Jestem Sheila D. Rubin i właśnie dołączyłam do Obudź się, San Diego.
Raz w tygodniu poprowadzę nowy segment…
Przepraszam, mogę jeszcze raz?
Cześć! Jestem Sheila D. Rubin
i właśnie dołączyłam do Obudź się, San Diego.
- Dziękuję. - Raz w tygodniu poprowadzę nowy segment…
Wybaczcie, to nie brzmi dobrze. Spróbuję jeszcze raz. No dobrze.
Jestem Sheila D. Rubin i właśnie dołączyłam do Obudź się, San Diego.
Raz w tygodniu poprowadzę nowy segment Pobudka z Sheilą.
Było dobrze? Tak może być?
Zanim wybierzesz, kim chcesz być, musimy przestudiować konkurencję.
Południowokalifornijska branża fitnessowa rośnie, nie – ona kwitnie.
Dla porządku posegregowałyśmy konkurentki w wygodne
i nieco uproszczone kobiece kupki.
Chyba da się to określić jakoś ładniej niż…
Kobieca kupka numer jeden: energiczne blondynki.
I choć ta kategoria jest bardzo liczna,
jej liderką bez dwóch zdań
jest Kelly Kilmartin.
Najbardziej energiczna, blondowata i bez wątpienia najbardziej sławna
dzięki swojej głównej roli w serialu Trish Out of Water.
Mój ulubiony odcinek to ten na Hawajach.
Zamilcz na wieki, Fidelio.
Kelly umie balansować na krawędzi.
Dość seksowna dla mężczyzn i na tyle miła, by pozyskać kobiety.
Z grubsza załapałam.
Kobieca kupka numer dwa: zmysłowe syreny.
Pomijana, acz szybko rozwijająca się dziedzina z zapleczem baletowym.
Na samym szczycie kupki –
Rita Bachmann.
Prowadzi bardzo elitarne, bardzo europejskie zajęcia.
Czarne trykoty, duszne piwnice.
Ponoć przetrenuje również twoją osobistą piwnicę.
- Uczy napinać pochwę. - Dotarło jasno i wyraźnie.
Trzecia kupka: twarde chłopczyce.
Krótkie włosy, wyraźne mięśnie, męski typ.
Bardziej koń pociągowy niż pokazowy, jeśli łapiesz klimat.
Słuchajcie…
Bardzo dziękuję za waszą inicjatywę.
Ale nie sądzę, żeby moja osobowość telewizyjna
wpisywała się w którąkolwiek z tych kupek.
Liczyłam, że tego unikniemy,
ale czy w wizualizacji swojej osobowości
pomogłaby ci jakaś sesja zdjęciowa?
Tak, pomogłaby.
Żartowałam! Cieszę się jak dziecko.
Do dzieła, Fidelio. To znaczy, że masz działać.
Ale super!
Okej.
GRAFIK STRAŻY SĄSIEDZKIEJ
Czy ktoś może się zająć Grace?
I Marią.
- Mamy powód do wzburzenia. - Tak.
Wczoraj stłuczono kuchenne okna.
Martha Kinard znalazła odłamki szkła w cukiernicy.
Która stoi na rodzinnym stole jadalnym.
Nie w takim świecie żyję, a ty?
- Odłamki szkła w cukiernicy? - Nie.
O czym mówiłem?
Spisywałeś obowiązki straży sąsiedzkiej po boku.
Dni tygodnia wpiszę u góry.
PONIEDZIAŁEK
Tu nie trzeba myśleć.
Cały tydzień na to czekałem.
No dobra, lecimy z tym koksem.
W co gramy, panowie?
Znaczy w co wy gracie? Kierki?
Oby nie kierki.
Bo jeśli gracie w kierki, to nie ma szans, żebym was nie ograł.
Nie gramy w kierki, tylko w pokera.
Dobrze.
Moja praca tutaj jest skończona.
Nie że praca. Nie jestem woźnym czy coś.
Postawiłem je tutaj,
żeby zachęcić więcej ludzi do segregowania śmieci…
Nieważne.
Zostawię was w spokoju.
Co mówiliście?
Dobrej zabawy.
Co nie?
Tak?
To nie jesteś ty, złotko.
Nie.
- Tak. - Nie.
Wyglądasz jak diablica, ale wiekowa.
Widzę cały twój tyłek.
- Tak? Przepraszam. - Nie sądzę, żeby to…
Tak.
Tak? Okej.
I to rozumiem.
Żartujesz sobie?
Gdyby skóra kapibary miała kobiece narządy i złote serce,
byłaby teraz tobą.
To jest to, prawda?
Wyglądasz jak żyleta!
Prawda, że jak żyleta?
Tak, jasne. Można teraz nieruchomo?
