Degene aan de links is Endless Sun.
- Mm-hmm. - Het bevat zandkorrels van de stranden van Mauritius.
Dat geeft het die mooie textuur.
- Oké. - Dan die aan de rechterkant,
dat is Parisian Gold.
Het pigment komt van een verguldinghuis in Frankrijk
die het Paleis van Versailles
met versieringen voor de Spiegelzaal.
- Echt waar? - Ik weet het. Ik weet het, ja.
- Oké. - Ja.
Hmm.
Is dat een harde "nee" op Tahitiaanse vanille?
- Ja, want dat is een ijssmaak. - Oké.
- Nee. Schatje, dit is onze babykamer. - Oké.
Ik wil dat het perfect is.
Ik weet dat je dat doet.
Ik ga gewoon zeggen dat het makkelijker zou zijn
als we wisten of het een jongen of een meisje zou worden.
En we zullen het over een paar maanden weten.
- Trouwens, ik weiger niet om erachter te komen. - Ja?
- Alleen dat ik ermee kan leven dat ik het niet weet. - Hmm.
Het feit dat je dat niet kunt is...
Ah, het is zo leuk.
- Ja, ik krijg die hele vibe hier. - Mm-hmm.
Wat denk jij?
Eh...
Parijse goud.
- Oh, ik denk dat ik de Parisian Gold leuk vind. - Oh, goed.
- Ik ook. - Geregeld.
Oh.
Jij bent de volgende.
Je bent ongelooflijk geweest tijdens dit alles.
Met alle dokters en alle injecties
en al die gekte, je bent geweldig geweest.
Nou, ik heb het niet alleen gedaan.
Nee, ik deed het alleen. Een paar.
Ja, helemaal alleen.
Ben je er klaar voor?
Ja, ik ben er klaar voor. Ik ben er klaar voor.
Ik bedoel, ik ben doodsbang, maar ik ben er klaar voor.
Je houdt van me.
Jij houdt ook van mij.
Logica en statistisch redeneren lijken te leven
ergens tussen exacte wetenschap en het oneindige onbekende.
Maar niets is verder van de waarheid.
Het is echt niet anders dan ander wiskundig studiegebied.
- En op deze manier... - Yep.
Er is maar één antwoord.
- Oké. - Jongens, kijk eens.
Weet je, zij en John waren vroeger een ding.
- Kerel. - Serieus?
- Dat is lang geleden. Ik ben nu gelukkig getrouwd. - Mm.
Iedereen gelooft je.
- Wil je je mond houden, man? - Er is geen grijs gebied.
Je kunt het er niet mee eens zijn dat je het oneens bent.
Het is net zo binair als één en nul.
Hé.
Je laat het Scarsdale huis vandaag, toch?
Ja.
Vind je het erg als ik meega?
Kom op. Het is het laatste project waar we samen aan gewerkt hebben.
Oh.
Ik denk niet dat dat een goed idee is.
Oh, verdomme. John, John, neem alsjeblieft op.
Oké, jongens. Ik waardeer het. Leuk om jullie te zien.
Hallo, dit is John Winter.
Laat een bericht achter.
Oh!
Hallo, dit is John Winter.
Oh, verdomme, alsjeblieft. Kom op, John.
- Hé. - Mm.
Kom hier.
Je houdt van me.
Jij houdt ook van mij.
Ik kan hier niet blijven.
Ik weet het.
Luister, het juiste het juiste ding komt langs,
en als dat gebeurt, zullen we het weten.
Het is al meer dan een maand geleden.
En alles is ofwel volledig buiten onze prijsklasse
of het is een afbraak.
Ik beloof dat we het perfecte huis vinden,
- en we gaan het leven van onze dromen leiden. - Ja?
Misschien bent u bereid je zoekgebied uitbreiden?
Of ik kan een paar aanbiedingen uit de volgende stad.
Nee, nee. Dit voelt goed. Dit voelt als thuis.
Jongens, om eerlijk te zijn, heb ik geen opties meer.
Maar het lijkt alsof je echt, hier echt moet wonen,
dus ik ga je aanraden met een vriend van me te praten.
Ik ben al in deze stad voor een lange tijd.
Hij kent iedereen,
en hij kent elk elk stuk eigendom.
Als er iemand is die je kan helpen
het huis dat je zoekt, is hij het.
Kijk hier eens naar. Het lijkt op het begin
- van een horrorfilm. - Tsk.
Hé, schat, ik heb een geweldig idee.
Laten we op bezoek gaan bij de gast die we niet kennen
met het grote, enge huis in niemandsland.
Wat kan er misgaan?
Weet je wat? Op dit zijn we zo wanhopig,
Ik neem alle hulp die we kunnen krijgen.
- Ja, ik denk het wel. - Mm-hmm.
Allemachtig.
Wauw.
Welkom.
Ik ben zo blij dat je hebt besloten om te komen.
Ik ben Emmett. Emmett Claymore.
- Ja, John. - John.
Dit is mijn vrouw, Sera.
- Sera, leuk je te ontmoeten. - Leuk je te ontmoeten.
- Bedankt dat we mochten komen. - Oh, natuurlijk.
Alsjeblieft, we brengen je naar binnen.
Oké, hier zijn we dan.
Je ziet Jacobethan Revival zo
te veel.
Nou, nou, nou.
Een man die zijn architectuur.
Ja.
Dus wanneer werd het gebouwd? Begin jaren '20?
1918.
Toen ik haar voor het eerst in bezit nam, was ze erg aan reparatie toe.
Ik heb het grootste deel van een decennium gespendeerd om haar te renoveren,
maar slaagde er uiteindelijk in om haar te herstellen.
Oh, het is perfect.
- Het is wel cool, hè? - Dat is het ook.
Dus, Jeannie vertelt me dat jullie
op zoek bent om te kopen in ons deel van het bos?
Uh, ja. "Kijken" is het juiste woord is, ja.
We vinden het echt, echt leuk hier, maar we vallen steeds uit.
Dat verbaast me niets.
Onroerend goed is hier is een lastige zaak.
De meeste huizen worden generatie op generatie doorgegeven.
Dus, je bent wat? Je bent een soort inside man? Is dat het?
- Zoiets als dat. - Ik heb het.
- Oké. - Nee, ik heb een talent
voor het koppelen van de juiste woning met de juiste mensen.
En om dat te doen, probeer ik de mensen de mensen te leren kennen die ik help.
Rechts.
Ik heb onlangs een een Margaux uit '98 in handen,
en ik zou het niet graag alleen drinken.
Oké, mag ik je overtuigen om te blijven voor een vroeg diner?
Ik dacht dat we misschien een beetje zaken met plezier konden mengen.
Ja, ja, graag zelfs.
- Geweldig. - Ja.
De eetkamer is hier.
Dus een architect en een wiskundige.
