‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- ชวนทำอะไรนะ ‎- ทำสิ่งที่อีกฝ่ายชอบหนึ่งอย่าง
‎อีกหน่อยพอลูกคลอด ‎เราก็คงไม่ค่อยมีเวลาให้กัน
‎เรามาสนุกกับชีวิตคู่ ‎เป็นครั้งสุดท้ายกันดีไหม
‎ไม่ได้พูดให้ขำนะ ‎บอกมาสิ เดี๋ยวฉันทำให้
‎- จริงเหรอ ‎- อื้อ
‎ถ้าอย่างนั้น ‎โอกาสนี้ก็ใช่ว่าได้มาง่ายๆ
‎คงต้องคิดให้รอบคอบหน่อยแล้ว
‎ถ้าฝนตกให้ถือร่มมารับ
‎- เอ๊ะ แค่นี้เนี่ยนะ ‎- แค่นี้อะไรกัน
‎ตอนเด็กๆ นะ
‎เวลาฝนตกแล้วมีแม่ๆ ‎มารอรับหน้าโรงเรียน
‎ฉันอิจฉาสุดๆ ไปเลย เพราะแม่ไม่เคยมา
‎อะไรกัน จู่ๆ ดราม่าซะงั้น
‎ก็คุณแม่ต้องทำงานนี่นา
‎ได้เลย ตกลง
‎จริงเหรอ จะมารับเหรอ
‎แน่นอน เรื่องกล้วยๆ
‎ต่อให้ตกทุกวัน ฉันก็จะออกไปรับ
‎พูดไปโน่น
‎ช่วงนี้ฝนตกแทบทุกวันเลย ‎อย่างกับเข้าหน้าฝนแล้ว โอเคแน่นะ
‎- แน่นอนอยู่แล้ว ‎- โอเค ต่อไปตาเธอ
‎บอกสิ่งที่ปรารถนามาเลยครับ
‎บอกมาให้หมดเลย ‎ฉันจะทำให้ทุกอย่าง อยากได้อะไร
‎ก็ไม่ได้อยากได้อะไรเป็นพิเศษนะ
‎ขอแค่เพชร
‎เอาเม็ดเท่านี้
‎ล้ำเส้นเกินไปแล้ว
‎ที่ผ่านมาสนุกมาก
‎ขอให้มีความสุขแล้วกันนะ
‎ฝนตกนี่นา
‎ที่รัก ฝนตกแล้วนะ ที่สัญญากันล่ะ
‎โอ๊ย ขี้เกียจออกไปจัง
‎จริงๆ เลย
‎คุณสามีคะ ฉันหนักตัวมากเลย
‎วันนี้ขอผ่านก่อนได้ไหม
‎ชัดเจนดีจริงๆ
‎คุณสามีมาแล้วเหรอ
‎- จ้า ภรรยาจ๋า ‎- อือ
‎ไหนบอกว่าถ้าฝนตกปุ๊บ ‎ก็จะออกไปรับปั๊บเลยไง
‎ฉันก็ว่าจะออกไปอยู่พอดีเลย
‎แต่มันดันขี้เกียจขึ้นมา
‎อ๋อ อย่างนี้เองเหรอครับ ‎ช่างเถอะครับ
‎ท้องก็หนักจะตาย จะออกไปไหนได้ครับ
‎ตายแล้ว เปียกโชกเลย
‎ครับ กระผมเหมือนลูกหมาตกน้ำเลย
‎จริงด้วย เหมือนลูกหมาเลย
‎หรือว่าจริงๆ หัวไชเท้าก็บอกว่า ‎แม่ต้องไปรับพ่อนะ
‎- แต่ตัวเอง... ‎- ฉันก็แค่...
‎ตอนนั้น แต่ละวันเข้ามา ‎และผ่านไปเหมือนเช่นวันนี้
‎ฉันเลยเชื่อว่า ‎ยังไงก็ต้องมีวันพรุ่งนี้
‎เอาส้มให้ลูกกินเยอะอีกแล้วเหรอครับ
‎ลูกชอบส้มมากเลยน่ะ
‎- ที่รัก ‎- อ้าว ที่รัก
‎- ออกมารับด้วยเหรอ ‎- ใช่
‎- จริงเหรอเนี่ย ขอบคุณนะ ‎- จ้ะ
‎ถ้าตอนนั้นฉันรู้ว่า ‎จะไม่มีวันพรุ่งนี้อีก
‎ฉันคงไม่ปล่อยวันเวลาที่ล้ำค่า ‎ผ่านไปอย่างสูญเปล่าแน่นอน
‎(ตอน 11 ชีวิตที่แบ่งมาให้ฉัน)
‎ห้องครัวอะไรเกลือถึงหมดได้
‎แต่ยังไงได้ออกมาข้างนอก ‎ก็ดีกว่านั่งปอกแครอทแหละนะ
‎เนอะ
‎ตายแล้ว
‎คุณยายคะ
‎- เป็นอะไรไหมครับ ‎- รู้สึกตัวไหมครับ
‎- นี่คุณ ฟื้นสิครับ ‎- ลุง
‎ไม่นะ...
‎ช่วยด้วยค่ะ
‎มีเด็กอยู่ในท้องค่ะ ช่วยด้วยค่ะ
‎- เกิดเหตุนานเท่าไรแล้ว ‎- คนนี้ด่วนกว่าค่ะ
‎รีบเลยค่ะ
‎- คุณยายทางนั้นด่วนกว่านะคะ ‎- โทรหาหมอ
‎- เตรียมผ่าตัดเลย เร็วเข้า ‎- คุณยายอาการหนักกว่า
‎ไปดูคุณยายตรงนั้นหน่อยนะคะ
‎- ช่วยคุณยาย... ‎- คุณยายแค่ตกใจก็เลยเป็นแบบนั้น
‎- ต้องช่วยคนนี้... ‎- ก็บอกว่าไม่ใช่ไง
‎คุณยายกำลังจะตาย
‎ไม่นะ คุณยาย ได้โปรด
‎ทำไงดี
‎ทำไมๆ เกิดอะไรขึ้น
‎คังฮวา แกจะไปไหน
‎- คังฮวา ‎- เกิดอุบัติเหตุครับ
‎ส่งไปห้องฉุกเฉินก่อน
‎ช่วยคุณยายตรงนี้ก่อน
‎ต้องช่วยคุณยายก่อนนะคะ
‎ช่วยคุณยายด่วนเลยค่ะ ทำไงดี
‎โชคังฮวา
‎เป็นอะไรไป โอเคไหม
‎ฉันไม่เป็นไร ‎แต่ช่วยดูคุณยายคนนั้น...
