‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎พอได้แล้ว คังฮวา
‎แค่นี้ก็พอแล้ว
‎มากพอแล้วล่ะ
‎ฮะ
‎ฉัน...
‎จะไม่กลับไปที่เดิม
‎ไม่สิ ฉันกลับไปไม่ได้
‎หมายความว่ายังไง ‎ที่บอกว่ากลับไปไม่ได้
‎ในชีวิตฉัน
‎ฉันไม่เคยรักใครมากกว่าตัวเองเลย
‎นี่เป็นครั้งแรก
‎ที่ฉันมีคนที่มีค่ามากกว่าตัวเอง
‎ลูกสาวฉัน
‎ซออูของฉัน
‎ซออูทำไม
‎ถ้าฉันอยู่ต่อ
‎ซออู...
‎ก็จะเห็นผีไปตลอดชีวิต
‎ไหน...
‎ไหนบอกว่าเลิกเห็นได้ไง
‎ไหนบอกว่าอีกหน่อยก็มองไม่เห็นแล้วไง
‎ซออูวาดเสร็จแล้วเหรอ
‎โห วาดสวยจัง
‎วาดบ้านเราเหรอลูก
‎ว่าแต่นี่ใครเหรอ
‎คุณลุง
‎"คุณลุง" เหรอ
‎ลุงเขา...
‎- คือใครเหรอ ‎- ตอนนี้ไม่อยู่แล้ว
‎(ยูรี)
‎ที่บ้านกับเนิร์สเซอรี่ปลอดภัย
‎อีกไม่นานก็จะไม่เห็นผีแล้ว ‎ไม่ต้องห่วง
‎ฉันคิดว่าจะเป็นแบบนั้น
‎แต่ไม่ใช่
‎ถ้าฉันยังอยู่ภพนี้
‎ลูกก็จะเห็นผี
‎ไปตลอดชีวิต
‎เรื่องที่เกิดเพราะฉัน
‎ฉันต้องเป็นคนจบเอง
‎ฉันเคยอยากให้ซออู
‎ฝันอยากเป็นอะไรก็ได้
‎ฉันอยากให้ลูกได้เป็น ได้ทำทุกอย่าง
‎แต่จะให้ฉันรอด
‎แล้วให้ซออูใช้ชีวิตแบบเห็นผีไม่ได้
‎เดี๋ยวนะ
‎มันอาจจะแก้ไขได้
‎มันอาจจะมีวิธีนะ ยูรี
‎ตั้งแต่ซออูเข้ามาในชีวิตฉัน
‎วันพรุ่งนี้ในชีวิตของฉัน ‎ก็เป็นซออูมาตลอด
‎"พรุ่งนี้จะเดินได้ไหมนะ
‎พรุ่งนี้จะวิ่งได้หรือยัง
‎พรุ่งนี้จะโตขึ้นแค่ไหน"
‎แต่ฉันจะทำลาย...
‎วันพรุ่งนี้ไม่ได้
‎จะให้ซออูกลัวและทรมาน ‎เพราะฉันไม่ได้
‎ฉันจะทนมีชีวิต ‎เห็นเรื่องพวกนั้นได้ยังไง
‎ตอนนี้ลูกหกขวบเองนะ
‎ลูกสาวฉัน
‎ไม่ ไม่นะ ยูรี เดี๋ยวก่อน
‎มันต้องมีวิธีสิ
‎นะ มันต้องมีแน่ ‎เธอถึงได้กลับมามีชีวิตไง
‎ฮะ
‎ไหนบอกว่ามีชีวิตได้ไง ‎ถ้ากลับไปที่เดิม
‎ไหนบอกว่ามีชีวิตได้ไง ยูรี
‎นายแก้ปัญหานี้ไม่ได้หรอก ‎นี่เป็นปัญหาของฉัน
‎เหมือนวันนั้นเมื่อห้าปีก่อน
‎ฉันเป็นคนตัดสินใจเอง
‎นายทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว
‎คังฮวา
‎ขอบใจนะ
‎ฉันไม่อยากทิ้งให้นาย ‎ต้องโทษตัวเองอีก
‎พอหมด 49 วัน
‎ฉันก็ว่าจะขึ้นไปอยู่แล้ว
‎แต่นายดันรู้เรื่องซะก่อน
‎ทุกเรื่องเลย
‎ทั้งหมดเป็นการตัดสินใจของฉัน
‎แต่ฉันกลัวว่านายจะโทษตัวเองอีก
‎ที่ฉัน...
‎บอกคังฮวา
‎มันถูกแล้วใช่ไหม
‎แน่นอนอยู่แล้ว
‎ถ้าไม่รู้อะไรเลย
‎แล้วมารู้เอาทีหลังตอนที่ยูรีไปแล้ว
‎ไม่ใช่แค่อาการกลัวห้องผ่าผัดนะ ‎มันคงกลัวการใช้ชีวิตไปเลย
‎ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง
‎แค่ได้ลองทำอะไรสักอย่าง ‎ต่อให้ไร้ประโยชน์
‎มันก็ต่างจากการปล่อยเธอไปเฉยๆ ‎เหมือนคนโง่อยู่นะ
‎ทำดีแล้วพี่
‎ถ้าเธอไปแบบนั้นอีก
‎คังฮวาอยู่แบบไม่เป็นผู้เป็นคนแน่
‎ก็จริง
‎เขาคงไม่ได้แค่โทษตัวเอง
‎แต่คงจะทนอยู่ไม่ได้เลยล่ะ
‎นั่นสิ
‎โชคังฮวาเป็นแบบนั้นแน่
‎ยูรี
‎เธอจะกลับไปที่เดิมของเธอใช่ไหม
‎ใช่ไหม
‎ต้องใช่แน่ๆ
‎- อะไร ‎- คังฮวา
‎พยายามให้คังฮวาทำอะไรสักอย่าง...
‎พอตัวเองจากไป
‎เขาจะได้ไม่โทษตัวเองอีก
‎- อะไรนะ ‎- ยูรี...
‎เลือกจะไปแน่เลย
‎ยัยนั่นจะ...
