‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎นี่ ตื่นได้แล้ว
‎นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว รีบตื่นเลย
‎- ไม่เอา ‎- ไม่อะไร สายแล้วนะ ลุกเลย เร็ว
‎เร็วๆ ว้าย
‎- นี่ น้ำซุปจะหยดแล้ว ‎- อยู่แบบนี้แป๊บนะ
‎นอนนะๆ
‎- จะมานอนอะไรล่ะ รีบตื่นเลย ‎- อีกนิดน่า...
‎โอ๊ย ตลกจริงๆ เลย ตายๆ
‎ฉันว่าผู้หญิงที่ ‎ทำไม่ดีกับผู้ชายทุกคน
‎ฉันว่าผู้ชายที่ดูแลดี
‎(คุณอยากแต่งงานกับคนแบบไหน)
‎แต่เขาดีกับผู้ชายหมดทุกคนเลยนะ
‎- ฉันว่า... ‎- ดีกับทุกคนแล้วไง
‎(คอเมดี้บิ๊กลีก)
‎(จางโดยอน)
‎ใช่เลย
‎ให้ตายสิ
‎ไอ้นี่มันอะไรเนี่ย
‎นี่ เหตุผลที่ของมันขายไม่ได้...
‎ช่วงเวลาที่เราผ่านมาด้วยกัน
‎จู่ๆ ก็หยุดไปโดยไม่ทันตั้งตัว
‎วันหลังฉันทำ...
‎ทำไมล่ะ ฉันตั้งใจทำมากเลยนะ
‎- มันเค็มไป ‎- เหรอ
‎อย่าร้องไห้เลยนะ
‎อย่าร้องไห้
‎อย่าร้องเลย
‎ช่วงเวลาของเขาที่หยุดหมุนไป
‎ฉันหวังให้มันกลับมาเดินต่ออีกครั้ง
‎- นี่ โชคังฮวา ‎- ไปนะ
‎โอมินจองที่เป็นพยาบาลใช่ไหม
‎ลองคิดกลับกันดูสิ
‎ถ้าเกิดว่าเป็นแกที่ ‎ทิ้งยูรีไว้คนเดียวล่ะ
‎แต่ถ้ายูรีรู้สึกผิดกับแกที่ตายไป
‎แล้วกดความรู้สึกเอาไว้แบบนั้น...
‎แกชอบเหรอ
‎พี่เป็นเพื่อนยูรีไม่ใช่เหรอ
‎ใช่
‎ให้ตายฉันก็จะยังอยู่ข้างยูรี ‎และคิดถึงแต่มุมของยูรีเท่านั้น
‎ฉันถึงได้พูดแบบนี้ไง
‎คนบ้า ตาทึ่ม ซื่อบื้อ
‎(มินจอง)
‎นี่ กดเลย กดโทรแล้วไปหาเขาเลย
‎รีบๆ กดเลย ฉันบอกให้กดไง
‎(มินจอง โทรออก)
‎โชคังฮวาจริงๆ เลย ‎พลังแต่ก่อนหายไปไหนหมด
‎ตัวเองก็ชอบเขาแท้ๆ
‎ขอโทษนะ
‎ขอโทษ
‎ฉันคงบ้าไปแล้ว
‎ในช่วงเวลาที่ฉันไม่อาจมองเห็น
‎เธอกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่นะ
‎คนบ้า
‎ตาทึ่มเอ๊ย
‎(ตอน 13 ‎เรื่องราวที่ฉันไม่อาจมองเห็น)
‎เป็นอะไรไป
‎คังฮวา เป็นอะไรไป
‎มีเรื่องอะไรเหรอ
‎เธอ...
‎อยู่ข้างๆ ฉันมาตลอด
‎เธอ...
‎เห็นหมดแล้วใช่ไหม
‎เธอ...
‎ทนดูได้ยังไง
‎เธอ...
‎เห็นทุกอย่างมาตลอดเลยใช่ไหม
‎ขอโทษนะ ยูรี
‎ไม่นะ...
‎ขอโทษนะ ยูรี
‎ไม่เอา...
‎อย่าร้องไห้
‎อย่าร้อง
‎อย่าร้องเลยนะ
‎อย่าร้อง...
‎(ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันไปเอง)
‎(พี่อยู่ไหนคะ)
‎(พี่คังฮวา)
‎เลขหมายที่ท่านเรียก ‎ไม่สามารถติดต่อได้...
‎พี่บ้าไปแล้วเหรอ
‎แล้วมาบอกอะไรเอาป่านนี้
‎ฉันก็เพิ่งรู้เมื่อไม่นานมานี้เอง
‎ถ้าคังฮวารู้ขึ้นมา
‎จะรับมือยังไงล่ะเนี่ย
‎โชคังฮวา นี่ คังฮวา
‎นายเป็นอะไรไป
‎- ทำไมทำหน้าแบบนั้น ‎- พี่รู้อยู่แล้วใช่ไหม
‎อะไร
‎รู้อะไร
‎ตลอดเวลาห้าปีที่ยูรีตายไป
‎เธออยู่ข้างผมมาตลอด
‎แกรู้ได้ยังไง
‎นี่ คังฮวา
‎ไหนบอกว่าจำไม่ได้ไง
‎ฟื้นมาก็อยู่ที่เก็บอัฐิไง
‎แล้วทีนี้โชคังฮวาจะทำยังไงต่อเนี่ย
‎ก็เพราะกลัวเป็นแบบนี้ไงถึงไม่ยอมบอก
‎อะไรนะ
‎หลังจากยูรีตาย
‎โชคังฮวาต้องลำบากมากแค่ไหน ‎เอาแต่โทษตัวเอง
‎นั่นสิ ตอนนั้นมันก็แค่ยังอยู่ ‎เพราะตายไม่ได้
‎แค่คิดถึงตอนนั้น ผมก็...
‎ยูรีเห็นหมดทุกอย่างเลย
‎ก็เลยพูดไม่ได้ไง
‎กลัวว่าคังฮวาจะโทษตัวเองอีก
‎พี่
‎ยูรีน่าสงสารมากเลย ทำไงดี
‎คุณมินจอง
‎สวัสดีค่ะ
‎ไม่ทราบว่าพอจะเห็นซออู ‎กับพี่คังฮวาบ้างไหมคะ
‎แม่
‎ซออูมาที่นี่ได้ยังไงลูก พ่อล่ะ
‎- พี่ไปไหนเหรอคะ ‎- ไปสักที่แหละครับ
‎- อะไรนะคะ ‎- ก็ไป...
