‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เห็นปาโกไหม)
‪(น่าเบื่อ ‪ใช่ ไม่ไปหรอก)
‪(เขาจะเอายังไงก็ไม่รู้ ‪ตื่นย่ะ)
‪(เจอกันที่เดิมนะ)
‪(วิธีล้างพิษแอลกอฮอล์)
‪(เห็นที่อิซาเบล่าโพสต์ไหม)
‪(โรงเรียนรัฐ)
‪ว่าไง ลุยส์
‪- จะไปไหน ‪- ห้องเรียน
‪ทำไมไม่ทักเลย นึกว่าเพื่อนกันซะอีก
‪- ทักสิ ‪- ก็ไม่ใช่นี่
‪หรือว่าใช่ ลุยส์
‪ฉันว่าไม่
‪งั้นเหรอ
‪พอดีเรามีเรื่องกันนิดหน่อย
‪ก็รู้ แต่นั่นล็อกเกอร์ฉัน
‪อ๋อ ขอโทษทีนะ
‪ขอแป๊บเดียว เดี๋ยวหลีกทางให้
‪ตัดผมมาเหรอ เฆร์ริ
‪ดูดีนี่ ตัดเองหรือเปล่า
‪หรือแม่ตัดให้
‪เอร์เนสโตกำจัดรังแคแล้ว ‪จะตัดบ้างก็ได้
‪เปลี่ยนยาสระผมก็ดี
‪เห็นเป็นตั้งแต่ขึ้นม.ปลาย
‪แต่ไม่เลวร้ายเท่าดาริโอ
‪ตรงปากคือเริมใช่ไหมน่ะ
‪ติดจากบาเลเรีย ห้องหนึ่งบีเหรอ
‪ทั้งโรงเรียนเป็นอยู่คนเดียว
‪- ญาติแกด้วยนี่ ‪- หุบปากไปเลย
‪- ถอยได้หรือยัง ‪- เธอตบมุกเก่งนี่
‪จี้เส้นสุดๆ
‪แต่ขอเวลาเราสักแป๊บสิ
‪จะไปหลัง...
‪พวกนายต่างหากที่ขวางทาง
‪นี่
‪ยายเพี้ยน
‪เดี๋ยวก็ได้ซวยเข้าสักวันหรอก
‪แบบนั้นไม่ดีแน่
‪พยายามทำตัวดีๆ หน่อย
‪เฆร์ริ ดูจากเกรด
‪และที่นายขยันโดดเรียนแล้ว
‪ทางสถิติ นายแย่กว่าฉันเยอะ
‪ไปเถอะ ยายนี่มันเพี้ยน
‪ไปเถอะ
‪- เจอกันในห้องนะ ‪- อย่าไปยุ่งเลย
‪เธอชนะ ยินดีด้วย
‪ให้แม่นี่คอยรับหน้าแทนนะ เก่งจริงๆ
‪ดูแลของของตัวเองให้ดี ‪คนสติไม่ดีของชอบหาย
‪ได้
‪ลุยส์ เดี๋ยวเจอกัน
‪ขอบใจนะ โซฟี
‪ฉันเก็บของได้หรือยัง
‪อือ
‪เธอมีปัญหากับครู เพื่อนร่วมชั้น
‪เกรด...
