Poprzednio...
Nie, ja to robię.
Poprzednio...
Musimy pana stąd zabrać!
Dzięki Bogu.
Tędy, panie prezydencie!
Czterysta skorplonów za osłony wentylacji?
Nie żartuj, Axatrax!
Nie znam dobrze angielskiego, ale biegunka gardło eksplozja!
Przysięgam kopać tyłki jako prezydent,
póki śmierć mnie nie powstrzyma.
Czysta woda do picia!
Tak!
Koniec z Dasani!
Meadowlark Lemon?
Nie nazwiemy tego miejsca „Szymptopia”.
Zgłaszam sprzeciw!
Wszystko wyjaśnię.
Prezydent Brad Chadman być może żyje.
Tam.
To kosmitoodporny bunkier
zbudowany po tym, jak Jimmy Carter obejrzał Bliskie spotkania
po paru kieliszkach wina.
O, LaMarr. Siema, stary.
Nie poznałem cię poza biurem.
Dopiero teraz mówisz, że Bradford Chadman może żyć?
Sam dopiero się dowiedziałem dzięki Księdze Tajemnic Prezydenta.
Ona istnieje?
- Wiedziałem! - No nie!
Prezydent Chadman nigdy nie wspominał tego bunkra.
Ani razu.
Mamy tyle czasu do stracenia,
co robak pod biegunem fotela bujanego,
więc pominę moje zwyczajowe metafory i przejdę do rzeczy.
Jaki, powiadam, jaki mamy plan?
No tak...
Udaję się z gabinetem do Pokoju Dowodzenia.
Będziemy tam bezpieczni.
Będzie tłoczno, ale ktoś może usiąść mi na kolanach.
Świetnie. Widzimy się.
Myślałem, że zostali unicestwieni,
a okazuje się, że Chadman i jego gabinet
mogą być za tymi drzwiami.
To na co czekamy?
Na pewno to pan przemyślał?
Ani trochę.
Mamy już prezydenta.
Ale jeśli Chadman stamtąd wyjdzie...
To on będzie prezydentem, a ja byłym prezydentem.
Nie chcę budować biblioteki!
Poważnie? Farrah, postaw się im.
Czyli mamy wybór między Mattym a Bradem Chadmanem?
Proponuję wprowadzenie instytucji podręcznych,
które wesprą nasze ciężko pracujące żony.
Mieliśmy skupić się na tym, co dobre.
A tamten facet to samo zło.
Zwyzywał nawet Dalajlamę.
I był wredny dla swoich rzekomych przyjaciół.
To już wolę Matty’ego.
Jak to „to już”?
Chadman przegrał w wyborach bezpośrednich.
Za to Matty wygrał poprzez oklaski.
I wiwaty.
Proszę, proszę,
to aż zapiera mój nieregularny dech w piersi.
Co za twardy orzech.
Powiedziałbym wręcz, że kokos.
Jak pan sądzi? Powinien pan pozostać prezydentem?
Wiemy, jak to się skończy.
Ale ja proponuję nie popełniać zdrady
i nie zostawiać tam naszego prezydenta.
Poświęć się dla drużyny.
Buntuj, parówo!
Gdzie sracz?
Powinniśmy go wypuścić.
Dla drużyny.
- No już. - Trzeba ciągnąć.
Tylko się rozciągałem.
Jesteś za paywallem.
Czaisz?
Nie, ale mam wodę w uchu.
Zamiast rozpowiadać wieści,
ludzie sami będą przychodzić po materiały na wyłączność,
na przykład nasze modelki.
Pierwsze spojrzenie za darmo!
Żeby ludzie byli gotowi płacić nam swoimi ustrojstwami i gadżetami,
potrzebujemy czegoś więcej.
Musimy wykorzystać cynk od króla Jeremy’ego.
Sama bym go wykorzystała. Seksualnie!
Idź powęszyć przy pierwszej parze.
Okej, cześć.
Po co ci aparat?
Nie możemy wywołać zdjęć.
Nie z takim nastawieniem.
Widać Chadman nawet nie dotarł do bunkra.
Słodko-kwaśny Jezu!
Cholera, to prezydent?
Może też zapuszczę brodę.
Gińcie, kosmici!
Jesteśmy ludźmi!
Chcemy cię uratować.
Dzięki Bogu.
Myślałem, że kosmici chcą dobrać mi się do tyłka.
- Ona też tak mówiła. - LaMarr, żyjesz.
Tak, to ja.
A gdzie jest pana gabinet?
Robak. One są w bunkrze.