- Een zoeker... - Ja.
- En een oplosser. - Mm-hmm.
Oneindige mogelijkheden aan de ene kant.
Een enkele oplossing aan de andere kant.
Wat ik graag zou willen weten is hoe jullie dat uitwerken.
Nou, Ik zal het je zo zeggen.
- Mm-hmm. - Ik ben een onmogelijke betweter...
- Ah. - En deze hier heeft altijd gelijk.
Je weet wel, tussen ons tweeën,
- werken we het uit. - Ik heb het.
Dus waarom helemaal helemaal hierheen?
Ik bedoel, je bent jong.
Ik neem aan dat de stad meer aantrekkingskracht voor je heeft.
Nou, we laten één verhaal achter.
We zijn hier om een nieuwe te schrijven.
Hmm.
Nou, dan...
op dit volgende hoofdstuk in ons leven.
- Proost. Proost. - Proost.
Proost.
Wat is dit allemaal?
Toen ze oorspronkelijk de fundering voor het huis,
- groeven de arbeiders talrijke oude artefacten op. - Huh.
Mijnbouwgereedschap, oude militaire wapens, wat heb je.
Het werd allemaal opgeslagen in een schuur achter het huis totdat ik hier kwam wonen.
Toen de renovaties begonnen,
Ik ontdekte zelf
talrijke andere overblijfselen die waren weggestopt
in de schoorstenen en de muren.
Waar hebben we het hier? Een koffer vol geld?
- Niets spannends. - Nee? Dat is dan jammer.
Maar ik kon het gewoon niet opbrengen om er iets van weg te gooien,
dus maakte ik er in deze vitrine.
Ik zie het graag als een levend verslag van het huis
en zijn rijke geschiedenis.
- Het is echt cool. - Ja.
Daar zijn we naar op zoek, weet je, een huis met karakter.
Ah, je weet wat ze over oude huizen.
Het zijn net mensen.
Ze hebben allemaal hun diepe, donkere geheimen.
Mm.
Dus kan ik alsjeblieft een vaste speelafspraak hebben met dit huis?
Nou, ik weet het niet. Het hangt ervan af. Ik bedoel...
Wat als het huis van jou was?
Moeten we een bod doen?
Ja, ik heb, 27 dollar bij me.
Nou, hij zou wel gek zijn om het niet te nemen.
- Hij zou gek zijn... - Ik zou, maar laten we vergeten
de financiële feiten even en gewoon omwille van het argument...
Ja?
Wat als dit huis van jou was?
Het spijt me, ik kan je niet volgen.
Je zei net dat je op zoek was een nieuw hoofdstuk wilde beginnen.
- Ja. - Oké.
Mijn vraag is dus,
kan een huis je gelukkig maken?
Kan dit huis je gelukkig maken?
Nee, nee.
Het is niet het huis dat je gelukkig maakt. Het is het... het is het huis.
Hmm.
En jij? Heeft dit huis jou gelukkig gemaakt?
Dat deed het. Ooit.
"Het heeft een keer gedaan"? Wat-wat gebeurde er? Wat is er veranderd?
Ik denk dat mijn huis gewoon een huis is geworden.
Gewoon een huis.
Misschien zal het anders zijn voor jullie twee.
Je bent ongelooflijk gul geweest, maar we moeten echt gaan.
- Ja. - Wat voor een gastheer zou ik zijn
als ik mijn gasten hier zou laten verblijven
na een nacht vol feestvreugde, hm?
- Nou... - Oh, alsjeblieft, luister.
Je moet blijven. De logeerkamers zijn boven al gemaakt. Ik sta erop.
Je zou echt niet moeten rijden.
- Ik bedoel, ik zou nu waarschijnlijk niet moeten rijden. - Nee, dat moet je niet.
Het is geregeld.
Ik ga hier sluiten.
Rust zacht voor jullie twee,
en we blijven praten in de ochtend
want ik denk dat ik het perfect huis voor jullie weet.
Denk er eens over na. Denk erover na, oké? Zoals...
- Ontbijten in het tuinhuisje. - Mm-hmm.
- Geweldige feestjes geven. - Mm-hmm.
Kijken naar onze kinderen spelen in de tuin.
- Eh, ik bedoel, misschien een beetje. - Hou je mond.
Denk je dat hij echt kan helpen?
Ja, misschien wel.
Wat?
Ik heb je gemist.
Hoor je dat?
Ja, ik weet het niet. I denk dat hij vertrokken is.
Ik weet het niet.
Emmett?
Emmett, we vertrekken. We willen afscheid nemen.
- Waar is hij? - Ik weet het niet.
"Lieve John en Sera..."
Het was een leuk jullie beiden te ontmoeten,
en in de korte tijd die we samen doorbrachten,
hebben we een betekenisvolle verbinding.
Jullie zijn een mooi koppel met een lang, gelukkig leven voor zich.
Als ik je leer kennen, is het duidelijk dat je verandering zoekt,
een nieuw begin, en Ik wil graag helpen.
Dit huis vertegenwoordigt een verleden dat ik achter me wil laten.
Mijn vrouw zat elke avond op elke avond op die patio,
gewoon om de zon onder te zien gaan.
Omdat ik het niet meer wil,
Ik wil het huis en alles wat erin zit aan jou geven.
Ik heb echter een eenvoudige voorwaarde.
Je moet nooit de de kelderdeur.
Als je die voorwaarde in acht neemt, mag je het huis houden.
Als je het contract echter,
keert het huis onmiddellijk bij me terug.
Ik weet zeker dat dit maar een kleine prijs is om te betalen
voor het hoofdstuk dat je wilt schrijven.
De beslissing is aan jou.
"Hoogachtend, Emmett.
Ik begrijp het gewoon niet.
Wat kan er zo onbelangrijk zijn, dat je het gewoon zou achterlaten,
maar zo belangrijk, dat je dat je niet wilt dat wij het zien?
Wat maakt het uit?
- Wie kan het wat schelen? - Ja, wie kan het wat schelen?
Deze... Kijk eens naar deze plek. Dit kan voor niets van ons zijn.
Sera, het is niet niets.
- Ik zie het probleem niet. - Joehoe!
Goedemorgen, buren.
Oh, hebben jullie de de jackpot of wat?
Jeannie, wha-wha... wat is dit? Is dit een grap? Wat is er aan de hand?
Nee, nee, nee, het is helemaal geen grap.
Ik behandel al Mr. Claymore's onroerend goed zaken.
Ik ben hier om het papierwerk.
- Heb je getekend? - Nee, nog niet.
We bespreken het.
- We hebben het hier eigenlijk over. - Oh, nou...
- Dat kunnen we wel aan. - Goed, want dat is een non-starter.
- Ik heb het begrepen. Kan ik je even spreken, alsjeblieft? - Ja.
