We verwachten nog 15 cm regen tot zonsondergang.
Tot Baltimore geldt er een overstromingswaarschuwing.
Het wordt afgeraden om de weg op te gaan. Onze crew heeft meerdere wrakken gezien...
- ...waaronder een bus van de jeugdkerk. - We bidden voor hun families.
Jeetje. Blijf veilig, Ed.
En nu gaan we naar zonnig San Diego, naar onze fitnessexpert Sheila D. Rubin.
Zie je? Het is niet moeilijk. Het is een uitdaging.
- Weet je het verschil? - Echt wel.
- Echt, Stew? - Nee.
Moeilijk is dat stemmetje dat zegt dat het niet kan.
Dat je eerder hebt gefaald en zwak bent. En dat jij dat als laatste weet.
Ik hoor m'n schoonmoeder.
Grapje.
Dood dat stemmetje en je hebt een uitdaging.
Je dijen branden en zeggen dat het lukt, dat je sterk bent.
- Dus die knakkende knie is een uitdaging? - Nee, Stew. Dat is artrose.
Maar dat geeft niet. Ik laat wat aanpassingen zien.
Vier, drie, twee, één. Kom op.
Loop, loop, draai. Goed zo.
Klaar.
Bedankt, dames.
- Oké. - Pardon, sorry.
- Pardon. Ik ben het. - Dank je.
Je bent prachtig. Je bent een ster in de ruimte, ik ben gewoon duizelig.
Rustig. Het is pas de eerste dag.
Nee. Dit is uitgezonden...
...in elk huishouden in Amerika. New York, DC, Jacksonville, Topeka.
Waarom noem ik steden? Je kent Amerika.
Je bent natuurlijk geweldig. Dat hoef ik je niet te vertellen.
Dus hier is een voorstel. Een samenwerking tussen jouw nationale merk en dat van ons.
- Regionale merk. - Je zit in Goedemorgen Amerika.
- Je bent wel nationaal. - Ik bedoelde jou.
Hartman Foods is nog niet bekend in het zuidwesten...
- ...volgens ons onderzoek. - Of het noordwesten.
Dus wij zouden jullie lanceren. Dat klopt, toch?
Ik spring er even tussen, voordat ze je verslinden, Mason.
We willen dat jullie ons helpen overal te komen.
Elke vrouw wil Sheila Rubin zijn, maar denkt:
Wat moet ik ervoor opofferen? Plezier? Geluk?
Niet meer. Ons nieuwe product: een koekje zonder vet.
Geen vet in het koekje, geen vet in jou. Wetenschappelijk bewezen.
We doen nog een formeel bod...
...maar we denken aan een flinke aanbetaling en winstdeling.
Steeds als de klant een hap neemt, krijgen jullie ook een hapje.
Maar eerst het leuke. Wat vind je wel en niet lekker?
Wat is je favoriete smaak, Sheila? Je hebt veel keuze.
Dit koekje moet echt 'jou' schreeuwen.
We willen graag even wat tijd met de koekjes, als dat kan.
Dus we willen wat voorbeelden meenemen en dan laten we het weten.
En iedereen negeerde...
...dat er een plaat met warme koekjes lag, maar het was alles wat ik zag.
Ik bedoel, het is alsof...
Weet je wat het is?
Alsof er een zwaailicht brandt en die moet ik maar gewoon negeren.
Hoe is dat mogelijk?
Of alsof er mensen seks hebben in de kamer...
...en iedereen doet alsof dat normaal is. Ik kan dat niet.
Ze vroegen wat m'n favoriete smaak is en het gekke is dat ik dat niet weet.
Ik weet het echt niet.
Ik dacht dat ik voor het blok werd gezet of bevroor...
...maar ik bleef erover nadenken en kon maar niks verzinnen.
Het is raar als je je hele volwassen leven jezelf alles ontneemt wat je wil.
- Je verliest het contact met jezelf. - Dat is het, ja.
Geen idee.
Geen idee wat ik lekker vind. Dat is zo vernederend om toe te geven.
Overal, behalve hier.
Ik moest uit eten van m'n therapeut.
Nieuwe dingen proberen om te zien wat ik wel en niet lekker vind.
- Hoe ging dat? - Ik ging niet.
Alleen eten in een restaurant...
...terwijl iedereen me aankijkt? Doodeng.
- Oké. Wat hebben we hier? - Hé, hoe ken ik jou?
Het postkantoor. Ja. Je verkocht me postzegels.
Ja, dat klopt.
- Ik vergeet geen gezichten. - Wat doe jij hier?
Wat doe ik hier?
Wat doe jij hier?