Nie śpi pan już od kilku dni.
Proszę się zdrzemnąć i zostawić nam walizkę atomową.
Czemu? Żebyście spuścili na nas atomówki?
Jesteś jednym z nich.
Ukradli twoją skórę, by mnie oszukać.
Nie ma tu żadnych kosmitów.
Jest pan bezpieczny. Mamy jedzenie i wodę.
I kostiumy halloweenowe. Patrzcie, jestem dawno temu w trawie.
Jezu, Carol!
Nie!
Oni nie żyją.
Dopadli ich kosmici.
Ale ja dopadłem kosmitów.
Co za tragedia.
Uśmiecham się, bo wcześniej usłyszałem żart.
Czyli nie ma pan wiceprezydenta?
Zabierzemy pana do domu.
Czyżby coś pan tu ćwiczył?
Otworzyłeś drzwi.
Cytując mnie, gdy nauczałem w ogólniaku...
Joł, Jerzy Waszyngton powiedział: „Spoko, ziomeczki”.
Co robicie? Zostawcie mnie!
To było trudne, ale dałeś radę.
- Ona też tak mówiła. - Jasne.
Pewnie zobaczyły królika.
Banjo, Willie, Pipit, Myrna, do nogi!
Zła limuzyna!
Zrobili cię prezydentem, co?
Bo uratowałem Ziemię.
I umiem rzucać, i był wentyl.
To ma sens.
Zdawało się, że gdy wchodziłem do bunkra, byliśmy na skraju wygranej.
Okej.
Wreszcie. Masz coś dobrego?
Bo mam tu tylko wywiady z celebrytami.
Wtedy spróbowałem sushi po raz pierwszy.
I ostatni.
I co tam w Białym Domu?
Romans? Ktoś jest gejem?
Wszyscy są gejami?
Nikt nie jest?
To akurat byłoby dziwne.
Wiem.
Poszedłem pogadać z pierwszą parą.
Przykro mi, nie ma Matty’ego.
Okej, pa!
Pa!
Powiedziała, że nie ma prezydenta i reszty
i nikt nie wie, gdzie są.
Okej, pa!
Matole, to gorący temat.
Na co wskazujesz? Na ten kamień?
Ten kamień to temat?
Chodźmy. Nie płacę za to.
Nie chcecie usłyszeć o tym, jak kręciliśmy Ultrakrótkie?
Fran Drescher była wspaniała.
Brakuje mi dawnego życia.
Chcę mieć dom, w którym będzie tona łazienek.
Ile, cztery?
Przynieś mi coś, za co ludzie zapłacą.
To miejsce wygląda świetnie.
Biały Dom, ludzkie twarze i ciała.
Trzymałem wszystkich w ryzach.
Wziąłem wszystkich, włożyłem ich do ryz i nie pozwoliłem wyjść.
Wiesz, czego mi brakowało, Cartwright?
Pociągania cię za twarz.
Ależ proszę bardzo.
Jestem tu, by służyć,
a pan potrzebuje wiceprezydenta, więc...
Jasne, posada jest twoja.
Zabrałeś mi topór, więc nie mam wyjścia, nie?
Tak, bardzo zabawne.
Farrah, nie jestem już pierwszą damą?
No nie, ale wciąż wyglądasz jak wyglądasz, więc dasz sobie radę.
Martwię się, że ludzie będą na mnie źli,
bo nie jestem już mamusią Ameryki.
Myślisz, że to...?
Ale skoro nie mogę być pierwszą damą,
to mogę być królową.
I wszystko ci się ładnie ułożyło.
Jesteś jak ten brzdąc w opałach z filmu.
1994 rok.
Myszki i ptaszki zapewne uszyją ci suknię
na ślub z królem...
Śpiewamy głośną piosenkę Bo to czas na głośny śpiew
Zaczyna się głośno I robi głośniejsza
- Śpiewamy głośną piosenkę - Śpiewamy głośną piosenkę
Nie sądzicie, że z tym Chadmanem jest coś nie tak?
Twoja twarz jest tak realistyczna.
Ależ dziękuję.
Może jednak nie powinien być prezydentem.
Ja tam głosowałam na kandydata Partii Zielonych.
Jesteś taka dzielna.
Ale ktoś powiedział, że powinniśmy go wypuścić.
Tak, odpuść.
Wiem, że lubisz tu mieszkać i mieć własny samolot...
Załatwiam się w nim.
Nazywam go kupolotem.
Tak będzie dla nas najlepiej.
Czyżby Matty’ego obleciał strach?
