NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Pomocy!
Już dobrze!
Pomocy!
Już dobrze. Niech ktoś mi pomoże!
Usiądź.
ZEMSTA
Wyspałaś się?
Tak sobie.
- Załatwię ci materac. - Wyspałam się.
Zamieńmy się. Żółtko pękło, weź moje.
- Nie szkodzi. - Proszę.
Dziękuję.
Dobra.
Odbierz.
- Odbierz. - Nie.
Daria i Ernesto nie zaatakowano w szkole.
To cię nie dotyczy.
Ale to moi uczniowie.
Cóż…
Zjedzmy śniadanie.
- Smacznego. - Dziękuję.
Nati, chodź na śniadanie!
Dobrze.
Przyniosę gofry.
- Chcesz soku? - Smaczne!
Tak, poproszę. Natalia!
Już idę!
Pyszności.
Idź po siostrę.
Wszystko stygnie.
Nałożycie mi?
- Jasne. - Oczywiście.
Świetnie nam pójdzie.
DWIEŚCIE TYSIĘCY PESOS
- Od kiedy malujesz się tutaj? - Od zawsze.
WIDZIELIŚCIE, CO SIĘ STAŁO ALEX?
PRZERAŻAJĄCE
Zapłacicie za jego śmierć.
UPIORNE. JAKIE TO WSZYSTKO DZIWNE
Za mało środków?
Przykro mi, nie pomogę.
Ile tu jest pieniędzy?
Nie mogę powiedzieć.
Proszę wypłacić połowę.
To tak nie działa.
Nie podoba się panu ta robota?
To proszę znaleźć inną. Ignorant!
Pamiętasz coś?
Cokolwiek. Jakiś dźwięk?
Może widok?
- Cokolwiek. - Przepraszam.
Przepraszam.
- Twoi rodzice nie odbierają. - Nieważne.
I tak nie przyjadą z Querétaro.
Dobrze.
Mam zadzwonić do pani Beltrán?
Nie.
To ostatnie, czego teraz chcę.
Rozumiem.
Nie chcę, żeby zarząd o tym wiedział. Sami się tym zajmiemy.
- Dobrze. - Wszystko w porządku?
Tak. Dziękuję, że pytasz.
Mogę już iść?
Wszędzie były włosy. Nie wiedziałam, że były moje.
- Coś na mnie napisali. - Co?
POCZUJ MOJE PIEKŁO
„Poczuj moje piekło”.
Co to znaczy?
Nie wiem.
To bez sensu. Czemu miałby atakować ciebie?
Dogadywałaś się z Luisem.
Co się stało?
Gerry zabił Luisa przeze mnie.
Otwierać!
Przed bójką otworzyłam Gerry’emu drzwi.
Quintanilla go zamknął, a ja go wypuściłam.
- To moja wina. - Już dobrze.
Mściciel atakuje każdego, kto mógł być winny.
Po zajęciach poszłam do biblioteki.
Nagle obudziłam się związana na podłodze,
w bieliźnie, zziębnięta i zdezorientowana.
Bałam się, że zginę.
Już dobrze.
Piłaś coś?
Kawę z automatu.
Zostawiłaś ją gdzieś?
Poszłam do toalety.
Ale jakie to ma znaczenie?
Ktoś mógł ci czegoś dosypać.
Tak samo było z Dariem i Ernesto.
Kręciło ci się w głowie? Co było potem?
Niewiele pamiętam.
W porządku. Pomogę ci to zmyć.
Co jest? Moja szafka!
To jedyne, na czym ci zależy?
Cholera, widzieliście?
- Wygląda okropnie. - Koszmarnie!
- Kurwa, jaka ona brzydka. - Zamknij się!
- Co? - Nie jesteśmy już tacy.
Daj spokój!
Powiedziałbym coś wcześniej, ale nie przy twojej mamie.
Nie mów o mojej mamie.
Nie mówię o niej, tylko o tobie.
Jordi, co jest? Odbierz.
Musimy pogadać. Wydzwaniam od rana.
Halo?
Nora, to ja.
Nie chcesz mnie widzieć, ale musimy porozmawiać.
Zrób to dla naszej córki.
- Alex otworzyła Gerry’emu? - Nikomu nie mów.
Mściciel chce dopaść dręczycieli Luisa.
Wszyscy byliśmy przy bójce i nikt ich nie powstrzymał.
Ten mściciel jest ze szkoły? Może to krewny Luisa?
Ja obstawiam, że Luis żyje.
Ty i te twoje teorie! Daj spokój!
