Wchodzisz za pięć minut.
Jesteś pewna, że niczego nie potrzebujesz?
Masz ochotę na sok? Owoce? Herbatę?
Już idzie.
Może przynieść ci coś innego? Jesteś naszą gwiazdą.
Powiedz tylko słowo.
Teraz jest dobry czas na pójście do toalety.
Ale nie możesz już zdjąć trykotu.
Tak, już idzie. Zaczynamy.
Na pewno niczego ci nie trzeba?
Czy charakteryzatorka skontrolowała twój makijaż?
Wszyscy na miejsca. Zaczynamy od początku.
Spójrz tylko na siebie.
Naprawdę myślisz, że dobrze w tym wyglądasz?
Zgrywać seksownego kociaka w twoim wieku?
Nikomu nie zamydlisz tym oczu.
Zaraz, chwilę. Czy to… No chyba sobie żartujesz.
Ogromny syfek tuż przy ustach?
Zmarszczki i syfy.
Seksapil aż z ciebie tryska.
Wszystko w porządku, kicia?
Już wychodzę.
Przepadłaś w tej łazience. Na pewno wszystko w porządku?
Mówię, że zaraz wyjdę.
Może byś tak przestał truć?
Odpuść. Na twarz i tak nie spojrzy.
Przepraszam.
No coś ty. Po prostu zacząłem się już martwić.
To tylko żołądek, nic takiego.
Wszyscy już sobie poszli. Oprócz Simone, która wciąż tu jest.
Myślę, a nawet jestem pewien, że byłaby zainteresowana bzykankiem.
Wszyscy się pożegnali, a ona została.
Pomyślałem, że może, wiesz, poszłabyś się z nią dogadać?
No nie wiem.
Przecież chciałaś spróbować.
No tak. Powiedziałam, że jestem otwarta na…
- Jeśli zmieniłaś zdanie… - Nie zmieniłam.
- Nic a nic. - W porządku.
Jesteś pewien, że ona tego chce?
No pewnie.
Podrywała mnie. Widziałaś ją.
I nie jest moją studentką. Studiuje na innym wydziale.
W dodatku na drugim końcu kampusu.
Możemy chrzanić te etyczne dyrdymały.
Chciałaś mi pokazać, że nadal jesteś…
no wiesz… po dziecku.
Ale jeśli się mylę…
Nie, nie mylisz się.
Po prostu…
nie czuję się seksowna. Wyglądam jak jakaś poczwara.
Ja widzę przed sobą tylko moją gorącą żonkę.
Słuchaj, sprawa jest prosta.
Nie chcę, żebyś robiła coś, z czym nie czujesz się komfortowo.
Ale… kicia, pamiętasz?
Kiedyś to było.
Nic nas nie ograniczało. Tylko ty i ja kontra reszta świata.
Chciałabyś znów się tak poczuć?
- Chciałabym, ale mamy teraz i… - W dodatku jest taka młoda.
Ona nawet nie wie, jak to kiedyś było.
Możemy być jej przewodnikami.
Pogadam z nią.
Naprawdę?
Dobra.
Jezu, jest nieziemska.
Ile ona ma lat – 19?
Z każdym rokiem są młodsze.
Za to tobie przybywa i lat, i syfów.
- Puściłam płytę. Nie masz nic… - Pewnie, że nie.
Macie odlotową kolekcję klasyków.
Moi rówieśnicy, ludzie z tego kulturowego zadupia,
nie mają pojęcia o tej muzyce.
Wsłuchaj się w te gitary. Są jak…
bicie mojego se… serca.
Spokojnie.
Skarbie.
Już dobrze.
Spokojnie.
Boże, co za wstyd.
Nie, coś ty.
Jesteś najlepsza.
- Uratowałaś mi życie. - Nie ma o czym mówić.
Profesor Rubin jest szczęściarzem.
Nazywaj go Danny.
Danny.
Dziwnie się to mówi.
Danny jest genialny, to oczywiste.
Ale ty jesteś taka wyluzowana i interesująca…
A w dodatku niezła z ciebie żyleta.
Gdyby moja mama była choć w połowie tak odlotowa…
Cholera. Przepraszam. Nie miałam na myśli, że…
Nic się nie stało. Pewnie mogłabym nią być.
Ma rację. Mogłabyś.
Lepiej wróć do tematu, babciu.