‎คุณยายเหมือนกำลังจะตายเลย ‎ทำอะไรสักอย่างสิ
‎อยู่นี่มีหมออยู่ ไม่เป็นไรหรอก
‎ก็บอกว่าไม่ไง คุณยายกำลังจะตายนะ
‎คังฮวา เร็วสิ ช่วยคุณยายเร็ว
‎- พยาบาล ‎- ค่ะ
‎เอาคนไข้ไปเอกซเรย์ทรวงอก ‎แล้วเช็กคลื่นไฟฟ้าหัวใจ
‎- ตามหมอแผนกทรวงอกด้วย ‎- อะไรนะคะ
‎- ทำอะไรอยู่ คนไข้ฉุกเฉินนะ ‎- ค่ะ
‎เร็วเลยค่ะ
‎ขอร้องล่ะ...
‎- เอ้า ‎- ขอบใจนะ
‎อาการไม่น่าเป็นห่วงแล้ว
‎พอติดต่อญาติได้ก็จะทำการผ่าตัดเลย
‎โล่งอกไปที ฉันนึกว่า ‎คุณยายจะไปจริงๆ ซะแล้ว
‎- เธอรู้ได้ยังไงเหรอ ‎- หือ
‎เรื่องอะไร
‎ก็...
‎ขนาดหมอยังดูไม่ออกเลย
‎แล้วเธอรู้ได้ยังไง
‎คือ...
‎เซนส์น่ะ
‎เซนส์เหรอ
‎ใช่ นายก็รู้นี่ว่าฉันเดาแม่น
‎อะไรนะ ที่นายชอบพูด
‎นาทีชีวิต ที่นายเคยบอกไง ‎ถ้าพลาดนาทีชีวิตไปล่ะก็แย่แน่
‎เซนส์ฉันบอกว่าใช่ นี่แหละนาทีชีวิต
‎คุณยายไม่มีอาการเจ็บปวดเลย ‎แต่เซนส์เธอบอกว่านาทีชีวิตงั้นเหรอ
‎ใช่
‎ฉันต้องไปทำงานแล้วล่ะ
‎นายก็ไปทำงานเถอะ
‎ฉันไปก่อนนะ
‎นี่ เดี๋ยวก่อน
‎ยูรี
‎ฮะ มีอะไรเหรอ
‎เธอไม่เป็นไรจริงๆ นะ
‎อ๋อ อือ
‎น่าจะดื่มน้ำผึ้งหน่อย
‎จะตายแล้ว
‎- โอ๊ย ท้องฉัน ‎- ดื่มให้หมดเลย เร็วเข้า
‎ดื่มเหล้าแล้วแสบท้องแบบนี้
‎ยังไม่เลิกดื่มอีก
‎อย่าบ่นนักเลย ฉันจะตายอยู่แล้ว
‎ฉันบอกแต่แรกแล้วไง ‎ว่าห้ามดื่มไวน์กับเหล้า
‎รีบดื่มเลย เร็วเข้า
‎ถ้าดื่มเข้าไปได้อ้วกแน่
‎ดื่มๆ ไปเหอะน่า ‎ไม่งั้นก็ปวดท้องอยู่แบบนี้
‎ตอนนี้ฉันกินอะไรไม่ลงทั้งนั้นแหละ
‎เร็วๆ นิดเดียวก็ได้
‎- นิดเดียวเอง ‎- ต้องดื่มจริงเหรอ
‎- ใช่แล้ว ‎- เหมือนยาพิษเลย
‎เหมือนยาพิษอะไรกัน ‎เห็นสามีเป็นคนยังไงน่ะ
‎- ไม่ได้แล้ว ดื่มเยอะแล้ว ‎- อีกนิดสิ
‎ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วงหรอก
‎- ยูรี ‎- อารมณ์ดีจัง
‎(ประกาศทัณฑ์บน)
‎(หมอโชคังฮวา แผนกศัลยกรรมทรวงอก)
‎(สาเหตุ: หยุดผ่าตัดกะทันหัน ‎ตื่นกลัวผิดปกติ)
‎โชคังฮวา
‎นี่คุณ...
‎ให้ตายเถอะ มาได้ยังไง
‎อะไรกัน
‎เปิดประตูสิ เปิด
‎คุณมีดง
‎รู้ดีไม่ใช่เหรอว่า ‎การหนีมันไม่ได้ช่วยแก้ปัญหา
‎เข้าใจแล้ว
‎ยอมแล้ว อย่างน้อยก็คุยกันต่อหน้าสิ
‎โผล่หน้ามาให้เห็นหน่อย
‎อะไรของเขาน่ะ
‎ทำไม
‎คุณมีดงมีแฟนแล้วแน่เลย
‎ตายแล้ว กับคนที่เด็กกว่าด้วยเนี่ยนะ
‎สมัยนี้เขานิยมกินเด็กกัน
‎- จริงเหรอ ‎- เอาเรื่องอยู่นะ
‎คนนั้นน่ะ...
‎เป็นหมอผี
‎หมอผีเหรอ
‎ทำยังไงดี ลูกแม่
‎ลูกแม่น่าสงสารจริงๆ
‎ฮัลโหล
‎ก็คนนั้นไง
‎หมอผีระดับเจ็ด ‎ที่กวาดผีทั้งโซลจนเกลี้ยง
‎ตายแล้วก็ขึ้นไปกันเลยดีไหม
‎จับมือเพื่อนไปด้วย
‎จับผีทุกตัวที่ขึ้นไป ‎โดยไม่ถามความสมัครใจสักคำ
‎อัตราสำเร็จ 99.9 เปอร์เซ็นต์
‎ทั้งเขตคังนัม เขตคังดง เขตคังซอ ‎หมอนี่ฟาดเรียบ
‎กำจัดผีจนสิ้นซากเลย
‎แล้วเขามาที่นี่ทำไม
‎- ตายแล้ว ทำไงดี ‎- ไปกันเร็ว
‎อันนี้รองเท้ายางหรืออะไรเนี่ย
‎สมัยโชซอนก็ไม่ใช่ โบราณชะมัด
‎ตำหนักเกาหลียังดูทันสมัยกว่าอีก
‎แล้วทำไม มาที่นี่ทำไม
‎พ่อหมอผีอีลีตคนเก่ง
‎แกล้งโง่เหรอ
‎คิดว่าทำไมเบื้องบนถึงส่งหมอผี ‎ที่มีคะแนน 99.9 เปอร์เซ็นต์
‎มาตำหนักหมอผีที่มีศูนย์คะแนนล่ะ
‎เบื้องบนน่ะ
‎ไม่ใช่ศูนย์สักหน่อย
‎เมื่อวานส่งขึ้นไปได้ตั้งสองคน
‎ให้ตายเถอะ น่าอวดมากมั้ง
‎เอาขึ้นไปได้ตั้งสองคน
‎ในรอบสิบปีเนี่ยนะ
‎(บัญชีรายชื่อ)
‎แล้วที่ส่งวิญญาณ ‎ที่ฆ่าตัวตายขึ้นไปไม่ได้ล่ะ
‎แม้แต่พวกที่ตายเพราะอยากรีเซ็ต ‎ชีวิตตัวเองก็ยังส่งขึ้นไปไม่ได้
‎จะว่ายังไงดี
‎หมดคำจะพูดเลย
‎ฉันจะจัดการเอง
‎พักหน่อยเถอะ
‎เรื่องหล่อนนี่จะเอายังไง
‎ชายูรี
‎โชซออู
‎เรื่องนั้น ฉันจะจัด...
