‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ปี 2013)
‎- ฉันเลือกฮ่องกง ‎- ฮ่องกงบ้าบออะไรล่ะ
‎กะไปเที่ยวแล้วเอาแต่ช็อปปิ้งล่ะสิ
‎ไอซ์แลนด์ดีไหม
‎ที่มีแสงเหนือน่ะ ‎สวยมากเลยนะ ที่เคยเห็นในทีวีไง
‎- เหรอ ‎- อือ
‎ฉันว่าไอซ์แลนด์ก็ดีนะ ‎หรือไม่ก็เทือกเขาหิมาลัย
‎เทือกเขาหิมาลัยอะไร อย่ามาเพี้ยน
‎แกไปคนเดียวเหอะ เสื้อผ้าฉันขาดหมด
‎นี่ ถ้าได้ไปอยู่ท่ามกลาง ‎ธรรมชาติอันยิ่งใหญ่
‎แกจะได้รู้ว่าเราก็เป็นแค่ ‎สิ่งมีชีวิตเล็กๆ เท่านั้นเอง
‎ทริปที่ทำให้หันกลับมามองตัวเองไง
‎- หันหน้ามาซิ ‎- อือ
‎นี่ หัดทาโลชั่นเองซะบ้างเถอะ
‎ไม่มีเมียคอยทาให้ ‎เดี๋ยวได้เป็นเกลื้อนกันพอดี
‎เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้น...
‎ไอซ์แลนด์ แล้วก็เทือกเขาหิมาลัย ‎มองโกเลีย เลือกมาสักที่แล้วกัน
‎- ฉันไป ‎- ฉันด้วย
‎พอเลย ไม่เอา ที่แบบนั้นน่ะ ‎พี่เก็บไว้ไปตอนอายุ 70 เหอะ
‎แล้วนี่มาเลือกที่เที่ยว ‎เผื่อตอนแก่ล่วงหน้าทำไมตั้ง 20 ปี
‎จะได้เที่ยวด้วยกันแบบนี้ ‎ไปถึงเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
‎ขอแค่นายไม่ก่อเรื่อง ‎ก็ได้เที่ยวตลอดชีวิต ไม่ต้องห่วง
‎- ใช่เลย ‎- ยังไงฉันก็จะไปไอซ์แลนด์
‎- โอเค จัดไป ‎- นี่ คเยกึนซัง มานั่งทำไม
‎- ไหนบอกจะทำอาหารให้กิน ‎- ก็ทำแล้วนี่ไง
‎แกอย่าบอกนะว่ามีแค่นี้
‎หลบหน่อย อย่าบังแสงสิ หลบไปเลย
‎พี่ เขยิบไปหน่อย เขยิบไป
‎พี่บังแสงหมดเลยเนี่ย หลบไปหน่อยสิ
‎มันต้องออกมาเหมือนมีคนถ่ายให้น่ะ
‎เรามาฆ่ามันให้ตายเลยดีไหม
‎- ทำไม ‎- ตอนนี้เราเหลือรามยอนแค่ห่อเดียว
‎- อะไรนะ ‎- จริงเหรอ
‎รามยอนเขาเอาไว้ต้มกินที่บ้านกัน
‎ตั้งแคมป์ก็ต้องดื่มด่ำ ‎บรรยากาศหรูหราสิ
‎ไอ้บ้านี่ เนื้อก็ไม่ซื้อมาเหรอ
‎- หิวจะตายอยู่แล้วเนี่ย ‎- ใช่
‎- จริงเหรอ ‎- จริง
‎- แน่นะ ‎- แน่
‎- ไอ้บ้าไร้สติอย่างแกเป็นหมอได้ไง ‎- โอ๊ย ผมเจ็บนะพี่
‎ทำไมแกไม่ซื้ออะไรมาเลย
‎จะทำยังไงกับคนอย่างแกดี
‎- คนเฮงซวย ‎- กว่าเราจะมาถึงนี่
‎ฉันไม่ได้มาเที่ยวเพื่ออดตายนะ
‎โอ๊ย หน้าฉัน
‎คิดว่าฉันอยากมาอดตายงั้นเหรอ
‎- ขนาดรามยอนยังไม่เอามา ‎- ทำได้ไงหา
‎- แกกล้าทำแบบนี้ได้ยังไง ‎- ขอโทษๆ
‎ท่ามกลางผู้คนมากมายในโลกนี้
‎เราสร้างความสัมพันธ์กับคนกลุ่มหนึ่ง ‎และใช้ชีวิตร่วมกัน
‎ฉันเองก็เคยมีช่วงเวลาที่เบ่งบาน
‎ราวกับดอกไม้ ‎รายล้อมด้วยผู้คนที่ฉันรัก
‎นี่ ไปเอาน้ำมาให้พ่อเร็ว
‎- รีบไปเอาน้ำมาสิ ‎- โธ่เอ๊ย
‎(ฉันมองไม่เห็น ‎ก็เลยเดินไปไม่ได้จริงๆ นะ)
‎น้ำค่ะ
‎- ทำผมแบบนี้สวยดี ‎- ดูเด็กด้วยนะ
‎ดูเป็นคนละคนเลย
‎ยูรี ทางนี้
‎- หวัดดี ‎- หวัดดี
‎- ยูรี ‎- ไม่ได้เจอกันตั้งนาน สบายดีไหม
‎ไม่ได้เจอกันนานเลย
‎- ทำไมมาช้าจัง ‎- โทษที
‎ตอนแรกว่าจะมากับคังฮวา
‎แต่งานที่โรงพยาบาลยังไม่เรียบร้อยดี
‎เมื่อกี้ฉันรอมากับเขา
‎แต่เขาให้เรากินไปก่อนได้เลย ‎เดี๋ยวเขาจะมาจ่ายให้ทีหลัง
‎- จริงเหรอ ‎- สุดยอด
‎- ชนแก้วกันเถอะ ‎- ชน
‎เล่าให้ฟังหน่อยสิ
‎เรากำลังคุยกันถึงเรื่อง…
‎ไม่รู้
‎ไม่รู้ได้ยังไง
‎แต่ดอกไม้ที่ฉันเคยคิดว่ามันผลิบาน ‎และเติบโตอย่างแข็งแรงแล้ว
‎มันกลับ...
