Ќе одиме неколку пати по сценарио,
па пробајте ги алтернативите.
Ќе добиете и проба за импровизација и забава.
Добро. Фала многу. Фала, Чарли. Фала, Мани.
Може оваа отнувалка за утре?
Подобро со дрвена рачка. - Ќе видам што можам.
Фала многу.
Кристин, 1:15. Сакаш да биде со пепелаво руса перика или зајдисонце руса?
Пепелава ѝ е за дома. Зајдисонце.
Добро. - Фала ти.
Ја обожавам јакнава. Сакам ваква за на сет.
Да.
Нема трчање на сетот. Фала. Одлично изгледа таму.
Сценариото за денес. - Фала.
Може ова? - Боже, тоа беше брзо. Совршено.
Фала.
Сакаш проба? - Ајде да ја снимиме пробата.
Добро.
Рози, ја снимаме пробата. - Важи.
Дами и господа, добре дојдовте на првиот ден на “Кој готви вечера?“
Ќе дадеш знак? - Сигурно, да.
Звукот е спремен.
И... акција.
ТРИКОВИ
КАЗИНО ХОТЕЛ
ДИВА
Добро, ајде.
Замижи. - Добро, мижам.
Оди право. Можеш? - Да.
Ако не ти се допаѓа местото, може да се помести.
А светлината може да се прилагоди. - Добро, покажи ми.
Еве го.
КОМЕДИЈА КЛУБ ДЕБРА ВАНС
Знам дека се решивме за “Клуб Китен Хил“,
но ова изгледаше поприродно.
Може да го смениме. - Не, не.
Совршено е.
Успеа. Талентирани копилиња.
И чест ми да работам за тебе.
Но јуни ќе ми треба слободен. Ќе возам на Миле Милија.
Тоа е аматерска трка со класични коли во Италија. Неверојатно.
Не. - Не.
Нема проблем. Ќе возам брзо овде.
“ДИВА“ ГОЛЕМО ОТВОРАЊЕ
Со среќа отворањето и честитки за новата работа.
Фала, срце.
Технички, сега мојата титула е “казино шеф“,
но мислам официјално да ја сменам во “казино мама“.
Зашто повеќе одговара на мене.
Разбирам. А јас од “менаџер на куќата“, си дадов титула “консиерж за животен стил“.
Дебра не ни трепна. А и доста поголема плата.
Од мојата одзеде.
А сега, поздравете ја дивата лично, Дебра Венс.
Тоа е мајка ми! Мајка ми е.
Фала. Фала што дојдовте.
Прво да кажам дека никој од нас немаше да стои овде денес
ако не беше генијалецот Маркус Вон.
Целиот овој проект е негово чедо. Никогаш немаше да се случи без него.
И искрено,
многу работи во мојот живот немаше да се случат без него.
Фала ти, Маркус.
Моето дете!
Мое е. - Добро, де.
Пред неколку месеци
една млада меѓународна рок ѕвезда, кој беше опседнат со мене,
рече дека сум заслужна за долгорочните настапи во Лас Вегас.
Рече дека му требам на градот.
Но всушност, мене ми треба Лас Вегас.
Ми велеа дека сум претерано гласна,
претерано кич, премногу.
Но овој град ме прифати кога ниедно друго место не сакаше.
Ниедно друго место во светот не е како Лас Вегас.
А за мене, нема друго место што го чувствувам како дома.
И затоа ја создадовме Дива.
Ова е место каде можете да бидете свои без срам.
Зашто овој град го прави тоа подобро од било кое друго место на планетата.
Затоа, добре дојдовте во Дива. Вечерва нека биде супер!
Здраво, здраво. А сега официјално ќе го крстиме местово.
Не, никој не го бараше тоа.
Не мораше. Јас сум градоначалничка. Еве.
Боже. Ѓавол да го носи.
Да. Крвавам. Аман.
Пак погодив артерија. - Премногу крв. Боже.
Пулсира и прска. Боже.
Тргнете ми се! Фала ви, сите.
ХОЛИВУД
Штета што не одиме на ритритот.
Знам. Но искрено, веќе сум бил и не е нешто посебно.
