We vieren de 70e verjaardag van Assepoester dit jaar.
Vandaag gaan ze een animatiecel maken van Assepoester.
Hoe kun je het Jaar van de Muis beter vieren...
dan met Mickey en Minnie, en Guo Pei.
We zijn in de Verdugo Hills boven Burbank...
en we gaan kijken naar de wildlife-camera met bewegingssensor.
Dit lijkt erop. - Die is beter.
Wimpers en ogen in het zwart. - In het zwart. Oké.
We vieren de 70e verjaardag van Assepoester dit jaar.
Vandaag gaan we een animatiecel maken van Assepoester.
Vanaf het begin gebruiken we dezelfde middelen, dezelfde inkt...
We zijn wellicht de enige studio die deze methode nog gebruikt.
Op de Ink & Paint-afdeling werden de verhalen van Disney...
tot leven gebracht in kleur.
Het is ongelofelijk dat we dit nog steeds doen.
Kom kijken. Fox was in staat...
wat referentiemateriaal van Assepoester te sturen.
Dit is een reproductiekopie van de achtergrond.
Kunnen we daarmee werken?
Ja, we gaan de kleuren kiezen voor de inkt en de verf.
Hier zie je wat special effects met de airbrush.
We doen dingen op dezelfde manier zoals Walt het vroeger deed.
We maken met inkt en verf cellen die nu worden verzameld.
Dat lijkt er heel erg op.
Oké, dat is een sunflash six.
Deze afdeling had boven honderd in-inkters...
en honderd schilders beneden. Een enorm verflaboratorium.
Daar kwam organische pigmentverf vandaan, Disney's geheime formule.
Elke filmseconde is 24 cellen die met de hand zijn ingekleurd met inkt en verf.
Sommige animatiefilms hadden meer dan 300.000 met de hand ingekleurde cellen.
Daarom kon het jaren duren om een film te maken.
Het proces van werken met inkt en verf...
dat het begin was van animatie in de jaren 1920...
houden we hier in leven.
We hebben hier verf staan die hier langer staat dan ik er ben...
en ik ben hier al 25 jaar.
Deze acrylverf werd gebruikt voor De Kleine Zeemeermin en is nu nog goed.
Voor elke speciale kleur die we ooit maakten, hebben we een formule.
Of het nu TinkerBells vleugels zijn...
of het jasje van het Beest in de ballroomscène in Belle en het Beest.
Vandaag maken we een 'grijs vier' voor de jurk van Assepoester.
Ik doe er een paar druppels bij.
Oké, het cameralicht staat aan.
Die komen nog uit het tijdperk van Sneeuwwitje.
Ik zie dat ik er echt een beetje naast zit.
Dus ik ga terug naar mijn emmer.
Al die verf klontert samen op de bodem van die flacon.
Ik ga die dus heel fijnmazig zeven om 'm zo zuiver mogelijk te maken.
Om direct te gebruiken of op de plank te zetten...
voor het volgende project.
Je gebruikt inkt...
om de potloodtekening van de animator over te zetten op celluloid.
De potloodtekening van de animator ligt onderop...
en daar leg je de cel bovenop. Dit zijn mijn instructies.
En dit geeft aan welke lijnen met welke kleuren moeten.
En dan zet je die lijnen over op de cel met een traditionele kroontjespen.
Ik probeer nergens over na te denken.
Soms houd ik mijn adem in als ik een lijn trek.
Walt wilde iets anders creëren.
Veel technieken werden ontwikkeld tijdens de productie van Assepoester.
Het werken met dikke en dunne lijnen voor het haar...
en verschillende kleuren.
Andere studio's gebruikten alleen zwarte lijnen...
maar Walt Disney wilde een andere dimensie toevoegen.
Die kamer inlopen met al die kleuren en de muren met al die kleurstaaltjes...
Ik ben dol op kleur.
Ik draag geen kleuren, maar dat hoeft hier ook niet...
want er is zoveel kleur rondom.
Het is heel belangrijk om te roeren. Je bent continu aan het roeren.
Ik was voorbestemd om bij Ink & Paint te gaan werken.
Als kind ging ik naar mijn moeders kaptafel.
Dan pakte ik haar crèmes en lotions, deed alles bij elkaar en ging roeren.
Daar was ze niet blij mee, maar ik ben dol op het roeren van verf.
Ik duw niet door tot aan de cel.
Ik blijf hier bovenaan en doe iets wat ze floating noemen.
Je begint vanuit het centrum van het oppervlak...
en dan werk je naar de randen toe.
Je wilt dat je verf de juiste consistentie heeft.
We gebruiken de tekeningen van de oorspronkelijke animators...
en in feite...
kopiëren we een bepaald beeld van een film.
We maken dit nu als kunst op zich.
Tijdens de producties gebruikten ze allerlei soorten special effects...
maar de meeste werden gedaan met airbrush, dat zie je hier.
De vleugels en de sluier, de glanzende ster...
de glanzende fonkeling.
