‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ถึงจะเป็นหมอมาทั้งชีวิต
‎แต่ก็ไม่มีวันชินกับ ‎การเห็นคนไข้ตายหรอก
‎ยิ่งคนไข้ที่ตาย ‎เป็นคนที่รักษามานานด้วย
‎โชคังฮวาคงลำบากแย่
‎คเยกึนซังเองก็บอกว่า ‎เข้าไปคุยด้วยไม่ได้เลย
‎(ยางซอ 12)
‎(ยูรี)
‎คุณสามีคะ เดี๋ยวหน้าก็ทิ่ม ‎พื้นเป็นรูหมดพอดี
‎เดินดูทางหน่อยสิ
‎หรือจะเดินถอยหลังมาดี
‎มาสิ
‎อะไรของเธอ มาตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ทำไมไม่วิ่งมากอดฉันล่ะ ตาทึ่ม
‎ตามมาตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ไม่รู้สิ
‎ตั้งแต่ที่โรงพยาบาลมั้ง
‎- เป็นสตอล์กเกอร์เหรอ ‎- อะไรเล่า
‎ฉันเคยมีช่วงเวลาที่เปล่งประกาย ‎เหมือนแสงสว่างในความมืดให้เขา
‎ไม่ให้เขาต้องหลงทาง ‎อยู่ในความมืดนานนัก
‎ไม่ให้เขาต้องหมดหวัง
‎การปกป้องคนสำคัญ ‎ที่สูญเสียแสงสว่างนั้นไป
‎จำเป็นต้องมีใครมาเป็นแสงสว่าง ‎ยามที่เขาหลงทางอยู่ในความมืดมิด
‎และคนคนนั้นไม่ใช่ฉันอีกต่อไป
‎ตอนที่ฉันเข้าใจความเป็นจริงนี้
‎ฉันสิ้นหวังเหลือเกิน
‎กินอะไรที่มันอยู่ท้องบ้างสิ
‎- คุณน้า ขอก๋วยเตี๋ยวสองที่ค่ะ ‎- จ้ะ
‎ผู้หญิงคนเดียวมากินข้าว
‎ร้านข้างทางดึกๆ มันดูแปลกน่ะค่ะ
‎กินด้วยกันไหมคะ รุ่นพี่
‎หือ ก็ได้ แต่ฉันไม่กินนะ
‎- คุณน้า ไม่เอาก๋วยเตี๋ยวสองที่แล้ว ‎- เดี๋ยวค่ะ...
‎สองชามนั้นของฉันต่างหาก
‎- ขอสองที่เลยค่ะ ‎- จ้ะ
‎อร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ กินช้าๆ สิ
‎ร้านนี้ให้น้อย ‎ใครๆ ก็กินสองชามหมดแหละค่ะ
‎อ๋อ
‎โอ้โฮ ได้เยอะจัง
‎โธ่เอ๊ย
‎กะแล้วต้องเป็นแบบนี้
‎เอ้า
‎อร่อยไหม
‎มื้อแรกของวันน่ะค่ะ มื้อแรก
‎อ๋อ
‎ลองทานดูสักคำไหมคะ
‎และเขาก็เริ่มมีแสงสว่างอีกครั้ง
‎(ตอน 9 ลาก่อนและสวัสดี ‎แสงสว่างของคุณ)
‎(โครงการป้องกันการถูกลักพาตัว)
‎บอกไปกี่ครั้งแล้วว่าทำแบบนี้ ‎มันดีกับหลานที่สุดแล้ว
‎คิดว่าที่ฉันทนอยู่นี่มันง่ายเหรอ
‎ฉันคิดถึงมาก
‎จนใจมันสลายไปหมดแล้ว
‎พี่
‎ฉันน่ะ
‎ขอแค่คังฮวาไม่ต้องร้องไห้ก็พอ
‎ขอแค่ไม่ร้องไห้อีก...
‎ยูรี
‎ฉันเข้าใจแล้ว
‎ฉันเข้าใจแล้ว ยูรี
‎คุณแม่
‎แม่
‎(พี่ฮยอนจอง)
‎พี่ ว่าไง ทำไมถึง...
‎อะไรนะ
‎อือ ไปเดี๋ยวนี้แหละ
‎ไปไหนเหรอคะ
‎อ๋อ พอดีมีงานเข้าที่โรงพยาบาล
‎- เวลานี้เหรอ ‎- ใช่ โทษนะ นอนก่อนเลย
‎หมอบอกว่าไม่เป็นไร
‎คุณแม่แค่หายใจไม่ทัน ‎ก็เลยวูบไป ไม่เป็นไร
‎ทำไงดีล่ะ แม่ฉันยิ่งหัวใจอ่อนแออยู่
‎คนเป็นพ่อแม่ก็ไว้ทุกข์ ‎แค่สามปีเหมือนกัน
‎ตอนนี้น่าจะถึงเวลาปล่อยวางได้แล้ว
‎เลี้ยงลูกมาก็เลือกแต่ของดีๆ ให้กิน
‎เลือกแต่เสื้อผ้าดีๆ ให้ใส่
‎ยังไม่ได้ทำให้อีกตั้งหลายอย่าง
‎ตอนนี้สิ่งที่ทำได้มีแค่ปล่อยวาง ‎เท่านั้นเองเหรอคะ หลวงพี่
‎เพราะความตายเป็นสัจธรรมไงล่ะ โยม
‎สัจธรรมมันช่างโหดร้ายเหลือเกินค่ะ
‎อุ้มท้องมาสิบเดือน ‎ประคบประหงมเลี้ยงมาอีก 30 ปี
‎แต่จะให้ปล่อยวางได้ ‎ภายในสามปีน่ะเหรอคะ
‎คิดขึ้นมาทีไร
‎ก็ยังใจสลายทุกที
‎ฉันคิดถึงลูกค่ะ
‎แค่ครั้งเดียว
‎ขอแค่ครั้งเดียว
‎ให้ฉันได้เจอลูกอีกก็พอค่ะ
‎(ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน)
‎เอกซเรย์ใหม่ ‎และเรียกรังสีวิทยามาหน่อย
‎- ฉันไม่เป็นไร ‎- แม่ยายครับ
‎คือว่า
‎ฉันเห็นอะไรบางอย่าง
‎ไม่รู้สิ
‎ใช่ลูกสาวฉันจริงๆ เหรอ
‎แม่
‎ตายจริง ลูกสาวฉันจริงๆ ด้วย
‎ลูกแม่
‎- แม่ ‎- ยูรี
‎ยูรี
‎แม่ หนูคิดถึงแม่
‎แม่
‎คนไข้จอนอึนซุกอยู่ไหนครับ
‎ทางนั้นค่ะ
‎- แม่ ‎- ลูกแม่
‎ผมร้องไห้จะเป็นจะตายเลยแน่ะ
‎ควรจะกลับมาเจอกันแบบนี้แต่แรกแล้ว
‎สักวันก็ต้องรู้จนได้ ‎คิดจะปิดบังไปตลอดชีวิตหรือไง
‎พี่ก็ร้องไห้ใช่ไหม
‎โธ่ พี่
‎ทำไมร้องไห้อยู่เรื่อยเลย
‎พี่
‎เป็นอะไรของพี่
‎ยูรีเจอพ่อแม่ก็ดีแล้วนี่
‎เลิกร้องได้แล้ว
‎จากนี้ก็เหลือแค่ค่อยๆ ‎กลับไปเป็นแบบเดิมก็พอ
‎ซออูล่ะ
‎คังฮวาล่ะ
‎ทั้งหมดนั่น
‎เป็นของยูรีมาก่อนนะ
‎มันเคยเป็นที่ของยูรีนี่
‎เอ่อ
‎คือว่า
‎เรื่องนั้น...