‪อย่างน้อยก็ไม่สอบตก
‪ก็จริง แต่เธอทำข้อสอบไม่เคยครบ
‪ก็หนูเบื่อ
‪โซเฟีย เธอตอบแค่พอได้เกรดบี
‪แต่กีฬาหนูเด่นนะ
‪อันนั้นน่ะใช่
‪ได้เอบวกเลยด้วย
‪เราต่างก็รู้ ‪ว่าเรื่องนี้สำคัญกับแม่เธอ
‪ท่านอยากให้เธอปรับตัวและอยู่ดีๆ
‪ฉันพยายามเข้าใจเธอนะ ‪ฉันรู้ว่าสำหรับเธอมันทำใจยาก
‪เรื่องที่เสียพ่อไปมันทำใจยาก
‪โดยเฉพาะหลังเหตุเมื่อปีกลาย
‪หนูไม่อยากพูดถึงมัน
‪จะไม่ทำอีกค่ะ
‪เอาถุงยางไหมยะ
‪แจ่ม
‪วันศุกร์แล้วนะ
‪ปาโบล หยุดเถอะน่า
‪อรุณสวัสดิ์
‪ดาริโอ เอร์เนสโต นั่งที่ ‪อิซาเบล่า เลิกจูบปาโบล
‪ด่าพวกเขาเลย ครู
‪เริ่มเรียนได้
‪ทุกคนนั่งที่
‪เร็ว
‪ก่อนอื่น ‪โรงเรียนรัฐของเรามีนักเรียนใหม่
‪ช่วยกันต้อนรับเพื่อนใหม่ ‪ฆาบิเอร์ วิลเลียมส์
‪ฆาบิเอร์ แนะนำตัวหน่อย
‪สวัสดี ทุกคน
‪ไม่สิ ลุกขึ้นยืนให้เพื่อนเห็น
‪เชิญจ้ะ
‪สวัสดี ชื่อฆาบิเอร์
‪เพิ่งมาใหม่
‪อย่าบอกนะว่าลูกดาเมียน วิลเลียมส์
‪- นักบอลน่ะเหรอ ‪- ใช่
‪ให้ตาย พ่อนายน่ะตำนานเลย
‪- ดาริโอ ขอล่ะ ‪- เขาน่ะพระเจ้าเลย
‪เคยเป็นน่ะ
‪- นั่งได้หรือยังครับ ‪- ได้แล้วจ้ะ
‪นั่งแถวหลังสิ
‪เราต้องหาคนมาทำงานคู่กับเธอ
‪ผมไม่เกี่ยงเลย
‪- ไม่รบ... ‪- ไม่เอา
‪- โซเฟีย... ‪- คะ
‪ทำงานคู่กับฆาบิเอร์นะ
‪- ไม่เห็นจำเป็นเลย ‪- เงียบ
‪เงียบๆ ด้วย ‪ไปนั่งข้างเธอสิ จะได้รู้จักกัน
‪อย่าลืมนะว่า ‪คาบหน้าเรียนที่ห้องทดลอง
‪เอาเสื้อคลุมมาด้วย
‪ระวังด้วยนะ
‪ขอบอกเลยว่ายายนี่มันเพี้ยน
‪เด็กโรงพยาบาลโรคจิต
‪เราจะเรียนเรื่องเซลล์กันนะ
‪เงียบๆ
‪เซลล์และองค์ประกอบ ‪เรื่องนี้ครูสอนแล้ว
‪จำกันได้ไหม มีใครทวนได้บ้าง
‪- ว่าไง วิลลี่ ‪- เป็นยังไงบ้าง
‪กับยายเพี้ยนนั่นล่ะ
‪ไปนั่งกับกลุ่มเราไหม
‪ตอนนี้พ่อนายทำอะไร
‪เขาบ้าดีเดือดจริงหรือแค่แสดง
‪เลิกถามโง่ๆ ที
‪เขาควงนางงามเม็กซิโกจริงหรือเปล่า
‪- เธอเป็นแม่เลี้ยงนายเหรอ ‪- ฉันต้องไปห้องน้ำ
‪- อยู่ไหนเหรอ ‪- เดี๋ยวพาไป
‪- ฉันไปเองได้ ขอบใจ ‪- แน่ใจนะ
‪- ทางนั้น ‪- ไว้เจอกัน
‪ทางนั้น
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดี
‪หนูชื่อนาตาเลีย อเล็กซานเดร์ ‪มาเรีย น้องสาวหนูกำลังแจกใบปลิว
‪คืนแห่งชาติไม่ใช่แค่งานเลี้ยง
‪แต่เป็นโอกาสให้นักเรียน ‪เรียนรู้ทักษะสำคัญทุกด้าน
‪ข้ออ้างให้วัยรุ่นเมาเหล้า ‪และพี้ยาสิไม่ว่า
‪ปีก่อน เด็กปีสองก็โดนทำร้าย
‪คุณครับ
‪นั่นมันแค่ข่าวลือ
‪ว่าต่อสิ นาตาเลีย
‪ปีนี้หนูก็เป็นหัวหน้าคณะการจัดงาน
‪คืนแห่งชาติอีกปีค่ะ
‪ความปลอดภัยของลูกคุณ ‪สำคัญอันดับหนึ่ง
‪งานปีนี้จะต้องวิเศษ
‪คืนแห่งชาติ ช.พ.
