‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎วันที่ 19 ธันวาคม
‎เจ้าหัวไชเท้าที่แม่อยากเจอ
‎หัวไชเท้าเตะอีกแล้วเหรอ
‎ดูจากที่ลูกเตะเก่ง ‎วันละสิบๆ รอบแบบนี้
‎สงสัยลูกจะเกิดมาเป็นนักฟุตบอลแน่เลย
‎แต่เป็นนักกีฬามันเหนื่อยนะ
‎ไม่สิ ถ้าลูกอยากเป็นก็เป็นเลย
‎เจ้าหัวไชเท้าที่โตมาอย่างดี ‎จนครบสิบเดือน
‎พอหัวไชเท้าของแม่ลืมตาดูโลก
‎แม่จะให้ลูกทุกอย่างเลย
‎อยากทำอะไร อยากเป็นอะไร
‎แม่จะให้ลูกได้เป็นดังฝัน
‎ไว้เจอกันนะ ลูกแม่
‎เพราะวันที่จะได้เจอลูก ‎ใกล้เข้ามาแล้ว
‎แม่เลยตั้งตารอพรุ่งนี้ ‎มากกว่าวันนี้อีก
‎(ตอน 15 พรุ่งนี้ของชีวิตฉัน)
‎ว่าไงนะ
‎ฉัน...
‎มีชีวิตต่อไปไม่ได้เหรอ
‎ฉันอยากมีชีวิต ‎ฉันอยากมีชีวิต คุณมีดง
‎ฉันทำอะไรผิดขนาดนั้นเลยเหรอ
‎ทำไมทุกอย่างถึงเป็นความผิดฉัน
‎ฉันเคยอยากมีชีวิต
‎ตอนนี้ก็ยังอยากอยู่
‎ซออู แม่ พ่อ ‎ฉันอยากเห็นทุกคนไปอีกนานๆ
‎ว่าไงนะ
‎ยูรี...
‎จะตายเหรอ
‎ทำไมยูรีถึงจะตาย
‎ยูรีจะตายอีกทำไม
‎พี่
‎โชคังฮวา เดี๋ยวก่อนนะ
‎พี่ นี่มันอะไรกัน หมายความว่ายังไง
‎ยูรี...
‎ไม่ได้ฟื้นกลับมามีชีวิตเฉยๆ เหรอ
‎บอกมาสิ
‎บอกทุกอย่างที่พี่รู้มาให้หมด
‎ได้
‎ยูรี...
‎หลังจากครบ 49 วันก็จะตายอีก
‎และนั่นก็เหลืออีกไม่กี่วัน
‎ทำไม
‎ทำไมยูรีถึงจะตายอีก
‎ทำไมยูรีถึงต้องตาย
‎ตลอด 49 วันนั้น
‎เบื้องบนส่งมาให้กลับไปที่เดิม
‎ถึงจะมีชีวิตต่อได้
‎"ที่เดิม" เหรอ
‎ที่ที่เคยเป็นภรรยาของโชคังฮวา
‎ที่ที่เคยเป็น...
‎แม่ของซออู
‎ต้องกลับไปที่เดิมถึงจะอยู่ต่อได้
‎แต่ยูรีบอกจะไม่กลับ
‎เธอบอกว่ารู้สึกผิดต่อนาย ‎และคุณมินจองก็เลยจะไม่กลับ
‎เพราะว่ายังไงตัวเองก็ตายไปแล้ว
‎ก็เลย...
‎จะยอมจากไปเฉยๆ
‎แล้วทำไมเพิ่งมาบอกเอาป่านนี้
‎ทำไมเพิ่งมาบอกเอาป่านนี้ ทำไม
‎หรือว่า...
‎รางวัลพักร้อน
‎ได้พักร้อน 49 วัน
‎ไม่สิ แค่ 49 วันเท่านั้น ‎ปล่อยฉันไว้คนเดียวแค่ 49 วันก็พอ
‎ฉันไม่ได้มาเพื่อทำลายชีวิตนายนะ
‎ขอโทษนะ
‎ฉันไม่ควรกลับมาเลย ขอโทษนะ
‎ยูรี
‎อยากมีชีวิตงั้นเหรอ
‎ฉันบอกแล้วไงว่าจะเป็นแบบนี้
‎ต่อให้เป็นผี ‎ที่ปล่อยวางได้แค่ไหนก็ตาม
‎พอรู้ว่ากลับไปเป็นแบบเดิมได้ ‎จะไม่ให้โลภได้ยังไง
‎งั้นตอนนี้ ‎ฉันก็ไปหาลูกยัยนี่ได้แล้วใช่ไหม
‎ทำไม...
‎ทำไมถึงทำกับฉันแบบนี้
‎- โชคังฮวา ‎- เธอคิด...
‎จะทิ้ง 49 วันไปแบบนี้
‎แล้วก็ตายไปเฉยๆ อีกงั้นเหรอ
‎นายรู้ได้ยังไง
‎งั้นก็จริงสินะ
‎ตอนที่ฉันคิดถึงเธอ
‎ตรงนี้มันเจ็บเหลือเกิน
‎เจ็บจนแทบอยากควักหัวใจออกมา ‎แต่ตอนนั้นเธอก็ไม่อยู่
‎แค่ครั้งเดียว
‎ตอนที่คิดว่าขอโอกาสแค่ครั้งเดียว ‎ขอแค่ได้สัมผัสเธออีกครั้ง
‎ให้ทำอะไรฉันก็ยอม ‎ตอนนั้นเธอก็ไม่ตอบ
‎แล้วจู่ๆ เธอก็มา พอถึงตอนนี้ก็จะ...
