Klub śniadaniowy.
Cześć, tu DJ Envy, Jess Hilarious i Charlemagne da God,
czyli klub śniadaniowy.
Jest z nami gość specjalny, Deborah Vance.
Jak leci? I mówcie mi Deborah Tha God.
Opowiadaj. Jak długo musiałaś milczeć?
Półtora roku.
Przez ten czas nie mogłam występować publicznie.
- Raz skończyłam w areszcie. - Szlag!
Od północy jestem wolna,
a milczenie chciałam przerwać
u mojego dobrego znajomego Charlamagne.
- Właśnie tak! - Długo się znacie.
Wieki!
Kupiliśmy razem klacz wyścigową. Nazywa się Pszeniczna.
Ma piękną grzywę.
Twarda zawodniczka.
Trzymamy za nią kciuki.
- Jess bierze od niej włosie! - Spadaj!
Dziś nie liczy się Pszeniczna,
tylko twój występ w następny czwartek w Madison Square Garden.
Jak się czujesz? Dotarłaś na szczyt.
Kiedy odeszłam z telewizji, ucierpiał mój wizerunek.
Nie sądziłam, że wyprzedam bilety.
I to w dziesięć minut!
Tak!
Sprzedaż szybsza niż Pszeniczna!
Występ za tydzień. Jak się szykujesz?
Rygorystycznie.
Mam trenera, fizjoterapeutę i choreografa, ćwiczę emisję głosu.
To będzie najlepszy 11 września w historii Nowego Jorku.
Dobrze cię widzieć. Super, że do nas wpadłaś.
Od dawna jestem członkinią klubu.
Ze względu na nas czy muzykę?
To też! Moja przyjaciółka Kiki mnie edukuje.
OT leci u mnie bez przerwy.
BigXthaPlug, Nine Vicious,
1900 Rugrat.
A puścimy GloRillę?
- Żartujesz? - Nie!
- To jedziemy. - "Let Her Cook".
Tak.
Unoszę się na podnośniku,
ale jestem chyba za daleko.
Przesuniemy się o metr?
Spróbujmy.
Witaj, Madison Square Garden.
Zmartwychwstałam i tak jak Jezus, zapraszam 12 gejów na kolację.
Trzeba wymienić podszewkę.
Od razu, bo chcę w nim ćwiczyć.
To mnie denerwuje.
Dzięki, Nowy Jorku. Jestem Deborah Vance.
Jak Jezus na krzyżu. Nadchodzą Trzej Królowie.
Cześć, Nowy Jorku!
Jak leci?
Co tam, Nowy Jorku?
Niezłe trafienie.
To rozumiem! Dobry jestem!
Cześć, piękna.
- Gotowa na Garden? - Prawie.
Ale nie mogę spać.
Nie chcę brać leków, bo mnie zamulają.
- Jasne. - Muszę odpocząć.
A tylko po jednym śpię naprawdę głęboko.
Wzywasz mnie na bzykanko?
Bez takich! Wskakuj w odrzutowiec i przylatuj.
Startuję!
Pokolenie bez stabilności ekonomicznej
i stałego zatrudnienia
może panować tylko nad drobiazgami.
Nagle najważniejsze staje się pytanie:
"Kto robi kolację?".
Świetnie.
- Jest najlepsza. - Dziękuję.
Dziękuję.
Zwykle poprosiłabym o chwilę do namysłu,
ale mamy już z tobą umowę,
więc powiem szczerze.
Nie wiem, dlaczego musisz o tym pisać.
Dlatego, że wymyśliłam taki temat
i przyszłam z nim do was.
- Jasne. - Tak to wygląda.
Mogłoby to napisać wielu scenarzystów z twojego pokolenia.
Wydaje mi się, że ja będę najlepsza,
bo umiem przedstawić
przytłaczające trudności ekonomiczne w komediowy sposób.
- I wymyślić wiarygodne postacie. - Komediowe.
Wiecie, że pomysł na Przyjaciół odrzucono aż sześć razy?
Ten serial może być jeszcze lepszy, zależnie od obsady.
