‪(โรงงานของเล่นเชิงจริยธรรมเจิ้นหยาง)
‪ฉันไม่อยากไปโลก
‪โคลแมนส่งเรือลําเล็กมารับฉัน
‪โคลแมนเหรอ ไม่ ที่นี่ไม่มีโคลแมน
‪ฮ่าๆ ตลกมาก เรื่องเทรดดิ้งเพลสเซส
‪มาเถอะ ฉันเบื่อประเทศโง่นี่แล้ว
‪ฉันอยากอาบน้ําใส่ชุดนอน
‪ดูหนังโป๊แล้วก็ยิงโลมา
‪ขอโทษนะ คุณมาเรือยอชต์ผิดลําแล้ว
‪นายก็รู้ว่านั่นเรือยอชต์ของฉัน โคลแมน
‪ฉันคือคนจ่ายเงินนาย
‪เท่าที่ผมกับสาวๆ รู้ก็คือ
‪เงินมันใช้ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว
‪ขี่จักรยานละกันนะเพื่อน
‪อะไรนะ
‪ไม่ กลับมาก่อน
‪คอลเล็กชันนาฬิกาของฉันอยู่ในนั้น
‪(มัลลิแกน)
‪(เติมไวท์บอร์ดให้เต็ม)
‪ท่านประธานาธิบดี ‪ทําไมผมต้องได้ยินเรื่องนี้จากข่าว
‪ตอนนี้มีผู้หญิงมากกว่าผู้ชายสองเท่า
‪แต่ไม่มีใครสามารถแทนที่ยูฟี่ของผมได้
‪มีปัญหาอะไรเหรอ เจ๋งออก
‪ไม่ครับ ข้อมูลประชากรชุดใหม่ของเรา ‪ไม่ได้ทําให้ผมทึ่ง
‪มันทําให้ผมยี้
‪พวกเราผู้ชายมีจํานวนน้อยกว่า
‪สตรีของอเมริกาจะทํายังไงกับอํานาจนั้น
‪แค่คิดก็กลัวแล้ว
‪และตอนนี้พอผมคิดถึงมัน
‪มันเป็นเรื่องใหญ่
‪ใช่ รู้ไหมผมโตมากับพี่สาวห้าคน ทุกคนชื่อเมแกน
‪แล้วถ้าพวกพี่รวมหัวกัน ผมก็ซวย
‪เราฉลองวันเกิดครบรอบสิบขวบของผม ‪ด้วยการขโมยของที่ร้านลิมิเต็ดทู
‪ผมอยากขโมยของที่เกมสต็อป
‪ทีนี้ลองนึกดูสิว่าเมแกน 800 คน ‪จะทําอะไรกับประเทศนี้บ้าง
‪สยองเลย
‪เงินทุนจากรัฐบาลกลาง ‪สําหรับเข็มขัดประจําเดือน นมบนเขารัชมอร์
‪ไม่ เราต้องทําให้พวกเธอแตกคอ ‪เพื่อให้แตกแยกกัน
‪พระเจ้า ปืน และเกย์เป็นของคลาสสิก
‪เหมือนที่สถิตอยู่บนเพดานในห้องทํางานรูปไข่
‪บนนั้นคุณเห็นพระเยซูมอบปืนให้ผู้แสวงบุญ
‪เพื่อสู้กับเรือที่เต็มไปด้วยออสการ์ ไวลด์
‪มันเป็นเชิงเปรียบเทียบ แถมมีไดโนเสาร์ด้วย
‪ทําไมผมถึงไม่เคยสังเกตเห็น
‪ทําไมถ้าเราหาเรื่องเบี่ยงเบนที่ถูกต้อง
‪ผู้มีสิทธิเลือกตั้งฮอร์โมนเอสโตรเจน ‪ก็จะมัวง่วนกับการทะเลาะกันเอง
‪จนไม่ว่างขัดขวางแผนฮอร์โมนเทสโทสเตอโรน
‪ใช่ เหมือนที่ผมหาตั๋ว ‪ไปดูวงนิวคิดส์ใบเดียวให้พวกเมแกน
‪ระหว่างที่พวกนางแย่งกัน
‪ผมก็แอบเข้าไปในห้องแล้วซ้อมถอดยกทรง
‪ตอนนี้คุณก็เข้าใจแล้วนะ
‪ผู้หญิงก็เหมือนอีกาครับ
‪ถ้าให้อะไรที่วิบวับ พวกมันก็จะจิกแย่งกันจนตาย
‪อย่างเช่นแสตมป์
‪เขาไม่ได้ล้อพวกคุณเล่นนะสาวๆ
‪นี่ของจริง
‪แต่ชัดเจนว่ามีผู้หญิงคนเดียวเท่านั้นที่จะอยู่ในนั้น
‪และมันช่างน่าเป็นเกียรติอย่างยิ่ง
‪ให้ตายสิ ลองนึกภาพว่าได้อยู่บนแสตมป์ ‪เหมือนคําว่า "ตลอดไป"
‪ว้าว แสตมป์พาฉันกลับมาได้แน่ๆ
‪ริก เจมส์เคยไล่ฉันออกจากทัวร์ ‪ด้วยจดหมายลงทะเบียน
‪เจ๋งมากเลย
‪ผมรู้ตัวว่าไม่ได้รับเชิญให้ร่วมประชุมนะ ‪แต่แสตมป์!
