คอล์ม
นายจะออกไปผับไหม คอล์ม
บ่ายสองแล้วนะ
ไปเจอกันที่นั่นใช่ไหม
งั้นเจอกันที่ผับนะ
พี่กลับมาทำอะไรที่บ้าน
พี่ชาย
พี่กลับมาทำอะไร
ฉันไปเคาะเรียกคอล์มซอนนี่ลาร์รี่ เขาแค่นั่งเฉยๆ
นั่งทำอะไรอยู่
นั่งเฉยๆ ไม่ทำอะไร
สูบบุหรี่
เขาหลับอยู่หรือเปล่า
เขาสูบบุหรี่อยู่ โชบาห์น เธอจะสูบบุหรี่ตอนหลับได้ไง
พวกพี่ทะเลาะกันหรือเปล่า
เราไม่ได้ทะเลาะกัน
ฉันว่าเราไม่ได้ทะเลาะกัน
หรือเราจะทะเลาะกัน
แล้วทำไมเขาไม่เปิดประตูให้ฉัน
เขาอาจจะไม่ชอบขี้หน้าพี่แล้วมั้ง
เบียร์ จอนโจ้
คอล์มไม่มาด้วยเหรอ
- ไม่ - คอล์มมากับนายทุกที
- ฉันรู้ - ไม่ได้เคาะเรียกเขาเหรอ
ฉันไปเคาะเรียกแล้ว
- แล้วเขาอยู่ไหน - แค่นั่งอยู่ตรงนั้น
นั่งทำอะไรล่ะ
นั่งเฉยๆ ไม่ได้ทำอะไร
สูบบุหรี่
พวกนายทะเลาะกันเหรอ
ฉันว่าเราไม่ได้ทะเลาะกันนะ
ฟังเหมือนนายทะเลาะกันอยู่
ฟังเหมือนเราทะเลาะกันจริงๆ ด้วย
ฉันไปเรียกอีกทีดีไหม
เอาแบบนั้นก็ดี
คุณตำรวจเคียร์นีย์
ไม่เคย "ทักทาย"
ไม่เคยพูดว่า "สวัสดี" สักหน
คอล์ม
ประตูไม่ได้ล็อก
คอล์ม
นายหายหัวไปไหนเนี่ย
- ทุกคนเลยเหรอ - ไม่ นี่เรื่องจริง
เขาทำไปหกแต้มจากจังหวะเปิด
ตัวเขาเล็กเท่าลูกหมา
นี่เรื่องจริง
- ว่าไง - ว่าไง พาด์เร็ค
ไปนั่งที่อื่น
ว่าไงนะ
แต่แก้วเบียร์ฉันอยู่นี่ คอล์ม
เบียร์เขาวางอยู่นี่ คอล์ม...
ตอนที่เขาเข้ามาและสั่งเบียร์ก่อนหน้านี้
โอเค
งั้นฉันจะไปนั่งที่อื่นเอง
ทะเลาะกันเหรอ
ฉันไม่คิดว่าเราทะเลาะกัน
นายทะเลาะกันแหงๆ
ทะเลาะกันแหงๆ เขาเลยไปนั่งข้างนอก
คนเดียวเหมือนคนไม่รู้จักกัน
ดูเหมือนเราทะเลาะกันจริงๆ
งั้นฉันออกไปคุยกับเขาจะดีกว่า
จะได้รู้ว่ามันเรื่องบ้าอะไร
ทำงั้นก็ดีแล้ว
ฉันจะออกมานั่งกับนาย...
ถ้านายกลับเข้าไป ฉันก็จะตามนายไป
แล้วถ้านายกลับบ้าน ฉันก็จะตามนายกลับด้วย
ถ้าฉันทำอะไรกับนาย...
ก็บอกมาว่าฉันทำอะไรไป
และถ้าฉันพูดอะไรกับนาย...
ฉันอาจจะพูดบางอย่างออกไปตอนเมา และลืมไปแล้ว...
แต่ฉันว่าฉันไม่ได้พูดอะไรตอนเมาแล้วลืมไปว่าพูด
แต่ถ้าฉันพูด งั้นบอกหน่อยว่ามันคืออะไร...
แล้วฉันจะได้ขอโทษนาย คอล์ม
ฉันจะขอโทษด้วยความจริงใจ
แต่เลิกเดินหนีฉันเหมือนเด็กน้อยขี้โมโห
แต่นายไม่ได้พูดอะไรกับฉัน
นายไม่ได้ทำอะไรฉันด้วย
งั้นก็เป็นอย่างที่ฉันคิด
ฉันแค่ไม่ชอบหน้านายแล้ว
นายชอบฉันนี่
ฉันเปล่า
แต่เมื่อวานนายชอบฉัน
จริงเหรอ
ฉันนึกว่านายชอบ
พาด์เร็ค
ดอมินิค
คุณเป็นอะไรไป
ฉันไม่ได้เป็นอะไรซะหน่อย ให้ตายเหอะ
ดูสิผมเจออะไร
ท่อนไม้มีตะขอ
อยากรู้ว่ามันเอาไว้ใช้ทำอะไร
เอาไว้เกี่ยวของที่อยู่ไกลๆ ละมั้ง
คุณจะไปไหน
ข้างล่าง
ความคิดเข้าท่าดี
- มีบุหรี่สักตัวไหม - ไม่
คุณมี คุณพกบุหรี่เสมอ
คอล์มซอนนี่ลาร์รี่อยู่ที่ร้านจอนโจ้ กำลังแจกบุหรี่เป็นคอตตอน
ใครอยากได้ก็ให้
- จริงเหรอ - ไม่จริง
คุณทำตัวแปลกเป็นบ้าเลย
มาทำอะไรอยู่ในนี้
ผับปิดเหรอ
ไม่ มันเปิดอยู่
หนังสือพิมพ์มีข่าวอะไรไหม
ก็แค่ข่าวสงครามกลางเมือง
แย่ชะมัดเลย
อีกเดี๋ยวคุณนายแมคคอร์มิกจะมา พาด์เร็ค ฉันหลบหน้าเธอไม่ได้
ฉันไม่รู้ว่าพี่จะอยู่บ้านหรือไม่อยู่ แต่ปกติพี่ไม่อยู่
จริงเหรอ
จริงสิ ใช่ พี่ก็รู้ดี
ฉันไม่สน โชบาห์น
นี่ก็บ้านเธอเหมือนกัน
มันผ่านมาหกปีแล้วใช่ไหม ตั้งแต่พ่อแม่เธอตาย โชบาห์น...
หรือพวกเขาตายไปเจ็ดปีแล้วนะ
เข้าปีที่แปดแล้วค่ะ คุณนายแมคคอร์มิก
มันเข้าปีที่แปดแล้วเหรอ
เวลาผ่านไปเร็วนะ
ใช่ ตอนที่คุณสนุกอยู่
ออกไปผับเถอะ พาด์เร็ค ถ้าอยู่แล้วกวนประสาทเรา
ฉันไม่จำเป็นต้องไปที่นั่นทุกคืนหรอก จริงไหม
คอล์มซอนนี่ลาร์รี่คงทำให้เขากลัวมาละมั้ง
คุณได้ยินเรื่องคอล์มซอนนี่ลาร์รี่มาว่าไง
เธอกับเขาเคยเป็นเพื่อนสนิทกันไม่ใช่เหรอ
พวกเรายังเป็นเพื่อนสนิทกัน
- ไม่ ไม่ได้เป็น - ใครบอกว่าไม่ได้เป็น
เธอบอก
เห็นแก่พระเจ้าเถอะ โชบาห์น
ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น คุณนายแมคคอร์มิก ฉันแค่พูดไปเรื่อย
พี่ก็ไปร้านจอนโจ้ได้แล้ว พาด์เร็ค อย่ามากวนเราเลยน่า
คุณนายแมคคอร์มิกไม่ค่อยมีโอกาสแวะมาคุยด้วย
ไม่ค่อยมีโอกาสเพราะเธอชอบหลบหน้า
ฉันไม่ได้หลบหน้าเธอ
เธอจะแอบหลังกำแพงถ้าคุณนายเดินมาทางนี้
ฉันไม่ได้...
แอบหลังกำแพง
ขอให้โชคดี
ไม่ว่าพวกนายจะสู้เพื่ออะไร
โรงเหล้า เจเจ เดอไวน์
ฉันไม่เห็นรู้ว่าจะมีดนตรี
คิดกันนาทีสุดท้าย
คอล์มเป็นต้นเรื่อง
พวกสาวๆ เขาชอบคอล์มกัน เป็นงั้นตลอด
เหรอ ไม่จริงสักหน่อย
นายยังโดนแบนอยู่ ดอมินิค ออกไป
คุณบอกห้ามเข้าถึงเมษายน
นี่เดือนอะไร
เมษายน
งั้นวางไม้ท่อนนั้นไว้ข้างนอก และอย่าไปวอแวสาวๆ
มีสาวๆ ด้วยเหรอ
มีสาวๆ อยู่ด้วย
และสวยด้วย
ถ้าเราไปนั่งข้างคอล์ม พวกสาวๆ จะคุยกับเราด้วย...
และเราจะได้คุยเล่นกับพวกเธอบ้าง
แค่นั่งตรงนี้ฉันก็พอใจแล้ว
จริงเหรอ
คุณพอใจแล้วเหรอ
ผมทนฟังเพลงเศร้าๆ ไม่ไหว
เล่นเพลงเต้นรำหน่อยสิ คอล์ม
ให้เต้นกันได้
ไม่เอาเพลงเศร้าคร่ำครวญ
แค่นี้ฉันก็มีปัญหากับเขาพอแล้ว นายดันปากเสียอีก
คุณมีปัญหาอะไรกับเขา
เขาแค่...