Nie ma mowy. Chociaż może.
Jesteście z tego samego pokolenia.
Ale ona głosowała na Reagana.
A wy utknęliście w latach 60.
Dziękuję.
Nie, to nie tak, że utknęliście.
Nie cierpię trawki. Ogłupia mnie.
- Jakiego słowa szukam? - Zakorzenieni.
Tak! Właśnie.
Jesteście zakorzenieni w innych czasach.
Dlatego uważam, że jesteście czadowi, ale…
Po co ona tyle gada?
Ale też dlatego profesor Rubin… znaczy…
- Danny. - Danny jest tak…
- Kontrowersyjny? - Nielubiany.
Na wydziale.
Profesor Rubin jest na wylocie.
Wiesz, część z nas, a przynajmniej kilka osób,
nadal go ubóstwia.
Ale na wydziale nie ma już czego szukać.
Lepiej już idź.
Nie powinnam się z nim pożegnać?
Pożegnam go w twoim imieniu.
No dobrze.
Miłego ssania bezrobotnego fiuta.
Dzisiaj jesz tylko to, co świeże i zdrowe.
Po odwiezieniu małej pójdziesz na lekcję baletu.
Nie będziesz sobie robiła żadnych przerw.
Potem zjesz pitę z warzywami z pobliskiej knajpy.
Żadnych chipsów ani słodkich napojów.
Jeśli będziesz grzeczna, to po obiedzie
możesz zjeść kawałek ciasta, ale bez lodów.
Wystarczy ci szklanka chudego mleka.
To wcale nie jest trudne przy odrobinie cholernej dyscypliny.
Byłaś leniwa, to teraz masz.
Innych nie trzeba prowadzić za rączkę.
Ziemia do Sheili!
Który krawat? Mam spotkanie z rektorem.
Musztardowy.
Lubię go. Kupiłam ci go na pogrzeb wuja.
Tego pierdziela.
- Po co do niego idziesz? - Wezwał mnie do siebie.
Pewnie jak zwykle liczy na pokaz.
Ale wiedzieli, kogo zatrudniają.
Pamiętaj, że cię kocham.
- Myślisz, że coś wisi w powietrzu? - Nie.
Cykor. Musisz mu powiedzieć.
Może zaproponuje mi stanowisko, które właśnie się zwolniło.
Budzę kontrowersje, ale…
Pamiętasz o wizycie Loganów?
Jeny, to dzisiaj?
Co mam ugotować? Myślałam o makaronie primavera.
Ale Jack tyle podróżuje, a to takie proste danie.
Może wypróbuję ten marokański tadżin, który przywiozłeś mi z urlopu naukowego?
Trochę zaszaleję.
Nie chcę sobie zaprzątać głowy jedzeniem.
Wymyśl coś.
Coś ciekawego, ale niezbyt wykwintnego.
Dobrze?
Tylko ty myślisz tyle o żarciu,
- świrusko. - Masz u mnie dług.
- Pamiętaj. - Powiedz mu!
Simone mi się wczoraj wygadała.
Na temat twojej pracy.
Jest zagrożona.
Ale to nic złego.
Nie chciałeś uczyć historii, tylko ją tworzyć.
Może to okazja,
żeby wyjść z cienia i zacząć działać?
Ubiegaj się o urząd.
Przepraszam, ja…
trochę nad tym rozmyślałam
i dlatego zabrzmiało to w taki… wydumany sposób.
Simone to mała podpuszczalska, która ma pstro w głowie.
Idę do pracy.
Powodzenia.
PRZEDSZKOLE
Cześć. Podziwiałam te, no, fale. Pączka?
Nie, dzięki.
Kupuję je dla bliźniąt, a potem pożeram niczym prosię.
Żadne z ciebie prosię.
Kłamczucha. Wgapiasz się w jej fałdy. Jesteś płytka jak kałuża latem.
Może pochodzimy po nowej galerii?
- Fajny pomysł. - Trzy rundki wokół
i mogę sobie pozwolić na espresso.
Uważaj.
Pociągnie cię z sobą na dno.
Niestety mam teraz balet.
- Balet. - Kiedy indziej.
Zapraszamy na śpiewanie o poranku.
Mamy chleb dyniowy. Jeszcze ciepły!
Muszę już lecieć.
Sama byłabyś jak dynia.
