‪ขอบคุณทุกคนที่มา
‪ขอผม...
‪โอเค เห็นได้ชัดว่า ‪การบริหารประเทศของผมโคตรเจ๋ง
‪เรามอบน้ําจากวาฬให้ทุกคน
‪ต้องขอบคุณสตรีหมายเลขหนึ่ง ลูซี่
‪วาฬคือโคมไฟแห่งท้องทะเล
‪แถมกองทัพของเรายังเก็บกวาดถนนไม่หยุดหย่อน
‪และกําจัดดาซานีทั้งหมดอย่างปลอดภัย
‪แถมเรายังทําสํามะโนประชากร
‪ประเทศเราซาบซึ้งมาก ‪ขอขอบคุณคนใส่หมวกกับแว่นตรงนั้น
‪ตอนนี้มีคนอยู่บนโลก 1,132 คน
‪และดูนี่นะ เหมือนว่ามีผู้หญิงสองคน ‪สําหรับผู้ชายทุกคน
‪ว่ากันตามสถิติ
‪หวังว่าคุณคงสนุกกับปาร์ตี้สละโสดนั่นนะ
‪เสียดายที่ไม่สนุก
‪พวกนั้นให้ผมเต้นเพื่อเอาหมวกคืน
‪รัฐบาลของผมได้ใช้ข้อมูลพวกนี้แล้ว
‪เพื่อรับใช้พวกคุณ
‪ซึ่งเป็นเหตุผลที่จัดงานเลี้ยงที่ทําเนียบขาว
‪และสาวๆ จะได้ดื่มฟรี
‪หมดคําถามแล้วนะ ขอบคุณ
‪สกู๊ปเด็ดโดยแท้!
‪นี่ทุกคน ข่าวด่วน!
‪ประธานาธิบดีบอกว่า ‪จะจัดงานเลี้ยงที่ทําเนียบขาว
‪มีป้ายและทุกอย่าง!
‪จะมีงานปาร์ตี้!
‪(มัลลิแกน)
‪เฮ้ย นั่นคาร์ตไรต์ ลามาร์ ‪หรือว่าเจน ลินช์ย้อยq
‪เอเลี่ยนไม่ทําให้ความฉลาดแกมโกงของคุณ ‪ลดลงเลยนะคุณจ้าว
‪แต่เจน ลินช์ก็ย้อยในทีวีจริงๆ
‪ให้ตายสิ ห่วยชะมัด
‪ดันสิโคลแมน
‪เอาละ ผมพร้อมจิบไวน์และทานอาหารแล้วซีแอล
‪ช่วยบอกทีว่าเวกัสยังรอด
‪ผมเกรงว่าเวกัสจะถูกระเบิด ‪ไปพร้อมกับที่อื่นๆ ในโลก
‪อะไรที่เกิดขึ้นที่นั่น ก็ขอให้อยู่ที่นั่นตลอดไป
‪แต่เขตที่สวยงามของเราสามารถให้ความบันเทิง
‪ที่เหมาะสมกับคนระดับคุณ
‪ต้องขอขอบคุณการระเบิดก่อนเวลาอันควร
‪ของคุณเบโซส์และคุณแมคดั๊ก
‪ตอนนี้คุณคือคนที่รวยที่สุดในโลกแล้ว
‪ได้ยินไหมสาวๆ
‪พวกเธอแอบพยายามวางยาคนรวยที่สุดในโลก
‪เดี๋ยวผมจะให้เอารถมา
‪แจสเปอร์ แบนโจ วิลลี่ เมอร์น่า มูส
‪บีมเมอร์ บัคคลี่ย์ เรจจี้ แดช สตัมปี้
‪นิบเบิ้ลส์ เกเตอร์ ราสคัล สโนวี่ ‪เด็กซ์เตอร์แล้วก็บุลเล็ตท์ มาเร็ว!
‪ยี้ฮ่า!
‪ไป
‪ท่านนายพล ผมอยากให้ ‪คุณยึดเหล้าที่มีอยู่ในเมืองทั้งหมด
‪ผมมีบัตรประจําตัวถูกต้อง
‪แต่จะมาขอดูบัตรคนอายุ 53 ‪ที่อาศัยอยู่ที่ 130 ถนนคาลเวิร์ตไปทําไม
‪ใช่ จะทําไปทําไม
‪ท็อด หาซอสจิ้มไม่คืนรูปมาให้เยอะที่สุด
‪ไม่สนว่านายต้องทําวิธีไหน
‪เปิดการใช้งานโหมดบ้าระห่ํา
‪ฉันคิดว่าปาร์ตี้เป็นความคิดที่ดี
‪คนเราควรมีคืนที่ได้ปลดปล่อย ‪อาจได้จูบใครสักคน
‪คิดท่าเต้นที่ตอนแรกดูน่าอาย
‪แต่แล้วทุกคนก็เต้นตามและเรียกว่าเดอะลูซี่
‪ผมเคยถูกเชิญไปปาร์ตี้ครั้งนึง ‪ปรากฏว่ามันเป็นการพนัน
‪ฉันแค่อยากมีสักคืนที่ไม่มีอะไรระเบิด
‪หรือกลายเป็นเมือกหรือเกิดเรื่องนั้นขึ้น
‪โอ๊ยอีกแล้วเหรอ!
‪ไม่มีใครชอบคนทําปาร์ตี้กร่อยหรอก
‪ใครเล่าเรื่องนั้นให้คุณฟัง ไม่น่าพูดแบบนั้นเลย
‪แต่นี่คือการใช้ทรัพยากรของเรา ‪ที่มีจํากัดให้คุ้มค่าที่สุด
‪- เราต้องทําอะไรสักอย่าง... ‪- หาว
‪เรื่องซากศพเอเลี่ยนพวกนี้
‪อาจเพราะแก๊สในศพพวกมันเย็นตัว ‪แต่ตกกลางคืนพวกมันก็กรีดร้อง
‪หุบปากซะ!
