‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(โอมินจอง)
‎- จะเรียนพยาบาลเหรอ ‎- ค่ะ
‎ดูจากผลการเรียนของมินจอง น่าจะยากนะ
‎เริ่มตั้งแต่ตอนนี้ก็ได้นี่คะ
‎ตั้งใจเรียน
‎ลาออกเหรอ ทำไมล่ะ
‎จะทำไมอีกล่ะคะ ‎ถ้าแต่งงานก็ต้องเลี้ยงซออู
‎แล้วฉันเองก็อยากพักด้วย
‎ไม่ต้องหรอก มินจอง
‎ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันเลี้ยงซออู ‎เหมือนตอนนี้เอง ไปส่งเนิร์สเซอรี่
‎แล้วก็หาพี่เลี้ยงเอา
‎เธอไม่ต้องสนใจ ‎แล้วทำสิ่งที่เธออยากทำเถอะ
‎ไม่เป็นไรจริงๆ
‎แต่ฉันเป็นค่ะ
‎ฉันทำได้ค่ะ
‎ให้ฉันเป็นนะคะ
‎ให้ฉันเป็นแม่แท้ๆ ของซออู
‎ฉันในตอนนั้น
‎เคยอวดดีจนคิดว่า
‎หากพยายามและมุ่งมั่นก็ไม่มีอะไร
‎ที่คว้ามาไม่ได้
‎ตื่นแล้วเหรอ
‎อ้าปากนะ
‎กินเก่งนะเนี่ย
‎อ้า
‎โอ้โฮ กินเก่งมาก
‎กินอันนี้ด้วยดีไหม
‎(เนิร์สเซอรี่แฮมิลสดใส)
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีค่ะ
‎ซออู มาแล้วเหรอจ๊ะ
‎มานี่มา
‎ถอดเลย
‎กลับดีๆ นะคะ คุณแม่
‎บ๊ายบาย
‎ไปกัน
‎ซออูเด็กห้องสี่ ‎หน้าตาไม่เหมือนแม่เลยว่าไหมคะ
‎ก็ไม่ใช่แม่แท้ๆ ไง
‎แม่เลี้ยงน่ะ
‎- จริงเหรอ ‎- ใช่
‎ตายจริง ฉันก็ว่าอยู่ ‎แล้วเธอรู้ได้ยังไงน่ะ
‎แต่ในโลกแห่งความเป็นจริง ‎แค่ความพยายามและมุ่งมั่น
‎ก็ยังมีสิ่งที่ไม่ว่าทำยังไง
‎ก็ไม่อาจเอื้อมถึงได้
‎(ทางเข้า)
‎(ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน)
‎ผู้ปกครองหรือเปล่าคะ
‎อุณหภูมิกลับไปเป็นปกติแล้วค่ะ
‎(ตอน 10 ‎ที่ของคุณที่ฉันไม่อาจเอื้อมถึง)
‎เรียบร้อยๆ ปอกหมดแล้ว
‎ไปกัน
‎- พี่คะ ‎- นี่
‎นาย...
‎คุณคะ
‎พอแล้ว พอได้แล้ว
‎เด็กๆ เดี๋ยวก่อน
‎พอเถอะนะๆ
‎นี่
‎พี่
‎พี่นี่นา
‎พี่ของผม
‎พี่ที่รักของผม
‎พี่ช่วยผมด้วย
‎พวกเธอเป็นใครกัน
‎แล้วคุณล่ะเป็นใคร
‎จะไปไหนก็ไปสิ
‎ฉันน่ะเหรอ
‎ฉันเป็นเจ้าของคนที่นั่งอยู่ ‎ในรถคันนั้นที่พวกเธอทำเละเทะไง
‎ฉันจะไม่พูดมากนะ
‎ไสหัวไปซะ
‎ออกมาแล้ว บรูซ ลีแห่งยออีโด
‎(บรูซ ลีแห่งยออีโด)
‎งั้นเหรอ
‎ก็บอกว่าป้าจะไปไหนก็ไปสิ
‎นี่ ปาไปเลย
‎ปาสิ
‎- นี่ ‎- โอ๊ะๆ
‎เด็กๆ หนีไป
‎พวกไก่อ่อนบ้าผู้ชายเอ๊ย หน็อย
‎เป็นไงบ้าง
‎เด็กๆ
‎เด็กๆ ตายแน่
‎มองอะไร
‎- นี่ ‎- คะ
‎- แค่เพราะหมอ
‎เล่นโซเชียลเยอะ
‎แปลว่าเขาทำงานห่วยเหรอ
‎- เปล่าค่ะ ‎- ไม่เลยค่ะ
‎อย่ากลับมาอีกล่ะ
‎ตอบสิ ว่าจะไม่กลับมาอีก
‎- ค่ะ ‎- ค่ะ
‎แม่รู้ไหมว่าเป็นเอามากแบบนี้
‎- ไม่ค่ะ ‎- ที่รัก
‎อย่ามาอีก เดี๋ยวแม่ฟาดเลยนี่
‎ไม่ต้องร้อง
‎บ้าไปแล้วๆ
‎สติสตังไปหมดแล้ว
‎โชคังฮวา จริงๆ เลย ‎อดอยากอะไรเบอร์นั้น
‎แล้วทำไมต้องกินไข่ฟองนั้นด้วย
‎กินไข่ทำไมคะ
‎ฉันก็นึกว่าขีดเขียนเล่นเฉยๆ
‎ไม่รู้ว่าเป็นรูปวาด
‎สำหรับเด็กหกขวบ ‎การขีดเขียนก็คือการวาดรูป
‎และรูปวาดก็คือการขีดเขียนนั่นแหละ
‎นั่นสิ
‎เธอพูดถูกเผง
‎วาดสวยจัง
‎คุณน้าคนนั้นก็จริงๆ เลย
‎ต้องโมโหขนาดนั้นด้วยเหรอ
‎ถึงกับตะโกนใส่ห้วนๆ เลย
‎คงโมโหนั่นแหละ
‎ก็น่าโมโหอยู่
‎ถ้าเป็นฉันก็คงโมโหเหมือนกัน
‎ตะโกนใส่ห้วนๆ นี่ก็นับว่าน้อยแล้ว
‎ฉันคงด่าไม่เหลือชิ้นดีเลย
‎เพราะเป็นคนรู้จักงั้นเหรอคะ
‎นั่นแหละ พูดอีกก็ถูกอีก
‎บรูซ ลี
‎บรูซ ลียังไม่ตายจริงด้วย
‎ปาไข่แบบนั้นได้ยังไง เป๊ะๆ
‎นัดเดียวจอด
‎จบได้สวยมาก
‎กล้าพูดนะว่าจบได้สวย
‎รีบอธิบายมาก่อนที่ชีวิตแกจะจบซะเอง
‎ครับ
‎สรุปก็คือ
‎ให้คำปรึกษาไม่ดี ‎เขาเลยฆ่าตัวตายเหรอ คังบินน่ะ
‎อือ ใช่
‎โรคซึมเศร้าก็ไม่ได้เป็น ปกติดี
‎ผมตรวจตั้งหลายรอบแล้ว
‎แล้วเขาฆ่าตัวตายทำไม
‎ดูยังไงก็ฆ่าตัวตายนี่
‎แล้วอะไรนะ ล็อกผลการแข่งอะไรนั่นล่ะ
‎- เขาโดนสอบสวนด้วยนี่ ‎- ใช่
‎ออกข่าวด้วยไม่ใช่เหรอ
‎เฮ้อ
‎เรื่องนั้นผมก็ไม่รู้
‎ยังไม่ไปเหรอครับ
‎ครับ
‎คุณหมอครับ
‎ครับ
‎ช่วยบอกว่าผมมีอาการแบบโรคซึมเศร้า
‎หรืออารมณ์แปรปรวนได้ไหมครับ
‎ไม่ได้ครับ
‎ก็ไม่มีอาการนี่ครับ
‎ครับ
‎อะไรนะครับ
‎ก็ที่สโมสรบอกให้ขอมา
‎เอาไปให้ดูเฉยๆ อะไรแบบนี้
‎ถ้าขืนให้เอาไปแบบนั้น
‎หน้าผมได้ออกข่าวตอนเก้าโมงเช้าแน่
‎ช่างเถอะครับ งั้นก็ไม่ต้องครับ
‎มาเสียเที่ยวเลย
‎ไม่มีทีท่าว่าจะฆ่าตัวตายเลยนี่สิ
‎เรื่องมันยังไงกันแน่
‎(คังบิน เรารักคุณ ‎นักกีฬาที่เก่งที่สุดในโลก)
‎(คังซังบง)
‎มาทุกวันไม่ว่างเว้นเลยแฮะ
‎แน่นอนสิ
‎ลูกตายก่อนตัวเอง
‎คงใจสลายน่าดู
‎ออกไปห่างๆ แม่ผมเลยนะครับ
‎มายืนรุมแบบนี้ทำไม
‎ตายจริง
‎ยังเป็นห่วงแม่ตัวเองได้อีกเหรอ
‎- รีบๆ ไปเลยนะครับ ‎- ตายแล้ว
‎- งงไปหมดแล้วเนี่ย ‎- ไปเถอะ
‎- ไปค่ะ ‎- ใครจะไปทำแม่นาย
‎- ไอ้เด็กนี่ ‎- จริงๆ เลย
‎(ขอโทษ แม่ขอโทษนะลูก ขอโทษ...)