Многу бесплатна храна и фенси пијачки,
понекогаш има егзотични танчерки,
но можеш да се вратиш во соба ако не ти е удобно.
Ебате.
Ова е за мене.
Леле. Антракс. Антракс во зградата!
Викнете ја Националната безбедност!
Сериозно, луѓе? Што ви е?
Шеќер во прав.
Сладок е колку на мајка ти... - Да не си ја спомнал мајка ми!
Ама си под стрес. Знаеш што ти треба? Малку одмор на ритритот.
Не, Ден. Џими не може да дојде. Ритритот не е за мекуши.
О, извини, Џими.
Немај гајле. Многу сум среќен што не одам.
Конечно можам да јадам сендвич и да го ставам во фрижидер
без некој да ми прати слика со неговите јајца врз него.
Ебете се.
ЛАС ВЕГАС
“Карбоун“, ручек со мартини. Толку сум возбудена.
Можеме да нарачаме што сакаш. - Добро. Ќе земам риба лист.
Имам супер вест. Ми јавија од мрежата.
Немаат никакви забелешки за пилотот.
Ептен им се допадна. - Фантастично.
Само сакаат жените да се смеат повеќе.
Но можеме ние тоа. - Честитки.
Фала.
Кога ќе одлучат за серија? - Имаат три месеци.
Супер. Зашто сакам порано да одиме на патување во Европа.
Фантастично. - Ако сакаш да имаш
авторитет како шеф, мора да пробаш вистински леб.
Совршено. Отворена сум.
Добро си?
Да. Сакам да ти кажам уште нешто.
Добро.
Масата што ми ја извадија, изгледа не ја извадиле цела.
И, за жал, се проширила.
Боже.
Да, изгледа не требаше со години да земам дупла доза
од напитоците со прогестерон на Дебра Ванс.
Вкусот на тахитскиот грејпфрут беше божествен.
Па, кој е планот за лекување?
Па, сакаат да почнат веднаш.
Добро. Ќе му се јавам на Рони.
Да одиме веднаш. И онака веќе не сум гладна.
Заборави на ручекот.
Нема да ти се допадне следниот дел.
Не ми се допадна ни претходниот.
Душо, не одам на хемо. Не се ставам на тоа.
Разбирам, ама не грижи се, нема да бидеш сама.
Ќе доаѓам на прегледите, ќе ти помагам со лековите.
Ќе правам сѐ што ти треба. - Не сакам да се малтретираш.
Што сакаш да кажеш?
Знаеш дека сакам да терам по свое.
Добро. - Сѐ постигнав.
Ја направив најдобрата претстава во животот. Срушив рекорд.
Затоа мораше да биде тој викенд. - Да.
Нема да биде подобро од ова. Сакам да заминам додека сум на врвот.
Па, да, тоа е врв за кариерата, но...
Ако некој може да победи нешто, тоа си ти.
И самата рече. Ќе живееш до 109.
Нема.
И сакам сама да си го изгасам светлото.
На крајот од патувањето, планирам да земам воз од Париз до Цирих.
Таму има место што се вика Дигнитас.
Едно од оние за асистирано самоубиство?
Па, не едно од, туку најдоброто. Да.
Слушај, Дебра...
Сигурно ова е навистина тешко.
И многу ми е жал што минуваш низ ова,
но мислам дека не размислуваш јасно.
Ова е лудо. - Всушност, не е.
Комичарите одамна и често си го одземаат животот.
Ти си таа што им пркосиш на шансите.
Ова не си ти. - Сум.
И сакам да дојдеш со мене.
Прво ќе имаме фантастичен одмор. Ќе одиш на шопинг.
Земи го мојот куфер за назад. - Доста. Не е смешно.
Цело време се зафркаваш дека ќе се самоубиеш.
Се зезам. - А сега си чувствителна?
Јака си на зборови, но не можеш да го проголташ ова? -Аман.
Можеш да врзеш јамка, но не и да го клоцнеш столот? -Доста.
Извини.
Но сакам да дојдеш со мене.
Ќе дојдеш? - Не.
Не, нема да учествувам во ова.