‪"ชาตินี้ห้ามพลาด" ค่ะ
‪ฉัน...
‪ฉันว่าฉันบอกเพื่อนๆ ดีกว่า
‪ถามจริง
‪ก็รู้นี่ว่าฉันบอกแน่
‪ที่นายตกลงใจก็เพราะตัวเอง ไม่ใช่ฉัน
‪และฉันไม่โกหก เข้าใจไหม
‪เข้าใจสิ
‪แต่เธอต้องเข้าใจ ‪เพื่อนเธอเป็นยังไงก็รู้
‪บอกหนึ่งคน รู้ทั้งโรงเรียน
‪แถมส่วนใหญ่มีแต่พวกงี่เง่า
‪ก็เพื่อนนายทั้งนั้น
‪นั่นแหละ ฉันหมายถึงแบบนั้น
‪โซเฟีย !
‪ไปทำอะไรตรงนั้น
‪อยู่ตรงนั้น อย่าขยับ ฉันมาช่วยแล้ว
‪ไม่เอาน่า คิดอะไรของเธอ
‪ทำอะไรไม่เข้าท่า
‪หยุดขำด้วย ไม่ใช่เรื่องเลย
‪รอก่อน อย่าขยับ
‪คิดว่าฉันจะทำอะไร
‪ฟังนะ พอฉันไปถึง ก็ส่งมือมา
‪เอาละ
‪ถ้าอยากระบาย ฉันอยู่นี่แล้ว
‪ไม่ต้องห่วง
‪- ไม่ต้องทำแบบนี้ ‪- ฉันไม่เป็นไรน่า
‪นั่งสิ
‪นายคิดจริงๆ เหรอว่า
‪ถ้ามันอันตราย ฉันจะมาตรงนี้
‪- ขอนอนลงได้ไหม ‪- เอาสิ
‪แล้วเธอขึ้นมาทำไม
‪- มาดู ‪- มองอะไร
‪ดูกับมองไม่เหมือนกันนะ
‪ดูพวกข้างล่างนั่น
‪- โอเค ‪- ดี
‪เดี๋ยวราอุลจะโผล่มา
‪เขาจะไปนั่งตรงม้านั่งกลางลาน
‪พอไปถึง
‪เขาจะให้เงินเอร์เนสโตกับดาริโอ
‪พวกแมลงสาบ
‪- จากนั้นก็ไปนั่งข้างเฆร์ริ ‪- ว่าไง
‪ถึงจะไม่ถูกกันก็เถอะ
‪ซื้อมันฝรั่งทอดให้ทีสิ
‪- ไม่มีเงินว่ะ ‪- ฉันมีน่า
‪- นี่ ‪- เอาแบบไหน
‪แบบไหนก็ได้ เลือกมา
‪- เห็นไหม ‪- กับญาติ
‪นาตาเลียจะเข้ามา...
‪ตอนนี้
‪ไม่มีใครชอบนาตาเลีย
‪เธอแค่หาพวกอยู่ไปอย่างนั้น
‪- กินอะไรกันไหม ‪- อยู่กับพวกนี้ดีกว่า
‪มาเรียเป็นน้องสาว
‪เธอกับนาตาเลียต่างกันโดยสิ้นเชิง
‪สองคนที่เหลือคือ ‪ปาโบลกับอิซาเบล่า คู่รักจัดหนัก
‪มักหมกกันอยู่ในห้องเก็บของ 15 นาที
‪ส่วนนั่นก็...