‎"แน่นอนครับ จะไปให้สุดขอบโลก
‎แล้วค่อยกลับบ้านครับ"
‎ลูกหมีตัวน้อยพูดในอ้อมกอดแม่
‎แล้วค่อยๆ หลับตาทั้งสองข้างลง
‎(ลูกหมีที่เอื้อมไปถึงดวงจันทร์)
‎ไปทำอะไรอยู่ตรงนั้นคะ
‎เขาบอกว่าฉันเป็นคนดีค่ะ แปลกเนอะ
‎แต่ทำไมฉันรู้สึกเหมือนยูรี ‎รู้จักคุณมินจองมานานแล้วเลย
‎มีแค่ฉันเหรอที่คิดว่าแปลก
‎ซออูนอนแล้วเหรอคะ
‎อือ
‎คือว่า...
‎มินจอง
‎หือ
‎คนที่เป็นพี่เลี้ยงตอนนี้น่ะ
‎เจอกันครั้งแรกตอนไหนเหรอ
‎ก็...
‎วันแรกที่เราเจอพร้อมกันไงคะ ‎ที่เนิร์สเซอรี่
‎ซออู
‎พี่คะ
‎อ๋อ
‎วันนั้นเราก็เจอพร้อมกันนี่คะ
‎อือ ใช่
‎จริงด้วย
‎ทำไมเหรอคะ
‎เปลี่ยนดีไหมคะ พี่เลี้ยง
‎ไม่ต้องหรอก
‎ทำไมถึงจะเปลี่ยนล่ะ
‎ก็เธอเหมือนแม่ซออูมากเลยนี่คะ
‎ไม่ใช่ว่าฉันไม่คิด
‎เรื่องที่กวนใจพี่อยู่
‎ไม่รู้สิคะ
‎ฉันติดอกติดใจคนนี้น่ะ
‎คงเพราะเธอเหมือนแม่ซออูมั้งคะ
‎มินจอง
‎เธอคือแม่ซออูนะ
‎อ๋อ จริงด้วย
‎นอนเถอะค่ะ
‎ยังไม่ได้ทำอะไรเลย ‎แต่ผ่านไปครึ่งทางแล้ว
‎เฮ้อ ทำไมเวลาผ่านไปเร็วขนาดนี้
‎ตอนเป็นผีเวลาไม่เห็นเดินเลย
‎ที่ปกปิดไว้คือเรื่องนี้เหรอ
‎ที่ว่าจะต้องตายอีกใน 49 วัน
‎ไหนบอกว่ามีชีวิตอยู่ได้ไง
‎แค่กลับไปยังที่เดิมของเธอ
‎แล้วจะตายอีกทำไม
‎ยูรี
‎- ยอนจี ‎- คะ
‎พี่แกไปไหนน่ะ
‎ไปตั้งแต่เช้าแล้วนะ
‎ไปไหนอีก
‎ไม่รู้สิ เห็นแต่ว่าออกไป
‎ไปไหนอยู่เรื่อยเลย ลูกคนนี้
‎หายไปไหนหมดเลยเนี่ย
‎รหัสประตูคือ 0222
‎ถ้ากลับจากเนิร์สเซอรี่แล้ว ‎ก็พากลับมาเล่นที่บ้านนะคะ
‎แกตายแน่
‎ไปดีแล้ว
‎เพราะคุณคิมกับประธานแพค
‎คุณมีดงเลยตีไข่แตกได้สักทีนะ
‎ว่าแต่ทั้งสองคน ‎จะขึ้นไปสู่สุคติไหมนะ
‎ไปสู่สุคติแน่นอน
‎พวกแกก็ไปบ้างสิ
‎ขึ้นไปเกิดใหม่ดีจะตาย
‎คุณกวีซุน
‎ช่วงนี้หูฉันมันไม่ค่อยได้ยินเลย
‎ตาก็พร่ามัว
‎- จู่ๆ เล่นงี้เลยเหรอ ‎- อะไรนะๆ
‎หูไม่ค่อยได้ยินเหรอ
‎ฉันด้วยๆ ไปด้วยกันค่ะ
‎ไปไหน จะไปไหนน่ะ ยองชิม
‎อะไร...
‎จะไปไหนกัน
‎หน็อย
‎ชิ
‎ช่วงนี้เบื้องบนคงเร่งสินะ
‎บ่นให้มันน้อยๆ ลงบ้างเหอะ
‎อะไรนะ
‎เพราะฉันดูแลที่นี่อยู่ไง
‎ถึงยังอยู่ที่นี่กันได้
‎ถ้าฉันยังไม่มีคะแนนอยู่แบบนี้
‎ที่นี่ก็ต้องเปลี่ยนแม่หมอที่มาดูแล
‎รู้แล้วน่า
‎ถ้าเป็นแม่หมอคนอื่น ‎เราคงต้องขึ้นไปทันทีเลย
‎ขอแค่ลูกชายฉันพอมีกินบ้าง
‎ฉันจะขึ้นไปเลย
‎หน็อย คำก็ลูกชาย สองคำก็ลูกชาย
‎ให้ขึ้นไปซะเลยดีไหม...