‎ค่อยเป็นค่อยไป ค่อยๆ แก้ปัญหาไปสิ
‎เธอบอกจะไม่ทำ
‎บอกว่าจะไม่กลับไปที่เดิม ‎เธอจะแค่...
‎แค่...
‎พี่
‎มีเรื่องอะไรกับยูรีหรือเปล่า
‎เขารักโอมินจองนี่ คังฮวาน่ะ
‎พี่เองก็รู้ดี ‎มันจะมีอะไรสำคัญไปกว่านี้อีก
‎หยุดร้องเถอะพี่ มานี่มา
‎ไม่ร้องนะ
‎- กลับมาแล้วเหรอคะ ‎- ขอโทษนะ
‎นอนเถอะ
‎แม่
‎หือ
‎แม่
‎อือ
‎เห็นหนูไหม
‎ได้ยินเสียงหนูหรือเปล่า
‎อือ เห็นสิ
‎ได้ยินเสียงด้วย
‎แม่
‎คุณอึนซุก
‎มองหนูหน่อยสิ
‎ลูกสาวแม่อยู่นี่แล้วไง
‎พี่ล่ะ
‎พี่สาวแกอยู่นี่ไง
‎เฮ้อ
‎ยูรีล่ะ
‎ฉันกำลังรัดลูกสาวคุณ ‎ไม่ให้หนีไปไหนได้อยู่นี่ไง
‎อ๋อ...
‎ขยับไปหน่อย ขอนอนด้วย
‎- นะๆ ‎- คุณนั่นแหละลงไปเลย
‎- ตายแล้วๆ ‎- โอ๊ย เจ็บนะ
‎- ตายจริง ‎- พ่อ
‎- โอย ‎- ตกซะดังเลย
‎- เจ็บไหม ‎- เป็นอะไรเปล่า
‎ถีบกันแบบนี้ได้ยังไง
‎โธ่เอ๊ย จริงๆ เลย
‎เอาอีกแล้วๆ
‎ให้ตายสิ
‎- อยู่แบบนี้แหละ ถีบเลย ‎- โธ่เอ๊ย
‎- นี่แน่ะ ลงไปเลย ‎- โอ๊ย
‎ทำไมแรงเยอะแบบนี้
‎ด้วยกล้องที่ติดตั้งไว้ ‎จึงไปทั่วพื้นที่ไร่อันกว้างใหญ่
‎- เพื่อประเมินความสุก... ‎- คุณมา
‎คุณมา
‎คุณมาเอ๊ย คุณมา
‎ฉันเบื่อจะตายอยู่แล้ว
‎เปิดช่องสนุกๆ ให้ดูหน่อยสิ
‎เปิดรายการคอเมดี้บิ๊กลีกให้ดูหน่อย
‎พ่อ หลับอีกแล้วน่ะ
‎โธ่เอ๊ย
‎ความเป็นไปของโลกมันสนุกตรงไหน ‎ถึงเอาแต่ดูข่าวอยู่ได้
‎อย่างที่ฉันพูดเลยไหมล่ะ
‎เอาแต่ดูอะไรที่ไม่เกี่ยวกับเรา ‎อยู่ได้ทั้งวัน
‎ข่าวต่อไปค่ะ
‎การเสียชีวิตของคุณคังบิน ‎นักเบสบอลผู้ถูกพบเป็นศพที่บ้านพัก
‎กลับมาเป็นประเด็นอีกครั้งค่ะ
‎ขณะนั้นคุณคังถูกสอบสวน ‎กรณีล็อกผลการแข่งขัน
‎และได้ปลิดชีวิตตัวเองลง ‎เพื่อเรียกร้องความเป็นธรรมค่ะ
‎ปกติเขาไม่ใช่คนคิดมากนะครับ
‎เป็นคนไม่คิดอะไรเลย...
‎ไม่สิ เป็นคนคิดบวกและสดใสเสมอครับ
‎แต่เห็นว่าเจอข้อความลาตาย ‎น่าเศร้าจริงๆ ครับ
‎ถึงแม้ว่าตอนถูกสอบสวน ‎เขาจะลำบากแค่ไหน
‎แต่เขาไม่ใช่คนที่จะฆ่าตัวตายครับ
‎ทำไมครับ มีอะไร
‎ผลการตรวจทั้งโรคซึมเศร้า ‎และอารมณ์แปรปรวนปกติหมดครับ
‎แล้วก็สภาพจิตใจของคนไข้ตอนนั้น
‎ผมประเมินแล้วว่ามั่นคงพอ ‎ไม่เสี่ยงต่อการคิดสั้น
‎จึงไม่ได้ให้ยารักษาไปครับ
‎ไหนบอกว่าฆ่าตัวตายไง
‎- อะไรนะครับ ครับ ‎- เขาไม่ได้แสดงอาการของ...
