Zabierz te pudła.
Przyniosę je.
Proszę ustawić niebieską kanapę przy wejściu.
Dziękuję.
Mamy nowych sąsiadów? Widzisz?
Miło wreszcie mieć sąsiadkę.
Dom stał pusty od miesięcy.
Dobrze wiedzieć, że córka będzie miała z kim się bawić,
gdy podrośnie.
Chcesz mieć więcej dzieci?
Chciałabym.
Taką dziewczynkę jak twoja.
Pewnie.
- Mam już nawet imię. - Jakie?
Sara.
- Piękne. - Tak.
- Mogę ją potrzymać? - Tak.
Mogę się nią zajmować, gdy będziesz w pracy.
Dziękuję.
Spójrz, Álex.
Twoja nowa koleżanka.
Jak ma na imię, Cristino?
- Marifer. - Marifer.
Jak ładnie.
To twój mąż?
Tak. W dniu naszego ślubu.
Pracuje w Guadalajara. Odwiedza nas, kiedy może.
Ma już wybrane imię?
Dam jej na imię Clara.
Kiedy masz termin?
Niedługo.
- Jesteś zamężna? - Mąż dużo podróżuje.
Wyjeżdża i wraca. Czeka na mnie na zewnątrz.
Ale proszę się nie martwić.
Siostra zajmuje się moją starszą córką Marifer.
Po porodzie pomoże mi z Claritą.
- Będę pracować. - Nie.
Matka i dziecko są nierozłączni.
Drzwi tego domu są otwarte dla was obu.
Bardzo pani dziękuję!
Z przyjemnością cię tu zatrudnię.
Bycie mamą
to praca na pełen etat.
Ale to najwspanialsza praca, prawda?
Zgadzam się.
Dostałam pracę, skarbie.
- Gdzie Abel? - Zniknął.
Nie wiemy, co się stało.
Musiał przekupić strażnika nocnego,
żeby go wypuścił.
Dwa dni go nie ma.
Jeśli się z tobą skontaktuje, musisz nas od razu powiadomić.
Abel może być niebezpieczny.
Rozumiesz? Halo!
To był najwspanialszy dzień.
Prawdę mówiąc, miałam szczęście.
Abel jest bardzo dobrym mężem.
I cudownym tatą.
- Wspaniale. - Tak.
Ta praca odmieni nasze życie.
Lazcanowie to dobrzy ludzie.
Marifer to moja siostra.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Zabierz moją córkę.
Kluczyki, skurwielu.
Álex?
Spokojnie.
Chodźmy.
Idziemy.
Tylko nie moja rodzina, skurwielu.
Już dobrze.
Już.
W porządku.
To koniec koszmaru.
- Już dobrze. - Mój ojciec.
- Nic mu nie jest? - Zajmie się tym skurwielem.
Dopilnuję, żeby to się nie powtórzyło.
- Odpocznij. - Álex.
Nic nie mów.
Nic nie mów. Spokojnie.
Wstawaj, zasrańcu!
Co jest?
Będziesz czekać całą noc czy mnie zastrzelisz?
César!
Nie lubisz gierek?
Chyba że chodzi o krzywdzenie kobiet?
Jesteś potworem.
Wstawaj, skurwielu.
Potworem?
Jak Mariana?
Ją też zastrzelisz?
Racja. Przecież nie masz pojęcia.
To ona zabiła Sarę.
Kazała Elroyowi przeciąć linki spadochronu.
César!
- Co z moją córką? - Gdzie Sergio?
Możemy ruszać. Tyle wystarczy.
- Co… - Otwieraj. Chcę być obok niej.
Córeczko.
Muszę z tobą porozmawiać.
Mam pewien plan.
Patrząc na akta sprawy, możemy udowodnić, że synowa nie jest w stanie…
Była synowa.
Racja.
Najpierw potrzebujemy badania DNA,
żeby udowodnić, że to dziecko pani zmarłego męża.
Świetnie.
Róbmy, co trzeba.
Proszę mi zaufać.
Mamy doświadczenie w sprawach o ojcostwo.
A ja, co ważniejsze, jako matka.
Cieszę się, że pomaga mi pan zrobić to, co należy.
Dobrze wiedzieć, że ktoś wierzy
w boską sprawiedliwość.