А ти нема да го направиш ова. - Ава, потивко.
Боже.
Ме доведе овде за да не ти викам, нели?
Знаев дека нешто не е во ред кога рече дека сакаш одмор,
но не сфатив дека е самоубиствена мисија.
Не, не одам. - Ава...
Не. Не. - Ава.
Не сака ни да размисли за терапија. Не е нормална.
Не можам да ја разубедам. Сакам полномошно.
Тоа го имаше таткото на Бритни? Така се вика?
Не знам... - Нешто не ѝ е во ред со главата.
Ми треба пушка за успивање. Да ја погодам во вратот
и да ја носам на хемо.
Како можеш да помогнеш? - Добро, диши длабоко.
Слушај, ова е ужасно, но таква е Дебра.
Нема да ја премислиш
и нема да ја гаѓаш со пушка за смирување.
Тогаш, може да зборуваш со неа? - Веќе зборував.
Како тоа “веќе зборував“?
Зборував и се обидов, ама не успеав да ја убедам.
Ова сака да го направи. Тапа е, но мора да го почитуваме.
Не ми се верува дека си знаел. Зошто не ми кажа?
Ме замоли да ѝ ги средам работите, па го направив тоа.
И те замоли да одиш со неа. Па мислам, ако можеш, треба да одиш.
И направи го патувањето убаво. - Убаво?
Како може одмор со тема самоубиство да биде убав? Ќе умре.
Сите ќе умреме.
Целта е да уживаме во времето што го имаме заедно.
Сѐ уште не е мртва. А не си ни ти.
А да ја успијам со хлороформ во авион и да пренасочам кон “Џонс Хопкинс“?
Истото ми го направи во Сингапур.
Значи, има преседан. - Види, Ава...
нејзино тело, нејзин избор. - Како смееш да го свртиш тоа против мене?
Извини, но ако одиш, барем нема да се соочи со ова сама.
Јас...
Мислам дека не можам.
Да, и тоа го разбирам.
Мора да одам.
Здраво?
Има некој?
МАЈКЛ ШЕФЕР
Што има? - Еј, мора да разговараме.
Госпоѓо Венс, спремни сме за качување. - Фала.
Ќе дојдам во Европа. Но те молам, не се убивај.
Ќе се убијам.
Добро, ќе дојдам.
Да ве оставам на само? - Не. Спремни сме.
Но ќе мора да земеш тешки дроги со мене. Веројатно моли.
Добро, душо. Можеме и “осумка“ ако тоа те смирува.
Каде има рент-а-кар? - Право, па лево.
Изнајмуваме кола во Париз?
О, некој станал сноб. Да, изнајмуваме кола во Париз.
Некој мора да научи да вози со менувач.
Не, не, не. Дебра, не.
Добро, стоп! - Не, не, супер ти оди.
Притисни, притисни. - Добро, добро.
Зошто ме учиш француски додека ме учиш да возам?
Што?!
Зошто ме донесе на најголемиот кружен тек во градот?
Не е смешно. - Само врти.
Ти сакаш да умреш. Јас сакам да живеам!
Помош! Помош!
Излези тука. - Што барам во карикатура од кола?
Ти реков. - Леле. Добро, во право си.
Никогаш не сум јадела вистински леб. - Нема на што.
Какво лудило. Буквално...
Не зборувај со полна уста. - Извини.
Ова е за лице. Другата кутија е за врат.
Различна крема за лице и за врат? - Што ќе правиш без мене?
А третово ќе го истиснеш во пастата за заби
пред да се качиш во авион зашто е забрането во САД.
Винсент. “Ѕвездена, ѕвездена ноќ“.
Ван Гог е токсичен.
Да си го отсечеш увото и да го пратиш некому е толку без согласност,
не можам ни да замислам. Ти рекла “не“.
Рекла “не“, а ти праќаш уво? - Не бил токму.
О, Боже.
Може да одиме на тоа? Моја желба пред умирање.
Ти умираш, а јас имам желба. Ајде! - Боже.
Се разбудив. Извини.
Значи... - Да.
ЛАТИТЈУД
Ова што го правиме се смета за работа? - Да.