‪ผมก็เป็นนักสะสมแสตมป์
‪โอเคฉันมีงานต้องทํา
‪งานฉันเรื่องขจัดสิ่งปนเปื้อน ‪ในน้ําประปาไม่คืบหน้าเลย
‪ฉันเลยหายาหลอนประสาทแบบละออง
‪เพื่อหลอกให้คนดื่มดาซานี
‪เราทุกคนก็ยุ่งนะฟาร์ราห์ ‪แต่นี่เป็นเรื่องสําคัญ และมันจะสนุกแน่
‪มันไร้สาระและจืดชืด แสตมป์เนี่ยนะ
‪ไม่มีไปรษณีย์ด้วยซ้ํา ก็แค่ผู้หญิงคนนั้นขี่ม้า
‪ประชาชนทั้งหลาย ใบปลิวคูปอง!
‪ฉันส่งมอบความหวัง!
‪บางทีผมอาจช่วยออกแบบได้
‪การออกแบบแสตมป์ ‪เป็นงานอดิเรกของผมมาตลอด แต่...
‪ร้านอุปกรณ์ศิลปะ ‪ตรงดูปองต์เซอร์เคิลยังรอดใช่ไหม
‪เดี๋ยวผมมานะ
‪การเป็นตัวแทนก็สําคัญนะดร.เบราน์
‪สมัยฉันยังเด็ก แองเจลล่า เปเรซ บาราคิโอ
‪กลายเป็นมิสอเมริกาเชื่อสายเอเชียคนแรก ‪และมันเป็นแรงบันดาลใจให้ฉัน...
‪เพื่อเป็นนางงามน่ะเหรอ ก็ดี ส่งเสริมกันเข้าไป
‪ฉันต้องกลับไปแล็บ
‪ฉันไม่สามารถยัดอย่างอื่นมาทําเพิ่มได้อีก ‪โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องไร้ประโยชน์
‪บนเตียง
‪นี่ ประธานาธิบดีเพิ่งพูดตลกนะ ‪เคารพฝ่ายบริหารด้วย
‪แน่นอนครับ บนเตียง ตลกมาก
‪มันก็ต้องคิดนิดหน่อย
‪แต่ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว
‪ฮา!
‪นี่ทุกคน ถ้าคุณเป็นผู้หญิงหรือรู้จักผู้หญิงคนไหนละก็
‪มาร่วมประกวดแสตมป์!
‪ต่อไป ถนนเป็นหลุมเป็นบ่อ
‪เฮ้ยคนใส่สูท ห้ามเพ่นพ่าน!
‪คิดว่าผมอยากอยู่ตรงนี้เหรอ ‪ผมควรอยู่บนเรือยอชต์
‪มันชื่อ "จูบเรือฉันสิ"
‪ผมจ่ายเงินไปหนึ่งล้านดอลลาร์เพื่อคนคิดชื่อให้
‪งั้นคุณก็ไม่มีงานทําสินะ
‪ไม่ นี่คืองานของผม
‪ผมนั่งอยู่ออฟฟิศเผาเงินไงไอ้โง่
‪เก็บกวาดที่นายทําเละใกล้เสร็จแล้วเหรอ
‪ส่วนใหญ่ไม่ใช่ของฉัน
‪ฉันไม่สูบคูลส์
‪ที่ดาวของฉันเรามีสิ่งที่เรียกว่าวงล้องานบ้าน
‪มันเอาไว้บดขยี้คนที่ทํางานบ้านไม่เสร็จ
‪นาย...
‪เที่ยวให้สนุกนะ เจอกันฤดูใบไม้ร่วง
‪โอเคตลกดีนะ
‪นายเพิ่งคิดขึ้นมาเหรอ
‪ใช่ ฉันเพิ่งคิดได้
‪ขอบคุณสําหรับเสียงหัวเราะ
‪นี่ วางชีสนั่นลง
‪เพราะมันคือนาโชชีส
‪นายเก่งใช้ได้
‪ใช่ฉันค่อนข้างไว
‪บนเตียง
‪ที่จริงก็ไม่หรอก
‪(ดาซานี)
‪ไม่นะ!
‪- ก๊อกๆ ‪- เลิศ คุณพูดแล้วก็ทําเลย
‪รู้ไหมฟาร์ราห์ ไนซ์ไม่ได้เป็นแค่เมืองในฝรั่งเศส
‪มันยังเป็นสิ่งที่คุณทําได้และคุณไม่ไนซ์
‪อะไรนะ
‪คุณใจร้าย แต่ฉันไม่ยอมแพ้เรื่องมิตรภาพนี้หรอก
‪เพราะฉะนั้นพวกเราสาวๆ จะออกไปเที่ยวกัน
‪ฉันมีตั๋วดูละครที่ยังเล่นอยู่
‪อ๋อ เรื่องแอนนี่ ฉันเคยพาลูกไปดูแล้ว
‪มันไม่ได้เข้ากับยุคหลังการโจมตี
‪หมาเธอเหรอ มันชื่ออะไรล่ะ
‪โอเค มาดูว่ามันจะบอกชื่อตัวเองกัน
‪เราไม่ต้องเป็นเพื่อนกัน ‪แค่เพราะว่าเราเป็นผู้หญิง
‪ฉันเคยทําวิจัยหลังป.เอกใบแรกช่วงยุค 90...
