WYPIJ MNIE
Ożyłaś.
Gdzie ja jestem?
Napij się.
Tyler już kończy.
Kręci filmy o surfingu, czasami. Nie myśl, tylko pij. Skąd jesteś?
- Jak się tu znalazłam? Która godzina? - Ja zadaję pytania. Kto?
Studio Cindy? Body-by-the-Bay?
Dla kogo szpiegujesz i kradniesz moje układy?
Dla nikogo.
Wiem, że za mną jeździsz.
Breem cię przysłał?
Jesteś jedną z tych mormońskich cnotek?
Pij, powiedziałam. Do dna.
Co to jest?
Lemoniada bez cukru...
z amfą.
Gdzie jest moja lufka?
Zacznij ją odkładać w to samo miejsce.
Nie zaczynaj. Całą noc nie spałem.
Mieszkacie tutaj? Na zapleczu?
- Wygląda na szpiega. - Mówiłam, że jest szpiegiem.
To moje studio.
Kręcę filmy o surfowaniu, czasami.
Bywa, że się zasiedzimy w pracy i wtedy tu nocujemy.
Ale tu nie mieszkamy, bo to wbrew zasadom.
Lufka jest nad tobą.
Przynajmniej ktoś tu ogarnia.
Jeśli pozwolicie, wrócę do pracy.
Do pracy?
O co ci biega?
Kupno jebanej kamery moją jebaną kartą
nie robi z ciebie jebanego reżysera.
Wiesz co? Nie potrzebuję ludzi, którzy we mnie nie wierzą.
Potrzebujemy kasy.
...moją jebaną kartą...
Świat Wideo!
Kasa.
Wyskakujcie z patyka albo John Breem dowie się
o dzikich lokatorach, którzy kręcą tu porno,
i wywali was na zbity pysk.
Przynieś puszkę.
Poważnie?
Przynieś puszkę.
To był dopiero porąbany sen.
Ale zaraz, chwileczkę. Czemu jestem taka...
O Boże. Zrobiłaś to. Ty walnięta...
„Nauczyliśmy się latać po niebie niczym ptaki,
pływać jak ryby w morzach,
ale wciąż nie nauczyliśmy się tej prostej sztuki,
by przechodzić przez życie jak bracia”.
Czyje to słowa? Jak myślisz?
Nie wiem.
Martina Luthera Kinga Juniora.
Łączy prawa obywatelskie i ochronę środowiska.
Wzywa przedstawicieli postępu naukowego i rozwoju gospodarczego,
aby nie pomijali w tych procesach potrzeb wrażliwego ekosystemu.
A niech mnie! Znalazłem go!
Kluczowy punkt mojego programu. Genialny, prawda?
Tak.
Nie jesteś przekonana.
Czemu tak sądzisz?
Masz mnie za pozera, ale chronisz moje uczucia.
No coś ty, kochanie. Po prostu jeszcze się nie obudziłam.
Wypróbowuję różne opcje, żeby zdobyć to cholerne poparcie.
Powiedz mi to jeszcze raz.
Bo nie słuchałaś? Ekstra. Nie przykułem twojej uwagi.
Czemu miałbym oczekiwać, że wysłucha mnie ktoś ważny?
Czemu?
Nie chodziło mi o to, że...
Wiesz, o co mi chodziło.
Prosisz o pomoc jak palant.
Może powinieneś to uprościć.
- Wymyślić coś... - Durnego i chwytliwego?
Ułożyć jakiś slogan? „I like Ike”.
„Danny się nie leni”.
Może masz rację.
To pierwszy poniedziałkowy poranek od siedmiu lat,
kiedy nie muszę prowadzić ani przygotowywać zajęć.
Muszę przyznać, że ta swoboda jest...
wyzwalająca... zdaje się.
A ty co robisz w ciągu dnia?
Odwozisz małą do przedszkola i co potem?
Myślałby kto, że robisz coś sensownego.
