NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Straszny tu bałagan. Musimy zrobić porządek.
Tutaj stoją książki o sztuce.
Co tam?
Brakuje Gerry’ego.
Tylko jego tu nie ma.
To jego fantazje.
MÓJ DOM TO PIEKŁO
Nie!
Czemu jej syn narysował coś takiego?
BEZUŻYTECZNY
Maria!
Wezwijcie karetkę!
Pomocy!
Pomocy! Pochowali nas żywcem!
Pomocy!
Każdy akt zemsty pasuje do tego, co narysował Luis,
poza jednym.
Raul?
Mściciel tylko go okradł.
Zmiana wzorca.
Ale dlaczego?
To sprawa osobista.
Najgorsze błędy popełniamy z miłości.
Proszę.
Przyniosłem ci piwo.
Dzięki.
Kto by pomyślał, że koleś był tak popaprany?
Nie. Rysował to, żeby się wyładować.
Nie chciał tego zrobić.
Wiesz, kto będzie następny?
„To będzie krótka wiosna”.
Wiosna i pszczoły. To już było.
A może chodzi o kwiat?
No jasne. Rosita.
ZWIĘDŁY KWIAT
Nie odbierzesz?
To moja mama.
Nie ma wiedzieć, że jestem z tobą.
Wyglądasz na wykończoną.
Nie chcesz się przespać?
Nie.
Na pewno?
Co to?
Nie!
Raul, postaw mnie!
Przestań!
Idź.
Nie, ty idź.
No już.
Dobra, idę.
Gdzie jest Sofia?
Jej mama się martwi.
A co ja na to poradzę?
Porozmawiaj z nią.
Javier mówił, że jest tutaj.
Skoro tak, to lepiej pójdę sprawdzić.
Bardzo śmieszne.
Mam cię już dość.
Sofia nie chciałaby usłyszeć, że mi grozisz.
Pan Szantażysta ma nagle problem ze szczerością?
Nie bądź głupi.
Nie wiem, o czym mówisz.
Nie?
- Nie szantażowałem cię. - A porno ze mną i Susaną?
To nie był szantaż?
Wreszcie się zamknąłeś.
Idź po nią.
Poczekam tu.
Powiedz, że Quintanilla nie pieprzył Susany.
Nie ujawniłeś tego, żeby ich szantażować.
Tylko tak mogłem wrócić do szkoły.
Wiedziałeś, że jest z moją mamą. Obiecałeś, że przestaniesz kłamać.
Nie robiłem tego ze złośliwości. Chciałem być przy tobie.
- Wylaliby mnie. - Może wtedy byłoby lepiej.
Okłamywalibyśmy się.
Udawalibyśmy, że nic do siebie nie czujemy?
To nie twoje kłamstwa są najgorsze. Tylko to, że ci uwierzyłam.
Lepiej nikomu nie ufać.
Kto tak wcześnie dzwoni?
Halo?
Rosita Berry.
To ty. Dlaczego do mnie dzwonisz?
Mówiłam, że niczego od ciebie nie chcę.
Dam ci pieniądze.
Co?
Dzisiaj.
Ale musicie przyjść obie.
Nie rozumiem.
Ty i twoja siostra. Jest tak samo piękna jak ty.
Sofia!
Zdradziłeś moją mamę.
Pieprzyłeś Susanę!
Wcale nie! To znaczy…
Dałeś się szantażować Raulowi? Bez jaj!
A ty? Czemu z nim jesteś? Zapomniałaś, co wyprawiał?
Powiesz Norze albo ja to zrobię.
To był twój pomysł.
- Chciałam tylko pomóc. - Wiem.
I dzisiaj też mi pomożesz. Dziękuję. Musimy…
Nie musimy tego robić.
- No wiesz… - Musimy.
Nie mam innych opcji. Uwierz, sama tego nie chcę.
- Chodź. - Słuchaj…
- Idziemy! - Co jest?
Nie oglądaj się!
To oni?
Za rogiem zacznij biec, dobra?
Teraz!
- Na razie. - Do zobaczenia.
Kocham cię.
- Ugotuję coś dobrego. - Super.
Sofia, co tu robisz?
Muszę pogadać z Alex.
Dobra.
- Wezmę prysznic. Na razie. - Kocham cię.
- Pa. - Pa.
Co tam?
Sofia.
Jedziesz do Hiszpanii.
Skąd wiesz?
Nie byłybyście tak radosne, gdyby jechała sama.
Moi rodzice nam pomagają.
Opłacili mi nawet lot.
Wszystko gra?
Co się stało?
Wiesz co?
Mściciel nie zaatakował cię za uwolnienie Gerry’ego.
Luis zapadł wtedy w śpiączkę,
więc narysował to wcześniej.
