‪นี่คือจ้าวนิวส์ไซเคิลกับผม แวนซ์ แบร์รี่
‪คนเกษียณที่สนใจชุมชน
‪คุณแบร์รี ช่องการ์ตูนมีอะไร
‪แฟมิลี่เซอร์คัสมันประหลาดจริงๆ
‪ปู่เป็นผีและเขากําลังดูแม่อาบน้ําให้เจฟฟี่
‪แต่ข่าวใหญ่วันนี้คือ
‪ทําไมตอนนี้โลกถึงได้กลิ่นแย่มาก
‪ฉันเรียกว่า "กลิ่นเหม็น" นะคุณ
‪ไกรมส์บอก
‪เธอโดนเรียกแบบนั้นเพราะเธอน่ากลัว
‪ทําไมคนอื่นถึงถูกเรียกแบบนั้น
‪และตอนนี้อากาศ
‪มันกําลังจะเหม็น!
‪วิ่ง! มันคือกลิ่นเหม็น!
‪กระพือแรงขึ้น! แกเป็นนกถูกไหม
‪ฉันไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร!
‪(มัลลิแกน)
‪การประชุมรัฐมนตรีฉุกเฉิน
‪ผมไม่เคยประชุมแบบนี้เลย
‪ตั้งแต่จอร์จ ดับเบิ้ลยู บุชอยากอวดว่า ‪เขายัดเพรสเซลใส่ปากได้กี่อัน
‪เรื่องฉุกเฉินนี้ใช่เรื่องทางสถิติ
‪ที่คนสองคนในนี้ใส่รองเท้าผิดเบอร์หรือเปล่า
‪ผมไม่ได้เป็นคนเรียกประชุม ลูซี่ต่างหาก
‪ทุกคน เราต้องทําอะไรสักอย่างเรื่องกลิ่นเหม็น
‪ประชาชนเกลียดมันโดยเฉพาะโจเอล
‪เพราะเอเลี่ยนใส่รูจมูกหมาให้เขา
‪คุณต้องพูดดังๆ!
‪ผมเอามือปิดรูจมูกหมาด้วยมือที่เป็นหู
‪ฉันบอกว่า "ฉันเสียใจด้วย ‪ที่ตอนนี้มือคุณกลายเป็นหู!"
‪อะไรนะ หูฉัน! กลิ่น!
‪กลิ่นเหม็นคือมลพิษ และมลพิษเป็นสิ่งไม่ดี
‪จําเรื่องน้ํามันรั่วได้ไหม
‪พวกนกกระทุงตัวเหนียวมาก ‪คุณก็ยังไม่รู้เรื่องด้วยซ้ํา
‪น้ํามันรั่วไหลเป็นส่วนหนึ่งของวัฏจักรธรรมชาติ
‪ถ้าไม่มีมัน เราก็จะมีนกกระทุงเต็มบ้านเต็มเมือง
‪คอยเขมือบทารกทุกคนที่นกกระสาเอามาส่ง
‪ยังไงซะ เราก็ได้โอกาสแล้ว
‪ที่จะคิดถึงแหล่งพลังงานสะอาด อย่าง ลม
‪จริงเหรอ ลมเนี่ยนะ
‪สิ่งที่นํากลิ่นเหม็นมาที่นี่
‪สิ่งเดียวที่สตรีหมายเลขหนึ่งพยายามจะกําจัด
‪ทําไมคุณถึงสนับสนุนผู้หญิงคนอื่นไม่ได้
‪คุณเคยเล่นลูกไม้นั้นแล้ว
‪นี่คุณหมกมุ่นกับผมมากเลยนะ
‪ฟังนะ นี่เป็นเรื่องสําคัญ ผู้คนกําลังลําบาก
‪ไม่รู้สิลูซ ‪มันใช่ปัญหาใหญ่ของเราจริงๆ เหรอ
‪เพราะผมเริ่มคิดว่า ‪ผมเป็นหนึ่งในคนที่ใส่รองเท้าผิดเบอร์
‪มาดูกัน ผมมีอุปกรณ์วัดขนาดเท้าติดมาด้วย
‪รู้ไหม ผมปลื้มใจมาก
‪ที่สตรีหมายเลขหนึ่งสนใจเหตุการณ์ปัจจุบัน
‪นอกเหนือจากเรื่องการตกแต่งใหม่เหรอ
‪คุณสุวรรณ ผมเคยได้บทเรียนแล้ว
‪คุณไม่ใช่พวกไม้ประดับ
‪มันถึงเวลาที่คุณต้องรู้จักหน้าที่ตัวเอง ‪ในฐานะสตรีหมายเลขหนึ่ง
‪จริงๆ แล้วฉันชอบการรณรงค์นะ...
‪คุณจะคิดเล็กๆ ไม่ได้
‪ดูอย่างแคมเปญ "แค่บอกว่าไม่" ‪ของแนนซี่ เรแกนสิ
‪ตายแล้ว ฉันลืมไปเลยว่าเคยมีคนชื่อแนนซี่
‪และแองเจลิกา แวนบิวเรน ‪ที่เคยพยายามแก้ปัญหาผู้อพยพอิตาลี
‪เช่นเดียวกับลอร่า บุช
‪และลูซี่ สุวรรณจะดับกลิ่นเหม็น
‪ขอบคุณค่ะคุณลามาร์
‪สมัยก่อน
‪ทุกครั้งที่เกิดพายุเฮอริเคน ‪มะเร็งหรือเหตุการณ์ 911
‪พวกเขาจะจัดคอนเสิร์ตใหญ่รวมคนดัง ‪บางทีฉันน่าจะทําแบบนั้นบ้าง
‪แต่มีคนดังเหลือ...