‪อเล็กซ์ เมินตลอด
‪เธอไม่สุงสิงกับใคร
‪แต่อาจคุยกับลุยส์บ้าง
‪ส่วนลุยส์ก็เอาแต่วาดรูป
‪เวลาหนีความเป็นจริง
‪- เธอทำได้ยังไง ‪- บอกแล้วไงว่าฉันคอยดู
‪ไหน
‪นายผิวแทน หมายความว่า ‪นายมักอยู่กลางแจ้ง
‪นายคงเล่นฟุตบอลเหมือนพ่อ
‪แต่นายดูเกร็งตอนคนในห้องทัก
‪ให้ตาย พ่อนายน่ะตำนานเลย
‪นายกับพ่อไม่ถูกกัน
‪เขาถึงให้นาฬิกาเรือนใหม่
‪กับกำไลทอง
‪ไหนจะโทรศัพท์แพงๆ
‪พ่อนายคงพยายามชดเชยให้
‪นายคงมีน้องเล็กด้วย
‪กระเป๋านายมีสติกเกอร์รูปแมว
‪ฉันนึกเลขอะไรอยู่
‪นั่นดูไม่ได้
‪เลขเจ็ด
‪ไหนเงินทอน
‪โรซิต้ามันยังไง
‪เธอกำลังมา จะนั่งด้วยเหรอ
‪ใช่
‪- ว่าไง ‪- ตายจริง
‪เฆราร์โด เฆราร์โด หยุดนะ
‪ถ้าจะทำอะไรๆ
‪ก็ไปทำที่อื่น
‪- อย่าอิจฉาน่า ‪- ไม่ใช่ โรซิต้า
‪ถ้ามีคนเห็นเธอ ‪เขาจะนึกว่าใครจะมานั่งกับเราก็ได้
‪งี่เง่า
‪- ไม่เอาน่า นาตาเลีย ‪- โรซิต้า
‪ยายทึ่ม รู้ไหมว่ามันเท่าไหร่
‪อิจฉาหรือไง
‪อย่ายุ่งกับโรซิต้า
‪ยายโรซิต้านั่นควรเจียมตัวซะบ้าง
‪เอาละ เริ่มได้
‪วางกระเป๋าตรงนั้น
‪วางแล้วกลับเข้าสนาม
‪เร็วๆ
‪ตั้งใจ เร็วๆ เวลาไม่คอยท่า
‪เก่งมาก
‪สงครามและสันติภาพเหรอ
‪- ของตอลสตอย ‪- เกี่ยวกับอะไร
‪ก็...
‪คนรัสเซียกลุ่มหนึ่งตกหลุมรัก
‪จากนั้นก็ออกรบ แล้วหมดกำลังใจ
‪ประมาณนั้น
‪นายใส่เสื้อกลับด้าน
‪ขอบใจ
‪- ดีแล้วเนอะ ‪- อือ
‪- เหรอ ‪- ใช่
‪- ฆาบิเอร์ วิลเลียมส์ ‪- ครับ
‪- สวัสดี ‪- ยินดีครับ
‪- สบายดีไหม ‪- ครับ
‪ฟังนะ
‪ครูกันตำแหน่งพิเศษ
‪ในทีมฟุตบอลไว้ให้
‪หันมานี่
‪วิ่ง
‪มีลูกชายดาเมียน วิลเลียมส์อยู่ ‪เราได้ถ้วยสมัยที่สี่แน่
‪ขอบคุณครับ แต่ผมไม่เล่นบอล
‪ขอไปห้องพยาบาลนะคะ หนูไม่สบาย
‪ไปได้
‪ฟังนะ เด็กๆ
‪วิ่งห้ารอบ ความเร็วคงที่
‪อุ่นร่างกายก่อน
‪- วิ่งเลย ‪- ครูคะ
‪หนูหาโทรศัพท์ไม่เจอ
‪แล้วไง
‪ต้องใช้วิ่งด้วยเหรอ
‪เร็วเข้า สาวๆ
‪วิ่งเร็วๆ
‪- ว่าไง ‪- พวก
‪- มีอะไร ‪- ว่ายังไง
‪ทำไมปล่อยให้สาวปกป้องวะ
‪ปกป้องตัวเองสิ
‪ยายนั่นไม่สนแกหรอก
‪ไม่ต้องกลัว เราแค่หยอกเล่น
‪เธอปกป้องแกไม่ได้
‪- สู้สิวะ ‪- บ้าจี้ไหม
‪อย่างนั้นแหละๆ
‪เอาเลย ปกป้องตัวเอง
‪ปกป้องตัวเองซะ
‪ทำอะไรบ้าง
‪ต่อยเขาให้ดูหน่อย
‪เงียบทำไม
‪ต่อยสิ ขอเต็มแรง
‪- เพื่อนกัน ‪- ต่อย !
