Halo, ktoś tam jest?
John!
Przestań!
- Przepraszam. - Już dobrze.
- Przestań przepraszać. - Przepraszam.
Przestań przepraszać.
Nic ci nie jest.
Nieprawda.
Dzięki, że wpadliście.
- Wszyscy już poszli? - Tak.
Dziwne, że tak wcześnie się zwinęli.
Wiesz, mają robotę.
W niedzielę?
Co mam ci powiedzieć?
Na szybko organizowałem dla ciebie imprezę.
Wybacz, że nie wyszedł z tego jebany Woodstock.
Spokojnie, to była dobra impreza. Nie przejmuj się tak.
Ciąży na mnie ogromna presja.
Jedna książka, jedno nagranie
i od razu bum! – męczą cię, żebyś wypluł z siebie kolejne.
„Pospiesz się, zanim pojawi się ktoś inny i…”
Cię uprzedzi?
Napijesz się?
Chętnie. A co masz?
Czterdziestoletniego Macallana.
Okej.
Przełkniesz tak burżujski trunek?
Szkoda mi go było dla gości.
- Jak to określiłeś? - Zaczyna się.
- Jestem jak Reagan? - Gorszy niż Reagan.
Gorszy niż Reagan, właśnie.
- Serio? - Serio.
Masz.
Dokopać innym potrafisz, ale samemu przyjąć ciosu już nie.
Wiem.
Nieźle się tu urządziłeś.
No.
Powiem ci coś, bo ktoś musi.
Powinieneś sobie odpuścić i cieszyć się tym, co masz.
Nie mogę. Po prostu… to nie leży w mojej naturze.
Poza tym wiesz, że ci zazdroszczę.
- Przestań pieprzyć. - Czemu? Taka prawda.
Mieszkasz sobie wygodnie w prestiżowej dzielnicy
i jakimś cudem zazdrościsz mi oślego uporu w realizowaniu młodzieńczych ideałów?
Wybrała ciebie.
Koniec końców wybrała ciebie, więc…
Kochanie, idziesz do łóżka?
Zaraz przyjdę.
Tęsknię.
Jest taka napalona.
Nie wyrabiam.
I te dzikie dźwięki, które z siebie wydaje.
Wiem, słyszeliśmy was wczoraj.
- Naprawdę? - Od początku do końca.
Jebany otwarty plan.
Skarbie?
Mówiłem, że zaraz przyjdę.
Muszę dokończyć drinka, ogarnąć się, włączyć alarm.
- Daj żyć. - Alarm?
Macie alarm antywłamaniowy w raju?
Wszyscy mają po tej akcji z Mansonem.
To albo strzelba, ale na broń się nie zgodziła.
Nie włączaj alarmu, Sheili nie ma.
Myślałem, że już się położyła.
- Nie, gdzieś pojechała. - Co?
Masz się dobrze?
Wciąż dobrze wyglądasz.
A ty wciąż jesteś wychudzona.
Tak. Jestem tylko trochę zmęczona.
Czterolatki rozpiera energia.
Planujecie kolejne dziecko?
Czy to nie pasuje do waszego stylu życia?
Spokojnie, mój drogi…
Masz dla nas chociaż jakieś jej zdjęcie?
Chyba mam jakieś w torebce. Może być niezbyt aktualne.
Jest słodka. Po prostu słodka.
I te policzki.
A te oczy.
Zrobiłam jej czapkę na drutach.
Ale pewnie będzie już na nią za mała.
Ma już całkiem dużą głowę.
Urocza, prawda?
Ślicznotka.
Wiem, że masz do nas żal,
ale może moglibyśmy spędzić z nią choć jedno popołudnie?
To by dla mnie wiele znaczyło.
Wiesz, że na to nie pozwoli.
Dała to wyraźnie do zrozumienia i musimy to zaakceptować.
Ale przyjechała tu.
Nie zrobiła tego bez powodu.
Oboje wiemy, jaki ma powód.
Prawda?
Nie układa nam się najlepiej…
pod względem finansowym.
Co ty nie powiesz?
Przydałaby nam się pomoc.
- Danny nie jest zły. Nigdy tak nie… - Raz, dwa, trzy.
Jest po prostu naiwny. Nie zapewni ci stabilizacji.
- Raz, dwa, trzy. - Jakiej kwoty potrzebujecie?
- Raz, dwa, trzy. - Właśnie.
Ile wam trzeba?
Nie waż się wycofać.
Pięciu tysięcy.
Sporo pieniędzy.
Które leżą odłogiem na koncie.
Przedyskutujemy to, prawda? I damy ci znać.