‪ดี ตะโกนไปเลย อย่างกับจะช่วยได้
‪แต่ผมต้องมีปาร์ตี้
‪ประธานาธิบดีจัดปาร์ตี้สุดเหวี่ยง ‪ตอนเข้ารับตําแหน่งถูกไหม
‪ช่วยที เพื่อนนักประวัติศาสตร์
‪แอนดรูว์ แจ็กสันเปิดทําเนียบขาว ‪และเสิร์ฟวิสกี้เป็นถังๆ
‪แต่สถานที่เละเทะ
‪ผมว่าคงจะดีถ้าเราได้เรียนรู้ข้อผิดพลาดในอดีต...
‪ตามนั้นเลยไอ้น้อง
‪เราต้องชนะงานปาร์ตี้ของฮิวจ์ แจ็คแมน
‪แล้วก็เบราน์ ผมมีงานวิทยาศาสตร์ ‪ที่สําคัญมากให้คุณ
‪ถ้าเป็นเรื่องการใส่แว่นกันแดดบนดวงจันทร์ละก็ ‪ฉันกําลังทําอยู่ค่ะ
‪ผมอยากให้คุณทําความสะอาด ‪ห้องขังของแอ็กซาแตร็กซ์
‪เหมือนเหมือนตูดเลย
‪ผมไม่อยากให้คนที่มาปาร์ตี้อ้วกแตก
‪เว้นแต่ว่าจะเป็นเพราะการปาร์ตี้
‪ดูให้ดีว่าคุณใช้วิทยาศาสตร์ ‪จัดการเรื่องถังขยะเรียบร้อย
‪ดีใจที่ได้ยินว่าคุณไม่คิดอะไร ‪เรื่องที่มีคนจับคู่กันในปาร์ตี้
‪เพราะผมตั้งใจจะทําเรื่องแบบนั้นเยอะอยู่ ‪และหวังว่าจะไม่ทําให้คุณหึงนะ
‪ไม่ นั่นคือข้อตกลงของเรา
‪ฉันแค่อยากให้ทุกคนสนุก รวมทั้งคุณด้วย
‪เยี่ยม ใช่ ถ้าคุณโอเคกับเรื่องนี้ ผมก็โอเค
‪ยิ่งกว่าโอเคซะอีก
‪ผมกําลังแสดงอาการปกติของภาวะอุณหภูมิต่ํา
‪นิ้วผมดํา แล้วก็เริ่มง่วง
‪พวกเขาจะหาผมไม่เจอจนกว่าจะถึงฤดูใบไม้ผลิ
‪(เนื้อ ‪ยังมีเสิร์ฟ)
‪รสชาติห่วยแตก แต่ก็ช่างเถอะ
‪อาทิตย์ที่แล้วผมไม่ได้กินอะไรเลยนอกจากพะยูน
‪คุณก็รู้ว่าผมชอบช่วยคุณนะจอห์นนี่
‪แต่ผมคิดว่าการช่วยเหลือมันจะดีกว่านี้ ‪ถ้าต่างฝ่ายต่างช่วยกัน
‪ผมมีเงินเยอะนะ
‪และผมมีเรื่องให้ช่วยเยอะเลย
‪ผมตื่นเต้นที่จะได้เห็นแผนของคุณ
‪การเป็นหุ้นส่วนของเราได้กําไรดีมาตลอด
‪(เซาท์แคโรไลนายินดีต้องรับ ‪จ้าวเอ็นเตอร์ไพรส์)
‪เปิดโรงงานได้อีกโรง
‪รักประเทศนี้ชะมัด!
‪นิดๆ หน่อยๆ เอง
‪ผมเป็นสว.ที่ยุ่งมาก
‪คอยยกเลิกกฎมั่วส่งเดช
‪ลาก่อนรัฐบาลใหญ่
‪ตอนนี้มันเป็นแค่รัฐบาลเล็กๆ
‪ใส่กระเป๋าคุณได้พอดี
‪ว่าไงเจ้าตัวเล็ก
‪ทําไมเจ้าถึงเป็นรัฐบาลที่เล็กจิ๋ว ‪ที่น่ารักที่สุดที่ผมเคยเห็น
‪- ใช่แล้ว ‪- ให้ผมอุ้มเขาหน่อย
‪อะไรนะ ไม่ ฉันแค่ล้อเล่นสนุกๆ จอห์นนี่
‪ประเด็นคือเราอยู่ในช่วงวิกฤตการณ์ ‪ของทุนนิยมที่อิสระอย่างแท้จริง
‪ด้วยเส้นสายของผมและเงินของคุณ
‪โลกก็ตกอยู่ในมือของเราได้สบายๆ
‪เดี๋ยวนะ เงินเหรอ
‪คุณไม่ได้จะจ่ายเป็นเงินใช่ไหม
‪อ๋อ ผมขอยืนยัน ช่วงเวลายากลําบาก
‪ผมหมายถึงเราไม่รับเงิน
‪มันเอามาใช้กินหรือสวมใส่ไม่ได้...
‪ไม่รับเงินเหรอ!
‪นี่คุณพูดบ้าอะไรเนี่ย
‪ใช่ ในเมนูก็มีราคาอยู่
‪นั่นหมายถึงการจูบ
‪และคุณติดหนี้อยู่ 320
‪หมดแก้ว!
