‪โจมตี!
‪ครับ ผมอยากซื้อเงินคริปโต
‪ที่ดีเจคนดังเป็นผู้ก่อตั้ง
‪อะไรเนี่ย
‪ฉันเสียเวลาทั้งชีวิต
‪(ยินดีต้อนรับสู่เนแบรสกา ‪มลรัฐนักแกะข้าวโพด)
‪ยุโรปล่มสลายแล้ว
‪เหลือแค่วอชิงตัน ดี.ซี.
‪ยินดีที่ได้รับใช้ทุกคน
‪ยกเว้นแรนดอล
‪พ่อฉันเป็นเจ้านายเธอ
‪ไม่ใช่อีกต่อไปแล้วแชมป์
‪(วอชิงตัน ดี.ซี.)
‪พวกนั้นใคร
‪(มิสอเมริกา)
‪ลูซี่ระวัง!
‪รู้ไหม สามวันก่อน
‪ถ้ามีคนบอกผมว่าเอเลี่ยนจะระเบิดโลก
‪แต่ผมจะได้เจอคุณละก็...
‪โอเค ตอนนี้เลยเหรอ
‪เวลามันแปลกๆ นะ แต่ว่า...
‪ไปช่วยโลกเถอะแมตตี้!
‪ผมจัดการเอง
‪ผมอาจไม่ค่อยฉลาด
‪งานจริงๆ งานเดียวที่ผมเคยทํา
‪คือให้นักวิทยาศาสตร์ฉีดน้ําหอมใส่ตา
‪ใช่ ผมเลยไม่ค่อยเก่งเรื่องทํารายการต่างๆ
‪อย่างการวางแผนว่าจะกลับบ้านจากที่ต่างๆ...
‪โอเค เจ๋ง! โลกหวังพึ่งคุณแล้ว
‪แต่มีเรื่องนึงที่ผมทําได้
‪คือทําสร้างความเดือด
‪(ฉันเสียเวลาทั้งชีวิต!)
‪เยส!
‪แมตตี้!
‪เกาะไว้นะ!
‪แม่เจ้าโว้ย
‪เด็กนั่นทําสําเร็จ ‪เขาศูนย์บัญชาการจิตใจของเอเลี่ยน
‪นั่นแหละที่ผมเรียกว่าโฮมรัน
‪ทีนี้เราจะทํายังไงกันต่อล่ะ
‪ทีนี้เราจะสร้างใหม่
‪หรืออะไรก็ช่างเถอะ
‪โอเคตอนนี้ฉันโป๊ล่อนจ้อนหมดแล้ว
‪แล้วนั่นคือคนที่เอาชนะฉันเหรอ เจ๋ง
‪ผมระเบิดยานนั่นพังยับ
‪เก่งมาก! เมียผม!
‪ผมว่าผมยังไม่รู้จักชื่อของคุณเลย พ่อหนุ่ม
‪มัลลิแกน แมตตี้ มัลลิแกน
‪สว.คาร์ตไรท์ ลามาร์
‪และเป็นเกียรติอย่างยิ่ง
‪ต้องขอบคุณพวกคุณ ‪มนุษย์ที่เหลือเพียงหยิบมือเหล่านี้ถึงยังมีชีวิตอยู่
‪แต่คนเหล่านี้ต้องการใครสักคน ‪มาเป็นผู้นําของพวกเขา
‪ฮีโร่คนใหม่ของโลกใบใหม่
‪ประธานาธิบดีมัลลิแกนเนอะ
‪ฟังดูเข้าท่าดีนะท่านสว.
‪และแน่นอนคุณต้องมีคนที่มีประสบการณ์ ‪มาเป็นเบอร์สองของคุณ
‪เบอร์สอง
‪แต่ได้นะ ยินดีต้อนรับหัวหน้า
‪และผมรู้ดีเลยว่า ‪อยากเป็นใครเป็นสตรีหมายเลขหนึ่ง
‪สลักระเบิด!
‪อย่างกับเทพนิยายแน่ะ
‪เพราะเราเพิ่งเจอกัน ‪แถมก่อนหน้านั้นฉันหมดสติไปพักหนึ่ง
‪แมตตี้กับลูซี่!
‪ไม่ต้องห่วง ผมกับลูซี่จะแก้ไขทุกอย่าง
‪จบบริบูรณ์
‪แมตตี้กับลูซี่!
‪(วันต่อมา)
‪สมัยเรียน ฉันน่าจะหลับในห้องน้อยกว่านี้
‪แมตตี้... ท่านประธานาธิบดี
‪"ไวไฟ" มันเหมือน "ติดไฟง่าย" ไหม ‪หรือมีความหมายตรงกันข้าม
‪โอเค มันเหมือนกัน
‪ภาษาอังกฤษมันพิลึกดีเนอะ
‪(มัลลิแกน)
‪(หนึ่งทุ่ม เคอร์ฟิวจนกว่าจะมีไฟฟ้า)
‪(ทนไฟ)
‪น่าเศร้าจัง
‪นั่นสิ
‪ทั้งอากาศและอวกาศหายเกลี้ยง
‪พระเจ้า นี่ต้องเป็นช่วงเวลาที่แย่ที่สุด ‪ในการเป็นประธานาธิบดี
‪เราไม่มีไฟฟ้าใช้ด้วยซ้ํา
‪มันอุ่น! เพราะอะไร!