Dostanę kasę dzisiaj albo nie zobaczycie wnuczki.
Wciąż to robią?
Nadal dostaje to, czego chce, odmawiając mu tego?
Tak trzymać, mamo. Tak trzymać.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Jest.
To miłe, że się mną zajmujesz.
Nami wszystkimi.
Powiesz mi, co się stało?
Chciałem popływać.
Coś mi nie poszło. I tyle.
Ale ty nie umiesz pływać.
To nieprawda.
Nie robię tego często…
ale to nie oznacza, że nie potrafię.
Myślałam, że…
W porządku.
Nie pływasz dobrze. Gdybym cię nie usłyszała…
Za dzieciaka pływałem w pobliskim jeziorze.
Na tyle dużym, że miało silny prąd.
Ścigałem się razem z braćmi.
Pamiętam to uczucie, gdy byłem na środku jeziora.
Nie było odwrotu.
Zawrócenie i płynięcie dalej były tak samo trudne.
Płynąłem dalej.
I wygrywałem.
Bóg trzymał nade mną pieczę w tamtym czasie.
Wciąż to robi.
Rozejrzyj się, zesłał nam tyle błogosławieństw.
Czuję Jego obecność.
Naprawdę.
Ale nie zawsze.
Masz tyle na głowie w związku z wyborami, nową budową.
Musisz się porządnie wyspać. Jutro poczujesz się lepiej.
Jestem nieszczęśliwy.
Naprawdę?
Nie odgwiżdżesz tego? To już przestało być faulem?
Co to ma być?
Co oglądasz?
Piłkę nożną.
Jeden z tych europejskich meczów?
Na pewno – jest środek nocy.
Zapytałam, czy to jeden z tych europejskich meczów?
Tak, Włochy grają.
Chciałam tylko, żebyś mi odpowiedział.
Ranisz mnie, ignorując moje pytania.
Przepraszam. To ważne kwalifikacje.
Nie obchodzi mnie, co oglądasz.
Chcę tylko, żebyś ze mną rozmawiał.
- Jestem twoją żoną. - Róg.
Podaj! Tak, dobrze.
Podaj. No nie! Miałeś ją tuż przed…
Czemu to zrobiłaś?
Pamiętasz, jak oglądaliśmy ten dom?
Oboje wiedzieliśmy, że będzie nam tu dobrze.
Ja, kiedy zobaczyłam kuchnię.
Tyle miejsca do gotowania.
A ty, kiedy zobaczyłeś piwnicę.
Tyle prywatności, żeby co robić?
Co robić, Ernie?
Oglądać mecze.
- Tylko? - Oddasz mi pilota?
Co ty wyprawiasz, do cholery? Co ty…
Co ci się… Kto ci to zrobił?
Ja to zrobiłam.
Cześć.
Mówi Bunny. Znowu.
Tyler się odzywał?
Tak, znowu dzwonię.
Bo wciąż, kurwa, nie wiem, gdzie jest mój chłopak.
Okej, wiesz co?
Też jesteś pojebany.
Weź sobie zaparz wiadro melisy.
Twoja jebana matka też!
Zadzwoń, jak będziesz coś wiedział.
Szukasz czegoś?
Nie.
Chyba przydałaby ci się pomoc?
Spadaj, kutasie.
Chłopak się na mnie wypiął.
Przykro mi. Musiało mu paść na mózg.
Tak to już jest, nie?
I nie mogę już nigdzie zadzwonić, bo wypieprzyłam drobne w piasek.
Nie łam się.
Mam w ciężarówce wykrywacz metalu. Mogę go przynieść.
Zdziwiłabyś się, co znajduję.
Pierścionki z brylantami, złote zęby.
Raz znalazłem rower. Wciąż sprawny.
Nie ma sensu. Przepadły.
Jak Tyler. Jak wszystko.
Tak nie musi być.
Taka ładna dziewczyna powinna mieć wszystko, czego zapragnie.
Jak królowa.
Nawet bym tak nie chciała. Potrafię o siebie zadbać.
Robię to, odkąd skończyłam 18 lat.
A potem spotkałam fajnego faceta
i pomyślałam, że powinnam mu zaufać.
Mój błąd. Sama sobie to zrobiłam.
Nie mogę ufać nikomu na tym świecie.
- Bum! Mam jedną. - Ja też.
Widzisz?
O tak.
A ty widzisz to?
Nie odchodź.
O Boże.
Chyba się zakochałem.
One tego chcą. Wszystkie.
Nie zmuszam ich. Godzą się na to.
Pilnuję tego.
To cię kręci?
Dlaczego?