Zit je soms in een cult?
Dit is mijn steungroep. Mijn anonieme steungroep.
Nou, sorry. Dat had ik niet door.
Ik ging even joggen om m'n hoofd leeg te maken, dat doe ik nu vaak.
Dat is heel fijn. Levensveranderend. Het verandert mij.
Ik bleef joggen en toen kwam ik hier. Ik laat jullie met rust.
Ik wilde vragen of je Maya een dag eerder kunt ophalen.
M'n collega's willen borrelen...
...en als ik nee blijf zeggen, vinden ze me vast oud.
Meen je dit nou, Danny? Zo kort van tevoren?
Nou, Sheila, ik kan iemand vragen in m'n complex, als je wil...
...maar die meiden feesten. Dan zit onze dochter straks aan de drank.
Je woont hier niet meer. Bel eerst. Of klop in elk geval aan.
Juist.
Je ex is me er eentje, hè?
Marsha kruipt nu vast anderhalf jaar in haar schulp.
Sorry, dat gebeurt niet meer.
Nou, een manier om dat zeker te weten is om een echte ruimte te krijgen, toch?
Het werkt toch best goed hier? Ik ben graag gastvrouw.
Dat geloof ik graag.
Maar dat we ons in jouw garage verstoppen is niet per se de beste weg naar herstel.
Ik denk niet dat privacy mijn herstel aantast.
En dat van ons? Wij komen niet op tv.
Wij zijn normale mensen die er hard voor hebben gewerkt.
Het voelt niet goed om jouw geheim te zijn, Sheil.
Ik verstop me niet. Mijn leven is nu gewoon erg ingewikkeld.
- Kinderopvang, bijvoorbeeld. - O, jij bent de enige met kinderen?
Echt niet. Mensen lossen het op.
Ik verzeker je dat we niet meer gestoord worden. Beloofd.
ARRESTATIERAPPORT
Bevalt het je?
Nou en of.
Stijlvolle foto, hoe je daar gespreid ligt.
O ja, dat is ook zo. Jij weet niet wat je lekker vindt.
Dames, heren, chocola, vanille.
Lieverd, toch. Dat probleem heb ik nooit gehad.
- Dat geloof ik graag. - Ik weet wat ik wil en hoe ik het krijg.
- Ik weet zelfs wat jij wil. - En wat is dat?
Nu wil je, meer dan ooit, Danny naaien.
Nee, Danny is al een hoopje ellende. Hij ontspoort vanzelf wel.
Oké, daar kun je op wachten.
En ondertussen dringt hij je leven binnen, je herstel, je bedrijf.
En verandert hij de voogdijregeling in een opwelling.
Maar wat is één extra dag opvang na zes jaar een kind alleen opvoeden...
...terwijl Danny doet alsof zijn leven belangrijker is?
- Zo te horen heeft hij je overtuigd. - Zo is hij gewoon.
Dat heeft iedereen altijd toegelaten. Ik ook.
Dus het is jouw schuld dat hij een luie, egoïstische zak is?
Goeie. Je moet op tournee met die grapjes. Moet je trouwens Maya niet ophalen?
Is dit jouw auto?
Het was onze auto, van mij en Danny.
Oké, luister goed.
Cabrio, Duits, kuipstoelen. Je bent nu op tv, heb wat zelfrespect.
Mooi, je bent er. Ik haal Maya en zeg...
Kunnen we buiten even praten?
Oké, wat is er aan de hand?
Je hebt nu de halve voogdij over onze dochter.
Daar heeft mijn advocaat niks over gezegd.
Geen advocaten of discussie, gewoon naleving.
Oké. Ik snap het.
Je wil van me af, want hoe durf ik langs het huis te komen...
- ...dat van ons samen is. - Danny.
- Of bij te dragen aan ons bedrijf. - Stop ermee.
Dus je gebruikt onze dochter om me te kortwieken. Jezus.
Steeds als ik denk dat het niet immoreler kan, zink je nog dieper.
Grappig dat je daarover begint.
Weet je nog dat je een steen door de ruit van de rechtbank gooide...
- ...en twee nachten de bak in moest? - Moet ik me schamen?
Nee, je bent vast trots op jezelf. De vraag is, waarom maar twee nachten?
Er staat tot tien jaar straf op het beschadigen van federaal bezit.
- Dus nu ben je advocaat? - Je hebt samengewerkt met de instanties.
Klopt dat? Je gaf de politie wat namen en...
Wat zouden Jack en Jerry daarvan vinden? En al je nieuwe collega's?
Wie ben jij? Je doet één segment op het nieuws...