Фантастично!
Мајкл. Мора да зборуваме.
Сега ќе држам говор пред целата компанија. Што е?
Си го продавал гласот и ликот на починати клиенти
на компании за ВИ без согласност од семејствата и си ги задржувал парите.
Јас? - Да.
Налетав на вдовицата на Џин Алтман во клубот за пиклбол
и почнав да копам.
Џими најде над 10 милиони долари што си ги фактурирал и си ги задржал.
Не си крадел само од семејствата на клиентите,
туку и од Латитјуд! - Административна грешка.
Добро. Ќе му се јавам на одборот. Сигурно ќе имаат разбирање.
Стави на звучник. Сакам да чујам.
Добро, немој. - Не му пипај телефонот. Нов е.
Колку сакаш? - Не пари.
Го сакаме единственото што значи нешто.
Името Шефер. Ти текнува? Тоа го рече пред некој ден.
Го сакаме Латитјуд.
Повлечи се и предај ја контролата на децата на основачите.
Отпуштен си.
Сега си незадоволен поранешен вработен
со чип на рамото и без доказ.
Кого не требаше да го ставиш во собата за пошта.
Зашто ми даде многу пристап до фактури
и уште повеќе пристап до целиот оддел за наплата.
По што сакаш да те паметат?
Дискредитиран менаџер кој не може ни да се појави во “Мистер Чау“
од страв да не налета на лута вдовица,
или легенда која се пензионира кога кариерата му е на врвот?
Или прифати ги нашите услови
или ќе го обелодениме твоето смрдливо однесување.
Ја сакате компанијата? - Да.
Ебете се, ваша е. Земете ја.
И онака целата индустрија отиде џенем.
Затоа морав да го правам сето ова.
Имаш три куќи. - Да.
И знаеш колку се месечните трошоци за сите?
Тогаш продај една, алчно копиле.
Преку глава ми е од твоето социјалистичко срање.
На сцена сте за 10 минути, г. Шефер. - Супер!
Мислиш ако потпишам парче хартија
одеднаш ќе станеш голем шеф?
Мислиш луѓено ќе те почитуваат?
Нема. Никогаш не те почитувале, ниту ќе те почитуваат. 10 минути?
Овие двајца ќе зборуваат. - Па и не мора да зборуваме.
Може да им пратиме мејл. - Не, не, не.
Ако ги купиш роговите, го добиваш и бикот. - Имам само едни слушалки.
Не е битно. И онака заедно имаат еден функционален мозок.
Благодарам.
Најдобро веднаш да преминам на главното.
Оваа година говорот ќе биде... малку поинаков.
За некои од вас ќе биде шокантен, но јас се повлекувам.
Што?
Сега е времето и...
иднината на оваа компанија ќе биде во рацете на моите наследници.
Ги знаете добро.
Мојата енергична ќерка, Кејла Шефер,
и нејзиниот неуморен бизнис партнер, Џими Лусак Џуниор.
Значи... - Што?
Сигурен сум дека ќе бидете во добри раце со овие две деца на кормилото
во нашата ограничена индустрија.
Со среќа.
Здраво, Латитјуд! Како сме вечерва? Нова ера се вчитува.
Ова е заебанција? - Сериозно?
Како ќе преживееме со овие двајца идиоти на чело?
Со... Со добра работа. - Геј.
Боже. - Заеби. Одиме во Мозаик.
Добро. Ми заглави на бакенбардата.
Секој што мисли дека добрата работа е “геј“ може да си оди.
Сериозно? Аманте, бе.
Добро, ајде.
Е па, губете се. Да му го пушите на татко ми.
Не ни требаат вработени, добро? - Ни требаат.
И знаете што? Мајкл е во право.
Оваа индустрија многу ограничува.
Нашиот бизнис се менува побрзо од... - Пума.
Да. Нашиот бизнис се менува побрзо од пума.
И ние мора да се менуваме.
Веќе не можеме да јадеме ручек од “Шугарфиш“.
Сериозно? Обично суши.
Може да имаме “Шугарфиш“ во петок. - Не, не може во петок.