Nie wiem. Po prostu.
To dziwne i żenujące.
Ale to lubię, po prostu. Od zawsze mnie to kręciło.
Ale trzymałem to dla siebie.
A ty naruszyłaś moją prywatność. Nie miałaś prawa tego robić.
Przepraszam.
Boże, zachowałam się podle.
- Przepraszam. - Przestań, do cholery.
- Nie odpuszczaj tak łatwo. - Przepraszam.
- Znów to zrobiłaś. - Jezu, dobrze! Jestem wściekła.
Jestem na ciebie wściekła.
Masz przede mną tajemnice.
Wystraszyłeś mnie.
Czemu to zrobiłeś?
- Żeby cię ochronić. - Przed czym?
Przede mną.
Bo jestem…
Jestem potworem, psycholem, zboczeńcem i świrem.
Wszyscy jesteśmy psycholami. Głęboko w środku. Każdy z nas.
Jestem…
Jaki?
Jaki jesteś? Powiedz to.
Od teraz musisz mi o wszystkim mówić,
cokolwiek to jest.
Jestem taki podniecony.
Żebyś wiedział.
- Tak. - O tak.
- Gdzie ja jestem? - Spokojnie, jesteś w LA.
Przyjechaliśmy tu zebrać pieniądze.
Tak.
Miałem porąbany sen.
Puma biegała po domu.
Była ogromna.
Nie mogłem znaleźć Mai,
nie mogłem znaleźć ciebie.
Nie mogłem obronić moich dziewczyn.
Gdzie byłaś?
W aptece. Mayę bolał brzuch. Lub ciebie. Wymyśl coś i się tego trzymaj.
Pojechałam do moich rodziców.
Kicia.
Czemu to zrobiłaś?
Czułam się winna, że cię tu zaciągnęłam,
przymusiłam, a nic z tego nie wyszło.
Chciałam ci to wynagrodzić i mi się udało.
To nie…
Widzisz?
Czego chcą w zamian?
Potrafisz posunąć się do tak podłych rzeczy.
Chcą się spotkać z Mayą.
Chyba sobie żartujesz.
Będę z nią cały czas.
Nie zostawię jej z nimi samej.
- Będzie bezpieczna. - Nie zgadzam się.
Proszę, nie.
Przepraszam. Nie powinnam była się zgodzić.
Ale dzięki tym pieniądzom moglibyśmy zrobić tyle dobrego.
- Dają tyle możliwości. - Mam to gdzieś.
Nie są tego warte. Prędzej zapiszę się do Ku Klux Klanu.
A gdyby zobaczyła się tylko z moją matką?
- Tylko z matką? - Ona nie zawiniła.
To był przyjaciel ojca.
Zwierzyłaś się jej, a ona nic nie zrobiła.
A co ona mogła zrobić?
Uwierzyć ci.
Obronić cię.
Ale schowała głowę w piasek.
Myśli, że to dla nas takie proste. Czemu miałby myśleć inaczej?
Ile miałaś wtedy lat? Czternaście?
Nie pamiętam dokładnie.
Trzynaście lat, okrągła buzia, miękki brzuch. Dokładnie to pamiętasz.
Nie jesteśmy tym gnojom nic winni.
Twoja rodzina jest tutaj.
To Maya i ja.
Jaja sobie robisz?
Od razu cię przepraszam. Naprawdę.
Odwaliłem coś.
Całą noc jeździłem po okolicy na desce,
próbując się przełamać i z tobą pogadać…
Po prostu…
- Masz nóż w ręce? - Tak.
Bo mnie wkurwiłeś, sukinsynie.
Użyję go!
Ktoś cię napastował?
Co za skurwiel ci to zrobił?
Zajebię go!
Jakiś zbok. Nie powinnam była z nim gadać.
Nie wiedziałam, co się z tobą dzieje! Nie myślałam trzeźwo!
To nie twoja wina. To ja spieprzyłem.
Kiedy nie ma cię przy mnie, robię straszne głupoty.
Dlatego tak cię potrzebuję. I dlatego tak mnie do ciebie ciągnie.
I dobrze.
Bo jesteś wszystkim, co mam.
Nie mam planu B.
Opowiadałem ci o tym dupku, Brianie?
Twoim bracie?
Nie, mój brat Brian jest spoko.
Tylko nie odzywa się od wypadku.
Chodzi mi o mojego ojczyma.
Nie opowiadałeś.
Był typowym, zwykłym kutasem.
Pomiatał nami, wyzywał od idiotów.
Moja mama zawsze brała jego stronę.
Łudziłem się, że kiedyś przestanie.