Pomyślałem, że...
może do ciebie dołączę?
Pogadamy, może wyjdzie z tego jakaś burza mózgów.
- Maya! Śniadanie! - Wiesz, we dwoje.
Wymyśl coś. Nie możesz go mieć cały dzień na głowie.
Kicia.
Będziesz się nudził jak mops. Załatwiam sprawunki i takie tam.
Bzdury.
Ciekawi mnie, co robisz, kiedy ja pracuję.
Jakiś przystojny hydraulik świadczy ci usługi?
Powiedz, że bzykasz hydraulika.
Lepsze to niż przyznanie się, co robisz naprawdę.
Pojadę z tobą, dobrze?
Nie odstąpię cię na krok.
Pasi?
PRZEDSZKOLE PIASZCZYSTE STÓPKI
BANK NA WYBRZEŻU
Może tu poczekasz? To nie zajmie długo.
Jasne.
Dziewięćset dziewięćdziesiąt pięć, tysiąc.
Mój przełożony zaraz zarejestruje wpłatę.
Słucham?
Każda wpłata powyżej tysiąca musi być udokumentowana.
To formalność.
Suka węszy.
Proszę się poczęstować naszymi owsianymi ciasteczkami.
Tuczą cię przed rzezią.
Wie pani co...
Zapomniałam, że mam lekarza.
Wrócę później.
Dziękuję.
Nie wiem, czy wiecie, ale „burrito” znaczy „osiołek”.
Tak jak pakunki na grzbiecie osła, zawiera sporo wartości odżywczych.
Ratowało robotników na dniówki.
Godzinami harowali na pustym...
Wypad, zdziry.
Jedziemy, kochanie?
Trzymajcie się.
Nara.
Ty prowadzisz?
A teraz... gdzie poniesie nas przygoda?
Muszę jechać na balet.
Musisz?
Żeby cię spławić.
Chcę. Dzięki temu trzymam linię.
Podrzucę cię do domu.
Zdobądź to, czego chcesz. Nie spieprz tego.
Co tam.
Co tam?
Jest wporzo.
- Co tam? - Jest wporzo.
Rozegraj to na spokojnie.
Nie zdradź się, kretynko. Potrzebujesz go.
Fale dopisują?
Po coś tu, kurwa, przylazła?
Kiks, pulpecie.
Ciężko pracujemy.
Teraz nie, bo surfuję,
ale jak nie surfuję, to haruję jak wół.
Jeśli zamierzasz nadal odbierać nam rzeczy...
Chcę wrócić na zajęcia Bunny.
Nie mają sobie równych.
To, co robi, jest wyjątkowe i sprawia, że czuję się...
silna.
Chciałabym nadal czuć się... właśnie tak.
Powaga, stary?
Póki jeszcze możemy?
O co mu chodzi?
Jakbyś nie wiedziała.
Wkrótce twój koleżka Breem rozkopie ujście, zmieni jego kształt
i zniszczy istotę naszego życia, czyli tę falę.
Ludzie myślą, że kozackie fale to jakiś dopust boży czy coś.
A to wynik kruchego układu czynników geologicznych i oceanicznych.
Spierdolisz jedno i reszta się sypie.
Nieważne.
Co do twojego powrotu na zajęcia...
w chmurach tego nie widzę.
Chyba w kartach?
Powiedziałem, co chciałem.
Nara.
Na pewno obowiązują stroje nieformalne?
Nie wiem.
Powiedziałeś, że zaprosił cię na spotkanie do swojego domu,
- a kiedy zapytałam... - Co za różnica?
Przepraszam, denerwuję się. Potrzebuję jego poparcia.
Kogo obchodzi, jak się ubrałaś? Wyglądasz świetnie.
Jasny gwint, co za przestrzeń. Tu jest jak w hotelu.
Dotarłeś.
Witam w naszym obrzydliwie nieskromnym gniazdku.
Jest niesamowite.
Ernie Hauser. Miło cię poznać.