Mała, okrągła, guzowata. I ciebie też nikt nie chce.
Przestań!
Co jest, lala?
Tu nie wolno parkować.
Bycie suką też jest zakazane.
Sam się o to prosisz, dupku.
Przepraszam.
Żałosne.
Czy ona ci współczuje?
Tak. Cała uwalona lukrem, ale to ciebie jest jej żal.
Spóźniona, ale jesteś.
Ominęła cię tylko rozgrzewka.
- Zwinęli się. - Co? Kiedy?
W tym tygodniu. Zdziwiona? Przecież wszyscy się już powynosili.
Solarium, biuro podróży.
Abigail długo odmawiała.
- Sprzedała? - W końcu każdy sprzedaje.
Potrzebuje pani łóżko opalające?
A raczej czy chce pani takie. Nikt nie potrzebuje łóżek opalających.
Uważa, że jesteś blada, tłusta, wstrętna i obrzydliwa.
Znowu ona. Co to za tleniona zdzira?
I czemu to cię tak interesuje? Co jest z tobą nie tak?
No i masz. Zauważyła, że się gapisz. Widzi, jaką jesteś kupą gówna.
Owoce i warzywa.
Opuściłaś lekcję tańca i nic więcej ci się nie należy.
Ilu bakłażanów potrzebuję na obiad dla czterech osób?
Jakich osób?
Przyjaciół znad Zatoki San Francisco.
Jeszcze z czasów hipisowskich. On jest teraz poczytnym pisarzem.
Są wegetarianami. Jak my.
Sześć.
Cud miód.
Ma pani ochotę?
Jeszcze zdążysz dziś pobiegać.
Musisz tylko zagęścić ruchy.
Spaślak.
W ogóle nie ruszyłaś dzisiaj tyłka.
A teraz lepisz się jak świnia. Już lepiej sobie odpuść.
…w części restauracyjnej skosztujecie kuchni z całego świata.
Polecam, John Breem.
Daruj sobie, mendo. Przez ciebie nie miałam baletu.
Wszystko rozpieprzasz. Po co nam kolejna galeria handlowa?
MIÓD NATURALNY
No dalej, przecież masz ochotę.
Kurwa, ale dobre!
BANK NA WYBRZEŻU
BURGERY
Witamy w Pelican Burger.
Trzy cheeseburgery, trzy razy duże frytki i czekoladowy koktajl. Dzięki.
- Proszę. - Dziękuję.
Miłego dnia.
Proszę.
MIŁEGO DNIA!
SŁYNNE BURGERY
To był ostatni raz. Więcej tego nie zrobisz.
BATON SUMMIT
…dobre przekąski
Smakują tak lekko Pokochasz Summit
Wystarczy jeden kęs Orzeszki ziemne i kruchy wafelek
Batoniki Summit. Oblane czekoladą wafle…
Jutro będę zdrowo się odżywiać.
Znajdę nowe zajęcia taneczne. Pospaceruję po plaży.
Jutro spędzę miło czas.
Tatuś!
Przygotowałam nadziewane pieczarki.
Nie jestem głodny.
Może zrobić ci drinka?
Nie chcę pić. Nie chcę jeść.
Nie chce mi się nawet żyć.
Cześć, tato.
Cześć. Zadowolona?
Wszystko w porządku, kochanie.
Nic nie jest w porządku, rozumiesz?
Wiesz, co ja przeżyłem?
Myślałem, że zejdę ze wstydu.
Siedziałem tam, jak jakiś wypierdek.
W pierdolonym krawacie. Krawacie! Mogłaś mnie uprzedzić.
Uprzedziłam.
Tyle czasu i talentu zmarnowałem
dla tej zasranej uczelni od siedmiu boleści.
Rozdają etaty, a nawet stołki, kompletnym cymbałom.
Ale mnie nie przedłużą umowy.
Jestem nikim.
To kim jesteś ty? Jesteś gorsza od nikogo…
Nieprawda.
Będziesz mi wmawiać, że to moja szansa
na odrodzenie się w polityce?
Tak.
Nie sprowadziliśmy się tutaj, żebyś robił karierę akademicką.
Zamieszkaliśmy tu, bo jechaliśmy wzdłuż wybrzeża.
Zobaczyliśmy bezkresny horyzont.