‎ทำไม
‎- ไม่มีเหรอ ‎- เอาอีกแล้ว
‎ให้ตายสิ ชายูรี
‎วันนี้มาจบเรื่องนี้กันเถอะ ‎ผีเจ้าที่
‎ทำไมไม่ไปอยู่ที่เก็บอัฐิ
‎มาสิงอยู่ที่นี่ทำไม ‎ไม่เต็มหรือเปล่าเนี่ย
‎อ๋อ ใช่ อัฐิหายสินะ
‎แล้วนี่บ้าหรือเปล่า ‎ทำอัฐิตัวเองหายเนี่ยนะ
‎ยังไงก็เถอะ ‎แม่จะจับมาสั่งสอนให้ได้เลย
‎ไปซ่อนอยู่ไหนกันแน่เนี่ย
‎ต้องอยู่ที่ไหนสักแห่งในนี้แน่
‎ห่มผ้าให้ซออูหน่อย
‎เป็นหวัดขึ้นมาจะทำยังไง
‎ตอนนี้ซออูเตะผ้าห่มออกหมดเลย
‎ไปดูห้องซออูหน่อยสิ
‎นี่ ไปห้องซออูหน่อย
‎ไปห่มผ้าให้ซออูหน่อย
‎เดี๋ยวซออูไม่สบายกันพอดี
‎ใช่แล้วๆ ทางนี้เลย
‎เดินไปเลยๆ
‎ไปห้องซออูเลย ทางนี้
‎นี่ หน็อย
‎จงไปห้องซออูๆ
‎เข้าไปเลยๆ
‎เร็วสิ เข้าไปเลย
‎เข้าห้องซออูเลย...
‎โอ๊ย ให้มันได้อย่างนี้
‎นั่นไง
‎เห็นมาทางนี้นี่นา
‎อะไรกัน ที่นี่ก็ไม่มีนี่
‎เฮ้อ ไม่สำเร็จอีกแล้ววันนี้
‎- จับได้แล้ว ‎- อะไรของเธอน่ะ
‎คุณมีดงชอบสั่นกระดิ่ง ‎เพราะแบบนี้นี่เอง
‎มันมือดีแฮะ
‎ทำไมเธอถือกระดิ่งได้
‎เรื่องของฉัน
‎ฉันบอกแกแล้วไงว่าอย่าอยู่ที่นี่
‎เอาแต่สิงบ้านคนอื่นอยู่ได้
‎- เพราะแกตัวเดียว ฉันถึง... ‎- โธ่เอ๊ย
‎เธอเป็นใคร หมอผีเหรอ
‎ยังไม่ปล่อยอีก
‎ยัยนี่เป็นใคร
‎แล้วแกเป็นใคร
‎ฉันว่าแล้วว่าต้องมีผีอีกตัว ‎มุดหัวอยู่ในบ้าน
‎ทำไมผีถึงเต็มบ้านไปหมด
‎นี่ เธอเป็นใคร
‎แล้วเธออยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่
‎เธอก็เป็นผีเจ้าที่เหรอ
‎ผีเจ้าที่เหรอ
‎กล้าเอาฉันไปเทียบกับไอ้ผีนั่นเหรอ
‎- ชิ ‎- ฉัน
‎เป็นผีพรหมจรรย์ต่างหากย่ะ
‎ฉันก็นึกว่าเจอผู้ชายที่มาแก้ปม ‎แล้วจะได้ไปเกิดกับเขาสักที
‎แต่งงานแล้วก็เลย ‎ไม่ต้องเสียเวลาอ่อยด้วย
‎แต่ยัยนั่น...
‎ตายๆ ช่างแตกต่างจากคนอื่นเหลือเกิน
‎หนึ่ง
‎สอง
‎สาม เสร็จแล้ว
‎ตายจริง
‎อย่าใส่เลยนะๆ
‎เดี๋ยวฉันไปหา
‎รอแป๊บนะ
‎พี่คะ ขอยืมตัวหน่อยนะ
‎ลื่นจังแฮะ
‎อะไรเนี่ย
‎ทำไมกัน
‎ยัยเมียนี่ก็จิตแข็งซะ
‎จนฉันสิงไม่ได้เลย
‎น่าหงุดหงิดชะมัด
‎ฉันไม่ใช่ตัวปัญหาแล้ว
‎ยัยนี่ต่างหาก จับนางไปสิ
‎คิดจะมาจับคังฮวาของฉันงั้นเหรอ
‎"คังฮวาของฉัน" เหรอ
‎เจ๊เป็นใคร แม่เขาเหรอ
‎- หรือพี่สาว ‎- รู้ให้ได้อะไรขึ้นมา
‎โอ๊ย ผีพวกนี้ ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ
‎คิดว่าที่นี่เป็นอะไร ‎ถึงได้กล้าเข้ามา
‎พี่สาวคนสวยนี่ก็ ‎ทำไมต้องโมโหด้วยล่ะ
‎ว่าแต่พี่สาวนี่สวยจังเลยนะ
‎ฉันขอยืมร่างสักวันได้ไหม
‎อะไรน่ะ
‎- นะ ‎- พูดบ้าอะไรเนี่ย
‎(สาหร่ายจากเกาะวันโด)
‎ยูรี
‎แม่
‎(วันละสามครั้ง หลังอาหาร 30 นาที)
‎แม่
‎ของซออูน่ะ พี่เขาเก็บไปใช่ไหม
‎อือ
‎พี่จะเห็นซออูหรือยังนะ
‎ก็เรื่องที่พี่เขากลับมามีชีวิต
‎เหมือนพี่เขยรู้อยู่แล้วตั้งแต่แรก
‎หนูเลยสงสัยว่าพาไปเจอหรือยัง
‎- ทานเลยค่ะ ‎- ให้พ่อกับแม่ทานคนละเม็ด
‎เธอไม่รู้หรอกว่าหลังจากนี้ ‎จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
‎พี่เขย
‎ยอนจี
‎- ไม่มีเรื่องอะไรใช่ไหม ‎- พี่เขยต่างหากที่ดูมีอะไร
‎ไม่มีใครมาที่บ้านเหรอ
‎คือว่า...
‎พี่เขยแต่งงานใหม่ไปแล้ว
‎ก็คงช่วยอะไรไม่ได้
‎แต่เรื่องซออูมันก็อีกเรื่องนี่
‎ลูกพี่เขาทั้งคน
‎แม่จะไปไหนน่ะ
‎ไหนดูซิ
‎ซุปถั่วงอก
‎- โอ้ ดีจังเลยนะ ‎- ทำไมคะ
‎ก็เธอดื่มเหล้าทุกวันไง
‎จริงๆ เลย
‎เฮ้ย
‎ไม่กินโว้ย
‎ไม่กินหรอก ไม่กิน
‎ไอ้ไข่เน่าเอ๊ย
‎ฉันเกลียดไข่ไก่
‎กินหมูผัดเผ็ดดีกว่า
‎- เป็นอะไรของเขา ‎- หมอคะ
‎- หือ ‎- เป็นอะไรไปคะ
‎เปล่า
‎ติดอกติดใจเพราะเหมือนยูรีงั้นเหรอ
‎คุณมินจองเป็นคนบอกจริงน่ะ
‎อือ
‎ตรรกะอะไรของเขา
‎ปกติถ้าเจอคนหน้าเหมือนเมียเก่าสามี
‎ก็ต้องเกลียดเข้าไส้ไม่ใช่เหรอ
‎ฉันก็ว่างั้น
‎นี่
‎หรือว่าคุณมินจอง
‎จะเป็นโรคจิต
‎มันเข้าท่าที่ไหนเล่า ไอ้บ้า
‎ฉันแค่ล้อเล่นเอง ล้อเล่น
‎ฉันว่ามันแปลกๆ นะ
‎ที่ยูรีรู้จักคุณมินจองมาก่อน ‎นั่นก็แปลก
‎คุณมินจองเองก็แปลก
‎เฮ้อ แปลกหมดเลย แปลกจริงๆ
‎ฉันว่าแกนั่นแหละแปลกกว่าใครเพื่อน
‎คนเป็นห่วงแท้ๆ ด่ากันได้ลงคอ
‎นี่ พอเลย แกรีบกินข้าวแล้วไปรักษาซะ
‎วันนี้อาจารย์จางกลับจากสัมมนานะ
‎แกได้โกรธเป็นฟืนเป็นไฟแน่
‎- กลับมาแล้ว ‎- ตกใจหมดเลย
‎ตกใจหมดเลย อาจารย์มาแล้วเหรอครับ
‎สัมมนาเป็นไงบ้างครับ
‎ใช่เวลามาสงสัยสัมมนาฉันไหม ไอ้นี่
‎โอ๊ย
‎ทำครัวที่เนิร์สเซอรี่เหรอ
‎ครับ
‎แล้วก็กำลังเป็นพี่เลี้ยง ‎ให้ซออูด้วยครับ
‎ฉันก็คิดนะว่าคงกลับไปหาลูก
‎แต่เป็นพี่เลี้ยงนี่
‎จริงๆ เลย
‎แล้วเมียเธอรู้ไหม
‎ไม่ครับ
‎ยูรีขอไว้ว่ายังไม่ให้บอก
‎ก็เลยเข้าใจว่าเป็นแค่คนหน้าเหมือน
‎รายนั้นเคยเห็นรูปยูรีน่ะครับ
‎ขอโทษครับ
‎ยังไงผมจะ...