Higiena ponad wszystko.
Wybacz. To moja żona, Sheila, a to nasza córka, Maya.
- Cześć, Maya. - Cześć.
Przedstawiam wam moją żonę, Gretę.
Znamy się z przedszkola.
Wspaniale!
Greta zrekrutowała cię do armii wolontariuszek?
Nie, ona podrzuca córkę i odjeżdża.
- Skusisz się na margaritę? - Jasne.
Żona przyrządza świetne drinki.
- Idźcie. - Pa.
- Nie miałam pojęcia... - Jak bogaci jesteśmy?
Niedorzecznie. Wiem.
I kto jest twoim mężem.
Mówiłam ci.
Potem powtórzyłam, bo nie słuchałaś.
I znów puściłaś to mimo uszu.
Pinky jest głodna. Chce jeść.
Wszystkie dzieci są w pokoju telewizyjnym. Pójdziecie tam coś zjeść?
- Tak. - Dobrze, chodźmy.
- Dziękuję. - Proszę.
Dawno, dawno temu w samym środku lasu żyło dwoje dzieci.
- Chłopiec miał na imię Jaś. - Jestem Jaś.
A dziewczynka Małgosia.
Jezu, to jakiś pałac.
Kto potrzebuje tak wielkiego domu? Ktoś z tak wielką dupą.
O nie, przyłapała cię.
Teraz musisz się przymilać tym nienażartym plotkarom.
Nieźle to urządziliście.
Ten telewizor jest ogromny. Zupełnie jak w kinie.
Ernie musi mieć najnowszy model wszystkiego.
Im większy, tym lepszy.
Steven nie godzi się nawet na mikrofalówkę.
Uważa, że one powodują raka.
My używamy naszej do popcornu. Bez pryskania, bez bałaganu.
Co mi tam rak, jak mogę szybciej gotować.
Po co mieliby sprzedawać coś, co nie jest bezpieczne?
Pomijając korporacyjną chciwość?
Dziób w ciup, wariatko.
Sprowadziliście się tu z Berkeley?
Tak.
Idzie mu gorzej niż tobie.
Przepraszam.
Tego nie powiedzieli.
Dali mi to do zrozumienia! Jasno i wyraźnie.
„Pakuj się, głupi, hipisowski Żydzie. Zwijaj manatki i wynocha”.
Jeszcze jutro mam spotkanie z tymi popaprańcami z uczelni.
Co ja im powiem?
Wypłaty przestaną przychodzić.
Jak długo pociągniemy na oszczędnościach?
Na czym?
Halo! Zadałem ci pytanie.
Spokojnie. Sprawdzę konto i podliczę wydatki.
Gówno prawda. Nie macie ani grosza.
Powiesz mi, co dokładnie powiedział Ernie?
Jasne, żeby ponownie przeżyć to upokorzenie?
Nie, żebym mogła pomóc.
Powiedział, że nie widzi we mnie kandydata.
Raczej nadawałbym się na organizatora lub stratega.
Czyli musisz się tylko odrobinę wykazać.
Zaprosił mnie po to, żeby mi odmówić? Coś musiało się tam wydarzyć.
Ty to spieprzyłaś.
Trzeba zaprowadzić nowe porządki.
Żadnych dodatkowych wydatków i baletu, póki czegoś nie wymyślę.
Musimy wypisać Mayę z przedszkola. Pewnie jest drogie.
Nie, to przedszkole kooperatywne.
Darmowe nie jest, Sheila.
Musimy działać.
Ma na myśli ciebie.
Czas posprzątać bałagan.
Dzień dobry wszystkim.
Dzień dobry. Z Mayą wszystko dobrze?
Tak.
Przyszłam pomóc.
Zapraszamy. Każda para rąk się przyda. Greta rozdziela zadania.
Cześć.
Chciałabym pomóc.
W piaskownicy jest trochę roboty.
Trzeba wyprzątnąć bobki.
Brzmi...