ไม่อยากเป็นเพื่อนกับฉันแล้ว
เขาอายุเท่าไหร่ สิบสองเหรอ
ทำไมเขาถึงไม่อยากเป็นเพื่อนกับคุณแล้ว
พ่อฆ่าเราแน่ถ้าเราทำเขาตื่น หลังจากที่เขาสาวว่าวเสร็จ
นายจะไม่ซวยเหรอที่ขโมยเหล้าของเขามา
ผมต้องซวยอยู่แล้ว...
แต่ช่างมันเถอะ
คืนนี้ฉันเห็นแสงไฟปืนใหญ่ กับปืนไรเฟิลบนแผ่นดินใหญ่
นายเห็นมันไหม
นั่นสงครามกลางเมือง
ฉันรู้แล้ว ใช่แน่
ผมไม่สนใจเรื่องสงครามหรอก ผมต่อต้านพวกมัน
สงครามและสบู่
ผมบอกคุณเยอะนะ
เราคุยกันถูกคอดีใช่ไหม
ผมกับคุณ
น้องสาวคุณ เธอคุยเก่งหรือเปล่า
ไม่ช่างคุยเหมือนผู้หญิงทั่วไป แต่ก็ชอบคุย
เธอชอบอ่านหนังสือมากกว่า
อ่านหนังสือเหรอ
ให้ตายสิ
อ่านหนังสือ
แล้วคุณเคยเห็นตอนเธอแก้ผ้าหรือเปล่า
ไม่เคย
ไม่เคยเหรอ คุณเป็นพี่ชายจริงเหรอ
ตอนเด็กๆ ก็ไม่เคยเห็นเหรอ
ฉันไม่ชอบคุยเรื่องพวกนี้ ดอมินิค
เรื่องพวกไหน
น้องสาวที่แก้ผ้าอยู่
คุณเห็นพ่อผมแก้ผ้าแล้ว
ฉันเสียใจจนวันตายที่เห็นมัน
อย่างกับผมไม่เข้าใจ
ไอ้จู๋สีน้ำตาลเล็กจิ๋วบนตัวเขา
เขาเป็นบ้าอะไร
เขาอาจจะได้ข่าวร้ายมั้ง
พ่อผมเหรอ
ไม่ใช่ คอล์มซอนนี่ลาร์รี่
บอกแล้วใช่ไหมว่าผมจะชิ่ง ถ้าคุณโอดครวญถึงไอ้ล่ำนั่นอีกที
ผมบอกให้นะ ท่าทางเขาดู ไม่เหมือนว่าเจอข่าวร้ายมาคืนนี้
คืนนี้เขาดูเหมือนยกภูเขาออกจากอกมากกว่า
มีนาคม 1923
1 เมษายน 1923
แค่ต้อนวัวผ่านมา
ว่าไงนะ
ฉันแค่ต้อนวัวผ่านมา ไม่ได้พยายามจะ...
ปกติแล้วนายไม่ต้อนวัวมาทางนี้
ฉันเปล่า แต่ไอ้ตัวเล็กมันกลัวแม่ไก่ที่อยู่ตรงหัวมุม
ฉันแค่...
ฉันเพิ่งเห็นว่าเมื่อวานนี้เราเพิ่งขึ้นเดือนอะไร
อำฉันอีกเหรอ
เมษาหน้าโง่
งั้นให้ฉันเรียกนายไหมตอนไปผับคราวหน้า
ฉันจะเรียก
ยังไงก็เถอะ...
ฉันรีบไล่ตามฝูงวัวก่อนดีกว่า พวกมันหนีฉันไปแล้ว
พวกมันก็อาจไม่ชอบฉันแล้วเหมือนกัน
เจอกันบ่ายสองนะ คอล์ม
ทำไมเธอไม่ไปดื่มไวน์เชอร์รี่หน่อยล่ะ
ไม่เห็นต้องอุดอู้อยู่บ้านในวันอากาศดี
เดี๋ยวฉันไป
หนังสือเป็นไง
มันเศร้า
เศร้าเหรอ
เธอควรอ่านเรื่องที่ไม่เศร้านะ โชบาห์น ไม่งั้นเธอจะเศร้าตาม
พี่ไม่เคยเหงาบ้างเหรอ พาด์เร็ค
ไม่เคยอะไรนะ
เหงา
ฉันไม่เคยเหงาบ้างเลยเหรอ
ทุกคนเป็นอะไรกันไปหมดเนี่ย
พระเจ้า
"เหงา" บ้าบอคอแตก
คอล์ม
เบียร์ จอนโจ้
เขาเป็นไงบ้าง
ดีนะฉันว่า ดีกับฉันอยู่แล้ว
ทำอะไรของนาย
วันนี้นายจะกวนโอ๊ยงี่เง่าอีกแล้ว ใช่ไหม
ฉันดื่มเบียร์เงียบๆ คนเดียวไม่ได้รึไง พาด์เร็ค
งั้นก็อย่าให้คนเขาไปเรียกนายที่บ้านสิ...
อย่างกับว่าเขาไม่มีอย่างอื่นที่เข้าท่ากว่าให้ทำ
ฉันไม่ได้ขอให้นายไปเรียกฉันที่บ้าน
อีกอย่างนายไม่เห็นมีอะไรที่เข้าท่าให้ทำด้วย
นายไม่เห็นจะมีอะไรที่เข้าท่ากว่าให้ทำ
ฉันรู้ว่าไม่มีอะไรที่เข้าท่ากว่าให้ทำ
แต่ฉันเอาเวลาไปทำเรื่องอย่างอื่นได้...
ดีกว่าไปเรียกนายที่บ้าน คอล์ม ดาห์ตี้
เช่นอะไร
นายจะทำเรื่องอะไรได้อีก
อ่านหนังสือ
อ่านหนังสือเหรอ
ส่วนฉัน เมื่อเช้านี้...
ฉันแต่งนี่
วันพรุ่งนี้ ฉันจะแต่งท่อนที่สองของมัน
แล้ววันมะรืนนี้ ฉันจะแต่งท่อนที่สาม
พอถึงวันพุธ จะมีเพลงใหม่บนโลก...
ซึ่งมันจะไม่เกิดขึ้นถ้าฉันใช้เวลาทั้งสัปดาห์...
ฟังนายพูดเพ้อเจ้อ พาด์เร็ค ซุลเลียบาห์น
งั้นนายอยากเอาเบียร์ของนายไปด้านนอก หรืออยากให้ฉันออกไปข้างนอก
ฉันจะไปดื่มเบียร์ข้างนอก เพราะยังไงมันก็เป็นเพลงห่วยๆ
ฉันไม่อยากฟังอยู่แล้ว
ฉันรุนแรงไปหน่อยเมื่อวานนี้
เขาพูดว่าเมื่อวานนี้
ฉันรู้ว่าเมื่อวานนายทำรุนแรงเกินไป
วันนี้ก็ด้วย
ฉันแค่...
ฉันแค่รู้สึกอย่างจริงจังว่าปล่อยเวลาสูญเปล่า
และฉันคิดว่าต้องใช้เวลาที่เหลืออยู่ เพื่อคิดและแต่งเพลงใหม่
และพยายามจะไม่ฟัง...
เรื่องน่าเบื่อที่นายบ่นเกี่ยวกับตัวเองอีกต่อไป
แต่ฉันขอโทษเรื่องนั้น ฉันขอโทษจริงๆ
นายใกล้ตายแล้วเหรอ
เปล่า ฉันไม่ได้ใกล้ตาย
งั้นนายยังมีเวลาเหลือเฟือ
เพื่อคุยเล่นเหรอ
- ใช่ - เพื่อคุยไร้สาระเนี่ยนะ
ไม่ใช่คุยไร้สาระ สำหรับเรื่องดีๆ พูดคุยตามปกติ
งั้นเราจะคุยเรื่องไร้สาระต่อไป และฉันใช้ชีวิตไร้ค่าลงเรื่อยๆ
และใน 12 ปีฉันจะตายไปโดยไม่เหลืออะไร...
นอกเหนือจากบทสนทนากับคนโลกแคบ ใช่ไหม
ฉันพูดว่า "ไม่ใช่คุยเรื่องไร้สาระ'
ฉันพูดว่า "คุยเรื่องปกติกันดีๆ"
อย่างเมื่อคืนก่อน นายคุยกับฉันสองชั่วโมง
เรื่องของที่นายหาเจอในขี้ลาของนายในวันนั้น
สองชั่วโมง พาด์เร็ค ฉันจับเวลา
ฉันไม่ได้พูดถึงขี้ลานะ จริงไหม
ฉันพูดถึงขี้ม้า ซึ่งมันแสดง ให้เห็นว่านายตั้งใจฟังแค่ไหน
มันไม่มีประโยชน์กับฉัน นายเข้าใจไหม
มันไม่มีประโยชน์กับฉัน
งั้นเราแค่คุยกันเรื่องอื่นก็ได้
พี่เป็นอะไรอีกเนี่ย
เปล่า
เราไม่ดื่มไวน์กันแล้วเหรอ
หมดอารมณ์แล้ว
ไม่ วันนี้ฉันจะไม่ทนเรื่องนี้อีกแล้ว
คุณกับพี่ชายบ้าบอของฉันเป็นบ้าอะไรกัน
อย่าเข้ามาโวยวายหาเรื่องผม...