‪ไม่ทำเหรอ สู้เองไม่ได้หรือไง
‪- มันไม่เข้าใจ ‪- ไม่ทำใช่ไหม
‪ไอ้เวรนี่
‪ดูสิว่าจะสู้ไหม
‪แกวาดเองใช่ไหม
‪- อย่านะ ‪- ถอย ไอ้อ่อน
‪ใจเย็นน่า
‪พ่อแม่รักมันจริงๆ
‪- อย่านะ ! ‪- มาดูกัน
‪- แบบนี้อาจทำแกเหลืออด ‪- ใจเย็นๆ
‪งี่เง่าว่ะ
‪ไข่ใหญ่ว่ะ
‪- วาดสวยเชียว ‪- ไอ้เวร
‪วาดที่โรงเรียนเหรอ
‪ไหน
‪เผื่อแกจะตอบโต้ ดูให้ดี
‪- เอาคืนมา ! ‪- ไอ้บ้านี่ !
‪เอารูปคืนมา !
‪หยุด เฆร์ริ พอแล้ว !
‪มันต้องอย่างนี้
‪ฉันอยากให้แกลุกขึ้นสู้แบบนี้นี่แหละ
‪อย่าปล่อยให้คนอื่นมาปกป้อง
‪แต่มันสายไปแล้ว ฉันให้โอกาสแล้ว
‪มันจบแล้ว
‪นี่
‪- ปวดฉี่ว่ะ ‪- เงียบเลย
‪จับมันหันมา
‪- มีคนพูดด้วยแน่ะ หันมา ‪- นี่
‪ตั้งใจดูล่ะ
‪ดู
‪ดูซะ
‪ดูอยู่ว่ะ
‪- เอาน่า พอเถอะ ‪- แกไม่เคยปกป้องตัวเอง
‪- หยุดได้แล้ว ‪- เอาละ พอแล้ว
‪เลิกสักที
‪เลวจริงๆ
‪มันมีทางเลือก
‪จะร้องหรือจะสู้
‪- ถ้าเลือกที่จะร้อง ก็แปลว่าโง่ ‪- ลุยส์
‪รับไปสิ
‪เอาเงินไปซื้อกระเป๋าใหม่นะ
‪- ไปซะ ‪- ไปกันเถอะ
‪เมื่อไหร่จะเลิกสักที
‪เมื่อมันเริ่มสู้กลับ
‪ทำไมไม่เล่นหมอนี่แทน
‪ฉันอยากเล่นใครก็คนนั้น
‪ไปกันเถอะ
‪- มันเป็นแฟนแกหรือไง ‪- ทำเกินไปนะ
‪สวัสดี
‪ตรงอื่นก็ว่างนะ
‪ก็ใช่ แต่ฉันอยากนั่งข้างเธอ
‪โอเค
‪ดูสิ ยายเพี้ยนก็ไม่ได้โง่นะ
‪คนแบบเขาจะพิศวาสแนวนั้นหรือไง
‪ไม่อยู่แล้ว
‪มีเพื่อนบ้างก็ดีนะ ‪เห็นอยู่คนเดียวตลอด
‪- มาเรีย ขอที ‪- ถามจริง
‪ครูพละชื่ออะไรนะ
‪- กูเอโร ‪- อะไรนะ
‪- กูเอโร ‪- กูเอโรเหรอ
‪ทำไมครูเขายอมให้เธอ ‪อ่านหนังสือแทนไปวิ่ง
‪เพราะฉันเจอหมาของเขา
‪เจอแฟนเก่าของเขาขโมยหมาไปน่ะ
‪ให้ตาย ที่เต็ม
‪เฆราร์โด เฆร์ริ
‪- พร้อมไหม นั่งลงด้วย ‪- หาที่อยู่ครับ
‪โอเค เอาละ
‪นักเรียนปีสุดท้าย ‪ขอบคุณที่มาในวันนี้
‪สมัยก่อน แต่อาจไม่นานเท่า...
