NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Przed siebie gnam
Wolna jak ptak
Gdy jesteś obok
Nie wiem, co to strach
Przed siebie gnam
Wolna jak ptak
Gdy jesteś obok
Nie wiem, co to strach
Właśnie tak
Tak
Dokładnie tak
Czuję to, Jack. Dziś jest nasz dzień.
Twój dzień.
Może nasz będzie za tydzień? Albo później?
Spokojnie, dasz radę. Wygrałaś każdy wyścig.
Trenerka da cię na sam koniec w sztafecie.
Mam nadzieję.
Stresuje mnie tym swoim:
„Twoje wyniki wpłyną na pozycję, z jakiej ruszysz
na zawodach regionalnych”.
I: „Jeśli nawalisz, będę zawiedziona.
Wywalę cię z drużyny!”.
Nie powiedziała tak.
Nie wprost!
Pozycja zamykającego jest najważniejsza w drużynie.
Trenerka nie każdego tam wystawi.
- Źrebak nigdy nie był brany pod uwagę. - To ma mnie pocieszyć?
Jako środkowy myślę,
że dzięki wam na ostatniej pozycji będziemy niepokonani.
Dzięki.
Pojeździmy trochę z Paprochem przed treningiem. Na razie.
Gotowy na śniadanie? Bekon, jajka i...
Hej, malutki. Skąd się tu wziąłeś?
Nie uciekaj tak!
To nasz projekt z zarządzania ranczem.
Charles.
Charles?
- To robota Abi. - Bumerang prawie był Charlesem.
Ale nie miał Charlesowych oczu.
Na czym polega projekt?
Jedna zarządza, druga pracuje.
Po tygodniu zmiana.
Ja jestem zarządcą, więc ustalam plany i dostawy.
A ja pracownikiem, więc robię wszystko inne,
włącznie z kąpielą, drzemkami i śniadaniem.
A właśnie, musimy nakarmić maluszka.
Oby ten słodziak nie sprawiał wam kłopotów.
Nie martwię się, w domu ciągle pomagam tacie.
A planowanie jest fajne.
A ja kocham zajmować się źrebiątkami.
Przypomina mi Gubernatora.
Owies w nosie. Mnie się zdarza.
Masz, kochany.
Nie spóźniłam się! Nie!
Zaraz.
Nie spóźniłam się.
Dlaczego wszyscy tu stoją?
Trenerka coś ogłosi, chyba chodzi o zamykającego.
Jeszcze z nią o tym nie gadałam.
Mówiłem, że cię zauważyła. Przekażę ci pałeczkę.
Słuchajcie.
Jak wiecie, mamy wolne miejsce na pozycji zamykającego.
Ta osoba ma trudne zadanie:
doprowadzić naszą drużynę do mety.
I chyba znaleźliśmy taką osobę.
To nasz moment.
Dołącza do nas nowa uczennica.
Eleanor Kimble i jej koń, Fasolek.
Zwerbowała Eleanor Kimble!
Tak jest.
Słyszeliście pewnie, że jest w rankingu krajowym.
Miałam na nią oko od dawna.
Słyszała, jak silni jesteśmy,
i w końcu się zgodziła.
Fajnie...
Przykro mi, Lucky.
Jeszcze raz. Woda w boksach?
- Jest. - Bele siana?
Są.
- Słońce do rytmu dobowego? - Jest.
Doktor Cope napisała, że Charles słabo sypia.
Zrobiłam listę posiłków, aktywności i plan snu,
żeby mu z tym pomóc.
Jedzenie, zabawa, sen.
Odpowiadamy za jego plan dnia.
Ale Charles nie ma czasu na bycie Charlesem.
Powinien się bawić, jeść i spać, kiedy chce.
Pora na pierwszą drzemkę w nowym boksie.
Jeśli teraz zaśnie, nie będzie spał w nocy.
Jest zmęczony.
To trening snu.
Robimy tak ze źrebakami u taty. To normalne.
Zaufaj mi, wiem, co robię.
Jesteś zarządcą.
Chyba.
Wszystko gra?
Wyglądasz jak ja, gdy jem cytrynę.
Są dziś cytryny? Ominęłam je?
Mamy w drużynie nowego jeźdźca.
Nowy uczeń, fajnie!
Nie cieszysz się.
Cieszę się. Trochę.
Według trenerki Eleanor szybko jeździ i właśnie jej potrzebuje drużyna.
Też jesteś szybka.
Duch jest najszybszym koniem, jakiego znam.
Wiem.
Muszę ciężej pracować.
Jak wam idzie z Charlesem?
- Dobrze. - Nieźle.
Na pewno?
Miałaś go przywiązać.
- Myślałam, że ty. - Doglądałaś go cały ranek.
Właśnie! Lunch to już nie rano.
To ty nie wiesz, kiedy jest lunch.
Nie martwię się, że ta nowa nas przyćmi.
Jeszcze nas nie zna.
Hej, Eleanor!
Ty to pewnie Eleanor.
Lucky Prescott. A to Duch.
Witaj w Uskoku Palomino.