- Jak odwet. - ...dobrze.
Helen się spóźnia, więc niech ona łowi bobki.
Pomożesz mi muzycznym kręgu.
A potem możemy skoczyć na śniadanie.
Super.
Czas na piosenkę!
Zaśpiewamy „Kocham moje ciało”?
- Kocham moje... - Stopy!
O tak, kocham je
Mogę nimi robić, co tylko chcę
Tym się tu zajmują? Jezu.
Będą rosły piękne, zdrowe
Cały świat się o nich dowie
Bo są częścią mnie i ciebie
Kocham moje...
Baginę.
O tak, kocham ją
Mogę nią robić, co tylko chcę
To mój syn.
Będzie rosła piękna, zdrowa
Cały świat się o niej dowie
Kiedy go poznałam, był tylko inżynierem.
Usypiał ludzi gadaniem o pracy.
„Związki poliuretanowe? Co to jest? Nudy na pudy”.
Był na tyle przezorny, że opatentował tę technologię.
Nie tkniesz tej bułeczki.
Nie zdawał sobie sprawy, jak wiele będzie miała zastosowań.
Od lotnictwa do kółek w deskorolkach.
Nagle stał się interesujący.
Wpływowy. To przezabawne. Dla mnie jest tym samym Erniem.
Bardzo przypomina mi Danny'ego.
On też jest innowatorem.
Kiedy go poznałam, stał na skrzynce z megafonem w ręku.
Musisz spróbować. To stoisko ma genialne wypieki.
- Nie, dziękuję. - Nie znajdziesz lepszych.
Skup się.
Danny bardzo podziwia twojego męża,
bo mimo sukcesu, pozostał wierny swoim zasadom.
Kawałeczek.
Nie pożałujesz.
Już żałujesz. Ale nie masz wyjścia.
Nie odpuści, póki nie zjesz.
Kurwa, ale dobre!
Zna się na wypiekach. To muszę jej przyznać.
Chciałabym ci pomóc zdobyć poparcie Erniego,
ale on mnie w ogóle nie słucha.
Pracujemy nad tym na terapii.
Mam nadzieję, że to nie dlatego jesteś dla mnie miła.
Padło A, musi paść B.
Bierz tłuste dupsko na zajęcia, zanim wybuchnie.
W prawo po skosie!
Podnosimy kolana.
Klaszczemy.
Wysoko kolana!
Klaszczemy.
Wyżej kolana! Zróbcie hałas.
Nie ma już miejsc.
Tutaj z tyłu jest go całkiem sporo.
Chodzi o pojemność sali. Jeśli ją przekroczę, będę miała problemy.
A wtedy mnie wyrzucą.
Chcecie, żeby mnie wyrzucili?
Nie!
Musisz wyjść.
Zgadzasz się ze mną, Sheila?
- Tak. - Jest moją inspiracją.
Wiesz, o co chodzi? Pora wyjść do prawdziwego świata.
Tworzyć historię, a nie o niej uczyć.
To będzie kolejny rozdział...
Cieszę się.
Zawsze miałeś dobrą gadkę.
I zrzucisz z barków ciężar publikacji naukowych.
Jak idzie zbieranie funduszy?
To główna robota.
Zgadza się. Bardzo dobrze, choć dopiero zaczęliśmy.
- Ptysia serowego? - Tak, dziękuję.
Nie potrafię im się oprzeć.
Simone, serwujesz jedzenie kadrze?
Tak, w zamian za stypendium.
W zeszłym roku kosiłam trawniki...
Ptysia?
Nie, dziękuję.
Dobrze cię widzieć. Obyś wkrótce miała czas się pouczyć.
Dzięki, Danny.
Tobie również, Sheila.
Wyglądacie świetnie, jak zwykle.
Wyglądasz jak wywalona na brzeg syrenka. Coś ty myślała? Cekiny na takie przyjęcie?
Musi pracować?