Czyżby kulił się jak mała myszka?
Ten Chadman jest jakiś dziwny.
Jak kiedyś ten Yankovic.
Prezydent Chadman to nowy człowiek.
Docenia, co zrobiliśmy dla tego kraju.
Czas założyć bawarskie szorty, stanąć na schodach i zasalutować,
bo tatuś wrócił do domu.
Nie schrzań tego, synu.
Panie Barry, cieszę się, że pan tu jest.
Dość uprzejmości. Gdzie są wszyscy?
Łącznie z panem.
Wszyscy jesteśmy tutaj.
Świetnie. Okej, pa!
Nie tak szybko, Vance.
Okej.
Mam dla ciebie materiał na wyłączność.
Prezydent Chadman żyje.
O ja cię!
Najważniejsze, że ja pozostanę na stanowisku wiceprezydenta.
Prezydent wrócił na siodło,
ale ja siedzę obok niego na własnym koniu
o imieniu... Wymyślmy coś na szybko.
Tańczący z Ogniem.
Brzmi na wysokiego.
Skąd mam mieć pewność, że Chadman żyje?
Wciąż robią mnie w bambuko.
Chcesz zrobić zdjęcie?
Panie prezydencie.
Ojej...
Uśmiech!
O nie!
A, to tylko aparat.
- Oczywiście. - Ja z wiadomości.
Tak, masz kask rowerowy i w ogóle. Jak prawdziwy człowiek.
Przepraszam.
Te konferencje prasowe są takie wyczerpujące.
Chyba się zdrzemnę.
Jak wiecie, ludzie lubią spać w samotności.
O tak!
Ja tam nie zmrużę oka, jeśli mamusia nie zerka na mnie z fotela bujanego.
Zerka i dzierga ubranka dla dzieci.
Jaka to była kombinacja?
Wiem, że było gdzieś zero albo szóstka.
Coś krągłego.
Te robale zadarły ze złym prezydentem.
Tym!
O Boże!
A więc to te potwory zrobiły z prawdziwymi ludźmi.
Są inni tacy jak ty?
SKANUJĘ
Byli inni jak ja.
Więc czemu nie zabrali mojego mózgu?
Czego chcą?
Panie prezydencie.
Wiem, że nie przepada pan za nauką...
Kogo teraz obchodzi globalne ocieplenie?
Zauważyłam, że wciąż ma pan walizkę atomową.
Rdzenie tych pocisków mogą być źródłem zasilania.
A więc o to ci chodzi, jędzo!
Te robale z bunkra też tego chciały.
Inni.
Dzień dobry, pani doktor.
Co pani tam robi?
Zero-zero-zero-jeden. Trzeba było próbować po kolei.
Gorący temat, Johnny!
Nie próbuję tylko utrzymać się na stołku.
On mnie macał po twarzy.
Zapomniałem, że dotykanie twarzy jest niezgodne z konstytucją.
To żałosne.
Przy okazji,
zwyczaj nakazuje, by napisał pan list nowemu prezydentowi.
List? Takie coś na papierze?
Mamo, nie!
Wybacz, reaguję tak na kobiety z walizką.
Co robisz?
No bo już tu nie mieszkamy, prawda?
No tak.
Jest jak w tym filmie z telewizji, Od prezydenta do żebraka.
Udawali, że Vancouver to Waszyngton.
To zawsze widać.
Pan również powinien się spakować...
Ssijcie śmierć, wy robacze suki!
Jak dobrze, że tamten gość strzelił w żyrandol.
Mimo histo...
Nie boję się was!
Zabiłem kosmitów, którzy podszywali się pod mój gabinet,
i was też zabiję.
Wielki duszku Małego Cezara!
Mówiłem, to wariat.
Potrafię ich rozpoznać po pracy w RadioShacku.
Nie mogą się dowiedzieć, że on żyje.
Vance Barry.
Przepraszam na chwilę.
Patrzcie, jak on biega. To kosmita!
W moim hrabstwie tak się biega,
bo wuefu uczył nas struś.
Nikt nie jest tu kosmitą.
Hejka! Wziąłem ostatnią herbatę...
A, macie orgię. To nie przeszkadzam.
Nie, to nasz więzień.
Wiecie co?
To ma sens. Już wam wierzę.
Możecie mnie puścić i oddać mi topór.
Musisz o tym usłyszeć, Johnny. To będzie coś wielkiego.
Oto, co powiem mojemu partnerowi, Johnny’emu Zhao.
Ale póki co cicho sza.
Proszę, szepnij mi coś do tyłeczka.
