Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Одам во вода.
ЗЛАТО ЗА КУЧИЊА
Во неговиот шатор трипати.
Еднаш пробавме
содомија,
ама не можев.
Во станот шест пати.
Еднаш беше прекрасно.
Под златеста светлина.
Плачев.
Двапати на задното седиште на колата. Ми сврши на градите.
На плажа трипати.
Двапати ноќе и еднаш среде ден на дините.
Еднаш под туш во кампот. Ми сврши в уста. Голтнав.
Добар ден. Повелете? -Што сакам?
Бонбони и син сладолед. -Синиот е добар. Сакаш марчмело?
Да. -Чашка или корнет? -Корнет.
Тоа е се? -И топка од јагода. -Добро.
Косата!
Косата, Естер! Веднаш врзи ја.
Се извинувам.
"Здраво, Мадо е. Остави порака."
Мамо, Естер е. Само да прашам како си.
Одамна не се...
Значи...
Гледам убаво зајдисонце. Би сакала да можеш да го видиш.
Како на филм.
Би сакала да разговараме.
Веројатно си зафатена. Чао, одам. Бакнеж!
Јави ми се ако можеш. Бакнеж.
Жан! -Мари Лу. Мило ми е. -И мене.
Мари Лу. -Камил.
Девојка на Ромен? -Не, братучетка. -Добро.
Моја проштална забава. На здравје! -На здравје! -Фала.
На здравје!
Естер!
Немој! -Не ти се допаѓа?
Немој, Естер. Не сакам.
Цел си со песок. -Немој, Естер.
Немој, Естер!
Немој. Престани!
Бестрага, Естер!
Дојди. -Бидејќи не сум добра во тоа, нели?
Не, не е затоа. Дојди.
Дај ми ја адресата. Ќе ти пишувам.
Навистина? -Не сакаш? -Сакам.
Жан Фавр, ул. Енвиерж, 27. 75020 Париз. Добро? -Да.
Одам.
"Жан, си замина.
Секој ден одам по нашата патека, под истото сонце.
Некогаш посакувам да ми изгори кожата за да издржам што те нема.
Песокот е уште златен. Ветерот ме пробива.
Големите дрва уште стојат.
А јас уште сум тука. Уживам во спомените со тебе.
Вчера еден муштерија бараше сладолед со 12 топки.
Кучето Пејо угина. Велат дека се удавило.
Се прашувам каков е животот таму.
Ти мириса ли косата на океан?
Мислам на тебе. Естер."
Здраво.
Дојдете! Имам една игра.
Ќе избереме двајца.
Ќе ги затвориме во бањата колку ќе сакаат.
Нема да го играм тоа! -Добро! Ќе избереме двајца.
Ќе ги затвориме во бањата и ќе гледаме што се случува. Ајде!
Ти!
И...
Ти!
Се плашиш ли? -Од што? -Што си тука со мене.
Не се плашам. -Не се плашиш од ништо?
Дојди.
Те гледав ова лето.
Се промени. Во себе.
Немој. -Го кажувам она што го знаеш.
Веднаш видов каква си.
Вакви девојки се ретки. -Немој.
Долго разговарам со Жан, ама тој не сфаќа.
Не може да сфати. Не го гледа она што јас го гледам.
Нему си му само слатка.
Но не си само таква.
Не плаши се од она што се случило летоска.
Се отвори простор кој не може веќе да се затвори.
Сите момци те гледаат така. Секогаш.
Престани. -Ќе почувствуваме.
Зошто да престанам? Мислев дека не се плашиш.
Не се плашам. Не ми е гајле.
Не ти е гајле? Сигурно си цела влажна.
Гледаш? Како што кажав.
Дај ми рака.
Тоа е посилно од тебе. Таква си.
Допирај ме. Земи го во рака.
Десерт. Палачинка.
Мече! -Како е мојата малечка Естер?
Добро си? -Ајде, јади.
Бев во мојата соба. -Сакав да ти кажам. Ги најде кутиите?
Не сите. -Што? -Каде ми се работите? -Слушај, не сме гаража!