Przepraszam, możesz się przesunąć?
Fasolek i ja zawsze badamy tor wyścigowy.
Właśnie. Jesteśmy gotowy na wygraną.
Najpierw musisz pokonać mnie i Ducha.
To najszybszy koń na stepie.
Miło, ale nie jesteśmy na stepie.
Nigdy nie widziałem takiej tresury.
A nie jesteśmy nawet na torze.
Wszyscy na start!
Witaj, Eleanor,
Fasolku.
Nowy jeździec, nowy ranking.
Wszyscy na miejsca!
Nie daj się zastraszyć.
Może jest dobra, ale nie lepsza od nas.
Na start.
Gotowi, start!
- Dalej! - Wio!
- Jedź, Fasolku! - Pędź!
Damy radę!
Szybciej, Duchu!
Dogonimy ich!
Leć, Fasolku!
- Dalej! - Pędź!
Teraz!
Dawaj, Duchu! Uda ci się!
Spokojnie.
Tak!
Cudnie, Fasolku!
- Byłaś wspaniała! - Tak!
- Super! - Ale jest szybka!
Gratulacje!
Dzięki.
Lucky.
Ty też dobrze jeździsz,
miałem cię za niepokonaną.
A jednak.
Lucky!
Świetny wyścig. Prawie wygrałaś.
Prawie.
Wybacz, że byłam trochę niemiła.
Fasolek i ja skupiamy się przed wyścigiem. Tak już mamy.
Pewnie, nie martw się. Wygramy następnym razem.
Zobaczymy.
Chodźcie tutaj.
Oto tygodniowy ranking.
Jestem w sztafecie!
To moje imię!
Co?
Jak to razem?
Powinnam być pierwsza, wygrałam.
Ledwo co.
To chyba pomyłka.
Wcale nie.
Obie dobrze jeździcie.
Ale nie świetnie. A tego potrzeba, by wygrać zawody.
Macie potencjał na zamykające.
Serio?
Eleanor wchodzi w zakręty jak rakieta.
A Lucky jest lepsza na prostej.
Więc obie będziemy zamykającymi? Jak to?
To byłoby ciekawe, ale nie.
Uczcie się od siebie nawzajem.
- Co? - Czemu?
Potrenujecie razem przez tydzień.
Podszkolicie wasze braki.
Pod koniec tygodnia zdecydujecie, która jest lepsza.
My?
Dobrze słyszałaś.
Trenerka ma niesztampowe metody nauczania.
Skup się na pozytywach.
Trenowanie z mistrzynią na pewno ci pomoże.
Tak. A ja chętnie pokażę ci, w czym jesteś słaba.
- Dobrze. - Dobrze.
Gdzie byłaś?
Na porannym spacerze z Charlesem.
Jest w planie.
Zrobiłam Charlesowi ciasto owsiane.
Chciałam go najeść i uśpić, a teraz jest zimne.
Charles to moje zadanie! Jako pracownika.
Jeśli nie przestrzega on planu,
zarządca musi wkroczyć i... zarządzić.
Poza tym to nie pora na jedzenie. Ani drzemkę.
Charles nie ma chwili na bycie dzieckiem.
I drzemie tylko 20 minut z rzędu, więc nie sypia w nocy.
O co chodzi?
To normalne u źrebaka.
Serio, mój plan działa.
Bazowałam na źrebakach taty.
Zimne też jest dobre.
Gotowa, mądralo?
Proszę bardzo, niepokonana mistrzyni.
Masz rację. Nogi poniosą nas daleko.
I kopyta.
Dalej, Fasolku!
Gdy wchodzisz w zakręt,
musisz poruszać się z koniem.
Koń wchodzi w nie ostrzej,
a ja nie boję się, że spadnę.
Dobra, spróbuję.
Żyję!
Duch nie ma siodła. Niczego się nie trzymam.
- Jest lepszy sposób? - Tak właśnie wygrywam.
Wrócimy do zakrętów.
A ty przyspieszaj na prostej.
Żeby zmniejszyć tarcie, pochylam się.
Teraz ty.
To się nie uda.
Nawet nie spróbujesz?
Ja już spadłam przy twojej metodzie.
Dobrze.
Szybciej, Duchu! Zostaw za nami kurz!
- Dalej, Fasolku! - Dobrze, mały!
To nie działa.
Wygrałam tamten wyścig.
Był tylko jeden.
Ja wygrałam ostatnie cztery.
Zgodziłyśmy się na to.
Jestem w drużynie dłużej.
Nasza trenerka dobrze wie, co robi.
Choć tym razem za nią nie nadążam.
Nie możemy się poddać.
Dobra, wejdź od nowa w zakręt.
Myjesz Charlesowi zęby po kolacji,
a rano nie.
- Myję je przed śniadaniem. - Przejmę to zadanie.
A skoro śpi tylko po 20 minut,
zwiększymy czas zabawy do czterech godzin.
Też się tym zajmę.
Słuchasz mnie?
Cześć.
Co jest?
Dziś pierwszy trening sztafety.