Dit ben ik altijd geweest, Danny. Ik liet het je alleen niet zien.
- Het past niet. - Vast wel, als je het probeert.
Moet je me zien. Ik kan dit niet.
Natuurlijk wel.
- Het is alleen even geleden dat je... - Het huis uit was?
Ik snap je angst, maar dit etentje is belangrijk.
Deze mensen zijn belangrijk en ze moeten weten dat wij dat ook zijn.
Waarom moeten die mensen dat weten? Ze zien ons niet. Respecteren ons niet.
Voor hun intolerantie over ons geloof moeten ze zich verantwoorden tegen God.
Maar je weet wat de Spelen voor me betekenen.
Vroeger keek ik als klein jongetje al met mijn vader.
Grootheid bereikt door discipline en zuiverheid van geest.
Als ik daarbij betrokken mag zijn...
Er hangen nu camera's op de lantaarnpalen, om de dader te pakken.
We worden nu bekeken, op alle momenten.
Hoe we daarmee omgaan, bepaalt onze koers.
Iets drinken terwijl je wacht op je date?
O, ik wacht niet. Ik eet vanavond alleen.
Nog beter.
Wacht eens even.
Heb jij op de MiraCostaschool gezeten? Je komt me zo bekend voor.
Nee. Ik zou graag een witte wijn willen.
Dat had ik ook altijd toen ik net op tv kwam.
'Ben je in Tampa opgegroeid?' Zie ik er zo uit?
Nou ja, misschien ook wel.
- Weet je het al? - O, ja. Even kijken.
VOORAFJES - SOEP SALADES - VOORGERECHTEN
- Heb je nog even nodig? - Nee.
Is het echt zo moeilijk? Leven of dood, een voorgerechtje kiezen?
Blijkbaar. Weet je wat?
Misschien is dat autootje wel goed voor je.
Heb je ook een lichte maaltijd? Alles is met een saus of...
Ja, dat is zijn stijl.
Ik hou niet zo van eten, maar mensen vinden de surf en turf heel lekker.
Ik eet nooit schaaldieren.
O, god. Dat is het. Je was op het nieuws. De dame met de maillot.
O, mijn god. Je ging niet naar MiraCosta.
En nu kijken ze allemaal, zuigend aan een kreeftenstaart.
Die paarse ader gevuld met wat dan ook.
Weet je wat? Ik heb nog wel even nodig. Heel erg bedankt.
Dus John, jij bent van de winkelcentra.
Ik ontwikkel commercieel vastgoed, dus daar horen winkelcentra bij.
Nou, dat is nogal wat.
- We zijn blij met onze groei. - Niemand is vast blijer dan de vrouw.
Lekker winkelen.
- Maria, Heath praatte tegen je. - Volgens mij praatte hij over me.
Juist.
Het is een wonder als zowel ik als haar tassen in de auto passen.
- Wilt u nog? - Wij drinken geen alcohol, bedankt.
Je kunt wel even gezellig meedoen, toch?
- God begrijpt het wel. - Stomme trut.
Deze stomme trut steekt 'n mes in je nek als je dat nog eens zegt.
Dat leek pittig. Wat zei je?
Ik weet wat je doormaakt.
Dat denk ik niet.
Iets kiezen van dat menu is onmogelijk.
Geeft het feit dat ik hier alleen zit...
...en een vrouw ben, jou het recht om tegen me te praten?
Als ik een zakenman was, zou je dan hetzelfde doen?
Vast niet. Hoewel... Misschien wel.
- Mag ik de rekening? - O, nee. Wacht even.
- Laat me eerst sorry zeggen. - Ach, toe.
Niet voor het praten, want dat is normaal menselijk gedrag.
Maar meer hiervoor.
Waarom breng ik je de beste producten als mensen het niet mogen proeven?
Al die boter op die mooie asperges.
Om over de pesto nog maar te zwijgen, want dat is gewoon een misdaad.
Ik ben Carlos, trouwens. Luister, ik wil me niet opdringen...
Daar is het te laat voor.
Nee, maar het zou zo'n zonde zijn als je hier helemaal heen komt...
- Ik woon dichtbij. - ...en zoveel betaalt...
- Ik heb nog niks besteld. - ...en dan niet...
- ...het allerbeste probeert. - Dat wil ik niet.
- Ik hoef niet, dank je. - Nee, je moet.
Toe, leg neer.
Neem dit.
En nu...
Voilà.
- Het is een Azoychka. Geen onbekend soort. - Dat smaakt naar... Het doet me denken aan...
Aan de zomer.
- Toen ik nog kind was. - Ja.
De beste tomaat die ik ooit heb gehad. Of eigenlijk de enige tomaat.
