Welkom op de set van Diary of a Future President.
Te gek dat je erbij bent. Welkom in onze kleine wereld.
Actie.
Voor de rol van Mulan heb je een bijzonder iemand nodig.
En Yifei was briljant.
We gaan praten met Burny en Andreas, twee Disney-legendes.
Dit heb ik in geen tijden gezien.
We zijn op de set van Diary of a Future President.
We gaan filmen, 107 voorbereiden...
een leesrepetitie doen, editen, met de crew praten...
en ik hoop dat ik ook nog even kan lunchen.
Ik ben Ilana Peña, de bedenker van Diary of a Future President.
We gaan tien afleveringen maken.
Dit is pas het begin.
Het is snel, gek en grappig. We zitten er middenin.
Leuk dat jullie kunnen kijken.
EEN DAG MET ILANA PEÑA
Deze serie gaat over een meisje van twaalf...
Elena Cañero-Reed. Ze zit op de middelbare school...
in de brugklas.
Uiteindelijk wordt ze de president van Amerika.
Hier woont ze. We gaan even naar binnen.
Het gaat niet alleen over Elena...
maar ook over haar broer Bobby en haar moeder Gabi.
Dit gezin leest veel. Je ziet dus overal boeken.
Dit is de huiskamer.
Er staan familiefoto's van de acteurs zoals ze nu zijn...
maar ook babyfoto's van de acteurs. Leuk, hè?
We proberen hier echt een heel bijzondere wereld van te maken.
10.00 UUR
Ik heb al je notities gelezen.
Begreep je ze?
Bijna wel. - Oké, kom maar op.
Weet je nog dat ik meedeed aan die poëziewedstrijd?
Natuurlijk.
Ik zit in de finale. - O, mijn god.
Als je wint, krijg je toch een miljard dollar?
Als je wint, krijg je toch voor een miljard aan goud?
Het is maar 50 dollar, maar de cheque is wel groot.
11.00 UUR
Ik ging naar een zomerkamp.
Daar rende ik rond met de camera om korte films op te nemen...
in de bossen, met m'n vrienden.
Een soort guerrilla-opnames en ik was op m'n gelukkigst.
Wat zo gek is, is dat dit net zo voelt.
Dat mensen op mijn visie vertrouwen, geeft me zoveel kracht.
Mijn meisjesjaren hebben me geïnspireerd tot deze serie.
We hebben veel jongensverhalen gezien, maar niet zoveel over meisjes...
en zeker niet waarbij meisjes mogen falen en onvolmaakt mogen zijn.
Dat stukje klei dat nog niet helemaal gekneed is.
Ik wilde iets vertellen over het kneden van die klei.
Ik heb mijn dagboek.
De allereerste paragraaf is: Het is zover. Ik ga het doen.
Ik ga echt aan een dagboek beginnen. Echt waar.
Geen kladje van één pagina. Een echt dagboek.
Dan begin ik een nieuwe paragraaf en zeg ik: En weet je wat?
Ik denk dat ik dit leuk ga vinden.
Mijn vader stierf toen ik klein was, net als Elena's vader.
Dat was ook belangrijk voor me.
Ik wilde vertellen over een gezin dat iemand had verloren...
maar wat geen tragedie was.
Mijn kindertijd was leuk. Klaar. Dat dank ik helemaal aan mijn moeder.
Mijn moeder leerde me om in contact te blijven met mijn verdriet...
het te ervaren en niet weg te stoppen. Maar wel mijn leven te blijven leiden.
13.48 UUR
Meestal eet ik onderweg.
We hebben over tien minuten een leesrepetitie.
Ik doe dit in de koelkast en eet het dan na de leesrepetitie.
14.00 UUR
LEESREPETITIE
Welkom bij de leesrepetitie voor aflevering 107.
Die heet 'Buitenlandse Betrekkingen'. We beginnen op de Orange Bay-school.
In het klaslokaal. Elena zit naast Sasha. Ze ziet Joey Feldstein binnenlopen...
met zijn swagger, badend in engelachtig licht...
voordat hij zijn plakkerige beugel uitneemt en in zijn zak stopt.
Zij slaakt een diepe zucht.
Dat zou geweldig zijn, als er meer dingen waren.
Twee of drie meer. - Doe je goed.
Kijk haar nou. - Naarstig.
Naarstig. - Begrepen.
Naarstig.
Toen ik het script kreeg van Ilana Peña, een Cubaans-Amerikaanse uit Miami...
en haar verhaal schreef...
en de weergave van hoop die zij graag zou zien...
Ik hou zoveel van jullie.
Oké, daar gaan we.
Vulde het mijn hart met vreugde dat dit meisje...
een mogelijkheid zag voor een latina om leider van de vrije wereld te worden.
Hier mijn bijgewerkte aantekeningen van de eerste toespraak.
Na de strategiesessie...
is de meeting met de stafchefs.
Heb je de documentatie bekeken? - Naarstig.
Het wakkert zoveel kracht aan in wat je met kunst kunt doen.
Sorry, ik moet dit gesprek aannemen.