‪อย่างโรงพยาบาลหรืออะไรก็เถอะ
‪อย่างน้อยเราก็ยังมีกันและกัน
‪แล้วก็มีมาสคอตวอชิงตัน วิซาร์ดส์ ‪ที่ทําให้เราหัวเราะได้
‪พระเจ้า! ชุดนี้มันละลายติดกับผิวฉันแล้ว
‪ผมชอบหมอนั่น
‪พูดได้ดี คุณผู้หญิง
‪เราโชคดีจริงๆ ที่มีสตรีหมายเลขหนึ่ง ‪ที่เจ้าคารมและแปลกใหม่
‪ฉันยังไม่ได้เป็นสตรีหมายเลขหนึ่งนะ ‪แต่ฉันก็ตั้งตารอ
‪ในฐานะมิสเนวาดา ฉันเริ่มจัดโครงการ
‪ที่จับคู่เสือแก่จากโชว์มายากลกับพวกนักโทษ
‪แค่คิดว่าฉันทําอะไรได้ ‪ในฐานะสตรีหมายเลขหนึ่ง
‪ให้ตายสิ นั่นแมตตี้กับลูซี่!
‪ใช่เลย
‪แมตตี้กับลูซี่ๆ!
‪รู้อยู่แล้ว! ตั้งใจเรียนล่ะ
‪แมตตี้กับลูซี่!
‪(สการ์ปัชโช)
‪(ไฟฟ้า โทรศัพท์ อาหาร!)
‪โทรศัพท์
‪จําตอนไม่ได้รับโทรศัพท์ได้ไหม
‪ผมคิดถึงมัน
‪แล้วคุณมาจากที่ไหน
‪อ๋อใช่ รีโน่ คุณล่ะ
‪บอสตัน เชียร์มันทุกแมตช์
‪มาดี.ซี.ครั้งแรกเหรอ
‪ครั้งแรกทุกที่เลย
‪อะไรอีก คุณเป็นคาทอลิกแบบไหน
‪ฟังนะ ฉันอยากรู้จักคุณจริงๆ
‪แต่ฉันคิดว่ามีเรื่องอื่นที่สําคัญกว่าที่เราต้องทําก่อน
‪เออใช่เลย ไม่ต้องพูดแล้ว
‪ให้ตายสิ
‪(น้ําสําหรับดื่ม ‪น้ําสําหรับสวนสาธารณะ)
‪เอาน่า แมตตี้ฉันเชื่อในตัวคุณ
‪จริงเหรอ
‪คุณระเบิดเอเลี่ยนทั้งกองทัพ
‪คุณคิดออกแน่ว่าจะสร้าง ‪ฟาสต์ เร็ว..แรงทะลุนรกภาคใหม่ยังไง
‪หรือภาคอื่นๆ ที่เหมือนเดิม
‪คุณต้องทําทุกอย่างคนเดียวซะที่ไหนล่ะ
‪คุณมีฉันกับลามาร์
‪ใช่ แล้วหมอนั่นไปไหน
‪เห็นด้วยทุกคนไหม ไม่เห็นด้วยกันหมดเหรอ
‪ศูนย์ต่อศูนย์อีกแล้ว
‪นั่นแปลว่ารองประธานาธิบดี ‪ทําให้มติไม่เป็นเอกฉันท์
‪ผมขอโหวต "เห็นด้วย"
‪ตอนนี้เงินถือว่าเป็นบุคคลภายใต้กฎหมาย
‪ถัดไป
‪ฉันแค่จะบอกว่ามีคนตั้งเยอะที่ช่วยได้
‪คุณลามาร์ก็เล่นการเมืองอยู่แล้ว
‪ทําไมเราไม่หาผู้เชี่ยวชาญมาทําเรื่องอื่นล่ะ
‪ลูซี่ เป็นความคิดที่เจ๋งมาก!
‪ใช่ วิธีนี้จะทําให้ผมมีสมาธิทําเรื่องที่ผมเก่ง
‪อย่างตั้งชื่อเล่นเจ๋งๆ ให้ทุกคน
‪แอล-ด็อก
‪แล้วให้พวกผู้เชี่ยวชาญ ‪ดูแลเรื่องน้ํา อาหาร กับเรื่องอื่นๆ ทั้งหมด
‪และหวังว่าจะหาคําตอบได้ว่า ‪ทําไมนกถึงทําตัวหื่นขนาดนั้น
‪(เครื่องติดตามพิซซ่าของโดมิโน่)
‪เป็นความคิดที่ดีมาก ‪ที่จัดการประชุมรัฐมนตรีนี้คุณสุวรรณ
‪ผมชอบเวลานางงาม ‪เข้ามาสั่งการนโยบายฝ่ายบริหาร
‪ด้วยความยินดีค่ะ
‪โอเคนี่คือคนที่ฉลาดที่สุดในโลก
‪ใช่ ในช่วงการโจมตี
‪นักวิทยาศาสตร์และปัญญาชนส่วนใหญ่ของเรา
‪หนีออกนอกโลกไปแล้ว ‪ด้วยยานอวกาศของเจฟฟ์ เบโซส์
‪ทุกคนเคยหัวเราะเยาะเบโซส์ ‪แล้วทีนี้ใครกันแน่ที่ได้หัวเราะทีหลัง
‪ก็เบโซส์ไง
‪เบโซส์ชนะ...