‪ฉันเคยเรียนเรื่องยุค 90 ตอนม.ปลาย
‪เจ๋ง ยังไงก็เถอะมีผู้หญิงอีกคนในแล็บ
‪แน่นอนพวกเขาจับเราอยู่ด้วยกัน
‪เราได้ทุนจากกองทัพ
‪เพื่อดูว่าเราจะฝึกชิมแปนซี ‪ให้ใช้เครื่องพ่นไฟได้ไหม
‪อนุสัญญาเจนีวาตั้งสมมติฐานว่า ‪ทหารต้องเป็นมนุษย์
‪มันเป็นสถานการณ์แบบเรื่องแอร์บัด
‪ปี 1997 แอร์บัดได้เล่นหนังครั้งสุดท้าย
‪วิคกี้เป็นนักวานรวิทยา ‪ส่วนฉันเป็นวิศวกรประสาทด้านเทคโนโลยีชีวภาพ
‪และเพราะเรามีโครโมโซมเอ็กซ์เหมือนกัน ‪เธอเลยคิดว่าเราควรเป็นเพื่อนรักกัน
‪บางทีถ้าเธอใช้เวลาทํางานมากกว่านี้
‪และใช้เวลายุ่งเรื่องผูกสัมพันธ์ ‪การวิจัยสมาคมหนุ่มวานรน้อยกว่านี้
‪เธอคงจะจําได้ว่าต้องถ่ายท้องชิมแปนซี
‪ก่อนที่ประธานาธิบดีจะมาเยี่ยมชม
‪ให้ตายสิ อี๋
‪ล่าสุดที่ฉันได้ยินเรื่องวิคกี้ ‪เธอเขียน "คอลัมน์วิทยาศาสตร์"
‪ให้เดอะนิวยอร์กไทมส์
‪คุณคิดกับฉันแบบนี้เองเหรอ
‪ว่าฉันเป็นเพื่อนร่วมงานซื่อบื้อเหรอ
‪ฉันแค่บอกว่าตอนนี้ฉันกดดันมาก
‪ที่ต้องแก้ปัญหาทุกอย่างในโลกนี้
‪และฉันไม่แน่ใจว่ามิตรภาพเพื่อนสาว ‪จะช่วยฉันได้ โทษทีนะ
‪ท็อดจับหนูเพื่อดาซานีได้อีก
‪หนูที่น่าสงสาร
‪แต่ถ้าเธอต้องการผู้หญิงมาเป็นเพื่อน
‪เราไม่รู้เพศของท็อดหรอกนะ
‪เดี๋ยว อะไรนะ
‪ปรับตัวควบคุมเสียงเหรอ
‪เรียบร้อย กินมื้อสายให้สนุกนะ
‪ก็ได้ แน่นอน เราจะสนุกด้วยกัน
‪ท็อด วันนี้สมองเธอดูดีมาก
‪จริงเหรอ อากาศชื้นแบบนี้ท็อดทําอะไรไม่ได้เลย
‪- ก๊อกๆ ‪- ใครน่ะ
‪- บู ‪- บูคือใคร
‪ร้องไห้ทําไมพวก
‪นี่นายชอบเลขไหม
‪จํานวนเต็มนี่คืออะไร
‪หนึ่งเปอร์เซ็นต์ของจํานวนคนตายเหรอ
‪เดาว่ามันน่าจะตลกนะ
‪อุ๊ย มันกลับหัว
‪"ไม่มีนม"
‪โบ๋เบ๋เลย
‪นายคือจีบลอร์ต โกลด์ฟาร์บมาเอง
‪เขาเป็นนักแสดงตลกชาวคาร์ดิเบียน ‪เขาทําแบบนี้กับอาหารบนยาน...
‪ที่จริงฉันเพิ่งบินมาเมื่อกี๊
‪ให้ตายสิ รักแร้ฉันเมื่อยชะมัด
‪ฉันนี่มันมั่วจริงๆ
‪คุณมีทักษะอะไรบ้างคุณจ้าว
‪ผมดูแลบริษัทจ้าวเอ็นเตอร์ไพรส์
‪ทีมฟุตบอล แข่งม้า อาหารหมา เน็ตฟลิกซ์จีน
‪โอเคเจ๋ง แต่เรากําลังซ่อมเมืองทั้งเมือง
‪คุณซ่อมรถไฟหรือท่อได้ไหม
‪มือพวกนี้ไม่เคยทํางานเลยครับ
‪ผมรู้สึกเหมือนกําลังเต้นรํา ‪กับแม่สาวมาร์ชแมลโลว์
‪รู้ไหมว่าผมคือใคร
‪ผมจอห์นนี่ จ้าว ผมจบวอร์ตัน
‪พ่อให้ผมไปฝึกงานกับประธานซีเลยนะ
‪ผมใช้เวลาช่วงฤดูร้อนนี้เซ็นเซอร์
‪รูปวินนี่เดอะพูห์ทุกรูป ‪ออกจากอินเทอร์เน็ตด้วยตัวเอง
‪เขามอบเหรียญกับผม
‪ขอบคุณครับท่านประธานสี ‪คุณดูไม่เหมือนหมีพูห์สักหน่อย
‪โอ้ คุณนี่หรูชะมัด
‪งั้นคุณก็น่าจะทํางานในที่หรูๆ ได้
‪ผมเคยเห็นไอ้นี่นะ แม่บ้านผมหมกมุ่นกับของพวกนี้
‪เอามาให้ผมทําไม
‪(เซโฟรา)
‪ถือกระเปาะกลอร์บดีๆนะ
‪อะไรนะ
‪โดนกลอร์บเข้าให้!