‎ยอมจากไปเฉยๆ
‎(ฉันอยากเจอลูกสาวฉันสักครั้งค่ะ ‎ผู้ขอพร จอนอึนซุก)
‎ฉันอยากเจอ
‎ลูกสาวฉัน
‎สักครั้งค่ะ
‎ฉันคิดถึงลูกค่ะ
‎แค่ครั้งเดียว
‎ขอแค่ครั้งเดียว
‎ให้ฉันได้เจอลูกอีกก็พอค่ะ
‎เพราะแบบนี้นี่เอง
‎ถึงได้ส่งยูรีมา
‎ต้นสนเอ๋ย ต้นสนเอย
‎สีของเจ้าเขียวชอุ่มอยู่เสมอ
‎แม้ในฤดูใบไม้ร่วงที่เปล่าเปลี่ยว
‎หรือในวันที่พายุหิมะโหมกระหน่ำ
‎ต้นสนเอ๋ย ต้นสนเอย
‎สีของเจ้าเขียวชอุ่มอยู่เสมอ
‎ทุกคนหนีไปกันหมด
‎ไม่ก็ขึ้นไปเกิดกัน
‎โล่งแท้
‎ผีที่คุณมีดงเอาขึ้นไปไม่ได้ ‎มาเป็นสิบปี
‎หมอผีเอาขึ้นไปได้หมดภายในไม่กี่วัน
‎ว่าแต่ เขาบอกจะเอาเธอ ‎ขึ้นไปก่อนเพื่อนเลยนี่
‎ทำไมยังอยู่อีกล่ะ
‎แทนที่จะเป็นฉัน
‎คังซังบงได้ขึ้นไปก่อนน่ะสิ
‎เขาบอกว่าเขาหมดเรื่องค้างคาแล้ว
‎ไม่มีคู่หูแล้วคงเศร้าแย่เลยสินะ
‎ทำไมๆ เป็นอะไร
‎ลูกชายมาหาอีกแล้วเหรอ
‎ลูกชายคนที่ธุรกิจเจ๊ง ‎เลยเอาแต่กินเหล้าน่ะเหรอคะ
‎ช่วงนี้มาบ่อยด้วย
‎มีปัญหาอะไรอีกหรือเปล่านะ
‎ทำมาหากินมันง่ายซะที่ไหนล่ะ
‎ตัวเองพยายามแทบตาย
‎แต่โลกนี้มันคงอยู่ยาก
‎พอคิดๆ ดู ‎โลกมันก็อยู่ยากมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว
‎คนเราก็แค่ดิ้นรนหาเลี้ยง ‎ครอบครัวกันไปเท่านั้นแหละ
‎น่าเวทนาจริงๆ ลูกฉัน
‎ยูรี
‎อ้าว แม่
‎ทำอะไรอยู่เหรอ
‎อ๋อ ว่าจะเก็บของตรงนี้หน่อยน่ะ
‎ของไม่ได้ใช้ เก็บไว้นานแล้วด้วย
‎จะได้มีพื้นที่มากขึ้น
‎เหรอ
‎แม่
‎ฮะ
‎ทำไมไม่เก็บของในห้องหนูไปทิ้งล่ะ
‎เห็นทีไรก็ปวดใจไม่ใช่เหรอ
‎เพราะรู้ว่าแกจะกลับมามั้ง
‎ก็ในห้องนี้มีลูกของแม่อยู่นี่นา
‎หนูเหรอ
‎อือ
‎ลูกแม่สะพายกระเป๋าใบใหญ่กว่าตัวเอง
‎เดินเตาะแตะเข้าโรงเรียน
‎ลูกแม่ตอนม.ปลาย
‎ที่แค่ใบไม้ร่วงก็หัวเราะคิกคัก
‎ลูกแม่ที่แค่สอบเข้า ‎มหาวิทยาลัยไม่ได้
‎ก็ร้องห่มร้องไห้ ‎ราวชีวิตนี้จบสิ้นแล้ว
‎ถ้าไม่มีห้องนี้
‎มันก็เหมือนไม่มีแกบนโลกตั้งแต่แรก
‎เลยทำใจทิ้งไม่ลง
‎ไม่มีหนูบนโลกนี้ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย
‎หนูก็ยังอยู่ในนี้ตลอดนี่นา
‎แค่นี้ก็พอแล้ว
‎นั่นสินะ
‎แค่อยู่ในใจแม่ก็พอแล้วเนอะ
‎เป็นอะไรไป
‎หือ
‎- ทำไม ‎- คิดอะไรอยู่ถึงได้เหม่อขนาดนั้น
‎เปล่า ไม่มีอะไร
‎เมื่อคืนก็ฝันเรื่องนั้น ‎อีกแล้วใช่ไหม
‎อือ
‎ยังไงฉันก็ว่าเป็นแบบนี้ไม่ได้
‎มันต้องมีทางสิ ฉันจะหาทางเอง
‎ไม่มีหรอก
‎อย่างแรก อยู่ต่อไปก่อน
‎- ส่วนซออู เดี๋ยวฉัน... ‎- ซออูน่ะ...
‎จำตอนที่ลูกติดอยู่ ‎ในตู้แช่แข็งไม่ได้เหรอ
‎ตอนนั้นซออู
‎เกือบตายจริงๆ แล้ว
‎เรื่องนี้มันไม่ใช่แค่ ‎กลัวซออูเห็นผีหรอกนะ
‎ฉันตายไปแล้ว
‎ที่เป็นอยู่ตอนนี้...
‎มีชีวิตอยู่ตอนนี้น่ะ แปลกที่สุดแล้ว
‎ยูรี
‎แต่ก็ยังอยู่ได้ไง อยู่ต่อเถอะ ‎ทำอะไรสักอย่างสิ ยูรี
‎เพราะเธอตายไปแล้ว ฉันเลยต้องพูดว่า
‎"ได้ ลาก่อน ยังไงซะ ‎เธอก็ตายไปแล้ว" งั้นเหรอ
‎มันเข้าท่าตรงไหน
‎ขอโทษ
‎ยูรี
‎นี่อะไรเหรอ
‎คำขอของแม่เธอ
‎และเหตุผลที่เธอกลับมาเป็นคน
‎(ฉันอยากเจอลูกสาวฉันสักครั้งค่ะ ‎ผู้ขอพร จอนอึนซุก)
‎นี่เองเหรอ
‎ที่ทำให้ฉันกลับมามีชีวิต
‎ใช่
‎(ฉันอยากเจอลูกสาวฉันสักครั้งค่ะ...)
