On jest w moim domu. Chce mnie zabić.
Szybko, proszę.
Saro!
Jestem.
Saro!
Okłamałeś mnie.
Proszę, nie!
Nie!
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Kogo ty, kurwa, chronisz?
Zadałem proste pytanie. Kto był ojcem dziecka Sary?
Co tu się dzieje?
Rozmawiamy z matką o przeszłości.
Zostawcie ją za sobą.
Widziałaś Sergia?
Bez zrozumienia przeszłości
jest się skazanym na te same błędy.
Przeszłość to mój najmniejszy problem. Twoja siostra…
Jutro finalizuję rozwód.
Wiesz czemu?
- Bo jesteś złamasem? - Nie. Po śmierci Sary miałem wazektomię.
Nie mogę mieć dzieci.
I co powiesz?
Kto zrobił Sofíi dziecko?
Gratulacje, dupku.
Będziesz tatusiem. Super!
A ty? Na pewno ucieszy cię…
Jak je nazwać?
Wnuczę? Pasierb?
Przeszłość zawsze wraca.
Jeśli jej nie zrozumiemy,
może nas wyruchać.
Jesteście siebie warci.
Nie chcę was więcej widzieć.
Nie rób scen, Mariano.
Nie udawaj, że obchodzi cię, co robię.
Czy z Sofíą to prawda?
Nie wiem.
Pomóż mi.
- Znów potrzebuję twojej rady. - Będzie nosić twoje nazwisko?
Przed 18 laty wiedziałaś, co powiedzieć.
Poproś Álexa, żeby wziął winę na siebie.
Niech powie, że to on założył Sarze spadochron.
Że sterował łodzią.
Daj mu cokolwiek zechce, byle się zgodził.
Obiecaj pomóc jego matce.
Załatwić jej nową nerkę.
Nie możemy ryzykować przyszłości Rodolfa.
- Zrobiłem to, o co prosiłaś. - Myślałam, że to tylko romans.
Bezimienna, anonimowa kobieta.
Ale zrobienie dziecka
własnej synowej?
Kim ty się stałeś?
W jakiego potwora się zmieniłeś?
Elisa nas zdradziła.
Kocha Álexa.
- Pomogła mu w zemście. - No proszę.
Niedaleko pada jabłko od jabłoni. Wzięła przykład z ciebie.
Nikt nie zna cię tak jak ja.
Tylko ja wiem,
że twoje cholerne kasyno
powstało ze spadku po moich rodzicach.
Uważaj
i nie narażaj mojej rodziny,
bo poznasz mnie z nieznanej ci dotąd strony.
Nie wiesz, do czego jestem zdolna.
Mariano.
Daj mi spokój. Nigdy więcej mnie nie dotykaj.
- Nie zbliżaj się do mojej córki. - Doña Mariana…
Wyjdź, bo wezwę ochronę.
Nie brzmi pani jak ktoś, dla kogo byłem jak syn.
Kto przysięgał, że nie spotka mnie nic złego.
Kazałam ci się wynosić!
Chwila.
Muszę wiedzieć coś o Sarze.
Spędzała w Valle dużo czasu.
Proszę opowiedzieć mi o waszych relacjach.
Co łączyło ją z Césarem?
Ochrona!
- Nie skończyliśmy. - Nie dotykaj mnie!
Sara była wariatką.
Przeklinam dzień, w którym Rodolfo ją poznał i przyprowadził.
Cieszę się, że nie żyje.
Niszczyła wszystko, czego się dotknęła. Oszukała mojego syna.
Niech mi pani opowie o dziecku Sary.
- Co wiesz? - To nie Rodolfo był ojcem.
A więc kto?
Sara!
Nicandro.
Nicandro był ojcem. Widziałam, jak zwodzili mojego syna.
- Przecież oni się nienawidzili. - Álex.
Co ty tu robisz?
Wiem, co się stało. Chciałam zobaczyć, co z Elisą.
Pani Mariano, dawno się nie widziałyśmy.
W rzeczy samej.
I nagle pojawiacie się obie z siostrą.
- Nie wiadomo skąd. - Byliśmy jak rodzina.
Tak pani powtarzała.