‎ดื่มเหล้าแล้วหุนหันพลันแล่นใช่ไหม
‎เท่าที่จำได้นะครับ
‎ครับ
‎อะไรกัน ถ้าฆ่าตัวตาย ‎ทั้งที่เมาแอ๋แบบนั้นได้
‎ก็ต้องซึมเศร้าพอตัวไม่ใช่เหรอ
‎เราไม่ได้เพิ่งเห็นคนฆ่าตัวตาย ‎แค่ครั้งสองครั้งซะหน่อย
‎สรุปมันตายเพราะอะไรกันแน่
‎ทำไมๆ ก็บอกว่าฉันฆ่าตัวตายไง
‎ไม่ใช่เรื่องนั้น ‎สรุปว่าเป็นเกย์ใช่ไหมคะ
‎- ฉันสงสัยเรื่องนี้กว่าอีกนะ ‎- ทำไม
‎ไม่รู้สิ ถ้ามีข่าวลือ ‎ก็สงสัยทั้งนั้นแหละ
‎ข่าวลือเป็นเกย์ ข่าวลือมีแฟน ‎ข่าวลือหย่า ข่าวลือไม่มีที่มา
‎ข่าวลือฆ่าตัวตาย
‎เรื่องนี้ก็ข่าวลือสินะ ‎แล้วสรุปเป็นเกย์ไหมคะ
‎โธ่เอ๊ย
‎ทำไมไม่บอกล่ะ ‎ไม่ใช่ความลับใหญ่โตสักหน่อย
‎(ประกาศนียบัตรงานฝีมือแก้ว)
‎(งานคราฟต์เทรนด์แฟร์ ชายูรี)
‎(13 มีนาคม 2011 ดอกไม้แสนสวยริมถนน)
‎แม่น่าจะทิ้งไปได้แล้วสิ
‎ยูรี
‎ทำไมเหรอแม่
‎ก็นึกว่าไปไหน
‎แม่
‎ว่าไง
‎คือว่า หนูอยากกินผักกูด
‎เหรอ
‎ได้สิ เดี๋ยวแม่รีบไปซื้อมาทำให้
‎ทำไงดี สายแล้วๆ
‎(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยทงซอง)
‎(หมอ: โชคังฮวา คนไข้: จอนอึนซุก)
‎- ศัลยแพทย์ทรวงอกเหรอ ‎- อือ
‎ไหนว่าศัลยแพทย์ทรวงอกเหนื่อยมากไง
‎นอนก็ไม่ได้นอน เวลาส่วนตัวก็ไม่มี
‎ทำไมไม่เลือกที่สบายกว่านี้
‎เลือกเพราะแม่ฉันเหรอ
‎โรคหัวใจต้องมีหมอ ‎คอยตรวจอยู่ข้างๆ ถึงจะดี
‎ฉันจะดูแลคุณแม่ไปตลอดชีวิตเลย
‎แล้วฉันก็ไม่มีอย่างอื่น ‎ที่อยากทำด้วย
‎- อย่าลืมทานยานะครับ ‎- ค่ะ ขอบคุณค่ะ
‎ครับ
‎กลับดีๆ นะครับ
‎ไหน ดูซิ
‎- มาแล้วเหรอ ‎- เอามานี่
‎ไม่ได้
‎ถ้าเอาให้แกดูบ่อยๆ ‎คุณแม่บอกจะย้ายโรงพยาบาล
‎ก็อย่าบอกสิ
‎จัดยาแค่นี้เองเหรอ
‎ฉันลดลงเพราะท่านอาการดีขึ้น
‎ทำทีซีสแกนอีกครั้งเผื่อไว้ ‎แล้วส่งให้ฉันด้วย
‎รับทราบครับ
‎แต่ว่าท่านสุดยอดมากเลยนะ
‎บอกให้ลูกเขยแต่งงานใหม่ ‎แถมยังห้ามเป็นหมอประจำตัวอีก
‎- ดูเสร็จแล้ว ขอบใจนะ ‎- อือ
‎กลับดีๆ ล่ะ
‎(หมอ: โชคังฮวา)
‎หายไปเหรอ
‎- ยูรี ‎- ไม่ได้หายไปไหน
‎ลูกบอกเดี๋ยวกลับมา
‎แม่คะ พ่อคะ
‎หนูมีธุระต้องไปทำเยอะเลย ‎เดี๋ยวกลับมาตอนเย็นนะ
‎แล้วทำไมไม่คุมลูกไว้ล่ะ
‎ไปอาบน้ำแป๊บเดียว ลูกก็หายไปแล้ว
‎ว่าแต่ ที่รัก...
‎ตอนนี้เราไม่ได้ฝันอยู่ใช่ไหม
‎ฉันนอนหยิกแก้มซ้ำแล้วซ้ำอีก ‎จนแดงมาทั้งคืน
‎ไม่ใช่ฝันหรอก
‎ได้
‎ไม่ใช่ฝัน ไม่ใช่
‎แล้ว...