‎ก็จะตายอีกงั้นเหรอ
‎ถ้าเธอไปแบบนั้น แล้วฉัน...
‎ฉันจะอยู่ยังไง
‎ตัดสินใจทุกอย่างเองคนเดียว ‎จะไปก็ไปคนเดียว แล้วฉันล่ะ
‎ฉันที่ต้องเสียเธอไปถึงสองครั้ง
‎แล้วฉันจะอยู่ยังไง
‎เธอน่าจะบอกฉันสิ
‎"ฉันไม่มีเวลาแล้ว ‎ทำไมถึงแต่งงานใหม่
‎ฉันมาทวงที่ของฉันคืน เอาคืนมาซะ" ‎ทำไมไม่บอกกันล่ะ ทำไม
‎ปล่อยให้ฉันเป็นคนโง่ไม่รู้อะไร
‎แล้วต้องเสียเธอไปอีกงั้นเหรอ
‎อยากให้เป็นแบบนั้นหรือไง
‎เธอน่าจะบอกฉันสิ ยูรี
‎ฉันจะบอกได้ยังไงล่ะ
‎ก็ที่ของฉันมันไม่อยู่แล้วนี่
‎เพราะแบบนี้ ‎นายถึงน่าจะใช้ชีวิตให้ดีไง
‎ถ้านายมีชีวิตที่ดี ‎ก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้
‎ฉันไม่อยากเห็นนายใช้ชีวิตแบบคนบ้า
‎พอนายแต่งงานใหม่ ฉันก็ว่าจะไปเกิด
‎ฉันตั้งใจทิ้งเรื่องค้างคา ‎ในชาตินี้ให้หมด
‎แล้วก็ขึ้นไปเกิดใหม่
‎แต่ว่านายไม่ยอมปล่อยฉันไป
‎ยึดติดแต่กับฉัน แล้วก็ไม่มีความสุข
‎ฉันรู้สึกผิดจนไปเกิดไม่ได้
‎เพราะนายนั่นแหละไม่เลิกยึดติด
‎นายทำให้ฉันไปไหนไม่ได้
‎ใช่
‎ฉันยึดติดแต่กับเธอ
‎ฉันจงใจยึดติดกับเธอ
‎พอทนไปวันหนึ่ง
‎ก็อยู่ได้หนึ่งวัน
‎และพอทนได้อีกวัน
‎ก็อยู่ต่อไปได้อีก
‎ฉันก็เกลียดตัวเองเหมือนกัน
‎รู้สึกผิดเหมือนกัน
‎แต่พอเธอกลับมามีชีวิต
‎ฉันก็รู้สึกผิดอยู่ดี
‎ถ้าเธอกลับมาที่เดิมของเธอได้
‎เธอจะอยู่ต่อได้ใช่ไหม
‎เธอจะอยู่ต่อได้จริงๆ ใช่ไหม
‎ถ้าฉันอยู่ต่อแล้วนายจะทำยังไง
‎คนของนายจะทำยังไง
‎จะปล่อยเธอไปเหรอ
‎บอกมาว่าอยู่ต่อได้หรือไม่ได้ก็พอ
‎เธอจะ...
‎อยู่ต่อได้จริงๆ ใช่ไหม
‎ถ้างั้นก็อยู่ต่อเถอะ
‎จะตายไปทำไม
‎คุณแม่ สวัสดีค่ะ
‎(ชามูพุง จอนอึนซุก ชายูรี ชายอนจี)
‎ไม่เป็นไร แม่ไม่ได้ร้องไห้
‎ไม่เป็นไรนะ
‎(ซอบงยอน)
‎ดูหน้าพ่อกับแม่แล้ว ‎ผมไม่น่าเกิดมาหน้าตาแบบนี้นะ
‎(จางแดชุน ซอบงยอน)
‎ดอพเพลเกงเกอร์ป้าเลือดกำเดาชัดๆ
‎เหมือนกันจริงๆ
‎ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นป้าเขาเลยแฮะ
‎พ่อกับแม่ถูกส่งไปเกิด ‎ทั้งๆ ที่ยังไม่อยาก
‎จะรู้บ้างไหมเนี่ย โถ
‎วิ่งๆ
‎ไปเร็ว
‎พวกแก
‎คิดว่าซ่อนแล้ว
‎ฉันจะไม่เอาตัวไปเหรอ
‎(จางแดชุน ซอบงยอน)
‎ถ้าไม่อยากโดนจับไปเหมือนพวกนี้ ‎ก็ขึ้นไปดีๆ เถอะนะ
‎จับได้แล้ว
‎เธอคือเบอร์หนึ่งในรายชื่อฉันเลยนะ
‎แต่ระหว่างที่ฉันจับ ‎พวกผีร้ายส่งขึ้นไป
‎เธอก็มีเวลาเยอะเลยนี่
‎เฮ้ย
‎- อะไรของแก ‎- อะไรเนี่ย ปล่อยนะ
‎แกบอกว่าพ่อกับแม่ฉันเป็นผีร้ายเหรอ
‎กล้าดียังไงมาว่าพ่อแม่ฉันเป็นผีร้าย
‎แล้วนี่อะไร ถือไม้บ้าอะไรอยู่ได้
‎- อยากเจอดีใช่ไหม ‎- เดี๋ยว...
‎เดี๋ยวก่อน ปล่อยก่อน
‎เดี๋ยวก่อนครับ เดี๋ยว
‎อะไรๆ
‎มาทำบ้าอะไรที่เก็บอัฐิฮะ
‎เดี๋ยวก่อนครับ ผมขอ...