‎เห็นมาสวดมนต์ทุกวันไม่เคยขาด
‎ก็นึกว่ามาขอให้ลูกไปสู่ภพภูมิที่ดี
‎แต่ที่จริงเพราะแบบนี้นี่เอง
‎ขอเจอแค่สักครั้ง
‎เพราะคิดถึงลูกมาก
‎เพราะแบบนี้นี่เอง
‎ฉันไม่รู้อะไรเอาซะเลย
‎เอาแต่ห่วงลูกตัวเอง
‎ใครๆ ก็เป็นแบบนี้แหละ
‎ถ้าฉันไม่เลือกทางนี้
‎ลูกฉันก็ต้องใช้ชีวิตแบบร่างทรง ‎ฉันก็เลยยอม
‎แต่ลูกเขายังเล็ก
‎ก็เลยไม่ยอมให้เข้าใกล้
‎ปกติคนเป็นลูก
‎ก็เป็นแบบนี้กันทั้งนั้นแหละ
‎ฉันเองก็เป็นแบบนี้ ‎กับแม่ฉันเหมือนกัน
‎แล้วการพิพากษาล่ะ
‎การพิพากษาที่ว่าคืออะไร
‎เธอจะโลภหรือไม่
‎การพิพากษาน่าจะดูตรงนั้น
‎ฉันโลภได้
‎แต่ว่าต้องแลกชีวิตกับซออู ‎เป็นการตอบแทน
‎ฉันไม่แลก
‎ยังไงฉันก็จะขึ้นไป
‎แต่ว่า
‎ฉันจะใช้เวลาที่เหลือให้คุ้มค่าก่อน
‎ตอนแรกฉันก็คิดว่า ‎นี่มันรางวัลหรือบทลงโทษกันแน่
‎ทำไมถึงได้ทำแบบนี้กับฉัน
‎แต่มันไม่ใช่ทั้งสองอย่าง
‎แล้วเป็นอะไรล่ะ
‎ของขวัญ
‎หวัดดี
‎หวัดดีจ้ะ ซออู
‎ใช่ลูกสาวฉันจริงๆ เหรอ
‎แม่
‎พอมาคิดดูแล้ว
‎ฉันไม่เคยได้กอดลูกเลย
‎ไม่ได้บอกลา
‎แล้วอยู่ๆ ฉันก็ตายไป
‎นี่คงเป็นของขวัญ ‎เพราะฉันน่าเวทนาเหลือเกิน
‎ถ้าขึ้นไปทั้งแบบนั้นเลย ‎ฉันคงเสียใจมาก
‎แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว
‎ใช้เวลาที่เหลือให้คุ้มค่า
‎แล้วพอบอกลาซออูเสร็จ ฉันก็จะไป
‎เธอเปลี่ยนไปนะ
‎อะไรเหรอ
‎เธอเข้มแข็งขึ้น
‎เป็นแม่คนแล้วจริงๆ
‎ใช่
‎ได้สะสางเรื่องค้างคาก่อนขึ้นไป
‎ถือเป็นพรแล้วล่ะ
‎พูดเรื่องบ้าอะไรอีกแล้วเนี่ย
‎จะไปเหรอ
‎ไม่ได้ ยูรี
‎ไม่ได้นะ
‎ถ้าเป็นพี่ล่ะ
‎ถ้าฮาจุนต้องทรมานไปตลอดชีวิต
‎พี่จะทนดูได้เหรอ
‎ก็ไม่หรอก แต่...
‎จริงๆ ฉันต้องไปแต่แรกแล้ว
‎และฉันก็ตั้งใจจะไปอยู่แล้วพี่
‎พี่ก็รู้นี่
‎ให้ตายเถอะ นี่มันอะไรกัน
‎ทุกคนทำกับเธอเกินไปแล้วจริงๆ นะ
‎ทำไมถึง...
‎พี่
‎ช่วยฉันหน่อยไม่ได้เหรอ
‎ช่วยฉันหน่อยนะ
‎ฉัน...
‎อยากจากไปด้วยรอยยิ้ม
‎ช่วยส่งฉันไปดีๆ เถอะนะ
‎เธอ...
‎เธอต้อง...
‎ไปจริงๆ เหรอ
‎อือ
‎ยูรี
‎ขอโทษนะ
‎ฉัน...
‎ฉันขอ...
‎ขอโทษจริงๆ
‎ไม่ใช่ว่าฉันไม่เข้าใจคุณนะ
‎แต่ถ้าคุณมัวเสียเวลาแบบนี้
‎แล้วมาเสียดายเวลาตอนนี้ทีหลัง ‎จะทำยังไง
‎คุณเป็นใครครับ
‎รู้อะไรมาใช่ไหมครับ
‎รู้จักยูรีใช่ไหมครับ
‎คุณรู้มาเท่าไร
‎ฉันก็รู้เท่านั้นแหละ
‎ว่าชายูรีต้องไป
‎แล้วมีทางไหนให้เธออยู่ไหมครับ
‎ลูกคุณจะต้องใช้ชีวิตแบบเห็นผี
‎ไปตลอดชีวิต
‎ผมเอง ผมขอเห็นผีเอง
‎ไม่สิ ผมขอไปแทนยูรีเอง
‎ผมยอมทำทุกอย่างเลย นะ
‎ไม่มีทางอื่นหรอก
‎(ชายูรี)
‎การช่วยส่งคนที่กำลังจะไปอย่างดี
‎ก็เป็นการเคารพในตัวเขาเหมือนกันนะ
‎อันนี้อะไรเหรอพี่
‎คุณมินจองเอามาให้
‎บอกว่าเป็นของฉันกับเธอ
‎เธอมา...
