NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Skończyłam.
Przyniosłem ci coś.
Żebyś się nie nudziła. Wystarczy na tydzień?
Kolejny Rosjanin?
Obiecuję, że ostatni. To ważne.
W porządku. Lubię ich.
Wiem. Znam cię.
Powiedz...
Co się stało?
Mama wychodzi za mąż.
No proszę.
Za Quintanillę?
Tak.
Twoja mama ma...
fatalny gust.
Nie mów tak!
I co?
- Wkurza cię? - Tak.
Wkurza.
Nie podoba mi się jego fryzura na pieczarkę i czerwone okulary.
Poza tym to dyrektor.
Nikt nie lubi dyrektora swojej szkoły.
- Nigdy. - Właśnie.
Idiota.
Przeczytaj to.
Podjechać po ciebie później?
Nie, przejdę się.
- Wspólna kolacja? - Dobrze.
Powodzenia, skarbie!
Pa, Noro.
Jak możesz nosić tak ciężką książkę?
Cześć, Sofi.
- Jak leci? - Cześć!
- W porządku? - Tak.
- Dobra. Pa, Noro. - Hej!
- Nie przedstawisz nas? - Cześć.
No tak. Javier Williams, Nora. Nora...
- Jak leci? - Cześć, jestem jej mamą.
- Miło mi. - I nawzajem.
Javier jest nowy i piszemy razem referat z fizyki.
Fajnie. To znaczy...
We dwoje? Tylko wy czy większa grupa?
Tylko my. Jesteśmy partnerami.
Jeśli chcecie, możecie popracować u nas.
Sofi cię zaprosi. Mnie prawie nigdy nie ma.
- Byłoby super! - Dopiero zaczynamy.
- Z podniesioną głową! - Miłego wieczoru! Miłego dnia!
Pa!
Pa, księżniczko!
Pięknie dziś wyglądasz!
No jasne.
Sofio, muszę z tobą pogadać.
Kto ci przywalił?
Uderzyłem w zlew, wychodząc spod prysznica.
Ale dzięki, że pytasz. Zostawisz nas na chwilę?
Proszę.
Zaraz przyjdę.
Skoro tak mówisz.
Do zobaczenia.
Czyli tak? Nie będziesz się do mnie odzywać?
Nie przeszkadza mi rozmowa, Pablo.
Ale nie mam nic do powiedzenia.
Iso, przepraszam.
Nie wiesz, jak tego żałuję.
Czego?
Że mnie zdradziłeś i zaprzeczyłeś, że wiedziałeś?
A może tego, że mnie rzuciłeś?
Słuchaj, chcę wszystko naprawić.
Iso. Iso...
Chodźmy po szkole na kolację.
Pozwól mi wytłumaczyć, proszę.
Tęsknię za tobą.
Potrzebowałam tylko czasu.
Ale mi się upiekło.
Iso...
Chcę pogadać o Luisie. Komu podziękować? Quintanilli czy tobie?
To nie był Luis.
Jak to?
To nie on. Nie zrobiłby tego.
Wiesz, że się przyznał?
Tak, ale kłamał.
I się tego wyprze. Zobaczysz.
Zawsze jesteś wszystkiego taka pewna?
Nie zawsze, ale tego jestem.
Nic ci nie jest?
- Mnie? - Nie, ścianie.
- Czemu pytasz? - Twoje oko.
Wymyśl lepszą historyjkę. Ta z łazienką brzmi dziwnie.
- Gram w tenisa. - O, właśnie.
Oberwałeś rakietą czy coś?
Zgadza się, to rakieta.
Czekałeś na mnie.
Mówiłem, że zaczekam.
Skoro to on był tym hakerem, nic już nie zrobi.
Czego chcesz? Wyrzucili go.
Zasłużył na więcej.
Gdybyś ciągle mu nie dokuczał...
Co za wścibskie babsko.
Czyli to moja wina, że mu odbiło?
Trochę.
Tak?
Myślisz, że jesteś taka luzacka?
Przyznaję się do orientacji.
Prawda?
To wspaniale. Naprawdę się cieszę.
Masz dziewczynę?
- Jesteś początkującą lesbą? - Co ci do tego?
To nawet seksowne.
Nigdy z żadną cię nie widziałem.
Dlatego pytam. Zawsze sama...
- Nie masz laski? - Bo co?