Muszę być w lesie przed startem. Jestem zamykającą!
To wspaniale, Lucky!
Więc zdecydowałyście, że to ty?
Po tygodniu ćwiczeń
obie dobrze wiemy, kto na to bardziej zasłużył.
- Co tu robisz? - Co ty tu robisz?
Zamykam sztafetę.
Serio masz się za lepszą?
Jestem najszybsza w drużynie.
Ciężko pracowałam.
Nie wspięłaś się w rankingach.
Jesteś tu nowa.
Jestem tu, bo wygrywam.
Byłam lepsza.
Na treningu! Nie spadnę na trzecią pozycję.
Ja też nie.
Słodkich snów, mały.
Obudziłaś go!
Dlaczego śpi? Spójrz na plan, pora na kolację.
Spał już prawie godzinę. Myślałam, że prześpi noc.
Mówiłam ci, musimy to zmienić.
To nic, przejmę usypianie go.
Więc nic mi nie zostanie. Wszystko zabrałaś.
Bo nie trzymałaś się planu.
Te plany nie działają.
Trzymamy się ich, bo jestem zarządcą.
Gdybyś to robiła, koń spałby dłużej niż 20 minut.
Nie gadaj mi tu o śnie, pani zarządco.
Rezygnuję! I Charles też!
Idziemy na swoje.
Nikt nigdy mną tak nie rządził.
A pracowałam dla Kłaka!
Skończ z przygotowaniami. Nie jedziesz.
Kto tak mówi? Ja też na to zasługuję.
Musiałam ciężko pracować, by tu być.
Wiesz co? Zazdrościsz mi.
Bo cię pokonałam.
Wcale nie! I tego nie zrobiłaś.
Jesteś i zrobiłam.
Lucky! Eleanor!
Jack!
Znalazłem was.
Nie wróciłyście na pozycję?
Paproch jest wykończony. Ja też.
Przejechałeś całą drogę?
Więc która miała jechać trzecia?
- Ona. - Ona.
W porządku, mały?
Trochę się chwieje.
Na pewno nic... O nie!
- Jack! - Jack!
Jack!
- Co robimy? - Daj linę.
Dobra, mały.
Żadnych zasad ani planów.
Charles rządzi. Rób, co chcesz.
Leć!
Baw się! Biegaj!
Chodź!
Złap mnie!
Tak. Biegaj, aż się zmęczysz i padniesz do snu.
A wtedy i ja się prześpię.
W końcu.
Juhu!
Nie odpływaj.
Pomogę ci. Będzie dobrze.
Dalej. Dasz radę.
Spokojnie.
Prawie.
Dość.
Zawieźmy go do lekarza.
Jedź, jesteś szybsza.
- Kilka razy pokonałaś mnie. - Ledwo co.
Paproch! Duch! Wio!
„Gdy konik pierwszy raz zobaczył motyle, bał się,
ale chciał się z nimi zaprzyjaźnić. I tak zrobił”.
Jest szczęśliwy.
Słodziak się wybiegał, zjadł i zasnął.
Śpi już od godziny.
Wybacz. Powinnam była cię posłuchać.
Miałyśmy współpracować, a ja tego nie robiłam.
Uznałam, że wiem lepiej.
No i...
myliłam się. Powinnam była dać ci spokój,
zamiast wisieć nad tobą i śledzić twoje ruchy.
Wybaczam ci.
W przyszłym tygodniu zobaczysz, jak się zarządza.
Umowa stoi.
Jack ma wstrząśnienie mózgu,
ale wyzdrowieje.
Brawa dla Lucky i Eleanor za szybką akcję ratunkową.
To dzięki Eleanor.
Pędziła z nim jak strzała.
Nie widziałam szybszego jeźdźca.
Lucky była świetna.
Jeśli nie wyciągnęłaby Jacka z parowu,
moje tempo byłoby na nic.
Ale gdybyś nie pomyślała, żeby pomóc...
Dość.
Wszyscy pięć okrążeń.
Prescott, Kimble, za mną.
Szkoda, że muszę podkopać nową przyjaźń,
ale wasze sprzeczki kogoś zraniły.
Nie pozwolę na taką lekkomyślność w mojej drużynie.
Dostałyście jedno zadanie,
podjąć własną decyzję.
W zamykaniu sztafety nie chodzi tylko o tempo.
Ale o dojrzałość.
Żadna z was mnie nią nie powaliła.
Przepraszam.
Ja też.
I co teraz zrobimy?
Trenerko, Eleanor powinna zamykać.
Jest najszybsza.
Jesteście pewne?
Dobrze, rozgrzejcie się z resztą.
Dzięki, to wiele dla mnie znaczy.
Jesteś najlepsza... na razie.
Wyzwanie.
Zapracuję na tę pozycję.
Pewnie, długo czekałam na godnego przeciwnika.
Po wspólnych treningach
Uskok Palomino z marszu wszystko wygra.
Trenerka jest podstępna.
Dobra, moi drodzy!
Olson, Alice, Brown, najpierw wy.
Jedziemy!
Napisy: Marta Przepiórkowska