‪ใช่ ผมเคยเล่นให้ลีกกึ่งอาชีพ
‪ซิงเกิล-เอ ทีมร็อกพอร์ตซีพิกส์
‪คนอยากเปลี่ยนมาสคอต
‪แต่มันมาจากโสเภณีตัวจริงที่ท่าเรือ
‪เป็นการให้สดุดีเธอ
‪หนุ่มๆ ชอบปาร์ตี้ไหมจ๊ะ โอ๊ะไม่นะ เอาอีกแล้ว!
‪ว่าไง ไม่แนะนําผมหน่อยเหรอ
‪อ๋อใช่ไซมอน มีคนที่ผมอยากให้คุณเจอ
‪ดีทีฝึกการเริ่มบทสนทนามาก่อน
‪อาชญากรรมอะไร ‪ที่พวกสาวๆ อย่างคุณคิดว่าเลวร้ายที่สุด
‪เธออยู่นี่ไง
‪ฟังนะทุกคน ไซมอนหลงรักหนังสือ
‪รักหนังสือมันผิดตรงไหน
‪พระเจ้า เขายอมรับด้วย
‪- มันตลกมากเลย ‪- ตลกใช่ไหมล่ะ
‪ลูซี่เห็นหรือเปล่า
‪แค่ของขวัญขึ้นบ้านใหม่ มันคือชาม
‪หรูหราจังเลย ขอบคุณ
‪ฉันจะไปเอาใส่ซอสจิ้มไม่คืนรูป
‪ไม่ได้เจอคุณตอนประชุมครม.เมื่อเช้านะเพื่อน
‪การประชุมครม.อยู่ใต้อํานาจเราแล้ว
‪คืออย่างนี้ เมื่อคนอังกฤษทุกคนตายหมด
‪เราคือกษัตริย์
‪นี่คุณคิดว่าตัวเองเจ๋งกว่าผมเหรอ
‪ใช่เราเป็นตัวแทนของพระเจ้าแองกลิกันบนโลก
‪และเราก็เป็นดีเจของคุณด้วย
‪เราหวังว่าคุณจะชอบแร็ปคนขาว ‪กับเพลงแดนซ์แนวดรัมแอนด์เบสนะ
‪ผมชอบมากจริงๆ
‪ผมขอโทษที่ทําเลอะเทอะ
‪ข้างล่างนี่ร้อนมาก
‪ผมเลยลอกคราบมากกว่าปกติ
‪อ๋อ ฉันชินกับเรื่องเลอะเทอะ ฉันมีลูกชายสองคน
‪ในยุค 90 ฉันฝึกงานที่ล็อกฮีด แผนกจรวด
‪ผมมั่นใจว่าคุณอยากอยู่ข้างบน ‪ในพิธีจับคู่ของมนุษย์มากกว่า
‪ใช่ ฉันคิดว่าฉันเลยวัยจับคู่ไปแล้ว
‪ปรากฏว่าตอนนี้มีผู้หญิงสองคนสําหรับผู้ชายทุกคน
‪แต่คุณฉลาดขนาดนี้
‪คุณไม่ถูกสั่งให้ปฏิสนธิ ‪ตามเวลาและวิธีการที่กําหนดเหรอ
‪ยินดีต้อนรับสู่โลก
‪ผู้ชายที่นี่รู้สึกถูกคุกคามด้วยผู้หญิงฉลาด
‪พอพวกเขาจับคุณอยู่ในกล่องประเภทนั้น ‪คุณก็จะอยู่อย่างนั้น
‪พวกเขารู้สึกว่าคุณน่ากลัวและจับคุณใส่กล่อง
‪มันเป็นยังไงนะ
‪ฉันรักวิทยาศาสตร์มาตลอด
‪รักแรกของฉันชอบคือ ‪บุนเซน ฮันนีดิวจากเดอะมัพเพ็ตส์
‪แต่พอฉันได้เจอเขา เขาใจร้ายมาก
‪น่าทึ่งมาก ผู้หญิงมีเรื่องวันนั้นทุกเดือนเหรอ
‪- คุณลางานอยู่บ้านได้นานแค่ไหน ‪- ลาไม่ได้ แถมยังพูดถึงมันไม่ได้ด้วยซ้ํา
‪ฉันต้องบอกว่าหนังเรื่องโปรดของฉัน ‪คือเดอะเชพออฟวอเทอร์
‪เป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิง ‪ที่ทํางานในแล็บและตกหลุม...