Oh, kom op, je-je was degene die zei
dat wanneer het perfecte ding we het zouden weten.
Oh, dit is niet waar waar ik het over had.
Sera, kom op.
Vind je het niet een een beetje bang?
Ik bedoel, vraag jezelf af, waarom? Waarom zou hij het weggeven?
Laten we hier even even logisch nadenken, oké?
Als we een goedkoop huis kopen zodat we uit ons appartement kunnen,
moeten we dat huis renoveren.
Dat gaat, wat, een jaar, 18 maanden?
En dan zijn er nog de... de vergunningen en de bouw.
En waar zijn we dan?
En dan is er nog dit.
We zijn net binnen. We zijn klaar. Er is geen stress.
Schatje, we hebben al ons ons spaargeld in IVF.
Als we enige hoop hebben om het opnieuw te proberen.
Ik sliep voor het eerst keer in weken. Jij ook.
Ja, dat deed ik, maar...
het is gewoon... Het slaat nergens op.
Het zal altijd jij en ik zijn, wat we ook beslissen. Samen.
Maar schatje, we kunnen hier genezen.
- Oké, heel erg bedankt. - Je zult hier zo gelukkig zijn.
Je zult hier gelukkig zijn. Ja.
En als er iets is je nodig hebt, bel me.
Ja, ik heb je nummer.
Hartelijk dank.
- Gemaild, ja. - Oké.
- Dank je wel. Succes met alles. - Oh, oké, Jeannie, doei.
- Oh, gossie. Veel geluk. Tot ziens. - Dank je. Tot ziens.
Deze plek is van ons.
Dit is van ons!
- Jongen... - Oh, mijn God.
Oh, mijn God.
Hmm...
Hé.
Oh, die horen hier niet in.
- Deze horen hier niet in? - Uh-uh.
Ze gaan naar het kantoor.
Staat er daarom staat er "kantoor" op?
- Ja. - Oké.
- Zo blij dat jullie er zijn. - Het huis is geweldig.
- Oh, dank je wel. Dank je wel. - Dank je.
Nou, als je bijgevuld wilt worden, drank staat daar.
- Oh, perfect. Geweldig. - Ja.
- Oké, ik zie je zo. - Tot ziens.
- Ja, ja. - Hou je me voor de gek?
Deze plek is ongelooflijk.
Oh, dank je wel. Ja, het is best geweldig.
- Ken je mijn vrouw nog, Sera? - Hi.
- Ja, natuurlijk. - Hoi. Goed je te zien.
Hey, het spijt me dat we te laat zijn. Uh...
- Hoi. - Hoi.
Hoi, ik ben Alyssa. Ik werk samen met John.
Ja. Sera. Ja, ik denk dat we elkaar op een bedrijfsfeestje hebben ontmoet.
Ik heb een inwijdingsgeschenk voor je.
Het is jasmijn. Het is mijn favoriet.
Oh, dat is heel lief van je. Dank je wel.
Jongens, ga alsjeblieft wat te drinken halen.
- Na jou. - Na jou.
Hier, hou vast.
- Hoi. - Hoi.
Wat doe je hier?
Nou, Zac nodigde me uit.
Wat moest ik dan Hem afwijzen?
Ja, nou...
Nou, je vertelde me dat ik verder moest gaan, dus...
Trouwens, ik wilde je zien.
Ik hoorde wat er en ik maakte me zorgen.
Ik ben in orde. Ik ben oké.
Oké.
Je weet dat ik er voor je ben.
Voor wat je maar nodig hebt.
Je moet gewoon begrijpen dat de de laatste keer, de laatste keer was.
En wat ik nodig heb is dat jij dat je me met rust laat, oké?
John?
- John? - Ja?
Je moet naar buiten komen.
Wat is er aan de hand?
Wie is dit?
Ik denk dat we de politie moeten bellen.
Nee, nee, nee, ik heb het.
Kan ik je helpen, man?
Hé, vriend. Wat is er aan de hand? Ben je verdwaald?
Wat is er aan de hand?
Het spijt me.
Het is goed, het is goed.
Je moet het afbranden voor het te laat is.
Wat?
Je moet het afbranden voor het te laat is.
Het is de prijs niet waard.
Het zal je vernietigen.
Oké, de show is voorbij, mensen.
Heeft iemand de politie gebeld?
Oh, hé.
- Hoi. - Hoi.
Goedemorgen.
Jij moet de nieuwe buurman zijn.
- Ja. - Kathryn Conrad.
- Hoi, Sera Winter. - Leuk je te ontmoeten.
We zijn daar.
- Oh, geweldig. - Ja.
Ik wilde langskomen langskomen om persoonlijk gedag te zeggen,
maar mijn man zei dat ik jullie eerst moet laten wennen.
Jullie moeten langskomen voor een drankje.
- Ja, ja, dat zouden we graag willen. - Ja? Oké, geweldig.
- Ik zal een paar keer contact opnemen. - Oké.
Oh, God, je lijkt zo aardig.
Ik hoop dat jullie blijven.
Ja.
Hey. Goedemorgen.
Hé, John.
Ja?
HR wacht op u in de andere vergaderzaal.
Geweldig, dank je.
Seksuele intimidatie? Meen je dat?
Verdomme.
Ik kan niet geloven dat ik hierdoor mijn baan ga verliezen.
Kijk, hé, het is maar een tijdelijke schorsing, oké?
Totdat ze klaar zijn met met hun kleine onderzoek.
Neem je me in de maling?
We weten allebei hoe dit gaat.
- Het is haar woord tegen het mijne. - Ik weet het, ik weet het. I...
Ik bedoel, als ik zo'n bedreiging ben, waarom komt ze dan naar mijn huis?
Waarom?
Dat is allemaal goed en wel, maar je hebt een groter probleem.
Wat ga je Sera vertellen?
- Hey. - Hey.
- Hoe gaat het met je? - Goed.
Wat is dit allemaal?
Ik ga weer aan het werk.
Ga je weer aan het werk?
Wow, dat is verbazingwekkend.
Ja, dat is zo, en het is ook goed,
want als ik nog een de uren zou verdoen
in dit lege huis, zou ik zou een van ons kunnen doden.
Waarschijnlijk jij.
En jij? Hoe was jouw dag?
Ja, het was goed. Weet je, het was goed.
Goed.
Ik zou het op geen enkele manier kunnen.
Hou je me voor de gek? me voor de gek? Voor dit alles?
Ik zou er niet eens aan twijfelen.
Oude man geef je een hint wat daar beneden zou kunnen zijn?
Nee, geen idee, maar het is waarschijnlijk niets.
- Waarom kun je dan niet kijken? - Het moet iets zijn.
- Als het niets is, waarom kun je het dan niet openen? - Precies.
Want we hebben net... We hebben het uit ons hoofd gezet.