‪ลุยส์ ลุยส์
‪ลุยส์ มานี่เลย
‪ตรงนี้มีที่ว่าง
‪ข้างหน้านี่
‪เงียบๆ
‪ลุยส์ เชิญนั่ง
‪เอาละ อย่างที่เพิ่งพูดไป
‪พวกเธออาจไม่เชื่อ
‪แต่เมื่อไม่นานมานี้
‪มนุษย์เราอยู่ได้โดยไม่มีสิ่งนี้
‪ชีวิตอาจดีหรือแย่กว่านี้ก็ได้
‪แต่เราก็ไม่ได้ตกเป็นทาส
‪เจ้าสิ่งนี้
‪ของเล่นน่ะ
‪ประเด็นคือมันจำเป็น
‪แต่ไม่ถึงขั้นปัจจัยสี่
‪เราต้องควบคุมการใช้งาน
‪ด้วยเหตุนี้ เพื่อนเราจากฝ่ายตัดต่อ
‪จึงช่วยจัดทำวิดีโอชื่อว่า
‪การใช้โทรศัพท์อย่างมีความรับผิดชอบ
‪ขอให้ทุกคนตั้งใจดู
‪เพราะการช่วยพวกเธอ
‪คือกฎเหล็กอีกข้อ ‪ของโรงเรียนรัฐแห่งนี้
‪ตั้งใจดูล่ะ บรูโน่
‪บรูโน่
‪กดเล่นวิดีโอหน่อย ขอบคุณ
‪(การใช้โทรศัพท์ ‪อย่างมีความรับผิดชอบ)
‪ใครคืออิซาเบล่า เด ลา ฟูเอนเต
‪บรูโน่ ไม่น่าใช่อันนี้นะ
‪ก้นเด้งเชียว
‪เบาๆ กันหน่อย
‪บรูโน่ ปิดมันไปซะ !
‪อะไรกัน
‪ปิดซะ ทำอะไรสักอย่าง
‪(อิสมาเอล เด ลา ฟูเอนเต เบลตรัน)
‪(เพศ ชาย เวลา 02,32 น.)
‪(ใบรับรองทางการแพทย์ ‪การผ่าตัดแปลงเพศ)
‪(ชื่อสกุล อิซาเบล่า)
‪(เพศ หญิง)
‪ผู้ชายนี่หว่า
‪ผู้ชายมีจู๋
‪ผู้หญิงมีจิ๋ม
‪ขอดูไข่หน่อยสิ !
‪ผู้ชายมีจู๋
‪ผู้หญิงมีจิ๋ม
‪(กะเทย)
‪- อธิษฐานสิ ‪- ขอเป็นผู้หญิง
‪(ขอเป็นผู้หญิง)
‪(แอตแฉทุกความลับ)
‪เปิดไฟด้วย อิซาเบล่า !
‪เก็บโทรศัพท์ซะ !
‪ทำไมไม่บอกเรา
‪กำลังจะบอก
‪ฉันน่ะ ไม่ได้อายหรอกนะ
‪แต่ก็ไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้
‪ทีนี้ ทุกคนคงมองว่าฉันน่ารังเกียจ
‪ในบัญชีนั้นน่ะมีแค่วิดีโอเดียว
‪ว่าไง วิลล์ใช่ไหม
‪วิลเลียมส์
‪ขอคุยด้วยได้ไหม
‪ได้สิ
‪อิซา เธอไม่ต้องสู้คนเดียวนะ
‪เพื่อนมีไว้ทำไมล่ะ
‪"จะเป็นยังไง ถ้าพ่อแม่นายรู้เรื่อง"
‪นี่มันอะไร
‪ตรงนั้นไม่สำคัญ อ่านต่อสิ
‪(จะเป็นยังไง ถ้าพ่อแม่แกรู้เรื่อง)
‪"เลือกเพื่อนมาหนึ่งคน ‪แล้วความลับแกจะปลอดภัย"
‪เลยเลือกอิซาเบล่าเหรอ
‪โง่หรือไง
‪อย่างฮา นายเป็นเกย์