‎คุณคะ
‎คะ
‎ฉันเหรอคะ
‎คราวก่อนฉันเสียมารยาทไปหน่อยน่ะค่ะ
‎เพราะร่างทรงคนนั้น ‎พูดเรื่องเหลือเชื่อ ก็เลย...
‎ไม่หรอกค่ะ ฉันเองก็พูดไปโดยไม่คิด
‎ว่าแต่...
‎รู้จักกับยูรีตั้งแต่ตอนไหนคะ ‎ที่ว่าเป็นเพื่อนกัน
‎ชายูรีเหรอ
‎ไม่แน่ใจค่ะ น่าจะสักห้าหกปีได้
‎- ห้าหกปีเหรอ ‎- ค่ะ
‎งั้นก่อนเกิดเรื่อง
‎คุณก็รู้เรื่องยูรีหมดเลยน่ะสิ
‎ก็ใช่ค่ะ
‎แต่ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ‎ว่ามันเป็นแบบนี้ได้ยังไง
‎งั้นเหรอคะ
‎ยังไงก็ขอโทษด้วยนะคะ ‎ที่โมโหคุณคราวก่อน
‎- ไม่เป็นไรค่ะ ‎- งั้นไว้เจอกันใหม่นะคะ
‎ค่ะ
‎ฉันบอกมินจองไปแล้ว
‎- ว่าเธอคือชายูรี ‎- อะไรนะ
‎บอกทำไม บอกไปทำไม
‎เธอบอกไม่ได้ว่าเธอเป็นแม่ซออู ‎แล้วก็เสียใจอยู่ตลอด
‎มินจองเองก็ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร
‎ฉันทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว
‎ทำยังไงดี
‎ขอโทษนะ
‎ฉันเป็นคนบอกคังฮวาเอง
‎ฉันคิดไว้แล้ว
‎ก็มีแค่พี่ที่รู้นี่นา
‎คังฮวาว่ายังไงบ้าง
‎เขาบอกว่าให้อยู่ต่อ
‎พี่เองก็คิดเหมือนฉันใช่ไหม
‎โอมินจอง
‎จะทำยังไงดี
‎ไม่ แบบนี้แหละถูกแล้ว
‎ชีวิตเธอต้องมาก่อนสิ
‎ถ้าเธอไปแบบนั้นอีก
‎คังฮวาอยู่แบบไม่เป็นผู้เป็นคนแน่
‎ก็จริง
‎เขาคงไม่ได้แค่โทษตัวเอง
‎แต่คงจะทนอยู่ไม่ได้เลยล่ะ
‎นั่นสิ
‎โชคังฮวาเป็นแบบนั้นแน่
‎ยูรี
‎ตอนที่เธอเล่าให้ฉันฟังทั้งหมด
‎แล้วบอกว่าจะไม่กลับไปที่เดิม
‎รู้ไหมว่าใจฉันรู้สึกยังไง
‎"ตลอดเวลาห้าปี
‎ที่เธออยู่ข้างเรา ‎แต่ส่งเสียงออกมาไม่ได้
‎คงหัดยอมแพ้จนเป็นนิสัยสินะ"
‎ตอนนั้นฉันปวดใจมาก
‎ถึงจะรู้สึกผิดกับคังฮวา
‎รู้สึกผิดกับคุณมินจอง ‎แต่ก็ห้ามยอมแพ้
‎คว้ามันไว้สิ
‎นี่ชีวิตเธอนะ
‎พี่
‎ฉันไม่ได้ยอมแพ้
‎แต่ฉันยอมรับ
‎ว่าชีวิตฉันจบลงแล้ว
‎ตลอดเวลาห้าปี
‎ฉันแค่ยอมรับเท่านั้นเอง
‎ยูรี
‎เธอจะกลับไปที่เดิมของเธอใช่ไหม
‎ใช่ไหม
‎มินจอง
‎ฉันยัง...
‎จัดระเบียบความคิดไม่ได้เลยค่ะ
‎รอฉันหน่อยนะคะ
‎(คังบิน)
‎(คังบินหรือคังซังบง)
‎(คังบินถูกพบเป็นศพ)
‎ถ้าไม่ได้ฆ่าตัวตาย ‎แล้วทำไมถึงตายได้ครับ
‎ฮะ
‎เขาบอกว่าโดนเพื่อนสนิทที่สุดฆ่า
‎แล้วก็อำพรางให้ดูเหมือนฆ่าตัวตาย ‎เพื่อโยนความผิดคดีล็อกผลการแข่งขัน
‎ไอ้เวร งั้นก็ต้องจับมันสิ
‎หลังจากนั้นเขาเองก็...
‎ทรมานใจจนฆ่าตัวตาย
‎หลังจากนั้นเขาเองก็ ‎ทรมานใจจนฆ่าตัวตาย
‎เห็นว่ามีข้อความ ‎ที่เขียนสั่งเสียไว้ก่อนตายด้วยนี่
‎อันนั้น...