‪ไอเดียดีมากคุณสุวรรณ
‪เกินกว่าจะบรรยาย
‪เดี๋ยวนะ ทําไมลูซี่ถึงได้ไปแฮงค์เอาท์กับคนดังๆ
‪ถ้ามีเรื่องสําคัญต้องทํา ‪ประธานาธิบดีก็ควรทําไม่ใช่เหรอ
‪อดทนหน่อยนะครับ ‪คุณกับผมมีปลาใหญ่ตัวอื่นให้ทอดอีก
‪หมายถึงอย่างนั้นจริงๆ หรือ... หมายถึงอย่างอื่น
‪เพราะตอนที่คุณบอกว่ากินอีกาแล้วผมไม่ได้กิน...
‪ฉันจะไปหาคนดัง
‪สํามะโนประชากรบอกว่า ‪แอนดี้ ดิ๊กอาศัยอยู่ใต้คีย์บริดจ์
‪ผมเชื่อว่านั่นคือสํารวจสํามะโนประชากรปี 2020
‪แต่เขาอาจจะยังอยู่ก็ได้
‪เยี่ยมมากทุกคน
‪ตรงเข้าคอหอยเลย!
‪นี่แอ็กซี่ นายจะไปไหนเหรอ
‪ถ้าฉันต้องติดอยู่บนดาวดวงนี้
‪ฉันว่าฉันควรจะได้รู้จักมันและสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่
‪ฉันเจอหนังสือแนะนําในร้านขายของที่ระลึก
‪นายว่ามาดามทุสโซยังเปิดอยู่ไหม
‪เปิด แต่นักแสดงเบย์วอทช์ละลายรวมกันหมดแล้ว
‪ยังดูฮอตอยู่นะ แค่... ต่างไปจากเดิม
‪อรุณสวัสดิ์วันสุดสดใส ฟาร์ราห์
‪ฉันเพิ่งไปประชุมที่ไร้สาระที่สุดในประวัติศาสตร์
‪ข้อตกลงมิวนิกเขยิบไป
‪แล้วคุณหายไปไหนมา
‪ทํากิจวัตรของผมไง
‪ผมไม่คิดว่าจะต้องทํางานวันอาทิตย์นะ
‪วันอาทิตย์เหรอ ‪ศาสตราจารย์ วันนี้วันจันทร์ถูกไหม
‪ผมว่าไม่ใช่นะ
‪แต่วันต่างๆ ก็กลืนๆ กันหมด
‪มันเหมือน "ตื่นนอนแล้วพยายามหา ‪ที่ปลอดภัยสําหรับอึโน่นนี่นั่น"
‪ผมเกลียดหมอนั่น
‪โน่นนี่นั่น!
‪- ผมไม่รู้ว่าคุณต้องการอะไร ‪- โน่นนี่นั่น!
‪เราไม่รู้วันจริงๆ เหรอ
‪เออ เจ้านี่ก็ใช้ไม่ได้
‪ตอนนี้กระเป๋าฉันรู้สึกแปลกๆ
‪นี่มันประหลาดมาก
‪ฟังนะ นี่วันอาทิตย์และผมจะพิสูจน์ให้ดู
‪ไม่จริง ถ้าฉันพิสูจน์ได้ก่อนว่านี่วันจันทร์
‪โดยใช้วิทยาศาสตร์จริงๆ
‪ไม่ใช่เอามาจากเรื่องราวน่ารักสมัยก่อน
‪งั้นก็แข่งกันเลย
‪เหมือนเรื่องสเต็ปอัพสอง: เดอะสตรีทส์
‪เว้นเสียแต่ว่าเราแข่งกันด้วยสมอง ‪มากกว่าการใช้รูปร่างแดนเซอร์วัยรุ่น
‪เจอกันที่ลานสมองนะดอกเตอร์
‪ขอโทษนะคะ คุณรู้จักคนดังที่อาศัยอยู่ที่นี่ไหม
‪มีผู้หญิงคนหนึ่งที่รู้วิธีก่อไฟ
‪เธอเก่งมากนะ
‪ใช่ ฉันแค่พยายามจะจัด ‪คอนเสิร์ตการกุศลเพื่อสู้กลิ่นเหม็น
‪เป็นความคิดที่ดีมาก
‪การร้องเพลงของคนดังมีอิทธิพลมาก
‪จําวิดีโอ "ไฟต์ซอง" ของฮิลลารี คลินตันได้ไหม
‪วิดีโอนั่นทําให้ฉันเชื่อ
‪จนไม่โหวตให้เธอ
‪คุณทําเพื่อกลิ่นเหม็นจริงๆ เหรอคุณนายผมสลวย
‪ใช่ มันเป็นการรณรงค์ของฉัน
‪เพราะกลิ่นเหม็น ‪ทําให้เรามองไม่เห็นดาวตอนกลางคืน
‪และทําให้นกบินต่ําเกินไป
‪โอ๊ยตาย หน้าฉัน
‪ฉันเดาว่านั่นคือเหตุผลที่ร้องว่า ‪"เป็ดเป็ด" แล้วค่อย "ห่าน"
‪ขนาดฟาเบียยังต้องขําเลย
‪ฟังนะ ฉันแค่อยากช่วย
‪ถ้ามีใครรู้จักคนดังที่ยังมีชีวิตอยู่...