‎เอ่อ ที่นั่น
‎ไปไหนนะ พี่รู้ใช่ไหม
‎- ไปโรงพยาบาลไง โรงพยาบาล ‎- โรงพยาบาล
‎ไปโรงพยาบาลครับ
‎พอดีมีเคสด่วนเข้ามา
‎ช่วงนี้ผมเริ่มความจำเสื่อม
‎เลยหลงๆ ลืมๆ หน่อยน่ะครับ
‎- อะไรนะคะ ‎- ครับ
‎วันนี้พวกพ่อๆ เขาว่า ‎จะพาลูกๆ ไปเล่นกันเอง
‎แต่วันนี้ฮาจุนไม่ยอมห่างจากฉันเลย ‎ก็เลยได้ไปกันแค่สามคน
‎เมื่อกี้ก็เลยอยู่กับฮาจุนนี่เอง
‎- ทำไมไม่บอกไปเล่า ‎- ขอโทษนะ
‎ตอนที่ผมกำลังเล่นสนุก ‎กับคังฮวากับซออู
‎อยู่ๆ โรงพยาบาลก็โทรมา ‎บอกว่ามีเคสด่วน
‎มันตั้งสติไม่ถูกก็เลยฝากซออูไว้ ‎แล้วรีบไปน่ะครับ
‎พอดีฉันติดต่อพี่ไม่ได้ ‎เลยลองมาที่นี่ดูน่ะค่ะ
‎มันคงรีบเพราะด่วนมาก ‎เลยรับสายไม่ได้น่ะครับ
‎ทำไม
‎ไม่บอกตรงๆ ตั้งแต่แรก
‎ป่านนี้แล้ว พูดไปให้ได้อะไรล่ะ
‎มีแต่จะทำให้เราเจ็บกันเปล่าๆ
‎แล้วเธอไม่เจ็บเหรอ
‎เธอเห็น...
‎ว่าฉันลืมเธอแล้วมีความสุขดี
‎เธอโอเคเหรอ
‎เจ็บสิ มากด้วย
‎รอยยิ้มที่เคยมีให้แค่ฉัน ‎กลับมีคนอื่นได้เห็นแล้วยิ้มตาม
‎มือของนายที่ฉันเคยจับได้แค่คนเดียว ‎กลับมีคนอื่นมาจับแทน
‎ที่ที่มันเคยเป็นของฉัน ‎กลับมีคนอื่นมาแทนที่
‎ก็ต้องเจ็บอยู่แล้ว
‎ขอโทษ
‎ขอโทษนะ
‎แต่สำหรับฉันแล้ว...
‎การมองนายร้องไห้คนเดียว
‎ยิ่งเจ็บกว่าเป็นสิบล้านเท่า
‎ในบ้านโล่งๆ ที่ไม่มีฉัน
‎ตื่นมาคนเดียว กินข้าวคนเดียว
‎เลี้ยงลูกคนเดียว
‎ร้องไห้...
‎คนเดียว
‎ฉันเจ็บปวดมาก
‎จนอิจฉาคนอื่นไม่ลง
‎แบบนี้ฉันใจสลายก็จริง
‎แต่ก็แปลกที่มันสบายใจมากๆ เลย
‎เรื่องนั้น...
‎ฉันต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายทน
‎ต่อให้เจ็บเจียนตาย
‎แต่ฉันก็ต้องทนให้ได้
‎นายเจ็บปวดมามากพอแล้ว
‎ทนมามากพอแล้วด้วย
‎ผมหายใจไม่ออก
‎ทำแบบนี้กับผมทำไม
‎เอายูรีคืนมา เอาคืนมาสิวะ ไอ้เวรนี่
‎ที่ผ่านมาฉันหวังแค่อย่างเดียว
‎คือหวังให้นายปล่อยวางจากฉัน ‎แล้วใช้ชีวิตของตัวเอง
‎เพราะงั้นเลิกโทษตัวเองเถอะนะ
‎นายชอบคุณมินจองมากไม่ใช่เหรอ
‎ฉันรู้
‎ถึงคนทั้งโลกจะไม่รู้ แต่ฉันรู้ดี
‎คังฮวา
‎ตอนนี้ฉันไม่ใช่คนของนายแล้ว
‎ปล่อยฉันไปก็ได้
‎ลูกเขยโชมาทำไมดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้นะ
‎จะไปรู้ได้ยังไงล่ะ
‎การที่ยูรีฟื้นกลับมา
‎มันเป็นพรที่ยิ่งใหญ่ของเรามากก็จริง
‎แต่อาจจะไม่ดีกับลูกเขยโช ‎กับเมียเขาก็ได้
‎ฉันเองก็รู้สึกผิดกับเมียเขานะ
‎รู้สึกผิดไปทำไม
‎เราไม่ได้ขอให้ลูกกลับไปเป็นแม่ซออู ‎ไม่ได้ขอให้กลับไปอยู่ข้างๆ คังฮวา
‎แค่ฟื้นกลับมาก็นับว่าโชคดีแล้ว
‎มันก็จริงอยู่หรอกนะ
‎แต่ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้
‎ตอนที่ลูกเขยโชมาขอแต่งงานใหม่
‎ฉันน่าจะคัดค้านไว้เนอะ
‎ช่างเถอะ
‎ต่อให้ย้อนกลับไปวันนั้นได้ ‎ฉันก็จะบอกให้เขาแต่งงาน
‎ใครจะไปทนเห็นเขาทรมานแบบนั้นได้อีก
‎เพราะแบบนี้ตอนเจอฉันครั้งแรก ‎เธอเลยหนีงั้นเหรอ
‎ตั้งใจว่า...
‎จะไม่มาให้ฉันเห็นหน้าเลยหรือไง
‎ที่ซออูติดอยู่ในตู้แช่แข็ง ‎ก็เพราะฉัน
‎ฉันจะกล้ามาให้นายเห็นหน้าได้ยังไง
‎ตู้แช่แข็งเหรอ
‎ทำไม...
‎มันถึงเป็นเพราะเธอได้ล่ะ
‎ไม่ได้รู้เรื่องทั้งหมด ‎จากพี่ฮยอนจองแล้วหรอกเหรอ
‎แล้วนายไปรู้มาจากไหน
‎ผู้ชายชุดดำ ‎ที่บอกว่าเป็นเพื่อนเธอ...
‎- คุณเป็นใครกัน ‎- ฉันมารับลูกสาวเธอ
‎ทำไม
‎เขาเป็นใคร
‎เขามาหานายกับซออูเหรอ
‎อื้อ
‎แล้วซออูอยู่ไหน ตอนนี้ซออูอยู่ไหน
‎อยู่ร้านมีแซงของพี่
‎ยูรี
‎เป็นอะไรไป เกิดอะไรขึ้น
‎ซออู
‎เห็นผี
‎อะไรนะ
‎ที่ติดในตู้แช่แข็งที่เนิร์สเซอรี่
‎ก็เพราะลูกตามผีเข้าไป
‎มันหมายความว่ายังไง ยูรี
‎แล้ว...
