NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Przed siebie gnam
Wolna jak ptak
Gdy jesteś obok
Nie wiem, co to strach
Przed siebie gnam
Wolna jak ptak
Gdy jesteś obok
Nie wiem, co to strach
Właśnie tak
Tak
Dokładnie tak
Cieszę się, że wróciłam.
Chętnie pojadę nad wodospad.
Hej. Jak tam stado?
Fajnie było ich zobaczyć?
Im też było miło, Złotko.
- Co robimy? - Lody u Winthropa?
Ma nowy smak: gujawę.
Brzmi pysznie, cokolwiek to jest.
Ciocia mówi, że w hotelu zatrudniono pianistkę.
Musimy posłuchać, jak gra! I...
Zwolnij!
Gujawa, hotel, pianino, widowisko...
Musimy wszystko zapisywać?
Nie porzucę idealnej wakacyjnej listy.
I tym sposobem nie ominiemy żadnej zabawy.
„Dobrze się bawić”.
Dorzućmy do listy stajnię.
Tata ma nowe konie, które sprzeda za dwa miesiące.
Pomożemy mu.
Rozmawiałaś już z rodzicami?
Niby o czym?
Pru...
O tym, że wolisz być mistrzynią dresażu
niż pomagać w stajni.
I boisz się, że tata powie:
„Czyś ty rozum postradała?”.
Brzmisz jak on.
Nie wiem, co im powiedzieć.
Ćwiczyłam przed Ślicznotką, lustrem, drzewem.
Ślicznotka zarżała, a drzewo milczało.
Powinnaś wysłać list.
Możesz w nim napisać, co chcesz i jak chcesz.
Albo napisz list, a ja go wyśpiewam.
Zawsze tak docieram do ludzi.
Droga mamo, drogi tato
To ja, wasza córka, Pru
Kłaku, co tu robisz?
- No co? Szukałem Abigail. - W fontannie?
I znalazłem, czyż nie?
Nie zmyśla.
Czego chcesz?
Podobno w szkole na plaży uczyłaś się lekarzowania
i widziałaś kości i inne ohydztwa.
Opowiedz!
Albo lepiej, poćwicz zwierzęce lekarzowanie na mnie.
To tak nie działa.
Przemyśl to. Ja coś złamię, a ty to naprawisz.
Zróbmy numer jeden z listy.
Nie było na niej „unikać Kłaka”.
Chodzi o przejażdżkę.
Może zdecydujmy, dokąd pojedziemy.
Ciuch-ciuch-ciuchcia!
Pociąg JP i synów zatrzymuje się w Polly!
Otwórz buzię!
Wróciłam w samą porę.
Mały remont? Podoba mi się kolor awokado.
Tato? Co tu robisz tak wcześnie?
Nie uwierzysz, ale wziąłem dla was wolne.
Chodź, Polly. Trzecia kąpiel dzisiaj.
- W porządku, groszku? - Tak. Choć w groszku to ja jestem.
- Cieszę się, że masz wolne. - Ja też.
Działo się od śmierci dziadka.
Gdzie jest jego pudełko?
Chciałam je przejrzeć, wpisać coś do księgi.
Ostrożnie. Niektóre pamiątki są delikatne.
Tak, to bardzo delikatne jo-jo.
Chyba przesadzasz.
Dziadek dorastał w Dolinie Rosemead.
Nie wierzę, że mi to zostawił.
Pamiętasz wakacje, które tam spędzaliśmy?
Opiekowałam się z mamą szklarnią.
Twój tata głównie się ukrywał
i wyskakiwał zza rogu, by mnie nastraszyć.
Jest tam wiele kryjówek.
Pewnie dojrzały już truskawki.
Lubiłam brać książkę z biblioteki
i siadać w altance.
A fontanna przed wejściem?
W której nie wolno pływać. Tak ci mówiono.
Raz dziennie.
- Brzmi fajnie. - Tak.
Wiem, co dodać do listy.