‎พอเรื่องล็อกผลการแข่งถูกเปิดเผย
‎ผมก็เลยถูกสั่งให้เขียนจดหมายขอโทษ
‎ที่บอกว่าจะจากไป
‎ไม่ได้จะตาย แต่จะลาออก
‎ผมเหนื่อยมากก็เลยตั้งใจจะลาออก
‎แต่จังหวะมันดันตรงกันพอดี
‎แค่จดหมายขอโทษ ‎เรื่องล็อกผลการแข่งขันน่ะ
‎เขียนๆ อยู่แล้วก็ดันมาตาย
‎ผมไม่ต้องการอย่างอื่นเลย
‎แม่ผม
‎ช่วยไปบอกแม่ผมหน่อย
‎ว่าผมไม่ได้ตายเพราะแม่
‎- แม่เหรอ ‎- แม่เขาเหรอ
‎แม่ทำไม
‎แม่ผม
‎คิดว่าผมตายเพราะแม่
‎(พอถามถึงครอบครัวก็ก้มหน้า ‎เสียงค่อย และท่าทีดูเปลี่ยนไป)
‎(คนไข้ดูมีความตั้งใจ ‎อยากจะคลายความขัดแย้งกับพ่อแม่)
‎ตา จมูก ปาก
‎เหมือนกันซะขนาดนี้
‎ทำไมฉันถึงไม่รู้นะ
‎โง่จริงๆ เลยเรา
‎ขอโทษ...
‎ขอโทษค่ะ
‎ขอโทษอะไรนักหนาคะ
‎ที่กลับมามีชีวิตเหรอ
‎หรือที่หลอกฉัน
‎ฉันขอโทษทุกเรื่องเลยค่ะ
‎ถ้าเอาแต่ขอโทษฉันแบบนี้
‎แล้วฉันควรจะทำยังไงล่ะคะ
‎หลอกกันทำไม
‎ฉันแค่อยากถามว่าทำแบบนี้กับฉันทำไม
‎ถ้าเอาแต่ขอโทษแบบนี้
‎จะให้ฉันทำยังไงต่อล่ะคะ
‎ถ้าบอกว่าขอพ่อซออูกับซออูคืน ‎เพราะเป็นครอบครัวของคุณ
‎ยังจะดีซะกว่า
‎เอาแต่ขอโทษแบบนี้
‎แล้วฉันจะทำอะไรได้คะ
‎เพราะฉันรู้สึกขอบคุณจริงๆ ค่ะ
‎ขอบคุณ
‎ทุกอย่างเลย
‎ฉันขอแค่ได้มองดูซออูอยู่เงียบๆ
‎ก็แค่นั้นเอง
‎ขอมองดูซออูแค่นั้นเองเหรอคะ
‎ทำได้เหรอคะ
‎แค่นี้พอเหรอคะ
‎สำหรับฉัน
‎ได้แค่นี้ก็ขอบคุณมากแล้ว
‎ถ้าคุณ...
‎ใจร้ายสักนิดก็คงดี
‎ฉันจะได้เอามาเป็นข้ออ้าง
‎ให้ฉันได้ทำตามใจตัวเอง
‎ฉันก็อยากให้คุณเป็นแบบนั้น
‎- มินจอง ‎- ฉัน...
‎จะทิ้งพี่
‎ที่พี่ผ่าตัดไม่ได้
‎มันไม่ใช่เพราะโรคมือสั่น
‎ฉันรู้แต่แกล้งทำเป็นไม่รู้
‎เพราะฉันกลัวว่า
‎ฉันจะอิจฉาคนตาย
‎แต่ตอนนี้เธอไม่ใช่คนตายแล้ว
‎ทุกอย่างมันเคยเป็นของเธอนี่
‎ทั้งพี่และซออู
‎ไม่ใช่ของฉันแต่แรกอยู่แล้ว
‎ฉัน...
‎จะทิ้งพี่เอง
‎ขอโทษนะ
‎ยูรี
‎ไงคะ แม่
‎ออกไปเดินเล่นแถวนี้กันไหม
‎อือ ไปสิ
‎ตอนนี้อากาศอบอุ่นขึ้นเยอะเลยนะ
‎จริงด้วย ดอกไม้ก็บานเต็มไปหมดเลย
‎ใช่
‎เราน่าจะได้ไปเที่ยวชมดอกไม้กัน
‎ยูรี
‎หือ
‎ไม่เสียใจเหรอ
‎เรื่องอะไร
‎ผ่านไปแค่ห้าปี
‎แต่ทุกอย่างที่เป็นของแกกลับหายไปหมด
‎ยังเหลือแม่อยู่นี่ไง
‎แม่เป็นของหนู เป็นของหนูตลอดไป
‎ตั้งแต่เกิด มีชีวิต จนตายไปแล้ว
‎ไม่มีตอนไหนที่แม่ไม่เคยเป็นของหนู
‎ก็จริง
‎ลูกสาวแม่ก็เป็นของแม่ตลอดไปใช่ไหม
‎เราควรจะนับพ่อแก ‎กับยอนจีด้วยหรือเปล่า
‎นั่นสินะ
‎คังฮวาเจ็บมาเยอะ
‎แม่ก็เลยสวดมนต์เยอะมาก
‎ขอให้เขารีบแต่งงานใหม่เร็วๆ
‎จริงเหรอ
‎ไม่ใช่เพราะคังฮวาและซออู
‎แต่เพราะลูกแม่
‎ถ้าลูกแม่กำลังดูอยู่จะเป็นยังไง
‎จะเจ็บปวดมากแค่ไหน
‎ดีมากค่ะ
‎แม่ทำดีจริงเหรอ
‎อือ ดีมากเลย
‎คนที่รู้ใจหนูมีแค่แม่คนเดียวจริงๆ
‎เรานั่งกันหน่อยไหม
‎ค่ะ แม่
‎ที่นี่คือที่ประจำของแม่
‎ส่วนตรงนั้นคือที่ประจำของเมียคังฮวา
‎สักปีหรือสองปีที่แล้วนี่แหละ
‎แม่เห็นซออูเล่นอยู่ตรงนั้น
‎เลยแกล้งทำเป็นผ่านมาแถวนี้ ‎แล้วนั่งตรงม้านั่งนี้
‎ระวังล้มนะลูก
‎ซออู เราเล่นที่สนามเด็กเล่น ‎แล้วค่อยกลับบ้านดีไหม
‎อือ
‎แปลกที่หลังจากวันนั้น
‎พอถึงเวลานั้น ‎ซออูก็จะมาเล่นที่นี่ประจำ
‎วันแล้ววันเล่า
‎ตอนแรกก็คิดว่า ‎มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญ
‎แต่แปลกที่ซออูมาแค่ ‎วันที่แม่นั่งอยู่ตรงนี้
‎และ...