‎ทำไมซออูถึงเห็นผีด้วยล่ะ
‎ตั้งแต่ตอนเกิด
‎ฉันก็ตัวติดกับซออูมาตลอด
‎เพราะแบบนี้ซออูเลยเห็นผี
‎ขอโทษนะ
‎ฉันขอโทษ
‎เพราะฉันเอง ขอโทษจริงๆ
‎ซออูมองเห็นฉันมาตลอดเลย
‎ถึงได้...
‎ขอโทษนะ
‎ขอโทษ
‎ระวังนะ
‎พี่
‎ทำไมมาอยู่นี่
‎ก็โทรไปไม่รับสายเลยมาหาถึงนี่ไง
‎ทำไมถึงเดิน ‎เหมือนไม่มีวิญญาณเลยล่ะคะ
‎อ๋อ
‎เปล่าหรอก
‎ไม่มีอะไร
‎เกิดอะไรขึ้นใช่ไหมคะ
‎หือ
‎เปล่า
‎ไม่เป็นไร
‎ถ้าจะไปโรงพยาบาล ‎ทำไมไม่พาซออูกลับบ้าน
‎ซออู มานี่มา
‎ขอโทษนะ ขอโทษ
‎ขอโทษนะ เป็นเพราะฉันเอง
‎ยูรี
‎ไม่ใช่ความผิดเธอสักหน่อย
‎ไม่เป็นไร
‎ไม่เป็นไรนะ ยูรี
‎พี่แกออกไปอีกแล้วเหรอ
‎อือ จะไปสวดมนต์อีกแล้วเหรอ
‎ต้องไปสิ
‎แม่ เมื่อคืนพี่ร้องไห้ทั้งคืนเลย
‎ช่างเถอะ ไม่ต้องบอกก็รู้
‎แม่ไปก่อนนะ
‎อือ ไปดีมาดีนะ
‎อะไรเนี่ย
‎ใครมาแต่เช้าเนี่ย บ้าจริง
‎โอ๊ย ใครคะๆ
‎ตายแล้ว เธอมาทำไมแต่เช้า
‎- หมอผีอยู่ไหน ‎- หา
‎ไอ้หมอผีเวรนั่นอยู่ไหน
‎ฉันจะฆ่ามัน มันอยู่นี่เหรอ
‎- ออกมาเลยนะ ‎- เดี๋ยวๆ
‎อะไรๆ เป็นอะไรไป
‎หรือว่าเขาไปหาลูกสาวเธอจริงๆ
‎พุทโธ พุทธัง เริ่มแล้วสินะ
‎หยุดโวยวายก่อนนะ ใจเย็นๆ ก่อน
‎ยังจะให้เย็นอยู่ได้ยังไง
‎อะไรนะ ร่างทรงเหรอ
‎จะทำอะไรกับเด็กหกขวบกันแน่
‎เข้ามาข้างในก่อนๆ
‎- เรื่องนี้เบื้องบนสั่งมาเหรอ ‎- เข้ามาก่อนเหอะน่า
‎- ให้ตาย ‎- เบื้องบนสั่งมาเหรอ
‎- ได้ยินใช่ไหม ‎- ได้ยินแล้ว
‎หมอผีเล็งลูกสาวยูรีไว้แน่เลย
‎หมอผีคนนี้โหดร้ายจริงๆ
‎เพราะงั้นห้ามทำตัวเตะตาเด็ดขาด
‎ถ้าเราพลาดขึ้นมา
‎เราคงไม่ได้เห็นพิลซึงแต่งงาน ‎แล้วโดนจับส่งขึ้นไปข้างบนแน่
‎ไม่ได้ๆ แบบนั้นไม่ได้
‎- ไม่ได้เด็ดขาด ‎- ไปกัน
‎อือ ไปกันเถอะๆ
‎จะกระฟัดกระเฟียดแบบนั้นอีกนานไหม
‎แล้วจะให้ทำยังไง ‎ตอนนี้ฉันทำอะไรไม่ได้เลย
‎อะไรนะ
‎ฉันต้องทำยังไง
‎พอซออูดีขึ้น ฉันก็ว่าจะขึ้นไปแล้วนะ
‎แต่ถึงจะไล่ผีไปหมดแล้วก็ยังเห็นอยู่
‎แถมยังมีหมอผีแปลกๆ โผล่มาอีก
‎ฉันทำอะไรไม่ได้เลย
‎ทำไมเธอจะทำอะไรไม่ได้
‎อะไรนะ
‎ลูกสาวเธอเลิกเห็นผีได้แน่
‎ไม่ต้องห่วง เชื่อฉันสิ
‎- แน่ใจเหรอ ‎- อือ แน่ใจ
‎ทำเรื่องที่เธอต้องทำซะ ‎สิ่งที่เธออยากทำ
‎หมายความว่ายังไง
‎ก็เธอบอกว่าจะขึ้นไปนี่ ‎ตอนนี้เหลือแค่ไม่กี่วันแล้วนะ
‎เธอจะปล่อยให้เวลาผ่านไปเฉยๆ ‎แล้วขึ้นไปงั้นเหรอ
‎ไม่มีอะไรที่อยากทำบ้างหรือไง
‎เบื้องบนจะต้องการอะไรก็ช่าง ‎โอกาสแบบนี้ไม่ได้มาง่ายๆ นะ
‎สนุกกับเวลาที่เหลือให้เต็มที่
‎ถ้าตั้งใจจะขึ้นไปแล้ว
‎ก็ทำสิ่งที่อยากทำแล้วค่อยขึ้นไป
‎ก็หมอผีมันเอาแต่...
‎ฉันบอกแล้วไง ยังไงกุกบงก็ต้องมาอีก
‎ทำไมหมอผีถึงเอาแต่ทำแบบนี้
‎เพื่อให้แน่ใจไงว่าลูกเธอเห็นผีจริง
‎ถ้าเขาชัวร์แล้วก็คงแก้ไขอะไรไม่ได้
‎ช่วงนี้ไม่ค่อยมีคนเห็นผีเท่าไร
‎เขาเลยไล่จับไม่ให้พลาดเลยสักคน
‎ยังไงก็ไม่ยอมให้ลูกเป็นร่างทรงนี่
‎แน่นอนสิ
‎เพราะแบบนี้ เวลาที่เหลืออยู่ ‎ก็ดูแลลูกให้ดีแล้วแข็งใจไว้
‎ใช้เวลาที่เหลือให้ดี
‎แล้วหลังจากฉันขึ้นไป ‎ซออูจะเป็นยังไง
‎ไม่ต้องห่วง
‎ลูกเธอเลิกเห็นผีได้ เชื่อฉันสิ
‎ยูรี
‎- แม่ ‎- มาทำอะไรที่นี่
‎คือ...