ตอนกลางวันแสกๆ ได้ไหม โชบาห์น
จู่ๆ คุณจะเลิกเป็นเพื่อนกับคนอื่นไม่ได้
ทำไมผมถึงทำไม่ได้
ทำไมทำไม่ได้เหรอ เพราะทำงั้นไม่น่ารัก
- เอาไวน์สักแก้วไหม โชบาห์น - ไม่
งั้นก็ตามใจ
เขาพูดอะไรใส่คุณตอนเขาเมารึไง
เปล่า ผมชอบตอนเขาเมามากกว่า
ผมมีปัญหากับเขาช่วงเวลาอื่นที่เหลือ
งั้นมันเรื่องอะไรกัน
เขาน่าเบื่อ โชบาห์น
เขาเป็นอะไรนะ
เขาน่าเบื่อ
แต่เขาน่าเบื่อเป็นปกติอยู่แล้ว อะไรเปลี่ยนไป
ผมเปลี่ยน
ผมแค่ไม่มีที่ให้เรื่องน่าเบื่อในชีวิตอีกแล้ว
แต่คุณใช้ชีวิตบนเกาะนอกชายฝั่งไอร์แลนด์ คอล์ม
คุณหวังเรื่องบ้าอะไรอยู่
ความสงบสุขเล็กน้อย โชบาห์น แค่นั้นแหละ
ความสงบสุขในใจผม
คุณเข้าใจเรื่องนั้นได้ ใช่ไหม
ใช่ไหม
เธอว่าฉันน่าเบื่อไหม
ไม่ เพราะพี่ไม่ได้น่าเบื่อ พี่น่ารัก
ฉันก็คิดอย่างงั้น ฉันเป็นคนมีความสุข
หรือเคยเป็น
จนกระทั่งเพื่อนซี้ฉันเริ่มงี่เง่าไร้สาระ
ผิดที่เขา พาด์เร็ค
เขาอาจจะซึมเศร้ามั้ง
ฉันก็คิดแบบนั้น ว่าเขาซึมเศร้า
ถ้าเขาเป็น อย่างน้อยเขาก็น่าจะเก็บไว้ในใจ
เก็บกดไว้เหมือนกับคนอื่นๆ
ไม่ เจนนี่ ออกไป
ออกไป
มันก็แค่อยากได้เพื่อน โชบาห์น
พวกสัตว์ต้องอยู่ข้างนอก ฉันบอกแล้ว
คนอื่นๆ ไม่ได้หัวเราะเยาะฉันลับหลัง...
ใช่ไหม
ไม่ ทำไมพวกเขาต้องทำแบบนั้น
พวกเขาไม่ได้คิดว่าฉันโง่ใช่ไหม
โง่เหรอ
ไม่
เธอดูไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่เลย
มั่นใจสิ ฉันมั่นใจอยู่แล้ว
ดอมินิคคือคนที่โง่บนเกาะนี้ ใช่รึเปล่า
เขาโง่ ใช่เลย โง่ที่สุด
เดี๋ยวนะ โง่ที่สุด งั้นใครโง่เป็นอันดับที่สอง
ฉันไม่ชอบตัดสินใครเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว จริงไหม
- เรื่องแบบไหน - เรื่องความโง่ของพวกเขา
ฉันรู้เธอไม่ชอบ ฉันก็ไม่ชอบเหมือนกัน จริงไหม
- แต่ลองดูหน่อย - ไม่
ฉันไม่ลอง
บนเกาะนี้มีพวกชอบ ตัดสินคนอื่นเยอะพอแล้ว ไม่เอา
พี่ไม่ได้โง่ พี่เป็นคนน่ารัก โอเคไหม เปลี่ยนเรื่องเถอะ
ฉันฉลาดพอๆ กับเธอ
อย่างน้อยฉันก็รู้เรื่องนี้
ใช่ อย่าทำตัวงี่เง่าสิ
โนราห์
ไปโดนไรมา
พ่อรู้เรื่องที่ไปขโมยเหล้าต้มแล้ว
พระเจ้าช่วย ดอมินิค
น่าสงสารจริง
เขาใช้อะไรฟาดนาย
อย่างสุดท้ายคือกาน้ำ อย่างอื่นก็พอทนจนมาโดนพวยกา
อยากไปโบสถ์ด้วยกันไหม
ไปทำบ้าอะไร
ดอมินิค
แต่ขอผมไปค้างบ้านคุณสักคืนได้ไหม
ขอแค่คืนเดียวเอง
ค้างแค่คืนเดียว ก็ได้
เยี่ยมเลย เจอกันตอนอาหารเย็นนะ
โปรดให้อภัยที่ลูกเป็นคนบาป คุณพ่อ
ผ่านมาแปดสัปดาห์แล้ว หลังจากที่ลูกสารภาพบาปครั้งล่าสุด
ว่าไป คอล์ม
ก็เหมือนทุกทีครับ คุณพ่อ ดื่มเหล้าความคิดอกุศล
และความทะนงตนนิดหน่อย
ถึงผมจะไม่เคยมองว่ามันเป็นบาป แต่ผมก็อยู่นี่แล้ว
และ...
เรื่องสิ้นหวังล่ะ
พักนี้ไม่ค่อยคิดมากครับ ขอบคุณ
ทำไมลูกไม่คุยกับพาด์เร็ค ซุลเลียบาห์นแล้วล่ะ
เรื่องนั้นไม่น่าจะเป็นบาป ใช่ไหมคุณพ่อ
มันไม่ใช่บาป ใช่ แต่มันก็ไม่ดีเหมือนกัน จริงไหม
ใครบอกคุณพ่อ
ที่นี่เป็นเกาะ คอล์ม ข่าวลือแพร่ไปทั่ว
อีกอย่าง พาด์เร็คขอให้พ่อมาคุยกับลูกด้วย
เข้าใจแล้ว
งั้น...
คนที่ลูกมีจิตอกุศลด้วยก็ไม่ใช่เขา ใช่ไหม
คุณพ่อล้อผมเล่นเหรอ
คุณพ่อล้อกันเล่นจริงๆ ใช่ไหม
คนเราก็มีความคิดอกุศลกับผู้ชายได้ด้วย
คุณพ่อมีความคิดอกุศลกับผู้ชายด้วยเหรอ
พ่อไม่มีความคิดอกุศลกับผู้ชาย
กล้าดียังไงถึงพูดแบบนั้นกับผู้รับใช้พระเจ้า
คุณพ่อเริ่มก่อนนะ
คุณออกไปจากห้องสารภาพบาปของพ่อตอนนี้เลย
และพ่อจะไม่ให้อภัยเรื่องพวกนั้น จนกว่าจะถึงครั้งหน้า พ่อไม่ให้อภัย
งั้นทางที่ดีผมห้ามตายระหว่างนี้ใช่ไหมคุณพ่อ
ไม่งั้นผมตกนรกแน่
ลูกจะตกนรกแน่
ใช่ ลูกจะตกนรกแน่นอน
เบียร์ไหม คอล์ม
ถ้านายไม่เลิกคุยกับฉัน และถ้านายไม่เลิกวอแวฉัน...
หรือส่งน้องสาวนายหรือบาทหลวงมาตอแยฉัน...
ฉันไม่ได้ส่งน้องสาวไปตอแยนาย
เธอคิดของเธอเอง
แต่ฉันส่งบาทหลวงไปจริง นายรู้ทันฉัน
ฉันเลยตัดสินใจจะทำแบบนี้
ฉันมีกรรไกรอยู่ชุดหนึ่งที่บ้าน
และนับจากวันนี้ ทุกครั้งที่นายมาตอแยฉัน...
ฉันจะใช้กรรไกรนั่น
และฉันจะใช้มันตัดนิ้วออกหนึ่งข้าง
และฉันจะส่งนิ้วข้างนั้นให้นาย
นิ้วจากมือซ้ายที่ใช้สีไวโอลินของฉัน
และในแต่ละวันที่นายมาตอแยฉันอีก...
ฉันจะตัดนิ้วแล้วส่งให้นายอีก...
จนกว่านายจะคิดได้ว่าควรหยุด
หรือจนกว่าฉันจะไม่เหลือนิ้ว
มันชัดเจนสำหรับนายหรือยัง
ก็ไม่เชิง ไม่
เพราะฉันไม่อยากทำร้าย ความรู้สึกของนาย พาด์เร็ค
ฉันไม่อยากทำ
แต่เหมือนฉันไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากใช้มาตรการเด็ดขาด
นายมีทางเลือกอื่นตั้งเยอะแยะ
งั้นตัดนิ้วแรกตอนนี้เลยเป็นไง
ขอร้องละ อย่าคุยกับฉัน...
พอแล้ว พาด์เร็ค ได้โปรด
- ฉันขอร้องนาย - แต่...
เงียบเลย พาด์เร็ค
- นายหุบปากไปเลย - ใช่ ฉันจะหุบปาก
ฉันจะหุบปาก
เว้นแต่ว่าฉันกับน้องสาวคิดว่า นายอาจเป็นโรคซึมเศร้านะ คอล์ม
และฉันบอกได้เลย เรื่องตัดนิ้วนี่ยืนยันแล้ว
นายไม่คิดงั้นเหรอ คอล์ม
เริ่มตั้งแต่ตอนนี้
ฉันไม่เคยได้ยินอะไรแบบนี้
เขาต้องไม่ชอบนายเอามากๆ พาด์เร็ค
นิ้วมือ
พระเจ้า เขาเอาจริงนะพวก
เขาเอาจริงนะ
นายเห็นได้จากแววตาว่าเขาเอาจริง
แค่เขาคิดว่านายน่าเบื่อ
มันก็เกินเหตุไป
ใครบอกนายเรื่องน่าเบื่อ
ฉันบังเอิญได้ยิน แล้วจะให้ฉันทำยังไง
ฉันไม่คิดว่านายน่าเบื่อ
ให้ตายเถอะ ถ้าฉันต้องตัดอวัยวะตัวเอง...