‪คุณกําลังทดสอบระดับพีเอชใช่ไหม
‪เราเรียนเรื่องนั้นที่โรงเรียนก่อนที่ครูจะโดนเผา
‪หนูสนใจวิทยาศาสตร์เหรอ ฉันอยากได้คนช่วย
‪- ได้สิ ‪- หน้าสไตล์
‪อยากได้ผมลอนบีชเวฟแบบสตรีหมายเลขหนึ่งไหม
‪เคล็ดลับคือน้ําจากกระเปาะกลอร์บ
‪ข่าวด่วน อานนั่งผมพัง!
‪ฉันอยากได้ผมลอนบีชเวฟแบบลูซี่
‪มีกระเปาะกลอร์บอยู่ตรงนั้น
‪- เร็วเข้า ‪- ทีนี้ฉันก็จะชนะการแข่งขันแสตมป์
‪จอห์นนี่ คุณยังอยู่นี่อีกเหรอ
‪แล้วเพื่อนคุณอยู่ไหน ‪กระเป๋าเดินทางที่มีเงินอยู่เต็ม
‪ผมเผามันเพื่อเอาความอบอุ่น
‪ผมไม่เคยหนาวมาก่อน มันแย่มาก
‪และการเช็ดก้นตัวเองมันน่าขยะแขยง
‪รู้ไหมว่าอะไรออกมาจากตรงนั้น
‪คุณต้องช่วยผมนะ
‪เกิดอะไรขึ้นกับมือสาวมาร์ชแมลโลว์ของคุณ
‪กองทัพงี่เง่าของคุณ ‪ให้ผมทําความสะอาดถนนโง่ๆ
‪แล้วผมได้ค่าตอบแทน ‪เป็นซองซอสบาร์บีคิวกับเหรียญเซ็นต์
‪ผมจะใช้เหรียญเซ็นต์ยังไง ตั้งแต่สมัยก่อนแล้ว
‪จอห์นนี่ถ้าเงินยังเป็นของจําเป็น ‪และคุณยังเป็นผู้บริจาคอยู่
‪คุณจะผลีผลามมาที่นี่ ‪แล้วทําผมและออฟฟิศผมแปดเปื้อนยังไงก็ได้
‪แต่ตอนนี้คุณเป็นคนธรรมดาแล้ว
‪ผมเลยไม่แน่ใจว่ารัฐบาลจะช่วยอะไรคุณได้
‪คุณหางานสบายๆ ให้ผมได้
‪ขอเป็นทูตสักประเทศ ‪ที่ระเบิดได้ได้ไหม เช่น แครมบาดา
‪ผมไม่รู้อะไรเลย ผมจบวอร์ตัน
‪ฟังนะเราทุกคนกําลังลําบาก
‪เมื่อวานผมเพิ่งรู้ว่าโลกมีแต่ผู้หญิงเป็นส่วนใหญ่
‪แต่ผมจะไปร้องไห้หาแม่เหรอ ไม่
‪ผมเอานมให้เธอ พาเธอเข้านอน ‪แล้วก็ทํางานเพื่อแก้ปัญหา
‪แม่คุณยังมีชีวิตอยู่เหรอ
‪คุณต้องตั้งใจถูกเชือกรองเท้าด้วยตัวเองให้ได้
‪อย่าส่งผมกลับไปที่นั่นเลย
‪ผมยินดีที่จะช่วยคุณนะจอห์นนี่
‪ทันทีที่คุณสามารถกลับมาช่วยผมได้อีกครั้ง
‪เราต้องผลัดกันเกาหลัง
‪มันไม่มีความหมายอะไรกับผมเลย
‪ผมเคยมีคนล้างมือให้ที่อาศัยอยู่ในอ่างซิงค์
‪โอเคลาก่อนนะ
‪สาวๆ ขอบคุณทุกคนที่มางานแสตมป์สําคัญนี้
‪ทีนี้ถึงแม้จะมีผู้ชนะเพียงคนเดียว
‪แต่ก็จะมีผู้แพ้อีกหลายคน
‪ดังนั้นอย่าให้การแข่งขันนี้ ‪ทําให้พวกคุณบาดหมางกัน
‪ผมไม่อยากเห็นพวกคุณทึ้งวิกบนหัวกัน
‪เหมือนตอนลดราคาแบล็กฟรายเดย์ ‪ที่ร้านเดรสบานหลายสาขาที่ผมเป็นเจ้าของ
‪ฉันจะเข้าประกวดแสตมป์
‪ทําไมถึงพูดแบบนั้น นังบ้า ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
‪แต่คุณบอกว่ามันงี่เง่า
‪ผมว่ามันคือคําว่า "จืดชืด" และ "ไร้สาระ" นะ
‪แต่ลูซี่ เธอคิดว่าเรื่องนี้ไม่จืดชืดและไม่ไร้สาระ
‪ใช่ฟาร์ราห์ ฉันนึกว่า ‪คุณมีเรื่องสําคัญกว่านี้ที่ต้องทํา
‪ฉันคิดว่าการให้เด็กมีแบบอย่างที่ดีเป็นเรื่องสําคัญ
‪คนที่อ่านหนังสือที่ไม่ได้แต่งโดยคาร์เดเชียน
‪ตามหลักแล้วโบรดี้ เจนเนอร์ไม่ใช่คาร์เดเชียน
‪ฉันว่ามีคนแถวนี้ทําตัวเป็นบรรณารักษ์
‪สาวๆ ขอร้องล่ะ
‪แค่เลือกหน้าบนแสตมป์ก็ยากพอแล้ว
‪จากตัวเลือกทั้งหมดที่มีทั้งสวยและน่าเกลียด