‪นั่นคือเหตุผลที่คุณต้องให้ผม ‪จัดการเรื่องกฎหมายคร่ําครึแสนน่าเบื่อ
‪ผมเป็นประธานอนุกรรมาธิการวุฒิสภา ‪ด้านช่องโหว่กฎหมายและรายละเอียด
‪ตั้งแต่สมัยหนุ่มๆ
‪ใช่เลย คุณคือตัวหลักของผม
‪แต่เราก็ให้คนมาช่วยได้
‪เริ่มจากดร.ฟาร์ราห์ เบราน์
‪เธอเป็นนักวิทยาศาสตร์หญิง
‪แค่นักวิทยาศาสตร์ก็พอ
‪ฉันเคยทําที่ดาร์ปา
‪ตอนนี้ฉันสนใจเรื่องทําให้น้ําประปาเลิกเป็นแบบนี้
‪พระเจ้า
‪แต่ฉันก็มีงานล้นมือเรื่องลูกๆ
‪- แม่ ยูกิโอมันไม่ยอมเล่น! ‪- ผมจะดูยูกิโอ!
‪แม่บอกหลายทีแล้วว่า ‪ไม่มีอินเทอร์เน็ตอีกต่อไปแล้ว
‪ไม่มีอะไรให้ดูในจอ
‪พี่เลี้ยงฉันละลายแล้วตอนนี้ก็ไม่มีอะไรให้ดูในจอ!
‪ถ้าไม่มีไฟฟ้าก็ไม่มีเพลงอิเล็กทรอนิก้าใช่ไหม
‪นั่นไม่ใช่ที่มาของคําว่า "อิเล็ก" หรือไง
‪แล้วคลับที่อิบิซาจะเล่นเพลงอะไร
‪เราเจอเจเรมี่ที่สถานทูตอังกฤษ
‪ฟังสําเนียงสิ หมอนี่คืออัจฉริยะ
‪จะให้อัพยาบ้าแล้วฟังความเงียบหรือไง
‪บางทีศจ.โพรโลว์อาจตอบได้ ‪เขาเรียนประวัติศาสตร์
‪นั่นไม่ใช่คําถามประวัติศาสตร์ ‪เป็นสํานวนโวหารต่างหาก
‪เราไล่ทีละคนตามลําดับ งั้นก็...
‪โอเคครับ สวัสดี ผมไซมอน โพรโลว์
‪ผมเป็นนักวิจัยหลังปริญญาเอก ‪ด้านตัวหนังสือสมัยศตวรรษที่ 19 ที่จอร์จทาวน์
‪โอเคเจ๋ง ทีนี้ทุกคนจะต้องชอบคนต่อไป
‪นายพลสการ์ปัชโชครับ
‪ครับ ในฐานะนายทหารคนสําคัญ ‪ผมจะได้ยิงปืนไหม
‪แน่นอนครับ ขอบคุณที่รับใช้ชาติ
‪ขอโทษนะ เขาอายุเท่าไหร่
‪โว้วเพื่อน อย่างแรก เหยียดผิว
‪อย่างที่สอง สนับสนุนกองทัพ
‪โทษทีนะ
‪และเรายังมีหมอฟันกับช่างไม้
‪เปล่า ฉันร้องเพลงแบคอัพ ‪ให้วงเดอะคาร์เพนเตอร์
‪และเจ้าของร้านรองเท้าที่ไม่ได้โดนระเบิด
‪มีเศษซากเต็มไปหมด ‪คนจะต้องการรองเท้ามากกว่าเดิม!
‪และในฐานะสตรีหมายเลขหนึ่งในอนาคต ‪และมิสอเมริกาของคุณ
‪ฉันรณรงค์เรื่องสัตว์ โรคอ้วนในเด็ก ‪และการเรียนรู้ของผู้สูงอายุ
‪ลูซี่ สุวรรณ วาชูเคาน์ตี้ สูง 168 ซม.
‪เดี๋ยวนะ แต่ถ้าไม่มีอาหารก็ไม่มีโรคอ้วนถูกไหม
‪คุณแก้ได้แล้ว!
‪ใช่และฉันก็ไม่ค่อยเห็น ‪คนแก่มากเท่าไหร่ตั้งแต่เหตุโจมตี
‪คิดว่าเอเลี่ยนพุ่งเป้าไปที่พวกเขาก่อน
‪เพราะคิดว่าเราเคารพผู้อาวุโส
‪แต่ฉันเป็นห่วงพวกสัตว์จัง
‪เมื่อเช้าฉันไปทัวร์หาข้อเท็จจริง ‪ที่สวนสัตว์แห่งชาติ
‪และข้อเท็จจริงที่เจอไม่ใช่ข้อมูลที่ดี
‪ถ้าช้างไม่โดนระเบิด ‪ป่านนี้อาหารเราก็คงไม่เหลือแล้ว
‪ปัญหาใหญ่ที่สุดคือไฟฟ้า
‪เครื่องปั่นไฟสํารองผลิตไฟฟ้าได้ไม่พอ
‪สําหรับตู้แช่แข็งและเตาปิ้งฟอร์แมนกริลล์ของฉัน
‪แน่ใจนะว่าเธอไม่กินช้างที่ฉันเสิร์ฟให้
‪ไม่ค่ะขอบคุณ
‪ช้างเป็นเพื่อนฉัน
‪ฉันไม่พูดภาษากอริลลา!
