Dobra, ekipo sprzątająca, zróbmy hałas dla Danny'ego Rubina.
Hej! Nie! Maya.
- Zostaw to! - Pomogę ci.
- Nie trzeba. - Pomogę ci. Daj.
Sporo ludzi przyszło.
No, super.
Zaangażowali się w kampanię.
Słyszałam o…
Zbrodni. Wstydzie. Karze.
Co jest, do cholery?
…waszych problemach z kasą. Nie gniewaj się, Jerry się wygadał.
Chłopaki się nieźle wkurzyli.
Ale chciałam ci powiedzieć…
Że miło się patrzy na twoje upokorzenie…
…że ci współczuję.
Ukrywanie czegoś takiego musiało cię kosztować sporo nerwów.
Pewnie ci ulżyło, że się wydało.
O matko. Skaleczyłaś się?
Nie. Nie wiem, skąd to mam.
Wiesz. Doskonale wiesz.
Jest głodna.
Proszę. Skarbie. Chcesz banana?
- Ślicznie wyglądasz. - Dzięki. Nic jej nie jest?
Po prostu jest głodna.
- Wezmę… - O matko.
- Koniec tego dobrego! - Co tu się wyprawia?
Nic jej nie jest. To z głodu. Wezmę ją do domu na lunch.
Nie wysłuchasz mojej przemowy?
Nie może poczekać? Wszyscy jesteśmy głodni.
Ale ona jest dzieckiem.
Dobra, w porządku. Tylko jedź prosto do domu.
Żadnego wymykania się do banku ani na siłownię czy coś.
Ty pierdolony, kościsty, brudny…
- Jasne. - …bezdomny, jebany frajerze.
Masz piasek na twarzy.
- Powodzenia. - Kutasie.
KSIĄŻĘ PĄCZKÓW
Co tam?
Jose, mordo ty moja.
Świeżutkie.
Co? Nie dosłyszałem.
Dla ciebie. Świeżo usmażone.
- Dajesz mi pączki za frajer? - Tak.
Miodzio, stary.
Powtarzam Bunny, że muszę jej pokazać…
Trąbiłem od połowy ulicy! Nie słyszałeś mnie?
Wiesz, jak mnie wystraszyłeś?
Stary.
Zamknij się, kurwa.
Przestań. Nie potrafię się skupić.
Po prostu się zamknij. Próbuję ci pomóc. Błagam.
SŁYNNE BURGERY
Nie. Skończyłaś z tym.
Pojedziesz do domu i przygotujesz coś dobrego i prostego.
Dla niej. Dla siebie.
Ale po co? I tak nie wygrasz. Zapchaj ją czymś.
Proszę, kochanie. Pychota.
Zapchaj ją czymś.
To był tylko ten jeden raz.
Zmienili zasady, więc prawie się nie liczy.
Od teraz będziesz grzeczna. Będziesz się starać. Będziesz…
Nic ci nie jest? Co się stało?
Co się stało? Jesteś cała?
- Nie było cię. - Cała jesteś? Przepraszam.
Przepraszam.
Już dobrze?
Przepraszam, kochanie.
John ostatnio jest jakiś nieswój.
Stał się… nieprzewidywalny.
Pomyślałam, ta wizyta pomoże nam rozwiązać ten problem.
Wspólnie.
Przy wsparciu Boga i kościoła.
Bardzo doceniam miłość, troskę i pobożność mojej żony.
Martwię się o przyszłość mojej firmy.
Pewne kwestie wciąż czekają na rozstrzygnięcie.
Jeśli wszystko pójdzie po mojej myśli, o co się modlę,
powrócimy do naszej wcześniejszej…
przewidywalności.
Czy jest jeszcze coś, co was martwi?
John zaczął pływać.
A przynajmniej próbuje, nocami.
Woda stała się drażliwym tematem,
odkąd jego ojciec został wezwany do Boga z tej łodzi.
- Zna pan tę… - Od lat jestem biskupem tego okręgu.
No tak, oczywiście.