‎ร่วงโรยเร็วเหลือเกิน
‎(ตอน 7 ‎ที่ซึ่งดอกไม้ผลิบานและร่วงหล่น)
‎ให้ฉันเป็นได้ไหมคะ
‎(เปิด)
‎(ปิด)
‎ที่เธอรักษาระยะห่างกับคังฮวา ‎ก็เพราะคุณมินจองนี่
‎เพราะคุณมินจองอยู่ข้างๆ คังฮวา ‎เลยทำอะไรไม่ได้
‎- พี่ ‎- หือ
‎ที่ตรงนั้นมันไม่ใช่ของฉันแล้ว
‎โอมินจอง
‎เป็นที่ของเธอคนนั้น
‎คุณมินจอง
‎กำลังเตรียมหย่า
‎เธอจะหย่ากับโชคังฮวา
‎พูดอะไรของพี่
‎เธอไม่ใช่คนแบบนั้น ไม่มีทาง
‎ตอนแรกฉันเองก็ไม่เชื่อหรอก
‎แต่ว่า...
‎คงจะหย่าจริงๆ
‎อย่าเพิ่งคิดเรื่องคนอื่นเลยนะ
‎สนใจแต่เรื่องเธอก่อนดีกว่า
‎เหตุผลคืออะไร
‎โชคังฮวาจะหย่าไม่ได้นะพี่
‎ไม่ได้เด็ดขาด
‎ทำไมล่ะ
‎- ทำไมถึงไม่ได้ ‎- ก็...
‎ก็แค่...
‎ไม่ได้
‎ยูรี มองหน้าพี่สิ
‎ยูรี มองหน้าพี่
‎เธอกำลังปิดบังอะไรอยู่กันแน่
‎แปลกจัง เธอต้องปิดบังอะไรอยู่แน่ๆ
‎เรื่องปริมาณการดื่มก็ด้วย
‎รู้จักคุณมินจองดีขนาดนั้นได้ยังไง
‎อย่างกับคนเคยรู้จักกันมาก่อน
‎ร้อนรุ่มไปทั้งตัวเหรอ
‎ถ้าไม่ใช่เพราะอาจารย์จาง ‎แกโดนไล่ออกไปแล้ว
‎แกถูกลอตเตอรี่เหรอ
‎แกบุ่มบ่ามแบบนี้ได้ยังไง
‎ไม่ใช่ทั้งจิตแพทย์ หมอผิวหนัง
‎หมอศัลยกรรมตกแต่ง หมอกระดูกหรือก็เปล่า
‎แกเป็นศัลยแพทย์ทรวงอกนะ
‎ศัลยแพทย์ทรวงอก ‎ถ้าไม่ทำงานที่โรงพยาบาล
‎จะทำมาหากินอะไร ฉันล่ะอกจะแตกตาย
‎เฮ้อ อกจะแตกตายจริงๆ
‎กึนซัง
‎ว่าไง พูดมาสิ
‎แกทำฉันปวดหัวว่ะ
‎กลับบ้านไปเถอะ
‎หนวกหูชะมัด
‎แกนี่มันพูดมากเป็นบ้าเลย
‎นี่ๆ เลิกดื่มได้แล้ว
‎ดื่มไปแล้วจะได้อะไรขึ้นมา
‎ถามคนข้างๆ แกดูสิ
‎แม่เจ้า อะไรเนี่ย
‎พี่มาอยู่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่
‎- ร้านล่ะ ‎- ปิดแล้ว
‎ทำไม ปกติไม่เห็นปิดร้านก่อนเวลา
‎นี่ โชคังฮวา
‎ว่าไง มีอะไร พูดมา
‎แกจะไม่เอาไอ้นั่นออกใช่ไหม
‎แกรู้ไหมว่าตอนนี้คุณมินจอง...
‎ช่างเถอะ ‎ไม่ใช่เรื่องที่ฉันควรพูดสักหน่อย
‎- แกนี่มันจริงๆ เลย ‎- พี่ก็เอากับเขาอีกคนเหรอเนี่ย
‎หัวมันจะระเบิดอยู่แล้ว ‎ไม่ต้องพูดเลย
‎ฉันไม่รู้ด้วยแล้ว
‎พาเมียแกกลับบ้านไปเหอะ ‎เดี๋ยวหน้าตาปากคอชาหมดพอดี
‎นี่ แกพากลับไปไม่ได้เหรอ
‎รู้แล้วน่า ไปเลยไป
‎ให้ตายสิ
‎ฉันล่ะปวดหัวกับคนพวกนี้จริงๆ
‎ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าฝืน
‎ก็บอกว่าอย่าฝืนไง อย่าเก็บมันเอาไว้
‎ปกติแกไม่ใช่คนแบบนั้นนี่
‎แล้วปกติ...