‪นี่ รอด้วย
‪- อิซาล่ะ อิซาอยู่ไหน ‪- อยู่ในห้องน้ำ
‪ฉันรู้ว่าทำพลาด
‪แต่เข้าใจฉันหน่อย โซเฟีย ‪ฉันนึกว่าเป็นเรื่องขำๆ
‪- อิซา ‪- แต่รู้แล้วว่าไม่ใช่
‪มันไม่ยอมตอบข้อความฉัน
‪นายคงได้อมบ้างแล้วล่ะ
‪- เข้าห้องน้ำผิดนะน่ะ ‪- ทึ่ม
‪ศึกจ้าวโลก
‪- ตัดไอ้นั่นแล้วหรือยัง ‪- หุบปากซะ
‪หุบปาก
‪เธอทำแบบนี้กับฉันทำไม
‪ฉันไม่เข้าใจ
‪ไม่ยักรู้ว่าเธอเคยมีจู๋
‪หุบปากไปเลย
‪เธอโกหกฉัน
‪ฉันเปล่านะ
‪ฉันเชื่อใจเธอ
‪- กะเทย ‪- หุบปาก
‪- นายมันงี่เง่า ‪- อิซา ไปเถอะ
‪เดี๋ยว ฉันอยากถามอะไรหน่อย
‪เธอผ่าแล้วงั้นเหรอ
‪มันเกี่ยวอะไรกับฉัน
‪เธอสังเกตเห็นสิ่งที่คนอื่นมองข้าม
‪เธอหาตัวมันได้แน่
‪เหลืออะไรบ้างไหม
‪หยุดสักที
‪ผ่าแล้วใช่ไหมล่ะ
‪หยุดเลยนะ
‪พวกเธอต้องหยุดเดี๋ยวนี้
‪มากับครู
‪ถ่ายทำไม
‪ก็ได้
‪ได้จริงเหรอ
‪ฉันเองก็อยากรู้ว่าฝีมือใคร
‪- มีอะไร ‪- เปล่า
‪- ไม่ต้องตามมาก็ได้ ‪- แค่ตามน้ำไปด้วย
‪นาตาเลีย
‪นาตาเลีย ฉันเห็นกระเป๋าเธอนะ
‪นาตาเลีย
‪จะเอาอะไร
‪ฉันอยากคุยเรื่องอิซาเบล่า
‪เธอโดนข่มขู่ด้วยใช่ไหม
‪ฉันไม่รู้เรื่องด้วย
‪เธอขโมยโทรศัพท์อิซาเบล่าในคาบพละ
‪เธอบอกว่าไม่สบาย ‪แต่ก็ไม่ได้ไปห้องพยาบาล
‪จะให้พูดอะไร
‪ร้องไม่หยุดเลย
‪นี่ นาตาเลีย
‪เธอออกมาเถอะ
‪โซเฟียแค่พยายามจะช่วย
‪ฉันฆาบิเอร์ เด็กใหม่น่ะ
‪ฉันว่าวันนี้มันโคตรพิลึกเลย
‪แต่ก็สนุกดี
‪ออกมาเถอะ
‪เราไม่ตัดสินเธอหรอก
‪ถ้าอิซาเบล่ารู้ ฉันตายแน่
‪เธอไม่ผิด
‪คนที่ขู่เธอ
‪อยากเห็นเธอทรยศเพื่อนรัก
‪ฉันไม่ได้อยากทำนะ
‪แล้วใครปล่อยวิดีโอ
‪คนที่ไม่สนใจดูตอนเกิดเรื่อง
‪กลับแล้วเหรอ เฆร์ริ
‪คลั่งอะไรฉันนักหนา โซฟี
‪ไม่รู้สิ ไปไหนก็เจอแต่นาย
‪ฉันรู้ว่านายปิดบังอะไร
‪เธอเองสินะ ที่ส่งข้อความมา
‪ฟังนะ
‪ถ้ามีคนรู้เรื่อง เธอจบไม่สวยแน่
‪- ฉันเปล่า ‪- คราวนี้ไม่รอดแน่
‪- ไม่ใช่เธอเหรอ ‪- ไม่ใช่ แต่ฉันรู้ว่าเป็นนาย