To żaden wstyd mieć.
Ciągle wisisz na telefonie...
- Co robisz? - Pokaż.
- Nie wstydzisz się? - Co robisz?
- Co? - Dawaj ten telefon.
- Hej! - Wyluzuj.
- Tylko się wygłupiamy. - Dupek.
- To wygłupy. - Z kumpelą.
Gerry, masz niezwykłe zdolności, jeśli chodzi o zjednywanie ludzi.
Gratuluję.
Niezupełnie. Cóż powiedzieć?
To bardzo ważny temat, bo znajdzie się na egzaminie,
dlatego uważajcie.
Wyborna lekcja, prawda?
Musicie się tego nauczyć. Cisza.
SOFIA: KIM JESTEŚ?
NIE WIESZ?
BIEDNĄ OFIARĄ, SZUKAJĄCĄ ZEMSTY.
SOFIA HERRERA: OBOJE WIEMY...
KIM JESTEŚ NAPRAWDĘ?
@_WSZYSTKIETWOJESEKRETY_: PISZE...
Sofio, wiesz, że nie wolno używać komórki na lekcji.
Nieważne.
Romantyzm pojawił się w XIX wieku, po neoklasycyzmie...
Posłuchaj...
Już wyłączam.
- Wiesz, że kara to jeden dzień. - Wyłączam.
- Gotowe. - Nieważne.
Daj mi go albo pójdziesz do Quintanilli. Twój wybór.
Nie wolno używać telefonu w klasie.
Mówiłam wam wiele razy. Wyłączcie je, proszę.
Dwa tysiące. To Gucci.
Nie, dzięki. Za drogie.
- To Gucci. - Nie, dzięki.
Sofi! Cześć!
Dwa tysiące. To Gucci.
Natalio, daj spokój. Nie jest warte nawet 300 peso.
Jest zniszczone.
Nie.
Sprzedaj za 700. Ona nie zauważy.
Dla ciebie tylko 750.
- Naprawdę? - Tak.
- Dziękuję! - Nie ma za co.
Nic nie mów...
Sprzedajesz swoje rzeczy, żeby odzyskać forsę, ukradzioną z NONA.
Nic nie ukradłam.
I lecę do Japonii.
A oszczędzam, bo...
pragnę nowych doświadczeń, nie rzeczy materialnych.
Baw się dobrze.
- Dzięki. Ciesz się nowym etui. - Dzięki.
Sprzedałam za 750, a było zepsute. To suka.
Cieszę się. Ja też wszystko sprzedałam.
To cała forsa ze sprzedaży.
Mario, no weź. To bardzo mało.
Sprzedałam dwa za cenę jednego,
bo nie chciały kupić.
Mario, proszę cię.
Przy tym wszystkim, co się dzieje,
dyrektor stał się bardzo surowy...
Na razie, Marianito. I ma rację.
Gdyby się dowiedział... Pa, Lily.
Gdyby się dowiedział, że oddałam telefon, zwolniłby mnie.
Dyrektor ma rację.
Jesteście uzależnieni od telefonów,
to coś okropnego.
Dlatego nie.
No dobrze.
Ale możesz coś dla mnie zrobić.
Potrzebny mi adres.
- Raulito! - Cholera.
- Raulito, czekaj! - Czego chcesz?
- Cześć, skarbie! Co się stało? - Oberwałem rakietą.
Mamy złą passę.
No tak. Jak my wszyscy.
Dlatego musimy trzymać się razem.
Wiem, co kombinujesz. Czego chcesz?
Muszę cię o coś prosić. Potrzebuję pożyczki.
Nie mam pieniędzy.
Mówię poważnie, Raul.
Ciągle szastasz forsą. Proszę cię o jedną przysługę.
Już nie szastam.
Poważnie? Daj spokój, Raul.
Raulito!
To inwestycja.
Nie wiesz, jakie dostanie lanie.
Daj spokój biedakowi.
Nie mogę się doczekać jego miny, kiedy nas zobaczy.
Naprawdę to zrobimy?
Kretyn z ciebie!
Bronisz Luisa?
- Mnie też załatwił. - Boisz się?
Chodź, dupku!
- Pękasz? - Wsiadajcie.
To głupie.
Co? Głupie jest to, co zrobił.
- Jesteśmy kumplami. - Kto to ma?