Rozumiem, ale brak mi czynnika osobistego.
Wiesz, że cię uwielbiamy.
Ale sam pomysł mnie nie oszołomił.
Kurde.
- Czyli nie. - Masz coś jeszcze?
Ma tyle pomysłów, co Szekspir po cracku.
Sama nie bierze, bo nie jest narkomanką.
Ale gdyby Szekspir był kobietą, którą może był...
- Może! - Ma wiele pomysłów.
Starych i nowych. Z każdej bajki.
Wrócimy do was, tylko najpierw pogadamy.
Wymyślimy coś świetnego.
Cudownie. Już się cieszę.
- Wrócę z czymś nowym. - Czekamy.
Cholera.
Przepraszam.
- Dzień dobry. - Cześć.
- Dobrze spałaś? - Tak.
- Odbierz. - Cześć, Tyler.
Co tam?
Jasne.
Jak to, odprawa?
Boże.
Wywaliła mnie ekipa nieletnich informatyków.
- Nienawidzę komputerów. - Wszystko zniszczyły.
Chyba chodzi o mój wiek.
Witaj w klubie!
Czterdzieści lat po czasie, ale zapraszamy.
Palmetto zabrało mi 35 lat. Stworzyłem tę budę!
Wiem, to okropne.
- Co teraz zrobię? - Przykro mi, ale nie wiem.
I wybacz, ale muszę się szykować na próbę.
Zostań na kilka dni, zobaczysz mój występ.
A myślałaś, że nie obejrzę cię w Garden?
Jak mogłam!
Będzie dobrze.
Zobaczysz.
Ja to wiem.
Okej.
Z głodu zmienia mi się osobowość.
Zamówiłam smażoną polentę. Gdzie ta kelnerka?
Nagły szlag! Jest! Jest!
- Hej. - Ava.
- Cześć. - To Jack.
- Cześć. - A to moja córka, Ava Cecilia.
Wystarczy jedno imię.
- Miło mi. - Mnie też.
Przed występem Debory będzie czerwony dywan?
Zostaliśmy oficjalnie parą, kiedy sfotografowano nas
na gali rozdania nagród windsurfingowych.
Jack to mistrz. Piąty w kraju.
Chodził z inną zawodniczką, ale ukradłam go.
- Odbiłaś! - Opętałam.
- Szaleństwo! - Kompletne.
- Zwariowaliście. - Taki sexy!
- Wybacz. Jak poszło spotkanie?
Marnie.
Raczej nie zrobię serialu.
Nie widzą, że jesteś genialna?
Ja mam pomysł na serial o windsurferze.
Matthew McConaughey był świetny.
To może się sprzedać.
- Serio? - Tak się zaczyna.
Ava zna ludzi. Skontaktują się z tobą.
Słabo. Miałam pomysły na odcinki, ale nie słuchali.
Przykro mi. Debile.
Dzięki. Coś pewnie wymyślę, ale...
- Dasz mi telefon? - Twój czy mój?
Zamówię room service.
Nie zamawia się go przez telefon. Skanujesz komórką kod QR.
Nie zrobię tego przez hotelowy telefon?
- Nie. - Muszę użyć komórki?
Tak.
- Ale nie mogę zadzwonić? - Niestety.
Nic dziwnego, że wszyscy jesteście autystyczni.
Z nikim nie rozmawiacie.
Zacznę nosić na sobie kamerkę.
Jezu Chryste.
- Co ty wygadujesz? - Nie pij tego.
Bo?
Rzeczy z minibarku mają 700% marży.
Nie dam się orżnąć.
Damien przyniesie ci co chcesz ze sklepu.
Czyli nie mogę się napić?
Rzadko bierzesz coś bez cukru,
więc może powinnam to nagrodzić, tym razem pozwolę.
Pójdę już.
- Poradzisz sobie? - Sama nie wiem. Nie wiem.
Hej.
Dasz jutro czadu.
Dzięki.
Dobranoc.
Boże.
Dzień dobry, Nowy Jorku.
Potwornie dziś gorąco, ale na szczęście ukoi nas
sama diva, Deborah Vance.