‎ร้องไห้เสียใจบ้านแกสิ ‎ร่าเริงเที่ยวเตร่ทั้งวัน
‎เที่ยวทั้งวันเหรอคะ ‎ลูกสาวฉันเนี่ยนะ ในนรกเหรอ
‎ไม่ใช่แบบนั้น คือว่า...
‎แม่ มาสวดมนต์เหรอ
‎ใช่ แล้วแกมาที่นี่ทำไม
‎พอดีหนูมีธุระ
‎ไปกันแม่ หนูกำลังจะกลับพอดี
‎อือ เข้าใจแล้ว
‎พูดผิดไปแค่ครั้งเดียว ‎รู้สึกเหมือนเป็นคนบาปเลย
‎ถ้ายัยนี่ขึ้นไป
‎แล้วใจคนเป็นแม่จะเป็นยังไงนะ
‎เพื่อนเหรอ ร่างทรงนั่นเหรอ
‎อือ
‎อายุก็เยอะกว่าแกตั้งเยอะ ‎เป็นเพื่อนกันได้ไง
‎ต้องอายุเท่ากันเหรอ ‎ถึงจะเป็นเพื่อนได้
‎เห็นแบบนั้นแต่เขาเป็นคนดีมากนะ
‎สรุปว่ามาที่นี่ ‎เพื่อเจอหล่อนงั้นเหรอ
‎อือ
‎แล้วแม่มาทำไม
‎จะมาทำไมซะอีกล่ะ ก็มาสวดมนต์น่ะสิ
‎ขอบคุณที่ส่งลูกฉันกลับมา
‎เผื่อท่านส่งมาแล้ว ‎เอาตัวกลับไปจะทำยังไง
‎แม่ มีอะไรที่อยากทำกับหนูไหม
‎อะไรที่อยากทำเหรอ
‎เรื่องที่เสียใจ ‎เพราะยังไม่ได้ทำด้วยกัน
‎แม่น่ะ
‎แค่ได้อยู่แบบนี้ก็ดีมากแล้ว ‎ไม่ขออะไรอีกแล้ว
‎ซออูเตรียมตัวเสร็จแล้วเหรอ
‎อือ เดี๋ยวฉันพาไปส่งเนิร์สเซอรี่เอง
‎พี่ ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ‎เป็นอะไรเหรอคะ
‎ฮะ ทำไม อะไร
‎ก็พี่ตัวติดกับซออูไม่ไปไหนเลย
‎- ซออูไปไหน ‎- ไปฉี่
‎ไปฉี่เหรอ ไปกันๆ
‎ซออูไปไหน
‎เห็นเอาแต่ ‎ตามซออูต้อยๆ ทั้งวันเลยน่ะค่ะ
‎- ฉันเป็นแบบนั้นเหรอ ‎- อืม
‎แล้วก็เรื่องพี่เลี้ยงซออู ‎ที่พี่พูดเมื่อวาน
‎ฮะ
‎- มินจอง ‎- หือ
‎เรา
‎เปลี่ยนพี่เลี้ยงกันเถอะ
‎บอกหน่อยสิคะว่าทำไมต้องเปลี่ยน
‎ถ้าไม่บอก ฉันก็จะไม่เปลี่ยน
‎ในใจของพี่ ‎มีห้องห้องหนึ่งซ่อนอยู่ค่ะ
‎ต่อให้คนทั้งโลกเปิดดูได้
‎แต่กลับเป็นห้องที่ฉันเปิดดูไม่ได้
‎มันยากมากจริงๆ ค่ะ
‎ถึงจะไม่ใช่ตอนนี้
‎แต่ถ้าพี่บอกได้เมื่อไหร่ก็บอกนะ
‎ช่วงบ่ายๆ มาหาฉันที่โรงพยาบาลได้ไหม
‎ฉันจะบอกให้หมดเลยว่าทำไมต้องเปลี่ยน
‎ก็เธอบอกว่าจะขึ้นไปนี่
‎ตอนนี้เหลือแค่ไม่กี่วันแล้วนะ
‎เธอจะปล่อยให้เวลาผ่านไปเฉยๆ ‎แล้วขึ้นไปงั้นเหรอ
‎ไม่มีอะไรที่อยากทำบ้างหรือไง
‎อะไรน่ะ
‎นี่ แล้วก็เพื่อนอ๊องๆ ของเธอน่ะ
‎ไอ้ผีบินบงอะไรนั่นเกาะเขาแจอยู่นะ
‎อ๊องๆ เหรอ คเยกึนซังน่ะนะ
‎ยูรี
‎เธอโอเคไหม
‎ฉันรู้หมดแล้ว เธอเห็นหมดเลยเหรอ
‎ไม่เป็นไรนะ
‎ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว
‎- คเยกึนซัง ‎- ว่ามาเลย
‎ระบายออกมาให้หมด ฉันจะรับฟังเธอเอง
‎นายไปทำอะไรมาถึงโดนผีตามติดได้
‎เป็นอะไรไป เรื่องแบบนี้ ‎ไม่ควรเอามาล้อเล่นนะ
‎ยิ่งเป็นเธอแล้วด้วย...
‎อะไร ทำไมพูดแบบนั้น
‎ไม่ ไม่จริงหรอก
‎เธอนี่ทำเสียบรรยากาศแต่เช้า
‎ไหน อยู่ไหน
‎- เฮ้อ ‎- อยู่ไหน
‎ยูรี ไปไหนน่ะ อย่าไปนะ
‎บอกก่อนสิค่อยไป
‎กลัวแล้วนะเนี่ย...
‎สงบเหมือนสายน้ำสำหรับฉัน
‎ฮัลเลลูยา
‎สงบเหมือนสายน้ำสำหรับฉัน
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีค่ะ
‎ฉันพูดถูกจริงด้วย ข่าวลือไปทั่วเลย
‎ทั้งสองคนไปนั่งร้องไห้ ‎ฟูมฟายด้วยกันที่สนามเด็กเล่น
‎แล้วใช่พ่อซออูกับ ‎น้าห้องครัวจริงเหรอคะ
‎ก็ใช่น่ะสิ
‎เฮ้อ ไม่รู้เรื่องรู้ราว ‎แล้วยังปล่อยไปไหนมาไหนด้วยกันอีก
‎มาแล้วเหรอคะ
‎ซออูมาแล้วนี่
‎- ถอดรองเท้าลูก ‎- ถอดรองเท้ากันนะ
‎ถอดรองเท้าแล้วก็ไปกัน
‎บอกลาคุณพ่อกันเลยดีไหม
‎ซออู
‎- อ๋อ ‎- ค่ะ
‎กลับดีๆ นะคะ
‎ไปกันจ้ะ
‎ตัวเองไม่ไหวเลยสักนิด
‎เป็นอะไรไหม
‎ยูรีเอง...