‪เมื่อกี๊มีใครพูดว่า "คนดังเบอร์ใหญ่" หรือเปล่า
‪เควสต์เลิฟกับเวียร์ดอัลเหรอ
‪ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว
‪โลกเริ่มแปลกเกินสําหรับคนอย่างผมแล้ว
‪ตอนนี้ผมเป็นแค่อัลเฟรด แยนโควิช
‪ผมอยู่ที่ศูนย์เกียรติยศเคนเนดีตอนเกิดเหตุโจมตี
‪และผมอยู่ในเมืองกับเพื่อนที่บาร์มิตซวาห์
‪เรารอดมาได้ด้วยการทําอะไรกับเอเลี่ยน
‪ผมคิดว่ามันคือเซ็กส์มั้ง
‪ยังไงก็เถอะ เราอยากช่วย ‪เพราะกลิ่นเหม็นมันห่วยแตก
‪นี่ไม่ใช่เวลามาตลกนะเควสต์เลิฟ
‪บอกมาว่าคุณอยากได้อะไร ‪โดยเฉพาะเรื่องตีกลอง
‪แน่นอน แต่ผมจะไม่เล่นเพลงล้อเลียนนะ
‪ผมจะเล่นแต่โพลก้า
‪นายกําลังฆ่าฉันชัดๆ แยนโควิช
‪ไม่เห็นเหมือนในรูปเลย
‪ก็เพราะแกนั่นแหละ!
‪กลับยูเรนัสไปซะ!
‪ฉลาดเนอะ
‪พวกคุณต่างหากที่น่าขํา ‪เพราะผมไม่ได้มีทวารแค่อันเดียว
‪- ผมมีสิบ ‪- ออกไปจากที่นี่ซะไอ้ตัวประหลาด!
‪อย่างกับผมทําได้อย่างนั้นแหละ ผมติดอยู่ที่นี่ ‪แล้วเราทุกคนก็ต้อง...
‪โอ๊ย ทวารผม!
‪ให้ตายสิ
‪ต้องมีสักอันในนี้ที่เปิดทางลับได้
‪ข่าวใหญ่วันนี้คือ ‪โครงการดับกลิ่นเหม็นโดยสตรีหมายเลขหนึ่ง
‪ผู้คนชอบมันและพวกเขารักเธอ
‪ผลสํารวจของผม แวนซ์ แบร์รี่คิดว่าเธอดีกับเขา
‪คุณกําลังฟังจ้าวนิวส์ "อนาคตคือจ้าว"
‪อย่าลืมกดไลค์และติดตามเราด้วยสกูตเตอร์
‪ในข่าวอื่นๆ ของลูซี่ เธอกําลังจะจัดคอนเสิร์ต
‪แล้วท่านประธานาธิบดีล่ะ วันนี้เขาทําอะไร
‪ไม่รู้สิ ประธานาธิบดีทําอะไรอยู่ล่ะ
‪ดูเหมือนเขาจะยืนอยู่ตรงนั้น ‪เป็นนังตัวแสบจอมเกาะ
‪พูดจริงดิ
‪ถ้าไม่ใช่เพราะผม ‪พวกคุณคงไม่ได้มาเมินผมอยู่ตรงนี้หรอก
‪จําได้ไหมผมช่วยโลกไว้
‪นั่นมันสัปดาห์ที่แล้ว
‪นี่คือข่าวนะพวก ไม่ใช่เรื่องเก่า
‪นี่จ้าว กลับไปทํางานได้แล้ว
‪วันอาทิตย์เป็นวันหยุดของผมครับ
‪แต่วันนี้วันพฤหัสไม่ใช่เหรอ
‪ที่บ้านผม ทุกวันคือทาโก้วันอังคาร
‪เพราะผมอยู่ในชิโปเล่
‪บอกแล้วไงว่าผมควรจัดการเรื่องกลิ่นเหม็น
‪ทุกคนเอาแต่พูดถึงลูซี่
‪และเรื่องเดียวที่ผมทําคือหาทางลับไม่เจอ!
‪เร็วเข้า เปิดหน่อยสิ
‪ตรงเข้าหน้าเลย!