‎รีบทำอะไรสักอย่าง...
‎เธอจะทำอะไรได้
‎- อะไรนะครับ ‎- ฉันถามว่าเธอจะทำอะไรได้
‎ที่ฉันมาก็เพราะกลัวว่า ‎เธอจะเป็นแบบนี้
‎เพราะฉันเป็นห่วง
‎ยูรีกลับมามีชีวิตแล้ว
‎เธอจะทิ้งลูกที่เลี้ยงมาตั้งหลายปี ‎ให้ยูรีงั้นเหรอ
‎เมียเธอเอง
‎ก็เป็นแม่ซออูเหมือนกัน
‎ครับ
‎ไม่ว่าจะทำงานครัวหรือพี่เลี้ยง
‎ได้เห็นลูกใกล้ๆ แบบนั้นก็โล่งไปที
‎ค่อยๆ คิด ค่อยๆ หาทางกันนะ
‎ไม่ใช่เรื่องที่เธอ ‎ต้องแก้คนเดียวซะหน่อย
‎ขอโทษด้วยนะครับ
‎ที่ไม่ได้บอกล่วงหน้า
‎เงยหน้าขึ้นได้แล้ว
‎เธอจะขอโทษทำไม
‎ฉันสิต้องขอโทษ
‎ฉันเอง
‎อย่าจับนะ
‎แม่
‎เอาไว้นั่นแหละ
‎มันเป็นของพี่แก
‎อย่าแตะต้อง
‎มันขึ้นราหมดแล้ว
‎ขอโทษนะครับ คุณแม่
‎เธอจะขอโทษทำไม
‎ฉันสิต้องขอโทษ
‎ขอโทษนะ
‎ขอโทษครับ คุณแม่
‎ขอโทษนะ
‎ฉันขอโทษ
‎ขอโทษครับ
‎(ซออูมาเล่นที่คิดส์คาเฟ่สนุกมาก)
‎(ออกมาเดินเล่นกับครอบครัว)
‎- มานี่เลย มานี่ ‎- โอ๊ยๆ
‎โอ๊ย เจ็บๆ
‎ฉันเจ็บนะพี่ เดี๋ยวก่อน ‎ปล่อยฉันก่อน
‎เดี๋ยวก่อนพี่ จะลากฉันไปไหนเนี่ย
‎ถ้าฉันปล่อยไป ‎เธอก็จะกลับไปวนเวียนที่บ้านอีก
‎ฉันก็จะขังไม่ให้เธอไปไหนได้ไง
‎ก่อนหน้านี้ก็หนีซอบิงโกมาแทบตาย
‎แล้วเจ๊คนนี้โผล่มาจากไหนอีกเนี่ย
‎โอ๊ะ
‎แบร่
‎จะหนีไปไหน
‎- ขอโทษค่ะ ‎- มาแล้วเหรอ
‎ชายูรี
‎ยัยนี่ กล้าเรียกให้ฉันถ่อมาถึงนี่
‎แถมเอากระดิ่งฉันมาตอนไหนเนี่ย
‎แล้วนี่อะไร
‎- นี่อะไรอีก ‎- ฮะ
‎ที่ฉันบอกคราวที่แล้วไง ‎ผีพรหมจรรย์ไร้ญาติ
‎ฉันช่วยให้คุณมีดงได้คะแนนเพิ่มไง
‎เชอะ นี่เอาฉันมาขายเหรอ
‎คนบนโลกนี้นี่มันใจสกปรกกันจริงๆ
‎ยัยนี่
‎- คุณก็เป็นร่างทรงเหรอ ‎- ใช่
‎จ๊ะเอ๋
‎ยัยนี่ๆ เจอตัวสักที
‎พี่คะ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
‎ฉันได้ข่าวว่าพี่ตามจับฉัน ‎จนพลังหมดไปเลย
‎ดูผอมลงนะ สวยขึ้นด้วย
‎ฮะ
‎หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ
‎อะไรของเขาน่ะ
‎แม่หมอน่ะ
‎สมัยสาวๆ พลังเยอะเชียวล่ะ
‎แต่ตามจับผีพรหมจรรย์ตัวปัญหา ‎ถึงได้ลำบากอยู่แบบนี้
‎เห็นว่าตามจับผีพรหมจรรย์อยู่ ‎ฉันเลยพามา
‎ตายแล้ว
‎สงสัยเป็นยัยผีนี่แน่เลย
‎ใช่สิ ผีเจ้าที่ล่ะ ไล่ไปหรือยัง
‎แน่นอน ไล่ไปบ้านอื่นแล้ว
‎โห ถ้าไม่ใช่บ้านที่มีผีเยอะ ‎ก็คงเข้าไปสิงได้ยากนะ
‎ที่มาปักหลักที่นี่ตอนแรก
‎เพราะแต่ก่อนเธอเข้าๆ ออกๆ ‎พวกมันเลยเข้ามาด้วยไง
‎แล้วเธอไล่ไปที่ไหน
‎บ้านที่มีแต่ผีทุกซอกทุกมุมไง
‎ฉันเพิ่งเคยเห็นผีตัวนี้นะ
‎แกมาจากไหน
‎แล้วบังอาจเข้ามาที่นี่ได้ยังไง
‎เอ่อ คือว่า ไม่ใช่แบบนั้น ผม...