Postraszymy go. To wszystko.
Puścisz jakąś muzykę?
Kto tam?
Dzień dobry.
Jest Luis?
Nie. Wyszedł.
Dokąd?
Kim jesteś?
Sofia Herrera.
Skąd znasz Luisa?
Przyjaźnimy się.
Mój syn nie ma przyjaciół.
Racja.
Chodziliśmy razem do klasy
i czasem ze mną siadał.
Raz mu podałam odpowiedzi z matematyki, bo się denerwował...
Nie ma go. Wyszedł.
Dobrze.
Na co patrzysz?
Pies też wyszedł?
Słucham?
Dziękuję pani. Miłego popołudnia.
Jak leci, Sofio? Tu Javier.
Oni jadą przyłożyć Luisowi.
Gerry spuści mu lanie. Jadą do jego domu.
Zadzwoń do niego, proszę. Pa.
Luis!
Nie wiem, co powiedzieć, Sofio.
To byłem ja.
Nieprawda, Luis.
Skąd ta pewność?
Bo to byłam ja.
- Nie chrzań, Sofio. - Serio.
To część planu zapanowania nad szkołą.
Teraz już wiem, że to nie ty.
Dlaczego?
Gerry i jego kumple ciągle się nade mną znęcali.
Codziennie znajdowali wymówki, żeby mi dokuczać.
Mama chciała iść do szkoły i porozmawiać,
żeby mieli kłopoty.
Wyobraź sobie, co by po tym było.
Dlatego się przyznałem.
Żeby mnie wyrzucono ze szkoły, żeby dali mi spokój.
Mogłeś przecież...
oblać każdy przedmiot
albo... uderzyć Quintanillę.
A jeśli ktoś poda cię do sądu? Albo jeszcze gorzej...
Kryjesz prawdziwego sprawcę.
A więc co mam zrobić?
- Gdzie jesteś, pedałku? - Chyba jesteś zbyt spokojny.
- Tylko mu przyłożę. - To znaczy?
Mów mi, co robić.
Nie rób nic głupiego.
Wydaje mi się czy chcesz się wycofać?
Nie wycofam się, stary.
- Skopię mu dupę. - Nie.
Przez tego dupka zerwałeś z dziewczyną.
Ty też z nim przesadziłeś.
Ale ty nie. A i tak cię wyruchał.
Isa też nic nie zrobiła.
Możesz zmienić tę gównianą muzykę?
Nie możesz wszystkiego zostawić.
Poza tym odpuszczą ci, kiedy zobaczą, że się ich nie boisz.
Chciałbym być taki jak ty.
- To całkiem proste. - Naprawdę?
Niech tylko pomyślą, że jesteś wariatem.
Jesteśmy blisko?
Cholera. To chyba tutaj.
Który dom? Jaki numer?
Są tam, stary!
- Jest z Sofią. - Kurwa, jakby była Gwiazdka.
Zwolnij.
Cześć, śliczny.
Dzień dobry. Jak się macie?
Chodź tutaj!
Nie uciekaj, idioto!
- Teraz uciekasz? - Przestań!
Biegnij, chuju!
Chodź tu, stary. Przejebałeś sobie. Prawda, dupku?
Chodź tu! Czemu uciekasz, zjebie?
Nie uciekaj! Teraz uciekasz?
No jasne, dupku.
Teraz uciekasz!
Don Chente!
Co wy wyprawiacie?
Ja pierdolę.
Chciałeś mnie rozjechać?
- Hej! - Co tu się dzieje?
- Przestań! - Stój, stary!
Przestań!
Wezwałem wsparcie. Już jadą.
- Kretyn! - Nic ci nie jest?
- Nie, dziękuję. - Gerry!
- Jesteś cała? - Luis!
- Pieprzony dupek!
Zabiłby nas!
- Jedź, stary! - Jedziemy.
Chcesz zadzwonić do ubezpieczyciela?
- Nie, jedźmy. - Dobra.
- Otwiera się? - Tak.
Co w ogóle zamierzałeś zrobić?
- Przysięgam, chciałem pomóc. - Jasne.
Co za wstyd.
Ale dziękuję.
Poważnie.
Nie ma za co.
Gdybyś nie przyjechał, mielibyśmy kłopoty.
- Nie wiem, czy tak było lepiej. - Też nie wiem.
To mój tata.