‪สวนสัตว์มีเครื่องปั่นไฟงั้นเหรอ
‪สัตว์ที่น่าสงสารพวกนั้น ‪อาจเป็นตัวสุดท้ายของพวกมันที่เหลืออยู่บนโลก
‪เราให้พวกมันสูญพันธุ์ไม่ได้
‪พูดถึงการสูญเสียสิ่งต่างๆ ไปตลอดกาล
‪ไฟยังไหม้สมิธโซเนียนอยู่เลย
‪ลองคิดดูว่าถ้าเราเสียหมวกคูคลักซ์แคลน ‪ของวูดโรว์ วิลสันไปล่ะ
‪ทําไมผมถึงยกตัวอย่างแบบนั้น
‪โอเค ได้ แต่น้ําดื่มบรรจุขวดหมดเร็วมาก
‪และผู้คนต้องการเสียงดนตรี
‪เราจะเริ่มจากอะไรก่อนดีคะ
‪ทําไมทุกคนถึงมองมาที่ผม
‪ผมไม่รู้ พวกคุณคือผู้เชี่ยวชาญ
‪ใช่ แต่คุณคือประธานาธิบดีเพราะคุณโยนเก่ง
‪ลามาร์ ที่คุณเอาให้ผมเซ็นตลอดคืออะไร
‪คําสั่งฝ่ายบริหาร พวกคุณทําสิ
‪ประธานาธิบดีพูดถูก
‪เขาลอยตัวเหนือเรื่องงี่เง่าทั้งหมดนี้
‪งานของคุณไม่ใช่การนั่งประชุมน่าเบื่อ ‪และการตัดสินใจที่น่าเบื่อนะครับ
‪คุณกับลูซี่ พวกคุณมีหน้าที่ให้ความหวังประชาชน
‪คนพวกนั้นต้องการเหตุผลในการเดินขบวน
‪พวกเขาต้องการฮีโร่มาช่วยเบนความสนใจจาก...
‪อุ๊ยตาย
‪เราจัดขบวนพาเหรดแห่งชัยชนะให้พวกคุณหรือยัง
‪ยัง ยังไม่มีเลย
‪อะไรวะเนี่ย
‪ฉันจะได้โบกมือไหม
‪(ชัยชนะ)
‪- สวัสดี
‪- ขอบคุณ ‪- ด้วยความยินดีในทุกๆ เรื่อง
‪ฉันชอบเรื่องนี้นะ การลากรถ ‪ถือเป็นเกียรติในวัฒนธรรมของฉัน
‪ไม่มีใครเชื่อนายหรอก
‪ฉันเป็นแม่ทัพ พวกเขาตั้งชื่อหมวกตามชื่อฉัน
‪ก็ไม่เลวเนอะลูซ
‪ทุกคนดูมีความสุข
‪อย่างกับการเปิดร้านเหล้า ‪แล้วแจกเหล้าฟรีให้พวกดื่มจัดเลย
‪แด่เรา
‪ทําไมมันเย็นล่ะ
‪คุณไปเอาเครื่องปั่นไฟมาจากไหน
‪อ๋อร้านเครื่องปั่นไฟ ใช่มันยังเปิดอยู่
‪ขอโทษนะโคโจ
‪มีไอ้บ้ามาขโมยเครื่องปั่นไฟ อาหารเลยเน่าเสีย
‪จากนี้ไปแกและตัวอื่นๆ จะต้องดูแลตัวเองแล้วล่ะ
‪เพื่อนเจอรี่ ‪เจอรี่อยู่ในโลกใหม่ที่โคโจสร้าง
‪แล้วใครเป็นคนกําหนดว่าความเย็นคืออะไร
‪ถูกไหม ผมหมายถึงของที่เย็นสําหรับผม
‪อาจเป็นของร้อนจี๋สําหรับมนุษย์น้ําแข็งก็ได้
‪พระเจ้าช่วย!
‪แมตตี้!
‪ไม่เกี่ยวนะ!
‪ทั้งหมดเป็นความผิดของหมอนี่
‪เฮ้ย หุบปากเลย!
‪ทําแบบนี้ได้ยังไง
‪- ไอ้คนป่าเถื่อน! ‪- แกมันเลวที่สุด!
‪พวกนั้นมีปัญหาอะไร
‪ฝูงสัตว์ในสวนสัตว์หลุดออกมา
‪ก็แค่ผมอยากแจกเบียร์ฟรีให้ทุกคน
‪ใช่ มันดีออก
‪แต่ประชาชนที่น่ารักของเรา ‪ก็เปลี่ยนใจเก่ง เราเลยต้องเปลี่ยน
‪แบบสโตนวอลล์ แจ็คสันที่แชนเซลเลอร์วิลล์
‪ไม่ก็ดร.มาร์ติน ลูเธอร์ คิง
‪นี่จะเบนความสนใจของเราหรือไง
‪เราจะไม่มียาเหลือแล้ว
‪นักเก็ตไก่รูปไดโนเสาร์ก็ด้วย
‪แล้วลูกชายฉันก็ไม่ยอมกินนักเก็ตไก่ธรรมดาด้วย
‪คุณลองบอกพวกเขาหรือยังว่า ‪ที่จริงมันคือคือไข่ไดโนเสาร์
‪บอกไปแล้วรองประธานาธิบดี ‪ฉันจบปริญญาเอกสองใบนะ
‪เดี๋ยวเรื่องก็ซาไปเอง
‪จําตอนที่เจ้าชายชาลส์ ‪แต่งตัวหญิงรับใช้เหมือนพระราชินี
‪แล้วพยายามจับเธอกดจมน้ําในอ่างได้ไหม
‪นั่นเป็นข่าวได้แค่วันเดียว
‪พระเจ้าช่วย เจ้าชายไม่มีอยู่จริง นี่คือชีวิตจริง
‪ผมเกรงว่าการออกข่าวจะไม่เร็วเหมือนแต่ก่อน
‪นี่ทุกคน!