John nie potrafi pływać.
Nie jest w stanie po tym, co się stało.
Pomyślałam, że w tym miejscu będziemy mogli o tym porozmawiać.
Nie masz nic przeciwko tej rozmowie?
- Oczywiście. - Czy woda stanowi dla ciebie wyzwanie?
Stanowiła, przez jakiś czas.
Ale dzięki modlitwom, dyscyplinie i, oczywiście, miłości mojej rodziny
udało mi się pokonać tę przeciwność.
To dobrze. Nie ma sensu rozwodzić się nad przeszłością.
Jak określilibyście swoje pożycie małżeńskie?
Jako zadowalające. Tak sądzę.
A mimo to zostaliście pobłogosławieni tylko dwójką dzieci.
Maria ostatnimi czasy…
oddaje się zajęciom fizycznym innego rodzaju.
Ćwiczy.
To nie ma nic wspólnego z naszym pożyciem…
Nadmierny wysiłek w innych obszarach może nadwyrężyć więź małżeńską,
a także wpłynąć na płodność.
Mam do ciebie pytanie, Mario.
Co jeszcze możesz zrobić, aby pomóc Johnowi w tym trudnym czasie?
Cztery tygodnie.
Cztery pieprzone tygodnie.
Tylko tyle czasu było nam dane.
Wyrwana z moich ramion, padła martwa na ulicę.
- To była deska surfingowa. - Była czymś więcej!
To był jakiś, nie wiem, zły omen, który zapowiadał dalsze nieszczęścia.
Żaden omen.
Musisz iść z tymi uszami do lekarza.
Co jest, kurwa?
Słyszałem od kumpli o takim jednym lekarzu.
Ludzie mu ufają. Ponoć wymiata.
Może się do niego umówię.
Tu jest. Na żywo jest taka malutka.
Uwielbiamy twoją kasetę.
Ćwiczymy w domach, ale postanowiłyśmy wpaść też na zajęcia.
Sheila dzisiaj jest?
Sheila nie prowadzi zajęć. Jest na przedłużonym urlopie.
Skąd macie naszą kasetę?
Przecież to niemożliwe. Zrobiłem tylko cztery kopie.
AEROBIK Z POŁUDNIA KALIFORNII
Kto wam to, kurwa, sprzedał?
Chyba wiem.
Ma zatwardzenie.
Ciężko jest patrzeć na to, jak się męczy.
Polecam dynię z puszki z odrobiną zdrowego musli
i jogurtu naturalnego.
Jasne, spróbuję.
Dzięki, Paige.
- Cześć. - Idźcie z Paige.
Dawno cię nie widziałam. Przefarbowałaś włosy.
Co mogę dla ciebie zrobić?
Po prostu ostatnio się nie widujemy.
Nie przyszliście na sprzątanie plaży.
Wiem, że jesteś na mnie zła. Jak wiele osób.
Bo jesteś kłamliwą, przebiegłą…
Moje życie nie obraca się wokół ciebie.
Nie mieliśmy ochoty na sprzątanie.
Muszę iść.
Greta, ja…
Schrzaniłam sprawę i nie wiem, jak to naprawić.
Czy ty…
Zacznij od przeprosin. Jeszcze tego nie zrobiłaś.
Co? Naprawdę?
Miałam taki zamiar.
Myślałam…
Powinnam była to zrobić, bo żałuję tego.
Przepraszam, to był błąd.
To było głupie, samolubne…
Wystarczyło zapytać. Pożyczyłabym ci tę kamerę.
Naprawdę?
Przyjaźnimy się.
Ja…
Ciężko mi przychodzi otwieranie się przed kobietami.
Cóż, ja jestem w tym aż za dobra.
I wprawiam ludzi w zakłopotanie.
Inne problemy, ten sam rezultat.
O Boże, mogę ci coś pokazać?
Jasne.
O Boże.
Cicho bądź.
- Co się stało? - Zainspirowałam się.
Tą kasetą?