‎เบื้องบนให้เวลามานานเท่าไรแล้ว
‎ยังจะทำเป็นไม่รู้ต่อไปถึงไหน
‎อย่าเชียวนะ
‎ฉันจะจัดการเอง
‎ทำแบบนั้นไม่ได้นะ พวกเขาน่าสงสารออก
‎คุณมีดงนี่อ่อนหัดจริงๆ
‎โลกนี้ไม่มีผีตัวไหนไม่น่าสงสารหรอก
‎เดี๋ยวก่อนสิ อย่าเพิ่ง...
‎(ชายูรี)
‎ว่าแต่ ถ้าเกิดว่า
‎สมมติว่า
‎ถ้าซออูเห็นผีตลอดไปจะเป็นยังไง
‎จะเป็นยังไงล่ะ
‎ก็เป็นเหมือนฉันไง
‎ร่างทรงเหรอ
‎ไม่ได้นะ ไม่ได้เด็ดขาด
‎ทำเกินไปแล้วนะท่าน
‎ฉันเป็นผีมาห้าปี
‎ฉันไม่ต้องการอะไรเลย
‎พี่เป็นแม่คน พี่ก็น่าจะเข้าใจนี่
‎สิ่งที่ฉันทำให้ซออูได้
‎มีแค่นี้เองนะพี่
‎- ยูรี ‎- ขืนพี่ยังเป็นแบบนี้อยู่
‎ฉันจะไปเกิดเดี๋ยวนี้เลย
‎เฮ้อ ไม่รู้แล้ว
‎แล้วจะให้ฉันทำยังไง อุ๊ย แม่ร่วง
‎ตายแล้ว คุณแม่
‎อากาศหนาวนะ ออกมานั่งทำไม
‎ออกมาทำให้สมองโล่ง ‎แล้วก็คิดอะไรไปเรื่อยน่ะค่ะ
‎ไปจ่ายตลาดมาเหรอคะ
‎รับกาแฟสักหน่อยไหมคะ
‎- นานๆ ทีดื่มหน่อยดีไหมนะ ‎- ค่ะ
‎ขอบใจนะ
‎ไม่ได้มาร้านหนูนานเลยใช่ไหมคะ
‎ไม่มาเลยเพราะกลัวเจอคังฮวานี่นา
‎เรื่องนั้นก็มีส่วน
‎แต่กลัวว่าจะทำให้คิดถึงด้วยน่ะสิ
‎ยูรี
‎เห็นว่าไปเป็นพี่เลี้ยงเหรอ
‎แล้วก็ทำงานครัวที่เนิร์สเซอรี่ด้วย
‎ยูรีบอกเหรอคะ
‎เปล่า รู้จากลูกเขยโช
‎ต่อหน้ายูรี ฉันพูดอะไรไม่ออกหรอก
‎เล่นไม่พูดเรื่องลูกเลย ‎ไม่รู้ว่าจงใจหรือเปล่า
‎ค่ะ
‎แล้วไม่ได้บอกอะไรเธอบ้างเหรอ
‎ก็...
‎ค่ะ
‎ตายแล้วฟื้นกลับมา
‎สามีก็ไม่ใช่ของตัวเอง
‎ลูกที่อุ้มท้องมาก็ไม่ใช่ของตัวเอง
‎สงสัยจะทำใจไม่ได้
‎เห็นเอาของซออูในห้องไปเก็บหมดเลย
‎แต่ยังไงก็...
‎ดีใจใช่ไหมคะ
‎ฉันน่ะ
‎ต่อให้ต้องตายตอนนี้ ‎ก็ไม่เสียใจอะไรแล้ว
‎พี่
‎ยูรี
‎แม่
‎แม่มาทำอะไรที่นี่
‎พี่เรียกแม่มาเหรอ
‎แม่ พี่ไม่ได้พูดอะไรแปลกๆ ใช่ไหม
‎อะไรแปลกๆ เหรอ เรื่องอะไรล่ะ
‎ฉันผ่านมาแถวนี้ก็เลยแวะมาเฉยๆ
‎นี่ ให้ฉันเสิร์ฟกาแฟแก้วเดียว ‎ก็ไม่ได้หรือไง
‎แค่ถามดูน่ะ โทษที
‎แม่ กลับบ้านกัน หนูหิวข้าว ‎หิวมากเลย
‎ให้ตายสิ รู้แล้วๆ
‎- กาแฟอร่อยมาก ‎- แล้วแวะมาอีกนะคะ
‎- ไปกัน ‎- กลับดีๆ นะคะ
‎(มีแซง)
‎- หิวขนาดนั้นเลยเหรอ ‎- ใช่
‎- แม่ซื้ออะไรมาเหรอ ‎- ไม่ต้องเลย
‎- เดี๋ยวหนูถือเองๆ ‎- ไม่ต้องเลย
‎ไม่อยากมีชีวิตอยู่เหรอ
‎เธอไม่อยากมีชีวิตอยู่จริงๆ เหรอ
‎อยากอยู่สิ
‎ฉันอยากอยู่ต่อมากจริงๆ พี่
‎(แม่หมอมีดง ตาเทพ)
‎- แม่ ‎- หือ
‎ทำไม
‎ก็แค่อยากเรียกเฉยๆ
‎หนูเรียกแม่บ่อยๆ แม่เบื่อเหรอ
‎เปล่าสักหน่อย
‎ชอบมากต่างหากล่ะ
‎ฉันอยากฟังเสียงเจี๊ยวจ๊าว ‎ของลูกฉันจะตาย
‎จริงเหรอ
‎ฉันจำได้หมดเลย
‎หน้าแก นิสัยแก
‎แม้แต่นิ้วเท้า
‎แต่ว่า...