‎มีคนแนะนำให้ผมมาน่ะครับ
‎- ใครแนะนำแกมา ‎- แนะนำบ้าบออะไร ไสหัวไปซะ
‎- ไสหัวไปเลย ‎- ออกไปเลยนะ
‎ไอ้งี่เง่าเอ๊ย
‎โอ๊ย หยุด ปล่อยผม
‎- จิกหัวเลย กล้าดียังไง ‎- เดี๋ยว
‎อย่าบังอาจเข้ามาอีกนะ
‎อย่างน้อยก็แก้ปัญหาผีเจ้าที่ไปแล้ว
‎จะไปเนิร์สเซอรี่เหรอ
‎ใช่ ไปเป็นพี่เลี้ยงซออู
‎ตอนนี้ฉันตัวติดลูกตลอดเวลาแล้ว
‎ผีตัวไหนก็เข้าใกล้ไม่ได้
‎เธอนี่สุดยอดจริงๆ นะ
‎ถ้างั้นซออูก็จะไม่เห็นผีแล้วใช่ไหม
‎ฮะ
‎ก็คงงั้น คงงั้นแหละ
‎ทำไมตอบส่งๆ งั้นล่ะ
‎พอฉันนับดูแล้ว
‎ก็เหลืออีกแค่ไม่กี่วันเอง
‎ต้องทำให้ลูกไม่เห็นผีอีกเด็ดขาด
‎ให้เห็นบ้างก็ได้ ผีน่ะ
‎ตัวเองก็เป็นผีนี่นา
‎บ้าไปแล้วแน่ๆ
‎ถุยทิ้งเลย เร็วเข้า ถุยเลย
‎ทำไมไม่ทำ
‎พอใจยัง
‎ว่าแต่ สมมติว่า...
‎แค่สมมตินะ
‎ถ้าซออูเห็นผีตลอดไป
‎จะเป็นยังไงเหรอ
‎จะเป็นยังไงล่ะ
‎ก็อยู่แบบฉันนี่แหละ
‎ร่างทรงเหรอ
‎ไม่มีทาง ไม่ได้เด็ดขาด
‎(กลุ่มคุณแม่ ห้องแสงอาทิตย์)
‎หน้าเนิร์สเซอรี่มีพวกต้มตุ๋น
‎ปลอมหนังสือเรียนขาย ‎ทุกคนระวังกันด้วยนะ
‎(กลุ่มคุณแม่ ห้องแสงอาทิตย์)
‎มีแม่ๆ ที่หลงเชื่อด้วยเหรอคะ
‎ถ้าไม่โง่ก็คงไม่หลงกลหรอกค่ะ
‎งั้นขอชุดเขียนภาษาเกาหลีด้วยนะคะ
‎- อันนี้เหรอครับ ‎- ค่ะ
‎ตาถึงนะครับเนี่ย
‎ถ้าเด็กที่กำลังหัดพูดได้ลองนะ ‎พูดคล่องเชียวล่ะครับ
‎- จริงเหรอคะ ‎- ครับ
‎เด็กๆ ที่พูดช้า
‎ก็เพราะไม่ได้เรียนรู้ที่บ้านนี่แหละ
‎ซออูก็เรียนเยอะนะ
‎ถ้างั้นเอาอันนี้ด้วยชุดหนึ่งค่ะ
‎- นี่ด้วยเหรอครับ ‎- ค่ะ
‎คุณแม่นี่ทุ่มจริงๆ ซื้อเป็นชุดเลย
‎นี่ครับ เป็นชุดเลย
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- กลับดีๆ นะครับ
‎คุณน้าห้องครัว พี่เลี้ยงเด็ก
‎ได้ดูลูกแบบนี้ชอบเหรอ
‎อือ
‎แค่นี้ก็ดีถมแล้ว
‎ขอฟังเหตุผลหน่อย
‎ทำไมเธอถึงทำแบบนี้ ฮะ
‎ทำไมถึง...
‎ทำไมถึงต้องอยากตายด้วย
‎ซออู
‎เห็นผี
‎อะไรนะ เห็นอะไรนะ
‎ผี
‎นี่เธอพูดอะไรของเธอ
‎ก็ฉันเคยเป็นผี
‎เธอ...
‎ไหนบอกว่าจำอะไรไม่ได้ไง
‎พอฟื้นมาก็อยู่ที่เก็บอัฐิแล้ว
‎ฉันเป็นผีมาห้าปี
‎ฉันตามติดซออูมาตลอด
‎ตลอดห้าปี
‎เพราะฉัน ซออูก็เลย...
‎เพราะเธอ
‎ซออูเลยเห็นผีงั้นเหรอ
‎ผีแบบที่ฉันรู้จักน่ะนะ
‎พี่ ฉันไม่ต้องการอะไรเลย
‎พี่เป็นแม่คน พี่ก็น่าจะเข้าใจนี่
‎ฉันตายไปแล้ว
‎ไม่มีอะไรค้างคาใจด้วย
‎ขอให้ฉันได้แก้ปัญหา
‎ในสิ่งที่ฉันก่อแล้วก็ไปเถอะนะพี่
‎ฉัน...
‎ฉันไม่เคยทำอะไรให้ซออูเลย
‎สิ่งที่ฉันทำให้ซออูได้
‎มีแค่นี้เองนะพี่
‎ซออูเป็นแบบนี้ก็เพราะฉัน
‎เพราะฉันเอง...
‎นี่มันอะไรกัน
‎พี่ขอให้ทำเมนูผักกูดเหรอ
‎- อือ ‎- พี่ไม่กินผักกูดนี่นา
‎เมื่อก่อนพี่เขยไม่ชอบก็เลยไม่กิน
‎นั่นสิ ถึงได้แปลกไง
‎ดูจากที่เอาไปซะหมดขนาดนี้ ‎คงไม่ได้เอาไปกินเองมั้ง
‎กิมจิแบบนี้ไม่เคยเห็นเลย
‎มีคนเอามาให้ค่ะ
‎อ๋อ ใครเหรอ
‎เป็นไงบ้างคะ
‎รสชาติแบบสุขภาพดี
‎ออกจืดๆ
‎อื้อ รสชาติเหมือนเคยกินที่ไหนมาก่อน
‎ฉันทำเครื่องเคียงใหม่เป็นไง
‎ถูกปากไหม
‎- จืด ‎- หนูเห็นด้วย
‎อันนี้ก็จืด
‎กินจืดๆ แบบนี้แหละถึงจะไม่เป็นโรค
‎- ไม่ต้องกินมันแล้ว ‎- เอาไปทำไม
‎ฉันกินอยู่นะ
‎ฮะ
‎พี่เลี้ยง
‎เขาเอามาให้น่ะค่ะ
‎ฉันอยากกินอยู่พอดีเลย
‎พี่ไม่ชอบผักกูดใช่ไหมคะ
‎อือ
‎เธอชอบนี่ ผักกูด
‎อือ
‎เธอก็เลยรู้เรื่องคุณมินจอง ‎หมดทุกอย่างเลยเหรอ
‎อือ
‎รู้ดีเลยแหละ
‎กินหมดแล้ว
‎ซออูดูทีวีกันไหม
‎ตายจริง
‎ซออูทำหกได้ยังไงลูก
‎อีกแล้วเหรอจ๊ะ
‎ตอนแรกที่ฉันยังอยู่ ‎ก็เพราะอยากเห็นซออูต่ออีกหน่อย
‎ลองไปตีสนิทกับพวกแม่ๆ ‎ที่เนิร์สเซอรี่ดูสิ
‎ถึงจะปากร้ายกันไปนิด
‎แต่ก็ดีกว่าอยู่คนเดียวแบบนี้ ‎ทุกวันไม่ใช่เหรอ
‎เหนื่อยแย่เลยนะคะ
‎พรุ่งนี้ให้ฉันซื้อผักกูด ‎มาทำให้ทานไหม
‎ไม่เป็นไรค่ะ สามีไม่ชอบน่ะค่ะ
‎ทำไมล่ะ ขอให้เขาทำให้กินสิ
‎เธอชอบผักกูดนี่นา
‎จริงๆ เลย แสนดีเกินไปแล้วนะ
‎เพราะแบบนี้
‎ฉันก็เลยรู้จักเธอดีกว่าใคร
‎โอมินจองผู้แสนดี
‎คุณมินจองเป็นคนดี
‎ถ้าเป็นคนเลวได้ก็ดีสิ
‎- พี่ ‎- หือ
‎ตั้งแต่เกิดมา
‎ฉันไม่เคยรู้สึกซาบซึ้ง ‎กับใครเท่านี้เลย
‎ฉันเห็นมาหมดแล้วไง คอยดูอยู่ข้างๆ
‎ต่อให้ตายไป
‎ฉันก็ใช้หนี้บุญคุณเธอไม่หมดหรอก
‎เหมือนกันมากจริงๆ แฮะ
‎พี่ก็ช่วยเข้าใจฉันด้วยนะ
‎เดี๋ยวก่อน ยูรี
‎ขืนพี่ยังเป็นแบบนี้อยู่ ‎ฉันจะไปเกิดเดี๋ยวนี้เลย
‎พวกนั้นมันของปลอม
‎อะไรปลอม
‎(สื่อการเรียนรู้อยู่กับบ้าน)
‎เอ๋
‎ไม่มีทาง
‎- ฉันซื้อมา 350,000 วอนเลยนะ ‎- บ้าไปแล้วเหรอ
‎เขาบอกว่ามันช่วยพัฒนา ‎เด็กที่กำลังฝึกพูด
‎ตายจริง ไอ้ ดูนี่สิ
‎ของปลอมเนี่ย
‎- ตายจริง ‎- ให้ตายสิ ไอ้เวรนี่
‎ซื้อมากี่เล่มเนี่ย
‎ฮัลโหล
‎เราไปดื่มกันหน่อยดีไหมคะ
‎ทำไม
‎(มีแซง)
‎กลับมาแล้ว...