Или во вторник. - Не се работи за денот,
а ни за “Шугарфиш“, прескапо е.
Ќе имаме суши од “Хоул Фудс“ еднаш месечно.
Добро. Ќе земеме од “Хоул Фудс“ еднаш месечно, луѓе.
И ако поради тоа сакате да си одите, одете си.
Но треба да останете ако сакате да се вратите на работата
што ве довела во оваа индустрија.
Да ги застапувате уметниците и да им помагате да прават големи дела.
Зашто дури и во светот што се менува, едно нешто нема да се смени,
а тоа е желбата на луѓето за големи приказни.
А ние ги наоѓаме тие со големи приказни и ги поддржуваме.
Ако тоа ви звучи добро, тогаш треба да останете
и да бидете дел од новиот средноголем Латитјуд.
Да. Да!
Да.
Добро.
Ќе се џитнам на толпата. - Не, не, немој.
Ама тие сакаат.
Бувљаков ми е омилено место. Ќе направиме еден голем круг,
а после ќе се вратиме и ќе бираме.
Само, не покажувај премногу ентузијазам за ништо.
Без гајле. Не сум по антиквитети.
Овие не се само антиквитети.
Ова се уметнички дела. Секој предмет има приказна.
И дури ни ти, во најцинично утро со најнизок серотонин,
нема да ѝ одолееш на магијата.
Добро, како да ќе го запознам чајникот од “Убавицата и ѕверот“.
Леле, овие се фантастични.
Гледај. Нели се? - Баш ти стојат.
Но не ми се дупнати ушите. Не можам да ги носам.
Како не ти се дупнати?
Знаеш дека не ми се. Имам девствени уши.
Дупчењето уши е варварство.
Ова е кул. - Баш е убаво.
Мислам дека е невестинска кутија. Прашај колку е.
1600.
Понуди половина. - Што? Не. Тоа е навредливо.
Не е.
Тукушто доби почетна понуда. Таа никогаш не е конечна.
Ова е стандард, дел од забавата.
Само остани смирена и без емоции. Понуди му половина.
И биди спремна да плукнеш.
Не, извини. Не можам толку.
Не. Премногу е, не можеме.
Премногу е. - Фала многу.
Извини, извини. - Извини.
Сега само почекај.
Добро, добро, 1000.
Договорено. - Супер.
Соларник и биберник Мајсен.
Ги гледаш вкрстените мечеви на дното? Тоа е нивниот потпис.
Овие се веројатно од 18 век.
400 за двете.
Навистина добра цена. - Треба да ги земеш.
Не денес.
Фала. - Нема на што.
Ова е лудо. Не ми се верува дека ги купи сите карти за Лувр.
Приватното гледање беше единствена опција. Наскоро ќе умрам.
Не мислам да чекам во редица.
Можеби чекањето во редица е најчовечко искуство.
И тоа е најважно.
Знаеш, еве еден совет.
Откако ќе ме нема, престани да кажуваш такви работи.
Ќе размислам.
Здраво, женска. Какви балони.
Леле. - Извини.
Фантастична е.
Зошто е ова хит?
Молам? - Малку е просечна, нели?
Мона Лиза е просечна? - Без навреда.
Многу е подобро отколку јас да ја направев.
Не разбирам како станала толку важна.
Знаеш? - Те предизвикувам да најдеш
нешто позаводливо било каде во Париз.
Жено, она што ме заведува тебе ќе ти се згади.
Ова би го носела. Како за излегување.
Шутот, јас.
Оваа има црвенило. И оваа. - За да изгледа здрава.
Еве вака изгледам. Дефинитивно.
Боже. Е, ова го обожавам.
Кога двајца напатени се вљубени, ептен е романтично, зашто знаеш дека е вистински.
Таа го сака својот чуден маж каков што е.
Ова го насликала Џудит Лејстер.
Го потпишала таму. Џ.Л. - А, да.
Но му било припишано на Франс Халс.
Таа се согласила зашто знаела дека ќе го ценат
само ако луѓето мислат дека е насликано од маж.
Дали си размислувала како би ти ја ценеле работата
ако не беше жена?
Сигурно. Понекогаш.