‎อยู่ดีๆ วันหนึ่งก็จำเสียงไม่ได้
‎ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน มันก็จำไม่ได้
‎ฉันนะ รู้สึกผิดกับแกมากเลย
‎รู้สึกผิดทำไมกัน
‎ปกติคนเรามักจะลืมเสียงก่อนอยู่แล้ว
‎ปกติจะตาย
‎แม่ที่ลืมเสียงลูกตัวเอง ‎มันจะเป็นเรื่องปกติได้ยังไง
‎ฉันไม่รู้หรอกนะว่า ‎นี่มันปาฏิหาริย์อะไร
‎แต่ฉันสวดมนต์ทุกเช้าค่ำ
‎ขอบคุณพระผู้มีพระภาคเจ้า ‎ขอบคุณเจ้าค่ะ
‎ขอบคุณจริงๆ
‎ทำไม สวยเหรอ ซื้อให้ไหม
‎ไม่ใช่หนูหรอก ‎แต่มีคนที่หนูอยากซื้อให้อยู่
‎แม่รอเดี๋ยวนะ ‎เดี๋ยวหนูรีบซื้อรีบมาเลย
‎เข้ามา ก่อนที่ฉันจะโมโห
‎ผมก็นึกว่าเข้าห้องผิด
‎แล้ว...
‎มาห้องที่เจ้าของไม่อยู่ทำไมกันนะ
‎มีเรื่องต้องคิดนิดหน่อย
‎แล้วมาคิดอะไรห้องคนอื่น
‎ห้องใหญ่ๆ ของอาจารย์ก็มี
‎เฮ้อ
‎เพราะรู้สึกผิดครับ
‎ที่ไม่ยอมรักษาจนถึงตอนนี้
‎คงเพราะอาการพวกนี้เป็นสิ่งเดียว ‎ที่ย้ำเตือนว่าเกิดอะไรขึ้น
‎เขากลัวจะลืมไปหมดจริงๆ
‎แต่ว่าตอนนี้เขายอม ‎เข้ารับการรักษาแล้วใช่ไหม
‎- ครับ ‎- ทำไม
‎ไม่ใช่ว่าคิดได้เพราะฉันด่าซะหน่อย
‎ชีวิตคงมีอะไรเปลี่ยนแปลงล่ะมั้งครับ
‎แต่เขาไม่ได้บอกอะไร
‎ทำไมครับ ทำไมๆ
‎ถ้าจะด่าก็รีบๆ ด่ามาสิครับ
‎แล้วสายตาที่มองมา ‎ด้วยความหนักใจแบบนั้นคืออะไร
‎มีแค่แกที่ไม่เซ็น
‎อะไรอีกเนี่ย ‎ก็นั่นไม่ใช่หน้าที่ผมนี่ครับ
‎แกเป็นคนเสนอขึ้นมาเองนะ ‎คัดค้านสิทธิ์ผ่าตัดพิเศษคนไข้วีไอพี
‎ถ้าทำไปแล้วมันมีอะไรเปลี่ยนไปไหม ‎เปลี่ยนหรือเปล่า
‎อ๋อ อาจารย์ไงที่เปลี่ยนไป
‎แต่ก่อนคัดค้านผมแทบตาย
‎ตอนนี้กลับมาเห็นด้วยซะงั้น
‎ได้ยินว่าแกเข้ารับการรักษาแล้ว
‎ทำไม
‎อะไรนะครับ ก็อาจารย์ ‎บอกให้รักษานี่ครับ
‎ใช่ไง ทำไมล่ะ
‎แกดื้อรั้นอยู่แบบนั้นมาตั้งห้าปี
‎มันต้องมีอะไรที่ ‎ทำให้แกตัดสินใจได้สิ
‎ตัดสินใจได้เหรอ ไม่มีนะ
‎ก็แค่ยอมน่ะครับ แค่รักษา
‎ก็แค่เหรอ นี่แก...
‎แกแค่อยู่ไปวันๆ เหรอ
‎ครับ
‎นี่ ตาแก่ตามหาแก...
‎ไอ้บ้าเอ๊ย
‎เจอกันแล้วนี่
‎ไอ้นี่ก็อีกคน
‎ไอ้เวรนี่ เปิดประตูสิวะ
‎บ้าเอ๊ย
‎(ลงนามคัดค้านการให้สิทธิ์ ‎ผ่าตัดคนไข้วีไอพี)
‎แว่นเบาๆ ก็แบบนี้ค่ะ
‎แว่นนี้เบากว่าที่คุณลูกค้า ‎กำลังใส่อยู่
‎ลองใส่ดูไหมนะ
‎ช่วงนี้เลิกงานแล้วกลับบ้านเร็วเชียว ‎มีใครรออยู่ที่บ้านเหรอ
‎ก็มีอะไรดีๆ น่ะ
‎อะไรเนี่ย
‎อีกแล้ว ให้ตายเถอะ ยัยนี่
‎- หงุดหงิดชะมัด ‎- ทำไม น้องอีกแล้วเหรอ
‎ใช่ แอบเอาเสื้อผ้าฉันไปใส่อีกแล้ว
‎เอาไปใส่แล้วทำเปื้อนตลอดเลย
‎อย่าให้เจอตัวนะ
‎ฉันไปก่อนนะคะ
‎- สุดยอดมากค่ะวันนี้ ‎- กลับดีๆ นะคะ
‎ทำไมมาอยู่นี่
‎- พี่ ฉันซื้อมาฝาก ‎- นี่ อันนี้ของเธอน่ะ
‎แล้วในมือนั่นอะไรอีก
‎นี่ เธอ
‎แม่ ดูยัยนี่สิ
‎หน็อย
‎วางลงนะ ฉันฆ่าเธอแน่
‎- แม่ ‎- ฉันบอกแล้วไงว่าห้ามใส่
‎ชุดนั้นมันของฉันนะ
‎ใส่แล้วก็ชอบทำเปื้อนกลับมา
‎บอกแล้วไงว่า ‎ถ้าใส่ชุดฉันอีกแม้แต่ครั้งเดียว
‎ฉันจะฉีกชุดแกให้เป็นชิ้นๆ เลย
‎แกงั้นเหรอ ‎กล้าเรียกพี่ว่าแกงั้นเหรอ
‎ยังไม่รีบวางอีก ‎ชุดนั้นคังฮวาซื้อให้ฉันนะ
‎แล้วไงใครแคร์
‎รีบวางชุดฉันเลยนะ
‎จะเอาใช่ไหม
‎นี่
‎- นี่ ‎- ทำกันได้ยังไง
‎- ตายซะ ‎- กล้าดียังไง
‎ตายไปด้วยกันนี่แหละ
‎- ปล่อยนะ ‎- ต้องฆ่าให้ตาย
‎พี่
‎น้องพี่
‎อย่าร้อง
‎อย่าร้องเลยนะ น้องรัก
‎สวยดีนะ เข้ากับเราด้วย
‎จริงเหรอ
‎ใส่ก็ไม่ตรง ต้องอยู่ตรงกลางแบบนี้สิ
‎เรียบร้อย
‎- พ่อ ‎- ไงลูก
‎พ่อเป็นอะไรไป
‎เปล่า พ่อไม่ได้เป็นอะไร
‎ไม่เป็นไร
‎ตานี่
‎บอกว่าอย่าร้องต่อหน้าลูกไง
‎พี่ของฉัน
‎ตอนนี้เป็นพี่ของฉันแล้วนะ
‎เฮ้ย ยัยนี่
‎พี่ของฉันนะ
‎- พี่ของฉันต่างหาก ‎- โอ๊ย
‎ดูอารมณ์ดีนะ
‎เหรอคะ ก็อารมณ์ดีจริงนี่
‎แม่ฮาจุนน่ะค่ะ
‎พี่ฮยอนจองเหรอ ทำไม
‎จากนี้ฉันว่าจะสนิทกับเธอดู
‎เธอดูเป็นคนดีน่ะค่ะ
‎เอาสิ ดีเลย
‎ถึงพี่เขาจะหัวร้อนไปหน่อย ‎แต่ลึกๆ ก็เป็นคนดีนะ
‎จะบอกว่าดีหรือไม่ดีกันแน่เนี่ย
‎จากนี้ฉันจะไม่ใส่ใจพี่แล้ว
‎ใส่ใจอะไร
‎ฉันหมายความว่า ‎จะสนิทกับแม่ฮาจุนน่ะค่ะ
‎แล้วก็...