‎ผมเป็นคนยังไงล่ะ
‎กลับบ้านเถอะ
‎เดี๋ยวก็ได้แข็งตายกันพอดี
‎ไอ้บ้านี่
‎ดูมันสิ
‎พูดอะไรของพี่น่ะ ฝืนอะไร
‎เพราะมันฝืนอยู่แบบนั้นไง
‎คนข้างๆ ถึงได้เหงา
‎คุณมินจองเหงาเหรอ ‎ทำไมล่ะ มันก็ดูแลดีออก
‎นี่ แกชอบยูรีหรือว่าคุณมินจอง
‎นั่นลมปากหรือลมตด ‎เหมือนถาม "ชอบพ่อหรือแม่" น่ะเหรอ
‎ยังไงฉันก็เลือกยูรี
‎(หาพี่เลี้ยงเด็ก แม่ซออู)
‎งานครัวที่เนิร์สเซอรี่ก็ไม่ใช่ง่ายๆ
‎ยังอยากจะมาเป็น ‎พี่เลี้ยงซออูอีกเหรอคะ
‎ค่ะ
‎งานที่ครัวเลิกก่อน ‎งานพี่เลี้ยงเด็กอยู่แล้ว
‎รอสักพัก ‎ก็ทำงานพี่เลี้ยงต่อได้เลยค่ะ
‎ฉันไม่รู้เรื่องอื่นหรอกนะคะ ‎แต่แทนที่จะไปจ้างคนอื่นที่ไม่รู้จัก
‎จ้างฉันน่าจะดีกว่า
‎ฉันจะรู้ได้ยังไงคะ
‎เราก็ไม่ได้รู้จักกันดี
‎นั่นสินะคะ
‎จริงด้วยค่ะ
‎คุณทำอะไรผิด ‎โดยที่ฉันไม่รู้หรือเปล่าคะ
‎อะไรนะคะ
‎ที่ร้านเหล้าเมื่อวานก็เหมือนกัน
‎คุณเอาแต่หลบตาฉัน
‎เหมือนคนที่รู้สึกผิดเอามากๆ
‎ฉันทำอย่างนั้นเหรอคะ
‎ฉันไม่รู้ตัวเลย
‎ขอโทษนะคะ
‎คือว่า...
‎เรื่องหน้าผากคุณ
‎ฉันเอาหัวโขกคุณนี่คะ
‎พอดีฉันจำได้แล้ว
‎แค่นี้เอง ไม่เป็นไรค่ะ
‎ตอนโขกก็เสียงดังอยู่ ‎แต่พอดีว่าฉันหัวแข็ง
‎ถ้าไม่แรงจริงไม่ระคายผิวฉันหรอกค่ะ
‎แต่คุณน่าจะหนักกว่าฉันนะ ‎มีแผลตั้งสองที่
‎เจ็บน่าดูเลย
‎ซออู
‎ชอบคุณน้าห้องครัวเมื่อกี้ไหม
‎อือ ชอบคุณน้าคนสวย
‎ทีกับแม่ไม่เคยเห็นยิ้มแบบนี้เลย
‎แม่เสียใจนะเนี่ย
‎แต่หนูชอบแม่มากกว่า
‎เป่าผมในห้องน้ำอีกแล้วนะคะ
‎ถ้าเป่าข้างนอก ‎ผมก็ร่วงเต็มพื้นไปหมดน่ะสิ
‎โธ่ บอกว่าไม่ต้องทำน้ำผักแล้วไง ‎วุ่นวายเปล่าๆ
‎ซออูตื่นแล้วเหรอลูก ‎ไปล้างหน้ากันดีไหม
‎ไม่ต้องหรอก ‎ทำต่อไปเถอะ ฉันพาลูกไปเอง
‎มาลูก ไปล้างหน้ากันนะ
‎พี่คะ
‎ฉันมีเรื่องจะปรึกษาค่ะ
‎ทำไม มีเรื่องอะไรเหรอ
‎ฉันเห็นว่าซออูไม่เหมือนเด็กคนอื่น
‎ฉันเลยพาลูกไปตรวจมาค่ะ
‎(รายงานการประเมินทางจิตวิทยา)
‎(พัฒนาการต่ำกว่าเกณฑ์)
‎ฉันว่าต้องมีปัญหาอะไรแน่เลย
‎ไม่เป็นไรหรอก มินจอง ‎ปกติศูนย์พวกนี้ชอบเว่อร์แบบนี้แหละ
‎ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง
‎เด็กแต่ละคนต่างกันอยู่แล้ว ‎พัฒนาเร็วช้าไม่เท่ากัน
‎ไม่ต้องห่วงนะ
‎ค่ะ ก็ได้ค่ะ
‎(พัฒนาการต่ำกว่าเกณฑ์)
‎แล้วก็อีกหน่อยฉันน่าจะยุ่งขึ้น
‎เลยว่าจะหาพี่เลี้ยงให้ซออูน่ะค่ะ
‎มีพี่เลี้ยงมาช่วยก็สะดวกดีเหมือนกัน
‎คุณน้าห้องครัวคนใหม่ ‎ที่เนิร์สเซอรี่ซออูน่ะค่ะ
‎คนนั้นดูเป็นยังไงคะ
‎- ใครนะ ‎- คุณน้าห้องครัว คนที่สาวๆหน่อย
‎เธอบอกว่าอยากทำน่ะค่ะ
‎จริงเหรอ
‎แล้วตกลงไปหรือยัง
‎ฉันบอกว่าขอคิดดูก่อนค่ะ
‎คิดว่ายังไงคะ
‎ก็...
‎เธอคิดว่าไงล่ะ
‎- ฉันว่าจะคิดดูก่อน ‎- ได้
‎เอาที่เห็นว่าดีเลย
‎ผีพวกนี้ทำฉันไม่ได้หลับไม่ได้นอน ‎แถมต้องตื่นแต่เช้าอีก
‎ไหนว่าเหลือเวลาไม่มากแล้วไง ‎จะนอนให้เสียเวลาไปทำไม
‎มัวแต่เสียเวลาคิด คิวก็ยาวกันพอดี
‎เราเลยชิงมาขอให้ช่วยก่อนใครซะเลย
‎ทำอะไรกัน แอบกันทำไม
‎- ก็... ‎- กำลังจะออกไปพอดีเลย
‎พอเธอกลับไป...
‎ที่เก็บอัฐิเงียบเป็นป่าช้าเลยรู้ไหม
‎จะให้ขอแค่อย่างเดียวได้ยังไง
‎ยิ่งไปบอกให้ผี ‎ที่เป็นโรคตัดสินใจไม่ได้...