Но сепак успеав, знаеш?
Имав убава кариера. Дури и ако морав да бидам комичарка.
Да.
Добро.
Да одиме во хотелот да дремнеме?
Зошто да дремнеме?
Зашто вечерва ќе танцуваме, г-це Важна. Заборави?
А, да. - Да. И ќе морам да те облечам.
Што? - Да.
Не се договоривме така. - Сега да.
Не, не.
Ова е навистина заводливо.
Да.
Онаму ѝ ја отсекле главата на Марија Антоанета.
Кул. - Мора да боли.
Дефинитивно.
Време е да си легнам.
Лека ноќ.
Рано си станала. - Не спиев.
Ако денот на ранобудниците завршил, а твојот уште не почнал, имаш проблем.
Што е сето тоа?
Знаеш, не очекував олку луксузен хотел за богаташи со наследство
да има бизнис центар за трудољубивиот пролетаријат.
Но доста е убав. И печатачот е брз.
Кул.
Па, малку истражував и има многу голем напредок
само во последниве две години во третманите.
Ава, ти реков, не го правам тоа.
Да, ама има некои интересни клинички испитувања
за експериментални лекови...
Боже. Клинички испитувања.
За да најдат повеќе неочекувани придобивки за мажите.
Не сакам да бидам заморче што ќе се истошти,
а потоа докторите ќе откријат
дека лекот им помага на 90-годишници да имаат ерекција. Апсолутно не.
Добро, па знаеш, традиционалната терапија е...
За некоја што секогаш вели “слушај ги жените“,
тешко ти е да ме слушнеш.
Не сакам. - Тоа беше твоја почетна понуда.
А таа никогаш не е конечна.
Ајде вака. Оди на три третмани,
види како се чувствуваш, како ќе оди,
И ако резултатите не се позитивни, престани.
Не.
Добро. Еден третман, само да видиш како ќе се чувствуваш.
Тоа е работата. Се чувствувам добро сега.
Се чувствувам супер, не се чувствувам болна и не сакам.
Лекот е тој поради кој се чувствуваш болна.
Да, но не е исто за сите.
И не го отфрлај пред да пробаш.
Не е некоја егзотична храна или нова секс позиција.
Не сакам да малаксам. Не сакам да ја изгубам косата.
Веќе носиш перика. Ги продаваат за Ноќта на вештерките.
Не сакам да пропаднам. Не сакам така да ме паметат.
Нема да те паметат така.
Јас нема да те паметам така.
Мојот пријател Џино од “Кој готви вечера?“
Беше толку смешен. Толку полн со живот.
И знаеш што? Не го паметам така.
Не можам да ја извадам од глава сликата на него болен.
Тоа е друго.
Дури и со традиционална интервенција, стапката на преживување е 40%.
Ти си борец. Ако некој може да го победи ова, тоа си ти.
Се уморив од борба.
Ова го сакам.
Се разбира.
Сѐ се врти околу тебе.
Треба да мислиш на многу други луѓе,
а не само на себе! - Ава, душо. Те молам, немој.
Не, јас те молам!
Те молам, не ме оставај.
Те молам.
Извини.
Го мразам ова.
Но ќе те поддржам.
Фала.
Што ќе правам без тебе?
Ќе бидеш добро. Ти си голема, храбра девојка.
Кога сме веќе кај “голема“, да ти покажам нешто.
Што?
Твојата дланка... Дланките ти се поголеми од моите?
Ме зезаш? Цело време?
Ме зезаш?
Дебра. - Не ми се верува дека не забележа!
И тоа колку се поголеми од моите!
Многу поголеми.
Леле. А размислував за операција за намалување на дланките.
Ова беше добро. - Знаев дека ми се нормални.
Како си? Здраво, Мишел. Фино што те гледам.
Добро утро, г. Лусак.
Викендов ви ја средивме канцеларијата,
па кажете ми ако ви треба уште нешто.
Фала, Сајлас. И те молам, викај ме Џими. - Добро.
А мене викај ме г-а Шефер. Каде е мојата канцеларија?
Ќе ја преземете таа на татко ви. Дојдете, г-о Шефер.