Narysowałem to niedawno. Podoba ci się?
Masz tego więcej?
Nie, odłóż to.
Bo ktoś zobaczy.
Ten jest super.
Widać, że włożyłeś w to serce.
Hej…
Nie mów mu o tym, dobra?
Powinieneś mu to pokazać.
Spodoba mu się.
Nie, oddaj.
Zrób to.
Kawał dobrej roboty.
Pomocy!
- Wszystko w porządku? - To moja wina.
Nie powinnam była tego mówić.
Co jest, do chuja?
Gerry!
Puszka utknęła w maszynie.
- Nie wal w nią! - A co mam zrobić? Masz klucz?
To jakieś jaja.
Gerry.
Co tam, Luisillo?
Wszystko gra?
Mój napój utknął.
Cholerna maszyna. Można ją otworzyć?
- Mogę… - Nie, ta też utknie.
- Czekaj. - Już się zablokowało.
Sprawdźmy.
Udało się.
Dzięki, stary.
Mam u ciebie dług.
Gerry.
Zaczekaj chwilę.
Jasne.
- O co chodzi? - Ja…
To dla ciebie.
Sam to narysowałeś?
Tak.
Niesamowite, stary.
Uchwyciłeś podobieństwo.
Dzięki, stary.
Dzięki.
Przystojniak z ciebie.
Narysował nawet nieśmiertelniki.
- Tak, super. - Pięknie.
Co tam macie?
Ktoś narysował portret twojego syna.
Zobaczmy.
Wielbicielka?
Nie, jego kolega z klasy.
Tak, Luis.
- Jest dobry, prawda? - Uważaj.
Chłopak może być ciotą. Jeszcze cię tym zarazi.
Nie chcę w domu pedała.
Gerardo! Przestań.
Taka prawda.
Przepraszam.
Wybacz, Luisito.
Będzie super, chłopaki.
Ale najpierw zabierzcie mnie na kolację, jak królową.
- Może na tacos? - Dobry pomysł.
Co? Mało seksowne.
Tacosy? No co ty?
Przestań, Rosita. A niby co jest seksowne?
- Co? - Mam mało kasy.
- Ja zapłacę. - I dobrze.
Za mnie też zapłacisz?
- Myślisz, że jestem spłukany? - Będzie fajnie.
Rosita, musimy pogadać.
- Jestem zajęta. - Chcesz spłonąć żywcem?
Nie.
Więc musimy pogadać. Chodź.
Sofia się nie cacka.
Nie rozumiem. Nic mu nie zrobiłam.
Nazywałam go frajerem, ale tylko w żartach.
Nie rozmawialiśmy.
Dobrze.
Ale nadal nie rozumiem, co ty robisz z Gerrym.
To nie ma z tym nic wspólnego. I nie wiem, gdzie on jest.
Nie wierzę ci.
Już raz mnie zignorowałaś.
Wypuśćcie mnie!
Co? Wiedziałaś?
- Teraz zaczynam się martwić. - Uspokój się.
Lepiej zostań tutaj. Będziesz bezpieczniejsza.
Tak, zostań tu.
Dajcie mi chwilę.
Lulu!
Tak?
Rosita zostanie w biurze. Nie wpuszczaj nikogo ani nie wypuszczaj.
Zrozumiano.
Słucham.
Jaki masz plan?
Jak się masz?
Czemu nie odbierasz telefonu? Wszystko w porządku?
Przepraszam.
Po prostu…
miałam ciężką migrenę.
Potrzebuję więcej witaminy D.
Natalio…
Czego potrzebujesz?
Chcę ci pomóc.
Proszę wszystkich o ciszę!
Nie musiałeś.
Muszę was o coś spytać i proszę was o szczerość.
Czy widzieliście w szkole kogoś z materiałami łatwopalnymi?
Nie?
Skoro nikt niczego nie widział,
to muszę przeszukać wasze torby.
- Nie! Co? - To nielegalne!
To samo dotyczy waszych szafek!
To dla waszego bezpieczeństwa. Proszę zacząć od tej strony.
- Mamy się rozebrać? - Cisza!
Nie możecie!
To dla waszego bezpieczeństwa.
Torba.
- A co z moimi prawami? - Jakimi?
- Do prywatności. - Pokaż torbę.
- Natalio! - To nielegalne.
To mojej znajomej!
Proszę.
Dość!
Zostaw to, zboczeńcu! Lubisz macać bieliznę uczennic?
- Pedofil! - Waż słowa!
Trochę szacunku!
Nawet nie wiem, co jest łatwopalne.
Proszę o ciszę.
Javi, to nie moja bielizna.
Serio. To Marii.
Daj mi torbę.
- Poważnie? - O co chodzi?
- Odłóż to! - Nie muszę się tłumaczyć.