Pojedźmy na weekend do Doliny Rosemead.
Chętnie zobaczę, jak zorganizowano stajnie.
- Rasą? Rozmiarem? - Ja chcę truskawki!
„Dlatego nici ze stajni.
Zajmę się dresażem, bo bardzo to lubię”.
Niedobrze?
Nie brzmisz jak ty.
Zazwyczaj mówisz dłuższymi zdaniami.
Poddaję się.
Zaraz dojedziemy.
Wizyta w dworku to świetny pomysł.
Miło o nim opowiadali. Może będziemy jeździć co weekend.
To jest najlepsze. Patrzcie.
Tor wyścigowy w Dolinie Rosemead!
Nie wiedziałam, że to blisko.
Eleanor mówiła, że ścigała się tam w Pucharze Juniorków.
No ładnie!
Możemy oglądać profesjonalistów, kiedy chcemy!
Ile to już minęło?
Ostatnio byłam tu
latem przed pójściem na pensję panny Gail.
Masz. Ty otwórz.
Też się cieszysz, Duchu?
Dawno nie było tu ogrodnika.
Lubię pracę w ogrodzie. Relaksuje mnie.
Ojej.
Czeka mnie dużo relaksu.
Potrzebuje nowej farby.
Chyba nowego wszystkiego.
Och, Jim.
Patrz, altanka.
Nie zbliżajmy się do cieplarni. Wszędzie popękane szkło.
Pogoda wiele zniszczyła.
To nie wygląda na pogodę.
To raczej upływ czasu.
Ostrożnie!
Bo odziedziczysz również tężec.
Na pewno w środku jest lepiej.
Nie jest lepiej.
Biblioteka.
A przynajmniej nią była.
Jest tu tak...
ciekawie.
Czymkolwiek jesteś, mały, wybrałeś ładną sypialnię.
Lisek!
Nie bój się. Przyjrzę się twojej łapce.
Czekaj!
O nie!
Polly złapała zasłonę i wszystko spadło.
Mocne rączki.
To chyba znak, że pora stąd wyjść.
A inne pokoje? Nie wszystko widzieliśmy.
- Tyle wystarczy. - Ale...
Wymyślimy, co zrobić z dworkiem, w domu.
Tak. Coś wymyślimy.
Lucky?
- Nie było cię w oborze. - Dokąd jedziemy?
Myślę o Jaskini Coopera, ale Pru nie chce.
Głosuję za Wodospadem. Popływamy.
Już wymyśliłam!
- Jaskinia Coopera? - Wodospad?
Nie. Dolina Rosemead.
Co to jest?
Tata mówi, że trzeba coś zrobić z dworkiem.
A ja wiem co.
Same go odnowimy.
Remont w stylu zrób-to-sam!
Będzie świetnie.
Wszyscy będą się nim cieszyć w letnie weekendy,
jak kiedyś tata i ciocia Cora.
Myślisz, że nam się uda?
Nazywają mnie Abigail – Złota rączka!
Nikt cię tak nie nazywa.
Ktoś tak. Ja! Nie słuchałyście?
Uda nam się! Potrzebujemy tylko kasy.
Popracujmy!
Niby gdzie? Winthrop nas więcej nie zatrudni.
Althea nie pomaga, a dla Graysona nie kiwnę palcem.
- Popracuj w stajni. - Szefa już znasz.
Staram się go unikać,
póki nie zawrę w liście tego, co czuję do dresażu.
Popracujcie razem, a znajdziesz chwilę, by z nim pogadać.
Dobra.
Tylko dlatego, że najlepszy list brzmi: „Drodzy rodzice,
nie wiem, jak to powiedzieć”.
- I co dalej? - Więcej nie mam.
Nie wiem, jak to powiedzieć!
Ale znalazłam niebieską, pachnącą papeterię.
To ich zmiękczy.
Pomogę mamie Pru w leczeniu zwierząt.
A ty, Lucky?
Popracujesz u swojego taty?