‎ก็น่าจะบอกว่าเห็นมาตลอดห้าปีสิ
‎ไม่สิ เห็นขนาดนั้นแล้วจะบอกได้ยังไง
‎แกไม่เคยรู้สึกแบบนี้เหรอ
‎แกทำอะไรผิด
‎แล้วก็ไม่อยากให้ใครคนหนึ่งรู้
‎ว่าทำผิดมา
‎แต่กลับกลายเป็นว่า
‎คนคนนั้นเห็นทุกอย่างมาตลอด
‎ฉันเพิ่งเข้าใจนี่แหละ
‎ฉันเข้าใจนะ
‎เหมือนแก้ผ้าอยู่กลางสี่แยก
‎นี่ แล้วแกทำผิดขนาดนั้นเลยหรือไง
‎แต่งงานใหม่แล้วผิดตรงไหน ‎ทำไมถึงเลวร้ายขนาดนั้น
‎ก็เธอเห็นทุกอย่างนี่
‎แล้วแกรู้เหรอ
‎รู้เหรอว่าตอนเป็นผี ยูรีอยู่ข้างแก
‎รู้เหรอว่ายูรีจะฟื้นกลับมา
‎เลิกโทษตัวเองได้แล้ว
‎ที่ยูรีไม่พูด ‎เพราะกลัวแกเป็นแบบนี้ไงล่ะ
‎รุ่นพี่โช ‎อาจารย์จางเรียกให้ไปพบครับ
‎ตั้งแต่อาทิตย์นี้ ‎เข้าห้องผ่าตัดกับฉัน
‎อะไรนะครับ
‎ตอนที่ฉันผ่าตัด ‎ให้แกเข้ามาในห้องผ่าตัด
‎แล้วก็เฝ้าดู
‎คุณได้รับคำปรึกษามาพอแล้ว
‎ต่อไปต้องลองรักษา ‎ด้วยสถานการณ์จริงดูครับ
‎เอ่อ ผมไม่กล้าเจอ ‎สถานการณ์จริงหรอกครับ
‎ทำงานต่อเถอะครับ
‎- ไอ้นี่ เฮ้ย ‎- หมอโช
‎- เฮ้ย ‎- หมอโช
‎- เอาไงดีครับ ‎- เอาไงล่ะ
‎ก็ต้องลงมือเลยสิ ‎มันเลือกได้ด้วยเหรอ
‎ให้โดนไล่ออกดีไหม
‎(ห้องผ่าตัด)
‎คังฮวา
‎ปล่อยฉันไปก็ได้
‎ตอนนี้พวกแม่ๆ ไม่กล้าสบตาฉันแล้วค่ะ
‎วันนั้นเราคงน่ากลัวกันมากเลยนะคะ ‎ไม่มีใครกล้าว่าร้ายอะไรฉันแล้ว
‎เพราะพวกพี่
‎ฉันถึงอยู่ที่นี่ได้ ‎อย่างสบายใจขึ้นค่ะ
‎โล่งไปที ‎จากนี้คงไม่กล้าว่าอะไรซออูแล้วล่ะ
‎คิดๆ ดูแล้ว ฉันตีแรงไปหรือเปล่านะ
‎โอ๊ย แค่นั้นไม่เรียกว่าตีหรอก
‎คือว่านะ
‎สงสัยพวกเธอจะเข้าใจผิด ‎ว่าที่นี่คือคาเฟ่แม่ๆ นะ
‎ที่นี่คือที่ทำงานฉันย่ะ ‎ที่ทำงานแสนศักดิ์สิทธิ์ของฉัน
‎พี่
‎คอแห้งจะตายแล้ว
‎สดชื่นดีจัง
‎ทำไมหั่นหอมเยอะขนาดนั้น
‎โอ๊ย เผ็ดขึ้นตาเลย แสบไม่ไหว
‎พี่คะ
‎ฉันผ่านมาแถวนี้
‎ดื่มกาแฟหน่อยนะคะ
‎- อือ ‎- โอ๊ะ
‎มีจานให้ล้างเยอะเลยแฮะ
‎แค่นี้เอง
‎พี่ๆ วันนี้อากาศอุ่นขึ้นนะ
‎ทำไมมีปลากะตักเยอะขนาดนี้
‎อร่อยดีนะ ซื้อมาจากทงยองเหรอ
‎พี่คะ
‎คือว่า...
‎ไม่ใช่ที่ที่จะแวะมาได้บ่อยๆ ‎ที่นี่คือที่ไหนนะ
‎ที่ทำงานไง
‎ฉันชอบมากเลยนะคะ
‎ที่ที่แวะเข้ามาได้ในละแวกนี้
‎แถวนี้ไม่มีที่ไหนแวะแล้ว ‎สบายใจเลยค่ะ
‎ที่นี่เหมือนฐานลับเลย
‎พอดีฉันมีนัด ขอตัวก่อนนะคะ
‎อืม
‎วันนี้ซออูไม่มีเรียนพิเศษ
‎พาไปเล่นที่บ้าน ‎หรือสนามเด็กเล่นก็ได้ค่ะ
‎ซออู
‎แม่จ๋า
‎แม่ไปก่อนนะ ‎เล่นกับน้าแล้วเจอกันที่บ้านนะ
‎เข้าใจไหม ไปก่อนนะ ฮาจุน
‎กลับดีๆ นะครับ
‎ตายแล้ว
‎เด็กดีของแม่
‎ไปเล่นกันนะลูก
‎ฉันไปก่อนนะคะ
‎กลับดีๆ นะคะ คุณมินจอง
‎คือ...
‎เราเป็นเพื่อนกันแล้วใช่ไหมคะ
‎ถ้าสนิทกันประมาณนี้
‎พอจะนับเป็นเพื่อนได้ไหม
‎แน่นอนสิคะ เพื่อนสนิทเลยล่ะ
‎แน่นอนๆ
‎เชิญค่ะ
‎สวัสดีค่ะ
‎วันนี้ของสวยๆ เข้ามาเยอะเลยค่ะ ‎ลองเลือกดูสิคะ
‎(กำไลมิตรภาพ สร้างความทรงจำร่วมกัน)
‎ขออันนี้สามเส้นค่ะ
‎จะเอาไว้ใส่กับเพื่อนเหรอคะ
‎ค่ะ
‎- เท่าไรคะ ‎- ห้าหมื่นวอนค่ะ
‎- นี่ค่ะ ‎- ขายดีนะคะ
‎- ใส่สวยๆ นะคะ ‎- ค่ะ
‎ทั้งหมดเป็นเพราะฉัน
‎เป็นอะไรไปพี่ ‎จะเป็นเพราะพี่ได้ยังไง
‎ตอนนั้นฉัน...