- Odłóż to! - Mamy prawo do prywatności.
- Odłóż to! - Pożyczyłem ci go!
- Wystarczy! - Podoba ci się?
Ostatnia szafka. Chyba nic w niej nie ma.
Powinnam zajrzeć do torby twojego chłopaka.
Szkoda, że nie przyszedł.
Raul nie jest moim chłopakiem.
Nie wiem, czemu nie przyszedł.
Powinnam wylać was oboje.
Ale tego nie zrobisz.
Chcesz mi coś powiedzieć?
Nie muszę mówić tego, co już wiemy.
Wiesz co? Bardzo się zmieniłaś.
Wielka szkoda.
I wzajemnie.
Nie wiem, o czym mówisz.
A przeszukiwanie szafek było okropną stratą czasu.
Ktoś próbuje być zabawny
i wciąż otwiera szafkę Luisa.
Quintanilla zakazał jej używać.
Lulu, mogę iść?
Rosita, bądź grzeczna, proszę.
Wracaj do środka.
Rosita.
Dobra.
- Gdzie jest Susana? - Poszła po coś.
- Chciałam tylko… Przepraszam! - Sofi!
- Nie. - Przepraszam. Pomogę.
Zostaw to i idź na filozofię. Za chwilę zaczną.
To straszne nudy!
Opuściłaś mnóstwo zajęć. Idź.
Zajmę się tym, spokojnie.
Santiago Mendizábal.
Co tutaj robisz?
Co tu robisz?
Co tu robisz? Zadałam ci pytanie!
Co tu robisz, dupku?
- Co tam, stary? - Cześć.
Muszę z tobą pogadać.
- Słuchaj… - Co jest?
Nie rysuj mnie więcej.
Proszę. Schowaj to.
Nie podoba ci się?
Nie rysuj mnie więcej, jasne?
Schowaj to.
- Teraz. - Co tam?
- Co tam, frajerzy? - Nic. A ty co?
Co robisz? Zostaw go.
Coś ty taki spięty?
Ale jaja! Narysował go!
Narysował mnie.
Obserwujesz mnie? Wciąż się na mnie gapi.
Narysował mnie.
- Bez jaj! - Podoba ci się?
Właśnie go pytałem, czemu to zrobił.
Dość tego.
- Daj mu buziaka. - Brzydal mnie narysował.
To pedał. Jesteś pedałem, tak?
Weź sobie te bazgroły.
Jakiś ty przystojny!
Zostaw to gówno.
- Zostaw. - Chcę zobaczyć!
Oddaj mu to.
- Gerry, dlaczego… - Zamknij się.
Zamknij się, dupku.
Cześć, skarbie. Jak się masz?
Co to za hałas?
Przełożyłam lot.
Jesteś na lotnisku?
Czemu mi nie powiedziałaś? Mogłyśmy…
Nie chcesz mnie zabrać.
Przepraszam.
I tak mi o tym mówisz?
- To i tak byłoby bolesne. - Już o tym rozmawiałyśmy.
Dlaczego?
Jesteś dzieckiem. To by się nie udało.
Wiesz co, Gabi? Pieprz się.
Wszystko gra?
Alex.
Kto mógłby to pani zrobić?
Nie wiem.
Luis był dobrym dzieckiem.
Ucierpiało wiele osób.
On by tego nie chciał.
Zgłoszę się na policję.
- Emilio, widziałeś Rositę? - Nie.
Widzieliście Rositę? Wyszła?
Dzięki.
Cześć.
Wyglądasz na zmartwioną.
Ty też.
- Widziałeś Rositę? - Nie.
Powiedziała mi o szkicowniku.
Jak wszystkim.
Jasne. Plotkara.
Gdzie Raul? Nie przyprowadziłaś go?
Nie.
Raczej nie wróci, jeśli cię to pocieszy.
Mam to gdzieś.
W porządku.
Nie chciałam cię skrzywdzić.
Miałaś swoje powody.
Jak zawsze, co?
Mamy piątek!
Co za goście!
Muszę iść.
Sofia,
nie możesz robić wszystkiego sama.
- Zawsze robiłam. - Zanim mnie poznałaś.
Nie masz pojęcia.
Ty też nie.
Chcę być sama.
Co tu robisz? Miałeś trzymać się z dala od Marii.
- Nie twój interes. - A jednak!
Odbiło ci?
Przepraszam.
Szukam Raula.
- Skąd miałam wiedzieć? - Jesteś szurnięta.
Pobiłeś go i cię wylali. Czego jeszcze chcesz?
Nie skończyłem z tym dupkiem.
Nawet nie przyszedł do szkoły.
Powiedz, co musisz.
Zrobiłam coś nie tak?
Nie.
Sofia ci pyskowała?
Nie.