ทุกครั้งที่คนน่าเบื่อเข้ามาในนี้ ฉันคงเหลือแค่หัว
นายว่าฉันน่าเบื่อไหม เจอร์รี่
ไม่
ถึงจะอย่างงั้น...
ฉันเคยคิดว่านายสองคน ไม่น่าจะกลายมาเป็นเพื่อนกันได้
- ไม่ เราเป็นได้ - ไม่ ไม่น่าได้
แหงอยู่แล้ว มันเห็นชัดเจนเลย
เพราะตอนนี้เขายอมตัดนิ้วตัวเองดีกว่าคุยกับนาย
คอล์มเป็นนักคิดมาแต่ไหนแต่ไร
ทำไมทุกคน... ฉันคิด
นายไม่ได้คิด พาด์เร็ค
- นายไม่ได้คิด พาด์เร็ค - น้องสาวนายคิด
- น้องสาวนายคิด ใช่ โชบาห์นคิด - นายเข้าทำนอง...
นายเข้าทำนอง... เขาเป็นอะไรนะ
นายเข้าทำนองเป็นคนสนุกกับชีวิต
นายเข้าทำนองเป็นคนสนุกกับชีวิต ใช่ นอกเหนือจากตอนที่นายเมา
นอกเหนือจากตอนที่นายเมา ใช่
ฉันเคยคิดว่ามันเป็นสิ่งที่ดี
คนที่สนุกกับชีวิต
และตอนนี้ มันฟังเหมือน เป็นเรื่องแย่ที่สุดที่ฉันเคยได้ยิน
อย่าไปคิดอย่างนั้นสิ พาด์เร็ค
เราอยู่ข้างนายนะ
คุณยิ้มหาอะไร
ตาลุงทึ่มคนนี้ซึมเศร้าเรื่องอะไร เขาแค่เป็นคนงี่เง่า
ไอ้อ้วนหัวแดง
น่าโมโห
จะบอกให้เลยนะ พวกคุณเป็นเจ้าบ้านที่ไม่เฮฮาเลย
โชคดีนะที่นายไม่ต้องอยู่กับเรามากกว่าหนึ่งคืน
และตอนกินอยู่ก็ไม่ต้องพูด
เราอยู่ไหนกัน ฝรั่งเศสเหรอ
พี่จะเตือนเขาหน่อยไหม พาด์เร็ค
เลิกทำตัวน่ารำคาญได้แล้วน่า ดอมินิค
ไม่ใช่ แค่เรื่องพูดตอนมีอาหาร
คอล์ม ดาห์ตี้กับนิ้วอ้วนน่าเกลียดของเขา
เขาไม่มีทางใช้กรรไกรตัดนิ้วอ้วนๆ ขาดได้หรอก
ไม่อยากให้เขาลองตัดสักนิ้วดูก่อนเหรอ ดูว่าแค่ลักไก่หรือเปล่า
ไม่ เราไม่ทำ
ผมอยากให้เขาทำนะ ลองให้ตัดสักนิ้วดูว่าแค่ลักไก่หรือเปล่า
เพราะว่าอย่างแย่ที่สุด...
เขาก็ยังสีไวโอลินได้ด้วยสี่นิ้ว พนันได้เลย
หรือดีดแบนโจ
เราไม่ต้องการอะไรแบบนั้น เราแค่ไม่อยากยุ่งเกี่ยวอะไรกับเขาอีกต่อไป
คุณไม่อยาก เจ้าทึ่มนี่อยาก
ฉันเป็นเจ้าทึ่ม ใช่เลย
พี่ไม่ใช่เจ้าทึ่ม
พระเจ้า
บ้านหลังนี้หดหู่เป็นบ้า
งั้นนายชอบบ้านตัวเองมากกว่าไหม
ได้ยินว่าบ้านนายมีแต่เสียงหัวเราะ
แหม่ ทูเช่
ทูอะไรนะ
เช่ ทูเช่ มันเป็นภาษาฝรั่งเศส
โชบาห์น ทำไมคุณถึงไม่เคยแต่งงาน
มันไม่ใช่ธุระกงการอะไรของนาย เรื่องที่ฉันยังไม่แต่งงาน
ทำไมไม่แต่ง
ทำไมไม่แต่งเหรอ
คุณไม่เคยแรดมั่งเหรอ
แรดเหรอ ฉันไม่เคยแรดเหรอ
ฉันไม่รู้นายพูดเรื่องอะไร ดอมินิค
แรดยังไง โกรธเหรอ
เพราะตอนนี้ฉันชักจะโกรธแล้ว ขอบอกเลย
ไม่ใช่โกรธ แรดน่ะ
นายเอาแต่พูดว่าแรด ดอมินิค
- แรดไง - พี่ชายฉันบอกนายแล้วใช่ไหม
ว่านายจะต้องออกไปอยู่ข้างถนน ถ้านายเริ่มพูดจางี่เง่ากับฉัน
เขาว่าห้ามลามก ไม่ได้ห้ามงี่เง่า
งั้นนายไม่ผ่านทั้งหมดแหละ ใช่หรือเปล่า
ก็ใช่
ฉันไปนอนแล้ว ห้ามให้เขาอยู่ที่นี่ต่ออีกคืนนะ พาด์เร็ค
ฉันไม่สนว่าพี่จะเศร้าแค่ไหน ฉันเอาลาเข้าบ้านยังดีกว่า
แห้วอีกแล้ว
แต่ "ใจไม่กล้า" ก็อดได้สาว
เอ้า
เดี๋ยวพวกคุณก็ดีกัน
จะดีแน่เหรอ
โอเรียร์แดน
สวัสดีคุณนายโอเรียร์แดน ผมเอานมมาส่งไว้ข้างนอก
ตอนนี้คุณติดเงินผมอยู่สองสัปดาห์
ไม่มีใครมาเล่าข่าวเรื่อง เกาะฝั่งคุณให้ฟังเลย พาด์เร็ค
คุณก็จะทำเหมือนพวกเขาใช่ไหม
ใช่ครับ คุณนายโอเรียร์แดน เกรงว่างั้น ผมค่อนข้างรีบ
ไอลีน คัฟห์แลนไม่มีข่าวมาเล่า
วินเซนต์ ชอห์เนสซี่ไม่มีข่าวมาเล่า
มันเป็นสัปดาห์ที่ไม่มีข่าวอะไร แต่ก็เป็นไปได้นานๆ ที
คอล์มซอนนี่ลาร์รี่ ไม่มีข่าวมาเล่า
เขาไม่เล่าเหรอ
หมอนั่นไม่เคยพูด
- เขาพูดบางครั้ง - พูดกับตัวเองสิ
ครับๆ ช่างเถอะ คุณค้างจ่ายผมสองสัปดาห์แล้ว คุณติดหนี้ผมแล้ว คุณนายโอเรียร์แดน
อย่างที่ผมบอกไป
สาวๆ
พาเดอร์มา
พาเดอร์มีข่าวมาเล่าเสมอ
- คุณมีข่าวอะไร พาเดอร์ - ข่าวงั้นเหรอ
มีผู้ชายฆ่าตัวตาย ที่ถนนรอสมัก
เขาเดินลงทะเลสาบไปเอง
อายุ 29 และไม่ได้เจ็บป่วยอะไร โง่จริง
พระเจ้าทรงโปรด
ไม่ "พระเจ้าไม่โปรด" โง่เง่า
มีผู้ชายอีกคน...
โปรเตสแตนท์ แน่อยู่แล้ว...
แทงเมียตัวเองในเลตเตอร์เคนนี่
เขาแทงเธอหกครั้ง
คุณพระ เธอตายรึเปล่า พาเดอร์
ตายแหงแก๋
เขาไม่ได้ใช้ช้อนแทงเธอนี่นา
มีข่าวมาเล่าเยอะเลย
หมอนี่ไม่มีสักข่าว ใช่หรือเปล่า หนุ่มไม่มีข่าว
- พวกซื่อบื้อไม่มีข่าวหรอก - พวกซื่อบื้อ
ตลกดี
มีข่าวหนึ่งที่ผมเพิ่งนึกออก คุณนายโอเรียร์แดน
พ่อของดอมินิค เคียร์นีย์ใช้กาน้ำ ฟาดดอมินิคจนน่วมเมื่อวันเสาร์...
และเขามาอยู่กับผมและน้องสาว ดอมินิคน่ะ
อย่างน้อยพ่อเขาจะได้หยุดทุบตีเขาบ้าง
และเขาเป็นตำรวจ
นี่เป็นข่าวพอไหม
ดอมินิคเด็กเหลือขอโง่เง่า
นั่นไม่ใช่ข่าว
ถึงยังไงเขาก็เจ็บหนักตอนที่ผมไปเจอเขา
ฉันก็จะฟาดเขาด้วยกาต้มน้ำเหมือนกัน ถ้าฉันยังไม่แก่
ที่ผมเล่าเป็นข่าวเด็ดนะ
ไม่เห็นจะเด็ด แค่ข่าวงี่เง่า
โอเค งั้นคุณนายโอเรียร์แดน ขอบคุณที่...
ไว้เจอกันเมื่อมีโอกาส
ไปบอกไอ้ลูกเวรของฉันว่า...
ให้มันกลับบ้านก่อนเวลาดื่มชา...
ไม่งั้นฉันจะอัดพวกแกให้เละ ฉันจะ...
รวมทั้งน้องสาวอมทุกข์ของแกด้วยอีกคน
สวัสดี คอล์ม
คืนนี้เจอกันที่จอนโจ้ดีไหม นายจะได้เลี้ยงเบียร์ที่ติดฉันไว้
ฉันไม่ได้ติดอะไรนาย...