Co z Elisą?
Śpi.
Jest wojowniczką. Prawdziwą Lazcano.
Rodolfo i José María nie przeżyliby tego.
Nie wytrzymaliby.
Co zrobiłeś Sergiowi?
Całe pierdolone życie
spałeś z takim samym potworem.
Nie wiedziałeś?
Nie powiesz mi?
- Umarli milczą. - Nie pieprz.
Jeśli nie chcesz gadać, wali mnie to.
Ale musisz wyjaśnić, jak ocaliłeś Sarze życie.
Przed wypadkiem ze spadochronem 18 lat temu
uratowałem ją przed kimś, kto chciał ją zabić.
Przed kim?
Facetem zakopanym na twoim podwórku.
Wiedziałem.
Abel Martínez.
Pojedynczy strzał między oczy.
Kim był ten człowiek i czemu chciał skrzywdzić Sarę?
Nie wiem. Ja nie zadaję pytań.
Mam jeszcze jedno pytanie.
Czemu Sergio miał fałszywy paszport
na nazwisko Abel Martínez?
Abel Martínez Osorio. Znasz go?
Bierzesz jego dowód?
Gdyby sprawy się skomplikowały.
Albo gdy gliny będą siedzieć mi na karku.
Zadbam o jego wieczny odpoczynek, a on o moje problemy i sekrety.
Ręka rękę myje, noga nogę wspiera.
Przez 20 lat udawać trupa, żeby uniknąć sprawiedliwości.
Nie wiedziałem, co knuje.
- Dokąd jedziemy? - Spokojnie, córeczko.
Uspokój się.
Nie ruszaj się.
- Jedziemy do szpitala. - Tata?
Wróciłem do żywych, żeby cię uratować.
Już dobrze. Odpocznij.
Spokojnie.
Leż tutaj.
Połóż się.
Szpital jest dwa kilometry stąd.
- Mam więcej pytań. - Pozostaną bez odpowiedzi.
Powiedz Marianie. Niech wszyscy wiedzą, że Elisa żyje.
Córeczko.
Popełniłem w życiu wiele błędów.
Mnóstwo.
Ale zawsze leżało mi na sercu twoje dobro.
Zawsze.
Bardzo cię kocham.
Chroń moją córkę.
Za wszelką cenę.
Doktorze, proszę.
Nie chcę być jak ojciec.
Dzień dobry.
- Jak się stąd wydostaniemy? - Nie martw się.
Na rogu czeka auto. Chodźmy.
- Musimy ukryć twojego brata. - Mamo, nie jestem już dzieckiem.
Mam plan.
Jeszcze kawałek.
Dokąd jedziemy?
Cześć.
Spokojnie. Będzie dobrze.
Mam wszystko pod kontrolą.
Ruszamy.
Pacjentka nazywa się Elisa Lazcano.
Chcę wiedzieć, jak się czuje i jaka jest diagnoza.
Słucham?
Zadzwonię później.
Dziękuję.
Wchodź.
Mam to, o co prosiłeś.
Dzięki, że mnie wysłuchałeś.
Muszę odpocząć.
MAM INFORMACJE O MARIFER.
KIEDY MOŻEMY SIĘ SPOTKAĆ?
Jutro u mnie w domu.
Tym razem mnie nie zawiedź.
Co masz?
Więcej zdjęć.
To te, które dał ci Elroy?
W szpitalu, po wypadku na motocyklu.
Nie wiem, czy powinieneś je oglądać.
Czemu przynosisz je po tylu latach?
Wiedziałeś o podwójnym życiu Sary i mi nie powiedziałeś?
Powiedzieć? Jak miałbym spojrzeć ci w twarz?
No tak.
Nigdy się nie przyjaźniliśmy.
Nie.
Mówiłeś, że wiesz coś o Marifer.
- Muszę ci coś powiedzieć. - Mów.
Nie szukałem cię, bo nie wiedziałem, jak zareagujesz
na narkotyki.
Jakie narkotyki?
Sara i ja sprzedawaliśmy narkotyki.
Nie wiedziałeś?
Zawsze powtarzają się dwa czynniki.
Zaburzenia nastroju
i środki odurzające.
Wisiała mi kasę.
To nie wszystko.
Chciała mnie zabić.