- Nie chodzi o Sofię. - Dobra.
- Chcesz odwołać ślub… - Nie.
- …bo straciłeś pracę i się stresujesz? - Nie.
Otwórz.
Dobierz się znowu do mojej żony, a cię zabiję.
Nora, przepraszam.
Nora!
Złożycie zamówienie?
Tak. Poproszę empanadas i duże aguachile.
Krewetki w sosie czosnkowym i… lubicie tacosy z miecznikiem?
Ja podziękuję.
- Więc tylko dla mnie. - Dobrze.
I jeszcze kanapkę.
- Chcecie coś? - Coś jeszcze?
- Nie, chyba wystarczy. - Podzielimy się.
Nie jestem taki głodny.
- Dziękuję. Zaraz wracam. - Dzięki.
- Z limonkami. - Ja się nie podzielę.
- Jesteś głodna? - Tak.
Co tam?
Co znowu?
Miałyśmy umowę.
Mam wątpliwości.
Wejdziemy tam, schowasz kamerę tak, żeby wszystko nagrała,
ja odwrócę jego uwagę i tyle.
Trochę się z nim pocałujemy i wyjdziemy.
A jeśli nam nie pozwoli?
To celebryta.
Głupota będzie go dużo kosztować.
Co jest?
Zabiję cię, dupku!
Puszczaj, idioto!
- Nagrywamy wszystko. - Tak, Nat.
Będzie dobrze.
Proszę.
Witajcie.
Rozgośćcie się.
Cześć.
Czekaj.
Jakaś ty ładna.
Chodźmy na górę.
- Na górę? - Musicie to zobaczyć.
- Zostańmy tutaj. - Dlaczego?
Napijmy się czegoś.
Dobrze. Usiądźcie.
Czego się napijecie?
Tego, co ty.
Whisky?
Może być.
Lubicie mocną, co?
- Nagraj wszystko, a potem wyjdziemy. - Dobra.
Co robicie?
Jesteście takie nieśmiałe.
Szybko.
To was rozluźni.
Jaka śliczna buźka.
Nie, maleńka.
Oddaj mi to.
Żadnych telefonów.
Chodź.
Sofia, daj spokój.
Zostanę tu, póki nie zjem.
A potem zajmiemy się sprawami, które ciebie nie dotyczą.
A może zabierzecie coś na wynos do Daria?
Jasne. Mściciel raczej nie wie, gdzie mieszkam.
Umówiliśmy się we trójkę.
Rosita, oni nie chcą tego robić.
Co?
Ernesto na ciebie nie leci.
- No weź. - Robi to dla Daria.
Za to Dario naprawdę coś do ciebie czuje.
- Mam rację? - Nie.
Co?
NAGRYWANIE WSTRZYMANE
Gdzie jest Gerry?
Nie mów, że jesteś mścicielem.
Gdzie jest Gerry?
Gdzie moja forsa, zasrańcu?
Co ty pieprzysz?
Daj spokój, stary.
Tylko to mi zostało.
Daj spokój.
Do wszystkiego się przyznasz.
Do hackowania…
ukrywania Gerry’ego…
i bycia mścicielem.
Czemu miałbym się mścić?
Nie lubię kłamstw.
Chciałem tylko być z tobą.
Lubię cię. Co w tym złego?
Jesteście dupkami.
ON UMRZE
- Daj spokój. - To prawda!
PRZEZ CIEBIE
- Pójdę się odlać. - Jasne.
- Daj spokój. - Co?
Kurwa, Rosita.
To jego fantazje.
Czemu jej syn narysował coś takiego?
To ktoś ze szkoły.
Nie mam czasu na twoje bzdury.
To moja wina.
Nie powinnam była tego mówić.
NAGRYWANIE WSTRZYMANE
- Javi. - Javi?
Co ty tu robisz?
To nie tak, jak myślisz.
Javi, spójrz na mnie! To nie tak, jak myślisz!
Proszę, posłuchaj! Nie!
Posłuchaj mnie!
Posłuchaj! Przysięgam…
Zostaw mnie!
Oddawaj!
Przestań, Gerry!
Sofia!
Sofia! Co ci jest?
- Okłamywalibyśmy się. - Zmiana wzorca.
Udawalibyśmy?
Cholerny zdrajca!
Raul!
Proszę przynieść wody!
Najgorsze błędy popełniamy z miłości.
Dlaczego, dupku?
- Dlaczego? - Co z tobą?
Nienawidzę cię!
Uspokój się!
Sofia! Szybciej! Proszę przynieść wody!
Wszyscy odurzeni, poza mamą Luisa.
Maria!
Zażyła jakąś toksyczną substancję.
Sofia! Co jest, do cholery?
Sofia!
Napisy: Aleksandra Basińska