ได้เลย พาเดอร์
ขอบคุณเพื่อน
นิ่ง
ว่าไง เจนนี่
เราจะไปผับกันเองใช่ไหม
ไปกัน มาเถอะ
ให้ดื่มแก้วเดียวนะ ไอ้ตุ๊ด เสร็จแล้วก็กลับบ้าน
ฉันอยากให้แกรีดเสื้อให้ฉันใส่ตอนเช้า
โอเคครับพ่อ
พรุ่งนี้เช้าฉันมีธุระต้องไปแผ่นดินใหญ่
เพราะงั้นฉันถึงต้องการเสื้อสะอาดหน่อย
"พรุ่งนี้เช้านายจะไปแผ่นดินใหญ่ทำไม พาเดอร์"
ขอบคุณที่ถามไถ่ คอล์ม จะบอกให้ว่าไปทำไม
พวกเขาต้องการกำลังคนเพิ่ม เพื่อไปคุมแดนประหาร...
เผื่อมีความวุ่นวายเกิดขึ้น
พวกเขาให้วันละหกชิลลิ่งกับมื้อเที่ยงฟรี
ถึงไม่ให้อะไรฉันก็จะไป
ฉันอยากเห็นการประหารมานานแล้ว นายไม่อยากเห็นเหรอ
ถึงแม้ฉันชอบการแขวนคอมากกว่า
เขาจะประหารใคร
พวกฟรีสเตทจะประหารเด็กหนุ่มไออาร์เอสองคน
หรือมันอาจจะกลับกันนี่แหละ
ฉันตามสมัยนี้ไม่ค่อยจะทัน
แต่ก่อนง่ายกว่าเยอะเลย ตอนเราอยู่ฝ่ายเดียวกันหมด...
เราก็แค่ฆ่าคนอังกฤษ
ฉันว่างั้นนะ ฉันชอบมันมากกว่า
แต่นายไม่สนใจว่าใครจะประหารใคร
ได้หกชิลลิ่งแถมมื้อเที่ยงฟรี ฉันไม่สนหรอก
พวกเขาประหารนายยังได้เลย
ทำไมนายไม่ไปกับฉันล่ะ
นายจะได้แต่งเพลงเศร้าเกี่ยวกับมันได้
ไม่ ฉันแค่แหย่เล่น
พวกนั้นเป็นใคร
ฉันว่านักเรียนดนตรีจากลิสดูนวาร์น่า
วิสกี้อีกแก้วหนึ่ง จอนโจ้
พับผ่า คืนนี้คุณดื่มหนักเลย พาด์เร็ค
เหรอ นายเกี่ยวอะไรด้วย
พาด์เร็ค อย่าน่า...
ไปตามโชบาห์นที ดอมินิค เร็วเข้า
เดินมาหาอะไรวะ ไอ้งั่ง
อยากโดนอัดอีกเหรอ
ไอ้ตำรวจ ฉันมาคุยกับนายได้ ใช่ไหม
แต่ว่าไอ้อ้วนล่ำนี่ไม่ยอมให้ฉันคุยด้วย
จริงๆ แล้วไม่ ฉันไม่อยากให้แกคุยด้วยเหมือนกัน
ช่างมันเหอะ...
อยากรู้ไหมว่าสามอย่างที่ฉันเกลียดที่สุด...
- บนเกาะไอนิเชอรินคืออะไร - ไม่อยากรู้
หนึ่ง...
ตำรวจ
สอง...
นักไวโอลินอ้วนตัน
และสาม...
เดี๋ยวนะ อย่างที่สามฉันมีอะไรขำๆ ด้วย อะไรแล้วนะ
ฉันจะเริ่มใหม่อีกที หนึ่ง...
ตำรวจ
สอง...
นักไวโอลินอ้วนตัน
และบ้าจริง เรื่องที่สามคืออะไร
กลับไปหาพรรคพวกนายซะ พาด์เร็ค ฉันพูดจริงนะ
พูดจริงงั้นเหรอ
นายคุยกับฉันอยู่ ใช่ไหม
โชบาห์น
พาด์เร็คเมาจนสติหลุดแล้ว คอล์มอยู่ที่นั่นด้วย
คุณรีบมาเร็ว
นาย คอล์ม ดาห์ตี้ รู้ไหมเมื่อก่อนนายเป็นไง
ไม่รู้ พาด์เร็ค เมื่อก่อนฉันเป็นไงเหรอ
ดี
นายเคยเป็นคนดี
เขาดีใช่ไหม
แล้วตอนนี้ รู้ไหมนายเป็นอะไร
ไม่ดี
งั้น...
ฉันว่าความดีมันไม่คงทนสิ พาด์เร็ค
แต่ฉันจะบอกให้ว่าอะไรที่คงทน
อะไร อย่าบอกนะว่าเป็นของงี่เง่าอย่างดนตรี
- ดนตรีมันคงทน - ว่าแล้วเชียว
ภาพวาดก็คงทน บทกวีก็คงทน
ความดีก็เหมือนกัน
มีคนไหนที่เราจดจำ...
ความดีของพวกเขาได้ในศตวรรษที่ 17 บ้าง
- ใคร - ไม่มีใครสักคน
แต่เราทุกคนกลับจำดนตรียุคนั้นได้
ทุกคนรู้จักชื่อของโมสาร์ท
ฉันไม่รู้จัก ทฤษฎีนั้นใช้ไม่ได้
และอีกอย่าง เรากำลังคุยเรื่องความดี
ไม่ใช่ชื่อหมอนั่น
แม่ของฉัน เธอเป็นคนดี
ฉันจำแม่ได้
และพ่อของฉันก็เป็นคนดี ฉันจำพ่อได้
และน้องสาวฉัน เธอเป็นคนดี
ฉันจะจดจำเธอ ฉันจะจดจำเธอตลอดไป
- แล้วใครจะทำอีก - "ใครจะทำ" อะไร
จดจำโชบาห์น และความดีของนาย
ไม่มีใครทำ
ในอีก 50 ปี...
จะไม่มีใครจดจำพวกเราได้
กระนั้นดนตรีของชาย ที่มีชีวิตอยู่เมื่อสองร้อยปีก่อน...
"กระนั้น" เขาพูดเหมือนคนอังกฤษ
กลับบ้าน พาด์เร็ค
ฉันไม่สนเรื่องโมสาร์ทบ้าบอนั่น...
หรือบอร์โวเว่น...
หรือไอ้พวกเวรที่ชื่อแปลกๆ พวกนั้น
ฉันพาด์เร็ค ซุลเลียบาห์น
ฉันเป็นคนดี
กลับบ้าน
นายอยากเป็นเพื่อนกับไอ้หมอนี่ ใช่ไหม
ไอ้คนที่...
ซ้อมลูกชายตัวเองจนเขียวช้ำทุกคืน ที่มันไม่ได้ตุ๋ยก้นเขา
ผมไม่เคยเล่าเรื่องนั้นนะพ่อ เขาแค่เมาแล้ว
นายเคยเป็นคนดี
หรือจริงๆ แล้วนายไม่เคยเป็น
พระเจ้าช่วย
นายอาจไม่เคยเป็นคนดีเลย
ฉันจะคุยกับเขาเอง คอล์ม คุณไม่จำเป็นต้องทำอะไรรุนแรง
เขาจะไม่มากวนใจคุณอีกแน่
น่าเสียดายจัง
เรื่องเมื่อกี้น่าสนใจที่สุดที่เขาเคยพูด ผมว่าชอบเขาอีกครั้งหนึ่งแล้ว
อันที่จริงแล้วมันศตวรรษที่ 18 นะ เรื่องโมสาร์ท
ไม่ใช่ศตวรรษที่ 17
โชบาห์น ซุลเลียบาห์น แหมๆ
ฉันแค่มาซื้อเบคอนทอด คุณนายโอเรียร์แดน เกรงว่าฉันไม่มีเวลาคุยด้วย
มีจดหมายถึงเธอ
มีคนเปิดอ่านแล้วใช่ไหม
ใช่ อารมณ์พาไปละมั้ง
ชวนไปทำงานใช่ไหม
ชวนไปทำงานที่ห้องสมุดบนแผ่นดินใหญ่ ใช่ไหม
หยิบเบคอนทอดให้ด้วย คุณนายโอเรียร์แดน ขอสิบชิ้น
เธอไม่เคยเล่าอะไรให้ฟังเลย
เขาขาดใจตายแน่ถ้าเธอไป
ไม่มีใครไปทั้งนั้น
ฟังนะ ฉันไม่ได้มาคุยด้วย
แค่จะมาบอกว่าเรื่องที่พูดไปเมื่อคืน มันเป็นเพราะฉันเมา คอล์ม
เรื่องทุกอย่างเมื่อคืนเหรอ
ทุกอย่างเลยไม่ว่าฉันจะพูดอะไรไป
นายพูดอะไรเหรอ
ใช่ ฉันก็จำไม่ค่อยได้...
แต่ฉันจำได้คร่าวๆ ว่าพูดไม่ดีออกไป
นายก็รู้ดี ใช่ไหม
ยังไงก็ช่าง ฉันแค่อยากมาขอโทษ
เราจะปล่อยผ่านไปได้ไหม
ทำไมนายไม่เลิกยุ่งกับฉันซะที พาด์เร็ค
ฉันบอกนายไปแล้วไม่ใช่เหรอ
ใช่ ฉันรู้ ฉันก็แค่...