‪ไม่มีอะไร
‪เป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงในแล็บและไม่มีอะไร
‪ฟังดูดีนะ
‪ท่านครับ เราต้องหารือ ‪เรื่องนโยบายการเงินเร่งด่วน
‪ผ่าน ไม่ต้องคุยกันแล้ว
‪แน่ใจนะ
‪เพราะผมกําลังจะทําให้คุณได้กลิ่น
‪ของคนรวยที่สุดในโลก
‪เดอะมิลเลี่ยนดอลลาร์แมน เท็ด ดิบิอาซี่เหรอ
‪ไม่ ท่านครับ เงินหนึ่งล้านเหรียญมันไม่ได้เยอะ
‪แล้วก็ไม่ใช่นักมวยปล้ําจากยุค 80 ด้วย
‪ผมเอง จอห์นนี่ จ้าว ‪ผู้บริจาครายใหญ่ที่สุดของคุณ
‪โอ้โฮเงินเยอะกว่าที่ผมเคยมาเห็นซะอีก
‪ผมกับคนอื่นๆ เคยปล้น ‪รถบรรทุกขนพร็อพจากหนังเรื่องเดอะทาวน์
‪ทุกคน ไม่คุยเรื่องงาน
‪และห้ามพูดถึงหนังของเบน แอฟเฟล็ก
‪แต่มันดีขนาดไหนแล้วที่ไม่ได้มีอีกเรื่อง
‪ลูซ ผมจะทําให้เป็นสายฝน
‪- เวรเอ๊ย ‪- ไม่ยักรู้ว่ายังมีคนใช้เงินอยู่อีก
‪อย่าทําตัวไม่น่ารักได้ไหม
‪ที่จริงเธอพูดถูก
‪- ฟลอร์แมน! ‪- โทษที ผมทําหนังสือตก
‪ตอนทําสํามะโนประชากร ‪ดร.เบราน์กับผมพบว่า
‪ประเทศนี้ใช้เศรษฐกิจแลกเปลี่ยนเป็นส่วนใหญ่
‪ฉันได้เบเกิลไบท์พวกนี้ด้วยการโชว์เล็บเท้าสวยๆ
‪แล้วพอมีพิซซ่าบนเบเกิ้ล คุณก็กินพิซซ่าได้ทุกเวลา
‪ฉันคิดว่านั่นเป็นข้อเสนอที่ดี
‪เท้า จูบ จูบเท้า มันคือสกุลเงินใหม่
‪ท่านประธานาธิบดี นี่คือเหตุผล
‪ที่คุณต้องออกแถลงการณ์สนับสนุนเงินดอลลาร์
‪ไม่งั้นญี่ปุ่นจะชนะเราแน่
‪ถ้ามันไม่กลายเป็นหลุมในมหาสมุทรไปซะก่อน
‪เออ ไม่รู้สิ ผมหมายถึง ‪เงินเคยมีประโยชน์อะไรกับผมด้วยเหรอ
‪ตอนเด็กๆ เราไม่มีเงินซื้อตัวเกี่ยวสัญญาณ ‪เพื่อขโมยดูเคเบิ้ลทีวีด้วยซ้ํา
‪ตอนอายุสิบขวบต้องแกล้งทําเป็นคุยเรื่องอาร์ลิสซ์
‪- ถ้าเราไม่มีเงินก็น่าจะดีกว่า ‪- ไม่มีเงินก็น่าจะดีกว่าเหรอ
‪อเมริกาขับเคลื่อนได้ด้วยเงิน
‪อเมริกาขับเคลื่อนได้ด้วยดังกิ้น
‪แต่เราต้องการสกุลเงินประจําชาติ ‪มันเป็นแบบนั้นมาตลอด
‪จริงหรือเปล่าหัวหน้า
‪ไม่จริง อเมริกาไม่มีสกุลเงินประจําชาติ ‪จนกระทั่งสงครามกลางเมือง
‪คําสั่งฝ่ายบริหาร เงินคือของงี่เง่า
‪นี่ทุกคน ไม่มีใครต้องการเงินอีกต่อแล้ว!
‪ในรถเข็นมีอะไร
‪ตัวอย่างเนื้อเยื่อเอเลี่ยน
‪เธอรู้หรือไหมว่าแอ็กซาแตร็กซ์ลอกคราบได้
‪เหมือนเจน ลินช์ละลายเป็นแอ่งน้ํา ‪ในงานคิดส์ชอยส์อวอร์ดส์เหรอ
‪ไม่ใช่ท็อด ลอกคราบ
‪ระดับนอร์อิพิเนฟรินสูงขึ้น
‪ทําไมฮอร์โมนพุ่ง
‪อ๋อเหรอ เปล่าฉันแค่คุย
‪กับใครบางคน ผู้ชายน่ะ
‪ท็อดนึกว่าดอกเตอร์ยอมแพ้เรื่องผู้ชายแล้ว
‪อ๋อใช่ แต่เขาไม่ใช่ผู้ชาย
‪ฉันหมายถึงไม่ใช่ผู้ชายทั่วไป
‪ช่างเถอะ ฉันชอบคุยกับเขา เขาไม่ใช่เนื้อคู่ฉัน
‪ท็อดเคยมีเนื้อคู่ไหม
‪มีเสน่ห์ แต่ผู้ชายอย่างไซมอนก็ดูดี...
‪ท็อด เธอฟังอยู่หรือเปล่า
‪หือ ครับ ผู้ชาย
‪ว้าว แม้แต่เธอก็ยังไม่สนใจ
‪มนุษย์... ฉันหมายถึงพวกผู้ชาย
‪ท็อดเคยเป็นผู้ชายเหรอ
‪เธอประจันหน้ากับฉัน ‪ฉันทิ้งเธอเหมือนเปลี่ยนจังหวะเบส
‪นี่คือท่อนเปลี่ยนจังหวะเบส เราต้องการไฟฟ้า
‪คุณจ้าว... จอห์นนี่รอก่อนขอร้องล่ะ
‪มันก็แค่ปัญหาเล็กๆ น้อยๆ
‪"ผมคือลามาร์ ผทมีแผน ผมชอบทําลับๆ ล่อๆ"
‪"เดี๋ยวนะ ลืมว่าผมต้องทําให้เงินยังสําคัญอยู่"
‪"ผมโง่"
‪คุณเสียงแบบนี้เลย
‪ได้โปรดเถอะจอห์นนี่...