Jak leci, tato?
- Co tam, Javi? Jak się masz? - Dobrze.
- A ty? - Wybacz, że nie dzwoniłem.
Rozmawiamy o programie na przyszły rok.
- Jak tam szkoła? - Dobrze.
Właśnie dzwonił twój trener.
Czemu nie chcesz grać?
Po prostu, tato. Wiesz dlaczego.
Javi, daruj sobie te bzdury.
Jesteś piłkarzem, tak jak ja.
Masz to we krwi.
Tato, wiesz co? Jesteś na głośniku.
Możemy porozmawiać później.
Nie jesteś sam?
Cześć, jak leci?
To jest Sofia, moja...
nowa koleżanka ze szkoły.
- Cześć. - Jak leci, Sofi?
Jak się zachowuje mój syn? Mistrz...
Dobrze.
Dobrze? Lubisz piłkę, Sofi?
Załatwić bilety w pierwszym rzędzie dla ciebie i taty?
Mój tata nie żyje.
Ja tylko...
Ktoś dzwoni, Javi. Muszę kończyć.
Dobra, cześć! Trzymajcie się!
- Pa, tato! - Pa!
Przepraszam.
- W porządku. - Przepraszam.
Wystraszyłaś go.
@_WSZYSTKIETWOJESEKRETY_: ZNAM TWÓJ SEKRET
Wiedziałem, że się stało.
To nie w porządku.
Co ja sobie myślałem?
Wiesz, co będzie, jeśli to się wyda, Sofi?
Wiem, ale właśnie dlatego wcześniej go znajdę.
Potrzebujemy trochę czasu.
Poważnie.
Jeśli twoja mama się dowie, nigdy ci nie wybaczy.
A ja...
Mnie zamkną w więzieniu.
I co ze mną?
Wszystko się ułoży.
Kretyn. Co ja sobie myślałem?
Co ja myślałem? Kretyn!
Znajdę go. Mówię poważnie.
Tu jesteś. Wydzwaniam cały dzień.
Zabrali mi telefon za karę.
Dlatego się denerwujesz?
Pewnie... czekasz na telefon od Javiera!
- Nie, Noro. - Przyłapałam cię!
Poza tym nie ekscytuj się tak. To tylko kolega ze szkoły.
Tylko kolega...
Ale zaprosisz go do domu?
Chyba macie coś do zrobienia.
- Możemy zamówić coś na wynos. - Mamo!
Dobrze.
- Wychodzę jutro na kolację. - Dlaczego?
Bo Miguel zaprosił mnie
do bardzo eleganckiej restauracji.
Nie wiem, co włożyć.
Nie, jednak wiem.
Przymierzę. Powiesz, czy ładnie.
Albo pomożesz mi coś wybrać.
Nawet ta biała ci pasuje.
Możesz wziąć tę. 2 000.
- To moja... - Tysiąc.
- Tysiąc? - Tak.
- Półtora tysiąca. - 1 200.
- Dostaniesz za 2 500. - Natalio.
Dwa tysiące.
- Dwa za obie. - Co robisz?
Proszę. Tu się nie handluje.
Co robisz?
Sprzedaję nieporzebne rzeczy.
To nie jest pchli targ.
W szkole nie wolno nic sprzedawać. Obie o tym wiecie.
Zostawisz nas samych, Valerio?
Skarbie, mam pytanie. Masz te pieniądze na NONA?
Muszę zacząć przygotowania.
Co? Jeszcze ci nie dała?
- Nie mówiłaś...? - Są na innym koncie.
- Tak. - W banku jest opóźnienie.
Nie mów, że te pieniądze pójdą na NONA,
bo chyba umrę.
Słuchajcie.
Uspokójcie się. Zaraz przyjdę. Chodź ze mną do gabinetu.
Poważnie?
Dyrektorze, przepraszam,
nie chcę plotkować,
ale sprzedawanie torebek jest gorsze niż bójka?
- Kto będzie się bił? - Nie wie pan?
JUTRO O 14,30 LUIS N SKOPIE GERRY’EMU DUPĘ
SKOPIE GERRY'EMU DUPĘ
BĘDĘ
Nie, Luis to kretyn.
Po prostu kretyn.
Pomogliśmy mu. I po co?
Luis tego nie zrobił.
A więc kto?
Stoi za tym haker.