‎จะทำยังไงกับซออูดีล่ะ
‎ถ้าคิดถึงลูกเขยโช ‎มันก็ไม่ควรจะเป็นแบบนั้น
‎แต่พอคิดถึงลูกสาวเรา ‎ก็อยากให้ได้เจอ
‎ถึงไม่พูด ‎แต่ลูกก็คงอยากรู้เรื่องซออูมาก
‎คงคิดถึงด้วย
‎ซออูจ๋า
‎ถอดรองเท้ากันนะ
‎ถอดนะ
‎ถอดเลย
‎ซออูจ๊ะ มานี่มา
‎- กระเป๋าค่ะ ‎- ค่ะ
‎- กลับดีๆ นะคะ คุณแม่ซออู ‎- ค่ะ
‎ไปกัน
‎ฝากด้วยนะคะ
‎ค่ะ
‎ฉันจะถึงบ้านช่วงมื้อเย็น ‎ไว้เจอกันนะคะ
‎ค่ะ
‎งั้นขอตัวนะคะ
‎- เดี๋ยวก่อนค่ะ ‎- คะ
‎รอสักครู่นะคะ
‎ดื่มนี่นะคะ
‎- สองเลยเหรอคะ ‎- กระป๋องเดียวมันดูไม่มีน้ำใจค่ะ
‎ฉันไม่ชอบกาแฟกระป๋อง
‎ดื่มแค่อเมริกาโน่น่ะค่ะ
‎ไม่น่าใช่นะ เห็นกินแต่ของหวานๆ
‎คุณรู้ได้ยังไงคะ
‎เอ่อ คือว่า...
‎ดูหน้าก็รู้แล้วว่าชอบของหวานๆ
‎รู้ได้ยังไงน่ะเหรอ ‎เห็นอยู่ทุกวันน่ะสิถึงได้รู้
‎ลังกาแฟกระป๋องเต็มบ้าน ‎อเมริกาโน่อะไรกัน
‎รู้จักฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ถึงได้รู้
‎- งั้นเหรอ ‎- นั่นสิ
‎แม่ซออู
‎เพิ่งส่งซออูเข้าเรียนเสร็จสินะคะ
‎ค่ะ ขอตัว
‎อะไรกัน เย็นชาชะมัด
‎ไปเถอะ ไปกัน
‎ได้ยินว่าคุณน้าห้องครัว ‎ตามดูแลซออูตลอดเลย
‎นั่นสิ ทำไมกัน
‎ทำไมเอ็นดูแค่ซออูล่ะ
‎ไม่รู้สิ
‎ว่าแต่คุณน้าคนนั้นกับซออู ‎หน้าตาคล้ายกันเลยว่าไหมคะ
‎- คราวก่อนฉันเห็นตอนเธอเล่นกับซออู ‎- อื้อ
‎ทั้งคู่ตากลมโตขนาดนั้น ‎เหมือนกันแปลกๆ ยังไงไม่รู้
‎ยังไม่ออกมาอีกเหรอ
‎ครับ
‎ทั้งชีวิตท่านไม่เคยโดนใครด่ามาก่อน
‎วันนั้นท่านตกคงใจมากเลยล่ะครับ
‎ตามรับใช้คนแบบนั้น ‎แถมโดนโขกสับมาตลอด
‎ไม่ต้องไปใส่ใจเขาแล้วไปเกิดเถอะ
‎คืนวันเกิดอุบัติเหตุ ‎เขาก็ใช้งานคุณทั้งคืนเลยไม่ใช่เหรอ
‎ผมทำงานให้ท่านมาทั้งชีวิต ‎ท่านไม่ได้โขกสับอย่างเดียวหรอกครับ
‎ถึงท่านจะปากร้ายแบบนั้น ‎แต่ท่านก็เป็นคนดีนะครับ
‎คนแบบนั้นน่ะเหรอดี
‎ถ้าไม่ใช่เพราะท่านประธาน
‎ลูกสาวผมคงไม่ได้ ‎โตมาดีแบบนี้หรอกครับ
‎หมายความว่ายังไง
‎(ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน)
‎คุณหมอ ช่วยด้วยครับ
‎- ทางนี้เลยครับ ‎- ครับ
‎ไม่ร้องนะลูก
‎- ลูกฉันโดนน้ำร้อนลวกค่ะ ‎- เด็กโดนอะไรมาครับ
‎- โดนน้ำร้อนลวกมาครับ ‎- เตรียมอุปกรณ์มาเร็ว
‎ยี่สิบล้านวอนเหรอครับ
‎จู่ๆ จะหาเงินก้อนใหญ่ ‎แบบนั้นมาจากไหน
‎แผลน้ำร้อนลวกที่ขา ‎เป็นแผลไหม้ระดับสามครับ
‎ถ้าไม่ผ่าตัดตอนนี้
‎ก็จะเป็นแบบนั้นไปตลอดชีวิต
‎พี่ ยังไงผมก็จ่ายคืนอยู่แล้ว
‎จ่ายคืนจริงๆ
‎ฮัลโหล พี่ ฮัลโหล
‎พี่ครับ พอจะช่วยผมได้ไหมครับ
‎ฮเยซูเป็นเด็กผู้หญิงนะครับ
‎ฮัลโหล พี่ครับ ฮัลโหล
‎ที่รัก เป็นยังไงบ้าง
‎ฮเยซู
‎เรากลับบ้านกันนะ
‎เดี๋ยวพ่อ
‎จะสั่งจาจังมยอนให้กิน
‎ไปลูก
‎กลับบ้านกันนะ กลับบ้านกัน
‎คนไข้คิมฮเยซูจะไปไหนคะ ‎จองห้องผ่าตัดไว้แล้วนี่คะ
‎อะไรนะครับ คือว่าเราไม่มีเงิน...