‪พวกนั้นเผาเงินเหรอ
‪นี่คือสิ่งที่ผมได้ ‪จากการทํางานกับรองประธานาธิบดี
‪เหมือนเชนีย์อีกแล้ว
‪เส้นสายไม่ได้มีประโยชน์
‪ถ้าคนหลักแค่อยากวาดรูปหมาในอ่างอาบน้ํา
‪ผมต้องกินเหล้า
‪อะไร อะไร ขอเสียงหน่อย
‪อุ๊ยให้ตายสิ ขอโทษทีนะคุณรูสเตอร์
‪ผมเงอะงะยิ่งกว่าหนุ่มเวอร์จิ้นในคืนแต่งงาน
‪ที่พยายามเขย่าหน้าต่างห้องน้ํา
‪- ก๊อกๆ ‪- นี่เป็นเซอร์ไพรส์ที่น่ายินดี
‪ฉันเพิ่งนึกได้ว่าเมื่อกี๊ฉันเอาแต่พูดอยู่คนเดียว
‪และมีหลายอย่างที่ฉันอยากรู้เกี่ยวกับคุณ
‪เพื่อวิทยาศาสตร์
‪ช่างอยากรู้อยากเห็นจริงๆ
‪รู้ไหมบนดาวคาร์ดิ-บี
‪เราชื่นชอบสมองแบบที่มนุษย์ชอบก้น
‪ฉันอยากฟังเรื่องดาวดวงนั้นมากกว่านี้
‪ผมจะเล่าให้ฟังก็ได้แต่อาจมีวิธีผมทําให้คุณได้เห็น
‪สายพันธุ์ของผมสามารถหลอมรวมจิตกันได้
‪มันจะได้ผลก็ต่อเมื่อ ‪มีความเชื่อมโยงทางอารมณ์ที่ลึกซึ้ง
‪ระหว่างผู้เข้าร่วมทั้งสอง
‪พร้อมกับการวบตาอย่างลึกซึ้งที่ไม่ถูกอะไรรบกวน
‪ทุกอย่างเพื่อวิทยาศาสตร์
‪ให้ผมพาคุณไปเห็นโลกของผม
‪ขึ้นยานกอร์ปที่ใช้พลังงานจากถ่านหิน
‪บอกผมหน่อยดอกเตอร์
‪แปลกไหมที่เห็นภูเขาของเรากลายพันธุ์
‪ถ่านหินเป็นเชื้อเพลิงให้กับทุกอย่าง
‪ต้นไม้ของเรามันพยายามจะกินคุณ
‪ทากงานตัวมหึมา
‪ฉี่ของเราเป็นสีฟ้า
‪ท่อนนี้ยากเกินจะแปล
‪แชค-แอค-แอค-สครี
‪นกของคุณมีดวงตานับล้าน
‪แชค-แอค-แอค-สครี
‪พวกคุณมีกางเกงยีนส์ขาสั้นด้วย
‪สักวันผมจะพาคุณไปที่นั่น
‪เราจะหาทาง
‪ไปเอาถ่านมาเติมเชื้อเพลิงให้ยานที่จอดอยู่
‪คุณจะรักโลกของผม
‪ฉันรักโลกของคุณ
‪แชค-แอค-แอค-สครี
‪เราจะได้เห็นทุกอย่าง
‪มันร่วงตลอด
‪- บนคาร์ดิ-บี ‪- บนคาร์ดิ‪-‪บี
‪ไม่ เราทําแบบนี้ไม่ได้
‪แอ็กซาแตร็กซ์พูดอะไรหน่อยสิ
‪ให้ตายสิ บุนเซน ฮันนีดิวพูดถูกเรื่องฉัน
‪ขอบคุณมากครับท่าน
‪อ้อ ตอนนี้เราขอบคุณกันแบบประชดเหรอ
‪ขอบคุณที่เข้ามาขัดจังหวะนะ
‪คุณทําแผนผมพังหมด
‪(ทรัพย์สินของรูสเตอร์)
‪ผมขอโทษ ท่านประธานาธิบดี คุณนายรูสเตอร์
‪หมอนั่นเป็นพ่อบ้านของผม
‪โคมไฟนั่นเจมส์ บูคาแนนเป็นคนซ่อมจนสวย
‪และสหายของเขาวิลเลียม รูฟัส เดเวน คิง
‪ไม่นะ ศาสตราจารย์เพี้ยน
‪กังวลว่าปาร์ตี้จะเจ๋งไปเหรอ
‪เขาโกรธมากเลย
‪คุณนี่ตลกจัง
‪คุณอยากเห็นห้องยุทธการไหม
‪อาจทําให้มันเป็นห้องยุทธการของผู้ใหญ่เป็นไง
‪แต่คุณแต่งงานกับแม่ลูซี่นั่นไม่ใช่เหรอ
‪ใช่ แต่สตรีหมายเลขหนึ่งเขาโอเค
‪แร็ป แร็ป แร็ป
‪และผมหนาวมาก พวกเขาจะตัดนิ้วเท้าผม ‪ที่โรงพยาบาล ไปกันเถอะ
‪ฉันชอบเล่นเพลงฮิปฮอป เหมือนม้าเดินกุ๊บกั๊บ
‪ที่นิวมาร์เก็ต เอนทรี เชลเทนแฮมและแอสคอต
‪อะไร
‪นี่ทุกคนท่าเต้นใหม่ เต้นท่าสตรีหมายเลขหนึ่ง
‪ใช่ ทุกคนมาเต้นท่าฉัน!
‪(ลินคอล์นโปรยฝนที่เกตตีสเบิร์ก ปี 1863)
‪คุณจ้าว... จอห์นนี่ ถ้าประธานาธิบดี ‪กลายเป็นคนไร้ความสามารถ
‪แล้วผมก็ ผมว่าผม
‪ขึ้นเป็นประธานาธิบดีของสหรัฐฯเป็นไง
‪ไม่เอาน่าไซมอน
‪คืนนี้ไม่ยิ้มปากคว่ํานะ
‪เว้นแต่ว่าคุณคือคนที่เอเลี่ยนเอาไปทําการทดลอง
‪ได้ยินนะ!