Mam lepszy pomysł.
TOR WYŚCIGOWY, NA KTÓRYM
ODBYWAJĄ SIĘ DERBY
Większy i lepszy niż sądziłam!
Kto wie, Duchu?
Może zostaniemy tu mistrzami.
Musimy tu kiedyś wygrać wyścig.
Zgubiłaś się?
Jestem Lucky, a to Duch.
Ramona.
Ojej! Jesteś profesjonalną dżokejką?
Coś w tym stylu.
Masz pięknego konia.
To Czekoladka. Nie jest moja.
Należy do pana Krumholta.
Dżokeje nie mają koni, tylko jeżdżą.
Duch też nie jest mój. Tylko się przyjaźnimy.
Wy na spotkanie Pucharu Juniorków?
Puchar...
Chciałabym. Może kiedyś.
Wyglądacie na fanów jazdy
z wiatrem we włosach.
Ścigaliśmy się w Uskoku Palomino.
Słyszałam, że szkoła ma dobrą drużynę.
Tak! Ale obecnie szukam tu pracy.
Wiele o tym nie wiem, ale Lou ci pomoże.
Jest właścicielem.
Hej, Lou!
Ramona, dostałaś rozpiskę.
Dla ciebie tylko trzeci i piąty wyścig.
Tak, tak.
To Lucky. Szuka pracy.
Wygląda na konia do wyścigów, nie do pracy.
Panie Lou, mogę sprzątać, rysować linie, czesać konie,
czyścić koryta, karmić, ustawiać siano.
Cokolwiek trzeba.
No dobra, zaczynasz pracę.
Udało się, Duchu!
Zabierz je i połóż w oborze.
Do końca dnia musimy to naprawić.
Rusty, załadowaliśmy karmę?
Przyszłaś zobaczyć pracę taty?
Ty jako jedyny nie pracujesz.
No, no. Mówiłem już, jak fajnie, że jesteś w domu?
Codziennie.
Chcesz mieć mnie jeszcze bliżej jako płatnego pracownika?
Przyda się pomoc przy nowym stadzie.
Ale będziesz pracować jak inni.
Zero rodzinnej taryfy ulgowej.
Będę się starać jak inni.
To do pracy. Rusty! Pablo! Zajmiecie się dziedzińcem.
Pru przejmie siano.
Pierwszy raz widzę, by zwierzęta były takie spokojne.
Jaki masz sekret?
Głaskanie, uśmiech i mądre cytaty.
„Źdźbło trawy to trawa, ale nie dla mrówki”.
Co zrobić, gdy zwierzę
jest ranne, ale boi się podejść?
Udomowione czy dzikie?
Najśliczniejszy lisek na świecie.
Dzikie zwierzęta są nieprzewidywalne.
Wszystkim nie pomożesz.
Trzeba zachować spokój i powoli zdobyć ich zaufanie.
Przestraszone zwierzę jest niebezpieczne.
Ma spuchniętą błonę bębenkową.
Czy to zapalenie ucha?
Tak, widzę płyn.
Niezła diagnoza, Abigail.
Chciałabym pomóc liskowi.
Hej! Co jest nie tak z tą paniusią?
Ból gardła? Złamany paluszek?
Pokaż, obejrzymy ją.
Dobra robota, Calvin!
Idealnie!
Jak chcesz, Lou.
Wyczyściłaś rząd? Wymieniłaś wodę i brzęczyk?
Tak, tak i tak. Gotowe.
I linie też.
Dobrze wam poszło.
- Hej. - Brawo, Lucky. Dobra robota.
Dzięki!
Słyszałeś? Dżokeje nas pochwalili!
Padam z nóg. Napijemy się?
Hej, Lucky!
Tyler! Gotowy na trening?
Pewnie! Będę tu codziennie aż do wyścigu.
- Konkurencja jest silna. - To Puchar Juniorków.
Pewnie zawsze taka jest.
Ludzie z całego kraju chcą wygrać pieniądze.