‎ร้องไห้เงียบๆ แล้วก็ไป
‎ไม่พูดอะไรเลยเหรอ
‎เธอไม่พูดอะไรอย่างอื่นเลยเหรอ
‎เธอจะหย่ากับโชคังฮวา
‎ว่าไงนะ
‎จะหย่าทำไม
‎เพราะฉันเหรอ
‎ไม่ได้ ให้หย่าไม่ได้
‎ฉันจะลองไปเจอโอมินจองเอง
‎มันเป็นเรื่องของเขาสองคน
‎ไม่ใช่เรื่องที่เธอจะเข้าไปยุ่ง
‎- ทั้งหมดมันเป็นเพราะฉัน ‎- ไม่ใช่เพราะเธอ
‎สองคนนั้นถ้าหาทางอยู่กันไม่รอด ‎ก็ต้องหย่ากันสักวัน
‎ไม่ได้นะพี่
‎สองคนนั้นจะหย่ากันไม่ได้
‎พี่ก็รู้นี่
‎ว่าโอมินจองชอบ ‎คังฮวากับซออูมากแค่ไหน
‎คังฮวาเองก็ขาดโอมินจองไม่ได้นะพี่
‎ซออู
‎สวยจัง
‎สวยมาก
‎แม่ดูเจ็บเหรอจ๊ะ
‎ขอบใจนะ
‎ฉันจะไปคุยเอง
‎เธอรอไปก่อน
‎- มาเล่นกันเถอะ ‎- มานี่เร็ว
‎ซออู
‎- คุณครูคะ ‎- คะ
‎วันนี้ซออูมายังไงคะ
‎ใครมาส่งเหรอคะ
‎คะ
‎แม่ซออูเพิ่งมาส่งสักพักเองค่ะ
‎ซออู
‎เกิดอะไรขึ้น
‎เป็นอะไรไหมจ๊ะ
‎- ซออู ‎- ซออู เป็นอะไรไป
‎- ตายแล้ว ‎- เกิดอะไรขึ้นคะ
‎เร็วเข้า
‎รีบพาไปโรงพยาบาล ‎แล้วโทรหาคุณแม่เร็ว
‎- พาไปโรงพยาบาล ‎- ฉันพาไปเองค่ะ ฉันแบกเอง
‎ซออู
‎เร็วค่ะ
‎ระวังนะคะ ระวัง
‎คุณหมอคะ คุณหมอ
‎ทางนี้เลยครับ
‎ทำยังไงดี
‎ซออู
‎เป็นยังไงบ้างคะ ‎ซออูเป็นอะไรคะ คุณหมอ
‎ลำไส้อักเสบเฉียบพลันครับ ‎ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว ไม่ต้องกังวลนะ
‎คุณแม่มาแล้วค่ะ
‎ซออูเป็นอะไรไหมคะ
‎ค่ะ ลำไส้อักเสบน่ะค่ะ
‎อ๋อ
‎คุณแม่คะ
‎โอมินจอง
‎อย่าไปเลยนะ
‎งั้น...
‎จะให้ฉันทำยังไงล่ะคะ
‎พี่มาแล้วนี่คะ
‎แม่แท้ๆ ของซออูอยู่ตรงนี้แล้ว
‎จะให้ฉัน
‎ทำยังไงคะ
‎ฉันต้องไปแล้ว
‎ฉันต้องไปแล้วค่ะ
‎ซออูกับคังฮวา
‎ต้องการคุณนะ
‎อย่าไปเลยนะคะ
‎อยู่ดีๆ มาทำอะไรที่นี่เหรอ
‎มีเรื่องที่ต้องมาดูให้รู้น่ะครับ
‎อะไรล่ะ
‎เป็นกังวลขึ้นมาเหรอ
‎ผม...
‎กลัวว่าทุกอย่างจะหายไป
‎กลัวยูรี
‎จะ...
‎จากไปอีก
‎คังฮวา
‎ตั้งแต่ยูรีกลับมา
‎ฉันก็ฝันเหมือนเดิมทุกวัน
‎ในฝัน ยูรีมา
‎บอกลาแล้วก็จากไป
‎พอตื่นขึ้นมาเห็นยูรี ‎หลับอยู่ในอ้อมแขน
‎ฉันก็โล่งใจ
‎"ลูกไม่ได้ไปไหน
‎ลูกยังอยู่ตรงนี้"
‎แต่ก็แปลกนะ
‎ฉันยังฝันแบบนั้นอยู่ทุกวัน
‎แล้วความคิดนี้ก็แวบเข้ามาในหัว
‎หรือว่าลูกสาวที่อยู่ที่นี่ตอนนี้
‎จะกลับมาเพื่อบอกลากันนะ
‎ที่มาพร่ำบอกลาในฝันทุกวัน
‎เพื่อให้ฉันเตรียมใจ
‎รับการบอกลาจริงๆ หรือเปล่า
‎แล้วก็เลยคิดว่า
‎ถ้าเป็นแบบนั้นจริง
‎ถ้าวันนั้นมาถึง
‎ฉันจะส่ง
‎ลูกสาวฉันด้วยรอยยิ้ม
‎คังฮวา
‎ฉันไม่อยากทิ้งให้นาย ‎ต้องโทษตัวเองอีก
‎ขอโทษนะ
‎ฉันขอโทษ
‎ฉันขอโทษทุกอย่างเลย
‎อย่าโทษตัวเองเลย
‎ไม่ใช่ความผิดของนายนะ
‎ไปเหรอคะ
‎จะไปไหนคะ
‎ฉันไม่ได้ฟื้นจากความตายหรอก
‎แต่กลับมาแป๊บเดียวน่ะ
‎แค่ 49 วัน
‎ก็เลยขอให้คังฮวาไม่บอกคุณมินจอง
‎เพราะยังไง
‎ฉันก็ต้องไปอยู่ดี
‎เดี๋ยวนะคะ
‎กลับมา
‎แค่แป๊บเดียว
‎ก็แปลว่า...
‎จะตายอีกเหรอคะ
‎แล้วพี่เขารู้ไหมคะ
‎ว่าต้องจากไปอีก
‎ฉันไม่รู้ว่าคังฮวาพูดอะไรไปบ้าง
‎แต่เขาไม่ได้ตั้งใจหรอก
‎เขารู้สึกผิดต่อฉันน่ะค่ะ
‎เพราะเขาโทษตัวเอง
‎ที่ฉันตายเมื่อห้าปีก่อน
‎เขาน่ะ
‎ชอบคุณมินจองมากเลยนะ
‎คนอื่นอาจจะไม่รู้
‎แม้แต่โชคังฮวาเองก็อาจจะไม่รู้ตัว
‎แต่ฉันรู้ดี
‎ไม่เกลียดฉันเหรอคะ
‎ทำไมถึงไม่เกลียดฉันล่ะคะ
‎ถ้าเปลี่ยนเป็นฉันคงเกลียดน่าดู
‎ทำไม...
‎ฉัน...
‎ทิ้งแผลไว้ให้โชคังฮวา เปลี่ยนเขา ‎เป็นกระบองเพชรหนามแหลมคม
‎แต่โอมินจองก็โอบกอดเขาไว้ ‎โดยไม่รู้ว่าจะโดนทิ่มจนเลือดออก
‎แล้วก็
‎คุณยังเป็นโอมินจอง ‎ที่ซออูชอบที่สุดในโลกด้วย
‎ฉันโล่งใจมากเลยนะ
‎"ขอบคุณที่เธอเป็นแม่ของซออู"
‎ฉันคิดแบบนั้นทุกวันเลย
‎แล้วจะเกลียดคุณทำไม
‎พี่แค่...