‪ผมโกรธแมตตี้มาก
‪เขาทําให้ผมอยากเก็บหิน
‪แล้วขัดมันจนมันเงาวับ
‪หรือไม่ผมก็อาจจะแค่โกรธตัวเอง
‪เพราะคุณซื้อหมวกนั่นเหรอ
‪เพราะผมทําสิ่งที่ผมทํามาตลอด
‪ทั้งชีวิตผมปล่อยให้นักกีฬาอย่างแมตตี้ ‪เอาเปรียบผมมาตลอด
‪เวลาต้องการหัวคิดของผม พวกเขาก็จะ ‪"ขอบใจนะ นายสุดยอด"
‪แต่ทันทีที่มีคนอื่นๆ อยู่ ‪ผมก็เป็นได้แค่ตัวตลกของพวกนั้น
‪ตัวตลก!
‪ซานตายานาบอกว่า "ถ้าไม่รู้ประวัติศาสตร์ ‪เราก็ถูกกําหนดแล้วว่าเราจะทําซ้ํารอย"
‪แต่ผมรู้ประวัติศาสตร์นะ
‪แต่ผมก็ยังทําผิดพลาดเหมือนเดิม
‪ฉันชอบซานตาน่า ‪โดยเฉพาะเพลงที่เขาทํากับกับร็อบ โทมัส
‪ดูเหมือนใครบางคนจะเจ๋งกว่าที่คิด
‪เดอะเชพออฟวอเทอร์เพ้อฝันถึง ‪การหลงรักสัตว์ทดลอง
‪ขอบคุณนะฮอลลีวูด
‪ความรัก ครั้งหนึ่งท็อดเคยรู้จักความรัก
‪(ลูกสาว น้องสาวและภรรยาอันเป็นที่รัก)
‪โลกเรียกท็อด
‪ว้าว แหงล่ะฉันฟังเรื่องราวและปัญหาของคนอื่น
‪แต่ไม่มีใครฟัง!
‪ฉันฟังแอ็กซาแตร็กซ์ ฉันฟังเพลงทั้งเพลง
‪มีเพลงด้วยเหรอ ตอนไหน
‪ฉันว่าฉันรู้ว่าเขาจะไปไหน
‪นกพิราบที่ฉันเผลอไปเหยียบไหม ‪นกพิราบโดน เหยียบใครอยากทานบ้าง
‪ปาร์ตี้สนุกมาก ฉันไม่เคยคิดเลยสักครั้ง
‪ว่าผัวฉันจะถูกอนุสาวรีย์วอชิงตันบี้
‪ผัวอะไรเนี่ย!
‪ให้ตายสิประธานาธิบดีของเราเจ๋งจริงๆ
‪ทําไมน่ะเหรอ ตอนนี้เขาอยู่ที่ห้องสีแดง
‪กับผู้มีสิทธิเลือกตั้งที่ไม่ใช่สตรีหมายเลขหนึ่ง
‪ลิ้นของพวกเขาอย่างกับหอยตลับสองอัน
‪ในหม้อสตูว์ฟร็อกมอร์
‪ผมหวังว่าเขาจะประเจิดประเจ้อน้อยกว่านี้
‪ถ้ากางเกงขาสั้นของเธอเชื่อได้ละก็
‪ดูเหมือนเธอจะเป็นทรัพย์สินของรูสเตอร์
‪เตะประตู!
‪นี่เพื่อน กําลังยุ่ง...
‪นายกับฉันออกไปข้างนอกเดี๋ยวนี้!
‪ฆ่ามันเลยรูสเตอร์
‪- จะไปไหนเหรอ ‪- คุณอยู่นี่เอง
‪หลังจากที่เรารวมจิตกันกัน ‪ผมก็แบบ "ฟาร์ราห์อยู่ไหน" แล้ว...
‪หาผมเจอได้ยังไง
‪ฉันรู้ว่าคุณต้องใช้ถ่านหิน ‪เป็นเชื้อเพลิงให้ยานที่จอดอยู่
‪เพลงข้อมูลโง่ๆ
‪และเพราะการไปทัศนศึกษาห่วยๆ กับลูกๆ
‪ฉันถึงรู้ว่าโรงไฟฟ้าของเมืองหลวง
‪เป็นที่เดียวในระยะ 100 ไมล์ที่มีมัน
‪ฉันเลยตามไปหาทางหนีจากโลกทางเดียวของคุณ
‪คุณเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าทึ่ง
‪ถ้าคุณมากับผมล่ะ
‪คุณไม่มีเหตุผลที่จะเชื่อผม ‪แต่ความสัมพันธ์ที่เรามี...
‪- มันไม่สําคัญ ‪- มันสําคัญที่สุด
‪ผมพาคุณไปจากเรื่องทั้งหมดนี้ได้ ฟาร์ราห์
‪ผมพาคุณไปคาร์ดิ-บีได้
‪ขอฉันดูอีกที
‪แชค-แอค-แอค-สครี
‪ตอนนี้ภูเขาเป็นสี่เหลี่ยม
‪แชค-แอค-แอค-สครี
‪ตอนนี้มันมีขนปกคลุม
‪และถ้าคุณมากับผม...
‪ตอนนี้เลยท็อด!