Na wydziale badającym struktury klasowe i niesprawiedliwość społeczną
biedni studenci są skazani na porażkę,
a uprzywilejowane dzieciaki mogą sobie odsypiać kaca?
- Zatrudniać korepetytorów? - Zaczyna się.
Przepraszam, poszukam toalety.
To są jakieś kpiny.
Przepraszam.
Dzień dobry, profesor Mendelson.
Przepraszam, nie poznałam pani.
Wyglądało to tak, jakbyś przede mną uciekała.
I nie byłabyś pierwszą.
Lesbijski dowcip. Potrafimy żartować, wbrew powszechnej opinii.
Pomijając odejście Danny'ego,
jeśli zechcesz wrócić na studia, możemy to jakoś zorganizować.
To bardzo miłe.
Dziecko wciąż wymaga mojej uwagi...
Które?
Nie powinnam tego mówić,
ale jestem już po dwóch lampkach wina.
Oto, co myślę.
Gotuje się we mnie na myśl, że zrezygnowałaś z kariery akademickiej
dla tego trzepiącego ozorem buraka.
Masz taki potencjał, tyle do zaoferowania.
To bardzo miłe, profesor Mendelson...
Nie pieprz. Oni wszyscy mają w dupie studia feministyczne.
Muszę walczyć o każdy grosz.
Tymczasem nauki polityczne mogą się podcierać kasą.
Są tak obłędnie dobre, że nie potrafię im odmówić.
Nie dziwota. Nie ma nad sobą kontroli.
Samotna, stara lesbijka bez krzty szacunku do samej siebie.
Poszukam toalety.
Ty nie jesteś lepsza, żarłoku. Ciastka z lukrem? Już lepiej sobie odpuść.
- Ptysia? - Nie!
Kiedyś byłaś ważna. Liczyłaś się w towarzystwie.
Teraz jesteś wypindrzoną, podstarzałą
ofermą z obwisłą dupą, żoną strupieszałego dziada.
ŻEGNAJ, DANNY
Bingo.
Musisz wyjść.
Skończyłaś z tym.
To był ostatni raz. Definitywnie.
Już wiesz, co masz robić.
Dokładnie wiesz, co masz robić.
Jest tam kto?
Już wychodzę.
Pomożesz mu wygrać. Ocalisz naszą falę.
„Istnieje jedna rzecz, której potęga przerasta naszą.
Nie Reagan i jego wojenni podżegacze czy Breem i jego buldożery.
Chodzi o ocean”.
„Tak samo jak potężny, jest również kruchy.
Jego ochrona jest obowiązkiem i powołaniem Kalifornijczyków,
którzy cieszą się tym pięknym wybrzeżem”.
Nazywam się Danny Rubin i kandyduję do legislatury stanowej.
OCALĘ NASZĄ FALĘ
To moja piękna żona Sheila, a to nasza córka Maya.
Zależy nam na waszym wsparciu,
ponieważ razem możemy ocalić naszą falę.
Ocalmy naszą falę!
Powiesz dobranoc tacie?
Genialne! I takie piękne.
To była przeprawa. Zwróciłem się do wielu studentów...
Jestem zmęczona.
Oczywiście, że cię zlał. Czemu dziś miałoby być inaczej?
I co sądzisz?
Podobała mi się jego gadka.
Ale nie wiem.
To właśnie robią politycy. Obiecują.
A gdybym załatwiła ci robotę?
Za kamerą.
Wspierałbyś jego kampanię, zamiast robić to, co robisz.
W co ty grasz?
Raz współpracujesz z Breemem, a potem nagle z nim walczysz.
Po czyjej jesteś stronie?
To popierdolone.
Jak Zawrót głowy.
Ten film.
Jestem po mojej stronie.
Ja dostanę robotę.
A ty?
Dobrze, ale stoi przy wentylatorze.
Przepraszam.
Zaczynamy, króliczki!
W prawo!
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć.
Zaczynamy!
Napisy: Daria Okoniewska