‎อยู่ต่อไม่ได้เหรอคะ
‎ไม่มีทางให้อยู่ต่อได้เลยเหรอคะ
‎ไม่มีค่ะ
‎ซออูไม่สบาย เรากำลัง ‎พาน้องไปโรงพยาบาลค่ะ
‎ถ้าเห็นแล้วช่วยโทรกลับด้วยนะคะ
‎ขอบคุณนะ
‎ตลอดเวลาที่อยู่กับพี่
‎รู้ไหมคะว่าพี่พูดอะไรบ่อยที่สุด
‎"ขอโทษ
‎ขอบคุณ
‎ไม่เป็นไร"
‎เวลาฉันหวีผมซออูสวยๆ พี่ก็ขอบคุณ
‎เวลาฉันพาซออูเข้านอน พี่ก็ขอบคุณ
‎ฉันทำ
‎เพราะมันเป็นเรื่องปกติ ‎ที่คนเป็นแม่ทำกัน
‎แต่พี่ก็คอยขอบคุณฉัน
‎เหมือนฉันเป็นคนแปลกหน้า
‎ก่อนหน้านี้
‎ฉันคิดจะฟ้องหย่าค่ะ
‎เพราะพี่ดีเกินไป
‎แล้วก็ใส่ใจเกินไปด้วยค่ะ
‎ฉันไม่อยากเสียใจอีก
‎"ฉันน่าจะดีกับเธอมากกว่านี้
‎ฉันน่าจะทำตามที่เธอขอ
‎ฉันน่าจะ
‎อดกลั้นมากกว่านี้"
‎ฉันไม่อยากเสียใจแบบนั้นอีก
‎เหมือนที่รู้สึกกับยูรี
‎เปิดใจสักที
‎ทำไมเราถึงมาคุยเรื่องนี้กัน ‎ตอนนี้ล่ะคะ
‎หลังจากที่เราวุ่นวาย
‎สะบักสะบอมกันอยู่นานเลย
‎ชายูรี
‎พี่คนนั้นน่ะ
‎ส่งเธอดีๆ นะคะ
‎ตั้งใจส่งเธอให้ดีที่สุด
‎อย่าเสียใจทีหลัง
‎แล้วค่อยมาคุย
‎เรื่องหย่ากันหลังจากนั้น
‎เห็นมาสวดมนต์ทุกวันไม่เคยขาด
‎ก็นึกว่ามาขอให้ลูกไปสู่ภพภูมิที่ดี
‎แต่ที่จริงเพราะแบบนี้นี่เอง
‎ขอเจอแค่สักครั้ง
‎เพราะคิดถึงลูกมาก
‎ตายจริงๆ
‎ทำอะไรน่ะ
‎ดูหน้าแม่ให้ชัดๆ ไง
‎ตายแล้ว เล่นเป็นเด็กเลย ‎เป็นเด็กน้อยเหรอ
‎หนูก็เป็นลูกแม่นี่ไง ‎จะให้เป็นเด็กที่ไหนล่ะ
‎ขอพับผ้าให้เสร็จก่อน
‎แม่มีของจะให้
‎แม่
‎ดูอะไรอยู่ รีบกินสิ
‎เอ้า
‎นี่เป็นสาหร่ายธรรมชาติก็เลยนุ่มมาก
‎ซดกินเลยนะ
‎แม่ก็กินด้วยสิ
‎เอางั้นเหรอ
‎กินสิ
‎อร่อยจัง
‎อร่อยใช่ไหม
‎อือ
‎แม่น่ะ
‎เตรียมไว้ตอนที่แกคลอดลูก
‎ซื้อสาหร่ายไว้ซะเยอะเลย
‎ในอ่างล้างจานเต็มไปด้วย ‎สาหร่ายทั้งนั้น
‎แต่เพิ่งจะได้เอามาให้กินตอนนี้
‎อร่อยมากจริงๆ
‎ยูรี
‎แม่ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
‎อือ
‎ลูกแม่
‎อยู่ข้างแม่...
‎มาตลอดเลยเหรอ
‎ใช่ไหม
‎ใช่หรือเปล่า
‎แม่
‎จริงด้วย
‎ใช่จริงๆ ด้วย
‎ของของซออูน่ะ
‎นึกว่าแกเอาไปเก็บเพราะคิดถึงซออู
‎แต่เก็บเพราะแม่ใช่ไหม
‎แบบนี้เองสินะ
‎ลูกแม่อยู่ข้างๆ มาตลอด
‎แม่ช่างไม่รู้อะไรเอาซะเลย
‎แม่ขอโทษนะที่ทำให้ต้องเจ็บปวด
‎ลูกแม่คงปวดใจน่าดู
‎อย่าร้องเลยค่ะ
‎แม่อย่าร้องไห้สิ
‎ไม่เป็นไรนะ แม่
‎คิดถึงหนูมากเลยใช่ไหม
‎อือ
‎แม่แค่อยากเจอแกอีกสักครั้ง
‎แม่...
‎มีเรื่องที่อยากจะบอกแกให้ได้
‎ขอโทษนะ ลูกแม่
‎ขอโทษเรื่องอะไร
‎แม่จะขอโทษทำไม
‎ลูกสาวแม่ที่แค่โดนมีดบาด
‎ก็เจ็บจนร้องไห้
‎อยู่บนพื้นเย็นๆ นั่น ‎จะทรมานแค่ไหนกันนะ
‎จะกลัวอยู่คนเดียวมากแค่ไหนกัน
‎ใจแม่สลายจนแทบไม่อยากมีชีวิต
‎แม่ขอโทษที่ไม่ได้อยู่ด้วยตอนนั้น
‎ขอโทษนะที่ต้องปล่อยลูกไว้คนเดียว
‎หนูไม่กลัวเลย
‎หนูเข้มแข็งจนถึงวินาทีสุดท้าย
‎หนูไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
‎หนูอยู่กับซออูไงแม่
‎หนูก็เลยเข้มแข็ง
‎ไม่กลัวเลยสักนิด
‎แม่
‎แม่ครับ แม่
‎ลูกชายเธอมาอีกแล้ว
‎แม่
‎เมาทีไรก็มาทุกที
‎ช่วงนี้มาบ่อยด้วย
‎สงสัยจะมีเรื่องให้ดื่มเยอะ
‎หาเลี้ยงปากท้องนี่มันไม่ง่ายเลยนะ
‎ไม่ว่าจะแก่ตัวลงเท่าไร
‎ก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงแม่
‎พออายุเท่านั้น
‎ก็ไม่รู้จะไปร้องไห้ให้หนำใจที่ไหน
‎นั่นแหละคือช่วงอายุ
‎ที่เราจะคิดถึงแม่ที่สุด
‎ฉันก็คิดถึงแม่เหมือนกัน
‎แม่
‎ตายจริง ลูกแม่
‎ไม่เป็นไรนะ
‎ไม่เป็นไร
‎นั่นล่ะ
‎ไม่เป็นไร
‎ไม่เป็นไรนะลูก
‎แม่...