W radiu grali tę piosenkę Beach Boysów.
„Wouldn't It Be Nice?”
Właśnie. To było nam przeznaczone.
Nasz dom.
- Pamiętasz? - Oczywiście.
A teraz ten okropny deweloper, John Breem…
na każdym skrawku wybrzeża chce stawiać swoje centra handlowe.
Kto go powstrzyma?
Potrzeba kogoś z twoimi pomysłami. Z twoją inteligencją.
Inteligencja w polityce już się nie liczy.
Pieprzony Reagan został prezydentem.
Muszę poszukać pracy.
Denison College się do mnie odezwał.
- Ohio? - Tak.
Jak się nie ma, co się lubi, to się lubi, co się ma.
Czy jak tam szło to durne powiedzenie.
Cholera, przyszli wcześniej.
- Kto? - Loganowie.
Co? To dzisiaj? Czemu mnie nie uprzedziłaś?
Uprzedziłaś, ale on myśli tylko o czubku…
Uprzedziłam.
Jak ja przy nim wyglądam? On ma kontrakt na książkę, a ja gówno!
Może zostań tu i odpocznij? Powiem im, że źle się czujesz.
Nie.
Idź po te nadziewane pieczarki. Ja otworzę te pieprzone drzwi.
Ja otworzę pieprzone drzwi.
Siedźcie, ja sprzątnę. Bawcie się w męskim gronie.
Ja pomęczę się w kuchni z tą szmatą.
Jeszcze nikomu nie mówił, ale tobie mogę to zdradzić.
Będzie gościem u Phila Donahue.
Udawaj, że go nie znasz.
To jakiś program telewizyjny?
Philowi spodobała się jego książka.
Nasz wydawca nie posiada się ze szczęścia. Mówi, że sprzedaż wystrzeli w górę.
Widzisz, Jack miał…
nie wiem, czy nazwałabym to olśnieniem,
ale coś sobie uświadomił.
Aby prawdziwie zmienić świat, trzeba zbić prawdziwą fortunę.
Wtedy zdobywa się wpływy i poważanie.
Co ty pieprzysz?
Wspaniałe wieści. Jack musi być wniebowzięty.
Jest kłębkiem nerwów.
To nie typ publicznego mówcy.
Za to Danny potrafił podburzać tłumy, inspirować nas.
Te wszystkie hipisowskie lata.
Tak się baliśmy, kiedy Reagan wysłał na nas Gwardię Narodową.
To Danny do nas przemówił.
Przypomniał nam, o co walczymy.
Uspokoił nas, dodał odwagi.
Pamiętasz?
Oczywiście, że pamiętam. Dlatego się w nim zakochałam.
Wszystkie go kochałyśmy.
Ale to ty go zdobyłaś.
Wciąż proszą go o prelekcje. Może to nie to samo co Phil Dona-ktoś…
To bardzo znany…
Jeśli dać mu szansę, potrafi rozpalić tłumy.
Ale ma wywalony bęben.
Jesteś szczuplejsza, ładniejsza. To z niej robi się tucznik.
Ciasta?
Nie, dziękuję.
Muszę się zmieścić w te wszystkie ciuchy, które kupiliśmy na trasę promocyjną.
Przecież dobrze wyglądasz.
Ty nie jadłaś ciasta.
- Jadłam. - Nie.
- Jadłam. - Nie. I nie myśl, że mi to umknęło.
Zapchaj dziób.
Wiedziałaś, że mamy tu przyszłego polityka stanowego?
Danny kandyduje w wyborach. Ma naprawdę niezły program.
Ochrona wybrzeża.
Będzie walczył z deweloperami.
Brzmi jakby znajomo.
- Ekstra. - Cieszę się.
Słuchajcie,
mieliśmy z tym zaczekać, ale co tam.
Oczekujemy.
Dziecka.
- Gratulacje. Poleję nam. - Cudownie.
Nie przytyła. Jest w ciąży, ty głupia krowo.
Rozmawiałem z Hausersami. Powiedzieli, że jeśli się spiszę…
są gotowi mnie poprzeć.
To jest coś!
Przybrało mu się.
Muszę wygłosić dla nich przemówienie.
Odświeżyć umiejętności.
Wspaniałe wieści. Bardzo się cieszę.
Zdecydowanie przytył.
Muszę zacząć się pokazywać.