We gaan wat airbrush toepassen op wat fonkelingen hier.
Ik heb iedereen bijeengeroepen...
om het finale prototype voor de Assepoester-cel te zien.
Fantastisch. - Ziet er goed uit.
Airbrushing werkt daar heel mooi.
Perfect.
In ons werk moeten wij perfectionisten zijn.
Deze cellen... We hebben zoveel te danken aan Walt Disney.
We willen die traditie in ere houden en de dingen net zo doen zoals hij.
Door al het werk wat erin zit...
zie je op het scherm het prachtige eindresultaat.
Te bedenken dat dit allemaal met de hand is gemaakt.
Dat is echt verbazingwekkend.
Goed, jullie zijn hierna.
Dames en heren, graag uw applaus voor Guo Pei, Mickey en Minnie.
DE MINNIE-AVONTUREN VAN GUO PEI
Hé, jongens.
Hallo. - Ze zien er prachtig uit.
Fijn je te zien. Jullie zien er fantastisch uit.
Ik ben Trevor Rush, manager Kostuums...
in het Disneyland Resort.
Ik ga ons Chinese Nieuwjaarsproject met jullie delen...
en onze samenwerking met Guo Pei.
Hierheen kijken.
Geweldig.
Guo Pei is een Chinese modeontwerpster. Ze is beroemd om haar borduurwerk.
Dit jaar is het Jaar van de Muis. Wij hebben Mickey en Minnie.
Hoe kunnen we dat beter vieren dan door haar Chinese cultuur op te nemen...
in iets wat we kunnen delen met al onze gasten hier in Disneyland.
Ik ben al 30 jaar ontwerpster.
Van alle projecten waar ik aan gewerkt heb is dit wel het vrolijkste.
Ik was hier al als toerist geweest.
Maar dit was een heel andere ervaring.
Hoe gaat het?
Vind je de jurk mooi?
Toen ik ging ontwerpen voor Mickey en Minnie...
dacht ik eerst: dit is geen werk.
Het is meer alsof...
je aan het spelen bent.
Ik vergat mijn leeftijd.
Het was alsof ik een sprookje was binnengestapt.
Ze wijken af van mijn gewone ontwerpen.
Deze ontwerpen zijn een en al vrolijkheid.
Zo schattig.
Toen ik begon met ontwerpen voor Mickey en Minnie...
besloot ik Chinese kleuren en symbolen te gebruiken...
die vrolijkheid uitdrukken in de Chinese cultuur.
Daarom zie je veel rood en goud in de ontwerpen.
Ik zal wat toelichting geven.
Dit is het waterpatroon.
Dat staat voor de wonderen en stromingen van het leven.
Het patroon van pioenrozen is ook een belangrijk element.
Dat staat voor rijkdom...
en de volheid van het leven.
Ik ben grootgebracht door mijn oma.
Als kind leerde zij me veel over de traditionele Chinese cultuur.
Zij borduurde bloemen op haar kleren. Dat maakte een onuitwisbare indruk op me.
Heel mooi. Kun je draaien?
Geweldig.
Herken je dit?
De munt? Ja.
Munten staan voor rijkdom. Muizen staan symbool voor fortuindragers.
Daarom heb ik hier munten geborduurd.
Rijkdom.
Ze brengen geluk.
En de strik?
De strik is Minnies handelsmerk.
Maar met het waterpatroon is het meer Chinees.
Geweldig. Prachtig.
Ik heb dit ontwerp doordrenkt met kinderlijke vreugde.
Moeilijk te beschrijven. Het voelt gewoon blij. Heel blij.
Hij is zo schattig.
Hij is een geweldig model.
5 MINUTEN VOOR DE KOSTUUMPREMIÈRE
Guo Pei, Mickey en Minnie.
Ik was zo blij toen ik Mickey en Minnie voor het eerst in hun kostuums zag...
want ik ben dol op Disney...
en op Mickey en Minnie.
Als kind keek ik naar Mickey en Minnie.
Ik had nooit verwacht dat ze ooit mijn ontwerpen zouden dragen.
Het is alsof mijn dromen zijn uitgekomen.
In de loop der tijd raakte ik betrokken bij dit project:
Disney's Animal Kingdom.
Dat werd het epicentrum van het werk dat allemaal draait om natuurbehoud.
Ik zit ook in het bestuur van de Arroyos & Foothills Conservancy.
Dat creëert doorgangen voor wilde dieren in deze bergen.
Ik ben in de Verdugo Mountains, vlak bij Imagineering.
Ik ontmoet hier Johanna Turner.
Zij verricht uniek werk met cameravallen...
waarmee ze poema's vastlegt in deze bergen.
EEN HELD IN HET WILD
We hebben een rode lynx.
Coyote. Stinkdier. Vent met een baby.
We zijn in de Verdugo Hills...
en we gaan cameravallen bekijken.
Een van de eerste dingen die ik doe...
is controleren of mijn flits het nog doet.