‎คนที่เหมือนคุณยูรีด้วย
‎อะไรกัน
‎ทำไมพลังแกร่งกล้าขนาดนี้
‎ฉันถามว่ายูรีเหลืออีกกี่วันคะ
‎ฉันไม่ใช่คนที่จะ ‎พูดเรื่องส่วนตัวคนอื่น
‎ซี้ซั้วไปทั่วหรอกนะคะ
‎เหลือครึ่งหนึ่งมั้ง สัก 20 วัน
‎ยี่สิบวันเหรอ
‎ไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำ
‎ลองหาวิธีช่วยหน่อยสิคะ
‎จะให้ฉันหาวิธีอะไร
‎ก็ไม่ใช่ไม่เคยลองนะ
‎ไม่จำเป็นต้องอยู่ข้างโชคังฮวาก็ได้
‎ครอบครัวยูรี ‎ตรงนั้นก็เป็นที่ของยูรีเหมือนกันนี่
‎ให้กลับไปตรงนั้นไม่ได้เหรอคะ
‎เราก็อยากให้เป็นแบบนั้น
‎แต่ตอนนี้ฉันทำอะไรไม่ได้เลย
‎แบบนี้ได้ที่ไหน
‎งั้นก็ไม่ควรให้ฟื้นกลับมาแต่แรกสิ
‎ต้องมีความเป็นธรรมด้วยสิ
‎ให้ฟื้นแล้วกลับไปตายใหม่ได้ยังไง
‎ฉันไม่ได้เป็นคนตัดสินใจ คือ...
‎งั้นถ้าโชคังฮวาหย่า ‎แล้วยูรีกลับไปที่เดิมได้
‎เธอก็จะไม่ตายอีกใช่ไหมคะ แน่ใจนะ
‎ก็...
‎ฮาจุน จู่ๆ เมื่อเช้า
‎คุณแม่ฮิปโปก็หายไปเฉยเลย
‎- หายไปไหนกันนะ ‎- สวนสัตว์
‎สวน อะไรน่ะ นี่มันอะไรกันเนี่ย
‎ทำงานนอกสถานที่ด้วย ขยันจริงๆ
‎ฮาจุน เราไปเที่ยวสวนสัตว์กันไหม
‎ฉันถามว่าแน่ใจใช่ไหมคะ
‎เอ่อ
‎เรื่องนั้น ก่อนอื่น...
‎ตกใจหมดเลย
‎อุ๊ย แม่ร่วง
‎ฮาจุน ยังไม่ไปอีก
‎นี่ ไปซะ
‎ไปสิ
‎บอกให้ไปไง
‎แล้วไอ้นี่ไปตามเขาทำไม
‎คะ
‎เปล่าค่ะๆ ไม่มีอะไร
‎อะไรล่ะ
‎- เจ็บๆ เจ็บนะ ‎- ให้ตาย
‎- เจ็บนะครับ ‎- ไปตามสิงหมอเขาทำไม
‎ตามสิงอะไรกัน ก็แค่เดินตามเฉยๆ
‎มันก็เหมือนกันนั่นแหละ
‎เขาวินิจฉัยโรคไม่ดี ‎ก็เลยจะทำร้ายเขาใช่ไหม
‎- รู้แล้วๆ ปล่อยก่อนนะ ‎- ตามมานี่เลย
‎- มานี่ ‎- โอ๊ย เจ็บนะ รู้แล้วน่า
‎- ฉันหยวนให้มากไปสินะ ‎- ทำไมแรงเยอะขนาดนี้
‎- เขา... ‎- ทำไม
‎(พัคฮเยจิน)
‎อันดับแรก
‎เธอขึ้นไปก่อนเลย
‎ได้ยินใช่ไหม
‎ฆ่าตัวตายเพราะอยากรีเซ็ตชีวิตตัวเอง
‎งั้นก็รีบไปเกิดใหม่ซะสิ
‎ไม่ได้มีแค่ยัยนี่ที่ฆ่าตัวตายนะ
‎หมอนี่ด้วย หมอนี่ ‎เอาหมอนี่ไปก่อนเลย
‎เวรเอ๊ย
‎ใครบอกว่าหมอนี่ฆ่าตัวตาย
‎หมอนี่ตาย
‎อย่างไม่เป็นธรรม ‎และโหดร้ายที่สุดต่างหาก
‎ส่งลูกมาเรียนนี่เหนื่อยที่สุดเลย
‎- พูดก็พูดเหอะ ‎- เหนื่อยจริง
‎ชีอินเหนื่อยสุดเลย
‎อะไรกัน
‎คุณน้าห้องครัว
‎- คะ ‎- ไปทำงานเหรอคะ
‎ก็ไม่ใช่เวลาเลิกงานนี่คะ
‎ดูพูดเข้าสิ
‎คือว่า
‎ได้ยินมาว่านอกจากงานครัวแล้ว ‎ก็ยังเป็นพี่เลี้ยงซออูอีกเหรอคะ
‎นั่นสิ
‎แม่ซออูยิ่งไม่ธรรมดาอยู่ ‎เหนื่อยใช่ไหมล่ะคะ
‎- คะ ‎- ก็ซออูไม่ปกติเหมือนเด็กคนอื่นนี่
‎แปลกๆ ใช่ไหมล่ะคะ
‎เฮ้อ
‎ซออู
‎ก็แปลกอยู่ค่ะ ‎เทียบกับเด็กหกขวบด้วยกัน
‎แต่ว่าฉันดูทั้งเนิร์สเซอรี่แล้ว
‎มีเด็กที่แปลกกว่านี้อีกค่ะ
‎- คุณพระ ‎- ตายจริง ใครคะ
‎- ใครเหรอคะ ‎- ฮาจุนแน่เลย
‎มีโซ
‎- ชีอิน ‎- เอ๋
‎อึนบี
‎เชอะ
‎ผู้หญิงคนนี้หมายความว่าไงน่ะ
‎มีโซของฉันแปลกเหรอ
‎อะไรนะ ชีอินน่ะเหรอ บ้าไปแล้วแน่เลย
‎ลูกเราแปลกตรงไหนกัน
‎ก็ไม่ชอบให้ใครมาว่าลูกตัวเองนี่
‎ลูกตัวเองนี่ดีเลิศเลอเหลือเกิน ‎ใจร้ายใจดำกันจริงๆ
‎คิดว่าจะอยู่ค้ำฟ้าล่ะสิ