‪ขอโทษนะฟาเบีย
‪ผมบอกคุณแล้วว่าเรามีปลาตัวใหญ่กว่าให้ทอด
‪ผมไม่ชอบปลาด้วยซ้ํา ‪ถ้าไม่ใส่ซอสมะเขือเทศเยอะๆ
‪ท่านประธานาธิบดี ‪ผมจะไม่ปล่อยให้คุณลอยไปตามลม
‪เหมือนชั้นในของแม่บนราวตากผ้า
‪เด็กข้างบ้านที่มาแอบดูข้างรั้วต้องอึ้ง
‪เพราะสาย แป๊กและลูกไม้เต็มไปหมด
‪ผมมีแผนจริงๆ
‪คุณรู้ไหมว่าพระเจ้าทําอะไรเวลาคุณวางแผน
‪พระองค์เล่นงานคุณกับผม
‪ผมอยากทําให้คุณประหลาดใจ ‪แต่มาเดินเล่นกันหน่อย
‪เดินเล่นเหรอ
‪มันเป็นแค่การเดินแบบหรูๆ ใช่ไหม ผมทําได้
‪นั่นเป็นการวางท่ามากกว่าครับ
‪โอเคตอนนี้คุณเดินกรีดกราย เดินตามปกติก็พอ
‪- ตอนนี้ผมทําไม่ได้ ‪- คุณคิดมากเกินไปแล้ว
‪ไม่เคยคิดว่าจะได้เจอ ‪ดร.ฟาร์ราห์ เบราน์ที่ห้องสมุด
‪ตอนนี้คุณอยู่ในสนามของผม ‪เหมือนเชสในชั้นเรียนบัลเลต์ของแอนดี้
‪นั่นสเต็ปอัปสองอีกแล้วเหรอ
‪ไม่ ฉันไม่สน แต่ขอให้โชคดี ‪กับการหาวันของวันนี้ในหนังสือประวัติศาสตร์
‪จริงด้วย ผมลืมไปว่า ‪วิทยาศาสตร์ทําให้ทุกอย่างดีขึ้น
‪ขอบคุณมากสําหรับอาวุธนิวเคลียร์
‪ตาแก่ล้ามโตและแฟรงเกนสไตน์
‪- ปีศาจของแฟรงเกนสไตน์เหรอ ‪- ปีศาจของแฟรงเกนสไตน์
‪ไว้เจอกันนะศาสตราจารย์
‪ถ้านั่นหมายถึงกีฬา คุณเล่นผิดคนแล้ว
‪(เซนต์มันเดย์ ‪ประวัติศาสตร์การดื่มฆ่าเวลา)
‪หนังสือ อ่านหนังสือ
‪ภาพยนตร์แห่งจิตใจ
‪คําต่างๆ อย่างเช่น
‪"พื้นฐาน" กับ "นอนหงาย"
‪ฉันแต่งเพลงนี้
‪ด้วยการอ่านหนังสือ
‪หนังสือเกี่ยวกับการแต่งเพลง
‪หนังสือมีเรื่อง
‪ที่เราอยากรู้
‪อย่างการร้องเสียงสูงขึ้นและสูงขึ้น
‪และสูงขึ้นไปอีก
‪ขอบใจนะหนังสือ
‪หนังสือ!
‪โอเค นี่ผมดูอะไรอยู่
‪มันคือแหล่งน้ํามันครับ
‪ผมยอมรับว่าผมรีบร้อนไปหน่อย
‪ผมรีบเหมือนผมกระโดดขี่เจ้าหญิงแสนลื่น ‪ม้าน้อยตัวเก่าขแงผม
‪แต่ผมทําเพื่อช่วยท่านนะครับ
‪ทันทีที่เราได้ไฟฟ้ากลับคืนมา
‪ทันที่ที่ผู้มีสิทธิเลือกตั้งของเราขับรถได้
‪และอุ่นพายฮอตพ็อกเกตแสนมีค่า ‪ด้วยไมโครเวฟได้
‪คุณไปหาคนที่รู้วิธีขุดน้ํามันมาจากที่ไหนเนี่ย
‪หนึ่งในแผนการที่สร้างสรรค์ของกองทัพ ‪เพื่อเอาชนะเอเลี่ยน
‪มันมาจากหนังเรื่องอาร์มาเก็ดดอน
‪หนังนั่นเป็นเรื่องการระเบิดดาวเคราะห์น้อย
‪และสเปซแจมเป็นเรื่องของบาสเกตบอล ‪มันคือความผิดพลาด
‪(เจมส์ ‪เบอร์ 23)
‪แต่อย่าเข้าใจผิดนะครับ ‪การขุดเจาะน้ํามันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ
‪แล้วลูซี่ล่ะ
‪เธอเกลียดน้ํามันเพราะมันเป็นมลภาวะ
‪ท่านครับน้ํามันคือธรรมชาติ ‪มันมาจากกระดูกไดโนเสาร์
‪น้ํามันก็คือน้ําจากวิลอซิแรปเตอร์
‪สุดยอดไปเลย
‪ไม่คิดเหรอว่าลูซี่จะยกโทษให้ท่าน
‪ตอนที่เธอเป่าผมด้วยกระดูกของสิ่งมีชีวิต ‪ที่ทําให้บรรพบุรุษมนุษย์ถ้ําของเราหวาดกลัว
‪คุณจะได้เป็นฮีโร่อีกครั้ง ท่านประธานาธิบดี
‪โอเค มาจัดงานแถลงข่าวกัน
‪ผมอาจเข็นเครื่องเกมกาลาก้าออกมาแล้วพูดว่า
‪"มันไร้ประโยชน์ พังมันเลย"
‪แล้วก็แบบ
‪"เดี๋ยวก่อน"
‪แล้วผมก็เล่นกาลาก้าทั้งคืนแล้วทุกคนก็คลั่งไปเลย
‪เป็นความคิดที่ยอดเยี่ยม
‪เราทําแบบนั้นได้ในเวลาไม่กี่เดือน
‪อีกเป็นเดือนเหรอ พระเจ้าช่วย
‪กรุงโรมไม่ได้สร้างเสร็จในวันเดียวนะครับ
‪ที่จริงผมเคยไปโรมครั้งนึง
‪มันไม่ได้ดูเหมือนสิ่งถูกสร้างขึ้นมาเลย ก็แค่ซาก
‪(บรรเทากลิ่นเหม็น)
‪ลูซี่กําลังอยู่กับเวียร์ดอัล ‪และสมาชิกวงเดอะรูทส์คนที่ 12 เหรอ
‪ผมขอถามว่าท่านกําลังจะไปไหน
‪ฉันอยากขอบคุณเหล่านักแสดงของเรา
‪เควสต์เลิฟ อัลเฟรด แยนโควิช
‪และผู้แสดงเลียนแบบเป็นแฟรงค์ คาลิเอนโด ‪โจอี้ มอนเตซิโต
‪ผมแฟรงค์ คาลิเอนโด
‪และประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา
‪แมทธิว มัลลิแกน!