Kijk, ik heb een geweldig, nieuw huis, ik heb een geweldige vrouw.
Het leven is goed. Het leven is goed.
- Ik hoef niet te kijken. - Ik geloof je niet.
Ik denk dat je wilt kijken.
Ik denk dat je jezelf niet kunt helpen.
Oh, God, ik moet gaan.
- Ik ben super laat. - Oh.
- Ik hou van je. Fijne dag op je werk. - Ik hou van je.
- Tot ziens. - Tot ziens.
Heb je het haar nog steeds niet verteld?
- Het is twee weken geleden, man. - Oh, je begrijpt het niet.
Ze is zo gelukkig voor de voor het eerst in zo'n lange tijd. I...
Ik kan het niet. I kan het gewoon niet.
Hoe langer je wacht, hoe erger het wordt.
Ik weet gewoon, als ik met haar kon praten,
Ik weet dat ik dit uit kan werken. Ik weet het.
Wie, Alyssa?
Ben je helemaal gek geworden gek geworden? Je kunt niet met haar praten.
Verdomme, ik zou niet eens met je praten.
Gast,
we kennen allemaal de waarheid, oké?
Ja, de waarheid is dat ik... genaaid. Dat is de waarheid.
Oké, ik later met je praten.
Ah!
Fuck!
Godverdomme.
Ik dacht we kunnen beginnen met schilderen
de kamers boven dit weekend.
Wat denk jij?
Misschien de kinderkamer schilderen.
Het is een manier om zwanger te worden.
Ja, natuurlijk. Klinkt goed.
Zeker.
Wat?
- John, ik ken je. Wat is er? - Wat?
Je probeert me iets te vertellen sinds je thuis bent, dus mors.
Hoe kan hij dat weten?
Hoe zou wie dat weten?
Emmett, hoe kan hij dat weten?
Gaat het daarom?
Er moet daar beneden iets zijn daar beneden zijn, Sera. Denk er eens over na.
Hoe zou hij weten als we keken?
Je wilt alleen kijken omdat je gevraagd wordt het niet te doen.
Nee, ik wil weten waarom ons gevraagd wordt dat niet te doen.
Omdat het de enige voorwaarde is waarop we dit huis kunnen houden.
- En we gingen ermee akkoord. - Pfft.
- We kunnen het er niet niet over hebben, Sera. - Je wilt er niet over praten, liefje.
Je wilt gewoon dat ik het met je eens ben met jou, en dat doe ik niet.
Dus we negeren negeren? Is dat het?
Een vlinder komt uit zijn cocon,
slaat met zijn vleugels,
en de windschering veroorzaakt per ongeluk een tornado
duizend mijl verderop.
Het wordt het "vlindereffect".
Het is een kleine, schijnbaar onbelangrijke initiële voorwaarde
die het het traject van een systeem.
Hallo, met Alyssa. Laat een bericht achter.
Hé, ik ben het.
Bel me terug. We moeten praten.
Het is ook een van de fundamenten van ons volgende onderwerp, chaostheorie.
Die probeert te te verklaren hoe complexe
en schijnbaar onvoorspelbare systemen
gedrag hebben dat, in principe voorspeld kunnen worden.
Omdat er altijd, altijd een constante onder de chaos.
Alsjeblieft.
2424 Cookson Road.
Wauw. Ik kan echt... Ik kan niet geloven dat je een set bij de hand had.
Heel erg bedankt.
Nou, de vorige eigenaar...
Paul MacManus, vroeg vorig jaar een exemplaar aan.
Belde hem een paar keren, maar...
hij heeft het nooit opgepakt.
Sorry, Paul MacManus?
Ik dacht dat Emmett Claymore daar woonde.
Ik heb die naam lang niet gehoord. Niet sinds...
- Wat? - Dat moet nu 25 jaar geleden zijn.
Ze hadden een gelukkig huwelijk voor zover iemand kon vertellen.
Maar toen werd zijn vrouw...
op en verlieten hem. Nam ook hun vijfjarige dochter ook mee.
Weet je wat er gebeurde?
Geen idee. Liep weg in het midden in de nacht.
Ik heb ze nooit meer gezien.
Vreemde zaak zeker.
Hmm.
Oké. Heel erg bedankt voor uw hulp. Ik waardeer het.
Ik weet dat dit theoretisch lijkt.
Misschien zelfs ondoordringbaar.
Ik bedoel, het is zeker overweldigend.
Ik wist het.
Dus laat me het even op een rijtje zetten
in iets meer relateerbaar, verteerbaar.
Eindig betekent een verzameling getallen
waarbij alleen het begin of het einde wordt gegeven.
Een beetje zoals het leven, toch?
Het is aan jou om te beslissen hoe je begint...
of hoe je iets afmaakt.
En dan brengen je keuzes je naar die eindige waarde.
En het vinden van die waarde in het leven...
nou, dat is helemaal aan jou.
Geluk, voldoening, tevredenheid.
Het enige wat je hoeft te doen is de juiste keuze maken.
Maar daar moeten we daar volgende week op wachten.
Dus, alsjeblieft, in de lees ondertussen hoofdstuk twee
en e-mail me met eventuele vragen, zoals altijd.
John?
Ja, hier.
- Hé. - Jij bent vroeg thuis.
Ja. Uh, ik had een inspectie eerder klaar,
dus ik ging daar weg.
- Leuke verrassing. - Ja.
Hoi.
Kun je me helpen met de rest van de spullen die in de auto liggen?
Ja, natuurlijk. Ja, natuurlijk.
Hé.
Wat wil je?
We moeten praten.
Praten dus.
Nee, nee, nee, niet zo dit. In eigen persoon.
Ik denk niet dat dat dat een goed idee is.
Je bent een bedreiging voor me, weet je nog?
Alyssa, geef me een een kans, oké?
Alsjeblieft? Laat me met je praten.
Prima.
Morgen, twee uur.
Waar?
Je weet waar.
Onze favoriete plek om te parkeren.
Wat doen we hier?
Zeg jij het maar. Je wilde me ontmoeten.
Nee, nee, nee, je weet wat ik bedoel.
Ik bedoel, wat doen we hier aan het doen? Wa-wat?
Nou, ik... Ik... I begrijp het niet. Waarom?
- Waarom? - Ja, waarom doe je me dit aan?
Omdat je een verdomde leugenaar, John.
Ik weet dat ik je pijn heb gedaan. I weet dat ik dat deed. Ik weet het.
En het spijt me. Het spijt me echt.
Maar je kunt niet zomaar dingen over mij verzinnen
waarvan we allebei weten dat het niet waar is.
Dat kun je gewoon niet doen.
We wilden hetzelfde.
Een leven samen.
- Het huis, de kinderen. - Ja.
Zoals we hebben besproken.