Mama przez lata pracowała jako kucharka Lazcanów.
Pamiętasz ją? Miała na imię Cristina.
Ma.
Pokorna i lojalna Cristina.
Niektórych rzeczy się nie zapomina.
Jak tego, co twoja siostra zrobiła mojemu synowi.
Koniec rozmowy.
O co chodzi? Co zaszło między nią a Césarem Lazcanem?
Jedź ze mną do domu.
Co tam, blondasku? Chcesz kawałek?
Jak tu wszedłeś?
Życie jest do dupy.
Jednym trafiają się takie hacjendy,
innym puszczalskie szmaty,
które wpadają z pierwszym lepszym fiutem.
Moncho, wyjdź, proszę.
Widziałeś tę zdzirę?
Nie pozwala mi się dotknąć.
A kiedy nie mogę poruchać, mam zły humor.
I co z tym zrobimy?
Jak to naprawimy, gnoju?
- Nie wiem? - Milion peso w gotówce na jutro.
Odbiło ci?
- Nie możesz… - Stul pysk.
Co, fiucie?
Myślałeś, że nie dowiem się, że jesteś synalkiem bogaczy?
Miej się na baczności.
Bo inaczej czeka cię…
Wiedziałaś, że Sara ukryła pamiętnik?
Daj spokój.
Przyjaźniłyśmy się.
Poza tym zapisywała od cholery notesów.
Wiedziałaś, że prowadzi podwójne życie?
Była moją przyjaciółką.
Znałaś doktora Alanísa?
- Psychiatrę? - Tak.
Nie osobiście,
ale twoja mama i Sara o nim rozmawiały.
Czemu tylko ja nie wiedziałem, co dzieje się w moim domu?
Miałeś obsesję na punkcie Lazcanów.
Lubiłeś przesiadywać w ich posiadłości. Całe dnie o nich gadałeś.
Spójrz.
Widzisz to?
Pamiątka po Sarze.
Od nożyczek.
Niemożliwe.
I szczerze,
nie chcę nawet mówić, ile razy uderzyła waszą mamę.
- A co z Nicandrem? - Co takiego?
Nie wiem, kurwa. Chyba żyje.
- Albo to on leży w kostnicy. - Co?
Nie myślisz chyba, że ciało na twoim podwórku…
Nicandro był ojcem dziecka Sary?
Nie powiedziała mi.
Poza tym nasza przyjaźń…
nie skończyła się dobrze.
Słuchaj.
Skąd ta obsesja na punkcie dziecka Nicandra i Sary?
César Lazcano i jego wspólnik Sergio
znają prawdę.
Daj mi to.
Pięć. Cztery. Trzy. Dwa.
Teraz kolej Nicandra. Przestań!
I jak?
Jak sprawy między José Maríą i Lorenzem?
Do dupy.
To chyba dobrze?
Rób, co trzeba, żeby zapomniał o Lorenzu.
Będzie ciężko.
- Kocha go. - Żaden facet nie umie być sam.
Szybko znajdują zastępstwo.
Powiedz to Monchowi. Zadręcza mnie całymi dniami.
Wczoraj mnie szantażował.
Chyba, kurwa, kpisz! Zajmij się tym swoim bandziorem.
Może zniweczyć nasze plany.
Zobacz, jak daleko zaszłaś.
Zajście w ciążę nie było trudne.
Ale jak mam go w sobie rozkochać? To niemożliwe.
- Jest megagejem. - I co z tego?
Wskocz mu do łóżka, stań na głowie, byle doprowadzić go do szaleństwa.
Spraw, żeby nie mógł żyć bez ciebie i dziecka.
Posłuchaj mnie.
I jak?
- Mogę wyjść? - Tak.
Podpisałem wypis.
Dziękuję.
Czy nie czeka na mnie jakiś Álex?
DOWODY PRZECIW CÉSAROWI LAZCANOWI
Tak? Co tam?
Nic?
Musi być sposób, żeby dowiedzieć się, kogo zakopano na moim podwórku.
Sprawdź to nazwisko.
Nicandro Gómez de la Cortina.
- Otwórz! To ja. - Dzięki.
Bomba?
Naprawdę? Taki był plan.