‎ลองตายดู แล้วจะเสียดายเวลา ‎ที่ทำตัวไร้สาระแบบนี้
‎ฮะ
‎ความลับ
‎แม่ซออูจะทิ้งซออูค่ะ
‎หวัดดีจ้ะ มีโซ ทำอะไรเหรอ
‎เล่นพูดความลับค่ะ
‎ความลับเหรอ ความลับเรื่องอะไรจ๊ะ
‎แม่ซออูจะทิ้งซออูค่ะ
‎อะไรนะ
‎ใครบอกมาเหรอจ๊ะ มีโซ
‎ได้ยินมาจากพ่อกับแม่หนูค่ะ
‎ให้ตาย
‎ผู้หญิงพวกนี้ เหลือเกินจริงๆ
‎- ที่รัก ทำอะไรน่ะ ‎- หือ
‎อยู่เฉยๆ เหอะน่า ต้องกระจายข่าว ‎เรื่องบ้านซออูกับฮาจุนหน่อย
‎บอกแม่ชีอินกับแม่อึนบี
‎ให้ตายสิ ไม่มีอะไรทำแล้วหรือไง
‎ข่าวอัปเดตวันนี้
‎แม่ซออูยื่นเอกสารขอหย่า ‎แต่ยังไม่ได้ขอค่าเลี้ยงดู
‎ทำไมกัน
‎พ่อฮาจุนเป็นหมอ ‎ของนักเบสบอลคังบินที่ตาย
‎โดนแฟนๆ ปาไข่ใส่ ‎ข้อหาละเลยหน้าที่จนเละเทะ
‎ส่ง
‎อะไรเนี่ย
‎(กลุ่มคุณแม่ ห้องแสงอาทิตย์)
‎ตายแล้ว ทำยังไงดี
‎ทำไม
‎ทำยังไงดีล่ะ ทำไงดี
‎อย่านะ อย่าดู
‎- ทำไงดี ‎- ทำไมล่ะ
‎(แม่มีโซ: ข่าวอัปเดตวันนี้)
‎ดูมันๆ ตลกหรือไง ‎นังพวกนี้ ไม่ไหวแล้วนะ
‎พี่
‎พี่ ไม่ใช่ห้องนี้
‎ให้ตายสิ
‎(แม่มีโซออกจากห้องแชต)
‎คนเรานี่ใจร้ายจัง
‎ใช่ไหมล่ะคะ
‎ไหนบอกว่าไม่สนใจไงคะ
‎ค่ะ ฉันไม่สนใจหรอก
‎เอาแต่หลอกตัวเองอยู่ได้
‎มีใครโดนด่าแล้วไม่เสียใจบ้างคะ
‎คนเราน่ะ ถ้าโดนด่าก็ด่ากลับ
‎ไม่มีใครทนแกล้งทำเป็นไม่สนใจหรอกค่ะ
‎- งั้นเหรอคะ ‎- แน่นอน
‎ขนาดเทพโดนด่ายังโกรธเลยนะคะ
‎เราไปด่าด้วยกันเลยดีไหม
‎ว้าว บ้าไปแล้วหรือไง
‎กล้าพูดเรื่องแบบนี้ ‎ต่อหน้าเด็กได้ยังไง
‎นี่
‎โอ้โฮ ผู้หญิงประสาทกลับพวกนี้
‎บ้าไปแล้วเหรอ
‎ไม่ติดป้ายประกาศ ‎หน้าเนิร์สเซอรี่ไปเลยล่ะ
‎ไปจัดการยัยพวกนี้กันไหม
‎ไปตบให้คว่ำกันเลยดีไหมคะ
‎ตบคว่ำเหรอ ตบอะไรคว่ำ
‎พี่จะไปตบกับใครเขาทุกวัน อย่าเลยพี่
‎ที่รัก ฮัลโหล
‎แย่แล้วๆ เฮ้อ
‎บ้านแกนี่ไม่มีวันไหนสงบสุขเลยเหรอ
‎เพลียใจ เพลียใจจริงๆ
‎ของแกน่ะสองเท่าเลย
‎ทำไม
‎อะไร
‎คิดส์
‎คาเฟ่
‎แกจำบรูซ ลีแห่งยออีโดไม่ได้เหรอ
‎ฉันบอกแล้วใช่ไหม ‎ว่าฉันต้องจ่ายค่าปรับไปตลอดชีวิต
‎ของแกเองก็ไม่น้อยหน้าเลยนี่
‎เฮ้อ ยูรี
‎พี่กับยูรีเจอกันได้ยังไง ‎แกลืมแล้วเหรอ
‎ใครจะไปลืมลง
‎(ปี 1999 ร้านหนังสือแห่งหนึ่ง)
‎(นิตยสารโทมาโร 99 ฉบับเอชโอที)
‎ปล่อยนะ ฉันหยิบก่อน
‎ฉันต่างหากที่หยิบก่อน
‎นี่ ใครดูก็รู้ว่าฉันหยิบก่อน
‎ฉันหยิบก่อน
‎นังนี่ จะเอาใช่ไหม
‎- นี่ ‎- ปล่อยนะ
‎- ปล่อยสิ ‎- หน็อย
‎- นี่ นังเสื้อเหลืองหน้าโง่ ‎- เฮ้ย
‎บรูซ ลีแห่งยออีโด
‎แกนดัล์ฟแห่งยออีโด
‎เดี๋ยวนะ แล้วมินจองเป็นอะไร
‎ลูกสมุนมั้ง
‎ซออู ฮาจุน ไปเลย
‎ถมขาให้หมดเลย
‎แม่ฮาจุน
‎แม่ฮาจุน เดี๋ยวก่อน พูดกันดีๆ ก็ได้
‎แม่ฮาจุน
‎โอ๊ย เดี๋ยวก่อน
‎มีโซ ไปเล่นกับเพื่อนตรงโน้นไป
‎ตายแล้ว อะไรกันเนี่ย
‎ตายจริง
‎นี่
‎โอ๊ย เจ็บนะ ไม่ไหวแล้ว ‎เราอยู่ข้างเดียวกันนะ
‎เป็นอะไรไปเนี่ย
‎- โอ๊ย ‎- ย้าก
‎- เย่ ‎- เย่
‎เห็นหน้ายัยพวกนั้นไหม ‎วันนี้เราจัดการได้ราบคาบไปเลย
‎ตอนที่ทั้งสองคนเล่นงานนะ สุดๆ ไปเลย
‎จริงเหรอ
‎พี่เล่นล็อกคอแม่มีโซเลยเหรอ