‪เราให้ความสําคัญกับทุกแบบ
‪การตัดสินไม่ควรขึ้นอยู่กับรูปลักษณ์ภายนอก
‪มันควรจะขึ้นอยู่กับความดีงาม ‪ฉันเลยคิดว่าเราควรแต่งเรียงความกัน
‪อ๋อฟาร์ราห์ ความคิดนั้นมันโง่และลําเอียง
‪นี่คริสต์มาสเหรอ เพราะมีเล็บงอกออกมาแล้ว
‪เห็นชัดว่าคําว่าการประกวดช่วยดร.เบราน์
‪เราทุกคนควรได้อวดสิ่งที่เราทําได้ดีที่สุด
‪- วอนด้าร้องเพลงได้ ‪- โอเค
‪ฉันใส่ชุดว่ายน้ําพูดเรื่องสันติภาพของโลกได้
‪ฉันดื่มนมไม่สดได้ทั้งแกลลอนได้
‪งั้นนี่เป็นการประกวดเต็มรูปแบบแล้วเหรอ
‪ผมว่านั่นเป็นความคิดที่ดี
‪เราจะไปประกวดที่ห้าง ‪เพื่อให้ได้ผู้ชนะและผู้แพ้ต่อหน้าสาธารณชน
‪เราต้องมีพิธีกรชายเพื่อจะได้ไม่วุ่นวาย
‪ประธานาธิบดีมัลลิแกนควรเป็น
‪เขาเป็นคนตลก เขาคิดมุกเครื่องคิดเลขว่า...
‪อย่าพูดนะ ‪เพราะผมจะเก็บมุกไว้ใช้ในวันประกวด
‪แอ็กซาแตร็กซ์ขอคุยด้วยหน่อย
‪ทุกคนมารับขนมได้
‪นายไม่ได้คิดมุกพวกนั้นเหรอ
‪ฉันขอถอนเสียงหัวเราะคืน
‪ไม่ได้ ห้ามถอนคืน
‪แต่ตอนนี้ต้องขอบคุณนาย ‪ฉันเลยต้องจัดงานประกวดทั้งหมด
‪นายต้องช่วยฉันนะแอ็กซี่
‪ยังไง ฉันไม่รู้จักมุกตลกของโลก
‪ใช่เลย แต่คนที่นี่ก็ไม่มีใครรู้จักมุกคาร์ดิ-บี
‪นายจะขโมยการแสดง ‪ของจีบลอร์ต โกลด์ฟาร์บนี่
‪ยันมุกสุดท้ายเลย
‪นายพยายามเดาคําว่าเล่นมุกของเราเหรอ
‪แล้วใกล้เคียงไหมล่ะ
‪ใกล้ แต่ทําไมฉันต้องช่วยนายล่ะ
‪เพราะฉันรู้ว่าแขนนายงอกกลับมา
‪ฉันยินดีช่วย
‪นี่ข่าวเช้านะ!
‪ใครใส่ชุดอะไรในงานประกวดแสตมป์
‪นักข่าวท้องถิ่นแวนซ์ แบร์รี่จะใส่ชุดนี้
‪ข่าวอื่นๆ อานนั่งผยังพังอยู่
‪โอ๊ยโอย...
‪สวย
‪นั่นควรจะเป็นฉันบนนั้น ‪ไม่ใช่เรือ แต่เป็นหนึ่งในคนที่อยู่บนเรือ
‪เฮ้ย นักศึกษาไปทํางานได้แล้ว!
‪เธอมาจากส่วนไหนของรัสเซีย
‪โคลแมนรอก่อน ฉันมาแล้ว!
‪ฉันไม่มีห่วงยางแขน
‪ใครเห็นห่วงยางแขนของผมบ้าง
‪ลุงสี ลุงช่วยผมไว้
‪แต่ตอนนี้ผมจะทํายังไงดี
‪เธอทําอะไรก็ได้
‪ไม่มีอะไรเลยก็ยังได้
‪ครับ ขอบคุณคุณลุงสี
‪ผมทําได้ทุกอย่าง
‪ฉันชอบน้ําผึ้งในท้องฉันมาก
‪ไม่สิ
‪มันเป็นหนึ่งในเรื่องที่ทุกคนรู้เกี่ยวกับคุณ
‪(ประกวดแสตมป์)
‪(ห้องเปลี่ยนเสื้อ)
‪ให้ตายสิท็อดอยู่ไหน
‪- โอ้ท็อด ‪- เรากําลังผูกสัมพันธ์กัน
‪- เธอคิดว่าตัวเองทําอะไรอยู่ ‪- ท็อดกําลังแสดงออกทางเพศ
‪ท็อดคิดว่าสโมกกี้อายเหมาะกับการประกวด
‪จะบ้าไปกันใหญ่แล้ว ฉันจะเปลี่ยนเธอลับมา
‪ขอโทษนะนั่นปุ่มปรับเสียงของท็อด
‪ท็อดสามารถเลือกให้ตัวเองได้
‪ไม่ ท็อดเลือกไม่ได้
‪กลับไปที่ห้องแล็บและทําความสะอาดถังสมองซะ
‪ไม่ ท็อดอยากอยู่กับลูซี่
‪ลูซี่บอกว่าก้านสมองของท็อด ‪ดูกระชับเหมือนในนิตยสาร
‪นี่คุณบอกให้ท็อดไปกับฉันเองนะ
‪คุณจะสนอะไร ฉันนึกว่าคุณไม่อยากมีเพื่อนซะอีก
‪โอเค ได้ รู้อะไรไหม
‪ฉันรู้ว่าเธอคิดว่านี่คือ "คนสําคัญ"...