To zdjęcia na potrzeby firmy fitnessowej.
Będą rozmazane, proszę pani.
Jak śmiesz?
- „Pani” jest obraźliwe? - Wobec tak ubranej kobiety? Tak.
Możesz zwolnić do 20% normalnej prędkości?
Wyglądasz zjawiskowo.
Nie mogę tak.
Wiem, brakuje kajdanek.
- Fide… - Jezu, nie.
Ten strój, ten wygląd… to nie jestem ja.
Nie jestem tak mroczna.
Przynajmniej nie na głos.
Hej. Jesteś seksowna.
Mówię to obiektywnie.
- Czas się kończy, więc… - Zrób sobie przerwę.
Dobrze, pięć minut przerwy.
„Postęp dokonuje się dzięki ludziom nierozsądnym”.
Hej, dupku! Czemu to zrobiłeś?
Hej, dupku!
Była w dobrym koszu. Kto tak robi?
Kto wyjmuje z dobrego kosza i wrzuca do złego?
Wiem, że mnie słyszysz!
Hej, dupku!
Skąd masz adres?
Znajome z klubu mi powiedziały.
Nie do końca znajome i nie powiedziały mnie.
Szeptały gorączkowo w saunie, a ja siedziałam obok.
Cieszę się na zajęcia z Ritą.
Dzień dobry.
Mam na imię Greta. Znam się z Dianą Wallace.
Ona… To było subtelne.
Ty tak.
Ty nie.
Słucham? Za kogo pani się ma?
- Sekundkę. - No co?
To było bezczelne. Ten płaszcz, to zachowanie.
- Kogo to obchodzi? - Mnie.
- Nie pójdę tam bez ciebie. - To rekonesans, pamiętasz?
Podglądamy konkurencję, a nie dołączamy do klubu.
Poza tym wolę się przejść po sklepach,
niż przez godzinę wciągać brzuch z tymi pindami.
Więc zapamiętaj wszystko.
Później mi opowiesz.
I głęboki skłon.
Spójrz na siebie.
Spójrz sobie w oczy.
Otrząśnij się. Góra.
Chcesz wyglądać jak ja.
Musisz wyzbyć się lenistwa.
Pięty razem, unieś je na 2,5 centymetra.
Dwa i pół centymetra.
Za wysoko.
A teraz ugnij kolana. Niżej.
Wciągnij cipkę i przytrzymaj. Plecy prosto.
Pięknie.
Czy ja słyszę rozluźniającą się cipkę?
Ściśnij ją.
Tak, i podwiń.
Podwiń. Dalej, podwiń.
I podwiń. Pięknie.
Kolana razem, otwórz i zamknij.
Otwórz i zamknij.
Zdejmij dłoń z drążka.
Dwa i pół centymetra, dziękuję.
Pięknie.
Przejdź do pozycji dziwki.
Hej! Chciałem tylko…
Chciałem tylko panu powiedzieć, że gazety idą do środkowego kosza.
Czy pan… Zaraz, co?
Było dobrze.
Wyjął ją pan z dobrego kosza i wrzucił do złego.
- Było dobrze. - Mieszka pan w Seafarer's Village?
Nie mieszkam, nie jestem z tych. Ale tak, zatrzymałem się tam.
I przebiegł pan tę całą drogę, żeby mi to powiedzieć?
To ważne, dobra?
Musiał pan wiedzieć, że za pierwszym razem było dobrze.
Przecież to z pięć kilometrów!
Tylko po to, żeby mi to powiedzieć?
A żebyś pan, kurna, wiedział! To ważna sprawa.
W porządku.
Nie wspinajcie się na palce.
Nie jesteście tancerkami, chcecie tylko mieć figurę tancerki.
Trzymajcie,
trzymajcie,
trzymajcie.
Co to za koszmarne miejsce?
Żałosna.
Jaka mała ślicznotka. Pokaż, jak robisz piruety.
Patrzcie, jaka urocza.
Pokaż, jak się kręcisz. Nic wymyślnego.
Patrzą na twoją pipkę.
Wiesz o tym?
Nie ma cię tutaj. Dokąd odpłynęłaś?
Wrócisz? Hej!
Trener Fairington. „Biegnij do szatni”.
Potrzebowałem tego.
I to bardzo.
Czyj dom tym razem?
Sandbergów.
Bo są żydami?
Słucham?
Nie.
Znamy kilku żydów.
Czyli nie dlatego wybito im okna?
Nie.
Będzie dochodzić do zniszczeń, póki ktoś tego nie powstrzyma.
Póki ktoś nie nakryje tego skurkowańca
i nie nauczy go rozumu.
Czy mogę mieć wiatrówkę naładowaną i gotową do strzału?