Dziś wieczorem wygarnie wszystko w MSG.
Wysłałbym was po bilety,
ale wiemy, że dawno je wyprzedała.
Możecie już tylko poszukać konika!
Miałaś rację.
Nie jestem młodą osobą z przyjaciółmi.
- Mam jedną kumpelę, 70-letnią. - Dobre!
Znam Deborę już kilka lat.
Serial byłby o dwóch kobietach z różnych pokoleń,
które mieszkają razem i się zaprzyjaźniają.
Mów dalej.
Mam pomysły na odcinki.
Wyobraź sobie, że uprawiasz seks,
a twoja współlokatorka gada przez głośnik,
bo nie umie go wyłączyć.
Już to widzę!
Kłócą się o politykę, etykietę i modę, ale też...
pomagają sobie spojrzeć inaczej na świat.
I obie zmieniają się na lepsze.
Genialny pomysł!
Oparty na osobistych doświadczeniach,
ale z potencjałem.
- Napiszesz dla mnie one pager? - Już napisałam. I wysyłam.
Cudownie.
W tym roku nakręcimy tylko jednego komediowego pilota,
ale zrobię, co w mojej mocy.
- Odezwę się. - Super!
DEBORAH VANCE UCISZONA
Jest!
- Cześć, kochani! Jak się macie? - Średnio.
Bo nie dostaliśmy biletów.
I nie znaleźliśmy żadnych koników.
- Nikt z was? - Za szybko się sprzedały.
Okropność.
- Damien, musimy im pomóc. - Jasne.
I pamiętajcie, że będzie też streaming na Deborze Plus.
Buziaczki!
Gadałam z dźwiękowcem. Wszystko gotowe.
Przecudownie.
Marchewki uzależniają. Mniam.
Pracując w telewizji znów musiałam czegoś zaznać
jako pierwsza kobieta.
Jak z Georgem Michaelem, ale tam było miło.
Super.
Może jednak Ricky Martin jest śmieszniejszy?
Zależy. Uprawiałaś z nim seks?
Pionierka!
Ale przestań kombinować i nic nie zmieniaj.
Jesteś gotowa.
Cześć.
MSG otworzyło bramki,
ale ruch jest mniejszy niż zwykle.
Dziwiłam się, że nie słyszę ludzi.
Co się dzieje? Jest jakiś strajk metra?
Nie sądzę.
Transport publiczny funkcjonuje normalnie.
Nie ma żadnych protestów.
Niczego nie dowiodę, ale to sprawka Joy Behar.
Tym razem jej nie daruję.
Rozdzielmy się.
Przepraszam.
Widzieliście kogokolwiek?
Chodź ze mną.
Jeśli planujesz żarty z publicznością, mam przechlapane.
Cześć, Deb.
Ułatwiłaś mi wykupienie sali,
bo bilety były śmiesznie tanie.
Dziękuję.
Dlaczego?
Bo muszę cię zatrzymać.
Od miesięcy musiałem wysłuchiwać o twojej bohaterskiej rezygnacji.
To był jebany koszmar.
Pytali mnie o to w każdym wywiadzie.
Mało nie straciłem zaufania zarządu.
Musiałem sobie obciąć premię.
W końcu wszystko ucichło.
Nie pozwolę, żebyś znów siała zamęt.
Więc...
co?
Chcesz mnie uciszyć na zawsze?
Spróbuję.
Podpisz umowę o poufności.
Za niemałe pieniądze.
Wystarczy, że zgodzisz się nie mówić publicznie o wieczornym paśmie ani o mnie.
Jeśli nie podpiszesz,
zrobię wszystko, żeby cię powstrzymać.
Wykupię każdy bilet,
postaram się, żebyś wyszła na niesłowną.
Myśl rozsądnie.
Chcesz spędzić jesień życia, walcząc w przegranej bitwie?
Pierdolę twoją umowę.
I ciebie.
- Gnojek! - Masakra!
Zasraniec jest żałosny, nawet w porównaniu ze mną!
Bez obrazy.
Siri, zgoogluj jak zasmrodzić jacht. Bez AI!