ทำไมนายไม่เลิกยุ่งกับฉันซะที
- นายจะทำอะไร - ฉันไม่รู้
ให้ตายสิ
เพลงใหม่เป็นไงบ้าง
อะไร
ให้ตายสิ พาด์เร็ค
ต้องให้บอกสักกี่ครั้ง
ฉันจะไม่ให้ลาอยู่ข้างนอก เวลาที่ฉันเศร้า โอเคไหม
เมื่อวานนี้ฉันต้องเก็บขี้เหนียวเป็นเมือกของมัน ตอนที่พี่ปล่อยให้มันเข้ามา
ขี้ลาไม่มีเมือกเหนียวๆ สักหน่อย
ถ้าจะมีอะไรก็เป็นแค่เศษฟางข้าว
งั้นมันอาจเป็นฟางก็ได้
ฉันจะไปทำต้มข้าวโอ๊ต
เมื่อคืนฉันทำตัวแย่มากไหม
ไม่ พี่น่ารักมาก
พี่รู้ว่าทำตัวไม่น่ารัก โชบาห์น
พี่ทำตัวน่ารักเรื่องของฉันไง
พี่ต้องทำตัวน่ารักเรื่องของเธอสิ
มันจะเป็นเรื่องอะไรได้อีก
เสียงอะไร นกเหรอ
อะไรยังไง
เสียงปังที่ประตู
นกเหรอ
- ใช่ - ไม่
งั้นเสียงอะไร
- เสียงปังที่ประตูเหรอ - ใช่
เสียงปังอะไรที่ประตู
มันคือ...
มันโกหกยาก...
มันเป็น...
นิ้วคน
อะไรนะ
นิ้วคน
พระเจ้าช่วย โชบาห์น เธอจะทำลานี่ตกใจหมด
โยนมันออกไป พาด์เร็ค
ฉันไม่โยนนิ้วเขาทิ้งหรอก มันจะเลอะดินหมด
พี่จะเก็บไว้ไหน
กล่องรองเท้า
พระเจ้าช่วย
งั้น...
งั้นเขาเอาจริง
ต้องเอาไว้ตรงนี้ตอนกินข้าวด้วยเหรอ
พอกินข้าวเสร็จแล้ว ฉันจะเอามันไปคืนเขา
นี่พี่โง่หรือเปล่าเนี่ย
ถามจริง พี่โง่หรือเปล่า
ไม่ ฉันไม่ได้โง่ เราเคยคุยเรื่องนี้กันแล้ว
พี่ต้องเลิกยุ่งกับเขาได้แล้ว พาด์เร็ค ถาวรเลย
เธอคิดงั้นเหรอ
ฉันคิดงั้นเหรอ ใช่ ฉันคิดงั้น
เขาตัดนิ้วตัวเองแล้วเอามาขว้างใส่พี่
ไม่เอาน่า เขาไม่ได้ขว้างใส่ฉัน
แล้วเราจะทำยังไงล่ะ
เราเก็บนิ้วคนไว้ไม่ได้
พระเจ้าช่วย คอล์ม
เจ็บรึเปล่า
เจ็บเจียนตายเลยตอนที่เริ่ม ผมนึกว่าจะเป็นลมแล้ว
ตลกดีนะ รู้สึกปกติแล้ว ทั้งที่ตื่นเต้นแทบตาย
ดื่มชาสักถ้วยไหม
ไม่ละ คอล์ม ฉันแค่เอานิ้วมาคืนให้คุณ
งั้นเหรอ
ขอบคุณ
อากาศปลอดโปร่งดีนะ
คุณคงไม่คิดว่าท้องฟ้าจะใส
คุณอยากให้เขาทำยังไง คอล์ม
เพื่อจบเรื่องทั้งหมดนี่
อยู่เงียบๆ โชบาห์น
แค่เงียบๆ
มีคนเงียบบนเกาะไอนิเชอรินเพิ่มอีกคน ดีจะตาย
อยู่เงียบๆ สินะ
มันไม่เกี่ยวกับเกาะไอนิเชอริน
มันเกี่ยวกับผู้ชายน่าเบื่อคนหนึ่ง เลิกยุ่งกับผู้ชายอีกคน จบแค่นั้น
"ผู้ชายน่าเบื่อคนหนึ่ง" พวกคุณน่าเบื่อกันทั้งคู่
โกรธแค้นบ้าบอด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง
พวกคุณน่าเบื่อกันหมด
ฉันจะดูไม่ให้เขามาคุยกับคุณอีก
ทำเลย
ไม่งั้นคราวหน้าจะเป็นทั้งสี่นิ้ว ไม่ใช่แค่นิ้วเดียว
คุณไม่เอาจริงหรอก
มันไม่ได้เป็นผลดีกับดนตรีของคุณ
ใช่
เรากำลังคืบหน้าแล้ว
ฉันคิดว่าคุณอาจจะป่วย คอล์ม
ผมกังวลเป็นบางครั้ง ผมแค่หาความสุขให้ตัวเอง...
ในขณะที่ผมเตะถ่วงความตายอยู่
คุณไม่เป็นเหรอ
ไม่ ฉันไม่เป็น
เป็นสิ คุณก็เป็น
ที่ทำการไปรษณีย์ สำนักงานโทรเลข
เด๊กแลน
เป็นไงบ้าง
อยากให้ไปส่งไหม
งั้นก็ดี
ขอบคุณนะพวก
ไม่นะ คุณไม่ใช่นักเรียนจากลิสดูนวาร์น่า ใช่ไหม
ใช่ครับ ผมเด๊กแลน
ทำไม
คนที่ทำการไปรษณีย์บอกผมว่ากำลังหา...
นักเรียนที่ชื่อเด๊กแลนจากลิสดูนวาร์น่า
ใช่ มีโทรเลขส่งถึงคุณ
แม่คุณส่งมา
แม่ผมตายไปนานแล้ว
ไม่ใช่แม่คุณ โทษที
ผมพูดไปว่าแม่คุณเหรอ ป้าคุณ ใช่ ป้าของคุณ
เห็นว่าเกี่ยวกับพ่อคุณ
พ่อผมทำไมเหรอ
รถส่งขนมปังขับชนเขา
- รถขนมปังเหรอ - ใช่
พวกเขาบอกว่าคุณควรรีบกลับบ้านไปหาพ่อ ก่อนที่เขาจะตายอย่างโดดเดี่ยว
ตายเหรอ
หรือแย่กว่านั้น ตายอย่างโดดเดี่ยว
มันเป็นไปไม่ได้
มันเป็นไปได้สิ
- รถส่งขนมปังก็ขับชนคนบ่อยไป - ผมรู้
แม่ผมก็ตายแบบนั้นแหละ
ถ้าเป็นไอ้รถชั่วคันเดิม ผมจะฆ่าพวกมัน
ขอบคุณค่ะ
เมื่อกี้คุณคุยอะไรกับคนเรือเหรอ
ฉันว่ามันไม่ใช่ธุระกงการอะไรของคุณ
ต้องใช่สิ มันเป็นธุระของผม ผมเป็นตำรวจนี่นา
ไอ้หัวขี้เลื่อย
ฝากบอกไอ้พี่ชายขี้แยของคุณด้วยว่า...
เดี๋ยวผมจะอัดเขาสะสางบัญชีแค้น
อัดเขาเหรอ
งั้นก็ดี อันที่จริงมันอาจทำให้เขาหายเศร้าได้
คุณนี่มันผู้หญิงประหลาด
มิน่าล่ะถึงไม่มีใครชอบคุณ
สวัสดีครับคุณนายแมคคอร์มิก
ความตายจะมาเยือน เกาะไอนิเชอรินก่อนสิ้นเดือนนี้แน่
ความตายเหรอ
อาจต้องตายถึงสองคน
งั้นก็คงเศร้าสิ
เราจะสวดมนต์ขอพระเจ้า...
ไม่ให้เกิดเรื่องกับเธอ หรือโชบาห์นผู้น่าสงสารและคนอื่น
เรื่องอย่างงั้นสมควรพูดแล้วเหรอ
ฉันไม่ได้อยากพูดดีๆ
ฉันอยากทำนายถูกต้อง
ยัยแก่ประสาท
เป็นอะไรไป
ไม่มีอะไร
พ่อบอกว่าจะมาฆ่าคุณวันอาทิตย์...
เพราะคุณไปแฉเรื่องที่เขาตุ๋ยผม
"ฆ่าฉัน" ฆ่าให้ตายหรือว่า...
"ซ้อมฉันจนน่วม" กันแน่
ผมว่าน่าจะซ้อมคุณจนน่วมนะ
แต่ว่าพ่อเคยฆ่าคนมาแล้ว
ฉันขอโทษที่เอาความลับนายมาพูด ดอมินิค
คืนนั้นฉันทำตัวแย่มาก
นอกจากเรื่องนั้นคุณก็ตลกดีนะ
ผมถึงไม่เข้าใจว่าทำไมไอ้อ้วนนั่นถึงปานิ้วใส่คุณ
เขาดูรับได้ตอนคุณด่าเขา
ไม่จริงหรอก
จริงเหรอ
"มันเป็นเรื่องน่าสนใจที่สุด ที่พาด์เร็คเคยพูด" เขาว่างี้
"ผมคิดว่าชอบเขาอีกครั้งแล้ว"
ใช่
ไม่แน่ที่เขาทำไปทั้งหมด ก็เพื่อจะให้คุณหัดหาวิธี...
ลุกขึ้นมาปกป้องตัวเองบ้าง
คิดงั้นเหรอ
ใช่ และให้คุณเลิกแบบว่า...
ทำตัวขี้แงน่าเบื่อ
ที่จริงฉันเลิกทำตัวขี้แงน่าเบื่อแล้วนะ
เลิกจริงเหรอ
เมื่อวานนี้ มีหนุ่มนักดนตรีที่คอล์มหัวร่อต่อกระซิก
แล้วฉันทำยังไง ฉันไปรับเขาแล้วไล่ตะเพิดออกจากเกาะ
จริงเหรอ ยังไง
ฉันบอกเขาว่ามีรถส่งขนมปังชนพ่อเขา...