De cameraval is een techniek waarmee je wild niet alleen observeert...
voor de wetenschap, voor informatie.
Het is ook een manier om prachtige beelden te krijgen...
van dieren die mensen meestal niet met hun eigen ogen zien.
Hallo, jij bent vast Joe.
Hoe maak je het? Inderdaad.
Leuk je te ontmoeten. - Insgelijks.
Ik wil je heel graag laten zien welke wilde dieren hier nu leven.
Kijk waar we zijn.
Het Disney Conservation Fund werd een paar jaar eerder opgericht...
dan dat Disney's Animal Kingdom openging.
We zijn gegroeid, ik denk dat we nu...
bijna 100 miljoen dollar hebben uitgegeven aan natuurbehoud.
Jij hebt een aantal beurzen gekregen voor het cameraval-programma.
Ja, we ontvangen nu voor het tweede jaar geld.
We verbeteren de apparatuur.
En Barbara van AFC nomineerde mij voor de Disney Conservation Heroes.
Een Conservation Hero is iemand...
die zelf iets heel buitengewoons heeft gedaan.
Vooral mensen die werken op dit grensvlak...
van de wereld van mensen en die van dieren.
Dit is mijn beamsensor en dit is de cameradoos.
Het kostte vast veel tijd om het zo te krijgen...
dat de flits het niet vervaagt en zo.
Ja, heel veel is giswerk in het begin.
Ik begon met kleine bewegingscamera's...
die weinig detail tonen, maar je wel de informatie geven...
welk dier wanneer voorbijkwam.
Ik dacht al snel dat dit meer kon zijn dan een leuke hobby.
Het zou nuttige informatie kunnen zijn voor iemand.
Toen ging ik bedenken wat de beste manier zou zijn...
om gegevens te verzamelen en ook publiek te bereiken...
zodat mensen kunnen meegenieten...
van het zien van deze dieren en deze ontdekkingen.
Johanna legt niet alleen vast, dit zijn kunstwerken.
Een vreemde harmonie waarin kunst, wetenschap en verhalen samenkomen.
Dat past echt bij Walt Disney Imagineering.
De coyote is heel cool. - Dat is een mooie foto.
Maar hij is een beetje vaag.
Dus in één week: Rode lynx, stinkdier en coyote. Best goed.
Mijn belangstelling voor wilde dieren kreeg ik door trektochten.
Ik ging dierensporen volgen...
en ik begon sporen te zien...
die duidden op poema's. Ik kon het amper geloven.
Toen ik eenmaal poemasporen zag, wilde ik er ook een zien.
Hier zijn heel mooie zandplekken.
Een goede plek om sporen te vinden.
Hier hebben we zeker een kleine rode lynx.
Hij is op doorreis, want daar beneden is water.
Het is geweldig om hier sporen van Nikita te vinden.
Die zijn groter dan andere. - Zeker groot, ja.
Nikita is nu onze enige poema in de Verdugos.
Haar partner, P-41, is nu zo'n twee jaar dood.
Haar kittens zijn nooit volwassen geworden.
Zij is alles wat we nu hebben.
Er zijn een paar beelden van Nikita die ik stadsgezichten noem.
Als mensen die voor het eerst zien, stokt hun adem.
Ze snappen ineens hoe dicht zij bij ons leeft...
en hoe haar wereld is.
Wat mij verbaast, is hoe stedelijk het daarbeneden is.
Onze studio's liggen daar vlakbij.
De mensen die in de vallei wonen...
weten dat er af en toe een poema langskomt.
Mensen zeggen: Ik zag haar.
Ik zag haar op mijn bewakingscamera. Is ze hier nu?
Ziet ze er goed uit? Gezond?
Het is interessant hoeveel mensen bereid zijn om te leven...
met grote aantallen wilde dieren om hen heen.
We weten allemaal dat we een kantelpunt hebben bereikt...
waarbij het lot van de natuur veel afhankelijker is van onze keuzes.
Vooral een plek als deze, toch een soort eiland...
vandaar de noodzaak van corridors voor wilde dieren.
Inderdaad. En we staan nu op het punt waarop, als we in actie komen...
we kunnen voorkomen dat die worden afgeknepen.
Deze dieren zijn geboren met helikopters boven hun hoofd...
sirenes en verlichting met bewegingssensoren op patio's.
Snap ik. - Zij hebben zich aangepast.
Zij zijn nu vooral actief in het pikkedonker...
in plaats van in de schemering.
Zij zorgen dat het lukt. - Dat moeten wij ook doen.
Johanna kwam als vanzelf op het idee van deze cameravallen.
Het ontwikkelde zich tot een kunstvorm en een wetenschap.
En een les die daaruit te trekken valt is improvisatie.
Er is geen echte handleiding voor.
Je kunt je eigen manier bedenken om je bezig te houden met natuurbehoud.
Dit werkveld ligt open voor iedereen.
Je kunt er op je eigen manier bij betrokken raken en het verschil maken.
Vertaling: Frank Bovelander