‪คุณมาทําอะไรที่นี่
‪ลูซ คุณต้องไปร้านขายหมวกแล้วไปซื้อหมวก
‪แล้วก็กลับมาที่นี่ ถือมันเอาไว้
‪คุณก็รู้ว่าฉันทําไม่ได้
‪ร้านลิดส์ที่ห้างแกลเลอรี่เพลสมีแต่หมาป่า
‪มีหลายคนพูดถึงกลิ่นเหม็น
‪และเล่นโพลก้าแอคคอร์เดียนถึงมัน
‪แต่ผมจะแก้ปัญหาเรื่องนี้
‪ใช่แล้ว รัฐบาลมัลลิแกน
‪จะกําจัดกลิ่นเหม็นไปตลอดกาล
‪นั่นแหละที่ผมเรียกว่าโฮมรัน
‪ประโยคเด็ด
‪เย้!
‪เรารักคุณแมตตี้
‪เมื่อไหร่จะจ่ายค่าตัว
‪(คู่มือเที่ยงวอชิงตัน ดีซี ‪โดยพวกชอบโชว์)
‪สวัสดี ผมก็เป็นมนุษย์ธรรมดา ‪เหมือนมนุษย์แบบพวกคุณ
‪คุณไม่ใช่คนธรรมดา
‪นี่ทายสิ บิล คลินตันยังไม่ตาย ฉันว่าแล้ว
‪และเขามีมือกอริลล่า ฉันว่าแล้ว
‪- ผม... ‪- พระเจ้าไม่!
‪ไม่ ไม่ต้องกังวลนะ
‪- ผมไม่ใช่... ‪- บิล คลินตัน! หนีเร็ว!
‪ผมแค่อยากรู้จักเผ่าพันธุ์ของคุณ!
‪คุณใช้ประโยคนั้นกับฉันตอนปี 98
‪ฉันไม่ยักรู้เลย
‪ว่ามันคงมีมากกว่านี้
‪ตอนนี้ไม่มีหนังสือเล่มไหนช่วยฉันได้
‪เดี๋ยวก่อน นี่หนังสือ
‪เรื่องการร้องเพลงร็อค
‪(เฉพาะผู้ใหญ่)
‪(ไดอารีของวาร์เรน จี ฮาร์ดิง)
‪ยูเรก้า
‪ตอนนี้เพลงจบแล้ว
‪ขอบคุณนะหนังสือ!
‪ต่อไปนี้เป็นโฆษณาที่เสียเงิน
‪มาดูโจอี้ มอนเตซิโตคืนนี้ที่เดอะคอเมดีเซลลาร์
‪ตอนนี้อยู่ลึกลงใต้ดินไปอีก
‪ทีนี้กลับมาที่ข่าว
‪เมื่อสักครู่นี้ทําเนียบขาวบอกว่าจะแก้กลิ่นเหม็น
‪แต่หลายชั่วโมงต่อมา พวกเขาก็ยังไม่แก้
‪นี่อะไรเนี่ย ประชาชนต้องการคําตอบ
‪ใช่ นี่อะไรเนี่ย
‪มันยังกลิ่นเหมือนก้นอยู่เลยค่ะ
‪ฉันขอคืนได้ไหม มันเป็นหินที่แจ๋วมาก
‪- เย้! ‪- ทําไมทุกคนถึงโกรธผมแล้ว
‪เพราะคุณให้สัญญาและคําสัญญา ‪คือการฆ่าตัวตายทางการเมือง
‪ดูอย่างเรื่อง "ไม่มีภาษีใหม่" ของจอร์จ บุช
‪หรือ "การยุติปัญหาคนอิตาเลียน" ‪ของมิลลาร์ด ฟิลมอร์
‪พวกอิตาเลียนเดินกลับมาจากอะแลสกา ‪เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
‪คุณไปทําอะไรที่งานบรรเทากลิ่นเหม็น
‪คุณลามาร์บอกว่า ‪กลิ่นเหม็นคือวานของฉัน
‪ผมรอน้ํามันนานขนาดนั้นไม่ได้
‪เขาขุดหาน้ํามัน
‪- เหลวไหลครับ ‪- อะไรนะ!
‪ผมบอกว่าเหลวไหล
‪นี่เราก็ทําพลาดกันหมด
‪ฉันทําพลาดตอนไหน
‪ตอนที่อีฟกินแอปเปิลนั่นละมั้ง
‪แต่ถ้าเราแค่แก้กลิ่นเหม็น ‪ก็จะได้รับการยกโทษใช่ไหม
‪ประเด็นคือกลิ่นเหม็นเป็นปัญหาที่แก้ไขไม่ได้
‪"โลกแตกไปแล้ว"
‪"ฉันสงสัยว่ามันจะมีอะไรเหม็นขนาดนี้เหรอ"
‪ทุกอย่าง
‪เดี๋ยวนะ ทําไมคุณถึงให้ฉัน ‪แก้ปัญหาที่แก้ไม่ได้ตั้งแต่แรก
‪คุณบอกเองว่ามันสมบูรณ์แบบ
‪ก็เพราะมันแก้ไม่ได้ไง
‪ผมพยายามเขี่ยคุณไปไม่ให้มากวนผม
‪ไม่กวนหูประธานาธิบดี
‪แล้วไปจัดงานคอนเสิร์ตการกุศลไร้สาระนั่น
‪ไม่มีเงิน แล้วคุณจะไประดมอะไร
‪ฉันไม่รู้ และฉันว่าแล้ว
‪คุณแค่อยากกําจัดฉัน ‪เพื่อฉันจะได้ไม่มายุ่งกับแผนเล็กๆ ของคุณ
‪โอเคพวก ถ้าคุณฉลาดนัก เราจะทํายังไงต่อดี
‪ใครคือ "เรา" เหรอท่านประธานาธิบดี
‪ผมไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับหายนะนี้
‪พวกคุณถูกโดดเดี่ยวแล้ว
‪ก็ได้ รู้อะไรไหม เราไม่ต้องการคุณหรอก
‪ผมกับลูซี่จะหาทางแก้ไขจนได้
‪ใช่
‪- แกมันห่วยแตก มัลลิแกน ‪- ไม่ได้ห่วยนะไกรมส์
‪ฉันว่าแล้วว่ามันเป็นวันจันทร์และหลักฐานก็อยู่...