‪ประธานาธิบดีเอาเครื่องปั่นไฟไป ‪แล้วตอนนี้สัตว์ในสวนสัตว์ก็เลยหลุดออกมาหมด
‪เห็นไหม มีสัตว์เต็มไปหมดเพราะประธานาธิบดี!
‪ฉันเห็นด้วยกับผู้ประท้วง
‪ฉันขอโห่ใส่คุณ!
‪คุณก็รู้ว่าเรื่องสัตว์เป็นหนึ่งการรณรงค์ของฉัน
‪โอเคคําสั่งฝ่ายบริหาร ทุกคนต้องดีกับผมอีกครั้ง
‪ฟังนะ เราต้องการข่าวดี
‪อะไรที่ช่วยเบนความสนใจของผู้เลือกตั้งสมองทึบ
‪ผมจะลดราคารองเท้ารีบอคส์
‪ฉันอาจจะทําวิศวกรรมย้อนกลับ ‪ด้วยเทคโนโลยีทางทหาร
‪เพื่อทําน้ําบริสุทธิ์
‪แต่ฉันไม่มีคนเลี้ยงลูกๆ ตอนบ่าย
‪แล้วตอนนี้ใครดูลูกๆ ให้คุณ
‪ท็อด-209 ดูพวกเขา
‪ท็อดเป็นสุดยอดหุ่นยนต์ทหารที่ห้องแล็บฉันสร้างขึ้น
‪เขาช่วยสู้กับเอเลี่ยน
‪ไม่ ไม่ได้นะท็อด! สู้กับเอเลี่ยนสิ!
‪ฉันบอกพวกเขาว่าเขายังไม่พร้อม
‪ขอโทษนะนั่นคนที่ดูลูกๆ ของคุณเหรอ
‪คุณต้องเลือกระหว่างการงาน ‪กับครอบครัวนะดอกเตอร์
‪ป่านนี้แล้วนะ
‪หรือว่ากู้วัตถุโบราณในสมิธโซเนียน...
‪"ประธานาธิบดีเลว"
‪ดูอีกด้านซิท่านนายพล
‪มันเขียนว่า "อย่างเธอ" ไหม
‪มีแค่ด้านเดียว
‪เราต้องตัดไฟเรื่องวุ่นวายนี่แต่ต้นลมครับ ‪นั่นหมายถึงเราต้องเล่นใหญ่
‪พรุ่งนี้คุณกับคุณสุวรรณจะแต่งงานกันวันพรุ่งนี้
‪- พรุ่งนี้เหรอ ‪- งานอภิเษกครั้งใหญ่จะเปลี่ยนเรื่องที่คนพูด
‪ให้คนได้มีเรื่องตื่นเต้น
‪นี่ การเต้นครั้งแรกของเรา ‪คุณเลือกเพลงไหนก็ได้จากจ็อคแจมส์นะ
‪ฉัน... ฉันไม่อยากแต่งงานกับคุณ
‪ฉันนึกว่าฉันทําได้ แต่ตอนนี้พวกสัตว์ไม่มีบ้านอยู่
‪ก็เพราะคุณ!
‪ใครสนล่ะ
‪คนเราต้องมีเครื่องปั่นไฟ ไม่ใช่พวกสัตว์
‪เรียงตามนี้ พระเจ้า พระเยซู คน สัตว์
‪พืช ปลา แมลง สิ่งสกปรก...
‪เรากลับมาคุยเรื่องงานแต่งงานทีหลัง
‪มีอะไรอีกที่เบนความสนใจประชาชนได้
‪ใครมีแทรมโพลีนบ้าง
‪(เอ็นบี ‪อาคารสํานักงานทั่วไป)
‪- ก๊อกๆ ‪- ไซมอน
‪ผมน่าจะโทรมาก่อน แต่มันไม่มีโทรศัพท์
‪- ในหัวผมๆ คิดว่ามันเป็นมุก ‪- จริงเหรอ ยังไง
‪เอาเถอะครับ ผมแค่คิดว่า ‪ดร.เบราน์เป็นนักวิทยาศาสตร์
‪เธออาจมีอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ ‪ที่ใช้ดับไฟไหม้พิพิธภัณฑ์ก็ได้
‪ปีที่แล้วฉันกําลังทําโครงการฝนเทียม ‪ให้กระทรวงกลาโหม
‪แนวคิดคือถ้าเราทําให้ฝนตกได้
‪คิมจองอึนก็จะได้ยกเลิกการไปปิกนิก
‪แต่ตอนนี้ฉันเข้าอินทราเน็ตของดาร์ปาไม่ได้
‪ฉันเลยต้องค้นไฟล์กระดาษซึ่งเละเทะมาก
‪นี่ก็อยู่ในกล่องที่ผิดอีกต่างหาก
‪กล่องใช่ไหม
‪อะไรนะ โทษทีนะฉันมึนไปแล้ว
‪ทั้งเรื่องงานและตั้งแต่การบุกรุก ‪ลูกๆ ก็เหลือแต่ฉัน
‪แมลงยักษ์
‪ไม่นะ อย่าระเบิดเกมสต็อป!
‪เยอะแยะไปหมด
‪เราอาจเป็นสองคนที่ฉลาดที่สุด ‪ที่เหลืออยู่บนโลกนี้แล้วล่ะไซมอน
‪แต่เราควรจะกอบกู้ ‪อารยธรรมทั้งหมดด้วยตัวเองเหรอ
‪ท็อดเข้าใจ มันเครียด
‪ดูเหมือนเราทุกคนต้องผ่อนคลาย
‪งั้น...