Waarom kun je niet gewoon toegeven dat je ongelukkig bent,
en dat is waarom je elke keer naar mij terugkomt?
Alyssa.
Niemand laat me voelen zoals jij dat doet. Niemand.
Wat we hebben is onmiskenbaar. Er is geen twijfel mogelijk.
Maar ik hou van mijn vrouw.
Ik hou van haar. En dat nooit veranderen.
Dat moet je begrijpen.
Jij houdt ook van mij.
Dat heb je me verteld.
En we passen bij elkaar, John. Dat weet je.
We kennen elkaars geheimen.
Je zult er de rest van je leven spijt van hebben van je leven als je geen kans maakt.
Ik wil dat je me hoort. Ik wil dat je me nu hoort, oké?
Ik zal nooit Sera verlaten voor jou. Nooit.
Dat gaat niet gebeuren.
Laat het tot je doordringen. Het gaat niet gebeuren.
Moest ik het het door mijn hoofd krijgen
toen je me neukte achter haar rug, keer op keer?
Godverdomme. Wil je je kop houden fuck up? Dit is mijn leven hier.
Dit is verdomme ook mijn leven.
En het is Sera's leven.
En ik ga ervoor zorgen dat ze weet wie je echt bent.
Als je in de buurt van mijn vrouw komt, vermoord ik je.
Begrijp je me? I zal je verdomme vermoorden.
Blijf met je handen van me af.
Hé, ik ga naar de paden in Millbrook.
Waarom vertel je me niet de echte reden waarom je gaat?
Wat is dat?
Je probeert opnamedienst over te slaan.
Je hebt me betrapt.
- Ik zie je later. - Oké.
Die klootzak.
Oh, verdorie.
Hallo?
Sera?
Wat krijgen we nou, John?
Wat is er mis met jou? Het enige Je hoefde alleen maar weg te blijven.
Ja, ik weet dat ik het verpest heb.
Ik heb het verknald. Ik dacht Ik kon het oplossen.
Sinds we in het is alles naar de klote gegaan.
Luister naar me. Jullie hebt maar één optie.
Laat het uitspelen.
John? Ben je er nog?
Ze heeft net mijn huis verlaten.
- Wie? - Alyssa. Ze heeft net mijn huis verlaten.
Doe niets stoms.
Hallo? John?
John?
Kom op, kom op, kom op.
Waar was je?
Ik was aan het rennen. Ik heb het je verteld.
Vier uur lang?
Wat is er mis?
Ik ben zwanger.
Meen je dat?
Oh, mijn God.
Er is nog iets.
- Ik ben niet in de kelder geweest. - Nee, maar je hebt het geprobeerd.
Ja, dat heb ik gedaan. Echt waar. Dat-dat was stom. Het spijt me.
We hebben een belofte gedaan aan aan elkaar, John. Toch?
Kijk, ik moet weten dat we hier samen in zitten.
Dat ik je kan vertrouwen.
We zijn niet meer alleen.
Oké. Dus, aan de linkerkant,
er is meer zoals een dieper, zagerig groen.
En dan aan de rechterkant, het is... als mint. Het is lichter.
Aan welke geef je de voorkeur?
Oh. Uh...
Nee, ik vind ze allebei leuk. Um...
- Oké. - Waarschijnlijk die aan de rechterkant.
Ja! Oké, goed.
- Um, dus, wieg hier. - Ja.
- En dan de luiertafel,
schommelstoel daar.
- Mm-hmm. - Wat?
Wat?
Ik weet het niet.
Dit voelt een beetje vroeg.
- Is het te vroeg voor dit alles? - Nee.
- Weet je het zeker? - Ja, ik weet het zeker.
Ik hou van je omdat je je zorgen maakt, maar het is allemaal goed.
Ik ben sterker dan ik eruit zie.
We gaan het goed doen.
Oké.
Werken.
Ja? Dit is John.
Ja, het is Mrs Taylor van HR.
- Ja? - Ik wilde je informeren,
je bent vrijgesproken in het onderzoek.
- Meen je dat? - Ja.
- Kun je maandag beginnen? - Oké.
- Ja, absoluut, ja. - Oké.
Natuurlijk. Dank je wel. Um...
Ik zie je maandag.
Oké.
Sorry voor dat.
- Alles oké? - Ja, alles goed.
Gewoon wat drama op op het werk, maar alles is nu goed.
Oh, oké.
- Wil je dit aan die kant vasthouden? - Natuurlijk.
Hartelijk dank.
- Hey, hey. Welkom terug, man. - Dank je.
Daar is hij.
- Goed je te zien. - Ja.
Luister, wat heb ik je? Vertrouw op het proces.
Ik weet het niet. Ik geloof het niet echt.
Ja, blijkbaar wel,
Alyssa's verliefdheid op was een publiek geheim.
Niemand geloofde haar zielige verhaal.
Heb je haar al gezien?
- Nee. - Nee?
- Nee, ze was vorige week de hele week weg. - Dat klopt.
- "Zelfzorg," zeggen ze. - Dat klopt.
Ik weet dat HR geprobeerd heeft in het weekend,
maar ze... ze... ontwijkt hun geroep.
Ik denk dat ze lucht kreeg lucht kreeg van hun beslissing.
Maar weet je wie terug is?
- Jij, rockster. - Ik.
- Lunch is op mijn kosten. - Oké.
Oké? En we kunnen doen alsof deze onzin nooit gebeurd is.
- Alsjeblieft. - Oké. Tot dan, weer aan het werk.
- Oké. - Oké.
Denk je dat Emmett er iets om geeft dat we zijn schilderij weggooien?
Verwijder het schilderij, alsjeblieft.
Oké.
Wat?
Wat is dat in godsnaam?
Mmm.
Wat is het?
Jezus.
- Je overdrijft. - Overdrijf ik?
- Ja. - We hebben net een kogelgat in onze muur gevonden.
Waarom zouden we de de politie niet bellen?
Omdat er waarschijnlijk een rationele verklaring
dat vereist niet dat je nucleair gaat, John.
Serieus.
Luister naar me, oké? Luister gewoon naar me.
Ik heb gehoord dat Emmett's vrouw en dochter,
ze hebben hem 25 jaar geleden verlaten.
Niemand heeft sindsdien. Niemand.
Vind je dat niet vreemd?
Dus je denkt dat hij ze vermoord heeft
en ze zijn begraven in onze kelder?
Ja, ik denk dat het mogelijk is.
Denk je niet dat de de politie een onderzoek zou hebben ingesteld?
- Ik weet het niet. - Je moet dit laten vallen.
Weet je, ik doe dit niet.
Ik ga niet in het konijnenhol met jou.
Dit is wat je doet.
- Is dit wat ik doe? Wat ik doe? - Ja.
In plaats van te zoeken naar rationele verklaringen,
je trekt te snel conclusies.