‎เดี๋ยวมาใหม่ครับ
‎อะไรน่ะ
‎ฉันเพิ่งเห็นอะไรไปเนี่ย
‎อะไร ถ้าจะเข้าก็เข้ามา จะไปก็ออกไป
‎อยู่ไม่ได้แล้ว
‎ทำไมสามคนนั้นถึง...
‎ฉันอยากขอบคุณ ‎เรื่องเครื่องเคียงน่ะค่ะ
‎แต่ไม่รู้จะทำอะไรให้
‎เห็นทั้งสองคนชอบดื่ม
‎คนที่ชอบดื่มน่าจะเป็นคุณนะ
‎จริงด้วย
‎คุณสองคนคงจะสนิทกัน ‎อยู่ด้วยกันอีกแล้วนะคะ
‎เอ่อ ฉันออกไปดีไหม
‎ไม่ค่ะๆ ฉันแค่อิจฉาน่ะค่ะ
‎พอแต่งงานแล้ว ฉันไม่มีเพื่อนเลยค่ะ
‎กลายเป็นคนไร้สังคมไปเลย
‎จริงด้วย
‎- อะไรนะคะ ‎- เปล่าค่ะ
‎ฉันก็อยากสนิทกับแม่ฮาจุนนะ
‎แต่กลัวว่าพี่คังฮวาจะอึดอัด
‎ก็จริง
‎ก็เข้าใจได้อยู่
‎จริงๆ เลย
‎ทำไมมันยังไม่มาอีกเนี่ย
‎ทำไมๆ ทำไมอีก
‎ตกใจหมดเลยๆ
‎นี่ คังฮวา
‎คังฮวา
‎- คังฮวา ‎- ปล่อย
‎คังฮวา
‎ฉันน่ะ ไม่คิดว่าเรื่องมัน ‎จะมาถึงขั้นนี้เลย
‎ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าดึกขนาดนี้ ‎ยังต้องออกมาเจอแกอีก
‎แกรู้ไหมว่าตอนนี้ใครอยู่ร้านฉัน
‎ใครล่ะ ดารามาหรือไง
‎ดารากับผีแกน่ะสิ
‎พี่ แล้วก็ยูรี
‎สองคนอยู่ด้วยกันแล้วยังไง
‎- อยู่กับคุณมินจอง ‎- ฮะ
‎มินจองไปทำอะไรอยู่นั่น
‎ดึกแล้วจะไปไหนเหรอ
‎ไปเจอคนหน่อยน่ะค่ะ นอนก่อนได้เลย
‎ใครเหรอ
‎เพื่อน
‎ฉันทำให้อึดอัดเหรอคะ
‎ฮะ เรื่อง...
‎ก็คุณสนิทกับแม่ซออูนี่คะ
‎คุณชายูรี
‎ทำไมต้องอึดอัดด้วยล่ะคะ
‎ขอบคุณมากกว่าค่ะ
‎ขอบคุณมากเลยค่ะ
‎คงสนิทกันมากแน่เลย
‎แล้วคุณมินจองไม่อึดอัดเหรอคะ ‎กับคนนี้น่ะ
‎ไม่อึดอัดค่ะ แค่...
‎อยากรู้มากกว่า
‎เหมือนที่อยากรู้เรื่องแม่ซออู
‎หลังจากแต่งงาน ฉันเจอรูปใบหนึ่งค่ะ
‎ตอนแรกฉันก็คิดว่า ‎หน้าตาเป็นแบบนี้นี่เอง
‎เป็นคนแบบไหนกันนะ
‎วิธีการพูดจะเป็นยังไง
‎มีวิธีคิดแบบไหนกัน
‎แล้วก็อยากรู้มากขึ้นเรื่อยๆ ค่ะ
‎เพราะพี่เขาไม่เคยเล่าให้ฟังเลย
‎เวลาที่เห็นเธอ
‎ฉันเลยคิดว่าแม่ซออูเอง
‎ก็น่าจะเป็นแบบนี้หรือเปล่านะ
‎ขอโทษนะคะ ไม่รู้ว่าคุณรู้หรือยัง
‎แต่ฉันไม่ใช่แม่แท้ๆ ของซออู
‎ฉันทำบรรยากาศเสียหมดเลย
‎ชนแก้วกันหน่อยไหมคะ
‎ค่ะ
‎โชคังฮวา ไอ้คนเลว
‎ฉันดูยังไงนะ
‎หมอนั่นก็ผิดร้อยเปอร์เซ็นต์
‎เห็นด้วย
‎- ใช่ไหมคะ ‎- คนเลว
‎ดูนะ
‎- ทำไมกัน ‎- ใช่ไหม
‎ทำไมไม่บอกอะไรเลย ‎ปล่อยให้คนเขาสงสัยอยู่ได้
‎นั่นสิ
‎ทำไมไม่บอก
‎กลัวฉันหึงคนตายเหรอ
‎- นั่นสิ ‎- แบบนี้ไม่ไหวเลยนะ
‎คิดว่าตัวเองใส่ใจ ‎แต่จริงๆ คิดเองเออเอง
‎แล้วก็ตัดสินใจเองไปซะทุกอย่าง
‎ว้าว สุดยอด
‎พูดถูกใจเป๊ะ
‎- ว่าแต่ ‎- ตายแล้ว
‎รู้จักสามีฉันเหรอคะ
‎ฮะ
‎ไม่รู้
‎ไม่รู้สิ
‎ไม่รู้หรอก
‎ว่าแต่เหมือนกันจริงๆ เลย
‎เหมือนกับซออู
‎อิจฉาจัง
‎รู้ไหมคะ
‎แม่เลี้ยงในนิทานใจร้ายกันหมดเลย
‎ทำไม
‎ทำไมน่ะเหรอ
‎ทำไมถึงใจร้ายกันหมด
‎แค่เพราะ
‎เป็นแม่เลี้ยงงั้นเหรอ
‎แม่เลี้ยงก็เป็นแม่ไหม
‎ใจร้ายกันหมดเลยได้ไง
‎ฉันเร็วกว่า
‎เหลือเชื่อเลย
‎เฮ้อ
‎เก่งมากเลย
‎- ฉันเก่งใช่ไหม ‎- เก่งมากเลย
‎ช่วยชีวิตเธอไว้เลยนะเนี่ย
‎จริงๆ เลย