To na pewno nielegalne! Znajdziemy porządnego prawnika.
On zrobił jakiś gruby kant!
50 Cent też wykupił bilety na koncert Ja Rule’a, żeby go wkurwić.
Zwariował. Chodźmy do prasy.
Wywołajmy medialną burzę.
Albo zabijmy go. Zapłaci krwią!
Przestańcie i posłuchajcie.
Zrobimy ten występ i to za darmo.
Wtedy nie zablokuje sprzedaży biletów,
a widzowie i tak przyjdą.
MSG nie ma innej daty.
Wystąpię w Central Parku.
Zarząd zieleni miejskiej znajdzie nam termin na wiosnę.
- W ten weekend. - Najbliższy?
- A twój rekord w MSG? - Nieważne.
Chcę tylko wystąpić.
A kostiumy? Pirotechnika? Podnośnik?
Nieważne. Tylko ja i mikrofon. Muszę wystąpić teraz.
Załatwimy to. Prawda, Jimmy?
- Podzwonię. - Napiszę do koleżanek.
Rządzą Nowym Jorkiem.
Może wykorzystamy scenę po jakimś koncercie.
Doprecyzujmy.
Chcesz, żebyśmy zorganizowali bez zaplecza darmowy stand-up w Central Parku?
- I to w trzy dni? - Zgadza się.
Kocham tę branżę.
Dziewięćdziesiąt procent ludzi to koszmarni lenie ze zwidami,
a dziesięć procent to pracoholicy ze zwidami.
Z dumą zaliczam siebie do tej drugiej grupy.
Jedziemy, kurwa mać!
Dawaj, Randi!
Wysłuchajcie mnie.
- Nie da rady. - Posłuchajcie.
Przetrzymajcie scenę przez weekend.
Zapłacę za wynajem i nadgodziny.
- Podajcie tylko kwotę. - Nie chodzi o pieniądze.
Musimy wszystko usunąć do południa.
Wiecie, z kim rozmawiacie, piękne chłopaki?
To królowa komedii!
Może być nawet królową Saby.
Nie dostanie sceny. Rozkaz z góry.
Mogę pogadać z waszym szefem?
- Szefowo? - No no no!
Lekarz okazał się kobietą.
- O Boże. - Weed?
We własnej osobie.
Fall Out Boy dali tu wczoraj czadu.
Teraz musimy odwieźć ten majdan do Topeki przed wtorkiem rano.
A gdybyście mogli przełożyć...
Przełożyć? To wywoła efekt domina.
Mamy wariacki grafik,
56 koncertów w kraju, a potem jeszcze Glasto.
Nie zawsze się zgadzałyśmy,
ale miałam wystąpić w Garden i mnie wydymali.
- Chcę tylko przedstawić swój materiał. - Pozwól, że ci przerwę.
Jeśli scena zostanie tu na weekend,
będziemy mieli 39 godzin na transport, to byłby cud.
Ale na szczęście... stoi przed tobą cudotwórczyni.
- Czyli...? - Jak mnie wywaliłaś,
przeżyłam szok, bo nigdy wcześniej mnie to nie spotkało.
Przyznaję, że nie wytrwałam w trzeźwości.
Pewnego dnia obudziłam się na plecach w łóżku, nie na krześle,
w motelu w Juárez.
Włosy miałam splecione w warkoczyki,
brwi – spalone, w ręku trzymałam pilota Apple TV,
a w pokoju było tylko...
Roku.
Że co?
Nie pamiętałam poprzednich trzech miesięcy,
ale wtedy wezwał mnie Pete Wentz.
Zrobiliśmy 14 występów nad Atlantykiem.
Aż pewnego ranka w Omaha,
Pete powiedział: "Weed?
Nigdy nie byłaś lepsza". A wszystko dzięki tobie, Deb.
Trzeba upaść, żeby znów powstać, siostro.
Pomogę wam. Dostaniecie scenę.
Bardzo dziękujemy.
Łapy przy sobie!
- Chodź, Deb. Śmiało. - Dziękuję.