‎ไม่ยอมไปไหนกันจนกว่าแม่จะไป
‎หลังจากนั้นก็เลยรู้ตัว
‎อ๋อ
‎คงรู้ว่าฉันเป็นใครสินะ
‎รู้ด้วยสัญชาตญาณแน่เลย
‎แล้วทำไมไม่ถามเธอล่ะ
‎ความสัมพันธ์คนเรา ‎ใช่ว่าสนิทกันแล้วจะดีเสมอไปนี่
‎ขีดเส้นไว้แค่นั้นมันก็ดีแล้ว
‎คนที่รู้สึกขอบคุณ
‎เท่านั้นก็พอ
‎แม่จะได้ไม่โลภมากไงล่ะ
‎ขอเบียร์สักแก้วได้ไหมคะ
‎เข้าใจแล้ว
‎ฉัน...
‎มาที่นี่ไม่ได้แล้วใช่ไหมคะ
‎ขอโทษนะคะ
‎ขอโทษ
‎ทำไมทุกคน...
‎ถึงเอาแต่ขอโทษฉันคะ
‎ทำไมถึงเอาแต่ขอโทษฉัน
‎ถ้าเอาแต่ขอโทษ
‎แล้วฉันจะทำยังไง
‎จะให้ฉันทำยังไง
‎โชคังฮวาตัดสินใจแล้วสินะ
‎ใช่ ต้องช่วยชีวิตยูรีก่อนสิ
‎เป็นผม ผมก็ทำ
‎ดูเหมือนว่าเขา...
‎จะไม่ได้บอกเรื่องทั้งหมด ‎กับคุณมินจองนะ
‎รู้หมดแล้วจะมีอะไรดีขึ้นมาล่ะ
‎ยังไงก็จบเหมือนกัน
‎ให้เธอด่ามันสาดเสียเทเสีย ‎อาจจะดีกว่าด้วยซ้ำ
‎ใช่
‎เฮ้อ ไม่รู้ด้วยแล้ว
‎ตกใจหมดเลย จู่ๆ ฟาดทำไม
‎ช่วงนี้เป็นอะไรน่ะ ‎ยังไม่ทันทำอะไรก็ตกใจแล้ว
‎พี่
‎ไม่ดีกว่า
‎ผมก็แค่มีเรื่องไม่สบายใจ
‎เรื่องอะไร
‎คนติดตามลดลงเหรอ
‎พี่คนนี้นี่จริงๆ เลย ‎เห็นสามีเป็นคนยังไง
‎ตอนนี้ผมกำลังเจอเรื่องใหญ่ในชีวิต
‎ใหญ่สุดเลย พี่รู้บ้างไหม
‎พี่รู้บ้างหรือเปล่า
‎เป็นอะไรไป
‎ผมโดนผีตาม
‎ฮะ
‎ผมโดนผีตาม ผมกลัว
‎พี่รู้ไหมว่าผมกลัวขนาดไหน
‎ตอนนี้ก็ด้วย
‎อาจจะอยู่ที่ไหนสักที่
‎กำลังมองเรา โอ๊ย กลัว
‎กลัวมากเลย
‎จริงสิ ช่วยเขาไปก็สิ้นเรื่อง
‎แค่ผมช่วยก็สิ้นเรื่อง
‎จริงเหรอ
‎ถ้าผมช่วย จะไปจริงเหรอครับ
‎ถ้าช่วยเรื่องนี้ ผมจะเลิกตามเลย นะ
‎ไม่ได้ยินเหรอ ‎บอกว่าจะเลิกตามแล้วไปเลยไง
‎สัญญาต้องเป็นสัญญานะ
‎ไม่งั้นผมจะเรียกน้ามา
‎น้าผม...
‎ทำอะไรคะ หมอคเย
‎- อยู่คนเดียวนี่คะ ‎- ต้องเรียกน้าหรือไม่เรียกดี
‎อาทิตย์หน้าวันเกิดแม่
‎น้ายังไม่แต่งงาน ‎โทรเรียกน้ามาดีกว่า
‎- มีอะไรครับ ‎- เชิญเลยค่ะ
‎เชิญเลยครับ
‎แม่เหรอ
‎สวัสดีค่ะ
‎ฉันคือแม่ของคังซังบงค่ะ
‎เห็นว่าเรียกฉันมาพบ
‎มีเรื่องอะไรเหรอคะ
‎ครับ คุณแม่
‎คือ...
‎อันนี้ครับ
‎อันนี้คืออะไรเหรอคะ
‎ประวัติการรักษาของลูกชายคุณน่ะครับ
‎ผมว่าคุณแม่ควรจะได้ดู
‎คะ
‎หรือว่าต่างจากที่คุณให้สัมภาษณ์
‎เขาป่วยหนักเลยเหรอคะ
‎เปล่าครับๆ
‎คุณแม่ดูก่อนสิครับ
‎(คังซังบง)
‎(พอถามถึงครอบครัวก็ก้มหน้า ‎เสียงค่อย และท่าทีดูเปลี่ยนไป)
‎(คนไข้ดูมีความตั้งใจ ‎อยากจะคลายความขัดแย้งกับพ่อแม่)
‎นี่มัน...