Жил и јас ќе направиме соба горе. Можеш да не посетуваш.
Одам во Париз, мамо. Жан живее таму.
Ти кажав кога почна сезоната, се сеќаваш?
До кога остануваш? -Ќе се преселам таму.
Дојдов да се поздравам. -Кога ќе се заљубат девојките!
Слични сме. Секогаш ти го кажував тоа. О убавец!
А бакнеж за мене?
Би сакал мајка ти да носи вакви фустани. И кажувам. Нели?
Што сакаш? Гледаш дека сме зафатени. -Ни требаат пелени.
Сакав да излезам за време на паузата. -Ете.
Толку? -Да.
Мораш ли? -Што? -Мислиш дека е забавно? -Смири се.
Да се смирам? Флертува со мојот маж! Како да се смирам?
Секогаш проблеми. Тоа е посилно од тебе.
Зошто дојде? Ако бараш пари за патот, немам.
Имаш пари, нели? Нема да доаѓам во Париз да те спасувам.
Не, во ред е.
Мораш да одиш. Јави ми се!
Бакнеж!
Можам да те возам до станицата Морсен. Патем ми е. -Добро.
Можам да ти пуштам нешто? -Слободно.
Мишел Сарду? -Тоа е само зафркавање со друштвото.
Има и други.
"Сандаче на Жан Фавр. Не можам да се јавам. Остави порака."
Извини.
Ова е далеку?
Таму е.
Благодарам, госпоѓа.
Жан!
Жан, Естер е.
Жан!
Слегувам. Почекај.
Дојди.
Две!
Естер, не сфаќам.
Не можеш да ме бараш 200 пати. Имам свој живот. Сфаќаш ли?
Што замислуваш?
Не сфаќам. Имаш ли роднини тука? Дојде да го видиш Париз?
Рековме дека после сезоната... Во Париз...
Реков кога бев пијан. Гледајќи зајдисонце.
Не знам зошто сум го кажал тоа.
Фала. Реков бидејќи...
За да бидеш среќна. Беше заљубена и беше лето.
Заљубена сум. Бесконечно те сакам.
Дај ми прилика да ти покажам.
Можеме кај тебе.
Да бидеме заедно.
Естер, мораш да се вратиш дома.
Немаш што да бараш во Париз. Гледаш дека нема да оди.
Каде ти се работите? Дојде вака полугола?
Еве, земи го ова.
Имаш ли пари?
Имаш каде да преноќиш?
Кај мене не можеш. Јасно?
Имаш ли пари?
Ова е се што имам.
Можам да ти купам билет преку мобилен. Сакаш?
Можам, не е проблем.
Естер, одам.
Чувај се. Добро?
И престани да ме бараш, добро?
Се гледаме!
Може пијалак?
Не ми се спие.
Имаш убав бар.
Не е мој. Само келнер сум. -Да?
Сакаш? Сигурно?
Од Египет се.
На здравје!
Не ми се допаѓа оној тип. Не е добар.
Како се викаш? -Ваел. А ти? -Естер.
Тоа значи "ѕвезда". Убаво, нели? -Многу убаво.
Може да пуштам музика?
Барот е затворен. Цркнат сум. Работев со саати.
Време е за спиење. -Само една песна и си одам.
Добро.
Повели.
Нема да ме бакнеш?
Стар сум за тебе.
Еднаш и си одам.
Одам. -Добро си?
Ќе прошетам. Сакам да шетам. Фала. Чао.
Чекај, Естер.
Фала. -До гледање. -До гледање.
Дај ми ја торбата. Дај!
Каде, госпоѓице?
Имате некаква адреса?
Колку трае возење за 20 евра? -Не знам. 30 минути, отприлика.
Може ли до станицата? -Која?
Железничка Монпарнас. -Нема проблем.
Почекај.
Не занемарувај ги лекциите на Господ.
Извинете. -Немој да губиш храброст кога ќе те прекори.
Кога Бог сака некого, му дава добри лекции.
Ги поправа оние што ги прифаќа како свои деца.
Се што трпите ви е лекција.