Ранди. Ова е твоето биро. - Фантастично.
Џими!
Џими, помогни. - Што се случува? Добро си?
Не треба да бидам таму.
Директорската канцеларија е мала, не можам да дишам.
Мислам дека има азбест или нешто друго. Сѐ ме чеша.
И клаустрофобично е.
Најголемата канцеларија во зградата. - Не ми одговара.
А и, за работата, мора да се гледаме, па ќе го земам моето старо биро.
Мислам дека си во право. Треба да го земеш старото биро.
А јас кај да одам? - Во директорската канцеларија.
Така, де! Директорска канцеларија.
Боже, во оваа индустрија сум две години.
Бев хаос, а гледај ме сега.
Директорска канцеларија, срце.
Не знам зошто сите се жалат дека е тешко да успееш.
Лесно е да успееш во овој бизнис.
Лузери.
Е па, таа е среќна. - Сега мене си ми асистентка.
Латитјуд. Претседателката Кејла Шефер овде.
Да ве ставам на чекање?
Боб Липка те бара.
Добро.
Еве го Џими.
Џими, овде Боб. - Здраво, Боб.
Го видов твојот филм за Фети Арбакл во Торонто и ептен го бендисав.
Сакаме да зборуваме за дистрибуција.
Секако. Да, ќе му пренесам на тимот.
А и мајка ти беше фантастична.
Фала. Нели беше супер?
Да. Ќе ти испратам материјали.
Добро, супер. Па, ќе зборуваме наскоро.
Многу поскоро! - Кејла!
Што е? Уште му се лутам малку.
Значи...
Што ќе прашаш ако се видиш со твојот создател?
Мојот пластичен хирург?
Не, сериозно.
Во 1980, Берт Рејнолдс ми се јави, па го побарав, но не ми се јави пак.
Зошто?
Тоа сакаш да го знаеш?
Скоро сѐ друго ми е јасно.
Всушност, мислам дека тој или таа или, знаеш, тие/нив
можеби имаат прашања за мене.
Тие/нив. Добро. Небинарен бог. Љубов.
Мислев повеќе на енергија.
Не верувам дека ќе ме чека родово флуиден бариста
на небесните порти.
Штета. Би сакала мача кога ќе стигнам таму.
Заврши со тоа? - Да, земи.
Најдобриот дел од умирањето за некој со нарушено јадење
е да изеде втор кроасан.
Всушност, најдобриот дел е што не мораш да ги чуваш сметките
зашто знаеш дека веќе нема даночни контроли.
Мислам дека најдобриот дел е да знаеш колку ќе се лутат луѓето
кога ќе сфатат колку пари им оставаш на кучињата.
А најлошиот дел е што нема да видам
како моите корги ќе ги потрошат тие 550.000.
Добро. Ќе тркнам до тоалет пред да се качиме.
Веднаш се враќам. - Добро.
Редот за нашиот воз е огромен. Мора да одиме.
Ајде.
Ава! Ава, чекај.
Ава. Ава, застани, застани.
Застани. - Што е?
Најлошиот дел од умирањето е што не можам да уживам што сум коска и кожа.
Тоа е подобрата шега!
Да, тоа е подобрата шега. - Срање.
Што?
Дебра, мора да одиме. Што е?
Можеби немам уште 30 години...
но мислам дека имам уште еден час.
Што сакаш да кажеш?
Ќе ми помогнеш да го напишам?
Секогаш.
Да, зборуваше со д-р Кол и ќе почне со терапија на 21-ви.
Ми падна камен од срце.
Знам. И мене.
Знаеш...
Мислам дека еднаш ѝ го спаси животот, па логично е пак да ја спасиш.
Те сакам. Морам да одам. Чао.
Спремна си? - Да.
Или можеби: “Родена сум за ова. Не јадам.
Имам плакар полн со перики и обожавам да ме служат.“
Или: “Не јадам, имам плакар полн со перики
и обожавам да експериментирам со инјекции.“
Или: “Не јадам, имам плакар полн со перики и обожавам внимание.“
Подобро, подобро.
Превод: Сандра Авросиевска