และเขาต้องรีบกลับบ้านไปหาพ่อ ก่อนเขาจะตาย
ฟังดูใจร้ายที่สุดเท่าที่ผมเคยได้ยินมาเลย
มันใจร้ายไปหน่อยแต่ว่า...
เขาจะไม่เป็นไรตอนที่กลับไปถึงบ้าน แล้วพบว่าพ่อของเขาไม่ได้โดนรถขนมปังชน
ผมเคยคิดว่าคุณดีที่สุดบนเกาะ
กลายเป็นว่าคุณก็ไม่ต่างจากพวกเขา
ฉันเป็นคนดีที่สุด
ดอมินิค ไม่เอาน่า
บางทีฉันอาจไม่มีความสุขก็เลย
หรือนี่อาจเป็นฉันคนใหม่
ใช่
นี่อาจเป็นฉันคนใหม่
ว่าไง
พระเจ้าช่วย ดอมินิค
เลิกย่องมาข้างหลังคนอื่นแบบนี้ได้ไหม
นายเกือบจะทำฉันหัวใจวายตาย
ผมไม่ได้ย่องมาซะหน่อย
ผมแค่ค่อยๆ เดินมาหา
ระหว่างนายกับผีปอบตัวนั้น พระเจ้าช่วย
ผมก็ชอบเรียกเธอว่าปอบเหมือนกัน เพราะเธอเป็นปอบจริงๆ
เรามีอะไรคล้ายกันเยอะเลยว่าไหม คุณกับผม
เรียกคนแก่ว่าปอบและสิ่งนั้น
ทะเลสาบนี่สวยดีนะ ว่าไหม
ผมดีใจที่เจอคุณนะ
เพราะอันที่จริงแล้วผมมีบางอย่างต้องถามคุณ
และพอรู้ว่าเรามีอะไรคล้ายกันมากแบบนี้...
มันยิ่งทำให้ผมอยากถามคุณมากขึ้น
พวกเราไม่มีอะไรเหมือนกันเลย
อย่าเพิ่งข้ามเรื่องสิ
ใช่ เรื่องที่ผมอยากถามคุณก็คือ...
บางอย่างที่มันคล้ายๆ กับของที่...
ควรมีการวางแผนมาก่อน
ใช่ เรื่องที่ผมอยากถามคุณก็คือ...
คุณคงไม่เคยคิดอยากจะ ไม่รู้สิ...
ตกหลุมรักเด็กหนุ่มอย่างผม ใช่ไหม
ดอมินิค ฉันไม่คิดแบบนั้น หนุ่มน้อย
ไม่ ใช่ ไม่ ผมก็คิดว่าไม่
แม้แต่ในอนาคตก็ไม่ได้ใช่ไหม แบบตอนที่ผมอายุเท่าคุณ
ใช่ ไม่ ผมก็ว่าไม่
แค่ลองคิดถึงโอกาสน้อยนิด...
แบบ "ปอดแหก" แล้วอด
ความฝันผมจบลงแล้ว
ก็...
ผมควรไปทางโน้นแล้วทำอะไรแถวๆ โน้น เรื่องที่ผมจะต้องทำ
มาเถอะแซมมี่ แกต้องเต้นด้วยกัน
สบายดีไหม เจ้าอ้วน
เต้นรำกับหมาอยู่เหรอ
ใครมันจะไปอยากเต้นกับนายกันล่ะ หมาที่น่าสงสารของนายเลือกไม่ได้
และถ้านายไร้มารยาทจะเรียกให้ฉันนั่ง...
ฉันจะหาที่นั่งของฉันเอง
ไม่ทักกันหน่อยเหรอ
นายเสียสติไปแล้วรึไง
ฉันเสียสติไปแล้วเหรอ
เอาจริงๆ นะฉันไม่ได้เสียสติ
ไม่เพียงแค่ฉันไม่ได้เสียสติไปแล้ว...
แต่ฉันมีครบสิบนิ้วให้พิสูจน์ว่าฉันไม่ได้เสียสติ
นายมีกี่นิ้วในการพิสูจน์ว่านายไม่ได้เสียสติ
เก้านิ้ว
และเก้านิ้วคือข้อสรุปว่านายมันบ้า
ใช่เลย มันคือข้อสรุป
แล้วจะไม่เหลือสักนิ้ว ฉันไม่ได้มาให้แกเลีย
ฉันมาเพื่อทำสิ่งที่ตรงข้ามกับการเลีย
สิ่งที่ตรงข้ามกับการเลียคืออะไร
นายมาที่นี่ทำไม
ฉันไม่ได้มาทำอะไรหรอก จริงไหม
ฉันแค่เตะประตูเข้ามาแล้วด่านาย
นายด่าเสร็จแล้วก็กลับไปได้แล้ว
ฉันยังไม่เสร็จเรื่องเลย
ฉันเตะประตูนายแล้ว แต่ฉันยังด่านายไม่เสร็จ
เราเคยเป็นเพื่อนที่ดี พาด์เร็ค
ฉันยังทำได้ไม่ดี
ฉันทำได้แย่มากๆ
ก็ได้ งั้นฉันทำได้ดี
ใช่ แต่มันเป็นเรื่องของ นายคนเดียวตลอดไม่ได้ จริงไหมล่ะ
ต้องได้สิ
- นี่เป็นเรื่องของเราสองคน - ไม่ ไม่มีเรา
เต้นแทงโก้ต้องใช้สองคน
ฉันไม่อยากเต้นแทงโก้
ก็นายเต้นรำกับหมา
พูดถึงแทงโก้ เพลงใหม่นายเป็นไงบ้าง
อันที่จริงฉันเพิ่งแต่งเสร็จ
เมื่อเช้านี้เอง
ไม่ คอล์ม นั่นเยี่ยมเลย
ฉันถึงได้เต้นรำกับหมาของฉัน
ปกติฉันไม่ได้เต้นรำกับหมา
เต้นรำกับหมานายก็ไม่ผิดอะไร
ฉันคงเต้นกับลาเหมือนกันถ้ารู้วิธี และมันเต้นได้
แล้วมันดีไหม
เพลงของนาย
ตั้งชื่อว่าอะไร
"แบนชีผีแค้นไอนิเชอริน" ฉันกำลังคิดอยู่
แต่บนเกาะไอนิเชอรินไม่มีผีแบนชี
ฉันรู้ ฉันแค่อยากได้เสียงเอสเอช
ใช่
เกาะไอนิเชอรินมีเสียงเอสเอชอยู่เยอะเลย
ใช่
ที่นี่อาจมีผีแบนชีก็ได้
ฉันไม่คิดว่าพวกมันร้องเตือนว่ามีคนจะตายอีกแล้ว
ฉันคิดว่าพวกมันนั่งเฉยๆ เฝ้าดูและชอบใจ
ร้องเตือนเหรอ
ใช่
ฉันคิดมาตลอดว่าจะเล่นเพลงนี้ในงานศพของนาย
แต่มันคงไม่ยุติธรรมสำหรับเราสักคน จริงไหม
งั้นก็เยี่ยมเลยที่นายแต่งเพลงเสร็จแล้ว คอล์ม
ยิ่งกว่ายอดเยี่ยมอีก
มันเยี่ยมจริงๆ
นายอยากไปเจอฉันที่ผับไหม คอล์ม
เราจะได้ฉลองเพลงใหม่นาย
ถ้านายอยากจะไปนะ
แต่ฉันไปก่อนได้ สั่งเหล้ารอนาย
งั้นนายก็ไปเลย พาด์เร็ค
งั้นฉันไปก่อนนะ...
และสั่งเหล้าไว้
ฉันจะไปรอ
มันไปได้สวย และไม่แน่ระหว่างทาง...
ฉันจะหาเพื่อนนักเรียนของนายที่ชื่อเด๊กแลน
ฉันบอกเขาว่าพ่อเขากำลังจะตาย ให้เขาแจ้นกลับบ้าน...
และเลิกยุ่งกับเรา แต่ตอนนี้ไม่ต้องแล้ว
เขามาสนุกกับเราได้
นายไปนั่งทำอะไรตรงโน้นในเมื่อฉันอยู่ตรงนี้
ก็แค่คิดว่าฉันอยากนั่งคนเดียว
รอเพื่อนมา
นายอำฉันเล่นใช่ไหม
เพื่อนสี่นิ้วของนายเหรอ
ถามจริงนายอำฉันเล่นใช่ไหม
เปล่า ฉันไม่ได้อำนาย
เขาแค่อยากได้แนวรักลูกให้ตี
โชบาห์น เธออยากดื่มไวน์ไหม
- ไม่ - ตามใจเธอ
พี่ทำอะไร
- ฉันเหรอ - ใช่ พี่นั่นแหละ
เปล่านี่ ก็แค่ดื่มเบียร์
- ไม่ได้รอเหรอ - ไม่ได้รอ
เขากำลังรอคน โชบาห์น เขากำลังรอคอล์ม ดาห์ตี้
ฉันไม่ได้รอ
เขาเพิ่งบอกผมว่ารออยู่
ขี้ฟ้อง
กลับบ้านกับฉัน พาด์เร็ค ฉันมีเรื่องบางอย่างต้องปรึกษาพี่
เธอมีเรื่องบางอย่างต้องปรึกษาฉันเหรอ
ฟังดูเหมือน...
ฉันไม่อยากปรึกษาอะไรทั้งนั้น
แต่พี่ต้องคุยเพราะฉันจะไปแล้ว
จะไปเหรอ
ไปจากเกาะเหรอ
แบบ...