‪(แอลกอฮอล์ ‪เกรดมาตรฐานทางการแพทย์ 99.9%)
‪(ลานโบว์ลิ่งนิกสัน)
‪ตอนแรกนายระเบิดดาวฉัน ‪ตอนนี้นายมาขวางลานโบว์ลิ่งฉันอีก
‪ถ้านายปล่อยฉันไป ‪นายจะโยนโบว์กี่ตาก็เชิญ
‪แล้วมันไม่ใช่พินโบว์ลิ่งเชิงเทียนด้วยซ้ํา
‪ไม่แปลกใจเลยที่ทุกคนเกลียดนิกสัน
‪วันนี้จะมีอะไรผิดพลาดอีก
‪แอ็กซาแตร็กซ์ เมื่อสองวันก่อน ฉันเป็นฮีโร่
‪ประธานาธิบดี หมั้นกับสาวสวยเกินเบอร์ ‪ตั้งแต่ยุคก่อนการโจมตี
‪แล้วตอนนี้ทุกคนโกรธฉัน
‪ฟังนะ...
‪ฉันเข้าใจ
‪ฉันเคยเป็นผู้บัญชาการกองทัพที่เกรียงไกร
‪ฉันเคยมีห้องครัวในฝัน แล้วตอนนี้...
‪นายมันไอ้ขี้แพ้ ทุกคนเกลียดนาย
‪เข้าใจเลยเพื่อน
‪เยี่ยมเลย เราเริ่มผูกพันกันแล้ว
‪นายประชดหรือไง
‪ฉันไม่รู้ว่าชีวิตนายเป็นยังไง ‪ก่อนนายจะทําการบุกรุกพังไม่เป็นท่า
‪แต่ทุกสิ่งที่ฉันทํามันล้มเหลว
‪ทุนการศึกษา อาชีพเบสบอล ‪ลีกฮอกกี้ที่ฉันเริ่มจัดให้พวกหมา
‪แต่พอฉันปาระเบิดเข้าไปในช่องระบายอากาศ...
‪ฉันบอกพวกนั้นแล้วว่าต้องมีฝาช่องระบายอากาศ ‪แล้วจะประชุมไปเพื่ออะไร
‪ในที่สุดฉันก็ชนะ
‪ฉันหมายถึงการช่วยโลกคือสิ่งแรกที่ฉันทําถูก
‪ทําไมทุกวันถึงเป็นแบบนั้นไม่ได้
‪อ๋อ นายอยากให้เราบุกอีกรอบเหรอ
‪ไม่ แต่...
‪อะไร
‪ทุกคนระวัง! มันหนีไปแล้ว!
‪ฉันไม่ได้หนี! หมอนั่นปล่อยฉันออก...
‪โอ๊ย หยุดนะ!
‪ไม่เอาน่า โอ๊ย!
‪ลงไปจากเครื่องบินฉัน!
‪ลูซี่ดูสิ! ผมช่วยคุณจากเอเลี่ยนอีกแล้ว!
‪เร็วเข้ามานัวกัน!
‪น่าสมเพชชะมัด
‪คุณปล่อยเขาออกมาเพื่ออะไรจับเขาอีกเหรอ
‪- มีใครเห็นไหมว่าแขนฉันอยู่ไหน ‪- และบอกไว้เลยนะว่าคุณไม่ได้ "ช่วยฉัน"
‪ฉันคือคนขับเครื่องร่อน
‪รางวัลการประกวดไม่ใช่ทุนการศึกษาเสมอไป ‪บางครั้งก็เป็นคอร์สเรียนเครื่องร่อน
‪คุณผูกตัวติดกับฉันด้วยเป้อุ้มเด็ก
‪ผมไม่ใช่เด็กทารกนะ เท้าผมถึง
‪สีเขียว ยาวประมาณนี้
‪คุณอาจเก่งเรื่องปาระเบิดนะแมทธิว มัลลิแกน
‪แต่คุณไม่เก่งเรื่องการเป็นประธานาธิบดี ‪เพราะคุณเห็นแก่ตัว
‪อ๋อเหรอ งั้นการรณรงค์โง่ๆ ของคุณก็โง่มาก
‪คนแก่ตัวเหม็น
‪เด็กอ้วนก็ตลก
‪และสัตว์ควรเป็นอาหาร
‪เราควรกินเจ้าตัวนั้น
‪ให้ตายสิ คุณนี่แย่ที่สุดเลย
‪ไม่ เดี๋ยวสิกลับมาก่อน ผมแขวะคุณ
‪แบบในหนังสือ
‪ลูซี่!