‎เป็นคนบอกให้หมอนั่นคบคุณมินจองเอง
‎ถ้าฉันไม่โน้มน้าวโชคังฮวา...
‎ขอโทษนะ
‎ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ
‎ตอนนั้นฉันขอบคุณพี่มากเลยนะ
‎มันต้องมีวิธีสิ
‎ฉันบอกร่างทรงคนนั้น ‎ให้หาวิธีเหมือนกัน
‎ต่อให้พยายามคิดมากเท่าไร
‎ฉันก็ปล่อยเธอไปไม่ได้
‎พี่
‎หือ
‎พอฉันกลับมา ทุกคนก็ลำบากกันหมดเลย
‎ฉันไม่ได้ฟื้นกลับมาเพื่อเป็นแบบนี้
‎เพราะฉัน ทั้งพี่และคังฮวา
‎ทุกคนดูทรมานกันไปหมด
‎รู้แบบนี้ฉันน่าจะซ่อนตัวไว้ ‎ไม่ให้ใครจับได้
‎ฉันไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้เลย
‎ไม่น่าโดนจับได้เลย
‎ไม่น่าเลย
‎ทำไมคะ มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ
‎เปล่าค่ะ จริงๆ แล้ว...
‎ฉันชอบแม่ซออูนะ
‎ดูเท่ดี
‎แล้วไงคะ
‎ฉันก็เลยอยากจะบอกเรื่องนี้ให้ได้
‎รีบเปลี่ยนพี่เลี้ยงด่วนเลยค่ะ
‎อะไรนะคะ
‎ทำไมคะ ทำไมฉันต้องเปลี่ยนด้วยคะ
‎ตอนนี้คนลือกันให้แซ่ด
‎ว่าพี่เลี้ยงกับพ่อซออู
‎เล่นชู้กัน
‎ข่าวซุบซิบก็มา
‎พูดจบแล้วใช่ไหมคะ
‎มีคนบอกว่าทั้งสองคน ‎ไปนั่งร้องไห้ด้วยกันที่สนามเด็กเล่น
‎เรื่องจริงนะ
‎ไปเถอะค่ะ
‎จริงๆ เลย
‎ไปเลย อีกรอบนะๆ
‎มาๆ นี่จ้ะ เอาเลย
‎- แรงๆ เลยเหรอ ‎- ใช่ แรงๆ เลย
‎อุ๊ย จับได้แล้ว ตาจับได้แล้ว
‎มา เอาอีกนะ เอาใหม่ๆ
‎อีกรอบนะๆ อีกรอบ
‎ตายแล้วๆ
‎เอาอีก ไกลๆ เลย
‎- พ่อเหนื่อยแล้วนะ พอได้แล้ว ‎- พูดอะไร
‎ฉันยังมีแรงเหลืออีกตั้งเยอะ ‎ใช่ไหม ซออู
‎ตายังเล่นด้วยได้อีก 12 ชั่วโมงเลย
‎มา อีกรอบนะ
‎- มา โอ๊ย ‎- ดื้อจริง หยุดไม่อยู่เลย
‎ระวังๆ
‎รอนี่นะ ‎เดี๋ยวหนูไปซื้ออะไรเย็นๆ มาให้
‎ดีเลย มาลูก
‎จับได้แล้ว ซออูจับได้แล้ว
‎ตาจับได้แล้ว
‎ซออู นั่งพักกันก่อนเนอะ
‎เอาล่ะ เอาวางไว้ตรงนี้
‎เฮ้อ
‎ตายๆ
‎น่ารักเหมือนใครกันนะ
‎ตาก็สวย จมูกก็สวย แก้มก็สวย
‎มือก็สวย จิ้มลิ้มไปหมด
‎ตายแล้ว
‎แย่แล้วๆ
‎คุณยาย ยายครับ
‎- ไหวไหมครับ ระวังนะครับ ‎- ค่ะ
‎ซออู นั่งอยู่เฉยๆ อย่าไปไหนนะ
‎- ระวังๆ ‎- โอยๆ
‎นั่นสิ ใช่ไหม
‎- อือ ‎- เล่นอะไรกันดี
‎เล่นกับมีมี่กัน
‎- ได้สิ ดีเลย ‎- แม่...
‎แม่บอกว่าจะทำต็อกบกกีนะ
‎- นี่ครับ ‎- ค่ะ
‎ระวังหน่อยสิครับ
‎- ขอบคุณนะคะ ‎- ครับ
‎ซออู
‎พ่อ
‎ยูรี ทำยังไงดี
‎ซออู ซออูน่ะ...
‎ตายแล้ว ซออู
‎แย่แล้ว
‎ซออู
‎ซออู...
‎ซออู
‎ฉันจะบอกให้หมดเลยว่าทำไมต้องเปลี่ยน
‎แค่บอกว่าหน้าเหมือนกัน ‎เลยรู้สึกอึดอัดก็ได้นี่
‎จริงๆ เลย
‎(พี่เลี้ยงออนนี่)
‎มินจอง
‎- เป็นอะไรไป ‎- พี่
‎ทำยังไงดี
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ฮะ
‎- ซออู ‎- ซออู
‎ซออู
‎ซออูลูก ซออู
‎ซออู
‎- ซออูๆ ‎- ฉันไม่ได้ทำนะ
‎ซออู
‎- ตรงนี้ก็มี ‎- ซออู
‎อยู่ไหนนะ
‎ซออู
‎พอจะเห็นเด็กตัวเท่านี้ไหมครับ
‎ซออู
‎ขอโทษครับ พอจะเห็นเด็กตัวเท่านี้ ‎ใส่โค้ตสีชมพูบ้างไหมครับ
‎ซออู
‎- ซออู ‎- ซออู
‎ซออู
‎ทำยังไงดี ทำยังไงกันดี
‎ไม่เป็นไรนะ
‎พี่คะ ทำยังไงดี
‎- ไม่เป็นไร ไม่มีอะไรหรอก ‎- ทำยังไงดี
‎ไม่เป็นไรนะๆ
‎ไม่เป็นไร
‎ไม่นะ
‎ซออูลูกแม่ ไม่นะ
‎ซออู
‎ทำยังไงดี
‎ฉัน...
‎ฉันขอโทษ ฉันขอโทษค่ะ
‎ทำไม...