‪กลิ่นเหม็นงี่เง่า
‪เอาอีกแล้ว!
‪- ผมรอคุณอยู่เลย ‪- คุณมาทําอะไรที่นี่
‪คุณดูบันทึกของฉันเหรอ
‪เปล่านะ
‪ก้นผม!
‪ไม่ฟาร์ราห์ ผมมาที่นี่เพราะเรื่องนี้
‪"บันทึกของจอร์จ วอชิงตัน"
‪ถ้าเจอ โปรดส่งคืนให้กับทาสของผม
‪เพื่อเงินรางวัลก้อนโต
‪โอเคนั่นประชดใช่ไหม
‪"ปี 1797"
‪"ผมนอนอยู่ในทุ่ง ‪หลังจากสูบกัญชาของเจฟเฟอร์สัน
‪ตอนที่เห็นแสงวาบ ‪เป็นเส้นข้ามขอบฟ้าตอนกลางคืน
‪"ผมต้องเลิกเมายาขนาดนี้จริงๆ"
‪แต่เขาไม่เห็นอะไรเลย มันคือดาวหาง
‪ดาวหางวอชิงตันซึ่งปรากฏในทุกๆ 25 ปี
‪ใช่เลย และในปี 1997
‪ดาวหางถูกบันทึกไว้ในบันทึกของบิล คลินตัน
‪ในคืนเดียวกันกับตัวละครของ ‪แคทเธอรีน เบลล์จากเรื่องแจ็ก
‪"สู้กับผู้ชายบนเรือแล้วเหงื่อโชก"
‪และปีนี้ดาวหางจะมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
‪ในตอนค่ําวันจันทร์ที่ 11 เมษายน
‪ซึ่งก็คือคืนนี้
‪ไม่ดอกเตอร์ คืนนี้วันอาทิตย์
‪งั้นดาวหางก็จะไม่ปรากฏจนกว่าจะถึงพรุ่งนี้
‪ดูด้วยตัวเองเลย ผมไม่รู้จะใช้เครื่องนี้ยังไง
‪ท้องฟ้าอยู่ข้างบนนะศาสตราจารย์
‪ตอนผมมาถึงมันก็เป็นแบบนั้น
‪ไอ้สารเลว
‪ตามที่นักวิทยาศาสตร์บอก
‪ว่าแหล่งน้ํามันของผมเป็นสาเหตุของกลิ่นเหม็น
‪มันอร่อยกว่าพายฟลิซซ่าฟลามม่าของแม่ผมอีก
‪มันไม่เรื่องจริงหรอก ผมเหนื่อยแล้ว
‪เมืองนี้ตั้งอยู่บนหนองน้ําครับ ‪มันเป็นทําเลที่แย่มาก
‪แต่เพราะการประนีประนอมกับรัฐทาสทางใต้
‪ไม่เอาน่า มันต้องโยงเรื่องนั้นตลอดเลยเหรอ
‪และไม่ใช่แค่หนองน้ําทั่วไป มันคือตมไอพิษ
‪ที่เต็มไปด้วยแก๊สกัมมะถันจากซากสัตว์น้ํา
‪การขุดเจาะของคุณปล่อยควันพิษนับพันปี
‪โอ้พระเจ้าและลูกชายผมทอง ‪ที่น่ารักของพระองค์ช่วยหยุดมันทีเถอะ
‪ใช่ ฉันเกรงว่ามันจะสายเกินไปแล้ว
‪ฟังนะพวก คุณเป็นคนก่อเรื่องนี้
‪แล้วพอมันแตกขึ้นมา คุณจะอยู่ในโลกของ...
‪- โอ้ซาตาน ได้โปรดเอามันออกไป! ‪- พระเจ้า!
‪มันเข้าตาผม!
‪- ข้าขอมถวายตัวเองให้ท่าน ซาตาน! ‪- ข้าขอสาบานว่าจะภักดีต่อท่าน ซาตาน!
‪กลิ่นเหม็นเป็นความผิดคุณเหรอ
‪เป็นความผิดของรองประธานาธิบดีของท่าน
‪และโครงการสนุกๆ ของสตรีหมายเลขหนึ่ง
‪ดังนั้นเมื่อฟองสบู่แตก ‪ไม่มีพวกเราคนไหนเลยที่จะสะอาด
‪ยายจะต้องไล่เราออกจากสนาม
‪บอกแล้วไงว่าน้ํามันมันไม่ดี
‪คุณน่าจะแสดงให้ผมดู ผมเรียนรู้ผ่านการมองเห็น
‪ฟังนะอาจยังพอมีทางที่เราจะแก้ปัญหานี้ได้
‪ทุกคนรู้ไหมว่าบ่อสุกรคืออะไร
‪ถ้างั้นผมขออนุญาตให้ผมสอนคุณผ่านเพลง
‪บ่อสุกร โอ้บ่อสุกร
‪พระจันทร์แห่งการเก็บเกี่ยวและเบ็ตตี้จูนของฉัน
‪บ่อสุกร ใช่แล้วบ่อสุกร
‪เดี๋ยวฉันก็กลับบ้านแล้วเบ็ตตี้จูน
‪ยี้ฮ่า!