Nie, na początku nie. Wystraszyła mnie nie na żarty.
Kim jest ten obcy człowiek, koło którego od lat zasypiam?
Ale potem porozmawialiśmy o tym, kim naprawdę jesteśmy,
co tak naprawdę nam się podoba.
Wiesz, że on uwielbia mój brzuch?
Że jest taki obfity?
To zabawne. Latami zadręczałam się czymś, co on uwielbia.
Muszę założyć perukę, bo wyglądam jak wariatka.
Wyglądasz wspaniale.
- Serio? - Tak. Naprawdę super.
To…
odważna zmiana.
Trochę się ciebie boję.
Lepiej stąd uciekaj.
Biskup Alec miał rację. Niewystarczająco się starałam.
Długo się zastanawiałam nad tym, jakich twoich potrzeb nie zaspokajam.
Teraz możesz stawić czoła wodzie w zaciszu naszej błogosławionej sypialni.
Czy to nie wspaniałe?
To strata czasu.
Nie poprą mnie, nawet jak załatwię im obciąganko u Nancy Reagan.
Siedź cicho.
- Masz rację. - Wiem.
Ale i tak musisz tam pójść. Mówimy o izbie handlowej. To precedens.
Precedensem było sprzedanie naszej społeczności
i naszego wybrzeża, żeby wzbogacić tych złodziei.
Siedź cicho.
Idź tam.
Najedz się, uściśnij te tłuste, jebane dłonie i obstawiaj przy swoim.
Żadnej zabudowy wybrzeża.
Siedź…
Wiesz, jaką poczujesz satysfakcję?
…cicho.
Z chęcią na to popatrzę.
Nie masz racji.
Nie stoją po naszej stronie,
ale nie możesz celowo ich do siebie zrażać. To San Diego.
Tu nie ma fundamentalistów, antykomunistów, blokady morskiej.
A twoimi sojusznikami są surferzy, studenci.
Głosowanie nie jest na liście ich priorytetów.
Nie możemy się wyobcować ze środowiska przedsiębiorców.
Zwłaszcza że tak łatwo jest o kompromis.
Nie sprzeciwiasz się zabudowie wybrzeża. Popierasz przemyślaną zabudowę.
Załatw to.
Nie pamiętam, żebym prosił cię o zdanie.
Pamiętam tylko, że pogrążyłaś nas w długach,
kładąc na szali kampanię i nasze środki do życia,
okłamując mnie.
Tak więc, Sheila,
jak mam ci teraz zaufać?
Musiałaś otworzyć ten swój niewyparzony…
Przepraszam.
Nie mam prawa się wtrącać. Masz rację.
Mówię ci, że to nie ona.
Cześć, Sheila. Jak leci?
No co? Zawsze zaczyna się od takiej gadki szmatki.
Ktoś rozprowadza po mieście naszą kasetę z inną okładką.
Jesteś tylko niesłowna czy jesteś też jebaną złodziejką?
Mów.
Jesteś tłustą suką?
Czy po prostu jesteś tłustą suką, tłusta, brzydka, tłusta suko?
Tłusta?
Nie mam pojęcia, kto sprzedaje tę kasetę.
To wszystko jest jak sen.
A raczej koszmar. Nie mogę się w to mieszać.
Już jesteś w to zamieszana. Twoja twarz jest na okładce. Spójrz.
To już nie moja sprawa.
Skończyłam z tym.
Muszę wspierać męża i rodzinę. Taka jest moja rola. Przepraszam.
Kto to był?
Nikt, kochanie. Nikt.
Zaawansowane stadium ucha surfera.
Przykra sprawa, szczególnie w tak młodym wieku.
Na czym to polega?
Narosła ci kość w kanale słuchowym
z powodu ciągłego kontaktu z zimną wodą i wiatrem.
Czyli surfowania w Pacyfiku.
Słabo.
Masz kilka opcji:
możesz liczyć na łut szczęścia i zatykać uszy na czas surfowania,
ale jest spora szansa, że doznasz trwałego ubytku słuchu.