‎ทำไมถึงทำเธอหายได้คะ
‎ซออู
‎ฉันขอโทษ
‎ซออูๆ
‎ซออู เป็นอะไรหรือเปล่า ‎ซออู ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎โล่งอกไปที
‎ซออู
‎- ซออู ‎- แม่
‎- ซออู ‎- แม่จ๋า
‎ซออู
‎ทำไมมาอยู่นี่ได้ล่ะ
‎- แม่ ‎- โธ่ลูก
‎ซออู
‎- แม่ ‎- โธ่
‎- ลูกแม่ ‎- แม่จ๋า
‎แม่ขอโทษนะ
‎แม่
‎แม่จ๋า...
‎ลูกที่เคยตีนเท่าฝาหอย ‎โตขนาดนี้แล้วนะ ที่รัก
‎หล่อเชียว ดูสิ
‎ถึงจะตัวคนเดียวแต่ก็โตมาได้ขนาดนี้
‎เป็นคนดีแล้วก็หล่อด้วย
‎ถ้าได้แต่งงานก็คงจะไม่เหงาแล้วสินะ
‎พอถึงตอนนั้นแล้ว
‎เราขึ้นไปกันเถอะ
‎ใช่แล้ว ลูกพ่อ
‎ถ้าลูกมีครอบครัวเมื่อไหร่
‎เราขึ้นไปกันเถอะ
‎ลงไปได้แล้ว วันนี้มันบินนะ
‎บินดีๆ นะ จางพิลซึง
‎ลูกชาย วันนี้ก็สู้ๆ นะ
‎บินดีๆ แล้วก็หาข้าวกินด้วยนะลูก
‎ที่รักๆ
‎หมอผีๆ
‎อะไรนะ
‎ตายแล้ว
‎นี่แก อย่านะ เอานี่ไปกิน
‎ซออูๆ
‎มานี่มา ไม่เป็นไรนะ
‎ใช่แล้ว
‎มานี่มา แบบนั้นแหละ
‎ใช่แล้วจ้ะ เก่งมาก
‎กล้าเหรอ เอาสิ มาเลย
‎นั่นแหละๆ
‎ไอ้บ้านี่ ‎กล้าดียังไงมายุ่งกับลูกยูรี
‎ซออู
‎แม่ ถอยออกมาอีก
‎ห้ามอยู่ใกล้เด็ก
‎จริงด้วยๆ
‎ซออู มานี่มา มานี่จ้ะ
‎ใช่แล้ว เก่งมากเลย
‎ใช่แล้วๆ
‎ใกล้ถึงแล้ว
‎มาเลย ซออู
‎ใช่แล้ว
‎น่าสนุกจังเลย ขึ้นไปดีไหม
‎ขึ้นไปแล้วหลบอยู่ข้างในนะ
‎ตรงนั้นไงๆ นั่นแหละ
‎ซออู เรามาเล่นซ่อนแอบกันนะ
‎ห้ามออกมาจากตรงนั้นเด็ดขาด ‎ซ่อนไว้นะ เข้าใจไหม
‎ดีมาก ไปกัน
‎ทีนี้ก็ไปหายูรีกัน
‎ที่รัก
‎ทำอะไรกันอยู่เหรอ
‎ต้องทำอะไรด้วยเหรอ ‎อยู่เฉยๆ ไม่ได้หรือไง
‎เด็กอยู่ที่ไหน
‎ฉันเห็นพวกเธอพาไป
‎เอาไปซ่อนไว้ไหน
‎ได้ ไม่ต้องบอกก็ได้
‎ขึ้นไปเลยแล้วกัน
‎ใครคะ
‎ตายแล้ว
‎ทำไมทำหน้าแบบนั้น
‎ได้เป็นคนกับเขาทั้งที ‎ข้าวปลาไม่กิน มัวแต่ตะลอนๆ อยู่ได้
‎เห็นแล้วใจเสียเลย
‎ก็เป็นคนไงถึงได้เป็นแบบนี้ ‎ถ้าเป็นผีจะเป็นแบบนี้เหรอ
‎ปากดีจริงๆ
‎ทำไมไม่อยู่บ้าน มาที่นี่ทำไม
‎ขืนกลับไปสภาพนี้ ‎แม่ฉันคงเป็นห่วงแย่
‎แล้วเพื่อนสนิทเธอที่ร้านมีแซงล่ะ ‎พี่เขาว่ายังไงบ้าง
‎ทำไม พี่เขาบอกให้เธอ ‎กลับไปอยู่ที่เดิมเหรอ
‎อือ
‎คุณมีดง
‎การที่ฉันได้เป็นคน
‎มันไม่ใช่รางวัล
‎แต่เป็นการลงโทษแน่เลย
‎เพราะฉันฟื้นกลับมา
‎ทุกคนถึงได้ทุกข์กันไปหมด
‎เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎ขอโทษนะคะ
‎ช่วยไปทีได้ไหมคะ
‎ตอนนี้ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ
‎ทำไมถึง...
‎ทำเด็กหายได้คะ เด็กทั้งคน
‎ขอโทษ
‎ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ
‎ตกใจใช่ไหม
‎เขาตกใจเลยเป็นแบบนั้น
‎ไปกัน ฉันไปส่ง
‎ขอโทษนะ
‎ฉันไม่ควรกลับมาเลย ขอโทษนะ
‎หมายความว่ายังไง
‎ยูรี ไม่ใช่ความผิดเธอซะหน่อย ‎ไม่เป็นไรนะ
‎ทำไมนายเอาแต่พูดว่าไม่เป็นไร
‎มันจะไม่เป็นไรได้ยังไง ‎นายนั่นแหละที่ไม่ไหว
‎ยูรี
‎ฉันไม่ควรฟื้นกลับมาเลย
‎เธอฟื้นขึ้นมาเพราะอยากฟื้นหรือไง
‎โดนจับได้เพราะอยากโดนจับหรือก็ไม่
‎เวลาทุกคนมองฉันก็เอาแต่ร้องไห้
‎กังวลแล้วก็ถอนหายใจ
‎ไม่มีใครยิ้มเลย
‎ทุกคนต้องทรมานเพราะฉัน
‎ปกติคนมีชีวิตเขาก็เป็นแบบนี้แหละ
‎เพราะคิดถึงวันพรุ่งนี้มากกว่าวันนี้
‎ก็เลยกังวลเยอะ ถอนหายใจเยอะ
‎มีเรื่องค้างคาใจเยอะ
‎ถ้าพวกนั้นเป็นแบบเธอหรือผีตัวอื่นๆ
‎ที่คิดว่ามีชีวิตได้ ‎แค่วันนี้วันเดียวก็เต็มที่แล้ว
‎ก็คงไม่คิดถึงเรื่องอื่นหรอก
‎เฮ้อ
‎คุณมี...