Tak uważam!
Bzdury. On nie żyje.
- Byliśmy na pogrzebie. - Smacznego.
- Może to część jego planu? - Wiesz co?
To mama Luisa.
Zapłaciła komuś za zemstę i się ulotniła.
Ty to masz, kurwa, tupet!
Pojebało cię?
Co ty tu robisz, do cholery?
Znowu chcesz namieszać?
Skop go!
Dość!
Hej! Nie!
Uspokójcie się!
- Sofia! - Idź do sali.
Wszyscy do swoich sal!
Wstawaj.
Przestań, Pablo.
Dość tego!
- Dupek! - Koniec imprezy!
Jesteś psychopatą.
Nie powinieneś być wolny.
Dlaczego? To Bruno był hakerem.
A ty pewnie mu zapłaciłeś.
Nikt nie pozwolił ci tu wrócić.
A co z Norą?
To znaczy?
Jak wam się układa?
Nadal zamierzacie się pobrać?
Słuchaj…
Nikomu nie powiem, że pieprzysz Susanę.
Nie pieprzę jej. Nie pieprzymy się.
Pieprzyłem się z nią…
Nie będę już w stanie cię więcej chronić.
Potrafię o siebie zadbać.
Jasne.
Moi rodzice są w więzieniu.
Więc kto z tobą zadrze?
Właśnie, kto?
Nikt.
Nawet ty.
Wynocha.
To wszystko dla ciebie czy podzielisz się z szefem?
- Szef nie chce nic jeść. - Naprawdę?
Ta sytuacja może go przerosnąć.
Może sobie z tym nie poradzić.
Jest aż tak źle? Quintanilla powinien trochę wyluzować.
Mierzy się z tym wszystkim sam.
Pomyśl tylko.
Co mówi zarząd?
Nic. Nie powiedział im o mścicielu, który dręczy uczniów.
Naprawdę?
Cześć!
- Pan Güero. - Jak leci?
Dobrze.
- Zjemy coś? - Już zjadłam, ale mogę pójść z tobą.
Świetnie. Idzie ze mną.
- Do zobaczenia. - Smacznego.
- Jak się masz? - Dobrze. Chcesz kawy?
Jasne.
Wiedziałem, że tu będziesz.
To tutaj się w sobie zakochaliśmy.
Jesteś większym świrem, niż myślałam.
To ci się we mnie podoba.
Jesteśmy podobni.
Nie jestem taka jak ty.
Nie niszczę ludzi.
Nie rozmawialiśmy od NONA. Powinniśmy oczyścić atmosferę.
Ale później zostawisz mnie w spokoju. Czego chcesz?
- Nie chciałem cię skrzywdzić. - Nie? To co robiłeś?
Co ty tu robisz?
- Idzie twój pupil. - Zostaw ją.
Nie podchodź.
Masz skłonności do popychania.
Już za to zapłaciłem.
Nie podziękujesz mi?
Gdy tylko się pojawiasz, wszystko się pieprzy.
To nie ma nic wspólnego ze mną.
Przestań dręczyć ludzi. Jasne?
Nigdy mi nie dorównasz.
Dupek z ciebie.
Maria!
Posłuchaj.
Przepraszam. Proszę, wybacz mi.
Przyznaję, zachowałem się jak dupek.
Porozmawiamy?
Moja mama przeżywała to samo. Zaszła w ciążę, gdy była młoda.
Babcia nakłaniała ją do aborcji.
Twoja mama to bohaterka. Dobrze, że cię urodziła.
Nie spytałeś, czego ja chcę.
Wiem, czego potrzebujesz.
Obiecuję, że będę najlepszym ojcem.
Daj mi szansę.
Nie rozumiesz. Tu nie chodzi o ciebie.
To moje ciało i nie zamierzam rodzić.
Daj mi spokój.
Pablo, pozdrów ode mnie mamę.
Raul.
Czego, kurwa, chcesz?
Hackowanie ludzi było porąbane.
Wybacz, że zniszczyłem ci idealne życie.
Rozumiem, dlaczego to zrobiłeś.
Jestem gotowa ci przebaczyć.
Myślisz, że chcę przebaczenia?
Raul, proszę. Przydałaby ci się teraz przyjaciółka.
Kto to zrobił, dupki?
Raulito, lepiej już jedź.
I co zrobisz?
Przestańcie!
Oni go zabiją!
Przestańcie! Zostaw go!
Przestańcie!
- Dość! - Quintanilla idzie!
Dość!
Przestańcie!
- To twoja wina! - Przestańcie!