En nu zal helaas al het eten voor altijd verpest zijn voor je.
Beschouw me als verpest.
Luister, bedankt dat je me spaarde.
En geniet van de rest van de tomaat en van je avond.
- Waar kwam je vandaan? - Ik?
O, ja. De tomaat.
- Van een kleine familieboerderij. - Dat zijn vast tovenaars.
- Nee, jij kunt het ook. - Echt niet.
Ik heb zwarte vingers. Ik dood nog kunstplanten.
Vast niet.
- Hoe weet jij dat? - Niet.
Maar ik heb het gevoel dat je jezelf tekortdoet.
En eerlijk gezegd ben ik ook niet goed in de tuin...
...maar ik weet wat te kopen en hoe het te verkopen...
...met een flinke marge, aan tenten als deze.
Zodat ze het kunnen vermoorden met boter en knoflook?
Ja. Precies. Plezier is iets heel simpels.
Dat vergeet men.
Weet je, je hebt je naam niet gezegd. Dat hoeft ook niet per se.
- Ik ben Kelly. - Aangenaam, Kelly.
Nee, ik ben Kelly niet. Ik ben Sheila.
- Nou, dan aangenaam, Sheila. - Aangenaam, Carlos.
Ik weet niet waarom ik dat deed. Ik wilde...
- ...mysterieus zijn. - Geeft niet.
Ik hou van jou, tot de maan en terug
Ik hou van jou Met een knuffel om je nek
Oké, welterusten.
Papa.
Ik weet het, schat. Ik wil je helpen...
...maar ik wil nog liever dat je het zelf leert. Oké? Je kunt het.
Succes met rennen.
Haal er iets moois uit.
Eten, kleding, diensten.
Stel je nu een modern winkeldorp voor...
...vlak bij het hoofdkwartier van de sporters.
Een publiek-privaat partnerschap.
- Dat klinkt spannend. - Het is de toekomst.
Maar ik heb nog een voorstel.
- Natuurlijk. - Mobiele toiletten.
Pardon?
We hebben zo'n 5000 dixies nodig rondom het wedstrijdterrein.
Gezien jouw achtergrond in de bouw, vinden we jou de juiste persoon.
Natuurlijk kan ik aan toiletten komen, maar er ligt hier een grotere kans...
Wat dacht je hiervan? Als je dit lukt, heb je veel fans in de commissie.
- Natuurlijk. - Goed zo. We houden je op de hoogte.
Ja. Doe dat maar.
Mag ik even met mijn vrouw praten?
Dat was Heath Rudiger.
Na wekenlang netwerken met de commissie...
...mag ik nu de mobiele toiletten regelen.
Mijn bijdrage aan de Spelen van 84 bestaat uit toiletten.
- En dat is mijn schuld? - Door je gedrag tijdens het eten, ja.
- Dat is niet eerlijk. - Nee?
Je weet me steeds opnieuw te vernederen.
Je hebt een verhouding, maakt me belachelijk bij vreemden.
Ik ben een gevangene in m'n eigen huis.
En ondanks dat alles wordt er verwacht dat ik maar gehoorzaam ben en...
Als je rust wil, John, moeten er dingen veranderen.
Ik weet niet waar dit me aan doet denken.
Het ligt op het puntje van m'n tong.
De lipgloss van m'n zus.
Die rook net zo goed en smaakte net zo slecht.
Dus karamel gaat weg.
- Gaat het? - Ja, hoor.
Want tijdens de vergadering leek je...
We hoeven dit niet te doen. Echt, Sheila, als de koekjes te veel zijn, gezien je...
- Je gezondheid gaat voor. - Het gaat goed.
- Echt? Want je lijkt nogal afgeleid... - Ik heb iemand ontmoet.
Denk ik. Nee, ik weet dat ik hem heb ontmoet.
Maar ik denk dat hij misschien iemand kan zijn.
- O, jeetje. - Stop.
Wacht, nee, ik dacht dat je... Je hebt iemand ontmoet? Vertel me alles.
Er is niet veel te vertellen... We hebben gepraat.
Hij was grappig en leek oprecht.
Hij voerde me.
En ik heb hem m'n nummer gegeven. Ik schreef 'm op en gaf 'm. Wie ben ik?
- Sorry, maar ik denk zo veel aan je... - Stop.
...en ik durf het nooit te vragen.
- En dan heb je dit mooie nieuws... - Nee, het is nog niks.
- Ja, natuurlijk. Ik ga koekjes eten. - Misschien is het wel iets.
Daar begon het ook mee.
Ik ging alleen naar een restaurant, ontdekken wat ik lekker vind. En hij...