‪อ๋อ คุณชอบสินะ
‪เดี๋ยวเธอก็มา การแขวะได้ผลเสมอ
‪ไม่ต้องรีบ
‪ผมแค่ตื่นเต้นที่ได้ทําหน้าที่บาทหลวงอีกครั้ง
‪กลับมาบวชใหม่จ้ะ
‪ท่านประธานาธิบดี ลูซี่ไม่มาหรอก
‪และถ้าถามผมละก็ นี่คือโอกาส
‪คุณอยากแต่งงานกับ
‪ผู้หญิงช่างเจรจาที่มากด้วยไอเดียจริงๆ เหรอ
‪แต่ถ้าเธอไม่โผล่มา มันคงน่าอายน่าดู
‪ผมควรดึงสัญญาณไฟไหม้หรือเปล่า
‪ไม่ต้องหรอก
‪ไม่ พวกเขาต้องการ ‪เรื่องที่ช่วยเบี่ยงเบนความสนใจ
‪ใช่เหมือนชูโร
‪เชื่อผมสิ ผมเคยเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น
‪ตอนคนไม่สนการรณรงค์เคลื่อนไหว
‪ถ้าเราไม่ให้อะไรที่ชวนเชื่อ
‪พวกฮิปปี้ก็จะกลายเป็นชาร์ลี แมนสันส์
‪นี่คือสาเหตุที่ผมเตรียมแผนสํารอง
‪- เดี๋ยว อะไรนะ ‪- แซนดร้าเป็นเชียร์ลีดเดอร์ของเอ็นเอฟแอล
‪รู้ไหมว่าพวกเธอโดนห้ามไม่ให้ใส่กางเกงใน
‪เดี๋ยวนะ ผมว่าผมควรเจอเธอก่อน
‪คุณกับผมเราเป็นทีมเดียวกัน
‪ผมคือสมองและสองมือของอเมริกา
‪แต่คุณ คุณคือใบหน้าอันหล่อเหลา
‪และเพื่อให้ผมได้ทํางานของผม
‪สิ่งที่ผมต้องการก็คือให้คุณยิ้ม ‪และแสดงอะไรให้ปนะชาชนดู
‪สวยเหมือนภาพวาดเลยใช่ไหมล่ะ
‪ทีนี้ทําให้จบๆ ไปซะ!
‪คุณมีแหวนไหมหรือจะให้ผมจัดให้
‪ฉันว่าเราคงพลาดงานแต่งของประธานาธิบดี
‪ช่างหัวเขาสิ
‪เขาต้องเป็นประธานาธิบดี ‪ที่แย่ที่สุดตลอดกาลอันดับสี่
‪เอาจริงๆ นะ ต้องล้มรัฐบาลโกงได้แล้ว
‪เผามันด้วยแสงมฤตยู
‪ไม่ต้องห่วง เรายังมีคนขาว ‪ทําหน้าที่อยู่อีกสองสามคน
‪ใช่ ก่อนที่จะมีเอเลี่ยนบุก
‪สว.ลามาร์จะก่อตั้งเดือนแห่งประวัติศาสตร์คนดํา
‪วันหยุดหนึ่งวันในวันที่ 31 กุมภาพันธ์
‪ประธานาธิบดีบอกว่าหนังสือเล่มโปรดของเขา ‪คือหนังบทเรื่องทีมฆ่าพันธุ์ระห่ํา
‪ใช่
‪โอเคเราควรลาออก
‪ใช่เลย จะมัวเสียเวลาปกป้องโลก
‪ที่ไม่เคยมีใครชื่นชมมาตั้งแต่แรก
‪จริงๆ นะ สิ่งเดียวที่ทุกคน ‪ยกเว้นพวกเราคงคิดถึงในสมิธโซเนียน
‪คือแจ็กเก็ตของฟอนซี่
‪ไม่นะเราจะเสียแจ็กเก็ตของฟอนซี่ไปไม่ได้
‪เด็กๆ จะเรียนรู้เรื่องฟอนซี่ได้ยังไง
‪ท็อดขโมยมิโมซ่า
‪เย่!
‪ขอให้โชคดีที่ไม่มีเรานะท่านประธานาธิบดี
‪มีแต่เศษแก้วเต็มไปหมด
‪ท็อดเหมือนเป็นมิแรนด้า
‪ฉันทําเรื่องนั้นไม่ลงหรอก
‪มันจะเป็นอย่างนี้ตลอดแล้วใช่ไหม
‪ลามาร์อยากให้ฉันแต่งงานกับเชียร์ลีดเดอร์นั่น
‪แต่ฉันไม่รู้จักเธอด้วยซ้ํา
‪คือฉันก็ไม่รู้จักลูซี่ดีขนาดนั้น
‪แต่เธอกล้าหาญและใส่ใจเรื่องต่างๆ
‪แถมเธอคือสเปคฉันเลย
‪เออ ฉันจําสุนทรพจน์เล่นใหญ่ของนายได้
‪ฉันไม่ได้คบกับพวกมีกระ จบนะ
‪ฉันมีอะไรกับผู้หญิงคนนั้นที่หน้าเหมือน...
‪ลามาร์โกรธมาก
‪เขาถอดถุงมือของศพแล้วเอามาตบหน้าฉัน
‪แต่ไม่รู้สิ ฉันแค่ตัดใจจากลูซี่ไม่ได้
‪เธอขับเครื่องร่อนไปบนยานอวกาศ
‪และเธอบอกว่าเชื่อในตัวฉัน
‪ไม่เคยมีใครพูดแบบนั้นกับฉันมาก่อน
‪คือว่าพ่อฉันยกธุรกิจผนังเบาให้น้องสาวฉัน
‪โถ
‪แต่ฉันทําพลาดเรื่องลูซี่เหมือนที่ฉันทําทุกอย่างพัง
‪- บอกตรงๆ นะแอ็กซี่ ‪- อย่าเรียกฉันแบบนั้น
‪ใจฉันแอบหวังว่านายจะไม่มาที่ดาวดวงนี้
‪- เวรเอ๊ย ‪- นายมาที่นี่ทําไม
‪โลกสมัยนี้มันอยู่ระดับซีลบ
‪ดาวของฉันกําลังจะตาย
‪เราใช้ทรัพยากรธรรมชาติบนคาร์ดิ-บี...
‪ดาวของนายชื่อ...
‪มันเป็นเรื่องบังเอิญ!