Przecięła mi hamulce.
W Valle postanowiłem się z nią skonfrontować.
- Tęskniłem za tobą. - Wystarczy.
Co to za ponura mina?
Nie cieszy cię mój widok?
- Gotowi? - Tak. Ruszajmy.
Pokłóciliśmy się. Nikt nas nie widział.
Powiedziałem, że zapomnę o przeszłości.
Ale miała dotrzymać obietnicy.
Nie zrobiła tego.
Wydała mnie rodzinie.
Dzień dobry.
Tu Sara Guzmán, przyjaciółka państwa syna.
Trochę się o niego martwię.
Widziałam, jak sprzedaje i bierze narkotyki.
Tak.
Trawka, ecstasy, kokaina.
- Pana syn sprzedaje… - Co ty wyprawiasz?
Już po tobie, suko.
Zabiłeś moją siostrę?
Spójrz mi w oczy.
Przeciąłeś te linki?
Odpowiedz mi.
Nie.
To nie ja.
Nie zabiłem Sary.
Rodzice zabrali mnie z Meksyku. Myśleli, że zepsuta uprząż spadochronu
czekała na mnie.
Dlatego zniknąłem na tyle lat.
Co to jest?
Tylko w ten sposób mogę was bezpiecznie wywieźć.
Albo to,
albo czekanie tutaj, aż matka odbierze ci dziecko.
Wiedziałeś o tym?
Tak.
Mój brat nie wyrośnie na Lazcana.
Twój syn
dostanie szansę, jakiej my nie mieliśmy.
Ty też?
Rodolfo zadzwonił. Opowiedział, jak chce cię wydostać.
Uznałem, że to dobry pomysł.
Dziękuję.
- Nie. - Nie zasługuję na to.
Liczy się tylko to,
żebyś uciekła z synami jak najdalej od tego szamba.
Uważaj na siebie.
Muszę się zbierać.
Dziękuję.
Młody.
Bardzo cię kocham, stary.
Bardzo.
Zamknij się już.
- Dzięki. - Trzymaj się.
Ostrzegałam cię, kretynko.
Miałaś trzymać swojego bandziora z dala,
żeby nie spieprzył nam planów.
A ten twój debilny chłopak schrzanił wszystko już zza grobu.
- Mój były. - Nie mam ochoty na żarty.
Skąd mogłam wiedzieć, że jego brat zabije Lorenza?
Ale zabił go.
A jeśli José María nie będzie chciał wychowywać córki sam?
- A jeśli odda ją do adopcji? - Nie.
Mamy przesrane, bo nie jesteś jej matką.
I nigdy nie dowiemy się, co zrobili naszej mamie.
Musimy przyśpieszyć.
Co to znaczy?
Zabieraj się do roboty.
Dzisiaj.
Przepraszam. Kiedy otwarcie wystawy?
O ósmej.
Dziękuję.
MARTIRENE ALCÁNTARA GEOGRAFIA SKÓRY
Panie Lazcano.
Gratuluję.
- Dziękuję. - Prace Alcántary są świetne.
Wspaniałe.
Może mi pomożesz.
Czegoś nie rozumiem.
Na przykład,
kiedy patrzysz na tę pracę,
co czujesz?
Kiedy wróci twój partner, wyjaśnię to wam obu.
Nie. Nie jest moim partnerem.
Jesteśmy wspólnikami w firmie. Też mu się spodobała ta praca.
Musiał wyjść. Żona dzwoniła. Sam rozumiesz.
To dobrze.
Może kawy?
Nie.
Pięć lat.
- Pięć lat? - Tak.
Nieźle.
Mój najdłuższy związek trwał pół roku.
Mogę wiedzieć, co się stało? Czemu zerwaliście?
Postanowiłem mu powiedzieć, że chcę zostać ojcem,
a on uciekł.
Naprawdę?
Wciąż o tym marzysz?
- Dalej chcesz być ojcem? - Tak.
Nigdy nie przestanę o tym marzyć.
Bardzo cię kocham.
Wszystko będzie dobrze.
Na dole jest policjantka.
Chce, żebyś opowiedział, co widziałeś i co wiesz o śmierci Lorenza.
To moja wina.
Oczywiście, że nie.