Wysadzenie siebie razem z moim ojcem?
Twoja pieprzona zemsta!
Ty możesz zabijać, kiedy ci się żywnie podoba?
„Lazcanowie zabili moją siostrę, więc i ja mogę ich pozabijać”?
Oko za oko. To nie jest sprawiedliwość.
Kto mówił, że chcę sprawiedliwości?
Twoja siostra była chora.
Widziałeś pamiętnik.
Psychiatra mówił, że miała problemy. Poważne problemy psychiczne.
Co chcesz powiedzieć? Mam odpuścić zabójcy siostry?
Jesteś gotowy kogoś zabić?
Zrobię to, nawet jeśli ktoś będzie musiał zginąć.
- Elisa. - Posłuchaj.
Próbowałam, przysięgam.
Mam nadzieję, że zaznasz spokoju
i że to się wkrótce skończy.
Musisz podjąć ostateczną decyzję.
Żegnaj, Álex.
Napisałem maila z dowodami dotyczącymi śmierci Flor Sánchez
i dziewczyn, które twój ojciec trzymał w piwnicy.
Wystarczy jedno kliknięcie, a informacje trafią do mediów i policji.
No i?
Czemu ich nie wysłałeś?
Ojciec maltretował kobiety.
Był przestępcą.
Wiesz, że jeśli wciśniesz ten klawisz, spędzi resztę życia za kratami?
To dłużej niż 18 lat, które odsiedziałem.
Ja wierzę w sprawiedliwość.
Bez względu na cenę.
WYSŁANO
Zawsze byłam po twojej stronie.
Ale chyba tego nie rozumiałeś.
Naprawdę mi przykro.
Dziękuję.
Wybraliśmy zupełnie odmienne ścieżki.
Jedźmy.
A może to?
Co jest?
Jestem Lorenzo.
Możesz robić ze mną, co chcesz.
Clara.
Abel Martínez Osorio.
To u niego w szpitalu była twoja mama.
To pewnie lekarz, który chce mnie zamknąć.
Muszę wiedzieć, kim jest i po co mama do niego poszła.
- Nie możesz sobie odpuścić? - Nie udawaj świętej, suko.
Myślisz, że nie wiem, że knujesz przeciw mnie z matką?
Też chcesz mnie zamknąć.
- Jeśli będziesz… - Zamknij się!
Nikogo nie potrzebuję.
Wiesz czemu? Bo wszyscy chcą mnie zabić.
Chcecie mojej śmierci.
Sara.
Daj spokój.
Sara!
Nikogo nie potrzebuję.
Wszyscy chcecie mojej śmierci.
Pomóc w czymś?
Przyszłaś w odwiedziny?
Abel Martínez Osorio.
To ciekawe.
Nikt go nie odwiedzał, a w tym tygodniu ma już dwoje gości.
Czym sobie zasłużył na taką sławę?
Jak ci na imię?
- Sara. - Chodź ze mną.
Zaczekaj tam.
Oto Abel.
Zachowuj się.
Macie 15 minut.
Ludzie są tu
bardzo głośni.
Wszyscy tu skrzypią.
Przypomniałaś sobie o mnie.
Wyglądasz jak twoja matka w młodości.
Bardzo…
wyrosłaś, Saro.
Moja mała księżniczka.
No proszę.
Matka powiedziała mi o tobie parę dni temu.
Wspomniała, że dała ci na imię Sara…
a nazwisko masz po jej mężu.
Nie wiedziałem, że mam córkę.
Kiedyś to naprawię.
Masz moje słowo.
Proszę schować telefon.
Matka ci o mnie nie powiedziała.
Nie winię jej.
To była dla niej okropna noc.
Też miewałaś takie noce?
Odpowiedz.
Jestem twoim ojcem.
Mam prawo wiedzieć, czy w twoich żyłach płynie ta sama krew.
Jestem pewien, że widzisz we mnie
pewne swoje cechy.
Nie możesz wyjść.
Przyjechałaś nie bez powodu.
Nie.
Posłuchaj mnie.
Lucía.
Twoja matka.
Nie jest dobrym człowiekiem. Może i jest kochającą matką,
ale w młodości…
Wiesz, jak to jest pragnąć kogoś,
kto cię nie zauważa?