Pieprzony idiota!
Dość!
Po co tu, kurwa, wróciłeś?
Dla ciebie.
Raul.
Nie ochronię cię.
Co jest? Wszystko w porządku?
Cholera.
Zostaw Marię.
Słucham?
Zostaw Marię w spokoju.
Dlaczego? To moja przyjaciółka.
Masz na nią zły wpływ.
Jasne.
W końcu poruszyłeś ten temat.
Podczas NONA wypłynęły niezłe brudy na twój temat.
Nie oceniam cię.
Ale to nie dla mnie.
Dobrze, że aborcja nie jest dla ciebie.
W którym jesteś miesiącu?
Słuchaj, Claudio.
Wiem, że było ci ciężko i…
To nie przez aborcję.
Tylko przez takich jak ty.
Wiem, do czego jesteście zdolni.
Ale nie wiesz, na co stać mnie.
To ty szkodzisz Marii.
Nie zbliżaj się do niej.
Przemyśl swoją toksyczną męskość.
- Jesteś cała? - Tak.
Zrobili ci coś?
Nie, nic mi nie jest, słowo.
Chciałam tylko być z tobą.
Nie tutaj.
Już tu nie pracujesz. Kogo to obchodzi?
Nie chcę, żeby ktoś zobaczył.
W domu.
Jedźmy do domu.
Dlaczego pozwoliłeś Raulowi wrócić do szkoły?
Jestem dyrektorem.
Nie muszę ci się tłumaczyć.
Dobra.
Co to jest?
Nie wiem.
Twoja mama chciała to wyrzucić.
Co? Dokąd idziesz?
- Mówię do ciebie. - Nie muszę ci się tłumaczyć.
Nie jesteś moim ojcem.
Co, do cholery?
Otwórz. Zaraz ci powiem.
- Ktoś ukradł mi klucze. - Cholera.
Kto cię tak skopał?
Przewróciłeś się?
- Co ci się stało? - Nic.
Masz rozjebaną twarz.
Byłeś w szkole, co?
Byłeś w szkole?
Po coś tam polazł?
- Boli mnie głowa. - Mam to w dupie.
Mieliśmy nie ryzykować. Miałeś wyjechać z Meksyku, tak?
- Tak. - Dałeś się skopać.
Nie rozumiem…
Ktoś cię śledził, dupku?
Wszystko spierdoliłeś.
Mamy przejebane.
Mogę wejść?
Jasne.
Słuchaj…
Czekaj.
Dzięki, że przyszłaś.
- Chciałem z tobą porozmawiać. - Nie chcę rozmawiać.
Ponoć wyrażanie swoich uczuć pomaga na stres pourazowy.
Więc mnie wysłuchaj.
Jesteś dupkiem!
Przez ciebie znowu straciłam tatę.
Zabrali mi dom, a mama mnie nienawidzi.
Pojechałeś za mną na cmentarz.
Tak, to byłem ja.
Bałem się, że coś ci się stanie.
Słowo! Po tym, jak ten świr zaczął wszystkim grozić…
Przestań. To ty jesteś tym świrem.
Wróciłeś, bo lubisz niszczyć innym życie?
Znasz mnie.
Myślisz, że pochowałbym kogoś żywcem?
Nie.
Jesteś dupkiem, ale nie zabójcą.
Właśnie.
Jest tutaj ktoś jeszcze?
Nie.
Mówiłem, że nikogo tu nie ma.
Co to było?
Coś na zewnątrz.
Nie, w domu.
Co ty? Tutaj?
- Tak. - Nie.
To był pokój moich rodziców.
- Właściwie… - I nikogo tam nie znajdę?
Drzwi się zepsuły.
Otworzę powoli.
Skarbie, nie zostawiaj mnie samej na tak długo.
Sofi, wyluzuj. Rozgość się.
Nie przeszkadza ci to?
Mam pomysł.
Macie dużo do omówienia,
więc przygotuję kolację dla naszej trójki.
Nie, już tu skończyłam.
Dobrze.
Pa, kochana.
Twoja dziewczyna chyba jest zła.
Klucze.
Wynoś się z mojego domu.
Jakiś ty niemiły. Nie dostanę nic do picia?
Wypierdalaj z mojego domu.
Co się stanie, gdy wszyscy się dowiedzą,
że ukrywasz tu Gerry’ego?
O czym ty mówisz?
Raz, dwa, trzy! Jesteś w sypialni na górze, Gerry!
Daj spokój.
Pójdę po niego.