Tu nie ma żartów.
Tak jest.
Co gotujesz?
Makaron z sosem mięsnym.
Znowu jemy mięso?
Tak sobie myślałam, że my z tatusiem zostaliśmy wegetarianami,
ale to nie znaczy, że ty też musisz.
Sama podejmiesz tę decyzję.
Chcesz sos mięsny do makaronu?
Proszę. Podejmujesz własne decyzje.
Szczęściara z tej Mai.
Idź pooglądać telewizję, póki nie skończę, dobrze? Dziesięć minut.
Grasz mi na nerwach.
A kiedy ty zaczniesz podejmować własne decyzje, co?
Nie tylko w sprawie programu.
Jesteś elegancką wegetariańską cnotką
czy wygłodniałą mięsożerną dziwką?
Nie muszę odpowiadać.
Zaraz.
Czemu się chowam? To nie ja źle postępuję.
To ty źle postępujesz, skurkowańcu!
Co ty wyprawiasz?
Mario.
Cholera!
Mario, język.
Przestań świecić mi w oczy!
To byłaś ty przez cały ten…
Rozbiłaś sporo okien.
Przepraszam za przekleństwo.
Nie szkodzi.
Ale nie za okna.
Co ja mam…
Czemu to robisz?
Bo jestem nieszczęśliwa.
Wiem, że jest ciężko.
- Z dzieckiem. - Nie z dzieckiem.
Ze wszystkim i wszystkimi poza Grace.
Z tobą, z twoimi nieznośnymi ciotkami, z…
Nieszczęście nie wymaga powodów. Akurat ty powinieneś to wiedzieć.
Oddaj tę cegłę.
To nie moja kolej, ale chciałabym coś powiedzieć.
Ta rozpiska to nie ozdoba.
No wiem, ale…
- Ona ma swoją funkcję. - Wiem, ale…
Dokładnie po to jest.
Do kurwy nędzy, daj jej dojść do słowa.
Byłam molestowana, gdy byłam ledwie nastolatką.
Wykorzystano mnie, zgwałcono – nie wiem, wszystkie słowa pasują.
To był przyjaciel mojego ojca, którego znałam przez całe swoje życie.
To się działo w salonie w święta bożonarodzeniowe
albo w ogrodzie czwartego lipca.
Zawsze wypytywał mnie o balet.
Prosił, żebym zrobiła kilka piruetów, kilka plié.
Nic wymyślnego.
Penché.
W każdym razie to… Cały ten ból i wściekłość
wróciły do mnie w trakcie zajęć z baletu.
W zasadzie nie z baletu, raczej z fitnessu opartego na…
Nieważne. Nie wiem, po co to mówię.
- Przepraszam. Po prostu… - No już.
To wszystko nagle wróciło do mnie w tej lustrzanej sali
i tak bardzo chciałam stamtąd uciec.
Prosto do knajpy z hamburgerami, jeśli mam być szczera.
Ale nie uciekłam.
Co zrobiłaś zamiast?
Ugotowałam mojej córce kolację,
poszłam do łóżka, nie wyspałam się i przyszłam wam o tym opowiedzieć.
Po raz pierwszy zwierzyłam się osobom spoza mojej rodziny.
Więc…
to chyba coś, prawda?
No pewnie.
Co ugotowałaś?
Słucham?
Córce, co jej ugotowałaś?
Makaron z sosem mięsnym.
Mniam. Pychota.
No.
Dobrze się czujesz? Wszystko pasuje? Jesteś sobą?
Czekam na zewnątrz.
Jesteś dobra.
Jesteś dobra i jesteś wdzięczna.
Niczego ci nie brakuje.
Wyjdź tam i bądź szczera.
Bądź sobą.
Wiesz, co teraz powiem?
Nikt nie chce, żebyś była sobą.
Koleżka twojego ojca dawno temu robił ci zboczone rzeczy.
Witaj w klubie. Łapiesz?
Weź to uczucie i zakop je głęboko w sobie.
Nie chciałam cię zdenerwować. Próbuję cię tylko chronić.
Jeśli pokażesz się ludziom od wrażliwej strony,
wsadzą cię na krę lodową i zostawią tam, byś zdechła.
Jesteś gotowa?
O tak, zdecydowanie.
Jestem Sheila D. Rubin i właśnie dołączyłam do Obudź się, San Diego.
Raz w tygodniu poprowadzę nowy segment Pobudka z Sheilą.
Dzisiaj będzie ciekawie.
Porozmawiamy o rozgrzewaniu mięśni przed treningiem.
Możecie się zastawiać, czy to ważne. Bardzo ważne. Zaraz pokażę dlaczego.
Napisy: Daria Okoniewska