Być w jego oczach trędowatym?
Śmieciem?
Tak na mnie patrzyła.
Byłem bezwartościowy.
Ohydny.
Ale co ja tam wiem?
Zapytaj jej.
Chciałem rozkręcić interes, wieść dobre życie.
I skończyłem tutaj.
Jesteś młoda, ładna.
Masz całe życie przed sobą.
Tak.
No proszę.
Przypominasz mnie.
Wyglądasz jak ja.
Masz moje oczy.
Identyczne.
Możemy razem stąd uciec.
Przynieś pieniądze.
Wyciągnij mnie stąd.
Nie… Nie mam pieniędzy.
Ja też w młodości nie miałem.
Takie dziewczyny potrafią…
Czas minął. Idziemy.
Chodźmy.
Rodolfo.
Przepraszam.
Wybacz mi, proszę.
- Mama… - Spokojnie.
Chcę tu mieszkać.
- Pewnie. - Rodolfo…
Nie mówiłem ci…
Nie nazywałem cię tatą.
Przepraszam za to. Jesteś moim tatą.
Ruchy! Na górę!
Policja!
Chciałbym kogoś zgłosić.
Przestępcę, który zabił wiele kobiet.
Sergio Hernández.
- Na górę! - Ruchy!
Powiedziałam nie.
To policja.
Chodźmy!
- Idziemy! - Ruszać się.
Przepraszam pana.
Proszę pana.
Sergio Hernández. Stać!
Ręce do góry, tak żebyśmy je widzieli!
Lorenzo.
Co to ma, kurwa, być?
- Wyjaśnisz mi? - Nie chcę, żebyś to źle odebrał.
Jeśli…
Jeśli chciałeś ją przelecieć,
wystarczyło mi powiedzieć.
Przyrzekam, że nic…
Nie przyrzekaj.
Nie kupuję tego.
Po co było to całe przedstawienie w biurze?
Płakałeś, błagałeś.
A gdy przyszedłem z tobą pogadać,
zastałem cię w łóżku z naszą surogatką. Co to miało być?
Hej, skurwiele, gdzie jesteście?
Co jest grane?
O co chodzi?
Wpadłem po forsę i gorzałę.
Uspokój się.
Spokojnie.
- Chcę więcej gorzały. - Za tobą.
Tam stoi.
- Tam jest. - Gdzie moja kasa?
Gdzie forsa, zasrańcu?
Nie mamy jej.
Gdzie moja kasa?
- Spokojnie. - Gdzie kasa?
Proszę. José María, daj mu obrączkę.
- Na chuj mi to? - Nie!
Posrało cię? To prawnik.
To twoja wina, suko.
- Zlizuj gorzałę z podłogi. - Nie!
No dalej, kurwa!
Szybko, pedale!
- Wylizuj podłogę, skurwysynu! - Nie…
No już!
- Zabiję cię. - Przestań!
Nie! Przestań.
Álex, otwórz!
Nie widziałeś wiadomości?
Aresztowali wspólnika Césara Lazcana.
Policja zamknęła kasyno. To twoja sprawka?
Co tu robisz?
Oczywiście, że twoja.
Jesteś moim bohaterem, draniu.
Zapłacą za bycie przestępcami i tchórzami.
A co z Césarem?
Nie mam pojęcia.
Skurwiel pewnie siedzi za kratami.
To wspaniała wiadomość.
Świętujmy! O ile twoja dziewczyna się zgodzi.
Nie patrz tak na mnie.
Nie chcę żadnych kłopotów.
Elisa leci właśnie do Madrytu.
Naprawdę?
Więc nie będziemy świętować.
Pocieszę cię.
- Chcę być sam. - Czemu?
- Marifer… - Łączy nas przeszłość.
Pamiętasz, co robiliśmy?
Podobało ci się.
Pamiętasz, jak się pieprzyliśmy?
Wszędzie. Pamiętasz?
Pieprzyliśmy się w twoim pokoju,
w łazience.
Pamiętasz?
Odrobina czułości nikomu nie zaszkodzi.
Napisy: Agnieszka Komorowska