‎ไม่เป็นไรนะ
‎ไม่เป็นไร
‎ลูกแม่
‎โถ ลูกแม่
‎ไม่มีทางแล้ว
‎จริงๆ เหรอ
‎อือ
‎ไม่มี
‎เธอ...
‎อยากไปจริงๆ เหรอ
‎อือ
‎ถ้าฉันรู้เร็วกว่านี้สักหน่อย
‎ฉันคงให้เธอ
‎ได้เจอซออูบ่อยกว่านี้
‎ฉันมันโง่
‎ไม่เลย
‎ฉันเคยเป็นผีนะ
‎เพราะงั้นกลับมา ‎ก็มีช่วงเวลาที่วิเศษมากเลยล่ะ
‎ฉันได้แตะตัวซออู
‎ได้กอดนายตอนนายเจ็บปวด
‎สำหรับฉัน
‎มันเป็นของขวัญนะ
‎ฉันจะปล่อยเธอไปอีกได้ยังไง
‎ขอโทษนะ คังฮวา
‎เรื่องเมื่อห้าปีก่อน
‎แล้วก็ตอนนี้
‎ที่ทิ้งนายไว้น่ะ
‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎ฉันสิต้องขอโทษ
‎ฉันขอโทษทุกอย่างเลย
‎จะขอโทษทำไม
‎ในเมื่อนายให้ฉันมาตั้งเยอะ
‎ตอนที่เรายังมีกันและกัน
‎ขอบคุณนะที่รักฉันมากมาตลอด
‎เท่านั้นก็มากพอแล้วล่ะ
‎ซออู
‎คุณน้าคนสวย
‎จริงๆ แล้ว
‎คือแม่ที่ให้กำเนิด
‎ซออูนะ
‎แม่เขา
‎สงสัยจะรักซออูมากแน่เลย
‎ไม่สิ
‎รักมากที่สุดเลยล่ะ
‎สักวัน
‎ลูกจะ...
‎ยกโทษให้พ่อได้ไหม
‎(สิ่งที่อยากทำ)
‎(1. รักษาสัญญาที่ให้ไว้กับเพื่อน)
‎ไหนบอกว่าถ้าขอก็จะช่วย
‎แต่ก็ไม่เคยโผล่มาเลย
‎แล้วทีนี้จะขึ้นไปแล้วเนี่ยนะ
‎ยายก็รู้นี่คะว่าหนูยุ่งมากเลย
‎ตอนนี้ก็มาแล้วนี่ไง
‎ทุกคนอยากกินหมูสามชั้นย่างนี่นา
‎ว่าแต่นี่มันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ
‎เอ่อ คุณโอเคไหมคะ
‎ค่ะ สบายดีค่ะ
‎นี่
‎เร็วสิ
‎- เร็วเข้า ‎- เข้าใจแล้วๆ
‎จะเป็นลมแล้ว
‎รอแป๊บนะ
‎แต่นแต๊น
‎(ผีซองมีจา)
‎(ผีจางกวีซุน)
‎(ผีพัคฮเยจิน)
‎ค่อยๆ กินกันสิ
‎- อร่อยจัง ‎- ท้องอืดไปเป็นปีได้เลยนะ
‎อยากได้แค่นี้จริงๆ เหรอ
‎ก็ไม่รู้จะขออะไรแล้ว
‎ฉันไม่อยากให้ลูกรู้ ‎ว่าฉันยังเป็นผีอยู่
‎เดี๋ยวเราก็ขึ้นไปกันหมดแล้วล่ะ
‎ขอบคุณนะ ทุกคน ‎ที่อยู่เป็นเพื่อนผีกันมาตลอดห้าปี
‎ไม่มีกฎห้ามว่าตายแล้วตายเลยซะหน่อย
‎ต่อให้ตายไปแล้ว
‎ก็ต้องสานสัมพันธ์แล้วอยู่ต่อไป
‎และแม้แต่ผีเอง
‎ก็ยังต้องบอกลาเลยนะ
‎ไม่ว่าจะอยู่หรือตาย ‎ชีวิตก็เป็นเรื่องของการจากลา
‎เราเองก็ต้องบอกลา
‎เพื่อพบเจอกันใหม่อีกครั้ง
‎ถูกต้อง
‎ชาติหน้าเราเกิดใหม่เป็นคน ‎แล้วมาเจอกันอีกนะคะ
‎นั่นสิ
‎ต้องเจอกันให้ได้เลย
‎- เอาล่ะ ‎- มา
‎- ชนแก้ว ‎- ชนแก้ว
‎(2. ตอบแทนบุญคุณ)
‎คือเขาเป็นลูกเพื่อนที่รู้จักน่ะ
‎เขาไม่มีโอกาสได้กินอาหารที่บ้าน
‎แล้วหนูก็ติดหนี้เขาอยู่
‎ครับ เธอติดหนี้ผมก็จริง แต่...
‎รู้จักครอบครัวผมด้วยเหรอ
‎นายอาจจะไม่รู้
‎แต่ฉันรู้จักดีเลย
‎งั้นก็ตามสบายแล้วกินเยอะๆ ‎แค่นี้บ้านเราถือว่าเล็กน้อยมาก
‎จะทานให้อร่อยเลยครับ
‎(3. ใช้ชีวิตให้สนุกเหมือนแม่คนอื่น)
‎ซออู ลองนี่สิ
‎อร่อยไหมจ๊ะ
‎- นั่นสุดยอดเลยเนอะ ‎- ทำอันนี้เหรอ
‎- ผมสนุกครับ ‎- ฮาจุนสนุกเหรอ
‎โห ฮาจุนสนุกมากเลย
‎ตายจริง
‎โธ่เอ๊ย
‎(4. บอกลาครอบครัว)
‎- ดีจังเลย ‎- ลองนี่สิพ่อ
‎หือ
‎- อะไรน่ะ ‎- หมู
‎- อร่อยจัง ‎- ใช่ไหม
‎ซออู คุณยายเหนื่อยแล้วลูก
‎ซออู
‎- มากินเร็ว ‎- มาๆ
‎- เก่งจริงๆ ‎- เก่งมาก
‎- ตายแล้ว ‎- ซออู
‎- มานี่เร็ว ‎- มาหาน้าเร็ว ซออู
‎ตายแล้ว
‎- อยู่ตรงกลางเลย ‎- น้าก็อยากอยู่กับซออูนะ
‎หลานยาย
‎อุ่นจัง
‎(5. บอกลาคนของฉัน)
‎ซออู ฮาจุน ชอบไหมลูก
‎- ครับ ‎- ค่ะ
‎ซออู เรากำลังจะไปไหนกันเอ่ย
‎- ตั้งแคมป์ ‎- ตั้งแคมป์
‎- ถูกต้อง ‎- ไปกันเลย
‎- ตั้งแคมป์กัน ไปเลย ‎- ไปเลย
‎นี่ เปิดเพลงฟังหน่อยสิ
‎เพลงอะไรล่ะ ขับไปเฉยๆ เถอะ
‎ขับไปเทียบคันโน้นหน่อย
‎- ทำไม ‎- ก็ฉันคิดถึงยูรี ขับไป
‎ไอ้นี่
‎นี่ กดกระจกลง
‎กดกระจกลง
‎ยูรี
‎ยูรี ฉันเบื่อ
‎- ฉันอยากไปอยู่คันนั้นด้วย ‎- ยูรี เอากระจกขึ้น
‎- พ่อนี่นา ‎- ฉันนั่งระหว่าง...