En meestal, is het goed omdat ik van je hou.
Maar ik kan dit niet.
De komende acht maanden zullen stressvol genoeg zijn, dus alsjeblieft...
Laat het alsjeblieft vallen.
Oké. Hij is gevallen.
Hij is gevallen.
Twee stappen vooruit, één stap terug. Je weet hoe het gaat.
Ja, zo gaat dat.
- Hé, Kiah. - Ja.
Wat is er aan de hand?
- Heb je het niet gehoord? - Nee.
Ze vonden Alyssa's auto ergens verlaten in het noorden.
Ze denken dat ze misschien zelfmoord heeft gepleegd.
Ik viel in slaap op de veerboot naar huis.
- Nee. - Ik wel.
Als er niet een man was die me wakker maakte... zou ik waarschijnlijk in Canada belanden.
Oké, ik wilde... je iets te vragen.
Toen we elkaar voor het eerst ontmoetten, zei je iets.
Oh, boy. Ik en mijn grote mond.
Ik hoop dat ik niets niet te beledigend heb gezegd.
Nee, nee, nee. Het is het tegenovergestelde.
Je zei eigenlijk, "Ik-ik hoop dat jullie blijven."
- Oh. - Wat bedoel je daarmee?
Gewoon dat we jullie niet wilden verliezen zoals de anderen. I...
Wat bedoel je? Welke anderen?
De andere families.
Weet je, er zijn een handvol door de jaren heen.
De MacManuses waren de laatsten.
Super aardig stel.
Oh, leuk, leuk, leuk.
En op een dag, waren ze gewoon weg.
Geen afscheid. Geen niets.
- Hoewel ik huwelijksproblemen vermoedde. - Oh.
Dat heb ik ook gedaan. Maar jullie lijken zo gelukkig als mosselen.
En ik krijg zo'n kick als ik John tegen te komen tijdens mijn dagelijkse runs.
Oh, mijn God, hij moet ervan houden thuiswerken. Oh!
- Mm. - Wat bedoel je?
We kruisen paden lopend rond de lunch,
maar ik heb hem niet gezien de afgelopen weken.
Huh.
Is alles in orde?
Is er iets aan de hand met John?
Nee.
Nee, nee. Ik, uh... Het spijt me.
IK... Ik realiseerde me niet hoeveel John aan het rennen was.
Oh.
- Het is mijn yoga-instructeur. - Oké.
En hij is zo lekker.
- Ik ben zo terug. - Oké.
Ik ga hem namasten.
Zo goed om je hier te zien.
Ik hoorde over dat meisje waar je mee werkt.
Op het nieuws werd ze vermist.
Ja.
Ja, we zijn er er vandaag achter gekomen.
Het is verschrikkelijk.
Weet de politie wat er gebeurd is?
Nee, ik denk het niet. Ik bedoel...
Ze hebben vandaag met een paar mensen gesproken, en niemand lijkt veel te weten.
Ja, we hopen dat ze in orde is.
Ja, dat geloof ik graag.
Het is dezelfde kogel, Sera. Het is een exacte match.
Maak je je daar geen zorgen over?
Oké, dus het is... hetzelfde merk.
Dat betekent niet dat Emmett zijn familie vermoordde
of dat ze begraven zijn in de kelder.
Ja, maar het is verdomd meeslepend, vind je niet?
Waarom zou hij het gewoon in in het zicht laten liggen? Dat slaat nergens op.
Ik weet het niet. Ik weet het niet.
- Laten we eens kijken. - Prima. Wil je kijken?
- Ja, waarom niet? Laten we eens kijken. - Waarom?
Omdat we het huis, John.
We zouden alles verliezen. Wil je dat echt?
Mevrouw Winter?
Ik ben rechercheur Stark. Deze is Detective Weiland.
We willen graag spreken met uw man spreken. Is hij thuis?
Ja. Hallo, ik ben John Winter. Hoe kan ik u helpen?
We willen je graag een paar vragen stellen, als je het niet erg vindt.
Ja, natuurlijk. Kom binnen.
Alstublieft.
Uh...
Alstublieft.
Hier naar binnen.
Kan ik iets voor je halen? Koffie? Water? Thee?
Nee, mevrouw, we zijn prima. Dank u.
Als u het niet erg vindt, zouden we liever alleen met uw man spreken.
Oh. Ja, natuurlijk.
Waar gaat dit over?
We onderzoeken een aangifte van vermiste personen.
Ken je Alyssa Hayes?
Natuurlijk. We werken bij hetzelfde bedrijf.
Een vriend gaf haar vorige week als vermist opgegeven.
We vonden haar auto gevonden, maar we proberen haar nog steeds te vinden.
We begrijpen dat Miss Hayes onlangs
een seksuele intimidatie claim tegen je indient.
Ja.
We gingen een tijdje geleden uit, en, uh, toen ik het uitmaakte,
ze had moeite om verder te gaan, vooral nadat ik Sera had ontmoet.
Afgelopen herfst probeerde ze me te versieren,
en ik wees haar af.
En, uh, daarna, verzon ze allemaal dingen over mij.
Het bedrijf deed een onderzoek, en ik werd vrijgesproken.
Heeft u contact gehad met Miss Hayes tijdens het onderzoek?
Dat heb ik gedaan. IK... Ik heb het gedaan.
Ik, uh, belde haar, een week of twee weken geleden, en ik liet een voicemail achter.
Hoe zit het met het gesprek op 18 maart?
Ik weet het niet. Het het spijt me. Ik weet het niet.
Volgens Miss Hayes mobiele telefoon gegevens,
u met haar sprak in de ochtenduren van 18 maart.
Klopt dat?
Natuurlijk, ja. Ik wilde dingen rechtzetten.
Het was een gesprek van 30 seconden.
Ik kan me niet voorstellen hoeveel werd rechtgezet.
Ja, dat is waar. We, uh, hebben afgesproken om elkaar persoonlijk te ontmoeten.
En deed jij? Persoonlijk ontmoet?
Ik bedoel, je bent niet in het kantoor geweest voor vijf weken, correct?
Dus je had tijd genoeg.
Ja.
Alyssa kwam aanrijden en we ontmoetten elkaar.
in een ondergrondse parkeergarage.
En dit is Zaterdag 18 maart?
Dat is wat er staat, ja.
Hoe laat?
14:00 p.m.
Loop met ons door je gesprek.
Nee, zoals ik al zei, ik wilde gewoon met haar praten.
Ik wilde haar laten weten hoe dit invloed had op mijn leven, mijn carrière. Uh...
Op een gegeven moment stemde ze ermee in om de beschuldigingen te laten vallen
als ik met haar terugging.
Ik weigerde, en ze werd erg overstuur, en ze reed weg.
Was dat de de laatste keer dat je haar zag?
Ja.