Przypodobać się szychom. Powiadomić ich, że kandyduję.
Mam jakiś garnitur? Kurde, muszę napisać przemówienie.
Z pogrzebu ojca.
Mam wykorzystać mowę z pogrzebu ojca?
Garnitur.
A, tak.
Mój pogrzebowy garnitur.
Pochowałem w nim oboje rodziców.
Ale wiesz co? Ten cytat z Szekspira może pasować.
Nie jest zbyt ponury?
Nie sądzę. „Człowiek, powiedz; chociażby wszystko w tym fałszywym świecie”.
Chodzi mi o garnitur.
Nie jest zbyt poważny?
Czy nie będę w nim wyglądał jak jakiś…
Dusisz mnie.
…pozer?
Zmizerniały Żyd z Berkeley, który próbuje zamydlić ludziom oczy?
Powiedz, jak cię brzydzi.
Kiedy je.
Jego jaja.
Jak się poci, gdy cię pieprzy.
Zobaczą cię takiego, jakim jesteś.
Intelektualistę o wielkich możliwościach.
Urodzonego przywódcę.
Wiesz, kim ty jesteś?
Linią basową.
Wybrzmiewasz spod melodii.
Czasem trudną do wyłapania, ale niezbędną.
Wiesz o tym?
Bez ciebie nie ma piosenki.
Nie ma niczego.
Potrzebujemy kasy.
Jeśli mamy pokonać Breema i spółkę, tysiąc pójdzie na samą rejestrację.
Potem zaczniemy zbiórkę.
Pokryjemy to z oszczędności.
Po co w ogóle je trzymamy?
Nie trzymamy. Przejadłaś je i spuściłaś w kiblu.
Silny prąd. Patrz na tego gościa.
Jak szybko to odkryje?
- Tylko się zmęczysz! - Pięć, cztery…
- Musi płynąć wzdłuż. - trzy…
- dwa, jeden. - Amatorzy.
Chciałabym sprawdzić stan konta.
Mama cię na chwilę odłoży.
Zachowaj spokój.
Momencik.
Na pewno coś zostało.
Wiem, że macie tu bankomat, ale wolałam porozmawiać z człowiekiem.
Może jestem staroświecka.
Dziękuję.
BALANS: 57.13 $
Następny proszę.
Przepraszam. Czy mogłabym dostać kopię ostatniego…
wyciągu?
Coś jeszcze? Bo…
Chciałabym wypłacić pieniądze.
- Ile? - Pięćdziesiąt dolarów.
Pięćdziesiąt plus 50 plus 50…
Ty tłusta świnio!
Jest tam kto? Wszystko OK?
Cześć. Tak, przepraszam. Po prostu trochę za mało…
- Zjadłaś. - Spałam.
Tak czy siak, kiedy Ernie powiedział, że Danny poprosił o poparcie,
byłam taka podekscytowana.
Kim jest Ernie?
To mój mąż.
Prezes klubu obywatelskiego. Decydują o tym, kto otrzyma wsparcie.
Na pewno ci o tym mówiłam.
Tak, oczywiście.
Nie słuchałaś tłustej kury domowej, której nie zamyka się dziób.
- No co ty. Wyglądasz świetnie. - Dzięki, to nowa sukienka.
Jest tłustą nudziarą. Kto by jej słuchał? Kto by ją pieprzył?
Skończysz tak samo jak ona.
Czas już na mnie.
Trzy burgery, trzy razy duże frytki i czekoladowy koktajl.
Ostatni raz sobie pozwalasz, a potem koniec. Na zawsze.
Pieprzyć to.
OTWARCIE ŚWIATA WIDEO
…założyłem firmę Breem Team.
KOLEJNA INWESTYCJA BREEM TEAM
Nasze budynki odznaczają się innowacyjnością.
Czy jest coś, co lepiej oddaje ekscytującą przyszłość
niż nadejście Świata Wideo?
Kasety wideo…
Jezu, serio? To jest ten wszarz John Breem?
Całkiem niezły.
Jesteście gotowe?
W prawo.
Dół. Góra.
Pracujcie ramionami.
I po skosie.
Krążenia biodrami.
Do siebie, od siebie.
Wyciskamy.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem.
- Nic jej nie jest? - Umarła?
Zawołać ochronę czy coś?
Napisy: Daria Okoniewska