‎ขอให้ช่วยได้แค่เรื่องเดียวด้วยแล้ว
‎ยิ่งไม่ต่างอะไรกับทรมานพวกนั้นเลย
‎มาแล้ว
‎อะไร ไม่ได้ว่างงานหรอกเหรอ
‎ลูกชายฉันเป็นนักบินเชียวนะ
‎ดูชุดนั่นสิ เท่ระเบิดเลยใช่ไหม
‎ไปกันเถอะ
‎ยินดีต้อนรับจ้ะ
‎เลี้ยงหมูในห้องเหรอ
‎ฉันไม่ทำล่ะ ไม่ไหว
‎- นี่ๆ เดี๋ยวก่อน ‎- ไหนบอกว่าจะช่วย
‎มาขอให้ช่วยก็ควรมีจิตสำนึกบ้างสิ
‎จะให้ฉันมาเก็บกวาด ‎ห้องที่เละกว่าคอกหมูเนี่ยนะ
‎รับปากว่าจะช่วย ‎ไม่ได้จะมาเป็นกรรมกรสักหน่อย
‎สมงสมองไปหมดแล้วมั้ง
‎เธอพูดเกินไปแล้วนะ
‎- อะไร เป็นอะไรอีก ‎- ก็เธอ...
‎มาว่าบ้านลูกคนอื่น ‎เป็นคอกหมูได้ยังไง
‎แล้วจู่ๆ จะร้องไห้ทำไม
‎- คอกหมูอะไร ‎- ลูกฉันไม่ใช่หมูนะ
‎เรียกลูกเราว่าหมูได้ยังไง ไม่อยากจะเชื่อ
‎ฉันบอกว่าลูกเธอเหมือนหมูที่ไหน ‎ก็แค่เปรียบเทียบ
‎- ดูพูดเข้า ‎- กล้าพูดได้ยังไง
‎เปรียบเทียบแบบนั้นได้ยังไง
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีค่ะ
‎ซออูมาแล้วเหรอจ๊ะ ส่งมาเลยค่ะ
‎ถอดรองเท้าก่อนนะ
‎ซออู ทักทายคุณน้าห้องครัวด้วยสิจ๊ะ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีค่ะ
‎พูดเก่งนะเรา
‎คือว่า...
‎คุณน้าที่สาวๆ ยังไม่มาเหรอคะ
‎วันนี้ลาครึ่งวันน่ะค่ะ
‎มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ
‎เปล่าค่ะ ขอตัวนะคะ ‎ซออู ไว้เจอกันนะลูก
‎เดินทางดีๆ นะคะ
‎พ่อ
‎(คิมพันซอก)
‎หนูกับแม่มาเยี่ยม
‎สบายดีใช่ไหม
‎วันนี้พี่ไปทำงาน ‎บอกว่าวันหยุดจะมาหา
‎มาทำไมอีก น่าจะไปทำงานทำการกัน
‎แล้วนี่หอบอะไรมาเยอะแยะเนี่ย
‎จริงๆ เลยนะ
‎ดีใจขนาดนั้นเชียว
‎คนจนนี่ทำอะไรก็ดูจนไปหมด
‎ท่านประธานตื่นแล้วเหรอครับ
‎อะไรกัน ซื้อผลไม้นั่นมาอีกแล้วเหรอ
‎ของถูกๆ แห้งๆ ไม่มีน้ำแบบนั้น
‎หมาบ้านฉันยังไม่กินเลย
‎ครับ ยังไงซะมันก็เป็น ‎ความเอาใจใส่ของลูกนะครับ
‎โธ่เอ๊ย
‎แล้วนั่นอะไร
‎อัฐิแกอยู่ติดกับฉันนะ ‎ฉันดูต่ำต้อยหมด
‎ไอ้กระดาษตรงซอกนั้นน่ะ
‎เอาใบหมื่นวอนออกไปซะ
‎เอามาวางให้ดูซอมซ่อทำไม
‎ทำไม ตอนพ่อตัวเองมีชีวิตอยู่ ‎หาเงินไม่ค่อยได้
‎พอตายแล้วเลยอยากให้ ‎หาเงินได้เยอะๆ เหรอ
‎ช่างเป็นลูกกตัญญูจริงๆ เลย
‎ตอนมีชีวิตอยู่ก็ไม่ได้รวยอะไร
‎พอตายก็คงอยากให้ได้ใช้ล่ะมั้งครับ
‎แกฆ่าคนบริสุทธิ์ตาย
‎แล้วจะใช้เงินหลังความตายตามสบายเหรอ
‎เปล่าครับ ไม่ใช่แบบนั้นครับ ‎ขอโทษครับท่าน
‎โธ่เอ๊ย อีตาประธานนั่นเอาอีกแล้ว
‎ตายพร้อมกันแบบนี้
‎ชะตาต้องกันยิ่งกว่าคู่ผัวตัวเมียอีก
‎แต่ข่มอยู่ได้ทุกวี่ทุกวัน
‎ตายแล้วก็ยังคิดว่าเขา ‎เป็นคนขับรถของตัวเองอยู่ล่ะมั้ง
‎แล้วเขาก็ตายในรถที่ลุงคนนั้นขับด้วย
‎(โล่เกียรติคุณ)
‎ก็พอเข้าใจที่ท่านประธานเป็นแบบนั้น
‎(แพคซัมดง)
‎- ค่ะ ไว้มาอีกนะคะ ‎- ค่ะ
‎- ระวังน้ำด้วยนะคะ ‎- ค่ะ
‎หน็อย ไอ้ผีเด็กโข่งนี่ ‎ไม่เห็นอะไรเลยหรือไง
‎ก็ไม่เห็นอะไรเลยนี่