‎เขาเกือบตายเลยนะนั่น
‎แค่นี้เองไม่ตายหรอก
‎คุณมินจองต่างหากที่สุดยอด
‎- เอาไม้ฟาดไม่ยั้งมือเลย ‎- จริง
‎ไม่ใช่ไม้ซะหน่อย ‎แค่ของเล่นเด็กเองค่ะ
‎พูดอะไรน่ะ
‎ดูจากการเหวี่ยงแล้วเนี่ย ‎ออกอาวุธกะเอาตายเลยมากกว่า
‎- คิดว่าจะเลือดตกยางออกซะอีก ‎- ใช่
‎แต่ก็โล่งขึ้นมาเลยค่ะ
‎นึกว่าเป็นแค่ลูกสมุน ‎ที่ไหนได้หัวโจกเลย
‎นั่นสิ
‎หัวโจกเหรอคะ
‎ท่านผู้นำ ลูกพี่ หัวหน้า
‎อ๋อ ค่ะ
‎แต่ตอนที่ทั้งสองคนต่อสู้นี่ ‎เข้ากันได้ดีมากเลย นัดกันมาเหรอคะ
‎วันแรกที่เราเจอกัน ‎เราทะเลาะกันหนักมากเลยล่ะ
‎แฟนคลับเชคส์กีส์ แฟนคลับเอชโอที
‎จริงเหรอคะ
‎คุณมินจองน่าจะไม่ชอบอะไรแบบนี้มั้ง
‎- นั่นสิ ‎- เอาแต่เรียนใช่ไหม
‎ฉันก็มีวงที่ชอบเหมือนกันค่ะ
‎- ใครเหรอ ‎- ใครเหรอ
‎นี่ ฉันบอกให้ปล่อยไง
‎- แกนั่นแหละ ปล่อย ‎- นั่นมันของฉัน
‎- ฉันมาก่อนนะ ‎- ฉันมาก่อนเหอะ
‎- ฉันฆ่าแกแน่ ‎- ปล่อยนะ
‎- ฉันจะโพนทะนาให้หมด ‎- ปล่อย
‎- ฉันมาก่อนนะยะ ‎- พี่ๆ ฉันขึ้นปก...
‎ลูกสมุนเหรอ
‎นี่
‎ถ้าคู่ฮยอนจองยูรีเป็นกวนอูเตียวหุย ‎มินจองก็ขงเบ้งแหละ
‎พี่กับยูรีหัวร้อนง่าย ‎แต่ไม่ค่อยใช้สมอง
‎พี่ฉันนี่กวนอูแน่นอน อายุเยอะสุดเลย
‎อ๋อ ยินดีด้วยนะ
‎ขอบใจนะ
‎ให้ตาย นี่
‎ว่าแต่ให้สามคน ‎ไปด้วยกันแบบนี้ได้เหรอ
‎ถ้าคุณมินจองรู้เข้าทีหลังจะทำยังไง
‎เขาบอกว่าชอบพี่กับยูรี
‎ฉันเพิ่งเคยเห็นมินจองเข้ากับคนได้
‎ทำไมถึงมาลงเอยแบบนี้ได้นะ
‎จะยังไงซะอีกล่ะ
‎ก็เพราะยูรีขอให้ปกปิดมาเรื่อยๆ ไง
‎เฮ้อ พี่ฉันเองก็ไม่พูดด้วย
‎ข้างในคงอึดอัดจะตายแล้ว
‎ช่วงนี้พี่คิดแต่เรื่องยูรี ‎จนนอนไม่หลับ
‎ผมร่วงอีกต่างหาก
‎- ไชโย ‎- ไชโย
‎แค่ฉันคิดถึงแม่อึนบีก็ขำจะตายแล้ว
‎ก็รู้สึกผิดอยู่หรอกนะ
‎แต่ฉันเองก็ไม่ได้ยั้งมือเหมือนกัน
‎จงใจแหละแต่ก็รู้สึกผิด
‎ฉันขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ
‎ห้องน้ำไม่ใช่ทางนั้นนะ
‎แค่ออกไปสูดอากาศน่ะค่ะ ปล่อยไปเถอะ
‎อ๋อ ค่ะ
‎เรามาดื่มกันอีกแก้วดีไหมคะ
‎(แม่ซออูยื่นเอกสารขอหย่า ‎แต่ยังไม่ได้ขอค่าเลี้ยงดู ทำไมกัน)
‎พอได้เล่นงานแล้ว ‎รู้สึกดีขึ้นใช่ไหมคะ
‎ไม่รู้ว่าที่ผ่านมาทนมาได้ยังไงกัน
‎ฉันไม่ได้ทนหรอกค่ะ ก็มีผ่อนคลายบ้าง
‎ดื่มคนเดียวน่ะเหรอคะ
‎รู้ได้ยังไงคะ
‎โหงวเฮ้ง
‎คุณนี่ยิ่งดูยิ่งแปลกนะคะ
‎เหมือนรู้จักฉันดีกว่าตัวฉันเองซะอีก
‎ปกติคนเราไม่ค่อยรู้ตัวเองหรอกค่ะ
‎เพราะมัวแต่ใส่ใจคนอื่นอยู่
‎เหรอคะ
‎แต่นั่นก็แปลว่าเป็นคนดีนะ
‎หนาวจัง
‎- ฉันขอไปเข้าห้องน้ำบ้างนะ ‎- อือ
‎คุณมินจอง
‎คะ
‎ฉัน
‎ขอถามอะไรได้ไหมคะ
‎ค่ะ ถามได้เลยค่ะ
‎คุณจะ...
‎หย่าจริงเหรอคะ
‎ห้องแชตนี่เอง
‎ไม่ค่ะ
‎ฉันไม่หย่าหรอกค่ะ
‎ไม่ได้ตัดสินใจแล้วว่าจะหย่าเหรอคะ
‎รู้ทันหมดเลยสินะ
‎ตอนแรกกะว่าจะหย่าค่ะ
‎เพราะฉันเหนื่อยมากเลย
‎ตอนที่บอกว่าจะแต่งงานกับพี่ ‎คนรอบข้างก็คัดค้านกันหมด
‎แต่ฉันมั่นใจมากค่ะ
‎เพราะฉันชอบพี่เขามาก
‎แต่พอเวลาผ่านไปก็เข้าใจขึ้นมา
‎ว่ามัน...