Ja stawiam na ciebie.
Dzięki. Ja też.
Zaraz! Dokąd to?
Duchowi chce się pić. Tam stoją wiadra.
Wybacz, nie możesz wejść.
To startboksy dla dżokejów.
Wstęp wzbroniony.
Nawet dla Lou. Wchodzą tylko dżokeje.
Nie wiedziałam.
Jesteś tu od dwóch dni. Uczysz się.
Dzięki, Tyler.
Kiedyś tam wejdziemy, nie, Duchu?
Hej, lisku.
Mam dla ciebie papu.
Będę udawać, że nie widzę.
Nie!
Panie Piszczku, mówiłam ci.
Nie wchodź, gdy pomagam Liskowi.
Bo wpadniesz w pułapkę.
Zwiewa, aż się kurzy.
Dzięki. Gdy postawimy słup, będzie idealnie.
Pracujesz pierwsza klasa, Pru.
Zgadzam się.
A to co?
Tor przeszkód dla źrebiąt.
Dobry pomysł, Pablo.
To pomysł Pru.
Po treningu będzie im łatwiej trzymać się stada
i szybciej je wytrenujemy.
Ciekawe.
Może to dobrze.
Może się sprawdzi.
Ma tu pan mądrą głowę.
Faktycznie. Dobry pomysł, Pru.
Dzięki, tato.
Nie sugerowałaś też, żeby źrebięta
miały luźniejszy plan?
To dzięki Abigail.
Praktycznie zarządzasz stajnią.
Wiele się nauczyłaś w szkole.
Tak.
Lepiej wrócę do pracy.
Czekaj.
Ja...
Nieważne.
Muszę wyczesać konie.
No wiem. Wymyślę, jak to powiedzieć.
Jestem wyczerpana.
Jeden koń, Imbirek, wpadł do koryta z wodą,
potem w wiadro z owsem i znów do wody.
O nie!
Wiecie, jak trudno wyczesać owies z grzywy?
Ale chyba fajnie pracować na torze wyścigowym.
O tak!
Lou pozwolił mi nawet poćwiczyć z dżokejami.
Gdy zgubiłam liska,
o którego zaczynam się martwić,
próbowałam umyć okna w dworku.
Bumerang pomagał, ale lizanie słabo myje.
Wiem, liczą się intencje.
A co u ciebie, Pru? Jak idzie z tatą?
Pojechaliśmy z końmi na pastwisko.
Źrebak uciekł
i dał się złapać dopiero po dwóch km.
Nie sądził, że odetniemy mu drogę.
Wrócił zmęczony i spokojny.
Chyba dobrze się bawisz.
Może napisz to w liście.
Wiecie, praca jak praca.
Wiem, że się nie widujemy,
ale obiecuję, odnowienie dworku jest tego warte.
- Tak. - Pewnie.
Prawie udało nam się zebrać sumę.
Płytki na podłogę.
Nie są wykwintne, ale dodają powagi.
Może cokoły wokół framug.
Przyjmuję sugestie.
O nie!
Dach!
Leć!
Czekaj! Musimy iść!
Wracaj tu!
Wybacz, nie ma czasu na cierpliwość.
Uwaga!
Szybko!
Dalej!
Szybciej!
Lucky! Pru! Abigail!
Wszystko w porządku?
Tak. Uciekłyśmy.
Ale nie martw się, gdy wyremontujemy dworek...
Co? To właśnie robiłyście?
Dobrze nam szło, biorąc pod uwagę...
Wchodzenie tam jest niebezpieczne.
Tata ma rację. Mogło wam się coś stać.
Umiemy się sobą zająć.
Dom potrzebuje trochę miłości.
Nie jest niebezpieczny!
Wiem, że to źle wygląda, ale uda się nam.
Zdecydujemy z ciocią Corą, co zrobić z dworkiem.
Chodźmy, zanim się zapadnie.
Wszystko będzie dobrze, mały.