‪บ่อสุกร โอ้บ่อสุกร
‪แค่เล่นเพลงนี้ ฉันจะไปหาเธอ...
‪ขอโทษนะ เพลงนี้จะบอกเราไหม ‪ว่าบ่อสุกรคืออะไร
‪ไม่จนกว่าจะถึงท่อนหลัง
‪ถึงไหนแล้วนะ
‪ตอนเที่ยงคืนฉันจะเป็นเจ้าบ่าวเธอนะเบ็ตตี้จูน...
‪พระเจ้า! บ่อสุกรคืออะไร
‪มันเป็นหลุมขนาดใหญ่ที่คนเลี้ยงหมูต้องขุด
‪เพื่อกักเก็บ... ‪ขออภัยที่ต้องพูดเรื่องสกปรกนะคุณสุวรรณ
‪ของเสียที่หมูถ่ายออกมา
‪ทีนี้สุดท้ายแล้วมีเทนทั้งหมดก็เข้าสู่มวลวิกฤต
‪แล้วก็ระเบิดออกมา
‪เหมือนลูกโป่งจิ๋วๆ ของเราที่นี่
‪เรื่องบ้านี่มันช่วยเรายังไง
‪เพราะคนที่อาศัยอยู่แถวๆ บ่อสุกร ‪ไม่ได้รังเกียจมันเลย
‪พวกเขาชื่นชมเรื่องการระเบิดพวกนั้น ‪เพราะมันหมายถึงฟาร์มหมูเฟื่องฟู
‪และฟาร์มหมูเฟื่องฟูก็หมายถึงมีงานมากขึ้น
‪และการมีงานมากขึ้น ‪ก็หมายถึงมีพลั่วใหม่ละมั้ง ไม่ก็...
‪ผมไม่รู้ว่าคนพวกนั้นทําอะไรหรอก
‪เราต้องทําให้ทุกคนคิดว่า ‪กลิ่นเหม็นคือเรื่อง... ดีเหรอ
‪จริงเหรอ
‪แต่คุณบอกว่าลูกโป่งยักษ์นั่น ‪ผมขอยกคําพูดมาเลยนะ
‪"เจ้าหมูอ้วนกําลังจะแตก"
‪งั้นเราก็ไม่มีเวลาให้เสียแล้ว
‪เราต้องรีบพลิกสถานการณ์โดยด่วน
‪โชคดีที่ผมมีบันทึกวิธีแก้
‪อ่านหนังสือเหรอพวก ‪ผมเป็นคนที่เรียนรู้จากการสัมผัส
‪พวกคุณจะไปไหนกันเหรอเพื่อนมนุษย์
‪ให้ตายสิไอ้จ้อนผมเจ็บจัง ‪มันห้อยต่องแต่งออกมาข้างนอก
‪ใช่เรารู้แล้วคลินตัน ไอ้วิตถาร
‪เราจะไปงานปาร์ตี้กลิ่นเหม็นครั้งใหญ่
‪หวังว่าพวกเขาจะจัดการกับกลิ่นนั่นได้
‪กลิ่นเหรอ
‪เออ ใช่จมูกมนุษย์ของผมรับรู้ได้ เหม็นมาก
‪หรือหอมกันนะ
‪ร้อนล่ะมั้ง
‪คาวาบังก้า!
‪นี่ฉันล้อเล่นกับใครอยู่ ‪ฉันไม่มีวันรู้สึกว่าที่นี่เป็นเหมือนบ้านหรอก
‪ทําอะไรน่ะไอ้เบื๊อก คุยกับเพื่อนทุกคนอยู่เหรอ
‪ที่คาร์ดิ-บี การพูดกับตัวเองเป็นเรื่องที่เจ๋งมาก
‪โอเค
‪(วิ่ง)
‪ขอต้อนรับสู่เทศกาลกลิ่นเหม็นนะทุกคน
‪นี่ลูซี่ พูดถึงกลิ่นเหม็น
‪ผมได้ยินว่าคุณได้เรียนรู้เรื่องกลิ่นเหม็นเยอะเลย
‪ฉันได้เรียนรู้มากขึ้นเรื่องกลิ่นเหม็น
‪และยิ่งฉันรู้มากเท่าไหร่
‪ฉันก็ยิ่งรู้ว่าฉันคิดผิดแค่ไหนที่จะกําจัดกลิ่นเหม็น
‪ว่าไงคาร์ตไรท์
‪ด้วยข่าวที่คุณได้ ‪ผมก็สงสัยว่าโทรศัพท์ผมจะดังเมื่อไหร่
‪คุณมีโทรศัพท์จริงๆ เหรอ
‪ไม่มี กระเป๋าผมรู้สึกแปลกๆ
‪จอห์นนี่ คุณก็รู้ว่าผมเคารพความซื่อตรง ‪ของกองบรรณาธิการข่าวนิวส์ไซเคิลแค่ไหน
‪อ๋อ เริ่มการเล้าโลมสินะ
‪ผมเกลียดมัน ข้ามไปที่การทําลูกเลย
‪ถ้างั้นผมอยากเสนอ
‪มุมมองใหม่ในการรายงานข่าวของคุณ ‪เรื่องกลิ่นเหม็น
‪โอ้ลามาร์ ไม่ต้องก็ได้
‪ปกติผมเป็นคนให้สินบน
‪ได้เปลี่ยนบรรยากาศบ้างก็ดี
‪ผมดีใจที่คุณเป็นเพื่อนผม
‪ตอนจอร์จ วอชิงตันมาที่นี่ครั้งแรก
‪เขาบอกว่ามันมีกลิ่นเหมือน "อึของทั้งนรก
‪ที่ถูกชุบชีวิตและได้รับคําสั่งจากปีศาจ
‪เพื่อเติมเต็มจมูกและปากของผม ‪ด้วยจิตวิญญาณของอึ
‪ที่พวกมันเคยมีอยู่บนโลก"
‪ถูกต้อง
‪นี่คือ กลิ่นที่จอร์จ วอชิงตันและพอล บันยัน
‪และคนอื่นๆ ทุกคนได้ดม
‪และถ้ามันดีพอสําหรับคนพวกนั้น
‪คนที่เขียนเรื่องพวกนั้น
‪และทําทุกอย่างตามนั้น
‪งั้นมันก็ดีพอสําหรับฉันแล้ว
‪บทบรรณาธิการ ตอนนี้กลิ่นเหม็นคือเรื่องดี
‪ดูสิว่าผมเสียงดังแค่ไหน!