ไม่อยู่ต่อแล้ว
ใช่
แล้วเรื่องฉันล่ะ
แล้วพี่ทำไม
ฉันจะไม่มีเพื่อนเหลือเลย
- พี่ยังมีดอมินิค - บ้าจริง
เขาก็ทิ้งฉันไปแล้วเหมือนกัน
ที่นี่จะเหลืออะไร ในเมื่อไอ้งั่งประจำหมู่บ้านยังไม่คบ
แล้วใครจะทำอาหารให้พี่
นั่นเหรอคำถามแรกของพี่ "ใครจะทำอาหารให้กิน"
มันไม่ใช่คำถามแรกของฉันสักหน่อย "แล้วเรื่องฉันล่ะ" คือคำถามแรก
พาด์เร็ค
ตอนนี้เหรอ แต่เธอไปตอนนี้ไม่ได้
ฉันไปตอนนี้ได้
ฉันรอเจอเรื่องบ้าบอนี่อีกไม่ไหวแล้ว
ไปพูดบ้าอะไรกับเขามา พาด์เร็ค
เปล่าสักหน่อย
ฉันคุยกับดอมินิคนิดหน่อยก่อนหน้านี้
เรื่องทำนองว่า...
ลุกขึ้นเพื่อปกป้องตัวเอง เหมือนที่เราคิดว่าฉันควรทำ
พระเจ้า
ทุกอย่างไปได้ดี จนกระทั่งเขาสับนิ้วตัวเองหมดมือ
ฉันใส่หนังสือไม่พอ
พี่ดูแลมันให้ฉันหน่อยได้ไหม
อย่าไปเลย โชบาห์น
ที่จริงฉันก็มีแต่หนังสือ
กับพี่ที่ยืนอยู่ตรงนี้
เธอไปไม่นานก็กลับใช่ไหม โชบาห์น
โธ่ พาด์เร็ค
อย่าพูดว่า "โธ่ พาด์เร็ค"
พูดว่าใช่
เจนนี่
โอ้
ผมไม่อยากคุย
อย่าไปฆ่าหมาเขาล่ะ
อย่าเอาความคิดมากรอกหัวผม...
ผมยังไม่ได้คิดเลยสักนิด...
ยัยแก่ประสาทเสีย
"ประสาทเสีย"
ฉันจะทำร้ายแกไปทำไม
แกเป็นเรื่องดีแค่อย่างเดียวของเขา
เป็นไงบ้าง พาด์เร็ค นายดูดีนี่
สนุกดี หนุ่มๆ
ฉันไม่ต้องการให้นายขอโทษ โอเคไหม
ฉันโล่งอกแล้วละ
เอาเป็นว่าเลิกแล้วต่อกัน...
พวกเราทางใครทางมัน คราวนี้แบบตลอดกาล
วันนี้นิ้วอ้วนๆ ของนายฆ่าลาของฉัน
งั้นไม่ เราไม่เลิกแล้วต่อกัน
มันเพิ่งจะเริ่มต้น
- นายล้อเล่นใช่ไหม - เปล่านี่
ฉันไม่ได้ล้อเล่น
งั้นพรุ่งนี้ วันอาทิตย์...
วันไปโบสถ์ สักบ่ายสอง...
ฉันจะไปหานายที่บ้าน แล้วฉันจะจุดไฟเผามัน...
หวังว่านายจะนั่งอยู่ในบ้าน
แต่ฉันจะไม่เข้าไปดูนายหรอก
แล้วก็อย่าลืมเอาหมานายไว้นอกบ้าน
ฉันไม่มีความแค้นอะไรกับมัน
หรือว่านายจะทำยังไงก็ได้เพื่อหยุดฉัน
จนกว่าเราจะตายกันไปข้างหนึ่ง
จนกว่าใครจะลงหลุมไปสักคน
เฮ้ย
ฉันมีเรื่องคิดบัญชีกับแก ไอ้เลว
ไอ้ลูกเวรของฉันอยู่บ้านแกอีกแล้วใช่ไหม
ปล่อยเขาเถอะ พาเดอร์ ลาของเขาเพิ่งตาย
งั้นเหรอ
ไอ้ลาแคระตัวจิ๋วนะเหรอ
ให้ตายสิ หนุ่มๆ ฉันจะบอกให้...
บ่ายสองนะ
ผมฆ่าลาแคระไปตัวหนึ่ง
มันเป็นอุบัติเหตุ...
แต่ผมยังรู้สึกแย่อยู่ดี
คิดว่าพระเจ้าจะสนใจลาแคระเหรอ คอล์ม
ผมกลัวว่าพระเจ้าไม่สน
และผมกลัวว่ามันจะพาทุกอย่างเลวร้าย
แค่นั้นเหรอ
อะไรอีกล่ะ
คุณไม่ได้ลืมอะไรบางอย่างเหรอ
ไม่ ผมว่าผมพูดหมดแล้ว
คุณจะไม่สารภาพบาปที่ต่อยตำรวจมาเหรอ
จริงด้วย
ถ้าต่อยตำรวจถือว่าทำบาป...
เราอาจต้องเลิกทำเรื่องพวกนี้แล้วกลับบ้านกัน
และการทำให้ตัวเองพิการถือว่าบาป
มันเป็นบาปมหันต์ด้วย
จริงเหรอ
ทำให้ตัวเองพิการ งั้นผมก็เสร็จแล้ว
บาปหนักคูณห้า
อาการสิ้นหวังเป็นไง
มันเริ่มจะกลับมา
แล้วคุณจะไม่คิดรักษามันเหรอ
ผมไม่ทำอะไรกับมันแล้ว ไม่
ถึงพี่พาด์เร็ค...
ฉันมีความสุขดีที่แผ่นดินใหญ่ พี่พาด์เร็ค ที่นี่น่าอยู่นะ
ตรงหน้าต่างที่ฉันนั่งเขียนเห็นแม่น้ำไหลผ่าน...
ผู้คนที่นี่ดูเศร้าสร้อยและคลุ้มคลั่งน้อยกว่า
ฉันไม่แน่ใจว่าทำไม แต่คงเพราะมีหลายคนมาจากสเปน
หลักๆ แล้วฉันอยากบอกว่า ที่นี่มีเตียงว่างสำหรับพี่นะ พาด์เร็ค
และสงครามใกล้จะจบแล้ว ฉันคิดว่าที่นี่มีงานให้พี่ทำ
เพราะว่าบนเกาะไอนิเชอรินไม่มีอะไรให้พี่
ไม่มีอะไรนอกจากความเศร้าและความแค้น...
ความอ้างว้างและความเกลียดชัง...
กับเวลาที่ค่อยๆ ผ่านไปจนถึงวันตาย
และแน่นอนว่าพี่เจอเรื่องนั้นได้ทุกที่
มาเถอะ พาด์เร็ค ออกจากเกาะ
ดอมินิคดูแลเจนนี่และสัตว์ที่เหลือของพี่ได้
ให้พวกเขาย้ายไปอยู่ในบ้านด้วยกันก็ได้
มาเดี๋ยวนี้เลย พาด์เร็ค ขอร้องละ
ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป
ถึงโชบาห์น
ก็อย่างว่า ฉันไม่รู้จักคำว่า "สุขสบายดี...
แต่ฉันขอบคุณที่เธอเสนอเตียงและอย่างอื่นให้
แต่เกรงว่าฉันจะไม่รับข้อเสนอ
อย่างที่ฉันบอก ชีวิตฉันอยู่บนเกาะไอนิเชอริน
เพื่อนๆ ของฉัน สัตว์เลี้ยงของฉัน
เจนนี่
แม้แต่ตอนนี้ที่ฉันเขียนอยู่...
เจ้าลาน้อยเจนนี่มองหน้าฉันแล้วพูดว่า...
"อย่าไปเลย พาด์เร็ค เราจะคิดถึงคุณ"
และใช้จมูกดุนฉัน เจ้าลาจอมเพี้ยน
ออกไป เจนนี่
มีอีกข่าวหนึ่ง...
อันที่จริงแล้วข่าวนี้เศร้ากว่า...
เกรงว่าพี่คงจะขอร้องอะไรดอมินิคไม่ได้แล้ว
มีคนพบศพเขาในทะเลสาบเมื่อเช้านี้
พี่เดาว่าเขาคงลื่นตกลงไป
จึงไม่มีใครคอยดูแลพวกสัตว์ของพี่แล้ว
ไม่มีข่าวอื่นแล้ว
นอกจากว่าพี่รักเธอ โชบาห์น
และพี่คิดถึงเธอ
และพี่หวังว่าจะได้เจอเธอในสักวัน
ถ้าเธอกลับมาบ้าน
กลับบ้านเถอะ โชบาห์น
ด้วยความเคารพ พี่ชายสุดที่รักของเธอ...
พาด์เร็ค ซุลเลียบาห์น
บ้านฉันคงถือว่าเราหายกันแล้ว
ถ้านายอยู่ในบ้าน เราถึงจะหายกัน
แต่นายไม่อยู่ใช่ไหม เพราะงั้นก็ไม่หายกัน
ฉันเสียใจด้วยเรื่องลาของนาย พาด์เร็ค
ฉันเสียใจจริงๆ
ฉันไม่สนหรอก
ไม่ได้ยินเสียงปืนไรเฟิล จากแผ่นดินใหญ่มาวันสองวันแล้ว
ฉันว่าสงครามคงจบแล้วมั้ง
ฉันมั่นใจว่าอีกเดี๋ยวพวกเขาก็ยิงกันใหม่ นายว่าไหมล่ะ
บางอย่างมันเดินหน้าต่อไม่ได้
และฉันว่ามันเป็นเรื่องดี
พาด์เร็ค
ยังไงก็ขอบคุณนะที่นายดูแลหมาให้ฉัน
ได้เสมอ
ด้วยความระลึกถึงจอน เกรกอรี่
แบนชีผีแค้นแห่งเกาะไอนิเชอริน
คำบรรยายโดย: มีคม วรรณรัตน์