Volgens telefoongegevens, pingde haar mobiel een toren
in deze buurt de volgende dag.
Zoals ik al zei, de laatste keer dat ik was toen ze wegreed.
En jij?
Waar was je op 19 maart?
Het spijt me. Ben ik een verdachte? Ben ik een verdachte hier?
- Het is een simpele vraag, Mr. Winter. - Oké.
Waar was je tijdens de middaguren van 19 maart?
Hier. Ik was hier.
Kan iemand dit bevestigen?
Yep. Ja.
Ik was bij hem.
We hebben onlangs ontdekt dat we zwanger zijn, dus hij was thuis.
We zijn net klaar wat huisprojecten af.
Gefeliciteerd.
We houden contact.
- Sera... - Niet doen.
Ik heb je niet verteld over de beschuldigingen omdat ze niet waar waren.
Dus je bleef liegen
door te doen alsof ze een maand te gaan werken.
Oh, God, ja. Die was stom. Het spijt me.
Waarom vertel je me niet de echte waarom je het geheim hield?
Wat bedoel je?
Herinner je je het bedrijfsfeest vlak na onze verloving?
Ik moest vroeg weg.
Toen je thuiskwam rook je naar seks en jasmijn.
Het is jasmijn.
Het is mijn favoriet.
Ik koos ervoor om de andere kant op te kijken omdat ik echt wilde geloven
dat je de man was die je zei dat je was, maar...
Je lult uit je nek, John.
Leuk je te zien.
Alyssa vertelde de waarheid.
Maar het was geen seksuele intimidatie.
Het was heel vrijwillig.
Je neukte haar al al die tijd, nietwaar?
En het ergste van alles...
je neukte haar op de dag dat we onze baby verloren.
Dat is waarom je de telefoon de telefoon niet op, is het niet?
Is het niet?
Sera, alsjeblieft.
Ik heb net gelogen tegen een verdomde agent voor je, John.
- Ik heb je niet gevraagd dat te doen. - Nee?
Wat wilde je dat ik zei? "Oh, het spijt me zo, agent.
Ik heb geen idee waar mijn man die middag was."
Nou, je weet waar Ik was. Ik was aan het rennen.
- Dat heb ik je verteld. - Was je aan het rennen?
- Ja, dat was ik. - Je was aan het rennen. Nee, natuurlijk niet.
Ja, je was aan het rennen. Denk je dat ze dat geloven?
Ik probeer je te beschermen.
Ik wil niet de komende 20 jaar
uitleggen aan deze baby waarom hun vader in de gevangenis zit voor moord.
Wacht, je denkt toch niet dat ik er iets mee te maken heb, of wel?
Het maakt niet uit wat ik denk, John.
Ze denken van wel.
Vraag het me.
- Ik wil het je niet vragen, John. - Vraag het aan mij.
Ik wil het je niet vragen.
Eén eenvoudige voorwaarde.
Je moet nooit de de kelderdeur.
Ik denk dat je wilt kijken.
Ik denk dat je jezelf niet kunt helpen.
- Hoe zou Emmett dat weten? - We zouden alles verliezen.
Wil je dat echt?
Er moet daar beneden iets zijn, Sera.
We gaan het perfecte huis vinden,
en we gaan leven het leven van onze dromen.
- Ja? - Je weet wat ze zeggen over oude huizen.
Het zijn net mensen.
Ze hebben allemaal hun diepe, donkere geheimen.
Je moet het afbranden voor het te laat is.
Het is de prijs niet waard. Het zal je vernietigen.
- Ik zeg het je, dat huis is vervloekt. - Je wilt alleen maar kijken
omdat je gevraagd wordt om dat niet te doen.
Vorige eigenaar, Paul MacManus.
- Paul MacManus? - Paul MacManus.
Ik heb hem een paar keer gebeld, maar hij nam nooit op.
Jij bent het.
Mag ik binnenkomen?
Het spijt me.
- Ik lig in scheiding. - Het is...
Het is moeilijk om je op iets anders te concentreren.
Ik ga toch niet te veel toch niet te veel van je tijd in beslag nemen.
Oh, dat maakt niet uit.
Wat bedoel je?
Ik kan je toch niet vertellen wat je toch wilt weten.
Waarom?
Denk je dat je klaar bent om te luisteren?
Oh, ik denk niet dat ik niet veel keuze meer heb.
Eerst...
alles wat je ziet is perfectie.
Het leven waar je altijd van gedroomd hebt.
Sera.
En net als jullie hebben we onze Faustiaanse overeenkomst.
Ja.
Perfect leven.
Alles voor de lage, lage prijs van je ziel.
Voor mij was het wonen in het huis mijn gevoel van onoverwinnelijkheid.
Het stelde me in staat.
Plaagde me.
"Oh, je woont in deze prachtige plek.
Je kunt nu wel een drankje aan."
Maar ik hield alleen mezelf voor de gek, me verschuilend achter de alcohol.
Tot ik mezelf vond
op het glibberige pad van leugens en schaamte.
Eindigend in een gebroken huwelijk.
Je kwam naar het huis om ons te waarschuwen, nietwaar?
Ik kwam daar
om die klootzak af te branden.
Dus er is iets in dat huis.
Het is niet het huis.
Wij zijn het.
De dingen die we verbergen.
Onze geheimen.
We verdoezelen het, we doen alsof het niet bestaat,
maar het is er altijd.
Maar hij heeft ze vermoord, of niet? Emmett.
Zijn vrouw en zijn dochter. Dat is wat daar beneden is.
Nee, het gaat niet over Emmett.
Het ging nooit om Emmett.
Het is het slechtste van ons.
Wat is er dan daar beneden? Wat zit er binnenin? Wat heb je gezien?
Dat is mijn grootste spijt.
Wat, de kelderdeur openen?
Nee! Niet openmaken.
Je hebt één keuze.
Je verbreekt het contract.
Je opent de deur om de waarheid in jezelf te zien.
Het is de enige uitweg.
Sera!
- Sera! - Hierboven.
Wat ben je aan het doen?
Ik schilder de kinderkamer, zoals we gepland hadden.
We kunnen dit niet meer doen.
Sera.
Dat kunnen we niet. We kunnen hier niet blijven blijven. We moeten hier weg.
Sera, luister naar me.
- Ik ben een leugenaar geweest. - John.
Nee, nee, nee. Luister naar me.
Ik ben een leugenaar geweest
en een klote echtgenoot,
en ik hoop bij God dat op een je me op een dag kunt vergeven.
Alstublieft.
Het kan me niet schelen.
Kan me niet schelen, John.
Ik probeer ons leven te beschermen.
Degene die we verdienen.
Degene waarmee we hebben ingestemd.
Degene waar we altijd van gedroomd hebben.
Kijk naar jezelf. Kijk naar jezelf.
Je verbergt gewoon alles.