‪ผลการศึกษาใหม่เผยว่ากลิ่นเหม็นมีประวัติศาสตร์
‪ไม่มีใครเสียงดังกว่าผมอีกแล้ว
‪ฉันเชื่อนิวส์ไซเคิลนะ
‪มันให้ข้อเท็จจริงแล้วทําให้เราตัดสินใจได้
‪ฉันชอบกลิ่นเหม็น
‪ดังนั้นถ้าเรากําจัดกลิ่นเหม็น
‪เราจะกําจัดประวัติศาสตร์
‪สําหรับฉัน ฉันชอบรักษาประวัติศาสตร์ไว้ ‪เพื่อเราจะได้จดจํามัน
‪ไม่อย่างนั้นเราจะลืมมัน ‪แล้วมันก็กลายเป็นประวัติศาสตร์
‪ใช่กลิ่นเหม็นมันเหม็น
‪แต่ไม่มีกลิ่นเหม็นเลยละก็
‪มันห่วยแตก
‪- เฮ้ย นั่นมันมุกตลกของฉันนะ ‪- สุดยอด
‪สักวันอาจมีคนแต่งเพลงเกี่ยวกับเรื่องนี้
‪คุณไม่ต้องมาถามผมเลยนะ
‪ไม่ใช่ตอนนี้อัลเฟรด
‪เดี๋ยวนะ นั่นใช่...
‪นั่นมันดาวหาง! ผมพูดถูก!
‪ว้าว เก่งมากศาสตราจารย์
‪แต่เราควรเห็นมันตอนกลางวันเหรอ
‪ไม่ มันคงกระทบชั้นบรรยากาศของเรา
‪แต่อะไรที่เปลี่ยนวงโคจรมัน...
‪อ๋อใช่ ดวงจันทร์แตกยับไปแล้ว
‪เราควรจะตะโกนแล้ววิ่งหนีดีไหม
‪ไม่ มันจะแตกก่อนที่มันจะเข้าใกล้เรา
‪ตดหนู
‪ฉันชอบกลิ่นเหม็น
‪ยูเอสเอ!
‪- คุณทําอะไรน่ะ ‪- เปล่านี่ คุณนั่นแหละทําอะไร
‪คุณเคยได้โอกาสแล้วนะพวก
‪แล้วตอนนี้มันใช่เวลาไหม
‪ผมไม่รู้
‪ผมเรียนโรงเรียนชายล้วนจนถึงมหาวิทยาลัย
‪แล้วคุณกับผมก็มีช่วงเวลา ‪แบบเชสกับแอนดี้ในสเต็ปอัป...
‪คนเดียวในนี้มีช่วงเวลาแบบสเต็ปอัป
‪และฉันตื่นตัวทางเพศกับการเป็นคนถูก
‪ฉันเปื้อนของเหลว ‪จากปูดึกดําบรรพ์ไปทั้งตัวนะไซมอน
‪ให้ตายสิ!
‪ขอโทษนะที่ผมล่มงานใหญ่ของคุณ
‪ถึงจะเป็นเรื่องที่ลามาร์ยุให้คุณทําก็เถอะ
‪คุณก็ไม่ควรมาล่มงานอยู่ดี ‪การล่มงานเป็นเรื่องไม่ถูกต้อง
‪คุณโชคดีที่ทุกอย่างออกมาดี
‪โอ้พระเจ้ามันเข้าตาฉัน!
‪ให้ตายสิจอร์จ วอชิงตัน!
‪หรือว่านี่คือ... ตมกํามะถัน!
‪โลกมีตมกํามะถัน!
‪รสชาติเหมือนพายฟลิซซ่าฟลามม่าที่บ้านเลย
‪บางทีโลกอาจไม่ได้แย่ไปซะทุกอย่าง
‪ข่าวด่วน บิล คลินตันกินของพวกนี้มั้ง
‪บทบรรณาธิการ คุณน่าขยะแขยง
‪- ฉันกลับมาอีกแล้ว ‪- กลับมาอีกแล้ว
‪เพื่อจบเรื่องทั้งหมดนี้
‪เพราะเพลงเป็นวิธีที่ดีในการจบเรื่องต่างๆ
‪- ขอบคุณนะหนังสือ ‪- ขอบคุณนะหนังสือ
‪ขอบคุณนะหนังสือ
‪โว้ว!
‪คําบรรยายโดย คุณาพร ศันสนียกุลวิไล