Deb, Deb, Debbie. Nie mogę sobie pozwolić tylko na jedno,
czyli na kosę z zarządem zieleni.
Musisz zdobyć pozwolenie na występ.
Inaczej i tak was zamkną.
- Wszystko załatwimy. - Lećcie!
Garden i tak ma fatalny sprzęt.
Dzięki.
Kocham cię!
Kocha mnie.
Cześć.
- Uwierzysz, że jest z trawką? - Tak. Mogę wejść?
Jasne.
Po tym, co odwalił wczoraj Bob Lipka,
zrozumiałam, że każdy sztywniak w garniaku to zasraniec.
- Faceci to świnie. - Ale nie ty.
Szukamy kogoś do prowadzenia kasyna.
Pracuj dla mnie i dla Marcusa w Divie.
Mówisz serio?
Nie będzie jak w Palmetto.
Jesteśmy mali i niezależni.
- Siedziałbyś na sali, nie w biurze. - Nie cierpię biura.
Wiesz, że wychodzę do ludzi.
Ściskałbym dłonie i klepał tyłki.
- Tego już ci nie wolno. - Zapomniałem.
Marcus jest na tak.
Zawsze lubił cię bardziej niż ja.
Co powiesz?
Jestem zachwycony.
I wzruszony.
Cieszę się.
Idę.
Ściągam ludzi na ten weekend do Central Parku.
- Co się dzieje? - Wystąpię tam, za darmo.
Muszę to rozgłosić.
Potrzebujesz ludzi.
Załatwię ich. Z Atlantic City.
Ciągle tam kogoś wozimy.
Powiedz jedno słowo, a wystrzelę Marty’ego.
Strzelaj śmiało.
Wracamy do gry!
Już dobrze.
I odstaw te lizaki. W Divie badamy na obecność narkotyków.
Tak jest, szefowo!
Chcecie pozwolenie na ten weekend?
- W Central Parku? - Tak.
W Nowym Jorku czeka się na nie 30 dni.
Nic nie poradzę.
Nie chodzi tylko o pozwolenie.
Ale o zemstę.
Możesz wziąć w tym udział. Orżnąć swojego szefa.
Olać go.
Moja szefowa to kobieta, a prywatnie jesteśmy parą.
Nie chcę jej okłamywać.
Jak pięknie! Mam dla was ogromny szacunek.
Ale jeśli ktoś zniszczył kiedyś twoje marzenia albo cię prześladował,
to wiesz, przez co przechodzi Deborah.
Dzięki tobie, będzie mogła powiedzieć prawdę.
Nie tylko w imieniu własnym, ale też innych ludzi
uciszanych przez władzę.
Pomóżmy jej,
bo jak powiedział Desmond Tutu: "Jeśli wobec niesprawiedliwości
wybierzemy neutralność, weźmiemy stronę agresora".
- Jakoś tak. - Jakoś tak?
Skończyłeś ten ckliwy monolog?
To się nie wydarzy.
Jak spróbuje wystąpić, wyrzucą ją z parku.
Idźcie już.
Mam teraz zasłużoną przerwę.
Chcieliśmy być mili.
Myślą, że dam im pozwolenie! Posłucham sobie.
Chwila.
Słuchasz podcastu dla fanów Xeny?
- Świetny odcinek. - Skąd go znasz?
Zaraz będą mówić o fletni Pana.
Wypuścili go pięć minut temu. Kim jesteś?
Produkuję ten podcast
i jestem agentem Renee O’Connor, podcast był naszym pomysłem.
- Konkretnie jego. - Stanowimy zespół.
Młody, uwielbiam Xenę.
Poszłam na studniówkę w skórzanej spódniczce.
Żartujesz?
Dałam córce na imię Aphrodite!
- Słodko! - A ona go nie lubi!
Tak!
Naprawdę wystąpią w Acropolis czy tylko żartowały?
Nie wiem. Mógłbym zadzwonić do Renee i zapytać.
Zrób to!
Ale nie mam czasu, bo załatwiam pozwolenie.
Momencik, spokojnie.
Tylko cicho, bo to plotkara. Załatwię wam te kwity.