Ik bedoel, zie je het niet?
Het maakt niet uit welke kleur groen je de kinderkamer schildert.
Dit huis zal altijd zijn wat het is. Een verdomde kooi.
- Het eindigt nu. - Nee.
John.
Nee. Nee, John, stop!
John, stop alsjeblieft. Je verpest alles.
John, stop gewoon. Luister gewoon naar me.
Stop!
Genoeg! Genoeg! Het is gedaan!
- Genoeg. Ik doe deze deur open. - Nee.
Nee. Hou op, John!
Wat?
Ik kon je open laten maken, John.
Sera.
Dat weet je.
Als je een deur opent, moet je voorbereid zijn op wat je zou kunnen vinden.
Alyssa.
Wat heb je gedaan?
Ze kwam die dag naar het huis.
Ga mijn huis uit.
Nee.
Dit alles was van mij moeten zijn.
Eruit.
Je verdient dit niet.
Je bent hartstikke gek.
Je verdient dit niet.
Ah!
Help me.
Ik verdedigde mezelf en ons ongeboren kind.
Ik begon de politie te bellen, maar er stond te veel op het spel.
En niemand die ik kon vertrouwen.
Help me.
- Alsjeblieft. - Ons perfecte leven stond op het spel.
Help me. Alstublieft.
Ik wist wat ik moest doen.
Ik moest mijn hoofd leegmaken.
Om een weg vooruit te vinden.
Ik woog mijn opties af,
beschouwd als de oorzaken en gevolgen.
En uit de chaos, helderheid.
Alyssa. Ze heeft net mijn verdomde huis.
Je reed in haar auto.
Ik kon het hier niet achterlaten.
Het lukte me om bij de bocht.
Kom op, kom op, kom op.
Ik liet het achter waar niemand niemand het lichaam zou vinden.
En toen nam ik haar telefoon,
en ik heb een paar een paar laatste foto's.
En ik e-mailde het bedrijf en vroeg om wat vrije tijd.
"Zelfzorg," zeggen ze.
Ik heb mijn kleren weggedaan.
Het ging allemaal perfect.
Totdat ik het op de een of andere manier miste.
Eén kogel.
- Wat is dat in vredesnaam? - Dwars door het schilderij heen.
Het was gemakkelijk om je reactie te voorspellen.
Er zit een kogel in onze muur.
Omdat er waarschijnlijk een rationele verklaring voor is.
Laat het alsjeblieft vallen.
Dat dacht ik tenminste.
Nee!
Je kon het gewoon niet met rust laten.
Dus nu weet je de waarheid.
We zorgen voor een hele goede advocaat voor je regelen.
Hé, John.
Doe niet zo stom.
Je snapt het niet, hè?
Als je dat telefoontje pleegt, ga jij naar de gevangenis voor moord, niet ik.
Zitten.
Zitten!
Oké, oké, oké, oké.
Je ziet niet het volledige plaatje.
Je hebt haar naar ons huis gelokt,
heb je haar vermoord,
en toen verborg je haar lichaam onder de trap.
Je hebt het zelfs dichtgespijkerd zodat zodat niemand haar zou vinden.
Ik had geen idee totdat de politie begon rond te neuzen.
En toen vond ik die telefoon van haar die je bewaarde.
En ik legde de stukjes in elkaar.
Ik realiseerde me dat je dat arme meisje vermoordde.
Toen ik je confronteerde viel je me aan,
en ik werd gedwongen om het ondenkbare te doen.
Ik schoot mijn man neer uit zelfverdediging.
Als de politie arriveert, vinden ze me hysterisch.
Ik vertel ze alles wat ik weet.
Ik leid ze naar Alyssa's lichaam. "Het is...
een verschrikkelijke tragedie," zeggen ze allemaal.
En dan voed ik onze baby op
in het huis waar we altijd alleen.
Of je zegt niets.
Niemand wordt wijzer.
We blijven in dit huis, onze baby onderweg, onze belofte gehouden.
Hoe zit het met Alyssa?
Een tragische verdwijning.
Waarschijnlijk zelfmoord.
Hoe dan ook, we zullen de storm doorstaan.
We zullen dit samen overleven.
Of ik overleef het alleen.
Er is maar één antwoord, John.
Maar de keuze is aan jou.
Wat wordt het?
Oh, mijn God, kijk Moet je dit zien. Het is zo schattig.
St... Een kleine baby. Gaan we dood? Ik...
Weet je, oude vriend, Ik ben trots op je.
Je hebt een geweldig jaar gehad.
Maar jij kwam er doorheen naar de andere kant.
- Oh, foto's. We hebben geen foto's gemaakt. - Oh, jawel!
Iedereen recht, iedereen recht.
Trouwens, heb je ooit..,
ben je er ooit achter gekomen wat in de kelder was?
Oh, ja, dat is waar alle lichamen begraven liggen.
Hé, allemaal, laten we foto's maken.
Iedereen naar binnen. Kom op.
- Sera, ik was het bijna vergeten. - Ja?
Een jongen heeft een cadeautje voor je afgegeven.
- Het is op de piano. Mm. - Oh, dank je.
Waarom ben je zo'n zuurpruim?
Het spijt me. Nee, nee, Het is goed, het is goed.
Lachen, oké?
- Ja, ik ben gelukkig. - Kop op.
Schatje, er is iets voor ons.
En als we alle aantrekkelijke mensen naar voren kunnen laten komen,
dat zou geweldig zijn.
Daar gaan we, in de rij.
Oh, mijn God, kijk eens naar deze groep.
"Lieve John en Sera..."
Gefeliciteerd allebei.
Ik hoop dat dit prachtige nieuws helpt om te realiseren
het ideale leven dat je zocht.
Door een gezin te stichten,
je hebt dit huis getransformeerd
weer een thuis.
Hiervoor ben ik eeuwig dankbaar.
Ik begrijp dat jullie beiden veel uitdagingen moesten aangaan om dit mogelijk te maken.
Ik vertrouw erop dat het het allemaal waard is geweest.
Mijn geschenk aan jou is de sleutel van de kelderdeur.
Of je ervoor kiest om is geheel aan jou.
Maar ik geloof dat je al weet wat erin zit.
Ik wens jullie allebei het allerbeste
terwijl je doorgaat met het schrijven van nieuwe hoofdstukken in je leven schrijft.
Met vriendelijke groet, Emmett.
Oh, jullie twee, kom hier voor foto's.
Oh, mijn God. I weet wat ze aan het doen waren.
Oké, ga op de foto.
Perfect.
Dat ziet er geweldig uit.
Oké, daar gaan we.
En...
gelukkig, gelukkig.
Grote glimlachen. Kaas!
Ik ga dood. Ik ga dood. Oké.
Ja, ja, ja, oké.
Iedereen naar binnen, iedereen naar binnen.