‎ตอนนี้พี่เขาก็สติไม่อยู่กับตัวแล้ว
‎ให้สนิทกันงั้นเหรอ
‎สองคนนั้นสนิทกันได้ด้วยเหรอ
‎บ้าไปแล้ว บ้าแล้วแน่ๆ บ้าชะมัด
‎ช่วยตั้งสติแล้วมานั่งอยู่เฉยๆ หน่อย
‎แกนั่นแหละตัวปัญหา
‎แล้วให้ยูรีมาเป็นพี่เลี้ยงทำไม
‎จริงๆ เลย แกนี่ทำตัวเองเก่งจริงๆ
‎(พี่ฮยอนจอง)
‎พี่ของฉัน
‎ตอนนี้เป็นพี่ของฉันแล้วนะ
‎- ได้ๆ ‎- อะไร
‎นี่ พี่ฉันนะ ของฉัน
‎ปล่อยนะ
‎- พี่ของฉันต่างหาก ‎- ของฉัน
‎- รู้แล้ว ‎- พี่ของฉัน
‎นับหนึ่ง สอง สาม แล้วปล่อยเลยนะ
‎หนึ่ง สอง สาม
‎ปล่อยยัง
‎- ปล่อยสิ ‎- ของฉันต่างหาก
‎แย่งไปไม่ได้นะ นี่ของฉัน
‎รู้แล้วน่า รู้แล้ว โอ๊ย
‎โอ๊ย เจ็บ
‎ว้าว ภาพอันน่าทึ่ง
‎- ดูคนเดียวเสียดายแย่ ‎- รู้แล้วน่า
‎- เลยต้องให้เห็นหลายๆ ตาสินะ ‎- แย่งพี่ไปไม่ได้นะ
‎รู้แล้วไง
‎ไม่นะ อย่าทำแบบนี้
‎รู้แล้ว บอกว่ารู้แล้วไง
‎โชคังฮวา
‎สามีฉันนี่นา
‎พี่
‎- พี่เป็นของฉัน ‎- ทำไมสองคนเป็นแบบนี้
‎- คือ... ‎- ให้ดื่มไปขนาดไหนเนี่ย
‎ฉันนี่แหละดื่มเยอะสุด
‎ฉันต้องไปฉี่
‎โชคังฮวา นายพาคุณมินจองไปเร็ว
‎- ยูรีล่ะ ‎- ฉันจัดการเอง
‎ของฉัน พี่เป็นของฉัน
‎รู้แล้ว รู้แล้วน่า
‎มินจอง กลับบ้านกัน จับฉันไว้นะ
‎ที่รัก ช่วยทางนี้หน่อย
‎อื้อ ได้สิ
‎กลับกันเถอะ
‎พี่ ผมฝากยูรีด้วยนะ
‎ยัยนี่ฉันจัดการเอง รีบไปเถอะ
‎เฮ้อ ดื่มไปซะเยอะเลย
‎- คือว่า... ‎- ไม่ต้องเลย รีบเข้ามา
‎คเยกึนซัง
‎นี่...
‎ยูรี
‎พี่
‎- ยูรี ‎- อารมณ์ดีจัง
‎ถอนหายใจจนพื้นยุบหมดแล้ว
‎พี่เขาเป็นอะไรไป
‎ลูกชายคงมาหาอีกนั่นแหละ
‎นั่นสิ
‎ลูกชายมาหาทีไร
‎ก็ชอบมานั่งถอนหายใจ
‎อยู่แบบนั้นทั้งวันทุกที
‎ต่อให้ลูกชายเธอสุขสบาย
‎เธอก็คงไม่ขึ้นไปหรอก
‎ต่อให้ตายไปแล้ว ‎ลูกก็ยังเป็นการบ้านที่ทิ้งไม่ได้
‎(จางฮวากับฮงรยอน)
‎(ซินเดอเรลล่า)
‎(คงจวีกับพัทจวี)
‎(มดน้อย)
‎(ตำนานชิมชอง)
‎(สโนว์ไวท์กับคนแคระทั้งเจ็ด)
‎พวกนี้อะไรเหรอคะ
‎หนังสือที่ลดจินตนาการของเด็กค่ะ
‎- อะไรนะคะ ‎- "แม่เลี้ยงเลว ใจยักษ์ใจมาร
‎เด็กที่ขาดแม้แท้ๆ น่าสงสาร"
‎วิธีการคิดแบบนี้ ‎มันเป็นการล้างสมองเด็กนะคะ
‎เอาแม่เลี้ยงมาทำเป็นนางมารร้าย
‎ค่ะ ถ้าคิดแบบนั้นมันก็จริงค่ะ
‎ถ้างั้นต้องเอาออกไปใช่ไหมคะ
‎อะไรนะคะ
‎(สื่อการเรียนรู้อยู่กับบ้าน)
‎ซื้อมาเหรอคะ
‎มันเป็นของปลอมนะ
‎ฉันบอกไปแล้วน่ะค่ะ
‎อุตส่าห์ซื้อมาให้ซออูแท้ๆ เลย
‎ให้ซออูเหรอคะ
‎อ๋อ
‎ของแบบนั้นช่วยให้เด็ก ‎พูดได้ที่ไหนกัน
‎ดูยังไงก็โดนหลอกชัดๆ
‎แม่ที่ไหนเขาหลงเชื่อกันบ้าง
‎ไม่ต้องให้ก็ได้นะคะ
‎ฉันมีค่ะ
‎ฉันหลงซื้อ
‎เมื่อปีที่แล้ว
‎(ภาษาเกาหลีง่ายนิดเดียว)
‎นี่
‎พอคุณมินจองดื่มแล้ว ‎ก็เรื้อนเหมือนกันนะ
‎โอเคไหม
‎อือ
‎แล้วยูรีดีขึ้นไหม
‎เมื่อวานเมามากเลยนี่
‎หือ
‎ก็นะ
‎ยูรีคอแข็งจะตาย
‎ดื่มไปแค่ไหนกัน ถึงได้เมาขนาดนั้น
‎ยูรีไม่ได้เมา
‎ไม่ได้เมาอะไร เละเป็นโจ๊กขนาดนั้น
‎สร่างเมาแล้ว ตอนคังฮวามา
‎อะไรกัน ไม่ได้เมาเหรอ
‎งั้นก็จงใจแกล้งเมา...