‎ยูรี มาแล้วเหรอ
‎มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
‎นั่นสิ ยูรีมาล่ะ ยูรีของเรา
‎น่าเบื่อจะตาย มาที่นี่ทำไม
‎ที่นี่ก็บ้านฉันเหมือนกันนะ
‎ดีแล้วที่มา ดีเลย
‎- ดีแล้วที่มา ‎- เราคิดถึงเธอมากเลย
‎ดีแล้วที่มา
‎ทำไมนายเอาแต่พูดว่าไม่เป็นไร
‎มันจะไม่เป็นไรได้ยังไง ‎นายนั่นแหละที่ไม่ไหว
‎ตกใจมากเลยใช่ไหม
‎มินจอง
‎ร้องไห้ทำไม อย่าร้อง
‎ไม่ใช่ความผิดเธอสักหน่อย
‎งั้นมันเป็นความผิดใครล่ะคะ
‎ความผิดพี่ ‎ที่อยู่โรงพยาบาลทั้งวันเหรอคะ
‎ฉันตั้งใจจะกลับไปทำงาน ‎เลยจ้างพี่เลี้ยง
‎แล้วยังทำลูกหายอีก
‎ที่ซออู...
‎ต้องมีพัฒนาการช้ากว่าเด็กคนอื่น ‎แถมดูอึมครึม
‎ถ้าไม่ใช่ความผิดฉัน ‎แล้วมันเป็นความผิดใครเหรอคะ
‎ฉันไม่ใช่แม่เหรอ
‎มินจอง
‎เวลาลูกคนอื่นทำตัวแปลกๆ ‎เขาก็โทษแม่กันทั้งนั้น
‎ทำไมพี่ถึงเอาแต่บอกว่า ‎ไม่ใช่ความผิดฉัน
‎ไหนบอกว่าฉันคือแม่ซออูไง
‎ฉันใช่แม่ซออูจริงหรือเปล่าคะ
‎ขอโทษนะ
‎ทำไมพี่ถึงเอาแต่...
‎ขอโทษ
‎แล้วก็บอกว่าไม่เป็นไร
‎ชายูรี
‎มันเป็นชื่อต้องห้ามสำหรับฉันนี่
‎จะปิดประตูห้องนี้ใส่ฉัน
‎ไปจนถึงเมื่อไหร่คะ
‎ปิดซะแน่นหนาขนาดนั้น
‎พี่ต้องเปิดใจก่อน ฉันถึงจะเข้าไปได้
‎แบบนั้นฉันถึงจะเป็น ‎แม่แท้ๆ ของซออูได้ไง
‎พี่เลี้ยงคนนั้น
‎คือเธอ
‎ยูรี
‎ชายูรี
‎มัน...
‎หมายความ...
‎หมายความว่ายังไงคะ
‎แม่แท้ๆ ของซออู
‎ชายูรี
‎เขาฟื้นกลับมามีชีวิต
‎ทำไม ลูกนอนไม่หลับเหรอ
‎หนูเสียดายเวลาที่เสียไปตอนนอน
‎แม่ ร้องเพลงให้ฟังหน่อยสิ
‎เพลงอะไรล่ะ
‎"ต้นสนเอย"
‎"ต้นสนเอย" เหรอ ยังจำได้อยู่อีก
‎ฉันร้องให้แกฟังตอนเด็กๆ เชียวนะ
‎หนูอยากฟัง ไม่ได้ฟังนานแล้ว ‎ร้องให้ฟังหน่อย
‎ต้นสนเอ๋ย ต้นสนเอย
‎สีของเจ้าเขียวชอุ่มอยู่เสมอ
‎แม้ในฤดูใบไม้ร่วงที่เปล่าเปลี่ยว
‎หรือในวันที่พายุหิมะโหมกระหน่ำ
‎- ต้นสนเอ๋ย ต้นสนเอย ‎- ต้นสนเอ๋ย ต้นสนเอย
‎สีของเจ้าเขียวชอุ่มอยู่เสมอ
‎แม้ในฤดูใบไม้ร่วงที่เปล่าเปลี่ยว
‎หรือในวันที่พายุหิมะโหมกระหน่ำ
‎แม่แท้ๆ ของซออู
‎ชายูรี
‎ต้นสนเอ๋ย ต้นสนเอย
‎สีของเจ้าเขียวชอุ่มอยู่เสมอ
‎ถือซะว่าเราจัดระเบียบ ‎เพื่อนบ้านแถวนี้แล้วกัน
‎งั้นเราก็เป็นหัวโจกใช่ไหมคะ
‎นี่ไง เขาถึงบอกว่า ‎ห้ามพูดไปเรื่อยต่อหน้าเด็ก
‎เข้าใจแล้วสินะ
‎นั่นสิ เรียนรู้ไวเชียว
‎เรียกเราหัวโจกแล้ว
‎พี่ๆ พูดกันขนาดนี้ ยังจะมาขำอีก
‎ให้เอาหัวโหม่งฝาขวดน่าจะดีนะพี่
‎ถ้าทำจริงล่ะแย่เลยนะคะ ‎ระวังจะโดนกุญแจมือนะ
‎อวสานโลกชัดๆ ไปซื้อไข่กันเถอะ
‎อือ
‎ตาย พวกพี่เดินออกไปแล้ว ‎ยังไม่ลุกมาส่งอีก เด็กนี่
‎- เฝ้าร้านดีๆ นะ ‎- ค่ะ
‎ช่วงเวลาของพวกเขา ‎ที่ฉันไม่เคยได้เห็น
‎มันล่วงเลยผ่านมา
‎อย่างมั่นคงมากเลยล่ะ
‎คงสนุกกันน่าดู
‎ทำอย่างกับฉันโง่มากงั้นแหละ ‎มีความสุขมากสินะ
‎เห็นเธอยิ้มได้เพราะคนอื่น ‎เธอดูมีความสุขมากเลยนะ
‎ดูแลแผลของพี่ก่อนไหม
‎มันเละเทะไปหมดเลยนี่
‎จะเป็นแบบนี้ต่อไปเหรอ ‎เป็นหมอที่ผ่าตัดไม่ได้แบบนี้
‎ต้องลองเจอสถานการณ์จริงดูสิ ‎ถึงจะดีขึ้นได้
‎ทำไมถึงทิ้งฉันให้อยู่คนเดียว
‎ทำไม
‎คำที่จริงใจกว่า "อยากตาย" ‎คืออะไรรู้ไหม
‎- ชน ‎- ชน
‎ฉันก็อยากมีชีวิตอยู่เหมือนกัน
‎คำบรรยายโดย: พิมผกา สนศรี