Tyrani przegrywają tylko w filmach.
W prawdziwym życiu są górą.
Ale jestem idiotą.
Kupiłem deskę surfingową i nawet tego nie pamiętam.
Staramy się oszczędzać, a ja to spieprzyłem.
Możemy pogadać o tym później?
No jasne.
Luz blues.
- Wsiadaj, kochanie. - Niczego jej nie trzeba na drogę?
- Czegoś do jedzenia? - Nie. Dzięki za wszystko.
Nie ma sprawy. Kiedy znów się zobaczymy, ja też będę już mamą.
Wiem, że to najbardziej naturalna rzecz na świecie
i nie powinnam się bać, ale mam małego pietra.
Pociesz ją, uspokój. Choć raz zachowaj się jak człowiek.
Żadna nie czuje się na to gotowa, ale uwierz mi, poradzisz sobie.
Nie ma się czego bać.
Jeśli chodzi o poród.
Natomiast bycie mamą będzie cię przerażać do końca życia.
Powodzenia.
Poradzisz sobie.
- Dziękuję. - Dzięki.
- Pa. - Powodzenia.
Trzymamy kciuki.
Głosuj na Rubina.
- Pa. - Pa, Maya.
Jezu, już myślałem, że nigdy nie wyjadą.
Dzień dobry.
Miałem bardzo dziwny sen. Ty mi się śniłeś.
I co robiłem?
Ratowałem świat?
Nie, topiłeś się.
Nie brzmi to najlepiej.
Krzyczałeś, mama też tam była.
Sen był zagmatwany, ale bardzo realistyczny.
Nie pływaliście wczoraj, prawda?
Tak się kończy oglądanie telewizji przed snem.
Zwłaszcza tego serialu Fantasy Island.
Tak.
Pewnie masz rację.
Mama jeszcze śpi? Nie ma śniadania.
Matka sądziła, że nie przyjdziesz.
Nie byłam pewna.
Kiedyś nie można ci było wierzyć, więc to normalne, że się zastanawialiśmy.
Gdzie ona jest?
W samochodzie, razem ze swoim ojcem.
I tam zostanie.
Spotkałam w życiu sporo łajdaków.
Chamów, zboków, a nawet brutali.
Ale nikt nie był gorszy od was.
Ładny dom, nienaganne maniery.
Nikt nawet nie przypuszcza, jakimi pojebami bez serca jesteście!
Mieliście mnie za nic, ale ja tego nie rozumiałam.
Byliście dla mnie wszystkim.
Teraz wiem, że jesteście tylko parą starych, wystraszonych pojebów,
których przeraża prawda!
Nie obrażaj mnie w moim domu!
Wiesz, co się działo w twoim domu? Co zrobił mi twój koleżka?
Przyszedł do mojego pokoju, zdjął mi piżamę, napluł na rękę…
Przestań! Skończ już!
- Natychmiast! - A ty mi nie uwierzyłaś.
Wciąż nie wierzysz. To może uwierzysz w to!
Wszystko okej?
Tak, jest dobrze.
I to rozumiem.
Spadamy stąd.
Idę popływać.
- To nowy strój? - Nie, mam go od dawna.
- Masz wielką pupę. - Jak dwie poduszki.
Powinnaś założyć drugi strój.
Wystarczy. Grzeczniej.
Mamusia idzie sobie popływać.
Baw się dobrze.
Dziękuję.
Dokończcie płatki.
- Dzięki, mamusiu. - Dzięki, mamusiu.
Pobudka, maleńka. Wstajemy.
Co ja tu mam?
Dzień minął, czas zobaczyć
Hej, maleńka. Jezus nadchodzi. Udawaj zajętą.
Widziałem to u kogoś na zderzaku. Rozśmieszyło mnie.
Złotko, naprawdę musisz wstać.
Kumpel zaraz wróci do domu. W dodatku to mój szef.
Rany.
Dobra, sam posprzątam.
Impreza była przednia, co nie?
A to co?
DZIENNIK
Wciąż nie cierpię LA. To już oficjalne.
Jak dobrze być już w domu.
- I wiesz co? - Co?
Nie wiem, kiedy tam znów pojadę. Jeśli w ogóle.
Ale cieszę się, że tam byliśmy.
Dzięki temu doceniłem bardziej to, co mam
i to, o co walczymy.
Tak jest.
Proszę, proszę.
Jesteście piękni jak cipka zakonnicy.
- Co jest grane? - Nie wiem, stary.
Może zapytasz żony.
Co nie, Sheil?
Co jest grane, do cholery?
Napisy: Daria Okoniewska