Zrobię mu zdjęcie i wszystkim wyślę.
Nie.
Kurwa mać.
Gerry!
Mamy przejebane!
Idzie.
Znowu chowałeś się w szafie?
Czego chcesz?
Ile warta jest wasza tajemnica? Zajrzymy do sejfu?
W co ty się wpakowałaś?
Ja?
Pogadaj z Jordim.
Nie może ci pomóc?
Przedstawiłaś go rodzicom?
- Ile jest warta twoja tajemnica, dilerko? - Nie masz dowodu.
Mam twoje rozmowy. Wiesz co?
Zapomnisz o tym, co tu widziałaś,
a ja zapomnę o twoim przestępczym życiu.
Dziękuję.
- Coś jeszcze? - Nie.
Zaraz wracam.
Dziękuję, że przyszłaś. Nic się nie zmieniłaś.
- To nasz mściciel. - Raul? Nie.
Serio?
Daj spokój.
- Raul… - Posłuchaj.
Przekonał cię?
- Raul jest samolubny. - Właśnie.
Nie marnowałby czasu na pomszczenie czyjejś śmierci.
I częściowo sam jest winny śmierci Luisa.
Więc…
To kto to jest?
Marta?
Ona wycierpiała najwięcej.
Gdyby ktoś zabił mi syna, na pewno chciałbym zemsty.
Popełniłem błąd.
Chciałem doświadczyć z wami tak wielu rzeczy.
- Czego chcesz? - Wydzwaniam do ciebie od rana.
Czemu nie odebrałeś?
Nie dzwoń więcej.
Co?
Ci ludzie się nie cackają. Zabiją nas.
Wyjeżdżam.
Zdobędę pieniądze.
Cholera!
To tutaj.
Dobra.
- Nie ma jej. - Skąd wiesz?
Pies nie zaszczekał.
Marta ma pewne nawyki.
Trzyma się sztywnego planu.
Pewnie wyprowadza psa przed snem.
No dobra.
- Javi, pomóż mi. - Nie.
- Pomóż mi. - Nie, to nielegalne.
Dawaj!
Gotowa? Uważaj.
Ostrożnie. Wszystko gra?
- Tak. - Nie wierzę.
Chodźmy stąd!
Słyszysz?
I już.
Czemu mi nie powiedziałeś?
Chciałem dać ci nowy początek, drugą szansę.
Co za samolubny plan.
Sofii było bardzo ciężko.
Wiem.
- Zamknięte? - Tak.
To nie w porządku.
To nielegalne.
Jesteśmy kwita.
Dobra.
- Masz? - Tak.
- Skaleczyłeś się? - Nie.
Chodźmy.
Sprawdź w szufladach.
Ten pokój przyprawia mnie o ciarki. Jakby Luis nadal żył.
Ciuchy ze szpitala.
Nie!
- Co jest? - Jak to co?
- Chcę je zobaczyć. - Poszukaj jego telefonu.
Ciuchy ze szpitala!
Zobacz.
Co?
Jego rysunki.
BEZUŻYTECZNY
Czekaj, Nabu.
Kurwa.
Pomóż mi.
Czekaj.
Już.
- Cholera. - Odłóż to.
- To nie kot. - Wiem, idioto.
Do nogi.
Nie.
Chodź.
Co jest, Nabu?
- Chodź tu. - Przestań!
Nabu!
- Chodź tu! - Cicho!
Nabu!
Co się stało, Nabu?
Jest tam ktoś?
Chodźmy stąd.
Jak?
Nie!
Chodź tu, Nabu.
Nabu, chodź tu!
Nabu!
Halo? Pomocy!
Mój dom się pali! Proszę!
Chodź tu, Nabu.
Nabu, chodź tu, proszę!
Pomóżcie mi!
Cerrada de Olivo…
Cerrada de Olivo 496!
Pospieszcie się! Pali się już wszędzie!
Tak, jestem sama.
Nie!
Sofia!
Chodź.
Tędy.
Zobacz.
Tutaj.
- Da się wyjść? - Tak.
Pomocy!
Jak nas złapią, będzie źle.
- Co robimy? - Proszę!
Mój dom!
Co teraz?
Musisz skoczyć.
Spójrz na mnie. Spokojnie.
Musisz skoczyć.
Dalej!
Musisz skoczyć!
Skacz, Javi!
Dawaj!
Skacz!
Jesteś cały?
Coś ty zrobiła?
- Co się stało? - Co?
POLICJA
PAMIĘCI RICARDO MEJÍI
Napisy: Aleksandra Basińska