‎คืออะไรคะ
‎สภาพจิตใจของคุณคังบิน ‎ก่อนเสียชีวิตครับ
‎จริงเหรอคะ
‎เขาไม่ได้เกลียดฉัน
‎จนวาระสุดท้ายหรอกเหรอคะ
‎ฉันคิดว่าเป็นแบบนั้นซะอีก
‎แม่คิดว่า...
‎ผมฆ่าตัวตายเพราะแม่ ‎ก็เลยเอาแต่โทษตัวเองครับ
‎ผมเปิดตัวว่าเป็นเกย์กับครอบครัว ‎ครั้งแรกตอนอยู่มหาวิทยาลัย
‎มันยากมากนะครับที่จะพูดออกมา
‎แต่พ่อกับแม่ไม่พูดอะไรเลย
‎บอกแค่ว่าไม่ได้
‎ไม่ได้นะ ไม่ได้
‎ไม่ได้นะ ลูกแม่
‎ไม่ได้นะ
‎ลองคิดใหม่อีกทีนะลูก
‎ตอนนั้นผมเสียใจมาก
‎รู้สึกเหมือนแม่ไม่ยอมรับตัวตนของผม
‎หลังจากเข้าสโมสร ‎ผมก็เลยออกมาอยู่คนเดียว
‎หลีกเลี่ยงการติดต่อทุกอย่าง
‎ไม่ค่อยกลับบ้าน
‎- ตามนั้นแหละครับ ‎- ตายจริง
‎หลังจากนั้นก็เริ่ม...
‎ติดต่อไม่ได้จริงๆ
‎ตอนที่ตัดสินใจจะแก้ปัญหา
‎ผมก็คิดได้ว่ามันสายไป
‎ตอนที่รักษากับหมอ
‎จริงๆ แล้ว
‎ผมอยากรู้ว่าต้องทำยังไง ‎ถึงจะแก้ปัญหานี้ได้
‎ก็เลยไปปรึกษาหมอ
‎และวันนั้นผมก็ตัดสินใจแน่วแน่ ‎ว่าจะไปหาที่บ้าน
‎ซื้อทั้งของขวัญแม่
‎- ของขวัญพ่อ ‎- นี่ค่ะ
‎- ซื้อเตรียมไว้หมดเลย ‎- ขอบคุณครับ
‎ขอบคุณค่ะ
‎แต่คืนนั้นผมกลับมาตายซะก่อน
‎(แขกผู้ร่วมงานไม่ขาดสาย)
‎มันคงจะสายเกินไป
‎(คังบิน เรารักคุณ ‎นักกีฬาที่เก่งที่สุดในโลก)
‎แต่พอตายแล้ว
‎แม่กลับคิดว่าสิ่งที่แม่พูดตอนนั้น
‎ทำให้ผมฆ่าตัวตาย
‎(ขอโทษ แม่ขอโทษนะลูก ขอโทษ...)
‎แล้วก็เอาแต่โทษตัวเอง
‎เข้าใจได้ เข้าใจได้อยู่
‎พอตายแล้วผมถึงได้รู้
‎ตอนที่ผมเปิดตัวกับครอบครัว
‎แม่...
‎ไม่ได้ไม่ยอมรับผม
‎แต่แค่สงสารผม
‎ก็เลยพูดแบบนั้น
‎แม่คงตกใจมากก็เลยพูดแบบนั้น
‎ผมรู้ช้าเกินไป
‎ผมอยากบอกแม่
‎ว่าผมไม่ได้เกลียดแม่
‎ผมอยากให้ท่านรู้
‎(คนไข้ดูมีความตั้งใจ ‎อยากจะคลายความขัดแย้งกับพ่อแม่)
‎คุณแม่ครับ
‎เขาไม่ได้เกลียด ‎คนในครอบครัวเลยนะครับ
‎ตรงกันข้ามเลยล่ะครับ
‎อย่างนั้นเหรอคะ
‎เข้าใจแล้วค่ะ
‎ขอโทษนะครับแม่
‎ผมเพิ่งมาเสียใจเอาป่านนี้
‎(เวดดิ้ง 21)
‎ทำอะไรเหรอพี่
‎ดูห้องตัวเอง
‎ยังอยู่หมดเลยนะ
‎อะไรเหรอ
‎ชีวิตช่วงอายุสิบปี ‎ยี่สิบปี สามสิบปี ตอนนี้ก็ด้วย
‎ใช่สิ ‎ก็ไม่ได้ย้ายไปไหน 20 ปีแล้วนี่
‎หลังจากที่พี่จากไป ‎ของที่อยู่บ้านพี่เขย
‎แม่ก็เอากลับมาไว้ที่นี่หมด
‎นั่นสิ
‎พี่ กลับมาทำงานแก้วอีกครั้งดีไหม
‎รางวัลก็ได้มาตั้งเยอะ ‎นิทรรศการก็ไปจัดมาตั้งหลายที่
‎แล้วมันก็เป็นความฝันพี่ด้วย
‎ตอนนี้ไม่ใช่ความฝันแล้ว
‎เปลี่ยนแล้วล่ะ
‎มีอย่างอื่นที่อยากทำแล้วเหรอ ‎เปลี่ยนเป็นอะไรล่ะ
‎ซออู
‎ยูรี ออกมาเร็ว
‎เธอมาทำไม จะพาซออูมาฝากเหรอ
‎เปล่าครับ มาหายูรี
‎พอดีมีที่ที่ต้องไปครับ
‎กับยูรีเหรอ ไปไหน
‎ซออู
‎ไปเปลี่ยนชุดแล้วไปกัน
‎ไปไหนเหรอ
‎ก็แค่ไปสูดอากาศกับซออู
‎คือว่า...