Da się z tym żyć.
Albo umrzesz na skutek infekcji po sztormie,
który wzburzy te piękne ścieki. Boże błogosław Amerykę.
Albo?
Możemy przeprowadzić zabieg.
Poszerzyć kanał słuchowy.
Ale po operacji będziesz musiał unikać wody przez dwa miesiące.
- Dwa miechy? - Wiem, koszmar.
Nie wiemy nic pewnego o życiu pozagrobowym,
ale surfować tam raczej nie można.
Kurwa.
Daj im popalić. Niech pospadają z krzeseł.
Pokaż im, że z tobą się nie zadziera.
Możesz też ich zaskoczyć, wskazując na wspólny grunt
i mówiąc o przemyślanym rozwoju.
- Nie ma mowy. - Decyzja należy do niego, Jerry.
Widzę Erniego.
Z kim on przyszedł?
Nie wiem, ale koleś ma swój typ.
To Greta, jego żona.
- Greta. - Cześć.
- Miło was w końcu widzieć.
Pamiętacie Jerry'ego Goldmana? Menadżera kampanii.
To Ernie i Greta Hauser.
- Fajne włosy. - Dziękuję.
- Tęskniliśmy za wami. - No tak.
Byliśmy trochę zajęci.
Ale z przyjemnością obserwujemy rozkwit kampanii.
- Z boku. - Najważniejsze, że jesteście tu dzisiaj.
Jesteśmy wdzięczni za wasze wsparcie.
Pewnie. Zwłaszcza w tym towarzystwie.
Nie czułem się tak nieswojo od pierwszego spotkania z teściami,
które okazało się być też ostatnim – tak dobrze mi poszło.
Nie przejmuj się. Towarzystwo jest już odpowiednio podlane.
Mów prostymi słowami.
Co tam.
Niezłe fale. Idziesz?
Nie mogę.
Mam poważny problem z uchem.
Lekarz mówił, że mogę się przekręcić.
W dodatku nową deskę wziął szlag,
a mój niby kumpel rozprowadza pirackie kopie mojej kasety.
Wszystko mi się, kurwa, posypało.
Nara.
Hej, poczekaj.
Serio są niezłe fale?
Niezłe, prawda?
Tak.
Pani kaseta z treningiem.
Obejrzałem ją.
Moja żona to robi.
Ćwiczy z nią.
Lubi to, co mnie wcale nie dziwi.
Dziękuję.
Ciekawi mnie jako biznesmena – jaki ma pani model dystrybucji?
Jak chce pani to rozwinąć?
- Co dalej, Sheilo? - Nic.
- Nic nie ma dalej. - Co to ma znaczyć?
To był błąd, głupota.
Zrobiłam to spontanicznie, ale potem przemyślałam sprawę.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem. Poza murami kościoła.
Zapał, z jakim pani uczy…
porwał moją żonę. Inne kobiety też byłyby zachwycone.
Rynek odtwarzaczy wideo dopiero się rozwija,
więc siedzi pani na żyle złota.
- Nie taki miałam cel. - Poszła pani za instynktem.
Kobieta z nagrania nie zadowoliłaby się staniem u boku męża,
głoszącego przestarzałe, socjalistyczne…
Nie zna mnie pan. Widzi to, co chce zobaczyć.
A poglądy Danny'ego są ponadczasowe i wizjonerskie.
Jasne.
Proszę wybaczyć. Coś mi się wydawało.
Coś bardziej…
- Nieważne. - Lubi to pan.
Zaczynać zdanie i go nie kończyć.
Pani przyszłość mogłaby wyglądać inaczej niż ta, której chce pani mąż.
Mamy z mężem te same poglądy.
Czy to nie dziwne, że czasem wierzymy w jedno,
a ciągnie nas do drugiego?
Jest rynek zbytu na pani kasetę.
Jeśli nie pani, ktoś inny to wykorzysta.
Ktoś już to zrobił.
Ktoś sprzedaje pirackie kopie.