‎แบบจะให้มองเห็นอนาคตงี้เหรอ
‎ไม่ใช่ ถ้ามองข้างหลัง ‎ก็จะเห็นเป็นสีๆ ไง เหมือนออร่า
‎ถ้าเห็นแสงสีม่วงแสดงว่า ‎เป็นโรคซึมเศร้าไม่ก็จน
‎ถ้าเป็นสีเลือด ‎ร้อยทั้งร้อยคือผัวนอกใจ
‎แกควรจะมองออกทันทีเลยสิ
‎วันนี้ดันพาผีอ่อนหัดมาซะได้ ‎ไม่ได้การไม่ได้งานเลยเนี่ย
‎นี่มันอะไร ได้มาแค่นี้เอง ดูสิ
‎โธ่เอ๊ย
‎อย่าแตะต้องเชียวนะ
‎งานการก็ไม่ได้เรื่อง ‎ยังจะกล้ากินอีก
‎คายออกมาเลย คายออกมา
‎อะไรนะครับ
‎ยินดีต้อนรับค่ะ
‎- คราวนี้ดูให้ดีๆ ล่ะ ‎- ก็บอกว่าไม่เห็นอะไรเลยไง
‎คุณหมอนี่นา
‎คราวหน้าตอนมาพบหมอ ‎อย่าลืมสวมนาฬิกามาด้วยนะครับ
‎ใช่ครับ แม่นแล้ว
‎รู้ได้ไงว่าผมใส่เสื้อกาวน์
‎ที่สโมสรบอกให้ไปรักษา ‎โรคซึมเศร้าเลยลองไปดู
‎เขาเป็นหมอที่รักษาผมน่ะ
‎คุณใส่เสื้อกาวน์สีขาว ‎คุณเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านจิตใจนี่
‎โรคซึมเศร้า หรือว่าเป็นจิตแพทย์
‎ใช่ ใช่เลยครับ
‎แม่นมากเลยครับ
‎แม่หมอแม่นสุดๆ เลย
‎แม่หมอ
‎เพื่อนผมน่ะครับ
‎จ่ายค่าครูมาก่อน
‎มีมารยาทกับท่านที่อยู่ตรงนี้หน่อยสิ
‎ใครครับ
‎- มีใครอยู่เหรอครับ ‎- หมอครับ ผมเอง
‎มีแค่ฉันที่มองเห็น
‎อย่าพยายามเห็นเลย เดี๋ยวหลอน
‎หลอนเหรอ
‎เอามาอีกๆ
‎แล้วมาที่นี่อยากรู้เรื่องอะไรล่ะ
‎เพื่อนผมที่ตายไปแล้ว ‎กลับมามีชีวิตครับ
‎- อะไรนะ ‎- ตายไปเมื่อห้าปีก่อน
‎แล้วก็เอากระดูกมาเก็บไว้ ‎ในที่เก็บอัฐินี้ แต่กลับฟื้นขึ้นมา
‎มันเป็นไปได้เหรอครับ
‎ชายูรี เขาพูดถึงเธอชัดๆ
‎ก็เป็นไปได้อยู่นะ
‎เรื่องแบบนี้มีถมไป
‎เป็นไปได้เหรอครับ ถมไปเหรอ
‎คนตายแล้วฟื้นเนี่ยนะมีอยู่ถมไป
‎แน่นอน ใครๆ ก็มีเพื่อน ‎ที่ตายแล้วฟื้นกันทั้งนั้น
‎- นายก็ยังมีเลย ‎- เอ๊ะ
‎- ครับ ‎- ฉันก็มีเพื่อนแบบนั้น
‎- ใครๆ ก็มีกัน ‎- ก็จริง...
‎แต่ว่า...
‎อย่าเอาเรื่องแบบนี้...
‎ไปถามที่ตำหนักไหนอีกล่ะ
‎มันเหมือนคนบ้า
‎ไม่ดีกว่า เดี๋ยวเหมือนคนบ้า
‎ชายูรี ฉันได้ตายก่อนวัยอันควร ‎เพราะยัยตัวแสบนี่แหงๆ
‎ว่าแต่หมอนั่นเป็นหมอจริงเหรอ ‎ดูไม่ค่อยเต็มนะ
‎โธ่เอ๊ย
‎แล้วไอ้บงบินอะไรนั่น ‎หายไปไหนแล้วล่ะ
‎นี่มันอะไรกัน
‎ป้าแม่บ้านน่ะสิ ‎อยู่ได้ไม่เกินอาทิตย์ก็เผ่นกันหมด
‎- ช่างไม่มีความอดทนเอาซะเลย ‎- หนึ่งอาทิตย์เลยเหรอ
‎เป็นฉันนะ เลิกตั้งแต่วันแรกแล้ว
‎อันนี้ดูนานมากแล้วนะ ‎แต่เหมือนยังไม่เน่า
‎- ไม่มีแมลงด้วย ‎- แหงล่ะสิ
‎- ลืมไปแล้วเหรอว่านี่ใคร ‎- นั่นสิ
‎สุดยอดกันจริงๆ
‎ปล่อยให้หนอนมันขึ้นบ้าง ‎เขาจะได้เก็บกวาดเอง
‎ไม่ได้ ลูกฉันเป็นภูมิแพ้ผิวหนัง ‎ถ้ามีแมลงล่ะแย่เลย
‎อย่างน้อยทำได้แค่นี้ก็ยังดี
‎ฉันไม่หวังถึง 49 วันเหมือนเธอหรอก
‎ขอแค่วันเดียว
‎ได้เป็นคนแค่วันเดียว ‎ฉันก็ไม่ขออะไรอีกแล้ว
‎ตอนลูกฉันโตขึ้นมา ‎ฉันไม่เคยได้ทำอะไรให้ลูกเลย
‎ถ้าได้ทำอาหารให้กินสักมื้อ ‎จะดีแค่ไหนนะ
‎พิลซึงของเรา...