‪นายปล่อยวิดีโอนั่น ‪ความลับตัวเองจะได้ไม่แตก
‪- ฉันไม่มีความลับ ‪- เหรอ
‪โชคดี
‪ส่วนนาย เลือกคบเพื่อนให้ดีกว่านี้นะ
‪ยายนี่ไม่ผ่าน
‪ห่วงตัวเองเถอะ เฆร์ริ
‪มีคนจับตาดูนายกับเพื่อนอยู่นะ
‪อย่ายุ่งกับลุยส์ด้วย
‪ลุยส์ ใจเย็นๆ
‪มีเรื่องอะไร
‪- มันเป็นอุบัติเหตุ ‪- อุบัติเหตุเหรอ
‪ยังไง ที่ไหน มีอะไร
‪ผมหกล้ม แม่
‪- ผมล้ม เป็นอุบัติเหตุ ‪- กระเป๋าล่ะ
‪มันอยู่ไหน แม่จะไปคุยกับกวินตานิย่า
‪- แม่ ‪- ไม่
‪นะแม่ กลับบ้าน
‪ถ้าลูกไม่บอก แม่ต้องคุยกับเขา
‪ไว้ผมเล่าตอนถึงบ้าน กลับบ้านนะ
‪ถ้าเราบอกกวินตานิย่าล่ะ
‪เขาก็ไม่ให้ฉันยุ่งสิ
‪ฉันอยากรู้ตัวคนทำ
‪ลองสืบดูก็ไม่เสียหาย
‪น่าสนุกดี
‪- เอาโทรศัพท์มา ‪- ทำไม
‪โครงงานวิทย์ไง
‪ไม่ต้องห่วง
‪ฉันทำคนเดียวได้
‪เธอได้บีบวกแน่นอน
‪นึกว่าหัวเราะไม่เป็นซะอีก
‪นายเข้าหาคนเก่ง
‪อาจมีประโยชน์กับเรื่องนี้
‪งั้นก็เป็นเพื่อนกันแล้วใช่ไหม
‪ไม่
‪ฉันมีเพื่อนเยอะแล้ว
‪(ลา โดมินิกา)
‪(สงครามและสันติภาพ)
‪เกือบจบแล้วค่ะ
‪เป็นยังไงล่ะ
‪หนูชอบนะ แต่ว่า
‪ตั้ง 200 หน้า ยาวไป
‪- ฉบับนี้สวย ‪- รู้ไหมว่าทำไมฉันให้เธอ
‪ทำไมคะ
‪มันเป็นเล่มโปรดของพ่อเธอ
‪เหรอคะ
‪พ่อเธอชอบ เพราะในตอนจบ
‪พวกเขาพบความหวัง
‪แนะนำเรื่องที่ตัวเองชอบดีกว่านะ
‪เปิดเกม
‪โซฟี แม่กลับมาแล้ว
‪โซฟี
‪แม่กลับมาแล้ว เรียนเป็นยังไงบ้าง
‪ก็ดีค่ะ
‪ไม่น่าเบื่อเหมือนทุกที
‪เขามาแล้ว แม่ยังไม่ได้เปลี่ยนชุดเลย
‪มากินมื้อค่ำอีกแล้วเหรอคะ
‪ใช่จ้ะ เขาอยากใช้เวลากับลูก ‪ให้โอกาสเขาหน่อยนะ
‪เขาสั่งอาหารจีนที่ลูกชอบมาด้วย
‪ช่วยรับแขก ‪ตอนแม่เปลี่ยนชุดทีนะ ขอบใจจ้ะ
‪ได้สิ นอร่า
‪สวัสดีค่ะ
‪สวัสดี โซเฟีย
‪ขอบคุณค่ะ เชิญค่ะ
‪ขอบใจ
‪(อยากล้างแค้นคนที่ทรยศเธอไหม)
‪(นี่ใคร)
‪(ราอุลเลือกเธอ)
‪(นาตาเลียขโมยโทรศัพท์ของเธอ)
‪(เฆร์ริปล่อยวิดีโอ)
‪(ปาโบลทรยศเธอ)
‪(อยากล้างแค้นไหม)
‪(อยาก)
‪คำบรรยายโดย นริชา มีเจริญ