‎มีคนจ่ายค่าผ่าตัดให้แล้วค่ะ
‎ในนามของคุณแพคซัมดงน่ะค่ะ
‎อะไรนะครับ นั่นมันท่านประธานนี่
‎ที่รัก
‎จริงเหรอครับ
‎- ขอบคุณครับ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎คนแบบนั้นมีมุมดีๆ กับเขาด้วยเหรอ
‎ถึงเงินนั่นจะไม่ได้มากมายอะไร ‎สำหรับท่านประทาน
‎แต่ท่านเป็นผู้มีพระคุณสำหรับผม
‎คนเราเกิดมาก็มีข้อเสียกันทั้งนั้น
‎ถ้าเวลาผ่านไปแล้วผมลืมบุญคุณท่าน
‎ผมยังจะเป็นคนอยู่ได้ยังไงครับ
‎นั่นสิ
‎ถึงเขาจะดูร้ายกาจในสายตาเรา
‎แต่ทั้งสองคนคงผ่านอะไรด้วยกันมามาก
‎มีแต่ต้องฉุดกระชากลากถู ‎เขาไปด้วยสินะ ตาแก่นั่น
‎ใช่ไหมล่ะครับ
‎เฮอะ
‎พี่ร้องไห้เหรอ
‎ใช่
‎บอกว่าแกกับซออูไม่ใช่ของยูรีหรือไง
‎ปกติพี่ไม่ใช่คนที่จะพูดแบบนี้นะ
‎แปลกใช่ไหมล่ะ
‎เมื่อวานต้องมีเรื่องอะไรแน่เลย
‎ทำอะไรของแก คนยิ่งปวดประสาทอยู่
‎ไม่ได้การ แกถ่ายให้หน่อย
‎รู้ใช่ไหม ถ่ายตั้งแต่หัวลงมา
‎นี่ ช่วงหนึ่งฉันมัวแต่เสียสติ ‎เพราะเรื่องแกกับยูรี
‎เลยไม่ได้แตะโซเชียลเลย ‎พอแล้ว เอามาดูซิ
‎ถ่ายสวยดีนี่
‎ดูหมอนี่นะ คังฮวา ดูหมอนี่สิ
‎กว่าจะได้ผู้ติดตามเท่านี้ ‎ฉันใช้เวลาเป็นปี หมอนี่แค่สองเดือน
‎เป็นไปได้เหรอ
‎- อือ เป็นไปได้ ‎- บ้าเอ๊ย
‎ฉันเจอที่บ้าบอกว่านี้มาแล้ว ‎อยู่ๆ ไปก็เจอเอง
‎ยังไงก็ตาม ฉันเนี่ยนะ
‎ตอนแรกก็ว่าจะรอให้ผู้ติดตาม ‎ถึงสองแสนก่อน ค่อยลงรูปนี้
‎ลุคชายสมองเซ็กซี่
‎ยังไงซะ สิ่งที่เติมเต็มแฟชั่น ‎ก็ต้องเป็นความฉลาดอยู่ดี
‎ต่อให้มีของลิมิเต็ดที่หาซื้อได้ยาก
‎แต่ใครจะมาเทียบชั้น ‎สมองอันแสนเซ็กซี่อย่างฉันได้
‎"โอโอทีดี
‎ถึงจะเขิน แต่คงได้เวลาเปิดเผย"
‎- เขินบ้าอะไร ‎- "ลุคประจำวันแล้วล่ะ"
‎ไม่อายปากเลย
‎เรียบร้อย
‎วันนี้นะ
‎ดึงยอดผู้ติดตามให้ได้สามแสนกัน
‎เก๊ก
‎เก๊กให้มันสุดๆ ไปเลย
‎จะตายหรือไง
‎- กึนซัง ‎- ว่าไง
‎- ตอนแรกฉันก็แค่สงสัยนะ ‎- อือ
‎แต่ตอนนี้มั่นใจแล้วล่ะว่าแกมันบ้า
‎เมื่อกี้ความสงสัยของฉัน ‎มันหายไปหมดเลย
‎ใครกันแน่ที่บ้า
‎ยูรีเริ่มงานพี่เลี้ยงวันแรก ‎วันนี้ไม่ใช่เหรอ
‎แกน่ะ พยายามกลับให้ช้าที่สุดเลย
‎- ให้ยูรีไปก่อน เข้าใจไหม ‎- แหงอยู่แล้ว
‎แล้วคุณมินจองจะจ้างพี่เลี้ยงทำไม
‎เหนื่อยเหรอ
‎เธอจะกลับมาทำงานที่โรงพยาบาล
‎จริงด้วย หยุดมานานแล้วนี่ ‎คงอยากทำงานแย่
‎- นั่นสิ ‎- แล้วแกจะเอายังไงกับยูรี
‎ได้เจอพ่อกับแม่แล้ว ‎แกต้องทำอะไรสักอย่างสิ
‎เธอก็แค่กลับไปเจอพ่อแม่ตัวเอง
‎ฉันจะไปทำอะไรได้
‎เฮ้อ นั่นสิ แกจะทำอะไรได้
‎คังฮวา ไปด้วยกันสิ
‎ไปด้วย
‎เมื่อวานฉันให้สัมภาษณ์มา เป็นไง
‎อ๋อ เหมือนสัมภาษณ์คนบ้าเลย
‎- เป็นอะไรไป ‎- ตายจริง
‎- ผู้พิพากษา ‎- ทำอะไรของแก
‎(ซังนัม_จา ‎#ลุคประจำวัน #โอโอทีดีแฟชั่น)
‎คังฮวา หมอนี่เป็นผู้พิพากษา
‎ไอ้บ้าเอ๊ย
‎ทำไมต้องเป็นผู้พิพากษาด้วย
‎ผู้พิพากษาไม่ยุ่งพิจารณาคดีหรือไง ‎ไม่ทำงานเหรอ
‎(แจ้งเตือน ‎มีการแสดงความคิดเห็นใหม่)
‎เจอแล้ว ไอ้หมอประสาทเสีย
‎ใช่ไอ้หมอคนที่ฆ่า ‎พี่คังบินของเราใช่ไหม
‎อะไรอีกเนี่ย
‎ไหนบอกว่าเขาไม่ใช่คนคิดสั้นไง
‎แต่เขาก็ตาย
‎- ดูก็รู้แล้วว่าห่วย ‎- ฆาตกร
‎จำหน้าไว้ให้ดีแล้วไปถล่มกัน
‎เอาพี่บินของเราคืนมานะ
‎อะไรกันเนี่ย
‎เลขหมายที่ท่านเรียก ‎ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
‎กรุณาติดต่อใหม่...
‎ชายูรี เธอนี่จริงๆ เลย
‎คิดอะไรอยู่ถึงเหม่อ ‎ไม่รู้ตัวแบบนี้คะ
‎ก็แค่คิดไปเรื่อยเปื่อยน่ะค่ะ
‎จะไปไหนเหรอคะ
‎ช่วงนี้ฉันหาที่ทาง ‎เรื่องงานอยู่น่ะค่ะ
‎เตรียมตัวกลับไปทำงาน
‎อ๋อ กลับไปทำงาน
‎ถ้าไปได้สวยก็คงดีนะ
‎คือว่า...