‎ไม่เคยได้รู้รสข้าวที่บ้าน ‎เหมือนคนอื่นเขาด้วยซ้ำ
‎ไม่เคยได้กินมาตั้ง 20 กว่าปี ‎จะไปรู้ได้ยังไงกัน
‎สำหรับคนอื่น ‎มันคงเหมือนอากาศที่ใครๆ ก็มี
‎แต่มีแค่ลูกชายฉันที่ไม่มี
‎(ปี 1999)
‎จริงๆ นะ คุณครูชมแต่ลูกใหญ่เลยล่ะ
‎เก่งๆ ลูกพ่อเก่ง พ่อภูมิใจมาก
‎- จริงด้วย พ่อ ‎- ว่าไง
‎แม่สวยที่สุดในบรรดาผู้ปกครองเลยนะ
‎ให้ตาย ของมันแน่อยู่แล้ว
‎แม่แกเนี่ยนะ ‎พอรู้ว่าจะได้ไปประชุมผู้ปกครอง
‎เปลี่ยนชุดนั้นชุดนี้เป็นสิบรอบ
‎ไม่สิ เปลี่ยนเป็นพันชุดเลยแหละ
‎พิลซึงน่าจะเลิกเรียนแล้ว ‎รีบไปเถอะค่ะ
‎จริงๆ เลยนะ
‎วันนี้แม่แกก็น่ารักดีนะ
‎นั่นพิลซึงนี่นา
‎ฉันบอกให้รอก็รอจริงๆ ‎ดูสิ ไม่ขยับไปไหนเลย
‎เป็นเด็กดีจริงๆ
‎(เลี้ยวซ้าย สัญญาณไฟข้ามถนน)
‎ไปกัน
‎แม่
‎ไป
‎ลูกแม่
‎ไปสิ
‎มองแบบนั้นหมายความว่ายังไง
‎ไม่ต้องเลย ‎เธอกับฉันก็ไม่ต่างกันหรอก
‎นั่นสิ มีผีที่ไหนไม่น่าสงสารบ้างล่ะ
‎ยังไงก็เถอะ
‎ที่เธอสัมผัสลูกได้
‎ฉันอิจฉาจริงๆ นะ
‎นอกนั้นก็ไม่อิจฉาอะไรแล้ว
‎ฉันน่ะ
‎ถ้าให้เลือกระหว่างกลับมา ‎เป็นคน 49 วันแล้วต้องขึ้นไป
‎หรือได้อยู่ดูลูกไปตลอด ‎ฉันขอเลือกอย่างหลังดีกว่า
‎ฉันอยากเห็นลูกแต่งงาน ได้เป็นพ่อคน
‎คอยดูเขาอยู่ข้างๆ ไปชั่วชีวิต
‎เลิกคุยกันได้แล้ว ‎จะไม่ทำความสะอาดหรือไง
‎นี่ หมอโช
‎- หือ ‎- เดี๋ยวก็ติดคอหรอก
‎วันนี้เป็นอะไรไปอีก
‎วันนี้ทางนี้ก็ดูไม่ปกตินะคะ
‎นี่ ทุกคน
‎ทุกคน มีคนใกล้ตัว...
‎ตายแล้วฟื้นกลับมาบ้างไหม
‎- เอ๋ ‎- คะ
‎พระเยซูเหรอ
‎แกพูดบ้าอะไรตรงนี้
‎เปล่าๆ ก็มีคนบอกว่ากรณีนี้มีถมไปน่ะ
‎เขาบอกว่าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นปกติ
‎ใครบอก
‎พอได้แล้ว ไอ้บ้า
‎ตำหนักร่างทรง
‎ร่างทรงที่ทำนายแม่นมากๆ
‎ช่วงนี้เหมือนน้าฉันพลังอ่อนลง ‎ก็เลยลองไปตำหนักอื่นดู
‎แต่ตำหนักนั้น...
‎เล่นเอาฉันฉี่แทบแตก
‎แม่นมาก ลองไปดูไหม
‎- พ่อฉันเป็นบาทหลวงนะ ‎- นั่นสิ
‎พวกเธอล่ะ ลองไปดูไหม
‎- ขอตัวก่อนนะคะ ‎- ไปด้วยค่ะ
‎ไปนะ
‎ไปก่อนเลย
‎คนพวกนี้ไม่รู้อะไรเอาซะเลย ให้ตาย
‎รายนี้มีของจริงๆ นะ แกลองไปดูไหม
‎ยูรีบอกว่าจะมาเป็นพี่เลี้ยงซออู
‎อ๋อเหรอ
‎จริงเหรอ
‎จริงเหรอวะ จะ...
‎พี่เลี้ยงเนี่ยนะ
‎นี่ พี่เลี้ยงเด็กน่ะ ‎ก็ต้องช่วยดูแลเด็ก...
‎จนกว่าแกหรือคุณมินจองจะกลับบ้าน
‎เธอบอกว่าจะทำเหรอ ‎ในบ้านที่แกกับคุณมินจองอยู่เนี่ยนะ
‎เออ
‎ยูรีน่ะ เธอควรจะ...
‎ให้แกบอกความจริงคุณมินจองไปสิ
‎นี่พอไม่บอกก็วุ่นวายไปหมด ‎เล่นเอาคนอื่นหัวใจจะวาย...