‪งั้นเหรอ
‪แต่เธอกําลังมีเรื่องกับนักวิทยาศาสตร์ผิดคน
‪โอ๊ยกลัวตายล่ะ
‪เธอควรจะกลัวนะ ‪เพราะรู้ไหมว่าใครก็เป็นนักวิทยาศาสตร์
‪โรเบิร์ต ออพเพนไฮเมอร์
‪ฉันหมายถึงตัวร้ายจากโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก
‪การแตกคอ
‪มันอาจจะเป็นสลัดกับรองเท้าที่ผมชอบน้อยที่สุด
‪แต่นี่คือสิ่งผมชอบที่สุด... ช่างเถอะ
‪ผมพูดกับใครอยู่เนี่ย
‪ได้ โอเคลูซี่
‪เธอชอบปืนใหญ่คลื่นเสียง ‪ที่ทําให้เธอควบคุมลําไส้ไม่ได้ไหมล่ะ
‪หรือตาข่ายไฟฟ้าที่ทําให้เธอควบคุมลําไส้ไม่ได้
‪หรือใช้แก๊สยาระบาย
‪พระเจ้า รัมส์เฟลด์นี่ขี้หมกมุ่น
‪(นาโนบอตส์)
‪ฉันรู้สึกแปลกๆ
‪ฉันกินขี้มูก
‪(ศูนย์สิบตรีแจ็คกี้ ‪เพื่อวานรวิทยาด้านการทหาร)
‪พระเจ้า วิคกี้
‪(โปรเจกต์พายุวานร)
‪หา
‪(โปรเจกต์ผู้หญิงตีกัน)
‪เราเอานักวิทยาศาสตร์หญิงสองคน
‪มาทํางานวิจัยชิมแปนซีหลอกๆ ด้วยกัน
‪เพื่อกระตุ้นความปากร้ายโดยธรรมชาติ ‪ของมนุษย์ทดลอง
‪เราฉีดฮอร์โมนความกลัวอย่างแรง ‪และมีฤทธิ์เป็นยาระบายใหชิมแปนซี้
‪กลุ่มตัวอย่างทะเลาะกันอย่างที่คาดเอาไว้
‪ฉันไม่เข้าใจเลย ‪เมื่อวานฉันตรวจร่างกายพวกมันหมดแล้วนะ
‪เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้ตรวจ
‪บางทีพวกมันอาจเครียด ‪เพราะเธอเป็นพวกเกรี้ยวกราด
‪ไม่ ไม่ใช่กล้วย ไม่ใช่กล้วย... โอ๊ยให้ตายสิ!
‪อย่างที่เห็น เรื่องซับซ้อนเพียงเล็กน้อย ‪ก็ทําให้พวกเธอแตกแยกกันได้
‪เหมือนภาพวาดบนเพดานในห้องทํางานผมเลย
‪ผู้หญิงเข้ากันไม่ได้หรอกครับ
‪เป็นข่าวดี
‪วิธีที่เราปฏิบัติต่อผู้หญิง ‪ถูกพิสูจน์ด้วยวิทยาศาสตร์แล้ว
‪ให้ตายสิผมรักวิทยาศาสตร์จริงๆ
‪โอ้โฮ
‪เอาล่ะ ว่าไงอเมริกา!
‪ขอบคุณที่ออกมาเลือกสตรีคนต่อไป ‪ที่จะเป็นสตรีบนแสตมป์
‪ทําไมผมไม่เคยเห็นสาวสวยเยอะขนาดนี้ ‪ตั้งแต่ผมไปดาวคัลเดอรอน-40
‪เพราะพวกมันมีดวงอาทิตย์ 30 ดวง
‪คือ...
‪แล้วอาหารบนยานอวกาศเป็นยังไง
‪คุณได้ขนมถุงอัณฑะต้นไม้มัลซอร์เบียน
‪แล้วในนั้นก็มีแค่ลูกอัณฑะห้าลูก
‪ใช่ไหม
‪ทําท่าเลียนแบบรองนายกฯซาร์โควอน
‪ชา-กอร์ กา-กัช ฟลี!
‪โห่!
