaşıyorum.
Ben o gün senin hayatını kurtardım.
Yani bunun sebebi, onun hayatını kurtarmasıysa
sana şunu söyleyeyim:
Hayatını ben kurtardım.
Yani, seç.
Seç.
-Seç. -Seç.
Seç.
-Seç. -Seç.
Oğlum bekliyor. Seç!
-Seç canım -Seç
Seç
Seç tatlım.
Seç.
Evet!
Yani, şimdi...
Bunu ispatlamanın
gerçek bir yolu var mı?
Onu gerçekten
kurtardın mı, yoksa hayal ürünü mü?
Altıncı sınıfta çok yaratıcıydın.
Olay bu mu?
Adamı öldürdüğümü kanıtlamamı mı istiyorsun?
Bunu yapmanın yolu var mı?
Sanırım hayır.
Bekle!
Yapabilirim.
Sen!
O palyaço bendim.
Bu yüzden hayaletim.
Bu hamle çok işe yaradı.
Sen!
Evet, sana anlatabilirim.
Operadan sonra arka sokakta
incilerini çalmak istedim.
"Altıncı sınıflar neden operaya gider?" dedim.
"Kolay olacak."
Veya öyle sandım.
İncilerini aldım.
Yere dağıldılar.
Sen... Dave...
Hiçbir şey yapmadın.
Ama sen, Paul?
Öncelikle harika görünüyorsun.
Olağanüstü. Ama Paul?
Biliyorum.
Sağ ol. Ben de harikayım.
Bir daha söyle.
Duyamadım. Bir daha.
Bağır!
Günü kurtarmaya çalışmadın.
Silahım düştü, kaydın, bana vurdun
ve dedin ki…
Anlat herkese.
Mikrofonu al.
Anlat herkese.
Havalı bir laf mıydı?
"Tüh, eyvah." dedim.
"Tüh, eyvah." mı?
Aynen öyle.
Yani...
o bir kazaydı.
Bunu dert etmiyorum.
Yani...
silah öylece havaya fırladı
ve kazara ateş aldı.
Kimse tetiği çekmedi. Yere düşünce ateşlenip
-seni vurdu. -Doğru.
-Öyle mi öldün? -Söyledim.
Karar vermenin tek yolu sonuçlara değil
aşka bakmak.
Yani istersen
hâlâ rahibin olabilirim.
Evet. Burada kal.
Bence bunu duymak istersin.
Tamam. Git.
Kısa Paul...
harika bir insansın.
Teşekkürler.
Bana çok iyi davrandın ama çok yoğun bir şekilde.
Ben de borcumu ödedim.
-Altıncı sınıfta çok eğlendik. -Harikaydı.
O cümle bitmeden önce...
-Çok eğlendik. -Ama Paul...
o, altıncı sınıftı.
Artık bir kadınım. Hatta hanımefendi.
Bir şey daha buldum.
Geçmişi geçmişte bırakmalısın.
Bir daha düzüşelim mi?
-Hayır. -Tamam.
Hayır.
Lisa?
Tamam mı?
Hayır.
Hayır, psikopat seni!
Aslında...
Corey, senin Kısa Paul'ü durdurman...
-gerekiyordu. -Siktir!
-Bir delilik yapmasın diye. -Siktir!
-Görevimi yapmadım. -Tek bir görevin vardı
ama yapmadın.
Başka seçeneğim yoktu.
Seni sıranın arkasına atmalıydım.
Onur duydum.
Sebastian?
Hadi ama. Bu gerçek mi?
-Sen kardeşimsin. -Hadi be.
-Yani bu gerçek mi? -Tabii ki.
Buradaki işimiz bitince
işini yapmak ister misin?
Sağdıç konuşması mı?
-Orada durabilir miyim? -Tabii ki.
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum kardeşim.
Öyle mi?
Evleniyor musun?
Evleniyorum.
-Evleniyor musun? -Evleniyorum.
O zaman...
Öpüşmeniz gerek.
Tamam.
Şimdi partiye geçelim.
Sanırım sağdıcım bir şey söyleyecek.
Evet, doğru.
Hazırlanıyordum.
Herkes...
sussun.
Oğlum...
ikinci çocuğum bir şey diyecek.
Mikrofonu al yavrum.
Nasılsınız yavşaklar?
Nasılsınız yavşaklar, dedim!
Bana ritim ver.
Ritim ver.
Tamam, bu iyi.
Bilirsiniz.
Hani...
Dave?
Evet.
Süslü püslü konuşmayacağım.
İkinizi de çok seviyorum.
Ve neden birbirinize tam uyduğunuzu görüyorum.
Seni seviyorum.
Şans dilememe gerek yok çünkü mutlu olacaksın.
Seni seviyorum. Seni de.
Beni bile mi?
Seni de hayalet.
İhtiyacım olan buydu.
Yarım kalan işim buydu.
Biri onu durdursun. Soyguncu o.
-Gerçek bir hırsız. -Cennete gidiyorum.
-Ne oluyor? -Siktir et.
Programımız bu kadar!
Alt yazı çevirmeni: Özgür Salman