‎คุณน้าห้องครัว คนที่สาวๆ
‎สนิทกับเธอมากไหมคะ
‎ค่ะ สนิทค่ะ
‎มากๆ เลยล่ะ
‎คือเธอจะมาเป็นพี่เลี้ยงซออู ‎ฉันก็เลยสงสัย...
‎สนิทกับแม่แท้ๆ ของซออูด้วยใช่ไหมคะ
‎ฉันแค่คิดว่า
‎ทั้งสองคนเหมือนกันมากเลยน่ะค่ะ
‎ขอตัวนะคะ
‎จะดื่มให้อร่อยเลยค่ะ
‎อันนี้น้าคนนั้นให้ฉันมาน่ะค่ะ
‎ฉันเลยเอามาแบ่งให้
‎(พี่ฮยอนจอง)
‎ใช่สิ ถั่วแดง
‎อยู่ไหนนะ
‎ซออู
‎ตั้งแต่วันนี้พี่เลี้ยงจะมารับนะ
‎ซออู เราไปกันเลยไหม
‎วันนี้พี่เลี้ยงจะมารับซออูนะคะ
‎ฉันนี่แหละค่ะ พี่เลี้ยงซออู
‎ไปกันจ้ะ ซออู
‎ตามติดเหมือนเป็นสตอล์กเกอร์ซออูเลย
‎ว่าไหม
‎จริงๆ เลย
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ทานให้อร่อยนะคะ
‎แต่นแต๊น ซออู นี่อะไรเอ่ย
‎งาบๆ คุณปลานี่เอง
‎น่าอร่อยจังเลย ว่าไหม
‎กินเก่งจังเลย
‎ซออูน่ารักมากเลย อร่อยไหม
‎ลูกสาวเหมือนแม่เปี๊ยบเลย
‎อะไรนะคะ
‎ลูกสาวสวย
‎ตา จมูก ปากเหมือนแม่ไม่มีผิดเลย
‎ซออู
‎หรือว่า...
‎เห็นลุงที่อยู่ตรงนั้นเหรอ
‎อือ ลุงที่ใส่หมวก
‎ก็เพราะผีเจ้าที่อยู่ในบ้านตลอดไงล่ะ ‎ถึงยังเห็นผีแบบนี้
‎ขอโทษนะ ‎จากนี้ไปจะกำจัดไม่ให้เห็นอีกเลย
‎จะตะเพิดให้สิ้นซาก
‎เรารีบกลับบ้านกันนะ
‎ทำไมเหรอ ซออู ต้องกลับบ้านกันแล้วนะ
‎(ขนมปังปลา)
‎บ่ายสามพาซออูไปเรียน ‎ภาษาอังกฤษด้วยนะคะ
‎ภาษาอังกฤษ ต้องเรียนภาษาอังกฤษด้วย
‎โลกาภิวัตน์นี่เนอะ ‎ถ้าซออูไม่ทันเขาล่ะแย่เลย
‎อ๊ะ ซออู
‎ซออูจ๋า
‎- ขอบคุณนะคะ ‎- ครับ
‎เรียนได้ไหม กลับบ้านกันนะ
‎สี่โมงครึ่งเรียนเปียโนนะคะ
‎ใช่แล้ว เปียโน ‎ยังไงก็ต้องเรียนเปียโน
‎ซออูพูดช้า แต่อาจจะเป็น ‎อัจฉริยะด้านดนตรีก็ได้ ใครจะไปรู้
‎แน่นอน อาจจะเป็น ‎ชูเบิร์ทคนต่อไปก็ได้
‎เสร็จแล้ว
‎ซออู กลับบ้านกันนะ
‎(ห้องซ้อมไวโอลินสอง)
‎อีกแล้วเหรอ
‎แล้วจะได้กลับบ้านตอนไหนเนี่ย
‎ซออูเสร็จแล้วเหรอ
‎อันนี้อะไร ให้เหรอจ๊ะ
‎อือ ให้คุณน้าคนสวย
‎ขอบใจนะ ขอบใจจ้ะ ซออู
‎(แพคซัมดง)
‎ซัมดง
‎แพคซัมดง
‎- บ้าไปแล้วเหรอ ‎- หัวใจจะวาย
‎ตายๆ ท่านประธานออกมาแล้วเหรอครับ
‎ตอนนี้ก็ไม่มี ‎เรื่องค้างคาแล้วนี่ครับ
‎ไปกับผมเถอะนะครับ
‎ทำไมจะไม่มีเรื่องค้างคา
‎ที่หมดห่วงแล้วมันคุณคิมต่างหาก
‎คนที่ไม่มีเรื่องน่าเสียดาย ‎อยู่มาอย่างสุขสบายอย่างท่านประธาน
‎ยังมีเรื่องค้างคาใจ ‎เยอะขนาดนี้เลยเหรอครับ
‎ถึงจะได้ใช้ชีวิตตามอำเภอใจ
‎แต่จะมีเรื่องที่ ‎เสียดายบ้างไม่ได้เหรอ
‎เรื่องที่ไม่ได้ดังใจ ‎มีเป็นร้อยเป็นพัน
‎ถ้างั้นก็เอาหุ้นส่วนของฉัน ‎ที่คุณพ่อให้มาสิ
‎ไอ้เวรนี่ แกกล้าขึ้นเสียงกับพี่เหรอ
‎ระหว่างที่แกเรียนอยู่ต่างประเทศ
‎ฉันเป็นคนรับผิดชอบงานของพ่อทั้งหมด
‎จะให้หมาคาบไปกินงี้เหรอ
‎- รับสิ ‎- อะไรนะครับ
‎ครับ ขอโทษนะครับ ท่านประธาน
‎- ฮัลโหล ‎- พ่ออยู่ไหนแล้ว
‎กี่โมงแล้ว ทำไมยังไม่กลับอีก
‎พ่อขอโทษนะ วันนี้พ่อน่าจะดึกหน่อย
‎แล้วพ่ออยู่ไหนแล้ว ‎อย่าบอกว่ารถดับเหมือนคราวก่อนนะ