I pani na to pozwala? Czemu?
Bo jesteś żałosną kupą gówna.
Bo mam teraz inne priorytety.
Zaraz zaczynają. Zajęłam ci miejsce.
Przepraszam.
Nie ma za co.
Miło było panią widzieć.
Wszystko dobrze?
Choć raz powiedz prawdę.
Nie, nie jest dobrze. Zawieziesz mnie gdzieś?
Tyler.
Kupiłam burrito. Nie możesz surfować, ale możesz jeść.
Jeśli zależy wam na rozwoju,
dobrobycie i postępie,
wybierzcie mnie.
Nie jakiegoś zdziercę podatkowego, oportunistycznego liberała,
który myśli, że jak zgoli brodę, to zdoła zamydlić wam oczy.
Kretyn.
Mój oponent ma w jednym rację.
Chcę chronić nasze wybrzeże,
kontynuować działania w duchu Ustawy o strefach przybrzeżnych,
abyśmy wszyscy mogli cieszyć się pięknymi plażami.
Ale nie mam zamiaru hamować postępu.
Nie chcę pomniejszać naszej społeczności biznesowej.
Dlatego optuję za przemyślanym rozwojem naszego wybrzeża.
Tak.
Co ty, kurwa, robisz? Przestań.
Może tak dotrze do ciebie powaga sytuacji!
Przepraszam. Nie mogłem się powstrzymać.
To było fizycznie niemożliwe.
Nie rób tego, proszę.
To kolekcjonerska koszulka z koncertu.
Obiecaj, że przestaniesz.
Nie zostawisz mnie tu samej.
Przepraszam was. Wszystko spieprzyłam.
Zniknęłam, powiedziałam, że kończę z aerobikiem, z tobą.
Ale… aerobik mnie uratował.
Ty mnie uratowałaś.
Chcę odnaleźć tego pirata i odebrać to, co należy do nas.
Jesteś kompletnie pojebana, wiesz o tym?
Wiem! Ale ty też.
Daję ci wybór.
Albo oddajesz nam kasety, kasę i kontakty,
albo idziesz do paki za kradzież praw autorskich.
Mój mąż jest bliskim przyjacielem prokuratora.
Z chęcią zadzwonię do niego na jego domowy numer.
Wiecie, moja rodzina też ma spore wpływy,
więc niespecjalnie się was boję.
Co ty robisz?
Wyskakuj z moich kaset.
Gdzie jest kasa?
Nie jest takie złe, prawda?
Prawda. Ani trochę.
Mojej żony nie da się zadowolić.
Posłuchałem jej rady, a ona i tak zostawiła mnie
bez słowa, jakbym był nikim.
Dziękuję.
Sam już nie wiem.
Kocham ją, ale czasem się zastanawiam, czy w ogóle ją znam.
Czy Sheila nie ma problemu z jedzeniem?
O co ci chodzi?
Na drugim roku mieszkałam z dziewczyną, która strasznie się objadała.
I miała na kłykciach ślady po zębach, bo potem zmuszała się do wymiotowania.
Wyglądały jak nacięcia.
Sheila też je ma.
Dba o linię, ale nie bardziej niż każda inna kobieta.
Nigdy nie czuła się dobrze we własnym ciele.
Nie potrafi czerpać z niego przyjemności.
Nawet kiedy, wiesz…
Jakby była nieobecna.
Wiele z nas jest.
Ty nie.
- Niestety tak. - Nie, nie ma mowy.
Ty jesteś…
panią swojego ciała.
Jesteś bezwstydnie zmysłowa. A to jest…
oszałamiające.
Chcę, żeby ci było przyjemnie.
O Boże. Danny, twoja córka!
Co? Cześć, kochanie.
Noc się jeszcze nie skończyła.
Chcesz wrócić do swojego łóżka?
Nie mogę się dłużej chować. Nie chcę.
To część mnie i nic tego nie zmieni.
Co to jest?
Nasza wygrana.
Napisy: Daria Okoniewska