‎เรื่องอื่นไม่รู้ ‎แต่เรื่องนี้ยังไงก็ไม่ได้
‎แน่นอนอยู่แล้ว
‎ยูรีเองก็คงคิดถึงซออูเหมือนกัน ‎คิดถึงมากแน่ๆ
‎งั้นก็ดูให้เต็มอิ่ม ‎ที่เนิร์สเซอรี่ก็ได้นี่
‎แล้วทำไม จำเป็นอะไร
‎ผีเจ้าที่เหรอ
‎บ้านนั้นมีผีเจ้าที่ด้วยเหรอ
‎ใช่
‎ตอนเป็นผีฉันก็เคยไล่อยู่สองสามครั้ง
‎แต่เหมือนจะยังอยู่ในบ้าน
‎เลยจะไปเป็นพี่เลี้ยงเด็กในบ้านนั้น ‎เพราะผีเจ้าที่เหรอ
‎ฉันไล่ผีที่เนิร์สเซอรี่ไปหมดแล้ว
‎แต่ที่บ้านฉันเข้าไปไม่ได้นี่ ‎มีแต่วิธีนี้เท่านั้น
‎จริงด้วย ลูกเธอใช้เวลา ‎อยู่ที่บ้านมากกว่านี่นา
‎ถ้าบ้านมีผีอยู่ ไม่เห็นได้ก็ดีกว่า ‎ยังไงไล่ไปก็ไม่เสียเปล่าแน่
‎เดี๋ยวนะ ฉันขอพูดในฐานะที่เป็น ‎ลูกผู้ชายเหมือนกัน
‎ฉันลองคิดโดยสมมติว่า ‎ตัวเองเป็นเขาดูแล้ว
‎ทำแบบนี้มันล้ำเส้นมากเลยนะ ‎จากมุมสามีเธอน่ะ
‎คิดดูสิ ตอนนี้เขามีเมียอยู่แล้ว
‎จู่ๆ เมียเก่าดันกลับมา ‎แล้วยังจะพยายามเข้าไปในบ้านอีก
‎ถ้าเป็นฉันนะ เป็นบ้าไปแล้ว
‎รู้แล้วน่า ฉันก็คิดหนักเหมือนกัน
‎แล้วจะให้ทำยังไง ‎คนที่ปกป้องซออูได้มีแค่ฉันเท่านั้น
‎พูดอะไรไม่เข้าท่า
‎ช่างเถอะ มันใช่เวลา ‎ที่เธอจะมาคิดถึงคนอื่นเหรอ
‎- ลูกจะกลายเป็นคนเห็นผีอยู่แล้ว ‎- ใช่
‎ก็จริงนะ มีเหตุผล
‎เอ๊ะ
‎ฮัลโหล
‎วันนี้หยุดแต่ดูตารางบินผิด ‎เลยออกไปทำงานมา
‎อือ
‎เดี๋ยวโทรกลับนะ
‎ทำไมบ้านเป็นแบบนี้
‎ทำไมสะอาดจัง
‎ให้ตายสิ ผีพวกนี้นี่จริงๆ เลย
‎อย่าให้ฉันออกไปได้นะ
‎ลุง พวกผมมาแล้วนะครับ พาแม่มาด้วย
‎สบายดีใช่ไหมครับ
‎สบายดี
‎พี่ก็มาด้วยเหรอเนี่ย
‎ร่างกายก็ไม่แข็งแรง ถ่อมาถึงนี่ทำไม
‎ว้าว
‎ดูสิ ซนจริงๆ เลย
‎อย่ากระโดดสิลูก
‎ไม่เป็นไรๆ
‎ตายแล้ว จินกยองก็โตเป็นสาวแล้วแฮะ
‎ให้มันน้อยๆ หน่อย
‎เช่าที่เก็บอัฐิไว้ทั้งตึกหรือไง
‎ขอโทษครับ ท่านประธาน ‎พอดีพี่สาวผมมาเยี่ยมครับ
‎ก็แค่ญาติมาเยี่ยมไหม
‎ทำไมผีที่เช่าช่องถูกที่สุด ‎ถึงได้มีคนมาหาเยอะขนาดนี้
‎แบบนี้ต้องจำกัดจำนวนคนเยี่ยม ‎ตามจำนวนเงินที่จ่ายด้วยแล้วล่ะ
‎ใช่ไม่ใช่ พูดถูกใช่ไหม
‎พูดบ้าอะไรของเขาอยู่ได้
‎อะไรนะ
‎เมื่อกี้ยายเขาว่าไง
‎อะไรนะ ยายเหรอ
‎นี่แกเรียกฉันว่ายายเหรอ ตาแก่นี่
‎คนไม่มีเงินนี่ ‎หัวร้อนกันง่ายแบบนี้เองสินะ
‎แก่แบบนี้ไม่ใช่ยาย ‎แล้วจะให้เรียกว่าอะไร
‎อะไรนะ
‎เฮ้ย
‎เมื่อกี้แกเรียกน้องฉันว่ายังไงนะ
‎แล้วยัยเฒ่านี่มาสอดอะไรด้วยมิทราบ
‎ยัยเฒ่าเหรอ
‎ดูสิๆ
‎ไม่รู้ว่าปากไอ้เด็กเมื่อวานซืนนี่ ‎มันยัดอะไรเข้าไป
‎ถึงคายแต่ละคำออกมาได้สถุลขนาดนี้
‎ให้พี่สาวคนนี้ควักลูกตาออกมา ‎กลิ้งเล่นดีไหม
‎หรือจะให้ควักไส้ออกมา ‎กระโดดเชือกดี
‎เลือดที่หัวยังไม่ทันแห้ง ‎เอาแต่ร้องอุแว้ๆ
‎นี่ๆ
‎คนอย่างฉันอาบน้ำร้อนมาก่อนแก ‎เป็นสิบล้านครั้งแล้ว รู้ไว้ด้วย
‎ไอ้ขี้หมาเอ๊ย
‎นี่ รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร รู้ไหม
‎ก็ผีน่ะสิ
‎ประธานเอ็มไอตายแล้ว ‎ยังจะเป็นประธานเอ็มไออยู่เหรอ
‎แล้วมีปัญญาใช้เงิน ‎ที่ตัวเองหามาได้สักแดงไหมล่ะ
‎ชีวิตมันก็เหมือนกันหมดแหละ
‎อะไรนะ ฉันเป็นคนกอบกู้เศรษฐกิจ ‎ของประเทศเกาหลีเชียวนะ
‎ทั้งโลกยอมรับในตัวฉันกันหมด
‎เทียบกับชีวิตของคนที่ตาย ‎แล้วทิ้งหนี้ไว้ให้ลูกแบบไอ้นี่แล้ว
‎ว่าไงนะ เหมือนกันงั้นเหรอ
‎แน่นอนครับ ท่านประธาน ‎ผมไม่อาจเทียบท่านได้อยู่แล้วครับ
‎ใจเย็นๆ นะครับท่าน
‎ตาแก่นี่ กล้าดียังไงมาตัดสิน ‎ชีวิตคนอื่นเขา
‎พูดตรงๆ เลยนะ...
‎ใครจะรับประกันได้ว่าพระเจ้าเซจง ‎ใช้ชีวิตคุ้มค่ากว่าคุณคิมล่ะ
‎ใครจะตัดสินได้ว่าก่อนตาย ‎คุณคิมทิ้งอะไรไว้น้อยกว่ามานซูร์
‎ชีวิตของเขาแค่เขาพอใจก็พอแล้ว
‎จะคนทั้งโลกหรืออะไรก็ช่าง
‎มีคนยอมรับนับถือ ‎แล้วมันเอามาทำอะไรได้ไหม
‎คุณคิม อกผายไหล่ผึ่งเข้าไว้
‎รู้ไหมว่าฉันทิ้งอะไร ‎ไว้ให้กับโลกนี้บ้าง
‎ทรัพย์สินฉันมีเท่าไรนะ
‎เอ่อ ล้านล้าน
‎ใช่แล้ว ล้านล้าน ตั้งหลายล้านล้าน
‎อย่างนั้นเหรอเจ้าคะ ท่านประธาน ‎ดิฉันไม่รู้มาก่อนเลยเจ้าค่ะ
‎ถ้าอย่างนั้นก็เชิญกระโดด ‎กลับเข้าไปในโกศ...