‎อย่าไป
‎อะไรของหมอนั่น
‎เบื่อตายแล้วสิท่า
‎อย่าไป
‎ยูรี
‎เนื้อ รอบนี้ฉันซื้อเนื้อ ‎มาเยอะมากเลยนะ
‎มา
‎นั่นแหละ
‎วิ่งเลย
‎ส่ง
‎- วิ่งเข้าๆ ‎- ฮาจุนส่งให้พ่อเลย
‎เก่งนะเนี่ย ฮาจุน บอล
‎บอลๆ มาดูกันว่าใครเตะบอลเก่งกว่า
‎พ่อเตะบอลโดนลูกสาวซะงั้นเลย
‎ซออู โอเคไหมลูก
‎ตื่นเต้นกันมากเลยนะเนี่ย
‎อะไรเหรอ
‎คุณมินจอง
‎แวะมาที่ร้าน
‎แล้วก็ทิ้งไว้ให้เธอ
‎ถึงกับขอร้องฉันด้วยนะ
‎ขออะไรเหรอ
‎ขอให้ฉันส่งเธอให้ดี...
‎พร้อมโชคังฮวา
‎เธอจะสบายใจถ้าเป็นแบบนั้น
‎แสนดีเกินไปจริงๆ โอมินจอง
‎แล้วเธอ...
‎จะหย่ากับเขาไหม
‎จะไปรู้ได้ยังไง
‎ก็บอกแล้วไง ไม่ใช่ความผิดเธอ
‎สองคนนั้นไปกันไม่ค่อยรอดอยู่แล้ว
‎คิดมากแล้วก็ใส่ใจเกินไปทั้งคู่
‎เพราะรู้สึกว่าอีกฝ่ายน่าสงสาร ‎แต่กลายเป็นยิ่งห่างกันออกไป
‎แบบนี้ใช้ได้ที่ไหน
‎แต่ก็น่าจะดีขึ้นแล้วแหละ
‎เพราะต่างคนต่างรู้ปัญหาแล้ว
‎ตัวเองยังมีห่วงไม่พออีกเหรอ
‎ยิ้มสิ
‎บอกให้ยิ้มไง
‎นะ ยิ้มสิ
‎- ไม่ยิ้มเหรอ ไม่ยอมยิ้มเหรอ ‎- โอ๊ย
‎บ้าจริง
‎เก่งมาก
‎- เตะมาทางนี้ ‎- โอ้
‎ไปเลย
‎ว้าว
‎ฮาจุน วิ่งลูก วิ่ง
‎ดี เตะเลย
‎อีกครั้งนะ
‎สวัสดี
‎คุณน้าห้องครัว
‎คุณพี่เลี้ยง
‎พี่คะ
‎แม่ซออู
‎ฉันไม่มีความกล้าที่จะไปเจอพี่
‎เลยส่งจดหมายมาหาแทน
‎คิดๆ ดูแล้ว ‎ฉันไม่ได้โกรธแค่เพราะ...
‎พี่กับพี่คังฮวาโกหกฉัน
‎แต่เสียใจที่เสียเพื่อนไปด้วย
‎ขอบคุณที่เป็น
‎เพื่อนกับฉันนะคะ
‎ขอบคุณจริงๆ ค่ะ
‎เพราะว่าไม่มี
‎ครั้งต่อไปกับพี่แล้ว
‎ฉันดีใจนะคะ
‎ที่พี่เป็น
‎แม่ของซออู
‎แล้วก็ดีใจ
‎ที่เราได้เจอกัน
‎ขอให้มีช่วงเวลาดีๆ นะคะ
‎ลาก่อนค่ะ
‎เพื่อนของฉัน
‎ไม่ต้องเป็นห่วงซออูมากไปหรอกนะคะ
‎ฉันจะปกป้องลูกพี่
‎ด้วยหัวใจของฉัน
‎- รู้จักใช่ไหม ‎- รู้สิ
‎ปรบมือ
‎ฮาจุน ปรบมือ
‎ฮาจุน เต้นลูก
‎หนึ่ง สอง สาม สี่
‎- เมื่อใช้ชีวิตบนโลกนี้ไป ‎- เมื่อใช้ชีวิตบนโลกนี้ไป
‎- เธอก็จะได้พบว่า ‎- เธอก็จะได้พบว่า
‎- มีสิ่งที่ล้ำค่ากว่าเงินมากนัก ‎- มีสิ่งที่ล้ำค่ากว่าเงินมากนัก
‎- เกมแห่งความรัก ‎- เกมแห่งความรัก
‎- ก็ไม่ได้สำคัญสักเท่าไร ‎- ก็ไม่ได้สำคัญสักเท่าไร
‎- เมื่อใช้ชีวิตบนโลกนี้ไป ‎- เมื่อใช้ชีวิตบนโลกนี้ไป
‎- เธอก็จะได้พบว่า ‎- เธอก็จะได้พบว่า
‎มีความสุขสม
‎มากกว่าเสียใจ
‎ชีวิตนี้
‎- ขึ้นอยู่กับเธอจะทำอะไรยังไง ‎- ยังไง
‎คิดอะไรอยู่เหรอ
‎"ดีจังเลย"
‎คิดแบบนี้แหละ
‎ชอบไหม
‎อือ
‎ตอนฉันเป็นผี
‎ฉันเศร้ามาก ‎เพราะได้แต่เฝ้าดูอยู่คนเดียว
‎แล้วก็จากไปโดยไม่มีใครรู้
‎แต่ตอนนี้ฉันจะได้จากไป ‎พร้อมรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
‎ชอบมากเลย
‎เสียดายอะไรบ้างไหม
‎เสียดายเหรอ
‎ตอนที่ฉันยังมีชีวิตอยู่
‎ฉันพึ่งพาอะไรได้มากที่สุดรู้ไหม
‎อะไรล่ะ
‎แม่
‎แม่ฉันเอง
‎แม่น่ะจะคอยอยู่ข้างหลัง ‎สนับสนุนฉันเสมอ