‪ฉลาดมาก
‪นี่จะเอาหินมาทุบสมองฉันเหรอ
‪อะไร เปล่า
‪ก้อนหินเป็นอาหารอันโอชะบนดาวของผม
‪ของที่นี่อร่อยมาก ผมคิดว่าเป็นเพราะน้ํา
‪คุณต้องช่วยผม หมอนั่นจะฆ่าผม
‪- งั้นก็ไม่ต้องสู้กับเขาสิ ‪- ผมต้องสู้
‪ถ้าไม่สู้ ผมก็จะเป็นเหมือนคุณ
‪และคุณไม่เคยเห็นตัวเองบ้างเหรอ มันห่วยแตก
‪ไม่ ผมพอแล้ว
‪ผมเลิกช่วยพวกคนเท่ๆ ‪เพื่อให้พวกนั้นมาทําเหมือนผมเป็นขยะ
‪ขอร้องล่ะ
‪นี่ควรจะเป็นปาร์ตี้
‪ที่ผมไม่โดนอัดเละ
‪คุณพูดเรื่องอะไร
‪เพื่อน ผมไม่ใช่คนเท่เลย
‪ผมเป็นไอ้งั่งที่ทําให้งานปาร์ตี้พัง
‪เมาเละแล้วถูกพี่ชายของสาวๆ โยนลงแม่น้ํา
‪ประเด็นทั้งหมดของปาร์ตี้นี้คือ...
‪ทุกคนไปไหนกันหมด
‪ฉันเพิ่งเหยียบนกพิราบอีกตัว
‪ตอนนี้ผมอยากให้อะไรๆ เปลี่ยนไป
‪เพราะฉะนั้นผมจะออกไปตรงนั้น
‪และขายขี้หน้าต่อหน้าคนทั้งประเทศไม่ได้
‪ฟังนะถ้าผมช่วยคุณ ‪มันจะไม่เหมือนที่ประธานาธิบดีคนอื่นทํา
‪เราต้องไม่ทําเหมือนเมื่อก่อน
‪คุณจะได้ไม่เบนความสนใจทุกคนด้วยการบอกว่า
‪เริ่มสงครามที่ไม่จําเป็น
‪ใช่สงคราม! เป็นความคิดที่ยอดเยี่ยม!
‪แต่เราจะทําสงครามกับใครได้
‪ด้นสด ด้นสด กระพือพึ่บพั่บ
‪คุณกําลังฟังแร็ปด้นสดสุดเจ๋ง
‪ศัตรูเก่าของเรา พวกอังกฤษน่ารังเกียจ
‪นั่นมันนานมาแล้วนะ ‪พวกเขาสู้กับเราในสงครามโลกทั้งสองครั้ง
‪ใช่เลย พวกเขาสู้กับเรา เราก็พูดเหมือนกัน
‪ท่านนายพล
‪อะไร ผมเคยดื่มเบียร์มาก่อน
‪ผมอยากให้คุณยิงมิสไซล์ใส่สถานทูตอังกฤษ
‪เราอยู่ในสงคราม
‪ผมขอโทษที่เอาเปรียบคุณ
‪ฉันก็ขอโทษให้คุณกินหินทั้งก้อน
‪- คุณไม่เสียใจหรอก ‪- ไม่เลย
‪แต่ผมจนตรอก
‪ถูกขังอยู่ในกล่องนั้นทั้งวันคนเดียว
‪และตอนนี้ท็อด-209 ทําลายยานของผมที่จอดอยู่...
‪ตายๆๆ
‪ผมติดอยู่ที่นี่
‪คุณจะให้ผมกลับไปอยู่ ‪ในห้องขังร้อนๆ นั่นจริงๆ เหรอ
‪การลอกคราบเรื่อยๆ มันเจ็บปวดมาก
‪เหรอ รู้ไหมว่าอะไรที่เจ็บปวด ‪คลอดทางช่องคลอดไง
‪ออกมาจากตรงนั้นหรอกเหรอ!
‪- สู้ๆ ‪- นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน
‪ผมกําลังจะเอา "รอยบุบ" ‪ออกจากคําว่า "ประธานาธิบดี"
‪แล้วเอามาใส่หน้านาย เพื่อน
‪เว้นแต่จะเกิดเรื่องใหญ่ ‪ที่ทําให้ทุกคนไขว้เขว ตอนนี้
‪ให้ตายสิ มีปุ่มเยอะชะมัด
‪ใครอยากเดิมพันการต่อสู้บ้าง
‪จูบ 50 ครั้งฝั่งประธานาธิบดี
‪ช่างมันเถอะ นี่มันงี่เง่ามาก
‪มันจะไม่ใช่ปาร์ตี้ถ้าไม่มีผู้ชายสองคน ‪ทะเลาะกันเรื่องผู้หญิงใช่ไหมเนี่ย
‪มีครั้งหนึ่งแฟนฉันสมัยมัธยมปลาย
‪ทําคนเข้าโรงพยาบาลเพราะมาจีบฉัน
‪และนั่นคือพ่อของเขา
‪เจ๋ง ผมไปงานพรอมกับยาย
‪แย่แล้ว
‪เร็วเข้านายพลสการ์ปัชโชเร็วหน่อย ‪ขอบคุณที่รับใช้ชาติ
‪ประธานาธิบดีกําลังพยายามทําสงครามกับอังกฤษ
‪เพื่อจะได้ไม่ต้องสู้กับผู้ชายคนนี้
‪เพราะไม่มีอะไรเปลี่ยนเลย
‪แม่เจ้าโว้ย ระวังหน่อย จะมีคนโดนหลอก
‪ท่านประธานต้องการความช่วยเหลือไหม
‪ไม่ต้อง หมอนี่หมูมาก
‪มันไม่ดีจริงๆ นะที่ให้ผมอยู่ใกล้ความร้อนขนาดนี้
‪เด็กที่น่าสงสารจะลอกคราบเหรอ ‪ทําไมไม่ร้องเพลงเกี่ยวกับเรื่องนี้ล่ะ
‪ท่านมีระดับนอร์อิพิเนฟรินสูง
‪คุณก็ตกหลุมรักเอเลี่ยนเหมือนกันเหรอ
‪- ท็อดหูบปาก! ‪- ท็อดหูบปาก!