‎ให้เราไปรับไหม
‎ไม่ ไม่ต้องเลย ‎เดี๋ยวพ่อนั่งแท็กซี่กลับ
‎- ไม่ต้องห่วง ‎- เข้าใจแล้ว
‎- ขากลับซื้อไก่ทอดมาด้วยนะ ‎- อือ รู้แล้วน่า แค่นี้นะ จ้ะ
‎ทำไมฉันถึงโขกสับนายน่ะเหรอ
‎ก็เพราะว่าอิจฉาน่ะสิ
‎รู้อยู่แล้วล่ะครับ
‎ผมเห็นท่านประธานมาตั้งนานนี่นา
‎ที่ฉันทิ้งไว้ก็มีแต่ขี้ดีๆ นี่เอง
‎ต่างคนต่างกัดกัน ‎แย่งเงินที่ฉันทิ้งไว้ให้
‎ไอ้ลูกเฮงซวยโตมาเสียผู้เสียคน
‎อวดร่ำอวดรวย ‎เสวยสุขบนชื่อเสียงที่ฉันทิ้งไว้ให้
‎ทิ้งไว้ให้แต่ขี้ดีๆ นี่เอง
‎ทำไมท่านประธาน ‎จะไม่ทิ้งอะไรไว้ล่ะครับ
‎ท่านช่วยลูกสาวผมไว้ ‎ฮเยซูน่ะ ขาลูกผมไงครับ
‎จะทำไข่ที่ซออูให้มาแตกไม่ได้ ‎ต้องถือไปอย่างระมัดระวังซะแล้ว
‎ว่าแต่ ซออูจ๊ะ
‎ใบนั้นของใครเหรอ
‎แม่จ๋า
‎เดี๋ยวก็ล้มหรอก ช้าๆ สิลูก
‎วาดตอนเรียนศิลปะเหรอลูก
‎วันนี้เป็นยังไงบ้างคะ
‎วันนี้ต้องไปกวดวิชาเยอะหน่อย ‎คงเหนื่อยแย่เลย
‎นิดหน่อยค่ะ
‎ไม่เป็นไรเลยค่ะ
‎วันนี้กลับได้เลยนะคะ ‎ขอกระเป๋าด้วยค่ะ
‎ยังเหลือเวลาอยู่อีกหน่อย
‎ต้องทำอาหารเย็นด้วยนี่คะ
‎ระหว่างนั้น เดี๋ยวฉันเข้าบ้านไป ‎ช่วยดูซออูให้เองค่ะ
‎ไม่เป็นไรค่ะ
‎อ๋อ ไม่เป็นไรสินะ
‎นี่ค่ะ
‎ขอตัวนะคะ
‎ยังไม่ทันได้เห็นผีเจ้าที่เลย
‎บ้าน...
‎อยากไปชมบ้านหน่อยไหมคะ
‎ค่ะ
‎ไปกัน ซออู
‎ทำอะไรอยู่ตรงนั้นคะ
‎จัดรองเท้าน่ะ
‎เอาของซออูใส่ลงไป แล้วก็พวกนี้
‎รองเท้าฉันก็ด้วย
‎อือ
‎ดูดีเชียว
‎เธอเป็นพี่เลี้ยงซออูน่ะค่ะ ‎รู้จักใช่ไหมคะ
‎อือ รู้สิ รู้ดีเลย
‎ฮะ อะไรนะ
‎ก็แค่รู้จักเฉยๆ
‎ฉันมีงานวิจัย ‎จะอยู่แต่ในห้องหนังสือนะ
‎ของที่เอาไปเนิร์สเซอรี่ ‎อยู่ในห้องซออูนะคะ
‎ของว่างอยู่ตรงระเบียงห้อง
‎ทำไมยังอยู่อีกเนี่ย ยูรี ทำไม
‎จริงๆ เลย
‎ทำไงดี จะบ้าตายรายวัน
‎ช่างเถอะ
‎ก็แค่อยู่ข้างนอกนั่นแหละ อย่าออกไป
‎แค่ไม่ต้องออกไปก็เรียบร้อยแล้ว
‎ช่างเถอะ ไม่เป็นไร
‎นอนดีกว่า
‎แค่นอนหลับไป
‎เมื่อกี้เหมือนคนบ้าไปไหมนะ
‎ไม่หรอก เมื่อกี้ก็ดูเป็นธรรมชาติ...
‎กับผีน่ะสิ
‎น่าจะยังไม่ออกไปไหนนะ
‎อย่าให้จับได้ก็แล้วกัน
‎นั่นไง
‎ไอ้เวรนี่
‎ฉันเหรอ
‎แมลงวัน ในบ้านมีแมลงวันด้วย
‎โธ่เอ๊ย เจ้าพวกนี้ ‎เขาเรียกว่าอะไรนะ
‎มันทำให้เป็นภูมิแพ้ได้นะคะ ‎ต้องจับแมลงวันพวกนี้ออกไปให้หมด
‎ขอบคุณนะคะ
‎หน้าหนาวแบบนี้ มีแมลงวันด้วย...
‎อยู่ไหนกันแน่เนี่ย
‎- ไปยัง ‎- ไปแล้วๆ
‎แกจะเอายังไงล่ะทีนี้
‎บอกแล้วไงว่าไม่ควรเจอกันที่บ้าน
‎ไม่รู้แล้วๆ หิวจะตายแล้วเนี่ย
‎บ้าเอ๊ย งั้นก็หิวตายไปเลย
‎โอ๊ย ไม่ได้อะไรออกมาเลยแฮะ
‎ไอ้ผีนั่นมันไปแอบอยู่ไหนเนี่ย
‎ซออู บอกลาคุณน้าสิลูก
‎บอกว่า "ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะคะ"
‎ซออู บ๊ายบายจ้ะ ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ
‎พรุ่งนี้ไม่มีเรียนพิเศษ ‎พาไปเล่นที่สนามเด็กเล่นรอนะคะ
‎- เดี๋ยวเล่นรอที่บ้านค่ะ ‎- อะไรนะคะ
‎เอ่อ คือว่า...