Jestem pewna.
Słuchaj, Gerry, to jest szkoła, a nie ring.
Nie pozwolę na bójkę w szkole. Rozumiesz?
Na bójkę nie pozwolisz, na hakowanie - tak.
Nic nie zrobiłeś!
Luis zhakował mnie,
zhakował moją ekipę,
opublikował fałszywe informacje i chce mi przyłożyć.
Uspokój się, proszę.
- Co mam zrobić? - Nie udawaj ofiary. Uspokój się.
Coś ci poradzę.
Po lekcjach idź prosto do domu.
Dobrze?
Zmusisz mnie?
Nie otwieraj, aż powiem.
Cokolwiek każesz.
A jeśli będzie trzęsienie ziemi?
- Nie będzie. - Skąd wiesz?
Nie biegaj, nie popychaj i nie krzycz.
- Proszę. - Dzięki.
Odpowiedział?
Co?
Ostatnio, kiedy zabrano ci telefon,
nie odebrałaś go tak szybko, Sofio.
A teraz, kiedy ci go oddałam,
najpierw sprawdziłaś wiadomości.
Masz rozwiązane sznurówki.
Jesteś nieuczesana.
Od kilku dni masz wory pod oczami.
A to oznacza...
że się zakochałaś.
Widzisz?
Nie tylko ty umiesz wyciągać wnioski.
Widzę.
Otwierać!
Jest tam kto?
Naprawdę może być trzęsienie ziemi.
Sofio.
- Co tam? - Jak leci?
Myślisz, że przyjdzie?
Mam nadzieję, że nie.
Czemu tak mówisz? Czyżby kolejny wielbiciel?
Raul, kiedy ktoś mi się spodoba,
będziesz wiedział jako pierwszy, bo naprawdę chcesz wiedzieć.
Nie aż tak, ale chcę.
Co ci się naprawdę stało w oko?
Już wiesz. Nie pytaj.
Dobra, ale widzisz?
Możesz się martwić, nawet jeśli nic nie czujesz.
Chcesz orzeszka?
Nie, dzięki.
- Na pewno? - Tak.
- Jak leci? - Co tam?
Zobaczymy, jak tresują dupka?
Co?
Patrz.
Nati, proszę cię, nie chcę.
Zobaczymy, jak drań, który mnie oskarżył, dostaje lanie.
Złodziejka i kłamczucha. Co za szmata!
Otwierać!
Drzwi są zamknięte. Otworzycie?
Otwórzcie!
Dobra, słuchajcie. Idźcie do domu.
- Na dziś wystarczy. - Nie ma tu na co patrzeć.
Gerry nie przyjdzie. Nie będzie żadnej bójki.
Nie będzie bójki. Nic się nie wydarzy.
Nie buczcie. Idźcie do domu.
Co? Nie. Chodźmy stąd.
Już po wszystkim.
Nie szwendajcie się tu. Do domu.
Tak, chodźmy.
Nic się nie dzieje. Proszę.
Słuchajcie...
Chcecie oglądać bójkę? Jesteście przyjaciółmi.
To koledzy... Nie!
Idźcie do domu. Proszę!
Tych, którzy zostaną, wyrzucimy. Idziemy!
Co się stało?
Jak leci, dupki?
Uspokój się.
Spokojnie.
- Co tam, sukinsyny? - Nie!
Spokojnie, wyluzuj!
- Tęskniliście? - Wyluzuj!
Uspokój się.
- O co chodzi? - Jak leci, Pablo?
Isa wie, komu wysyłałeś kutasa?
Pablo.
Nie utrudniaj tego.
Jakie to uczucie... Ismaelu?
Luisillo!
A ty, złodziejko? Jak tam sprzedaż?
Dobrze?
Luis.
Gdzie ten pieprzony banan?
Czyta, co ma powiedzieć.
Ktoś mu pisze teksty.
Luisillo!
Co ci się stało w oko?
Wyluzuj. O co ci chodzi?
Tatuś ci przyłożył?
- Twój tatko oszust? - Nie!
Nie słuchaj go i się uspokój.
Jak się wydostałeś, Gerry?
- Nagle ci urosły jaja? - Przestań!
- Nareszcie! - Uspokój się!
- Nie słuchaj go. - Gerry.
Ja pierdolę, jednak ma jaja!
- Gerry... - Przestańcie!