‪หลังจากที่เราทําลายสิ่งแวดล้อม
‪กองทัพของฉันก็ถูกส่งไปกวาดล้างโลก ‪เพื่อการย้ายไปตั้งถิ่นฐาน
‪เราจะต้องเก็บกวาดให้เรียบ
‪โอกาสที่จะทําให้มันถูกต้อง
‪ใช่ นั่นแหละ!
‪ฉันคืออัจฉริยะ!
‪และฉันก็รู้ว่าแขนนายจะงอกกลับมา
‪ฉันไม่เชื่อนายหรอก
‪มาตรการผ่าน การครอบครองปืน ‪เริ่มต้นที่กรอบความคิด
‪ลามาร์!
‪คําสั่งฝ่ายบริหาร
‪แก๊งมีเวลาหลายชั่วโมงก่อนเคอร์ฟิว
‪ตรวจสอบรายชื่อหนัง
‪หนังเรื่องต่อไปนี้กําลังฉายอยู่
‪ไม่มีหนัง
‪- ไม่ล้อเล่นน่า ‪- เฮ้ย
‪พวกคุณต้องไปที่เนชั่นแนลมอลล์ คําสั่งฝ่ายบริหาร
‪(สวนสัตว์)
‪ไม่ต้องกลัวนะเจ้าสัตว์น้อย อู๊ดๆ
‪โฮก!
‪เสียงยีราฟล่ะ
‪- ลูซี่ ‪- ให้ตายสิแมตตี้
‪หาฉันเจอได้ยังไง
‪สองคํา: เฮลิคอปเตอร์
‪ไงลูซี่ ผมขับเฮลิคอปเตอร์!
‪สวัสดีนายพลสการ์ปัชโช
‪คุณต้องการอะไรแมตตี้
‪มาสิ ผมจะเอาอะไรให้ดู
‪เถอะนะ
‪ก็ได้
‪เสียงยีราฟเหรอ
‪เดี๋ยวนะคุณทําเรื่องนี้เหรอ
‪ใช่ ผมออกคําสั่งบริหารให้ทุกคน
‪ราดเบียร์บูดใส่ไฟไหม้ที่พิพิธภัณฑ์
‪เพื่อกู้สิ่งของต่างๆ
‪ผมไม่ได้เอาคิดถึงแต่ตัวเองหรอกน่า
‪ท่านประธานาธิบดี นี่มันสุดยอดไปเลย!
‪คิดงั้นเหรอ
‪เห็นไหม ผมคิดว่าเรื่องวุ่นทั้งหมดอาจเป็นเรื่องดี
‪เป็นการเก็บกวาดเรียบ
‪มันคือหนังเรื่องอเมริกาสอง: ภาคต่อ
‪คุณกําลังอธิบายถึงการสร้างใหม่ ‪มากกว่าภาคต่อ แต่แหงล่ะ
‪เราเคยเจ๋งเป้งมาแล้ว
‪จําแซนด์วิชไก่ทอดที่ขนมปังเป็นไก่ทอดได้ไหม
‪แต่โอเค ผมจะบอกว่าอเมริกาไม่ได้สมบูรณ์แบบ
‪- หา ไม่ใช่อเมริกานะ! ‪- ไม่เป็นแบบนั้นเหรอ ไม่มีใครบอกเลย
‪เพราะบางคนไม่ได้รับการปฏิบัติที่เท่าเทียม
‪ไม่ว่าเขาจะสมัครเดอะแบชเชอเลอร์กี่หนก็ตาม
‪มาสร้างโลกใหม่กันเถอะ
‪โลกที่คนอย่างผมจะได้ชนะอะไรสักครั้งบ้าง
‪ว้าว โอเค คงงั้น
‪อีกอย่างเราอาจทําตามสัญญาประกาศอิสรภาพได้
‪และในที่สุดเราก็มีค่าจ้างเท่าเทียมกัน ‪และการเลี้ยงดูเด็กอย่างเท่าเทียม
‪- เหรอ ‪- ใช้ได้นะฟาร์ราห์
‪ให้ตายสิ
‪เอาล่ะมาเก็บของกัน
‪เอาแต่ของดีๆ นะ
‪ผมรู้ว่าคุณสนใจประวัติศาสตร์แค่ไหน
‪นี่แจ็กเก็ตของฟอนซี่
‪ใช่ ประวัติศาสตร์ ขอบคุณครับท่านประธานาธิบดี
‪ว่าไงล่ะ เราเริ่มต้นกันใหม่ได้ไหม
‪ทุกคนควรได้รับโอกาสที่สอง
‪แม้แต่โลกใบนี้
‪งั้นคุณกับผมมีเดตแรกกันจริงๆ เหรอ
‪ไม่รู้ว่ามีโอลีฟการ์เด้นส์รอดสักร้านหรือเปล่า
‪แต่ไม่เอาโอลีฟการ์เด้นส์ โอเคนะ
‪มาเริ่มกันใหม่แบบนับจากศูนย์!
‪คราวนี้มาทําให้ถูกต้อง
‪ใช่ มันคือ...
‪ข้อผิดพลาด เปลี่ยนของเหลวในแทงค์สมอง
‪ข้อผิดพลาด
‪- หมอนี่ ‪- ท็อด
‪- คลาสสิกท็อด ‪- คุณพูดเอง
‪พระเจ้า ลูกๆ ฉันอยู่ไหน
‪เด็กนั่นอาจเป็นปัญหา
‪ทุกคน ฉันเจอทรัมเป็ต!
‪คําบรรยายโดย คุณาพร ศันสนียกุลวิไล