Mogłem powiedzieć, że dziecko to szalony pomysł.
Powinienem był odmówić.
Gdyby Clara nie zaszła w ciążę, Lorenzo byłby tutaj,
na twoim miejscu.
Nie obwiniaj się. Posłuchaj.
Nie obwiniaj się.
To najgorsze, co możesz sobie zrobić.
Poczucie winy jest do dupy. Zżera od środka. Wiem coś o tym.
Nie zasłużyłeś na to.
Przybliż. Tam.
Marifer?
Wiesz, co to oznacza?
Ale…
Marifer była w Valle w dniu śmierci mojej siostry?
Czemu do cholery się chowa?
Może badała zaginięcie matki.
Twierdzi, że stoją za tym Lazcanowie. Wiesz coś o tym?
To ty?
Co ty tu, kurwa, robisz?
Musisz wziąć głęboki oddech,
zejść na dół i powiedzieć policjantce, co wiesz,
żeby znaleźli mordercę Lorenza.
Mówiłem, że to moja wina.
Ja go zabiłem.
Miałeś rację.
Lazcanowie to sukinsyni, którzy krzywdzą innych,
bo tylko to potrafimy.
Kogo my tu mamy?
Boisz się?
To porwanie.
Nie mogli oboje zniknąć.
Chcę rozmawiać z dyrektorem szpitala.
- Nie, chcę pomówić z dr. Cohenem. - Chwileczkę.
Co ty tu robisz?
Pani Mariano,
musimy porozmawiać.
- Jak mnie tu znalazłaś? - Byłam u pani w domu i mi powiedzieli.
Musi mnie pani wysłuchać. Moja siostra Marifer
oszalała i myśli, że pani lub don César zrobiliście coś naszej mamie.
- I że dlatego zniknęła. - Nic o tym nie wiem.
Namówiła mnie, żebym urodziła dziecko Chemy.
Miało posłużyć do szantażu, żeby powiedziała pani prawdę o mamie.
Jeśli dowie się, że rozmawiałyśmy,
nie wiem, co zrobi.
Proszę mi pomóc.
Wiem, że jest pani niewinna.
Ufam pani i pani rodzinie.
A czy pani ufa mi?
Co zrobisz?
Dzięki za pomoc, ale dalej będę działać sam.
Mogę mieć ostatnią prośbę?
Mógłbym zajrzeć do pokoju Sary?
Muszę zamknąć ten rozdział.
Pięć minut.
Álex.
Też chcę wiedzieć, kto zabił Sarę.
Pieprzona suka.
Musimy pogadać.
MUSIMY POGADAĆ
Wiem, kim jesteś.
Kiedy możemy się spotkać, Marifer?
Pieprzona suka.
Kiedy to ogłoszą?
Świetna robota.
Ojciec byłby z ciebie dumny.
Do widzenia.
- Chema. - Daj mi spokój.
Chodzi o Álexa.
Co z nim?
- Zapłaci za wszystko, co nam zrobił. - Álex nic nie zrobił.
Wręcz przeciwnie.
Spieprzyliśmy mu 18 lat życia.
Otwórz oczy, stary.
To Álex za wszystkim stoi.
Za śmiercią taty,
porwaniem Elisy i zamknięciem kasyna.
Odkąd wyszedł z więzienia, zawaliło się całe nasze życie.
Wszystko zaplanował.
Czemu mówisz jak ojciec?
Co?
Po jego śmierci zajmiesz miejsce wielkiego Césara Lazcana?
- Przestań pieprzyć. - Ty nie pieprz!
Álex nie jest niczemu winien.
To my wszystko spierdoliliśmy. Wiesz o tym.
Ale jesteś zbytnim tchórzem, żeby to dostrzec.
- Z kim rozmawiałeś? - Z prawnikiem.
Czemu miesza się w sprawy Álexa?
Powiedział, że wystawiono nakaz aresztowania Álexa
w związku ze śmiercią Abla Martíneza.
Ten skurwiel spieprzył mi życie.
I musi za to zapłacić.
Ostrożnie! Odbiło ci?
Matka mnie zabije, jeśli rozbijesz tę rzeźbę.
Miało być pięć minut.
- Co robisz? - To moje.
Ukradła to z mojego domu.
Napisy: Agnieszka Komorowska