‎จู่ๆ ลูกเขยโชเป็นอะไรไป
‎มีอะไรหรือเปล่านะ
‎ปกติไม่เป็นแบบนี้นี่นา
‎ไปสูดอากาศที่ไหนเหรอ
‎ฮะ
‎ไม่รู้สิ
‎ซออู เราไปไหนกันดี ซออูอยากไปไหนล่ะ
‎สวนสนุก
‎ยินดีต้อนรับค่ะ ‎ขอดูบัตรด้วยค่ะ ขอให้สนุกนะคะ
‎ทักทายหมีน้อยกัน
‎หวัดดี
‎ว้าว เหมือนเจ้าหญิงเลย
‎ซออูดูกระจกกันไหม ไปดูกันนะ
‎แต่นแต๊น
‎สวยจังเลย ใช่ไหม
‎ว้าว ตัวตลก ซออูรู้จักตัวตลกไหม
‎อ๋อ
‎ขอบคุณค่ะ
‎- ซออู บ๊ายบายสิลูก ‎- บ๊ายบาย
‎ไม่ได้ออกมาข้างนอกนานคงจะเหนื่อย
‎อือ
‎น่ารักจัง
‎รู้ไหม
‎เวลาซออูหลับจะชอบทำปากหงับๆ
‎เธอต่างหาก
‎เวลาหลับชอบทำปากหงับๆ
‎นั่นสิ
‎นิสัยฉันเอง
‎เวลาแบบนี้แหละ
‎ที่เธอ...
‎แวบเข้ามาในหัว
‎ผ่านซออู
‎หน้าซออูที่กำลังโต
‎ก็เริ่มค่อยๆ เหมือนเธอ
‎ฉันไม่ได้ยึดติดกับเธอ
‎แต่มันเลี่ยงไม่ได้ที่จะยึดติด
‎เพราะเธอทิ้งสิ่งที่ยิ่งใหญ่ไว้
‎ยังไงก็ตาม
‎ต่อให้ย้อนเวลาได้
‎ฉันก็จะรักษาซออูไว้
‎รู้ใช่ไหมคะว่าฉันคือใคร
‎รู้ด้วยสัญชาตญาณใช่ไหม
‎ถึงจะพยายามซ่อนความรู้สึกไว้ในใจ ‎ยังไงก็ไม่ง่ายหรอกนะ
‎ว่าแล้วเชียว
‎ฉันก็ว่ามันแปลกอยู่
‎เขาบอกคุณแล้วสินะ
‎แม่ซออู
‎ตกใจทำไม ก็คุณคือแม่ซออูนี่
‎เหมือนที่คุณรู้จักซออูดี
‎ฉันก็รู้จักลูกตัวเองดีเหมือนกันค่ะ
‎ฉันเลยพูดได้
‎สิ่งที่แม่ซออูกังวลอยู่
‎มันจะไม่เกิดขึ้นค่ะ
‎ขอบคุณนะคะที่ใส่ใจฉัน
‎ฉันอยากบอกแบบนี้จากใจมานานแล้ว
‎ซออู วันนี้สนุกไหม
‎อือ
‎ฉันเองก็สนุกมากๆ เลยล่ะ
‎ขอบคุณนะที่วันนี้มาเล่นด้วยกัน
‎ขอบคุณนะจ๊ะ
‎แม่
‎- ซออู ‎- ซออู
‎ขอโทษครับ
‎ซออู
‎ตายแล้ว
‎ทำแบบนั้นไปเรื่อยๆ ‎คุณมีดงได้เข่าหลุดแน่
‎ทำแบบนี้ตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว ‎ไม่พักกินน้ำเลย
‎ทำไมกันนะ
‎ยูรี
‎ทำไมถึงได้ส่งยูรีมาแบบนี้คนเดียว
‎ตั้งใจจะรู้ให้ได้ ‎ก็เลยสวดมนต์อ้อนวอนขอคำตอบ
‎ยูรี
‎เลิกทำงานที่เนิร์สเซอรี่เถอะ
‎หาทางกลับไปเป็นแม่ซออูก่อน
‎ค่อยๆ หาทางไปทีละอย่าง
‎ฉันบอกที่โรงพยาบาลแล้วว่า ‎จะหยุดสักสองสามวัน
‎ตั้งแต่พรุ่งนี้ ‎เรามาอยู่กับซออูพร้อมหน้ากัน
‎พอได้แล้ว คังฮวา
‎แค่นี้ก็พอแล้ว
‎มากพอแล้วล่ะ
‎ฮะ
‎ฉัน...
‎จะไม่กลับไปที่เดิม
‎ไม่สิ ฉันกลับไปไม่ได้
‎หมายความว่ายังไง ‎ที่บอกว่ากลับไปไม่ได้
‎ในชีวิตฉัน
‎ฉันไม่เคยรักใครมากกว่าตัวเองเลย
‎นี่เป็นครั้งแรก
‎ที่ฉันมีคนที่มีค่ามากกว่าตัวเอง
‎ลูกสาวฉัน
‎ซออูของฉัน
‎ซออูทำไม
‎ถ้าฉันอยู่ต่อ
‎ซออู...
‎ก็จะเห็นผีไปตลอดชีวิต
‎ไหน...