‎ก็เลยทำได้ทุกอย่าง ‎ไม่เคยต้องกลัวอะไร
‎ซออูน่ะ
‎ฉันก็อยากเป็นแม่แบบนั้นให้ลูกนะ
‎คนที่ลูกจะพึ่งพาได้มากที่สุด
‎น่าเสียดายที่เป็นไม่ได้
‎ฉันส่งต่อให้นายแล้วกัน
‎นายต้องเป็นพ่อที่พึ่งพาได้แน่นอน
‎ได้สิ
‎ฉันจะเป็นให้
‎นายเสียดายอะไรมากที่สุด ‎หลังฉันตายไปเหรอ
‎ไม่ได้แก่ไปด้วยกันกับเธอมั้ง
‎เราคงได้ทะเลาะกันทุกวันแน่
‎แต่ฉันก็ยังอยากอยู่กับเธอทุกวัน
‎ฉันอยากเห็นซออูเข้ามหาวิทยาลัย
‎แต่งงาน
‎แล้วก็มีลูกมีหลาน
‎ชีวิตฉันต้องการเท่านั้นแหละ
‎แล้วพอเราแก่จนผมหงอกขาว
‎ฉันก็จะจับมือเธอไว้
‎ขอบคุณเธอที่ลำบากมาด้วยกัน
‎และบอกว่าเราใช้ชีวิตมาได้ดีมาก
‎ฉันเฝ้าฝันถึงวันนั้น
‎ตลอดเลยล่ะ
‎เป็นเรื่องที่เสียดายที่สุด
‎ฉันก็
‎อยากอยู่กับนายแบบนั้นเหมือนกัน
‎แต่...
‎เธอก็ทิ้งซออูไว้ให้ฉัน
‎ขอบคุณนะ
‎ลูกเป็นของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
‎ที่เธอให้ฉันมาเลย
‎นายน่ะ
‎ต้องใช้ชีวิตที่เหลือให้เต็มที่นะ
‎ซออูจะได้อยู่
‎อย่างมีความสุขไง
‎ได้สิ
‎ถ้าคิดถึงฉันขึ้นมา
‎ก็อย่าร้องไห้ ยิ้มเข้าไว้นะ
‎อย่าเศร้า
‎แล้วยิ้มให้ฉันที
‎ได้สิ
‎ฉันจะจดจำเธอไว้
‎ฉันจะทะนุถนอม
‎แต่ช่วงเวลาที่มีความสุข
‎ฉันจะทำแบบนั้นแหละ
‎ขอบคุณนะ
‎ซออู
‎ซออูคนสวยของแม่
‎ร่าเริงไว้นะลูก
‎ยิ้มเข้าไว้
‎แล้วก็ชาติหน้า
‎ต้องเกิดมา
‎เจอแม่อีกนะ
‎เข้าใจไหม
‎บ๊ายบาย แม่จ๋า
‎คุณมีดงคนดี
‎ขอบคุณนะ
‎ช่างเถอะ
‎น่าอายชะมัด
‎อะไรของฉันเนี่ย
‎ได้ไป...
‎บอกลาทุกคนแล้วใช่ไหม
‎อือ
‎นี่แหละพรของเธอ
‎ไม่ใช่ทุกคนจะได้บอกลาก่อนตายนะ
‎เบื้องบนต้องชอบเธอมากแน่เลย
‎ไม่ใช่คุณหรอกเหรอ ‎ที่บอกว่าเป็นบทลงโทษ
‎จะขึ้นไปอยู่แล้ว
‎อย่ามัวตีกันอยู่เลย
‎ตามนั้นค่ะ
‎ตอนนี้ก็บอกลา
‎ตัวเธอเองได้แล้ว
‎ถึงจะไม่ใช่ร่างที่สมบูรณ์
‎ก็ควรบอกลานะ
‎ชายูรี
‎ลาก่อน
‎ไปแล้วนะ
‎คังฮวา
‎ซออู
‎เมื่อขึ้นสวรรค์ไป ‎พระเจ้าจะถามคำถามสองข้อ
‎ถ้าตอบ "ใช่" ทั้งสองคำถาม
‎ชาติหน้าก็จะได้เกิดใหม่เป็นมนุษย์
‎คำถามหนึ่งก็คือ ‎"มีความสุขกับชีวิตที่ผ่านมาไหม"
‎และอีกคำถามก็คือ
‎"คนอื่นมีความสุข ‎เพราะเราด้วยหรือเปล่า"
‎ชาติหน้า พวกเราก็
‎ต้องเกิดใหม่แล้วมาเจอกันอีกนะ
‎(รักลูกเสมอ)
‎ลูกจ๋า จำได้ไหม
‎ว่าแม่เคยอยู่กับลูกด้วยนะ
‎(กลีบดอกร่วงหล่น แต่ดอกไม้ยืนยง)
‎- ซออู ‎- โชซออู
‎แม่คะ พ่อคะ
‎(สคริปต์ โชซออู ภาพยนตร์ศึกษา)
‎พ่อไม่มีผ่าตัดเหรอวันนี้
‎ไม่นะ
‎มาแปลกนะเนี่ย
‎วันๆ พ่อไม่เคยออกจากห้องผ่าตัดเลย
‎พ่อเขารีบมาดูดอกพ็อดกตกับลูก ‎ก่อนที่มันจะร่วงหมด
‎จริงเหรอ
‎โห
‎กลีบดอกร่วงหล่น แต่ดอกไม้ยืนยง
‎ส่วนกลิ่นที่ยังหลงเหลืออยู่บนโลกนี้
‎ฝังลึกลงไป
‎ในความทรงจำของเรา
‎(ตอนอวสาน ‎กลีบดอกร่วงหล่น แต่ดอกไม้ยืนยง)
‎คำบรรยายโดย: พิมผกา สนศรี