‪เลิกพูดได้แล้ว เราจะสู้กันได้หรือยัง
‪เฮ้ย เอเลี่ยนคิดท่าเต้นใหม่!
‪ทุกคนเต้นท่าเอเลี่ยน!
‪ไม่! ไม่ อย่าไป!
‪ทําไมมันถึงทําแบบนั้น
‪นั่นแหละที่ฉันเรียกว่าโฮมรัน
‪"วิ่งกลับบ้าน" โอ๊ย มันอยู่ตรงนั้น
‪อย่ามอง นี่เป็นเรื่องส่วนตัว!
‪มันออกมาจากตรงนี้เหรอเนี่ย
‪จะอ้วก
‪(กระทรวงการคลังสหรัฐ)
‪เรียบร้อย!
‪สงครามที่เลวร้ายที่สุด
‪ที่จริงเมื่อกี๊มันง่าย
‪ใช่ เราน่าจะเอาแอ็กซาแตร็กซ์ ‪ออกมาจากห้องใต้ดินร้อนๆ นั่
‪จะได้ไม่เกิดเรื่องแบบนี้อีกเรื่อยๆ
‪แต่เขาจะไม่หนีไปเหรอ
‪สิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาแบบนี้ ‪รู้ว่าไม่มีทางออกนอกโลกได้
‪ปาร์ตี้ที่ห่วยที่สุด
‪ผมเคยไปงานแต่งงานหนึ่ง
‪ที่เจ้าสาวขี่เสือสีส้มธรรมดาๆ
‪ไม่ จําตอนที่เราทุกคน ‪เต้นท่าเอเลี่ยนได้ไหม มันสนุกออก
‪ขอเถอะ แอ็กซาแตร็กซ์นี่ก็ลอกท่าเต้น
‪ของแพทริก เดมป์ซีย์จากเรื่องแคนท์บายมายเลิฟ
‪เราจบกันแล้วลามาร์
‪ผมจะเอาความสามารถของผมไปที่เซาท์บีช
‪แต่ตอนนี้ที่เซาท์บีชก็ลุกเป็นไฟ
‪ซึ่งเป็นการพัฒนา
‪ท่านประธานาธิบดี นโยบายการเงินของคุณ
‪มันบ้ามากทุกอณู
‪แต่ผมก็ประทับใจวิธีที่คุณรับมือ
‪สถานการณ์ยุ่งยากกับรูสเตอร์
‪สงครามกับอังกฤษ
‪ผมน่าจะสู้กับเขา เห็นไหมว่าเขากลัวผมแค่ไหน
‪รูสเตอร์เหรอ เหมือนนกขี้กลัวมากกว่า
‪ใช่ไหมล่ะ
‪โอ๊ย ไก่ตื่น ให้ตายสิ
‪พูดได้ดีครับ
‪เราอาจยังไม่เข้าใจ ‪การเป็นประธานาธิบดีของท่าน
‪ผมเป็นคนเดียวหรือเปล่า ‪ที่เข้าใจความสําคัญของสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่
‪คืนนี้เราได้เห็นประธานาธิบดีสหรัฐฯ ‪เอาตัวรอดจากปัญหา
‪ในแบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
‪ซึ่งแปลว่า...
‪เราทําต่างจากเดิม
‪ยูเอสเอ
‪หือ ก็ได้ ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป
‪อะไรนะ ไม่ นี่ไม่ใช่เรื่องดี ‪ปาร์ตี้ของฉันจบได้ห่วยแตก
‪แล้วมันเคยเกิดขึ้นมาก่อนไหม
‪ไม่ ว้าว
‪คิดเสียว่ามันคือประวัติศาสตร์
‪จะไม่มีวันเกิดขึ้นอีกเด็ดขาด
‪ทุกคน ยังมีอีกลูก
‪ใช่ ฉันลืมไปว่าพระจันทร์แตก
‪ขอบใจมากแอ็กซาแตร็กซ์
‪ผมทําแบบนั้นเหรอ
‪เออร์เคิล!
‪หัวเราะเยาะฉันทําไม
‪การลอกคราบทําให้เส้นเสียงฉันแตก
‪- คลาสสิก ‪- เพี้ยน
‪เราสนุกกันใช่ไหมล่ะ
‪ให้ผมพาคุณไปเห็นโลกของผม
‪ขึ้นยานกอร์ปที่ใช้พลังงานจากถ่านหิน
‪บอกผมหน่อยดอกเตอร์
‪แปลกไหมที่เห็นภูเขาของเรากลายพันธุ์
‪ถ่านหินเป็นเชื้อเพลิงให้กับทุกอย่าง
‪ต้นไม้ของเรามันจะพยายามกินคุณ
‪ทากงานตัวมหึมา
‪ฉี่ของเราเป็นสีฟ้า
‪ท่อนนี้ยากเกินจะแปล
‪แชค-แอค-แอค-สครี
‪นกของคุณมีดวงตานับล้าน
‪แชค-แอค-แอค-สครี
‪พวกคุณมีกางเกงยีนส์ขาสั้นด้วย
‪สักวันผมจะพาคุณไปที่นั่น
‪เราจะหาทาง
‪ไปเอาถ่านมาเติมเชื้อเพลิงให้ยานที่จอดอยู่
‪- คุณจะรักโลกของผม ‪- ฉันรักโลกของคุณ
‪คําบรรยายโดย คุณาพร ศันสนียกุลวิไล