17.30 UUR
Wacht, wie is het? Wie wil mij ontmoeten?
Dit is Mia. - Hallo.
Dit is Zoe. Allebei... - Zij is de schrijfster.
Hallo. - Ze las het en vond het geweldig.
Heb je het gelezen?
Hallo. - En ze vond het geweldig.
We kijken zo uit naar de serie. Die komt precies op tijd.
Het is precies wat meisjes moeten zien. Helemaal goed.
Dat betekent zo veel voor me. - We zijn heel trots op je.
Ik zou echt nergens zijn zonder Gina. Dus jullie bedankt.
Wacht tot jullie haar hier in zien. Ze doet het zo goed.
En jullie zullen willen dat ze zich verkiesbaar stelt.
Hé, Kyla.
Hé, hoe gaat het? - Heel goed.
MONTAGE
Het is een droom om met Ilana te werken.
Ze koestert experimenten...
en wil dingen uitproberen om het zo goed mogelijk te maken.
Gina trekt hier een geweldig gezicht.
Dit? Dit hier? - Die lip als haar...
Iets met haar lip. Een geweldig gezicht.
Aan een serie werken met zoveel vrouwelijke producers...
een vrouwelijke DP...
dat is heel empowering.
Dat voel je in de energie van de crew en in de beelden die ik krijg.
Iedereen werkt hier echt aan een empowering verhaal vanuit een vrouw.
Over een vrouw als president van de VS. Laten we ervoor gaan.
Hallo, wereld. Of moet ik zeggen...
lief dagboek.
Er is geen enkel moment dat ik niet dankbaar ben...
voor deze kans en ervaring.
Zoveel hardwerkende mensen werkten samen...
om de kleinste dingen waar te maken. Dat is zo'n geschenk.
Dat gevoel van dankbaarheid en die verantwoordelijkheid...
vat ik niet licht op.
En ik hoop dat kinderen, volwassenen, ouders en tieners...
de serie zien, zichzelf erin herkennen...
en een sprankje hoop zien voor onze toekomst en die van zichzelf.
ACHTER DE KRIJGER
We repeteren nu met haar, zodat ik de timing goed krijg.
Als dat makkelijker voor jou is, kunnen we dat met Liz doen.
Ik heb altijd een grootse visie gehad.
En tot nu, paste het budget niet bij de omvang van die visie.
Films in dit genre en van deze omvang...
zijn vaak aangewezen op green screens en CGI.
Maar meteen vanaf het begin...
wilden we zoveel mogelijk filmen in bestaande landschappen.
Daarom hadden we units in heel China.
Het is best een ouderwetse aanpak om met je camera en crew...
en je duizend figuranten en al je paarden...
naar een bestaande locatie te gaan om een echt gevecht te filmen.
Maar als ik ernaar kijk, lijkt het zo nieuw en modern.
Casting is de grootste uitdaging.
Je hebt een heel bijzonder iemand nodig om Mulan te spelen.
Ze moet een briljante actrice zijn.
Ze moest voor een jongen kunnen doorgaan, maar net zo overtuigend zijn als meisje.
Na een jaar hadden we haar nog niet gevonden.
En dat was rampzalig...
maar we rolden onze mouwen op en begonnen opnieuw.
We keken weer naar alle actrices die de eerste keer niet beschikbaar waren.
Yifei was een van hen.
Deze actrice was de hele wereld overgevlogen...
had niet geslapen, deed een belangrijke auditie...
en ik heb haar twee uur enorm uitgedaagd.
Ze was briljant.
Daarna volgde nog een fysieke beoordeling...
tijdens een zware fysieke training.
Ik zag dat ze aan haar limiet zat.
Maar ze gaf nooit op. Ze zei nooit: Dit kan ik niet.
Aan het eind van die dag wist ik zeker dat ik niet alleen Mulan had gevonden...
maar ook een krijger en een perfecte partner voor mijzelf.
Want hier moet je als regisseur en actrice echt heel nauw samenwerken.
Dit is vast de enige keer dat een film van deze omvang en dit genre...
volledig door vrouwen is uitgevoerd.
Filmsets kunnen agressieve, macho-omgevingen zijn.
Onze set was daar het tegenovergestelde van.
En toch doen we dit heel stevige, heel robuuste werk.
Mulan is een zeldzaam wezen. Een volhardende heldin...
die al eeuwen meegaat.
En nu wachten we in 2020 op de film die uitkomt...
om het verhaal nogmaals op een andere manier verteld te zien.
Ik hoop dat we allemaal geïnspireerd worden door haar.
Het zit erop voor de eerste gewaardeerde gast.
Goed.
Welkom bij het Fort Knox van animatie.
Hier huist de animatieonderzoeksbibliotheek.
Vandaag zijn hier twee Disney-legendes: Burny en Andreas.
Al het door hen gemaakte artwork bevindt zich in deze collectie.
Het wordt interessant om herinneringen op te halen met Burny...
en films te bekijken waar we samen aan werkten.
Verbazingwekkend dat al dit werk bewaard is gebleven.