‪อะไรกันแอ็กซาแตร็กซ์ คนดูไม่ชอบฉัน
‪- คนพวกนี้ห่วยแตก ‪- ฉันต้องทําให้พวกเขาชอบฉัน
‪ฉันต้องทํายังไง ตอนนี้จูบคือเงินถูกไหม
‪ทําไมนายถึงต้องการความรักไม่รู้จักพอ
‪อะไร ไม่ฉันไม่ต้องการความรัก
‪ฉันอยู่โดยไม่มีความรักมาตั้งแต่เด็กนะพ่อคนฉลาด
‪แล้วฉันก็โตมาปกติมาก
‪เล่าเรื่องแม่ให้ฟังหน่อย
‪ทําไม แม่ก็เป็นแม่ธรรมดาๆ
‪เป็นพนักงานต้อนรับที่เคมาร์ท
‪แม่เลยไม่มีแรงมาทักทายที่บ้าน
‪แม่ตั้งชื่อฉันตามพ่อที่เธอไม่เคยเจอ
‪ทุกสองสามสัปดาห์เธอจะหายตัวไป ‪เราไปเจอแม่ร้องไห้ที่ป้ายรถเมล์
‪เป็นเรื่องปกติน่ะ
‪นายคือคนเล็กสุดใช่ไหม
‪ให้ตาย... แล้วพวกพี่สาวฉันเกี่ยวอะไรด้วย
‪ฉันเคยไม่พูดอยู่หนึ่งปีเพื่อดูว่าจะมีใครรู้ไหม
‪แล้วไง พวกเธอไม่รู้ โอเคนะ
‪แล้วทําไมถึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมา
‪คุณอยากให้คนดู
‪มองเห็นคุณค่านายที่นายไม่เคยได้รับสมัยเด็ก
‪ใครจะรู้ว่ามนุษย์มีความซับซ้อนทางอารมณ์ขนาดนี้
‪บนเตียง
‪ฉันมีไอเดีย
‪เอาล่ะ อยากได้เชือกร้องเท้าใช่ไหมลามาร์
‪ฉันจะเอาเชือกรองเท้าให้ดู
‪หรืออาจจะทํา แต่ฉันใส่แต่สนีกเกอร์ ‪ที่ออกแบบโดยแร็ปเปอร์จิตป่วยเท่านั้น
‪คุณทํางานที่นี่หรือเปล่า
‪เราจองคลาสไพรเวทไว้เมื่อหลายสัปดาห์ก่อน
‪พรุ่งนี้เป็นวันพิเศษของฉัน!
‪โอเคเธอมีชิ้นส่วนยานต่างดาวอยู่ในสมอง
‪เธอตื่นขึ้นมาทุกวันโดยคิดว่าพรุ่งนี้เป็นวันแต่งงาน
‪คุณพอจะช่วยเราได้ไหม
‪ฉันต้องดูแซ่บเพื่อเดเรค
‪ไม่เคยมีสักครั้งเลยที่ฉันฝันถึงเรื่องนี้
‪อัศวินคนนั้นบอกว่า
‪"เร็วเข้าที่รัก ฉันจะให้เธออยู่คอนโดดีๆ"
‪เยี่ยม ขอเสียงปรบมือให้ท็อด-209
‪ที่ท่องบทพูดคนเดียวจากผู้หญิงบานฉ่ําหน่อย
‪เอาละใครตรงนี้มาจากนอกเมืองบ้าง
‪ผมรู้ว่าหมอนั่นมาไกลจากนอกโลกเลย
‪- โอเค ‪- แอ็กซาแตร็กซ์ครับทุกคน
‪ตัวประหลาดของแท้ ‪สายพันธุ์พวกนายหน้าตาไม่ดีเลย
‪พระเจ้าช่วย ดูไม่ออกว่านายไม่มีอวัยวะเพศ
‪หรือนายมีแต่อวัยวะเพศ
‪อวัยวะเพศฉันอยู่ด้านหลังกะโหลกเหมือนคนอื่นๆ
‪เอเลี่ยนอีกตัวจะได้ไม่ต้องมองหน้านายไง
‪ฉันยอมเลือกอีทีป่วยดีกว่าเลือกนาย
‪เวลานายโทรกลับบ้าน พวกเขาจะพูดว่า ‪"โทรศัพท์ใหม่ นี่ใคร"
‪เพราะนายน่าเกลียดมาก
‪แต่ถ้าพูดถึงสิ่งที่ตรงข้ามละก็
‪ขอเสียงปรบมือให้กับผู้เข้าแข่งขันคนต่อไป
‪สตรีหมายเลขหนึ่งของผม ลูซี่ สุวรรณ
‪เดี๋ยวก่อน ฉันมีอะไรจะพูด
‪นี่ไม่ใช่เธอ ลูซี่สวยแซ่บสุดๆ
‪- นี่ยังไม่ถึงตาคุณ ‪- นั่นต่างหาก
‪ลูซี่ ตอนที่เราศึกษาเรื่องชิมแปนซี ‪พวกผู้ชายก็ศึกษาเราอยู่
‪ใช่ฉันเคยไปสวนสัตว์ ฟาร์ราห์
‪ไม่ ฉันเจองานวิจัยเรื่องชิมแปนซี
‪มันไม่ใช่ความผิดของวิคกี้ ‪ที่โปรเจกต์พายุวานรล้มเหลว