Ale uszy masz na rękach.
Zero z tobą zabawy.
Panie Barry.
Prezydent chce udzielić panu wywiadu.
Proszę tu poczekać.
O kurczę!
Co robisz?
Upewniam się, czy nie ma spinacza do papieru pod językiem.
Smakujesz robalem.
Wiesz, jak smakują robale?
Zapewniam, że wszyscy jesteśmy ludźmi.
Udowodnijcie to.
Co?
- Co z tobą? - To sama tańcz.
Nikt nie musi tańczyć!
Jeśli jesteście ludźmi, to jestem waszym prezydentem
i rozkazuję wam mnie uwolnić.
Istny paragraf 22.
Jakaś łamigłówka!
Przejrzałem was, kosmiczne parówy.
A ty wcale nie wyglądasz jak Hank Scarpaccio.
To był stary Włoch.
To wariat. Zastrzelmy go.
Skupcie się!
- Kupa. - Kupa.
Jest nieco szurnięty,
ale to nasz prezydent, a ja się już spakowałam.
Wiem, że obgadujecie mnie telepatycznie.
Ma pan za sobą traumatyczne przeżycia.
Wiem, że nie jesteś Cartwrightem LaMarrem.
Nie wierzę, że ten dziad ze sztucznym sercem przeżył.
Nawet on nie wybrałby tego idiotę na prezydenta.
Którego? Mnie?
Przepraszam.
Dalej planujemy tort na urodziny Kirsten?
Śmiało, wydłubcie mi mózg.
Ameryka nie negocjuje z terrorystami.
Chyba że macie ropę albo chcecie kupić samolot.
Mózg TOD-a został wydłubany?
Witajcie, koledzy ludzie.
Oto ja, człowiek Glen.
Wsadziłem tamtego przystojniaka do celi.
- Słabizna, Axatrax. - Co ty.
Lepiej mnie zabijcie.
Jeśli się stąd wydostanę, wysadzę całą planetę
i naszczam wam do czaszek.
Boże!
Kurczę!
Żadnych bomb nuklearnych.
- Mówi się „nukelarnych”. - Miało być inaczej.
Zabijmy Chadmana. Nikt inny nie wie, że żyje.
Jest mały problem.
Śpiewamy głośną piosenkę Bo to czas na głośny śpiew
Zaczyna się głośno I robi głośniejsza
Powiedziałem mu, bo Matty miał wątpliwości.
Narobiłby nam problemów.
Chciałem wzniecić pożar.
Chadman tym razem mnie lubił. Powiedział, że mogę być wiceprezydentem.
To dlatego nas zdradziłeś, żmijo!
To nieustraszone zwierzę.
Nie wiedziałem, że jest pokręcony jak dolar kanadyjski.
To zabijmy też Vance’a.
Zabijanie ludzi to dla mnie nie problem.
Nikogo nie zabijemy!
Powołajmy się na 25. poprawkę...
Wiceprezydent mianowany przez Chadmana zostałby prezydentem.
Świetnie.
Ale gabinet, zaszlachtowany przez Chadmana,
musiałbym przekazać list spikerowi izby, który się stopił...
Kosmiczny Jezu!
To tak działa wasz rząd?
Niech to!
Niech to diabły przytulą!
Trzeba było zostawić go w tamtym bunkrze.
Zaraz, to ty go wypuściłeś?
Sama zawsze powtarzasz: „Rób, co trzeba.
Jesteś taki super, Matty.
Powinni cię wziąć do telewizji”.
Nie było mnie tam, ale zrobiłeś to sam z siebie.
Nie możemy dopuścić tego świra do atomówki.
DARPA pracowała nad takim klikerem jak w Facetach w czerni,
ale odbiło po nim Willowi Smithowi.
Czemu go...?
Pozwólmy mu umrzeć tak jak on pozwoliłby umrzeć mnie.
Odstawmy go do bunkra, gdzie był już,
zanim uratował go nasz dzielny prezydent.
- Nie mogę z tobą. - Lubię tego typa.
Nie możemy go tak uwięzić.
Potrzebny jest proces i głosowanie...
Ten kraj jest głupi.
A gdyby Chadman sam chciał wrócić do bunkru?
Mam plan, ale musimy uciszyć Vance’a Barry’ego.
Ale nie możemy go zabić.
Tak, bo nosi kask.
Ale wiem, jak się z nim uporać.
Farrah, masz wciąż egzoszkielety Axatraxa?
- W laboratorium. - Dziwaczka.
- Wciąż odrastają ci ręce? - Tak, ale...