EEN LEGENDARISCHE MIDDAG MET BURNY MATTINSON & ANDREAS DEJA
Dit wordt een geweldige dag...
ik ga mijn vriend Burny Mattinson zien.
Daar heb je Burny.
Andreas. - Hoe gaat het?
Hoe gaat het met je? - Heel goed. Fantastisch.
Burny is nu volgens mij de langst in dienst zijnde medewerker ooit...
bij Disney Animation.
Hij is 67 jaar geleden begonnen en ik heb hier 30 jaar gewerkt.
Nu gaat het over ons. Over ons tweeën.
DOORNROOSJE ANIMATIE
Als je erover nadenkt...
dan hebben Walt Disney en alle artists de animatiekunst ontwikkeld.
Zij hebben de animatiekunst uitgebouwd.
En de Disney-legendes hebben daar steeds deel van uitgemaakt.
Het zijn sleutelfiguren die aan de nalatenschap hebben bijgedragen.
Laten we gaan kijken. - Fantastisch.
Burny en Andreas zijn Disney-legendes. Toen ze de studio instapten...
wilden ze deel uitmaken van Disney Animation.
Deze kant op, heren. - De kluis in. Na jou.
Burny en ik hebben aan veel films samengewerkt.
Zoals Taran en de Toverketel, De Speurneuzen...
Oliver & Co., Belle en het Beest, Aladdin.
Ik heb mijn eigen werk nooit teruggekeken.
Het is vast leuk om die oude schetsen en tekeningen weer te zien.
Kijk wie ik heb gevonden.
Hoe gaat het? - Hoe is het met je, Fox?
Een vogeltje vertelde ons dat jullie zouden komen.
Dus hebben we tekeningen van jullie boven water gehaald.
Voor als we het vergeten waren. - Je weet maar nooit.
Dit was een van mijn eerste tekeningen van Gaston.
Het was meteen een probleem...
want ik had zijn kaak heel groot gemaakt.
Inderdaad.
Maar ik zei: Hij is de schurk. Hij moet opvallende trekken hebben.
Maar zij zeiden: Het Beest is lelijk. Gaston moet knap zijn.
Zijn kaak moest kleiner. De snor moest eraf.
Terugkijkend was dit een lastige animatie. Echt niet makkelijk.
We hebben ook wat van jullie tekeningen van Aladdin.
Deze heb ik in geen tijden gezien.
Weet je waar je Burny's tekeningen aan herkent?
Jij zet heel licht aan, Burny.
En veel van jouw lijnen eindigen in een lichte krul.
Dan weten we: dat is Burny.
Nooit aan gedacht.
Het is zo.
Ik was toen behoorlijk goed.
Je bent nog steeds goed. Je bent nu zelfs geweldig.
En we hebben wat van jouw tekeningen van Winnie de Poeh.
Kijk dan. - Kijk hoe mooi...
In hemelsnaam, ja.
Zoveel charme.
Jij maakte de oude, de vroege.
Ja, de oude.
Die... - Die van de jaren 60?
Het Grote Verhaal van...
Ik stel me zo voor dat dat Burny is die loopt.
Dat ben ik. Ik heb affiniteit met Poeh.
Jullie herinneren je dit van toen we De Kleine Zeemeermin maakten.
In dit gebouw, toch? - Mijn kantoor was daar bij die muur.
De filmzaal was... - Hier.
Ja, hier. - Inderdaad.
Ken je deze potloodschets, Andreas? - Nee. Mijn hemel.
Door deze film wilde ik bij de studio komen werken.
Echt? - Is dat zo?
Ja. Mijn moeder nam me mee naar The Orpheum Theatre in San Francisco.
Ik zag deze film en dacht: daar moet ik bij horen.
Ik wist niet dat Pinokkio die film voor jou was.
Dat was mijn film, ja.
Hoe laat je lijnen op papier dat doen?
Ze tot leven brengen.
Hier zit ons designteam waar we aan displays werken...
van alles wat we in onze collectie hebben.
We hebben hier wat reproducties van jouw artwork.
Aan jou dus de eer.
Ik werkte altijd graag met houtskool.
Het is mooi en dramatisch en duister. Maar ik vind deze ook mooi.
Ik doe dit nu al 40 jaar, maar mijn hart gaat nog steeds tekeer.
Als een scène klaar is en je die voor het eerst bewegend ziet.
Dat is groots. Echt groots.
DISNEY-LEGENDES
Een Disney-legende zijn is een hele eer.
Die mensen waren grootheden.
Je had nooit verwacht zelf in die positie te komen.
Toen ik mijn vrienden vertelde dat ik bij Walt Disney Studios wilde werken...
rolden ze allemaal met hun ogen: Ja, hoor.
Dat gold ook voor mijn familie want het leek gewoon onmogelijk.
Er kwam een meisje naar me toe dat zei: Mr Deja, ik wil niet veel zeggen...
maar ik wil u bedanken dat u mijn jeugd tekende.
Dan heb je me. - Wat lief.
Een heel eenvoudige zin.
Het was te veel.
Dat dus.
Vertaling: Frank Bovelander