- Tak! - Dziękujemy.
Dziękujemy.
Fani Xeny górą!
Zorza polarna będzie widoczna przez tydzień.
Może być pięknie.
Prognozy są optymistyczne.
MOGĘ WEJŚĆ? MAM WIADOMOŚCI!
To Deborah Vance?
- Wpuścimy ją? - Jasne.
- Wykręcił ci Ja Rule’a! - Właśnie.
50 Cent potraktował jego tak, jak Lipka mnie.
- Faceci to świnie. - Obrzydliwe!
I tak wystąpię.
Liczę, że zobaczy to cała Ameryka.
Jeśli jesteście w okolicy, zapraszamy do Central Parku.
Przyjdźcie zobaczyć Deborę.
Darmowy występ w Central Parku!
- Deborah Vance. - Proszę bardzo!
Zapraszamy!
Musicie zobaczyć Deborę w Central Parku.
To moja przyjaciółka i idolka.
Tylko frajerzy odpuszczą!
Zgadzam się.
Darmowy występ!
Przyjaciółka i mentorka mojej córki, Deborah Vance. Bierz!
- Musisz przyjść. - Deborah Vance, co nie?
Mieliśmy z Deborą lepsze i gorsze momenty,
ale to jednak spoko dziewczyna.
Niefajnie ją potraktowano.
Idźcie do Central Parku i wysłuchajcie jej opowieści,
bo jest zabawna,
a kobiet nie wolno uciszać.
Deborah Vance w Central Parku...
Ona też nosi perukę! Jak wy!
Wracamy z niespodziewanym gościem.
Deborah Vance chce zareklamować swój darmowy występ w Central Parku.
Pozwoliłyśmy jej na to pod jednym warunkiem.
Joy?
Muszę przeprosić.
Na pewno odróżniłabyś Margaux od Merlota,
gdybym rozbiła ci je na głowie.
A toasty wznoszone mrożoną herbatą to sama klasa!
Dziękuję.
I przepraszam, że zgłosiłam cię do spisu terrorystów.
- To ty? - Tak.
Dobre! W końcu przestanie o tym gadać!
W czasie suszy szosa sucha.
W czasie suszy szosa sucha...
Rick, mam pogłos z prawej.
Szefie, dzwonią do was z telewizji.
- Halo? - Cześć.
Kochani...
Przykre wieści. Nie zamówimy scenariusza.
Kurde.
Wielka szkoda.
Bo zamówimy pilota.
Nakręcimy cholernego pilota!
- Ja pierniczę! - Dziękujemy!
Odezwę się jeszcze, ale chciałam wam dać znać.
Ava, gratuluję.
Dziękuję!
Ava sprzedała serial!
O Boże!
Tak!
Darmowy występ.
Deborah Vance.
Chcecie ją zobaczyć? Zapraszamy!
Najlepsza komiczka świata.
- Kupujcie gadżety! - Cześć.
Może czapeczkę?
Śmiech może brzmieć inaczej. Jesteśmy na dworze.
- Deborah? - Co znowu?
Zamknęli wejście od Siedemdziesiątej Drugiej i Piątej.
Dlaczego?
Stamtąd jest najbliżej! Ludzie nie wejdą.
Jest zakorkowane.
Ludzie zajęli ścieżki rowerowe.
Moja znajoma urzędniczka ocenia, że przyszło ich ponad 30 tysięcy.
O kurde!
Przyszli.
I jak na stand-up w parku,
to rekord.
Niezły wstęp do nekrologu.
Dobra, zbierzcie się.
Chodźcie tu do mnie.
Bez was nie dałabym rady.
Kocham was i bardzo dziękuję.
Kocham cię.
Powitajmy na scenie mi amigę Deborę Vance!
Jak się dziś miewasz, Nowy Jorku?
Na początek zaznaczę, że to kradziona ziemia.
Nie kazałam jej tego powiedzieć!
Jeśli przyszliście na Deborę Vance, to dobrze trafiliście.
A jeśli na anonimowy gejowski seks,
to tym bardziej!
Tekst polski: Olga Dowgird