‎ไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย
‎ปกติสามีภรรยาคู่อื่น
‎จะค่อยๆ สร้างกำแพง ‎ทีละเล็กทีละน้อยด้วยกัน
‎จนกลายเป็นบ้านของพวกเขา
‎แต่ฉัน
‎เหมือนกำลังซ่อมบ้าน ‎ที่โดนระเบิดมาค่ะ
‎ตอนนี้ในบ้านแต่ละมุม
‎มีแต่ซากปรักหักพัง ‎จากแรงระเบิดเต็มไปหมด
‎มันก็ไม่ใช่ความทรงจำ ‎ที่จะลืมกันได้ง่ายๆ
‎ใช่ค่ะ
‎ในใจของพี่ ‎มีห้องห้องหนึ่งซ่อนอยู่ค่ะ
‎พี่เขาเองก็รู้
‎แม่ฮาจุนก็รู้ว่าห้องอะไร
‎ใช่ไหมคะ
‎รู้ค่ะ
‎ต่อให้คนทั้งโลกเปิดดูได้
‎แต่กลับเป็นห้องที่ฉันเปิดดูไม่ได้
‎มันยากมากจริงๆ ค่ะ
‎ก็เลยตัดสินใจว่า
‎จะหย่าค่ะ
‎แต่ว่า...
‎แต่ว่าพอมาคิดดูแล้ว
‎ฉันรักพี่เขามากเกินไปค่ะ
‎แต่โชคังฮวารักเธอนะ
‎โอมินจอง
‎เขารักโอมินจองนี่ คังฮวาน่ะ
‎พี่เองก็รู้ดี
‎แกก็ชอบพยาบาลคนนั้นนี่ ‎ทำไมถึงเอาแต่ปฏิเสธอยู่เรื่อย
‎ชอบอะไรล่ะ เปล่านี่
‎เปล่าซะหน่อย
‎จะยึดติดกับยูรีไปตลอดชีวิตเลยเหรอ
‎ถ้าไม่มียูรีแล้ว ‎ชีวิตแกจบสิ้นเลยหรือไง
‎แค่ชอบคนอื่นเอง ผิดตรงไหนเหรอ
‎แล้วต่อไปล่ะ
‎จะทำยังไงต่อ
‎คบกันเหรอ
‎แต่งงานเหรอ
‎มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้อีก ‎แค่สองคนชอบกันก็พอนี่
‎ยูรีก็คงต้องการแบบนั้นเหมือนกัน
‎- ชีวิตดีนะ ‎- ตกใจหมดเลย
‎ดอกไม้สวยดี
‎- ไปสิ ‎- ไปนะ
‎อือ
‎พี่
‎คุยเรื่องเครียดกันอยู่เหรอ
‎ติดเลย
‎ตรงคอเลย เก่งมากเลย ใช่แล้วๆ
‎ติดสวยมากเลย ติดอะไรต่อดี ซออู
‎แต่นแต๊น อันนี้ติดที่ไหนดีนะ
‎หือ
‎ซออู ไปไหนลูก
‎เอามาทำไมเนี่ย
‎ตายแล้ว ติดสวยจังเลย ‎ซออูอยากติดตรงนี้เองเหรอ
‎ว่าแต่ซออู ตรงนี้ใครเหรอลูก
‎ชายูรี
‎ซออู
‎ใครนะ
‎ชายูรี
‎ขี่เก่งมากเลย สนุกไหม
‎สนุกจังเลย
‎- สนุกใช่ไหมจ๊ะ ‎- ยูรี
‎- สนุกจริงๆ ‎- ชายูรี
‎ทำไมอีก
‎- ต้องไปแล้ว ‎- ไปไหน
‎- มีเรื่องแน่ๆ ‎- ไปกัน
‎ต้องไปสิ
‎(ปี 2015)
‎นี่มันวันที่เท่าไรแล้ว
‎ไหนบอกวันนี้จะทำให้ไง
‎ก็...
‎ตรงนั้นเป็นคอนกรีต ‎ใช้ตะปูเฉยๆ ไม่ได้
‎มันต้องมีสว่านเจาะ
‎เมื่อวานก็พูดแบบนี้เลย
‎ฉันบอกแล้วไงว่าวันนี้ให้เอามาด้วย
‎ตัวฉันก็หนักแทบตาย
‎ก้มเก็บเครื่องดูดฝุ่น ‎มันลำบากแค่ไหนรู้บ้างไหม
‎- ขอโทษนะ ‎- โธ่เอ๊ย
‎ก็ฉันลืมนี่นา
‎พรุ่งนี้ฉันจะซื้อมาให้หมด ‎แล้วแก้ปัญหาให้หมดเลย ที่รัก
‎ไม่ต้องห่วงนะ
‎ถ้าพรุ่งนี้ฉันไม่ซื้อมา ‎ก็ไม่ใช่คนแล้วล่ะ
‎อีกอย่างนะ ที่รัก ‎แค่พิงไว้อย่างนี้ก็ไม่ล้มแล้ว
‎- ไม่ต้องห่วง ‎- ไอ้นี่
‎หน็อยแน่
‎หน็อย
‎ช่วงเวลาแห่งชีวิตที่แบ่งมาให้เรา
‎ถ้าฉันรู้ว่ามันสั้นแบบนี้
‎ฉันจะไม่ทำเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้
‎แบบมักง่ายเลย
‎แต่ว่าชีวิต...
‎ก็ยังหลงเหลือช่วงเวลา ‎ที่ถูกแบ่งมาให้อยู่
‎บ้าไปแล้วเหรอ ‎ฉันเนี่ยนะจะพูดชื่อยูรีต่อหน้าซออู
‎ซออูรู้ชื่อยูรี เรียกชายูรีเลยนะ
‎รู้ใช่ไหมจ๊ะว่าฉันเป็นใคร
‎- อือ ‎- ขอโทษนะ
‎มินจอง เปลี่ยนพี่เลี้ยงกันเถอะ
‎หมอผีคนนั้นมาอีกแน่ ‎อยู่ข้างๆ คอยปกป้องลูกไว้นะ
‎นี่มันอะไรกันคะ
‎ถ้าอยู่ๆ มีคนมาบอกว่าจะพาตัวซออูไป
‎ฉีดใส่ลูกตาเลยนะคะ
‎ฮัลโหล ฉันมารับลูกสาวเธอ
‎ซออู
‎คำบรรยายโดย: พิมผกา สนศรี