‎ไหนบอกว่าเลิกเห็นได้ไง
‎ไหนบอกว่าอีกหน่อยก็มองไม่เห็นแล้วไง
‎ฉันอยากมีชีวิต
‎ฉันอยากมีชีวิต คุณมีดง
‎ฉันก็คิดอยู่ว่าทำไม ‎ถึงไม่พูดเรื่องนี้สักที
‎ทนมานานเหมือนกันนะ
‎มีชีวิตได้ มีชีวิตเถอะ
‎แต่ถ้าเธอไม่ขึ้นไป
‎ฉันรักษาสัญญาที่ว่า ‎ลูกเธอจะไม่เห็นผีไม่ได้
‎หมายความว่ายังไง
‎ถ้าเธออยู่ต่อ
‎ลูกเธอก็จะเห็นผีไปตลอดชีวิต
‎อะไรนะ
‎ร่างเธอในชาตินี้ไม่มีแล้วนะ
‎ตอนนี้เธอไม่ใช่ทั้งคนและผี
‎เดี๋ยวนะ
‎อย่าบอกนะว่า
‎ลูกเห็นผีเพราะฉันมาตลอดเลยเหรอ
‎ฉันก็เพิ่งรู้
‎เป็นไปไม่ได้
‎แล้วให้ฉันมีชีวิตทำไม
‎ไหนจะการพิพากษาอะไรนั่น ‎บอกให้ฉันกลับไปที่เดิมทำไม
‎ให้ซออูใช้ชีวิตแบบเห็นผี
‎แล้วฉันรอดงั้นเหรอ
‎เฮ้อ
‎นี่มัน...
‎ฉันคิดว่าจะเป็นแบบนั้น
‎แต่ไม่ใช่
‎ถ้าฉันยังอยู่ภพนี้
‎ลูกก็จะเห็นผี
‎ไปตลอดชีวิต
‎เรื่องที่เกิดเพราะฉัน
‎ฉันต้องเป็นคนจบเอง
‎ฉันเคยอยากให้ซออู ‎ฝันอยากเป็นอะไรก็ได้
‎ฉันอยากให้ลูกได้เป็น ได้ทำทุกอย่าง
‎แต่จะให้ฉันรอด
‎แล้วให้ซออูใช้ชีวิตแบบเห็นผีไม่ได้
‎เดี๋ยวนะ
‎มันอาจจะแก้ไขได้
‎มันอาจจะมีวิธีนะ ยูรี
‎ตั้งแต่ซออูเข้ามาในชีวิตฉัน
‎วันพรุ่งนี้ในชีวิตของฉัน ‎ก็เป็นซออูมาตลอด
‎พรุ่งนี้จะเดินได้ไหมนะ ‎พรุ่งนี้จะวิ่งได้หรือยัง
‎พรุ่งนี้จะโตขึ้นแค่ไหน
‎แต่ฉันจะทำลาย...
‎วันพรุ่งนี้ไม่ได้
‎จะให้ซออูกลัวและทรมาน ‎เพราะฉันไม่ได้
‎ฉันจะทนมีชีวิต ‎เห็นเรื่องพวกนั้นได้ยังไง
‎ตอนนี้ลูกหกขวบเองนะ
‎ลูกสาวฉัน
‎แย่แล้ว
‎(กระดาษขอพร)
‎(ฉันอยากเจอลูกสาวฉันสักครั้งค่ะ ‎ผู้ขอพร จอนอึนซุก)
‎โอ๊ย ไม่เป็นไรหรอกแม่ ไม่ตายหรอกๆ
‎ค่ะๆ เดี๋ยวจะรีบทำงานให้เสร็จ ‎แล้วตรงกลับบ้านเลยนะคะ
‎อือ
‎หัวไชเท้า เราไม่ต้องไปดีไหมนะ
‎เอางั้นเหรอ
‎- อะไรน่ะ ‎- คุณครับ
‎- มีคนโดนรถชน ‎- เป็นอะไรไหมครับ
‎เรียก 119 ที
‎ตายแล้ว ทำยังไงดี
‎ถ้าชีวิตของเธอไม่หยุดลง
‎เราจะมีชีวิตแบบไหน ‎ในวันพรุ่งนี้กันนะ
‎ซออู รอหน่อยนะลูก ได้แล้วๆ
‎พ่อไปแล้ว เขย่าดีๆ นะ เร็วๆ
‎จ้ะ ซออู พ่อไปแล้วจ้ะ
‎หิวใช่ไหมลูก โธ่ ลูกแม่
‎ซออู ไม่เป็นไรลูก ไม่ต้องร้อง
‎โชคังฮวา ทำอะไรอยู่
‎อือ ไปแล้ว
‎ซออูร้องอยู่เนี่ย เร็ว
‎ซออู พ่อมาแล้ว
‎- พ่อมาแล้ว ‎- ไม่เป็นไรนะ
‎มาหาพ่อมา ร้องไห้ทำไมลูก
‎มานี่มา
‎โอ้โฮ ดูสิ น่าสนุกจัง
‎เดินแล้ว จะเดินแล้ว
‎- มาหาพ่อมา ‎- ไปเลยลูก
‎- ทำได้แล้ว ‎- เก่งมาก ซออูเป็นอัจฉริยะแน่เลย
‎ซออู
‎สูงขึ้นอีก
‎บินไปอเมริกาเลย
‎โธ่ พ่อ สนุกใช่ไหม
‎บินไปญี่ปุ่นเลย
‎- ไหวไหมเนี่ย ‎- ไหวสิ
‎พรุ่งนี้ของชีวิตฉัน ‎ไม่ว่าจะเป็นเมื่อวานหรือวันนี้
‎ยังไงก็เป็นคุณเสมอ
‎คำบรรยายโดย: พิมผกา สนศรี