Hij verscheen en, nou, misschien weet ik het toch wel.
- Misschien. - Ja.
Ik weet dat karamel en aardbei vies zijn.
Ik hou van jou, tot de maan en terug
Ik hou van jou Met een knuffel om de nek
Oké, welterusten.
Shit. Verdomme.
LEEF LANGER DOOR TE RENNEN!
O, shit.
O, god.
Dus, over de lus, over het ding, om de boom.
En dan de volgende.
Tel je zegeningen.
Jullie leven een geschenk. Niet iedereen heeft dat geluk.
Ren vrij rond.
Eikels.
Nee, de sleutels. Kom op, we gaan.
RED DE WALVISSEN
AMBASSADEURS VAN DE OCEAAN
O, sorry. Kun je tegelijk koffiedrinken?
Weet ik niet.
Dus, hoe gaat dat?
- Vraag je me hoe het kolven gaat? - Tuurlijk, ja.
Het hoort erbij, toch?
Deze doldwaze rit.
- Juist. - De balans tussen ouderschap en werk.
- Juist. Nou, dat gaat geweldig. - Mooi.
Ik heb een dochter.
Maya.
Gek hoe de dingen die het leven betekenis geven...
...ons zo afgesloten van onszelf kunnen laten voelen.
Maar misschien gaat het daar wel om. Er veranderd en beter uitkomen.
Het gaat niet om balans. Maar om opoffering, zodat we groeien.
- Weet je hoe ik positief blijf? - Ik ben heel benieuwd.
Ooit ben ik leeggezogen en heb ik niks meer te bieden.
Niet aan m'n kinderen, niet aan m'n baan. Niets.
En dan is het voorbij.
Ik haal nog wat koffie voor je.
Warm, graag.
- Heerlijke chocolade. - Geweldig.
Maar mijn winstdeling stijgt elk kwartaal 50 basispunten.
- Ga je gang. - Oké. Ja.
- Hallo. - Hé, Deb.
- Danny Banany. Wie is er dood? - Niemand.
Niemand is dood. Ik wilde horen hoe het met m'n zusje gaat.
- Het is lang geleden. - Ben je stoned?
Nee. Dat ben ik niet.
Ik ook niet.
Weet je, ik zat te denken, heb je een verblijfplaats nodig?
Je kent me, Banany. Altijd en nooit. Hoezo?
Nou, ik heb toevallig 'n uitklapbare bank...
...in dit levendige gehucht aan de kust en die schreeuwt jouw naam.
Je kunt hier komen en aan je kleurtje werken.
- Wat is er gebeurd? - Hoe bedoel je?
Ik stuurde een bericht over Avery's plotselinge dood...
...en ik hoorde niks van je.
Ik hield zoveel van die vogel.
Ja... weet ik. Het spijt me.
- Sheila en ik gaan scheiden. - Daar is het dan.
O, nee.
Probeer je verdrietig of verrast te klinken?
Sorry. Hoe ga je ermee om?
Ik heb Maya de helft van de tijd, blijkbaar ben ik een oplichter als vader.
Behalve dat gaat het best wel slecht, Deb. Ik kan wel wat hulp gebruiken.
En ik heb wiet.
- Ik zit in de volgende bus. - Mooi.
Goede bal.
Een bal naar Schneider. Ruime pass naar Miller.
- Goedenavond. - Je hebt geen idee.
- Moeten we naar boven? - Nee.
- Ik zet de wedstrijd af. - Het enige wat jij moet doen...
...is deze broek uit, voordat...
Ik heb je riem kapotgemaakt. Oeps.
- Wat ben je lekker enthousiast. - Ja, ik heb nieuws.
Sheila en ik hebben net een sponsordeal gesloten...
...met een dieetvoedingsbedrijf.
- Een heel lucratieve deal. - Nou, je bent wel druk geweest.
Ik hoop dat je de omstandigheden begrijpt...
Jezus. Zeg het gewoon, Greta.
De afgelopen paar maanden voelt het niet goed tussen ons.
Hoe meer we partners werden...
...hoe minder we, nou ja, partners werden.
Ik denk dat het beter en gezonder zou zijn...
...als we het bedrijf zouden runnen... zonder jou.
- Ern, ik wil dat het weer normaal wordt... - Ik wil de wedstrijd zien.
In de aanval.
Je doet het. Vechten, winnen, lijden, genezen.
Dit is goed. Jij bent goed.
En toch praat je in de badkamer tegen jezelf.
Dat is een lastige, hè?
Ik dacht aan Italiaans. Er is ook...
Vertaling: Laura Oplaat