Бог се однесува кон вас како кон свои деца.
Децата го слушаат таткото.
Ниедна лекција не е пријатна.
Подоцна лекцијата ни носи правда и мир.
Затоа зајакнете ги своите инертни раце и слаби колена.
Така куциот нема да биде немоќен,
туку ќе биде излечен.
Капелата е зад нас.
Трпезаријата е на крајот од ходникот.
Да? Да.
Почекај.
Колку чини за ноќ?
Немаме тарифа. Ова не е хотел.
Дајте колку можете.
Што ако немам? -Ќе видиме. Одете. Наскоро е мисата.
Те видов на ручекот. Не јадеше.
Јас сум Естер.
"Блиску си, Боже
Спаси ме со зборот Твој
Те повикувам со сето срце Јави ми се
Ќе се држам до Твоите заповеди
Те повикувам, Господи, спаси ме
Ќе ги почитувам Твоите барања
Ја чекам зората и Те молам.
Се надевам дека ќе го чујам Твојот глас, Господи
Моите очи чекаат да заврши ноќта Да мислат за Твоето ветување"
"Мамо, тука е се добро. Жан е прекрасен со мене.
Ми го покажува градот. Денес го гледавме Париз од високо.
Од кулата Монпарнас. Беше супер.
Би сакала некогаш да ти го покажам Париз.
Верувам би ти се допаднал.
Не грижи се ако не се јавам. Го изгубив мобилниот.
Но често ќе ти пишувам.
Се прашувам дали веќе правевте џем со баба.
Бакнеж, Естер."
Ја познаваш онаа девојка? -Која?
Онаа што не јаде. Убава е.
Даде завет за молчење. Не зборува веќе две години.
Старата калуѓерка ми кажа. Малку е смешна, но симпатична.
Здраво. Како си?
Дојди.
Ќе те викам Исус.
Моето семејство е побожно.
Ова ни е традиција. Осамување пред 18 г.
Моите браќа и сестри го направија истото. Јас сум најмалата.
Следното лето одам на патот на Свети Јаков во Компостел
со роднина која ќе наполни 18 г. Едвај чекам!
Имаш браќа и сестри? -Не.
Се чувствувам како стара школа. Мислат дека сум старомодна.
Не осудувам.
Тетка ми е калуѓерка и го запозна отецот Пјер.
Супер! Баба ми го обожава.
Имам идеја!
Сестра ми ми кажа за скривалиштето.
Сигурно тука има некој маж. Знаев.
Бог е насекаде. Да, маж е. И тоа каков!
Тивка си. -Сакам да слушам.
Добра сум во тоа.
Родена сум за тоа, за други.
Мајка ми го вели тоа постојано.
Кога се родив, веднаш се насмевнував.
Велеа дека сум најубаво дете.
Мајка ми беше среќна иако татко ми ја напушти трудна.
Мама вели дека бев сончев зрак.
Дедо и баба водеа хотел.
На крајот од ходникот едно дете постојано плачело.
Беше спротивно од мене.
Мама вели дека еднаш некому му текна.
Јас бев многу среќна, а тој толку тажен,
па сакаа да не стават заедно.
Една ноќ ме ставиле во неговиот кревет
и кога легнав до него, престана да плаче.
Којзнае! Можеби се заљубил во мене.
Да, можеби. Ќе побрзам да не задоцнам на мисата.
Исусе! Дојди!
Да?
Би сакала да работам.
Знаете зошто сите работиме? -Не.
Не бараме од девојките да работат.
Работата е чин на благодарност, столб на монашкиот живот.
Ќе работам што сакате. -Што знаете да работите?
Не знам, сешто.
Порано правев сладолед.
Работев на полиња. Берев грозје.
Сечев кромид. Такви нешта.
Би можела да работам со пчели.
Тоа е тешко за почетничка.
Сестра Летиција е одговорна за пчелите.
Следната недела ќе помагате во кујната.
За оброкот во 16 ч.
Фала, госпоѓа. Искрено.
Тело Христово. -Амин.
Смрдиш, знаеш? Двајцата смрдиме.