Nie ma czasu!
Gratulacje.
Nie doceniliśmy twojego ludzkiego umysłu.
Jak się domyśliłeś, faktycznie jesteśmy kosmitami.
To obraźliwe.
Nie oddam wam atomówek.
A jednak.
Roboniewolniku, zabierz go do sali tortur.
Przeprowadzimy procedurę usuwania mózgu.
Uczę się cardibejskiego.
Dobrze używam czasowników?
Giń, kosmito.
Szlag. Dlatego o to spytał.
TOD zabierze cię do ruchu oporu.
Więc jest tu więcej ludzi takich jak my?
Tak. Jak my.
Ja byłem człowiekiem.
Patrzcie na te małe łapki. Jak u dziecka.
Przestań! Nie rób!
Po prostu się odsuń.
Witamy w ruchu oporu, panie prezydencie.
Jestem Scyzoryk.
To jest Ósemka.
A to... Dziewiątka.
A to... Dziesiątka.
Dzięki Bogu, ludzie.
Ich ludzkie kombinezony były takie przekonujące.
Jeśli nam pan nie ufa, może rozpruć mu pan brzuch.
Nie ma takiej potrzeby.
Ale doceniam tę propozycję.
Jest pan zbyt ważny dla ludzkości.
Musi pozostać pan w ukryciu, póki nie pokonamy kosmitów.
Zna pan jakieś miejsce z jedzeniem i elektrycznością?
Jakieś, w którym kosmici by pana nie znaleźli,
bo szukali już tam wcześniej?
Głupi kosmici.
Mam idealną kryjówkę.
Był tutaj cały czas?
W tym głupim sejfie z nasionami?
Co?
Niesamowite, bracie.
Wszystko okej, Dziesiątka? Zwykle tak nie gadasz.
Polemizowałbym.
Wrócicie, gdy pokonacie kosmitów?
- Jasne. - Pewnie. To pa!
To doświadczenie nauczyło mnie,
że TOD ma sporo różnych ramion.
Proszę, proszę.
- Wąż! - Przestań!
Będzie pan tu bezpieczny.
A walizka atomowa?
TOD odwrócił uwagę Chadmana, a my daliśmy mu torebkę Lucy.
Mój plan! Tu Matty!
Czemu nie mogłam wyjąć z niej bielizny?
By nie była za lekka.
Czyli wszystko załatwione.
Zająłem się Vance’em. Nie ma za co.
FASOLA
Nie uwierzycie!
Prezydent Chadman żyje!
To ma być ta rewelacja?
Tamten świr krzyczy to samo już pół godziny.
Prezydent Chadman żyje. Wiem od wiceprezydenta LaMarra.
Co?
Nie wiem, co LaMarr knuje, ale wrobił nas.
Brakuje mi kierowników.
Zniszczył mi paywalla.
Nici z mojej willi.
I ludzkich szachów.
I ludzkich warcabów.
W ludzkich warcabach bierki są niskie, grube i dobrze skaczą.
Mogę udowodnić, że Chadman żyje. Mam zdjęcia.
Ale nie możemy ich wywołać!
Zaraz, masz zdjęcia?
Gratuluję zamknięcia waszego prawowitego przywódcy.
Myślicie jak Cardibejczycy.
To nic w porównaniu do zdrady, na której zbudowano ten kraj.
A Chadman był gorszy niż George III.
Wnuczka George’a Foremana?
Raz byłam jej kelnerką. Miła kobieta.
Chadman nie powinien był tak o tobie mówić, Matty.
- Jesteś lepszym prezydentem niż on. - Wypiję za to.
Znaczy i tak już piłam, ale co tam.
Wspaniale. Ale nie mówmy już o tym więcej.
Za nasz mały sekret.
Zdrówko!
Salud.
TOD za dużo pił?
Jest jak w Koszmarze minionego lata.
Lucy to Jennifer i Sara Michelle Gellar,
a ja to Freddie i Ryan Phillippe.
A reszta to Galecki.
Axatrax to ten w płaszczu.
Wywołuje swoje zdjęcia już od lat.
Agenci z centrum handlowego mieli mnie na oku.
Dzięki, że pomogliście wykończyć rolkę.
Jesteś fatalnym fotografem.
Co to, Bengazi nocą?
To miał być prezydent Chadman.
Ta przeklęta osłona obiektywu.
O tak.
To z Wielkanocy, a kwiatek jest cały rozmazany.
Ale tło nie jest.
To dopiero historia.
Napisy: Filip Bernard Karbowiak