- Co się stało? - Gerry.
Chciałeś mnie widzieć. Jestem.
Gerry.
Uspokój się.
Masz wyrzuty sumienia, że jesteś zbokiem?
Gerry, nie słuchaj go. Uspokój się!
Spokój!
Gerry, przestań!
Łap go, stary!
- Telefon! - I gdzie teraz twoje jaja?
Nareszcie coś zrobiłeś.
Uspokójcie się, proszę!
Spokojnie!
- Nie wtrącaj się! - Oni się pozabijają!
- Dosyć, dupku. - Przestań!
Spójrz mi w oczy!
Puść mnie, dupku! Puść mnie!
Gerry, przestań!
Spójrz mi w oczy!
Gerry, zostaw go w spokoju!
Gerry, przestań!
Kurwa mać!
Przestań, dupku! Z drogi!
Szybko! Uciekaj, stary!
- Chodźmy, Luis! - Weź go.
- Trzymaj.
Puść go, draniu!
Zjeżdżaj! Pierdol się!
Gerry!
Natalio!
- Uspokójcie się! - Gerry!
Hej!
Stójcie!
Zostaw go!
- Wsadź go do auta! - Nie, draniu! Kretynie!
Idioto! Nie, draniu!
Nie, kretynie!
Wsadźcie go!
Gerry! Przestań!
Zostaw go, idioto!
Otwieraj!
Słyszysz mnie?
Gerardo, przestań! Gerardo!
Stój!
- Wziął kamień! - Gerry!
Nie, Gerry! Stary, nie!
- Gerry! Przestań! - Nie!
Przestań, stary!
Głupolu, już się nie obronisz.
Luis! Nie!
Dawaj, dupku!
Wstawaj! Wstawaj, stary!
Nikt już ci nie pomoże!
Gerry! Przestań, Gerry!
Z drogi, Javier!
Z drogi! Kurwa!
- Gerry! - Nie, stary!
Coś ty narobił, dupku? Kretyn!
Dajcie karetkę!
Słuchaj...
Znalazłem coś na ziemi.
Wiem, że to twoje.
Chciałem ci oddać.
Nie zauważyłam.
Dziękuję.
Pomogę ci.
Tata mówił, że te drobiazgi są magiczne.
To znaczy?
Cóż...
Słoń oznaczał szczęście,
koniczynka - pomyślność, a kłódka - ochronę.
Miał mi dawać nową co roku, ale...
Widzi pan, co się stało?
Mój syn jest w śpiączce.
Nie wiadomo, czy dojdzie do siebie.
To wszystko pańska wina.
Tak, proszę pani. Obiecuję...
Pańskie obietnice są bezwartościowe.
Zaraz wracam.
Ile razy przychodziłam,
by porozmawiać i tego uniknąć?
Wiele razy. Przepraszam.
Mamo...
Jeśli to oglądasz, to dlatego że coś mi się stało podczas bójki.
Chcę tylko powiedzieć, że...
nie miałem nic wspólnego z hakowaniem.
Ale...
nie wiedziałem... co robić.
Chciałem odejść ze szkoły.
I nie wiedziałem jak.
Wiedziałem tylko, że nie mogę tam zostać.
Gerry...
i pozostali...
ciągle się nade mną znęcają.
Co zrobisz z nagraniem?
Opublikuję je dla wszystkich.
Niech wiedzą.
Halo?
Tato, gdzie są wszyscy?
Nie wiem, co się dzieje. Oddzwoń.
Cześć!
RAUL: MUSIELIŚMY WYJECHAĆ.
SKONTAKTUJĄ SIĘ Z TOBĄ PRAWNICY.
MAMA I TATA
Dobry wieczór.
Szczęściarz. Naucz się obserwować.
- To ty masz szczęście. - Cześć.
- Mariano, jak tam? - Dobrze.
- Coś do picia? - Tak.
Marco, daj napój.
Dobrze.
Szczęściarz z ciebie.
Gdzie Fernando?
Wyjechał.
Mówił, że nieprędko wróci.
Miał kłopot z kuzynem Rogeliem. Powiedział, że zrozumiesz.
Zagrasz?
PRZYKRO CI, ŻE PRZYJACIEL WYJECHAŁ?
GOTOWA, BY MNIE POZNAĆ?
Napisy: Patrycja Miljević