Што се случува? -Онаа девојка.
Мама и дечко и имаат бебе. Немаат место за мене.
Дечко и е чуден кон мене. Затоа таа вика, а го мразам тоа.
Но, мама секогаш се грижеше за мене.
Не и беше лесно, точно. Но, имав се.
Мислев дека ќе живеам во Париз со Жан.
Момче што го запознав летово.
Видовте ли океан?
Би сакала да ве запознаам.
"Господ е наш крал
Дојдете, да Го славиме!
Господ е наш крал Дојдете, да Го славиме!"
Цела Земја нека Го слави.
Служете му на Господ со радост.
Дојдете пред Него со песни на радост.
"Господ е наш крал
Дојдете, да Го славиме!"
Признајте го Господ.
Не создал и Негови сме.
Негов народ сме, Негово стадо.
"Господ е наш крал
Дојдете, да Го славиме!"
Тука постојат правила.
Не правиме се што сакаме. Ова да не се повтори!
Знам дека сте тука.
Дојдов тука да се сокријам од денот.
Си го завиткав лицето во бело додека не остари,
додека не ги изгуби моќите.
Сакам да го затворам за да ми остане гордоста.
За да не посакаат да ми го земат, да не уживаат во него.
Не можев да остарам надвор. Вакви жени не смеат да остарат.
Дојдов тука за да престане се.
За конечно да престане се.
Да ме паметат надвор, да зборуваат за мене,
како што секогаш беше со жени како мене.
Да се чудат. Да коментираат.
Мојот гест да ги обележи сите. Мажите и жените.
За да не заборават никогаш. Да сакаат да ме запознат.
Да бидам како жени разочарани од мажи
и кои се свртеле кон Бог. Мажите не ме разочараа.
Никогаш не им верував.
Ги презирав,
надевајќи се на љубов од Најголемиот.
Така беше порано, а тука сум засекогаш.
Нема огледала.
Цела ноќ слушав. Го чекав.
Му направив место во моето срце.
Го поздравував секое утро, го гушкав секоја вечер.
Тоа место растеше во мене.
Но Тој молчеше.
Секој ден ист ритуал, секој ден бескрајно повикување.
Клекнав, телото беше полно со стигми.
А Тој никогаш не ми шепотеше на уво.
По неколку месеци ќе си го исполнам заветот.
Нема веќе враќање.
Ќе мора да прифатам студената тишина без страв.
Ќе се заколнам дека засекогаш ќе Го сакам,
иако можеби Тој никогаш нема да ме сака мене.
Затворот ќе се затвори повеќе, моето лице ќе старее и гние.
Тоа нема да биде важно, ќе бидам мртва.
Ќе бидам дар. Смешен и смрдлив, но сепак дар.
Вратата од надворешниот свет нема да ми биде отворена.
И тоа ќе значи мир.
Моите раце ќе се прекријат со дамки.
Моите образи ќе избледат, градите ќе се спуштат.
Можеби ќе ме засака.
Тој ќе биде единствениот гостин. Ќе бидам послушна.
Веќе нема да горам.
Ќе биде доволно чудењето.
Ти си од волците во ноќта. Те препознав.
Те мразев.
Не знаејќи, дојде по мене.
Поворка на мажи и жени со тебе. Сите сте тука.
Во моите гради и во мојот дом, Бог ве поздравува.
Голема неправда.
Ја уништи љубовта во мене.
Донесе се што ми беше тешко да го заборавам.
Сонував дека ти е зашиена устата,
крвта да ти тече низ врат, а јас гледав како страдаш.
Конците кои станаа црвени беа во моите раце.
Ти, Естер, не си како мене. Тебе љубовта ти е дадена.
Ти си убава, вулгарна.
Затоа те сакаат.
Бог би те сакал ако Го замолиш.
Но, ти си посилна од тоа.
Ти имаш љубов,
великодушно ми ја понуди.
Сега мораш да одиш.
Мораш да престанеш да ме враќаш во живот што не го сакам.
Не дојде залудно.
Мое последно искушение си.
Ја виде ли Естер?
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС