‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ปี 2016)
‎ครับ
‎หมอคเยคะ มีเอกสารจากฝ่ายบุคคลมาค่ะ
‎- ฝ่ายบุคคลเหรอ ‎- เคยสมัครอะไรไว้หรือเปล่าคะ
‎ไม่นะ
‎จากฝ่ายบุคคล...
‎เฮ้อ
‎(ผลสมัครใช้คอนโดพนักงานภาคฤดูร้อน ‎โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยทงซอง ปี 2016)
‎(ผู้ได้รับเลือก คเยกึนซัง โชคังฮวา)
‎(โกฮยอนจอง ชายูรี)
‎มีชีวิตหนึ่งเข้ามาในชีวิต ‎ของเราอย่างลึกสุดใจ
‎หัวเราะไปด้วยกันในช่วงเวลาหนึ่ง
‎แล้วจากนั้นก็จากเราไป ‎นั่นแหละคือการจากลา
‎(โพสต์ข้อความ)
‎(เพื่อนของฉัน ‎ที่พักใจของฉัน ชายูรีของฉัน)
‎(ยูรี คิดถึงนะ)
‎ช่วงเวลาแห่งการจากลานี้
‎บางคนอาจยอมรับความเป็นจริงทั้งหมด
‎และเผชิญหน้าความเศร้าที่ถาโถมเข้ามา
‎บางคนอาจมองข้ามความเศร้านั้น ‎เพื่อปกป้องตัวเอง
‎จากการจากลาที่เกินรับไหว
‎และเพื่อให้ตัวเอง ‎มีชีวิตอยู่ต่อไปได้
‎แต่ไม่ว่าจะเป็นการมองข้ามความจริง
‎ปล่อยเวลาให้ล่วงเลยไป
‎หรืออะไรก็ตามที่พยายามทำอยู่
‎ก็ไม่มีวิธีไหน ‎เอาชนะความเศร้านี้ได้เลย
‎(ตอน 8 คนที่ไม่อาจร่ำลา)
‎นี่ คุณครับ
‎ให้ผมเป็นคนถือร่มได้ไหมครับ
‎อ๋อ ครับ ไม่ได้ครับ
‎ถ้าไม่สะดวก คนที่มาขอติดร่มฟรี ‎ก็ต้องออกไปครับ
‎เหมือนขอเขาขึ้นรถแล้วจะขับเอง ‎ก็คงไม่ได้ ว่าไหมครับ
‎นั่นสิครับ
‎ไปกันเถอะครับ
‎ถ้าคุณถอนคำพูด งั้นเอียงมาทางนี้...
‎ไม่เห็นเหรอคะ ‎ว่าฉันเปียกหมดแล้วเนี่ย
‎ตายแล้ว ดูผมฉันสิ
‎โธ่เอ๊ย
‎พี่คะ
‎อ้าว คุณเลือดกำเดา
‎เจอกันอีกแล้วนะครับ
‎ฉันไปก่อนนะคะ
‎ผมขอไปด้วยคนสิครับ
‎ขอบคุณๆ
‎- ไปด้วยคนครับ ‎- ตกใจหมดเลย
‎- ไปกัน ‎- อะไรเนี่ย
‎- ขอไปด้วยหน่อย ‎- เฮ้อ
‎จริงๆ เลย
‎นี่ๆ ป้า ไม่สิ คุณน้า
‎ผมอุตส่าห์ขอติดร่มไปกับเขา ‎จากตรงนี้ถึงตรงนู้น
‎แล้วพาวนกลับมาได้ยังไงครับ
‎พูดบ้าอะไร แล้วใครบอกให้ตามมามิทราบ
‎จากนี้ก็หาทางกลับเองนะคะ
‎อ้าว เดี๋ยวสิ
‎อะไรของเขาน่ะ
‎ขอให้กำเดาไหล
‎หัดทำความสะอาดบ้านซะบ้างนะ
‎"หัดทำความสะอาดบ้านซะบ้างนะ"
‎ว่าแต่ทำไมถึงมาด้วยกันได้
‎ก็...
‎ปกติเห็นว่าไม่ชอบคุย ‎กับคนในละแวกบ้านนี่
‎แต่นี่เห็นเดินหัวเราะมาด้วยกัน
‎ฉันหัวเราะเหรอคะ
‎อย่างนี้นี่เอง ทำไมกันนะ
‎เธอออกจะแปลกๆ อยู่
‎ซออู
‎เล่นแบบนี้ไม่มีมารยาทเลยนะ
‎เล่นเบาๆ สิ เบาๆ
‎นี่คุณคะ
‎คุณทำบ้าอะไรคะเนี่ย
‎ซออู...
‎น่ารักขนาดนั้นเลยเหรอคะ
‎เอ่อ
‎ค่ะ ซออูน่ารักมากเลยค่ะ
‎แล้วก็เป็นเด็กดีด้วย
‎แค่นี้เอง ไม่เป็นไรค่ะ
‎ตอนโขกก็เสียงดังอยู่
‎แต่พอดีว่าฉันหัวแข็ง
‎ถ้าไม่แรงจริงไม่ระคายผิวฉันหรอกค่ะ
‎แต่คุณน่าจะหนักกว่าฉันนะ
‎มีแผลตั้งสองที่
‎เจ็บน่าดูเลย
‎เธอบอกว่าฉันเป็นคนดี แปลกคนเนอะ
‎หือ
‎อ๋อ
‎ก็ดีอยู่แล้วนี่
‎ไม่ต้องเลยค่ะ พูดไปเรื่อย
‎ทำไมถึงคิดว่าพูดไปเรื่อยล่ะ
‎เขาก็คงมองออก...
‎ว่าเธอเป็นคนดี
‎งั้นต้องให้คนคนนั้น ‎มาเป็นพี่เลี้ยงแล้วล่ะค่ะ
‎เอาสิ
‎แกเสียสติไปแล้วเหรอ
‎แกตอบตกลงไปแล้วเหรอ
‎แกไม่รู้เหรอว่าพี่เลี้ยงคืออะไร ‎จะเอาไงล่ะทีนี้
‎หนีไปศรีลังกาเลยดีไหม
‎แค่เอเชียจะพอเหรอ
‎ไปแอฟริกาใต้เลยดีกว่า
‎โรงพยาบาลเราสาขาแอฟริกาใต้ ‎มีตำแหน่งว่างไหม
‎ใช่เวลามาล้อเล่นเหรอ
‎คิดว่าฉันล้อเล่นอยู่หรือไง
‎ไม่เลย
‎นี่ ถ้าแกจะเป็นแบบนี้
‎ทำไมไม่บอกยูรีเลยว่าไม่ได้เด็ดขาด
‎ก็ยูรีบอกว่าอยากทำ
‎ยูรีอยากอยู่ใกล้ซออู แกก็รู้ ‎แล้วจะให้ฉันพูดแบบนั้นได้ยังไง
‎อึดอัดมากเลย เฮ้อ อึดอัด
‎พี่ ตามยูรีมาเลย
‎มาประชุมกันดีกว่าว่าจะเอายังไงต่อดี
‎ไหนห้ามเราทำอะไร
‎แต่ดันวุ่นวายซะเอง
‎แล้วจะให้เราทำไง เรียกมาเลย
‎- เธอไม่มาหรอก ‎- ทำไม
‎ใช่ ใช่เลย
‎ฉันอยู่นี่ไงเลยไม่มา หลบฉันตลอด
‎- โทรศัพท์ก็ไม่รับ ‎- ทำไม
‎ก็ไม่คิดจะมาหาแต่แรกแล้ว ‎แต่ดันโดนจับได้
‎- ทำไม ‎- ก็เพราะมีคุณมินจองไง
‎หมอนี่แต่งงานใหม่ไปแล้ว
‎ถ้าตัวเองโผล่มาจะยุ่งเปล่าๆ
‎แถมไม่ได้ตั้งใจมาหาฉันด้วย
‎บังเอิญเจอต่างหาก
‎อ๋อ
‎ยูรีบอกมินจองว่า...
‎- มินจองเป็นคนดี ‎- ยูรีเนี่ยนะ
‎แล้วรู้ได้ไงถึงพูดออกไป
‎ถ้าไม่สนิทกันก็ดูออกยากจะตาย
‎นี่ เดี๋ยวเถอะ
‎อะไรอีก
‎แกเคยเล่าเรื่องคุณมินจองให้ฟังไหม
‎บ้าไปแล้วเหรอ
‎ยูรีรู้หมดตั้งแต่แรกแล้ว
‎เรื่องแต่งงานใหม่ เรื่องที่เป็นรุ่นน้อง ‎สมัยเรียนด้วย รู้หมดเลย
‎ว่าไงนะ
‎เรื่องนั้นก็พอเข้าใจได้นะ
‎แต่ทำไมฉันรู้สึกเหมือนยูรี ‎รู้จักคุณมินจองมานานแล้วเลย
‎มีแค่ฉันเหรอที่คิดว่ามันแปลก
‎เธอต้อง…
‎ปิดบังอะไรไว้แหงๆ
‎ฉันไม่ได้มาเพื่อทำลายชีวิตนายนะ
‎จำอะไรได้แล้วเหรอ
‎ว่าไง
‎จำได้แล้วเหรอว่า ‎กลับมามีชีวิตได้ยังไง
‎เอ่อ ไม่ใช่อย่างนั้น
‎แต่ฉันคิดว่า
‎คงมาเพราะมีเรื่องต้องทำ
‎เรื่องต้องทำเหรอ เรื่องอะไร
‎คือมัน...
‎- ผมรู้ ‎- รู้เหรอ
‎ขนาดพี่ยังรู้ ผมจะไม่รู้ได้ยังไง
‎แต่ยูรีขอให้รอนี่
‎ใจผมก็อยากจะบอกมินจอง
‎พายูรีไปหาแม่ยาย หรือทำอะไรสักอย่าง
‎แต่ว่า...
‎นั่นมันก็แค่ความคิดผม
‎ก่อนอื่น...
‎รอไปก่อนแล้วกัน
‎ฉันเห็นด้วย
‎เราไม่ได้พูดถึงใครที่ไหน ‎แต่เป็นชายูรี
‎ปกติเก็บอะไรไม่ค่อยอยู่ ‎คงคันปากอยากพูดอยู่แล้ว
‎แบบนี้ก็แปลว่ามันต้องมีเงื่อนงำ
‎มันต้องมีอะไรแน่ๆ
‎โอ๊ย เบื้องบนไม่ยอมตอบเลยแฮะ
‎ยูรีสบถด่าไปขนาดนั้น
‎แต่กลับให้ฟื้นขึ้นมางั้นเหรอ
‎ผีที่ด่าก็ไม่ได้มีแค่ ‎ตัวสองตัวซะหน่อย
‎มันต้องมีอะไรแน่ๆ
‎นี่ๆ โชคังฮวา
‎กับคุณมินจองยังโอเคกันอยู่ไหม
‎- จะโอเคได้ยังไง ‎- ทำไม เขาขอหย่าเหรอ
‎จู่ๆ พูดอะไรเนี่ย
‎อยู่กับคเยกึนซังนาน ‎จนสติพี่ไม่อยู่กับตัวแล้วเหรอ
‎เล่นใหญ่อะไรเบอร์นี้
‎- แล้วไม่ใช่เหรอ ‎- ก็ไม่ใช่น่ะสิ
‎ก็แค่หลังจากยูรีกลับมา
‎ผมเองก็รู้สึกผิด ‎แล้วก็ไม่กล้าสบตามินจอง
‎ก็แค่นั้น
‎อย่างนี้นี่เอง
‎อะไรกัน เออใช่ พี่
‎ว่าไง
‎ซออูน่ะ
‎ที่เนิร์สเซอรี่บอกให้ไป ‎ทดสอบจิตวิทยาอะไรสักอย่าง
‎เรียกว่าอะไรนะ
‎ภาษา ความสามารถในการรับรู้ พัฒนาการ
‎อะไรประมาณนี้
‎เขาบอกว่าพัฒนาการช้า
‎พี่ ผมต้องทำยังไงดี
‎เอ่อ
‎ก็ไม่ใช่เรื่องที่คาดไม่ถึงนะ
‎ว่าแต่ช้ามากไหม
‎คุณมินจองล่ะ ว่าไง
‎ผมบอกมินจองไปว่าไม่ต้องคิดมาก
‎อาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ก็ได้
‎อะไรนะ นี่ โชคังฮวา
‎แกนี่มัน
‎ทำไม
‎มันใช่เรื่องที่ควรมาปรึกษาฉันไหม
‎แล้วบอกคุณมินจองว่าไม่ต้องคิดมากอีก
‎เปล่านะ
‎ผมก็แค่กลัวว่ามินจองจะคิดมาก
‎กลัวว่าจะโทษตัวเอง
‎นั่นมันก็ขึ้นอยู่กับคุณมินจอง
‎ไม่ใช่เรื่องที่แกจะช่วยได้
‎เฮ้อ
‎ใส่ใจมากเกินไป ‎เขาไม่เรียกว่าใส่ใจหรอกนะ
‎รู้แล้วน่า
‎ไอ้นี่
‎โพโพ สบายดีไหม
‎คิดถึงพี่มากล่ะสิ
‎ตอนนี้พี่เข้าไปในนั้นไม่ได้ ‎เลยอดเล่นด้วยเลย
‎ฟังพี่นะ
‎เอานะ หมอบ
‎นั่ง หมอบ
‎ตายแล้ว เก่งมากเลยๆ
‎โพโพ เชื่อฟังพี่ดีมาก
‎เป็นอะไรของมันอีกแล้ว
‎แต่มันทำเหมือนมีคนอยู่ด้วยเลยนะ
‎เป็นคนแล้วมันก็ยากหลายอย่าง ‎เหมือนกันแฮะ
‎(แคลเซียม แมกนีเซียม วิตามินดี)
‎แปลกจริงๆ
‎เดาไม่ออกเลยเหรอว่าใคร
‎ช่วงนี้มีใคร ‎ติดหนี้บุญคุณอะไรบ้างไหม
‎ไม่มี
‎เพื่อนบ้านแถวนี้ก็บอกว่าไม่ใช่กัน
‎- ฉันก็ไม่มี ‎- แล้วสรุปเป็นใครกันแน่
‎เอาของมาให้เหมือนต้อง ‎ตอบแทนบุญคุณอยู่ได้
‎แล้วรู้ได้ยังไงว่าพ่อตับไม่ดี
‎ถึงได้ให้อาหารเสริมตับ
‎คราวที่แล้วแม่ได้ยาแก้ปวดเข่า ‎คราวนี้เป็นแคลเซียมเหรอ
‎นั่นสิ แล้วอันนี้อะไรอีก
‎นี่แหละที่บ้าไปแล้ว
‎ขนาดเพื่อนหนูยังไม่รู้ด้วยซ้ำ ‎ว่าหนูกินเยลลี่แกล้มเบียร์
‎แต่นี่รู้ได้ยังไง เป๊ะ
‎พ่ออยู่ห้องนั่งเล่นทั้งวัน
‎แต่ไม่ได้ยินเสียงโพโพเห่าเลย
‎ถ้าคนมามันต้องเห่าอยู่แล้ว
‎พิลึกจริงๆ
‎สรุปใครกันแน่
‎แถมยังไม่ใช่ผลไม้หรือเครื่องดื่ม
‎เอาแต่อาหารเสริมมา
‎โธ่เอ๊ย ก็บอกว่าไม่กินไง
‎- ไม่เป็นไร ‎- ไหนบอกว่าปวดเข่าไง
‎ยังไงก็ต้องกินแคลเซียม ‎กับแมกนีเซียมด้วยนะแม่
‎แล้วพ่อก็ตับไม่ดีด้วย
‎ต้องหาอาหารเสริม ‎พวกมิลค์ ทิสเซิลให้พ่อกิน
‎สมัยนี้มีใครไม่กินอาหารเสริมบ้าง
‎ไม่ต้องเลย เอาเงินมาซื้ออะไร ‎เปล่าประโยชน์
‎อย่าส่งมาเด็ดขาดเลยนะ ยังไงก็ไม่กิน
‎แกน่ะกินเลย
‎สาวๆ ใครเขากินกัน
‎พ่อกับแม่สิที่ต้องกิน
‎ไม่รู้ล่ะ หนูส่งไปให้นะ
‎เสร็จหรือยัง
‎เสร็จแล้วใช่ไหม
‎- ใช่ ‎- บ้ามาก
‎แม่จะไปไหน
‎ออกไปสูดอากาศข้างนอกหน่อย
‎คุณเอากุญแจจักรยานไปไว้ไหน
‎จะเอาจักรยานไปทำไม มันหนาว
‎- เดี๋ยวเป็นหวัดนะ ‎- ไม่เป็นไร
‎กุญแจอยู่ไหนเหรอ
‎จะกินยากันไหมเนี่ย
‎เข้าไปดูเองก็ไม่ได้
‎อึดอัดจะตายอยู่แล้ว
‎ขออันนี้หน่อยค่ะ
‎ตายแล้ว เยรี อากาศหนาวนะลูก
‎ตายจริง เดี๋ยวเป็นหวัดนะ
‎ต้องใส่ผ้าพันคอด้วยสิ
‎น่ารักจัง
‎น่าจะเท่าๆ กับซออูเลย
‎เดี๋ยวแม่ก็เป็นหวัดด้วยหรอก
‎แม่ไม่เป็นไร
‎มันหนาวนะ
‎ขอลูกสนเพิ่มด้วยค่ะ
‎นานๆ ทีออกมาข้างนอก หลานดูสนุกดีนะ
‎ตายจริง เอาลูกสนมาให้ด้วย
‎เล่นอะไรกันเนี่ย
‎แม่ฉันก็มีหลานสาวกับเขาเหมือนกันนะ
‎ตายจริง
‎ขอให้แม่ด้วยสิ
‎กินของหวานเยอะไปไหมนี่
‎วันนี้ให้แกเถอะค่ะ
‎ระวังตรงนั้นด้วยนะ
‎สวยใช่ไหมล่ะ
‎ตรงนี้มีอีกหนึ่ง
‎ตรงนี้ก็มีเยอะเลยนะ
‎เล่นสนุกจริงๆ
‎(จุดเริ่มต้นอันงดงาม ‎จองคยองฮุน คิมฮเยซู)
‎(คิมพันซอก)
‎ตายจริง ลูกสาวคุณคิมจะแต่งงานเหรอ
‎ลูกสาวคุณคิมจะแต่งงานแล้ว
‎จริงเหรอ จะแต่งงานแล้วเหรอเนี่ย
‎- ยินดีด้วยนะ ‎- แต่งงานจริงด้วย
‎ในที่สุดก็แต่งสักทีนะ ‎ยินดีด้วยนะคะ คุณคิม
‎ยินดีอะไรกันครับ ‎ทำอย่างกับผมแต่งเอง
‎ถึงจะไม่พูดแต่คุณคงกังวลมากเลยนะ
‎ก็ลูกสาวสองคนจะ 40 แล้ว ‎ยังไม่ได้แต่งงานอีก
‎คุณคะ อายุ 40 สมัยนี้ ‎ก็ยังสาวอยู่นะคะ
‎ใช่
‎คุณคนนี้ก็ยังเป็นผีชายโสดอยู่นี่คะ
‎อายุเกิน 40 แล้วแท้ๆ
‎ทีนี้คุณคิมก็คงขึ้นไป ‎อย่างหมดห่วงได้แล้วสินะ
‎เห็นเคยบอกว่าถ้าลูกสาวคนหนึ่ง
‎ได้แต่งงานก็จะขึ้นไปไง
‎คุณมีดงคงดีใจจนตีลังกาสามตลบเลย
‎นั่นสิ
‎จากนี้ก็ขึ้นไปอย่าง ‎หมดห่วงได้แล้วครับ
‎อย่าบอกนะว่าที่ผ่านมาไม่ยอมไป ‎เพราะอยากดูงานแต่งลูกสาว
‎ไม่ใช่แบบนั้น
‎ก็ผมมีแต่ลูกสาว
‎ไม่มีผู้ชายในบ้านเลย
‎มีแต่ผู้หญิงสามคน ‎จะให้หมดห่วงแล้วไปได้ยังไง
‎โลกสมัยนี้ยิ่งอันตรายอยู่
‎ตายจริง มีลูกสาวก็ลำบากใจแบบนี้เอง
‎พอมีลูกเขยเข้าบ้าน
‎ก็ไปได้อย่างหมดห่วงแล้วครับ
‎ทำไม จะไปแล้วเหรอ ฮเยซู
‎นี่ ไปด้วยกันสิ
‎ว่าแต่
‎ทำไมเจ้าสาวที่กำลังจะแต่งงาน ‎ถึงไม่ยิ้มหน้าบานเป็นจานเชิงล่ะ
‎นั่นสิ จะว่าไปก็จริงด้วย
‎ใช่ไหมล่ะ
‎เดี๋ยวนะ ทำไมไม่เห็นยายเลยล่ะ
‎ยังไม่ออกมาเหรอ
‎- คุณยายเหรอ ‎- ยายเอ๊ย
‎วันนี้มีพิธีไหว้เจ้า ออกมาสิ
‎หมกตัวทำไมอยู่แต่ในนั้น
‎ยาย
‎กวีซุน
‎นี่ จองกวีซุน
‎คุณจองไม่ได้อยู่ข้างในนั้น ที่รัก
‎ออกไปตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
‎ออกไปไหน ไม่เห็นบอกไว้เลย
‎ที่รัก ให้ผมไปขอยาแก้ปวดไหม
‎ไม่ ไม่เอา
‎ไม่เป็นไร
‎เป็นยังไงบ้างครับ ปวดมากไหมครับ
‎แทบไม่รับยาแก้ปวดเลยนะครับ
‎ค่ะ คนไข้ทนเก่งมากค่ะ
‎ไม่เป็นไรค่ะ คุณหมอ
‎พอทนได้ค่ะ
‎คนไข้ทั่วไปทนไม่ไหวก็กรีดร้อง
‎แล้วก็ขอยาแก้ปวด ‎แต่คนไข้อดทนได้ดีมากครับ
‎แน่นอนค่ะ ลูกสาวฉันนี่นา
‎เก่งมากๆ
‎เก่งมากลูก
‎แต่ว่าถ้าปวดมากก็ต้องบอกนะครับ
‎อย่าฝืนเกินไปนะครับ
‎ค่ะ
‎ลูกฉันออกจะมีความอดทน ไอ้หมอบ้านี่
‎จ้ะ เก่งมากลูก
‎ตายแล้ว ลูกแม่
‎ช่วงนี้ฉันชอบของแนวนี้ มันเรียบดี
‎น้อยแต่มาก เรียบแต่โก้
‎นั่นไง มานั่นแล้ว พ่อรุ่มร่าม
‎หมอนี่แต่งตัวเยอะเกินไป
‎ยังไม่หนีไปแอฟริกาใต้อีกเหรอครับ
‎ยังไม่กลับดาวแกไปอีก
‎จะไม่ตรวจหรือไงคนไข้ ‎ทำไมวันๆ เอาแต่หมกตัวอยู่นี่
‎หมอโชจะไปแอฟริกาใต้เหรอ
‎เขาขอให้ส่งตัวไปครับ ‎ขอแบบด่วนที่สุดเลย
‎ติดทัณฑ์บนแถมลาเลี้ยงลูกยังไม่พอ
‎ยังจะขอให้ส่งตัวอีกเหรอคะ
‎อันนี้ก็คงไม่ได้ใช่ไหมครับ
‎ค่ะ ถ้าไม่บ้าซะก่อนนะ
‎ขอบคุณครับ
‎คุณนี่หนักแน่นจริงๆ ไม่ลังเลเลย
‎ตอกกลับหมอตัวเองเป็นด้วย
‎มองคนให้มองที่ข้อดีก่อน พ่อสอนไว้
‎ทุกคนช่วยเข้าใจด้วยนะ
‎ช่วงนี้สติมันไม่ค่อย ‎อยู่กับเนื้อกับตัว
‎สรุปว่ายังหาซื้อนาฬิกา ‎รุ่นลิมิเต็ดนั่นไม่ได้เหรอคะ
‎มีของที่หมอคเยหาไม่ได้ด้วยเหรอ
‎หาซื้อจากต่างประเทศแล้วก็ไม่มี
‎แต่ฉันเคยเห็นไง
‎ถ้าไม่เคยเห็นยังพอทำเนา ‎แต่เห็นแล้วจะไม่ให้ซื้อได้ไง
‎งั้นก็ถามเขาเลยสิคะ
‎ใครใส่เรือนนั้นเหรอคะ
‎คังบิน
‎- ผมเหรอ ‎- คังบินเหรอ
‎นักเบสบอลคนนั้นเหรอ
‎อือ
‎(จิตแพทย์ คเยกึนซัง)
‎ผลตรวจออกมาว่าอารมณ์แปรปรวนน้อย ‎ซึมเศร้าปกติ
‎ว่าแต่ซื้อนาฬิกามาจากไหนครับ
‎อะไรนะครับ
‎อ๋อ ตอนนั้นนี่เอง
‎ตาเฉียบเหมือนกันนะหมอ
‎มีระดับ
‎ว่าแต่คังบินไม่น่าจะ ‎ฆ่าตัวตายไม่ใช่เหรอคะ
‎แล้วเขาฆ่าตัวตายทำไมคะ
‎นั่นแหละที่ยังเป็นปริศนา
‎ฉันต้องไปตรวจคนไข้แล้ว
‎ดื่มกาแฟกันไปก่อนนะ
‎โธ่เอ๊ย
‎ยังไงก็เป็นคนทำงานที่เนิร์สเซอรี่
‎ไม่ต้องส่งเรซูเม่มาอีกก็ได้ค่ะ
‎เริ่มตั้งแต่อาทิตย์หน้า ฝากด้วยนะคะ
‎(ชื่อ)
‎(พี่เลี้ยง)
‎- ไปแล้วเหรอคะ ‎- ไม่ต้องลุก ไปละนะ
‎ซออู พ่อไปก่อนนะ
‎ค่ะ
‎คือว่า...
‎หือ ทำไมคะ
‎เรื่องทดสอบจิตวิทยาของซออู
‎ที่เธอบอกคราวก่อน
‎ไว้อาทิตย์หน้า ‎เราไปศูนย์นั่นด้วยกันไหม
‎ไหนบอกฉันว่าไม่ต้องคิดมากไงคะ
‎เอ๊ะ อ๋อ
‎นั่นสิ อือ
‎ไม่มีอะไรหรอก ไม่ต้องห่วง ไปก่อนนะ
‎อะไรของเขา
‎โห ได้แล้วๆ
‎ก่อนอื่นพอเข้าไปในบ้านแล้ว ‎ต้องไล่ผีเจ้าที่ตัวแรกเลย
‎ผีเจ้าที่ๆ อะไรกัน
‎ถ้าขืนทำช้าแบบนี้
‎เรานี่แหละ ‎ที่จะได้เป็นเจ้าที่ห้องครัวแทน
‎เร็วเข้า
‎โอเค รับทราบค่ะ
‎จะบ้าตาย
‎โอ๊ย แสบตา
‎เอาอะไรมาสมัครเป็นแม่ครัวเนี่ย
‎โอ๊ย
‎ไม่ใช่ทางนั้นนะ
‎หั่นทางนี้สิ ทางนี้
‎อึดอัดจนอกจะแตกตายแล้ว
‎เฮ้อ
‎ของว่างวันนี้เป็นส้มนะคะ
‎ค่ะ
‎ครูคิมคะ
‎ยินดีด้วยนะคะที่จะแต่งงาน
‎ขอบคุณค่ะ
‎ของว่างมาแล้วเหรอคะ
‎- ค่ะ ‎- ส้มน่ากินจัง
‎- ดูส้มสิ ‎- อันนี้ก็อร่อยนะ
‎ดูนี่สิ
‎พอไม่มีผีก็เล่นกับเพื่อนสนุกเลยนะ ‎ซออูของเรา
‎ดูนี่สิ ดูนี่
‎ดูนะ ลองดูนะ
‎เหมือนแผนที่เกาหลีเลย
‎นั่นอะไรอีกเนี่ย
‎เฮ้อ
‎แปลกจัง ทำไมเป็นแบบนี้
‎ให้ตาย
‎นี่มัน...
‎นี่ คิดจะเข้ามางั้นเหรอ
‎อ้าว
‎เดี๋ยวนะ
‎คุณลุง
‎นี่มันอะไรกัน
‎ฉันนี่ไม่รู้อะไรเอาซะเลย
‎เข้าออกอยู่บ่อยๆ
‎รู้สึกผิดเลยเนี่ย
‎ก็ลุงไม่รู้นี่คะ
‎ฉันเองก็ไม่รู้มาตั้งห้าปี
‎จนเรื่องมันเป็นแบบนี้
‎ต่อไปฉันจะไม่เข้าไป ‎เนิร์สเซอรี่อีกเด็ดขาด
‎ค่ะ
‎ว่าแต่ฉันไม่รู้มาก่อนเลยว่า ‎ครูคิมเป็นลูกสาวลุง
‎ครูคิมเอ็นดูลูกสาวฉันเอามากๆ เลยค่ะ
‎งั้นเหรอ
‎โชคชะตาของผีอย่างเรา ‎เชื่อมไปถึงคนด้วยสินะ
‎นั่นสิคะ
‎จะคนหรือผีก็ควรมีชีวิตที่ดีสิ
‎แต่โลกมันแคบจังเลยว่าไหมคะ
‎จริงสิ ยินดีด้วยนะคะ
‎ก็ครูคิมจะแต่งงานแล้วนี่คะ
‎อือ
‎จากนี้ก็ขึ้นไป ‎อย่างหมดห่วงได้แล้วสินะคะ
‎นั่นสิ
‎ขอบใจนะ
‎ว่าแต่...
‎ฮเยซูลูกฉัน
‎ตอนอยู่เนิร์สเซอรี่ ‎มีเรื่องไม่ดีอะไรหรือเปล่า
‎ไม่นี่คะ ทำไมคะ
‎คนที่กำลังจะแต่งงานพรุ่งนี้มะรืนนี้
‎ก็ควรมีความสุขสิ
‎แต่ทำไมถึงดูหดหู่ ‎เอาแต่ร้องไห้อยู่แบบนั้น
‎ฉันก็เลยคิดว่าลูกเสียใจ...
‎ที่ไม่มีพ่อเดินจับมือ ‎เข้าพิธีหรือเปล่า
‎ฉันไม่เคยทำอะไรให้ลูกเลย
‎ฉันเองก็รู้สึกผิด
‎หรือฉันอ่อนไหวไปเองนะ
‎ให้ตายเถอะ ทำยังไงดี
‎ลูกสาวที่ตายไปแล้วเป็นห่วงแม่
‎ก็เลยยังไม่ยอมไปไหนสินะ
‎อะไรนะคะ
‎เธอร้องไห้ทุกวันเพราะแม่
‎พลังผีถึงได้เต็มบ้านไปหมด ‎ไม่คลายไปไหน
‎ถ้าทำพิธีก็น่าจะคลายได้อยู่นะ
‎ไม่งั้นก็เอายันต์ไหม
‎ยัยป้านี่ มีปากไว้พูดแค่นั้นเหรอ
‎ลูกร้องไห้บ้าบออะไรกัน
‎เพิ่งเคยเจอสิ่งมีชีวิต ‎ที่ไม่ควรเรียกว่าคนแฮะ
‎หาที่ทำมาหากินไม่ได้หรือยังไง
‎- ถึงได้กล้ามาที่นี่ ‎- อะไรนะ
‎แกรู้จักลูกเขาจริงเปล่าเถอะ
‎อะไรอีก
‎นี่ยันต์ฉันนะ
‎ฉันไม่ใช่พวกต้มตุ๋นซะหน่อย
‎- แกเป็นใคร ‎- ฉันน่ะเหรอ
‎ดับเบิลยูดับเบิลยูดับเบิลยูจุด ‎เอ็มไอดีโอเอ็นจีเอสจุดซีโอจุดเคอาร์
‎"มีดงส์"
‎ฉันนี่แหละ แม่หมอมีดง
‎- เอ๊ะ ‎- แกบังอาจโหลดยันต์ฉันมา
‎ก็ควรจะโหลดแบบเสียเงินเอาสิ
‎อย่าโหลดผิดกฎหมายแบบนี้
‎มันโป๊ะแตกรู้ไหม
‎นี่มันอะไรเนี่ย ของแบบนี้ๆ
‎แม่หมอมีดงจริงเหรอ
‎ใช่
‎อย่าขยับนะ
‎เชอะ
‎- อ้าว เฮ้ย ‎- อย่าตามมา
‎อย่าโผล่มาให้เห็นอีกนะ
‎พวก 18 มงกุฎเข้ามาได้ยังไง
‎หน็อย
‎ร้องไห้เสียใจบ้านแกสิ
‎ร่าเริงเที่ยวเตร่ทั้งวัน
‎เที่ยวทั้งวันเหรอคะ
‎ลูกสาวฉันเนี่ยนะ ในโลกไหนเหรอ
‎ไม่ใช่แบบนั้น คือว่า...
‎ทั้งยัยป้านั่น ทั้งคุณ
‎คงได้เงินจากการทรงเจ้ากัน ‎เยอะเลยสินะ
‎อยู่ไปอยู่มาจนได้เห็น ‎อะไรแบบนี้ด้วยงั้นสิ ฉันน่ะ
‎ไม่ใช่แบบนั้นนะ คือ...
‎เฮ้อ
‎เฮ้อ ปากหนอปาก
‎เฮ้อ
‎มีอะไรเหรอ
‎เกิดอะไรขึ้นที่วัดเหรอ
‎เปล่า ไม่มีอะไร
‎จะไม่มีอะไรได้ยังไง
‎ดูก็รู้ว่ามีอะไรแน่ๆ
‎เรื่องไม่เป็นเรื่องมันก็ทำให้ ‎อกแตกตายได้เหมือนกันนะ
‎ฉันไม่ใช่กบที่หัวโขกหินตายสักหน่อย
‎ไม่มีอะไรหรอก ช่างเถอะๆ
‎- ชน ทำงานหนักมามากเลยนะคะ ‎- ค่ะ ขอบคุณที่ทำงานหนักค่ะ
‎ชน
‎- ชน ‎- ให้ตายสิ ดีจัง
‎ขอโทษนะคะ
‎ดื่มเก่งจังเลยนะคะ
‎ร่างกายฉันเข้ากับแอลกอฮอล์ได้ดีค่ะ
‎โซจู เบียร์ เหล้านอก ‎เหล้าเกาเหลียง ได้หมดเลย
‎ดีจังเลย เข้ากับเหล้าได้ดี
‎ทีกับฉันไม่เห็นเข้าได้ดีบ้าง
‎ไม่นะ ฉันว่าฉันเข้ากับน้ามากเลยนะคะ ‎ไม่รู้สึกเหรอคะ
‎มีแค่ฉันมั้งที่ไม่รู้
‎แม่ครัวที่ไหน ‎ร่อนไปทั่วเนิร์สเซอรี่ทุกวัน
‎อย่างเรามีเรื่อง ‎ให้ออกจากครัวด้วยเหรอ
‎ถ้าทุกคนเห็นแก่ตัวทำแต่งานตัวเอง ‎มันก็ไม่มีการพัฒนาสิคะ
‎เราก็ต้องช่วยคุณครู
‎ช่วยผู้อำนวยการด้วยสิคะ
‎คิดซะว่าเนิร์สเซอรี่ ‎เป็นเหมือนบ้านตัวเอง
‎ปัญหามันอยู่ที่งานตัวเอง ‎ดันไม่เสร็จไง
‎เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะค่ะ
‎แต่ว่าคุณน้าห้องครัว ‎ก็ช่วยดูแลเด็กได้เยอะอยู่นะคะ
‎คุณคงชอบเด็กมากๆ เลยนะคะ
‎ไม่ใช่เด็กๆ แต่เป็นซออูหรือเปล่าคะ
‎เห็นคุณน้าห้องครัวทีไร ‎ก็เอาแต่เล่นกับซออูนะ
‎ฉันชอบเด็กน่ารักมากเลยน่ะค่ะ
‎ก็น้องน่ารักนี่คะ
‎แค่นี้ก็น่ารักจะตายแล้ว ‎โตขึ้นคงสวยน่าดู
‎ให้เป็นดาราเลยดีไหมนะ
‎แต่ก็ไม่อยากให้เป็นดาราเลย
‎โถ ใครเห็นคงคิดว่าเป็นแม่เด็กพอดี
‎เล่นใหญ่มาก
‎ซออูน่ารักนี่เนอะ
‎ขออันนั้นหน่อยค่ะ
‎โอ๊ะ ครูคิม
‎จะเป็นเจ้าสาวอยู่พรุ่งนี้ ‎มะรืนนี้แล้ว อย่าดื่มเลยค่ะ
‎ไม่เป็นไรค่ะ ดื่มได้ค่ะ
‎วันนี้ฉันขอดื่มหน่อยนะคะ
‎ครูคิมๆ
‎เอาเลย พอคิดว่าจะไม่โสดแล้ว ‎คงเศร้าสินะ
‎- ดื่มเลยๆ ‎- เราก็มาดื่มกัน
‎ชน
‎ครูคิม
‎เป็นอะไรไป
‎ครูคิม ใกล้ถึงวันแต่งแล้ว ‎เป็นอะไรไป
‎แต่งงานไปแล้วได้อะไรคะ
‎แต่งงานไปแล้วได้อะไร
‎หรือว่าคิดถึงพ่อเหรอคะ
‎เพราะว่าไม่มีพ่อจับมือพาเข้าพิธี
‎เลยเสียใจสินะ
‎ไม่ใช่ค่ะ
‎ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ
‎ฮเยซู ลูกสาวพ่อ
‎เป็นอะไรไป
‎ทำไมถึงเป็นแบบนี้ลูก
‎เรื่องเดินเข้าพิธีคนเดียว
‎มันไม่สำคัญหรอกค่ะ
‎เรื่องนั้นเศร้าแป๊บเดียว ‎เดี๋ยวก็หายค่ะ
‎ไม่ใช่เรื่องนั้น
‎ฉันแค่สงสารพ่อฉันเฉยๆ ค่ะ
‎สงสารพ่อทำไมคะ
‎ถ้าฉันไม่แต่งงานช้า
‎ถ้าฉันแต่งงานเร็วขึ้นอีกนิด
‎พ่อก็จะได้มาร่วมงานก่อนจะจากไป
‎พ่ออุทิศทั้งชีวิตเลี้ยงลูกสาวสองคน
‎แต่พ่อฉันจากไป ‎โดยไม่เคยมีงานรื่นเริงเลยค่ะ
‎"เลี้ยงลูกมาดีจังเลยนะ"
‎"ไม่เสียแรงที่เลี้ยงมา"
‎พ่อไม่เคยได้ยินคำพวกนี้เลย
‎ไม่ทันได้อวดลูกตัวเองเลย ‎พ่อก็จากไปแล้ว
‎ถ้าพรุ่งนี้ฉันดีใจ ‎คนก็จะยิ่งพูดกันค่ะ
‎"พ่อเจ้าสาวน่าสงสารจัง"
‎"จากไปโดยไม่ได้ร่วมงานแต่งลูกสาว"
‎เป็นเพราะฉันเองค่ะ
‎พ่อฉันน่าสงสารเหลือเกิน
‎ฉันไม่เคยทำอะไรให้พ่อเลยค่ะ
‎ไม่เคยได้ทำเหมือนที่คนอื่นทำเลย
‎ครูคิม
‎คุณลุงคะ
‎ออกมาทำไม ทำไมไม่นอน
‎วันไหนได้ยาต้านมะเร็ง ‎คุณนอนไม่หลับเลยนะ
‎นั่นสิ
‎เป็นคนไข้ก็ต้องนอนเยอะๆ
‎ปวดเหรอ
‎ปวดก็เอาแต่ทน...
‎ปวดสิ
‎ปวดมาก
‎แต่มันทนได้แปลกๆ
‎ทำไมล่ะ
‎ไม่รู้สิ
‎พอเจ็บขึ้นมา...
‎ก็คิดถึงแม่อยู่เรื่อย
‎บอกลาคนไข้เป็นครั้งสุดท้ายนะครับ
‎แม่
‎หนูยองแอนะ
‎เห็นหน้าหนูไหม
‎แม่
‎ฟื้นขึ้นมาสิคะ
‎ฟื้นขึ้นมาเถอะนะคะ แม่
‎แม่พูดอะไรหน่อยสิ พูดหน่อย...
‎นะ
‎แม่ฟื้นขึ้นมาเถอะนะ ‎พูดอะไรกับหนูสักคำ
‎แม่
‎จะ...
‎เจ็บ
‎แม่
‎แม่ หนูขอโทษ
‎หนูขอโทษนะแม่
‎แม่ฉันจากไปอย่างทรมานมาก
‎ไปอย่างทรมานมาก เพราะฉัน
‎ยองแอ...
‎ฉันฝืน
‎ฉันบอกให้หมอทำทุกวิถีทาง
‎เพื่อรักษาแม่
‎เพราะฉัน
‎แม่ถึงได้จากไปอย่างทรมานมาก
‎คงเพราะแบบนี้ พอเจ็บขึ้นมา ‎ฉันก็จะบอกตัวเองเรื่อยว่า...
‎สมัยแม่
‎คงทรมานมากกว่านี้อีก
‎แต่ฉันน่ะ
‎แค่นี้ก็ทนไม่ได้แล้วงั้นเหรอ
‎พอคิดแบบนี้
‎มันก็ทำให้ฉันทนได้
‎มันจะเป็นความผิดคุณได้ยังไง
‎โธ่
‎โธ่ ยัยเด็กบื้อ
‎คิดอะไรตื้นๆ ไปได้
‎ในโลกนี้
‎มีการจากลาไหนบ้างที่สวยงาม
‎ยิ่งเวลาผ่านไปก็รังแต่จะเจ็บปวด
‎แกล้งลืมแล้วฝืนใช้ชีวิตต่อไป
‎แต่ข้างในเละไม่มีชิ้นดี
‎แต่ยายก็ตายมานานแล้วนะ
‎ยิ่งลูกอายุมากขึ้นเท่าไร ‎ยายก็อาจจะยิ่งเจ็บมากขึ้นเท่านั้น
‎ปกติแล้วยิ่งเวลาผ่านไป ‎ยิ่งเข้าใจโลกมากเท่าไร
‎การจากลาก็ยิ่งเจ็บปวด ‎มากขึ้นเท่านั้น
‎ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
‎จะมีสักกี่คนที่ได้บอกลา
‎ได้ฝากฝัง
‎ก่อนตายบ้างล่ะ
‎ถ้าได้ตายแบบนั้นก็ดีสิ
‎คงต้องสะสมบุญไปอีกสามชาติล่ะมั้ง
‎นั่นสิ
‎ว่าแต่ว่าคุณคิมเศร้าแบบนี้ทำไงดี
‎พรุ่งนี้วันดีแท้ๆ
‎ลูกสาวก็คงจะเศร้าไม่น้อย
‎คนอื่นอาจจะมาปลอบใจ
‎แต่ลูกสาวเขาอาจจะไม่อยากฟังก็ได้
‎ต้องเจ็บปวดแค่ไหน ‎ที่มีคนเวทนาพ่อตัวเอง
‎นั่นสิ
‎ยูรี
‎คุณลุง
‎คือว่า...
‎ช่วยฉันหน่อยได้ไหม
‎ยังพอมีเวลาก่อนไปร้านแต่งหน้าทำผม
‎ไม่ต้องรีบนะ
‎อือ
‎นี่มันอะไรกัน
‎ใครทำ
‎เพชรที่เปล่งประกายที่สุด ‎ในชีวิตของพ่อ
‎ไม่เป็นไร
‎ไม่เป็นไร ก็ช่วยไม่ได้นี่นา
‎โอ๋ๆ
‎ไม่นะ
‎ชุดนี้หนูหวงมากนะ
‎ไม่เป็นไร
‎ไม่เป็นไร ก็ช่วยไม่ได้นี่นา
‎(จดหมายปฏิเสธรับเข้าศึกษา ‎ชื่อ: คิมฮเยซู)
‎หนูสอบไม่ติด
‎ไม่เป็นไร
‎ไม่เป็นไร ก็ช่วยไม่ได้นี่นา
‎- อย่าร้องนะ ‎- หนูขอโทษ
‎จริงๆ เลย
‎ไม่เป็นไร
‎หนูขอโทษนะคะ พ่อ
‎ไม่เป็นไรลูก
‎ชีวิตที่น่าเวทนาของพ่อ
‎ดันฝังอยู่ในใจของลูกจนเจ็บปวด
‎พ่อขอโทษนะที่พ่อจน
‎แต่ว่านะ ลูกพ่อ
‎พ่อพูดเรื่องนี้ได้อย่างมั่นใจเลยล่ะ
‎ถึงแม้พ่อจะไร้อำนาจ ‎และยากจนมาตลอดชีวิต
‎แต่พ่อใช้ชีวิต ‎อย่างเต็มที่ที่สุดแล้ว
‎พ่ออยากให้ลูกจดจำพ่อ ‎ในฐานะพ่อที่เป็นนักสู้
‎ไม่ใช่พ่อที่น่าสงสาร
‎อีกอย่าง ทำไมลูก ‎จะไม่ได้ทำอะไรให้พ่อ
‎พ่อจะใส่ฟันปลอมที่ลูกพาไปทำ
‎แล้วจากไปอย่างหมดห่วงเอง
‎(คิมพันซอก)
‎ตามมาทำไมถึงนี่
‎ไม่ได้มาหาพี่สักหน่อย
‎งานแต่งลูกสาวคุณคิมทั้งที
‎เราจะไม่มาได้ยังไง
‎- ใช่เลย ‎- ใครเขาตามเธอมา
‎เหนื่อยใจ ไม่ไหวจะพูดจริงๆ
‎คะ อะไรนะคะ
‎เปล่าค่ะ ผอ.
‎พูดคนเดียวน่ะค่ะ
‎ตกใจหมด
‎เอาล่ะ ต่อไปเชิญเจ้าสาวเลยครับ
‎เจ้าสาว เชิญครับ
‎มาคนเดียวแบบนี้มันเศร้านะ
‎น่าจะมีพ่อพาเข้าพิธี
‎นั่นสิ
‎คุณคิม
‎คุณคิม แสงส่องแล้วหล่อนะเนี่ย
‎นั่นสิ สีหน้าสดใสขึ้นเนอะ
‎ทำงานเป็นคนขับรถมาทั้งชีวิต ‎เลี้ยงลูกได้ขนาดนี้
‎ก็น่าภูมิใจเหมือนกันนะ ‎ลูกสาวโตขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย
‎นั่นสิ ลูกสาวรู้จักคิด
‎แถมยังเป็นเด็กดีด้วย
‎คิมพันซอก เก่งมากจริงๆ
‎คนเรามีเหตุผล ‎ที่ต้องใช้ชีวิตให้ดีอยู่
‎ชีวิตเป็นของเราก็จริง
‎แต่มันก็เป็นชีวิต ‎ของพ่อแม่เราเหมือนกัน
‎(รหัสผิด)
‎แปลกจัง ก็ถูกแล้วนะ
‎กลับมาแล้วค่ะ
‎อื้อ กลับมาพอดีเลย
‎ใส่รหัสผ่านของพ่อให้หน่อย
‎ฉันว่าฉันจำได้นะแต่มันผิด
‎พ่อเปลี่ยนรหัสผ่านไปเมื่อวันก่อน ‎หนูเปลี่ยนให้เองแหละ
‎แล้วจะดูโทรศัพท์พ่อไปทำไม
‎ก็ผลตรวจจากโรงพยาบาลสัตว์ของโพโพ
‎ตอนนั้นใช้โทรศัพท์พ่อแกถ่ายไว้
‎พอย้ายโรงพยาบาล เขาเลยบอกให้ส่งให้
‎นี่ค่ะ หนูไปอาบน้ำนะ
‎ตาแก่นี่ นี่มันอะไรกัน
‎ปากหนอปาก ยั้งไม่เคยได้เลย
‎ทำไมพูดอะไรไม่เข้าท่าแบบนั้น
‎ไปพูดว่าลูกสาวเขาที่ตายไปแล้ว ‎เตร็ดเตร่ไปมา
‎ใครได้ยินก็โกรธทั้งนั้นแหละ
‎ทั้งหมดก็เพราะยัยแม่หมอจอมปลอมนั่น
‎ถ้ายัยชายูรีตัวแสบรู้เข้า ‎ต้องตีอกชกหัวแน่เลย
‎เดี๋ยวนะ โทรศัพท์ฉันไปไหนแล้ว
‎(ตัวป่วน)
‎(คุณมีดง)
‎- ฮัลโหล ‎- นี่ ตอนนี้เธออยู่ไหน
‎ฉันเหรอ
‎เดินบนถนน ทำไม
‎มาหาฉันหน่อยสิ
‎ฉันมีเรื่องจะคุยด้วยเยอะมากเลย
‎ไม่เอา ฉันหิว
‎นี่ก็กำลังไปกินข้าวด้วย
‎คุณมีดงนั่นแหละต้องมา แค่นี้นะ
‎นี่
‎นี่ๆ
‎จริงๆ เลย
‎โธ่เอ๊ย
‎(ข้อความ ตัวป่วน)
‎พูดอะไรไม่เคยฟังกันเลยจริงๆ
‎ไม่รู้ไม่ชี้ ไม่รู้ด้วยแล้ว
‎ช่างมันเถอะๆ
‎(แม่นเหมือนตาเทพ แม่หมอมีดง)
‎ไม่ใช่ "ตาถั่ว" ‎แต่เป็น "ตาเทพ" เหรอ
‎หุบปากไปเลย ยัยตัวแสบ
‎- เพื่อนเหรอ ‎- ค่ะ
‎ไม่ใช่สักหน่อยพี่
‎ก็แค่แม่หมอที่รู้จัก
‎มองยังไงถึงคิดว่าเป็นเพื่อนกัน
‎อายุจะเท่าแม่ฉันอยู่แล้ว
‎ไม่ใช่แล้ว ฉันอ่อนกว่าแม่เธอ ‎เป็นสิบปีเหอะ
‎อะไรนะ แม่ฉันดูเด็กกว่าอีก
‎จริงๆ เลยนะ ฉันอ่อนข้อให้หน่อย ‎ก็เลยกร่างใส่เหรอ
‎นี่ๆ พี่ คนนี้ร้ายสุด ‎ในบรรดาร่างทรงเลย ร้ายสุด
‎"ร้ายสุด" เหรอ ร้าย...
‎ว่าแต่...
‎เธอรู้จักแม่หมอคนนี้ ‎ตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ
‎เธอไม่เชื่อเรื่องไสยศาสตร์นี่
‎คือว่า หลังจากที่จู่ๆ ‎กลับมามีชีวิตอีกครั้ง
‎ก็เริ่มสงสัยว่าอาจจะมีอะไร ‎ซ่อนอยู่ในเรื่องไสยศาสตร์ก็ได้
‎ทำไมฉันถึงฟื้นกลับมาได้
‎ก็เลยไปปรึกษาแม่หมอดูจนสนิทกัน
‎- ใช่ไหม ‎- ใช่
‎แล้วก็ไม่ใช่ไสยศาสตร์ ‎แต่เป็นความเชื่อในมนุษยนิยม
‎แล้วทำไมถึงกลับมามีชีวิตได้ล่ะคะ ‎เป็นไปได้ยังไง
‎อ๋อ เรื่องนั้น...
‎อย่านะ
‎เรื่องก็คือ เอ่อ...
‎เรื่องแบบนี้ก็มีบ้างบางที
‎ฉันเองก็กำลังศึกษาอยู่ค่ะ
‎ว่าทำไมคนที่ตายไปแล้ว ‎ถึงกลับมามีชีวิต
‎พี่ ฉันอยากกินหมูผัดถั่วงอก
‎อ๋อ ได้สิ
‎แต่ถั่วงอกหมดนี่สิ
‎รอเดี๋ยวนะ
‎ถั่วงอก...
‎กินไปก่อนเลย ทานเลยค่ะ
‎เดี๋ยวไปซื้อมาให้
‎สมเป็นพี่
‎พี่สุดยอด
‎ก็คงจะอึดอัดเหมือนกันสินะ
‎ถึงได้ไปหาร่างทรง
‎อะไรนะ พูดกับแม่เหรอ
‎บ้าไปแล้วเหรอ ไปพูดแบบนั้นได้ยังไง
‎ไม่ใช่แบบนั้น...
‎ขอโทษนะ
‎ฉันกำลังไล่แม่หมอปลอม ‎ที่เอาแต่พูดอะไรแปลกๆ
‎แล้วดันหลุดปากไปไม่รู้ตัว
‎ปากหนอปาก ยั้งไม่เคยทัน
‎ฉันล่ะจะบ้าตาย
‎ทั้งหมดนี้มันอะไร
‎อะไรเหรอ
‎ไปทำจิตอาสาที่เนิร์สเซอรี่ซออูเหรอ
‎ถ่ายรูปด้วยเนี่ยนะ
‎ใช่
‎ฉันบอกแล้วไง ‎ว่าอย่าวนเวียนใกล้ๆ ซออู
‎ทำไมไม่ฟังกันบ้างเลย
‎ไปทำจิตอาสาก็ไม่ได้เหรอ
‎ฉันทำผิดอะไร
‎แค่ไปเจอหลานก็ไม่ได้เหรอ
‎บอกไปกี่ครั้งแล้วว่าทำแบบนี้ ‎มันดีกับหลานที่สุดแล้ว
‎ตอนนี้หลานคิดว่า ‎แม่อยู่ด้วยคือแม่แท้ๆ
‎ถ้าหลานมารู้ทีหลังจะทำยังไง
‎ฉันรู้ ฉันเองก็รู้
‎แต่ฉันอดทำตามใจสั่งไม่ได้ ‎จะให้ทำยังไง
‎เห็นของเล่นก็คิดถึง อยากซื้อให้หลาน
‎ฉันห้ามใจไม่ได้แล้วยังไง
‎ก็มันคิดถึงจะให้ทำยังไง
‎มีแต่คุณเหรอที่คิดถึง
‎ฉันก็คิดถึงเหมือนกัน ฉันด้วย
‎คิดว่าที่ฉันทนอยู่นี่มันง่ายเหรอ
‎ฉันก็คิดถึงลูกฉัน
‎คิดถึงหลานฉันแทบตาย
‎ฉันคิดถึงมาก
‎จนใจมันสลายไปหมดแล้ว
‎ถึงจะดูปกติ แต่จริงๆ แล้ว ‎แม่ฉันไม่ปกติเลยสักนิด
‎แม่ฉันเก็บและทนไว้อยู่
‎- ฉันรู้ ‎- รู้ทั้งรู้แต่ก็พูดเหรอ
‎ขอโทษ
‎โธ่
‎ว่าแต่...
‎ถ้าเธอรู้ว่าแม่ทรมานขนาดนี้
‎เธอก็ไม่ควรอยู่แบบนี้หรือเปล่า
‎จะพูดอะไรอีก
‎เธอต้องรีบกลับไปที่เดิมสิ
‎ถึงจะกลับมาเป็นคนได้
‎แม่เธอจะได้ไม่ทรมานแบบนั้นอีก
‎เลิกพูดเรื่องนี้เลยนะ ‎เราคุยกันจบไปแล้ว
‎ฉันไม่กลับ
‎พอซออูดีขึ้น ฉันก็จะขึ้นไปเลย
‎ฉันสวดมนต์ให้ตาย ‎เบื้องบนก็ไม่ให้คำตอบ
‎ฉันว่าที่เบื้องบน...
‎ให้เธอฟื้นขึ้นมาทำไม ‎น่าจะไม่ใช่ประเด็นสำคัญ
‎แค่เธอกลับไปยังที่ของเธอ ‎ภายใน 49 วัน
‎เธอก็จะไม่ต้องกลับไปตายอีกไง
‎เจตนาของเบื้องบนน่ะเอาไว้ก่อน
‎มีโอกาสทั้งทีก็ต้องเอาชีวิตคืนมาสิ
‎เลิกพูดเลย
‎ไม่เอา
‎นี่มันเรื่องอะไรกัน
‎พี่
‎นี่มันหมายความว่ายังไง
‎กลับไปยังที่เดิมของเธอภายใน 49 วัน
‎ไม่งั้นก็...
‎ต้องตายอีกงั้นเหรอ
‎ฮัลโหล
‎โชคังฮวา แกอยู่ไหน
‎พี่เหรอ ผมอยู่บ้าน
‎พี่ อย่าทำแบบนี้เลย ขอร้องล่ะ
‎เรื่องนี้เหรอ
‎ที่ปกปิดไว้คือเรื่องนี้เหรอ
‎ที่ว่าจะต้องตายอีกใน 49 วัน
‎ทำไมต้องตายอีก ทำไม
‎ไหนบอกว่ามีชีวิตอยู่ได้ไง
‎แค่กลับไปยังที่เดิมของเธอ
‎แล้วจะตายอีกทำไม
‎ที่ของฉัน
‎มันไม่มีอีกแล้วไง
‎ทำไมจะไม่มี
‎แค่กลับไปหามันเอง
‎ตอนนี้คุณมินจองสำคัญเหรอ
‎เธอต่างหากที่ต้องมีชีวิต
‎ไม่อยากมีชีวิตอยู่จน...
‎ได้ยินคำว่าแม่จากซออูเหรอ
‎เธอเป็นแม่ซออูนะ
‎เรื่องที่ฉันเป็นแม่ซออู
‎มันไม่สำคัญหรอกพี่
‎แล้วอะไรล่ะที่สำคัญ
‎พี่
‎ซออูไม่สบายก็เพราะฉัน
‎เพราะฉันเอง
‎ฉันขอแค่ซออูไม่เจ็บป่วยก็พอ
‎แล้วเธอล่ะ
‎เธอจะเอายังไง ‎ไม่รู้สึกว่าไม่ยุติธรรมเหรอ
‎อายุก็ยังน้อย
‎ไม่ทันได้เห็นหน้าลูกด้วยซ้ำ ‎ก็ต้องมาตาย
‎ขนาดฉันยังรู้สึกว่าไม่ยุติธรรมเลย
‎ไม่ได้ ฉันปล่อยเธอไปแบบนี้ไม่ได้
‎แต่โชคังฮวารักเธอนะ
‎โอมินจอง
‎เขารักโอมินจองนี่
‎คังฮวาน่ะ
‎พี่เองก็รู้ดี
‎มันจะมีอะไรสำคัญไปกว่านี้อีก
‎พี่
‎ฉันน่ะ
‎ขอแค่คังฮวาไม่ต้องร้องไห้ก็พอ
‎ขอแค่ไม่ร้องไห้อีก...
‎คังฮวา นั่งรถเรากลับบ้านเหอะ
‎จะขับเองได้ยังไง
‎- ส่วนรถ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉัน... ‎- ช่างเถอะ ฉันกลับได้
‎ไม่เป็นไร
‎นั่งรถเรากลับเถอะน่า
‎ก็ได้ กลับดีๆ นะ
‎เดี๋ยวไปเจอกันที่บ้าน
‎ฉันมีความสุข
‎ฉันมีความสุขมากๆ
‎วันที่ฉันรอคอยมาถึงแล้ว
‎วันที่จะได้สนุก
‎ใจที่อึดอัดและไหล่ที่ห่อเหี่ยว
‎ลองยืดมันออกมาสิ
‎แต่งตัวง่ายๆ อยู่กับเพื่อนที่ใจดี
‎ด้วยใจที่สนุกสนาน
‎ใช้ชีวิตอย่างครื้นเครงพร้อมร้องเพลง
‎ร้องเพลงไปด้วยกัน
‎ฉันมีความสุข
‎ยูรี
‎ฉันเข้าใจแล้ว
‎ฉันเข้าใจแล้ว ยูรี
‎พี่
‎คุณพ่อครับ
‎เข้าห้องไปพักสายตาก่อนสิครับ
‎ไม่เป็นไร
‎เราน่ะไปพักเถอะ
‎กลับได้แล้วล่ะ เหนื่อยแย่แล้ว
‎ไม่เป็นไรครับ
‎เดี๋ยวมานะ
‎เอาลูกฉันคืนมา
‎เอายูรีคืนมา
‎เอาลูกฉันคืนมา
‎เอาคืนมา ไอ้บัดซบ
‎เอาลูกฉันคืนมา
‎เอายูรีคืนมา
‎ไอ้เวรเอ๊ย
‎เอาคืนมาสิวะ
‎การเตรียมพร้อมรับมือกับการจากลา
‎ในโลกนี้ไม่มีอะไรแบบนั้นหรอก
‎ทำยังไงดี แม่ฉันยิ่งหัวใจอ่อนแออยู่
‎- พี่ ‎- ยูรี
‎นี่เราไม่ได้กำลังฝันไปใช่ไหม
‎หายไปเหรอ
‎รู้จักคนที่จะมาเป็น ‎พี่เลี้ยงซออูใช่ไหมคะ
‎ฉันจะทำให้ไม่เห็นผีเอง
‎- ไอ้เวรนี่ ‎- ฉันเหรอ
‎ลูกสาวเหมือนแม่เปี๊ยบเลย
‎มันเคยเป็นของยูรีมาก่อนนะ
‎มันเป็นที่ของยูรีนี่
‎ได้เวลาปล่อยเธอไปได้แล้วล่ะครับ
‎แม่
‎คำบรรยายโดย พิมผกา สนศรี