‎ช่วงนี้ฝุ่นละอองเยอะมากๆ เลยนะคะ
‎แล้วหลอดลมเด็กก็บอบบางด้วยค่ะ
‎ขนาดผู้ใหญ่ยังแสบคอจะตาย
‎ให้เด็กอยู่นอกบ้านไม่ได้นะคะ แย่เลย
‎ฉันรู้สึกตั้งแต่คราวก่อนแล้ว
‎ดูยังไงก็เหมือนคุณชอบซออู ‎มากกว่าฉันนะคะ
‎อะไรนะคะ
‎ซออู...
‎น่ารักขนาดนั้นเลยเหรอคะ
‎ถ้างั้น...
‎คุณมาเป็นแม่ซออูไหมล่ะคะ
‎ผอ.ก็บอกว่า
‎ที่เนิร์สเซอรี่ก็เอาแต่ตามดูแลซออู
‎เอ่อ...
‎ก็แค่น่ารักมากน่ะค่ะ
‎ขอโทษนะคะ
‎ไม่ใช่เรื่องที่ต้องขอโทษซะหน่อย
‎ขอบคุณนะคะ
‎ที่เอ็นดูซออู
‎กลับดีๆ นะคะ
‎ไปกันลูก ซออู
‎ของขวัญซออู
‎นี่ ฉันเองก็พยายามกลับช้าแล้ว
‎แต่ตอนนั้นเธอก็ยังอยู่ ‎ฉันจะทำยังไงได้
‎ไม่ได้การ พรุ่งนี้ขอเข้าเวรดีกว่า
‎แกลืมอีกแล้วเหรอ แกติดทัณฑ์บนอยู่นะ
‎โธ่เอ๊ย ไอ้ทัณฑ์บนนี่
‎ช่างเถอะ เรียบร้อยๆ
‎นี่ แกกินอะไรอยู่ได้
‎หิวขนาด อกอีแป้น
‎- อะไรเนี่ย ‎- ทำไม เป็นอะไร
‎ไม่รู้สิ
‎อะไรเนี่ย
‎ทำไมกัน ไข่มัน ไข่...
‎ไข่ โอ๊ย ปาไข่ใส่ทำไม
‎(คังบิน)
‎นี่มันอะไรกันเนี่ย
‎คังฮวา วางสายก่อนนะ
‎มาทำไมครับ ทำไมๆ
‎ทำไมๆ มีปัญหาอะไร
‎ทำไมล่ะ ทำไม
‎อะไรเนี่ย เป็นอะไรของมัน
‎แล้วนี่อะไร
‎อะไรกัน
‎ทำไมอร่อยขนาดนี้
‎หรือว่าเราหิว
‎อ๋อ ไข่โปรตีนสูงนี่เอง
‎ของแพงซะด้วย
‎คุณหมอ ออกมาเลยค่ะ
‎มาคุยกันหน่อย หมอ
‎อะไรเนี่ย เป็นอะไรไป
‎อะไรล่ะ คุยอะไร
‎พวกเธอเป็นใครกัน
‎ลุงจะโมโหแล้วนะ
‎- ทำไมๆ ‎- บอกว่าให้ลงมาคุยกันหน่อยไง
‎ให้สัมภาษณ์ซะดิบดีเลยนี่ ‎ทำไมคุยกับเราไม่ได้
‎สัมภาษณ์เหรอ
‎เดี๋ยวนะ คังบินน่ะเหรอ
‎- เป็นอะไรเนี่ย ‎- ไหนบอกว่าปกติไง
‎คนปกติจะไปพบจิตแพทย์ ‎แล้วฆ่าตัวตายทำไม
‎ก็คงให้คำปรึกษาชุ่ยๆ น่ะสิ
‎ถ้าคุณให้คำปรึกษาดีๆ ‎พี่คังบินของเราคงไม่ตาย
‎ไอ้ฆาตกร
‎- ฆาตกรเหรอ ‎- ออกมาเลยนะ
‎- ไม่รู้แล้ว ‎- ฆาตกร
‎พอแล้ว
‎ปาเลย ปาต่อไป
‎ทำยังไงดี
‎นี่มันอะไรกันเนี่ย
‎ตายจริง อะไรเนี่ย
‎มาทำอะไรหน้าร้านคนอื่น...
‎ทำบ้าอะไรกันน่ะ
‎ซออูอุตส่าห์ให้เป็นของขวัญ ‎ดันลืมซะได้
‎ขอโทษนะ
‎ไว้มาเอาพรุ่งนี้ก็ได้นะคะ
‎แต่มันเป็นของขวัญชิ้นแรก ‎ที่ซออูให้ฉัน
‎ต้องเก็บรักษาอย่างดีสิคะ
‎ใช่ไหม
‎เรียบร้อยๆ ปอกหมดแล้ว
‎พี่คะ
‎นี่
‎ยังไม่ทันได้เห็นผีเจ้าที่เลย
‎บ้าน...
‎อยากไปชมบ้านหน่อยไหมคะ
‎ค่ะ
‎ไปกัน ซออู
‎- สวัสดี แสงสว่างของฉัน ‎- สวัสดี แสงสว่างของฉัน
‎ไปไหนอยู่เรื่อยเลย ลูกคนนี้
‎เหลืออีกไม่กี่วันเอง
‎ต้องทำให้ลูกไม่เห็นผีอีก
‎แกตายแน่
‎- คุณก็เป็นร่างทรงเหรอ ‎- ใช่
‎จ๊ะเอ๋
‎หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ
‎สงสัยว่าเหมือนยูรีเหรอ
‎หรือว่าคุณมินจองเป็นโรคจิต
‎กลับมาแล้ว...
‎เมียเธอก็เป็นแม่ซออูเหมือนกัน
‎ต่อให้ตายไปแล้ว ลูกก็ยังเป็น...
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- การบ้านที่ทิ้งไม่ได้
‎- แม่ ‎- ฉันทำได้ค่ะ
‎ให้ฉันเป็นแม่แท้ๆ ของซออู
‎คำบรรยายโดย: พิมผกา สนศรี