‪นักวิทยาศาสตร์คนอื่นๆ ‪พยายามทําให้พวกเราเป็นศัตรูกัน
‪และผู้ชายพวกนี้ก็ยังทําอยู่
‪ฟาร์ราห์ เบราน์กําลังท่องบทพูดคนเดียว ‪จากเรื่องพาลิงเข้าโรงแรม
‪ฉันคิดผิด
‪เรื่องแสตมป์นี่ไม่ใช่แค่เบี่ยงเบนความสนใจโง่ๆ
‪มันเป็นความพยายามตั้งใจทําให้เราไร้อํานาจ
‪โอ้สวรรค์ ลิ่มความแตกแยกที่รักของผม ‪กําลังหดเหลือแค่ส้นรองเท้าเตี้ยๆ
‪ผมไม่ได้สะสมรองเท้าผู้หญิงนะ
‪เธอเป็นแบบอย่างที่ดี ‪เพราะเธอสนับสนุนผู้หญิงคนอื่นๆ
‪ไม่ว่าพวกเธอจะเกรี้ยวกราดแค่ไหนก็ตาม
‪เธอสมควรได้อยู่บนแสตมป์
‪แต่ฉันไม่ควรอยู่บนนั้นคนเดียว ‪เพราะเราเป็นหนึ่งเดียวกัน
‪ไม่ ไม่ซะหน่อย
‪ฉันควรจะอยู่บนแสตมป์คนเดียว
‪ฉันเกลียดพวกเธอทุกคน
‪ไม่ต้องสนใจเธอ เราทุกคนจะอยู่ด้วยกัน
‪ดังนั้นเราทุกคนควรอยู่บนแสตมป์ด้วยกัน
‪ผู้หญิงทุกคนในเมือง
‪ฟาร์ราห์ ฉันเจอคุณกับฉัน
‪เราทุกคนอยู่ในนี้
‪เดี๋ยวนะ
‪นี่มันชัค นอร์ริส
‪ลามาร์ใช้ใบหน้าของเราทําแสตมป์ชัค นอร์ริส
‪ผู้ชายจากเรื่องไซด์คิกส์เหรอ
‪ผมไม่ยักกะเห็น
‪หวังว่ามันจะไม่ได้ทําลาย ‪การฉลองเล็กๆ ของพวกคุณนะ
‪ฉันไม่ได้ฉลองคุณชัค นอร์ริส
‪เขาให้เบอร์ปลอมกับฉัน ‪ที่งานเลี้ยงหลังประกาศรางวัลเคเบิ้ลเอซ
‪การเป็นผู้หญิงก็ไม่ใช่ชัยชนะ
‪และท็อดสับสนพอแล้ว
‪- ก็มีเหตุผลนะ ‪- ใช่
‪นี่ ขอบคุณที่ช่วยฉันเมื่อคืนก่อนนะ
‪มุกเหยียดมันเป็นเรื่องสากล
‪แต่ก็ยังชดเชย ‪ที่นายระเบิดดาวของฉันทั้งดวงไม่ได้หรอกนะ
‪แต่ฉันก็ติดค้างนาย
‪ที่จริงพอนายถึงเรื่องนี้ ฉันน่าจะใช้ลวดแม่เหล็ก
‪มาสร้างหุ่นยนต์ให้ตัวเองมีเซ็กส์ด้วยได้
‪เพื่อเซ็กส์
‪บนเตียง
‪ให้ตายสิ
‪ยังได้อยู่
‪พวกคุณประกวดแสตมป์โดยไม่มีผมเหรอ
‪ผมมั่นใจว่าคุณอยู่ที่นั่น
‪เปล่า ผมไม่ได้อยู่
‪ลิงที่สวนสัตว์กักตัวผมไว้โทษฐานบุกรุก
‪พวกเขากําลังสร้างสังคมที่ร็อกครีกพาร์ก
‪และมีคนสอนพวกมันให้ใช้เครื่องพ่นไฟ
‪พระเจ้าช่วย!
‪แสตมป์ของชัค นอร์ริส
‪และตอนนี้บทบรรณาธิการจากสํานักพิมพ์ของเรา
‪รองประธานาธิบดีลามาร์หน้าโง่
‪คุณทําอะไรรองเท้าบู๊ตกับเสื้อคลุม ‪ของบิลลี่ แกรห์มในข่าวเนี่ย
‪ผมเป็นเจ้าของสํานักข่าว ซีแอล
‪ผมเอาอานจักรยานใหม่ให้เขา ‪และตอนนี้เราเป็นหุ้นส่วนกัน
‪คุณพิสูจน์ให้ผมเห็นแล้วจอห์นนี่ ‪ประตูของผมเปิดเสมอ
‪ทีนี้เป็นการ์ตูนการเมือง
‪มีอึอยู่ในโถส้วมและบนอึเขียนว่า "ลามาร์"
‪เสรีภาพของสื่อ
‪(ลานโบว์ลิ่งนิกสัน)
‪"นาโชชีส"
‪มนุษย์น่าสนใจกว่าที่ฉันคิด
‪การทําลายสิ่งที่พวกเขาเหลืออยู่ก็ช่างน่าเสียดาย
‪- มีอะไรอยู่ข้างในนั่น ‪- ข้างในไหน
‪ฉันทําให้นายพูดว่ากางเกงใน
‪พระเจ้าช่วย เขาโดนหลอก ซื่อบื้อชะมัด
‪ไม่ต้องถามใครนะ แต่ฉันเป็นคนคิดขึ้นมาเอง
‪คําบรรยายโดย คุณาพร ศันสนียกุลวิไล