‎แต่ละเรื่องนี่ก็จริงๆ เลย
‎อย่างกับซีรีส์น้ำตาแตกทุกตอน
‎ก็สบายดี
‎ครับ
‎- สวัสดีครับ ‎- อะไรเหรอ
‎ช่วยเซ็นให้หน่อยครับ
‎อะไรล่ะ
‎(ลงนามคัดค้านสิทธิ์ผ่าตัดวีไอพี ‎รพ.มหาวิทยาลัยทงซอง)
‎ฉันขอผ่าน
‎คนติดทัณฑ์บน ‎ไม่ควรลงนามแบบนี้ไหม ไอ้บ้านี่
‎รุ่นพี่ พวกผมเตรียมเรื่องนี้ ‎มาสามเดือนเลยนะครับ
‎เซ็นให้หน่อยนะครับ
‎ถ้าทำแบบนี้แล้วมันเปลี่ยนได้ ‎พวกนายก็คงทำสำเร็จไปนานแล้ว
‎ใช่ นี่
‎ตัดมันออกไปเลย ให้ฉันเซ็นไหม
‎- เดี๋ยวเซ็นให้ ‎- รุ่นพี่เซ็นแล้วครับ
‎เดี๋ยวฉันเซ็นให้อีก ฉันชอบเซ็น
‎คราวนี้ก็มีแต่รุ่นพี่โช ‎ที่ไม่เซ็นครับ
‎ปล่อยไว้แบบนี้เธอจะตายนะครับ
‎ไม่ได้ก็คือไม่ได้
‎ย้ายไปที่อื่น
‎ผมทำได้ ทำไมถึงไม่ให้ทำล่ะครับ
‎ผมช่วยชีวิตเธอได้นะครับ อาจารย์
‎(นอนไม่หลับ หวาดวิตก มือสั่น)
‎เป็นอย่างที่รุ่นพี่คเย ‎วินิจฉัยไว้เลยครับ
‎อาการกลัวห้องผ่าตัดครับ
‎การรักษาล่ะ เป็นไปได้ด้วยดีไหม
‎ครับ
‎แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงไม่ยอม...
‎รักษาล่ะ
‎ยังผ่าตัดไม่ได้อีกเหรอ
‎ไม่ต้องตกใจหรอก
‎ฉันรักษาอยู่ที่โรงพยาบาลนี้นะ
‎ถ้าอยากรู้ก็ไม่ยากหรอก
‎เธอยัง...
‎กลัวห้องผ่าตัดอยู่อีกเหรอ
‎ครับ
‎ทำไมล่ะ ก็ดีขึ้นแล้วนี่
‎ทำใจได้แล้ว ถึงได้แต่งงานใหม่
‎- ครับ ‎- แล้วทำไมถึงไม่รับการรักษา
‎ผมรู้สึกผิดครับ
‎เรื่องอะไร
‎ที่ผมดีขึ้นแล้ว
‎มันทำให้ผมรู้สึกผิดมากครับ
‎เพราะรู้สึกผิดครับ
‎ยิ่งแต่งงานใหม่ ‎แล้วกลับไปใช้ชีวิตปกติได้มากเท่าไร
‎ก็ยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้นครับ
‎พอยิ้มได้เต็มที่ก็รู้สึกผิด
‎พอมีความสุขก็รู้สึกผิดขึ้นมาอีก
‎ที่ไม่ยอมรักษาจนถึงตอนนี้
‎คงเพราะอาการพวกนี้เป็นสิ่งเดียว ‎ที่ย้ำเตือนว่าเกิดอะไรขึ้น
‎เขากลัวจะลืมไปหมดจริงๆ
‎ห้องครัวอะไรเกลือถึงหมดได้
‎แต่ยังไงได้ออกมาข้างนอก ‎ก็ดีกว่านั่งปอกแครอทแหละนะ
‎เนอะ
‎(ยูรี)
‎อื้อ ยูรี
‎คังฮวา
‎- ทำยังไงดี ‎- ฮัลโหล
‎ยูรี เป็นอะไร
‎เกิดอุบัติเหตุรถชนครับ ‎ส่งไปห้องฉุกเฉินก่อน
‎ฮัลโหล ยูรี
‎ยูรี
‎ทำไมๆ เกิดอะไรขึ้น
‎คังฮวา แกจะไปไหน
‎(ห้องผ่าตัด)
‎- รุ่นพี่โชครับ ‎- อือ
‎ภรรยารุ่นพี่
‎เกิดอุบัติเหตุ
‎ร่างทรงเหรอ
‎ไม่มีทาง ไม่ได้เด็ดขาด
‎เป็นร่างทรงแล้วมันยังไง
‎ร่างทรงก็คนเหมือนกัน
‎คุณมาที่นี่ทำไม
‎เพราะไม่ได้ข่าวคราวก็เลยมารับน่ะสิ
‎คนนั้นน่ะ
‎ฉันเห็นมาหมดแล้วไง คอยดูอยู่ข้างๆ
‎ต่อให้ตายไป
‎ฉันก็ใช้หนี้บุญคุณเธอไม่หมดหรอก
‎ไม่อยากมีชีวิตอยู่เหรอ
‎เธอไม่อยากมีชีวิตอยู่จริงๆ เหรอ
‎อยากอยู่สิ
‎ฉันอยากอยู่ต่อมากจริงๆ พี่
‎มันไม่ขยับเลย ทำยังไงดี
‎ขอบคุณค่ะ
‎บ้านใครเหรอ
‎บ้านซออูเหรอ
‎น่ารักจังเลย
‎ห้องนั่งเล่น
‎- อ้อ ‎- ห้องน้ำ
‎อ๋อ ห้องน้ำเหรอ
‎ซออู
‎ซออู สวัสดีค่ะ
‎ตายแล้ว ทำไงดี
‎สาม สี่ ห้า
‎นับได้ห้าเลย เก่งมากๆ เลยจ้ะ ซออู
‎เก่งกีฬาด้วย เหมือนแม่เลย
‎ซ่อนดีๆ อย่าให้เห็นเส้นผมเชียวนะ
‎ซ่อนเสร็จยัง
‎- ยังค่ะ ‎- ซ่อนเสร็จยังคะ
‎- ค่ะ ‎- หาแล้วนะคะ
‎หาเจอแล้ว
‎ซ่อนดีๆ อย่าให้เห็นเส้นผมเชียวนะ
‎- ซ่อนเสร็จยัง ‎- ยังค่ะ
‎ยังเหรอ อยู่นี่ใช่ไหม
‎เจอตัวแล้ว
‎กลัวจังเลย
‎ไม่กลัวเหรอ ดีจัง
‎สูงอีกๆ บินสูงๆ
‎ซออูไม่ได้นะ ต้องจับด้วย น่ากลัวจัง
‎แม่
‎เล่นสนุกไหมจ๊ะ
‎เล่นอะไรเหรอลูก
‎เล่นซ่อนแอบ เล่นตัวต่อ
‎แล้วก็ขี่เครื่องบิน
‎เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ
‎ตายจริง ขนาดนอนยังน่ารักเลย ซออู
‎ที่ของคุณที่ฉันไม่อาจเอื้อมถึง
‎ที่ของแม่
‎ฉันอยากสนิทกับเธอค่ะ ‎คนที่เหมือนคุณยูรี
‎เธอดูเป็นคนดีนะคะ
‎ฉันถามว่ายูรีเหลืออีกกี่วันคะ
‎ครอบครัวของยูรี ‎ให้กลับไปหาครอบครัวไม่ได้เหรอคะ
‎ว่าแต่ให้สามคน ‎ไปด้วยกันแบบนี้ได้เหรอ
‎ฉันเพิ่งเคยเห็นมินจองเข้ากับคนได้
‎คะแนน 99.9 เปอร์เซ็นต์
‎ผีโดนกำจัดสิ้นซากเลยนี่
‎พักหน่อยเถอะ
‎ก็ชอบ จะให้ทำยังไง
‎ขอคบเธอ แต่งงานกับเธอไม่ได้เหรอ
‎งั้นไม่ต้องตายก็ได้เหรอคะ
‎แล้วจะเอายังไงกับพวกนั้น
‎ชายูรี โชซออู
‎คำบรรยายโดย: พิมผกา สนศรี