‎อันแสนใหญ่โตเถิดเจ้าค่ะ
‎มีเงินล้านล้านแล้วเอาไปทำอะไรได้
‎อะไรกัน เถียงกันอยู่ดีๆ จะไปไหน
‎กลับมานะ กลับมาเลย
‎- ท่านประธาน ใจเย็นๆ นะครับ ‎- มานี่
‎- ใจเย็นๆ นะครับท่าน ‎- กลับมานะ
‎- ใจเย็นๆ สิครับท่าน ‎- กลับมาเลย
‎(ใบทวงหนี้ ค้างค่าดูแล ‎ติดต่อครอบครัวไม่ได้)
‎เลขหมายที่ท่านเรียก ‎ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
‎คุณน้าคะ ติดต่อได้ไหมคะ
‎ไม่รับสายเลย
‎เข้ามาทำงานได้ไม่กี่วัน ‎ก็โดดงานซะแล้ว
‎(ป้าใหญ่)
‎อร่อยใช่ไหมลูก หือ
‎ซุปเข้มข้นสุดๆ ไปเลย
‎เล่นกินอร่อยแบบนี้
‎แม่ก็รู้สึกผิดแย่เลยสิ
‎อะไรน่ะ อยู่ดีๆ เป็นอะไรของคุณอีก
‎ถึงจะดูเป็นเด็กร่าเริง ‎แต่จริงๆ แล้วลูกเกลียดเราแค่ไหนนะ
‎ที่ต้องเติบโตมาบนโลกอันแสนโหดร้าย ‎ด้วยตัวคนเดียว
‎ลูกฉันน่าสงสารจริงๆ เลย
‎ดูไอ้บ้านี่สิ ดูมันกิน
‎ยัยเด็กคนนี้ เรียกน้องว่า ‎ไอ้บ้านี่ได้ยังไง
‎อิ่มจังเลย อร่อยมาก
‎หายใจไม่ออกเลย
‎นี่ลูก กินแล้วเก็บด้วยสิ
‎กินแล้วก็เก็บสิลูก จะไปไหน
‎- จะไปไหนน่ะ ‎- นี่ๆ
‎- จะไปไหนน่ะ ‎- นี่ๆ ไม่ได้นะ
‎- อย่าเข้าไปในนั้น ‎- เข้าไปไม่ได้นะ
‎ไปไหนน่ะ แกถอดเสื้ออยู่นะ
‎อะไร ถอดเสื้อทำไม
‎อาบน้ำดีกว่า
‎มันกำลังจะอาบน้ำ ‎พอมันลงอ่างแล้วออกมาเลยนะ
‎ลูก พ่อรู้ว่าแกหล่อเหมือนพ่อ ‎เลยชอบส่องกระจก
‎แต่แกก็น่าจะรีบไปอาบน้ำซะนะ
‎- ลูกทำให้เธอลำบากนะ ‎- ลูกจะไปแล้วนี่ไง
‎ไปแล้วๆ
‎ยูรี ออกมาเลย ออกมาๆ
‎ตอนนี้แหละๆ ตอนนี้เลย
‎รีบออกไปตอนนี้เลย เร็วๆ
‎กลับเข้าไป
‎- กลับเข้าไปเหรอ ‎- กลับเข้าไป เร็วๆ เลย
‎- กลับเข้าไปเร็วเข้า ‎- โธ่เอ๊ย
‎จริงๆ เลย
‎ทำไม ออกมาทำไมอีก
‎โธ่เอ๊ย หัวใจผีจะวายตาย
‎ทำไมตัวที่ยังไม่ซักอยู่นี่
‎จะทำไมอีกล่ะ ก็แกเอามาวางเอง
‎สกปรกชะมัดเลย
‎โอเค ตัวนี้ซักแล้ว
‎ทำไมอีก รีบไปอาบน้ำได้แล้ว
‎แม่ พ่อ
‎- ทำไมๆ ‎- ทำไมอีก
‎อันนี้ ดูอันนี้ๆ
‎ลูก ไม่นะลูก วางลง อย่านะ
‎ซวยแล้ว
‎ลูก มันอันตรายนะ วางลงเถอะ
‎จะทำอะไรของลูกเนี่ย
‎ทำไม อะไรน่ะ เกิดอะไรขึ้น
‎- อย่านะ ‎- ไม่นะ
‎จับประตูไว้ จับไว้
‎- ให้ตายสิ ‎- จับไว้
‎- จับไว้นะ ‎- จับเลย
‎อะไรของป้าเนี่ย
‎ไม่เป็นไรหรอก มินจอง ‎ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง
‎ไม่น่ากังวลอะไรนี่ ไม่ต้องห่วงนะ
‎แล้วฉันผิดอะไร
‎ถ้าเก่งนักคุณก็มาเลี้ยงลูกเองสิ
‎แค่นี้นะ
‎สามีฉันก็เหมือนกันค่ะ
‎เก่งนักก็มาเลี้ยงเองเลยสิ
‎ก็เข้าใจนะว่าเสียใจ ‎แต่เลือกคำพูดอื่นไม่เป็นกันเหรอ
‎แค่พูดว่าไม่เป็นไรมันจะตายหรือไง
‎อือ
‎ฉันก็เสียใจเหมือนกันนะ
‎ใช่ไหมคะ
‎อะไรนะคะ
‎อ๋อ ค่ะ
‎ลาเลี้ยงลูกทำไมคะ
‎ก็ไม่มีอะไรหรอก
‎แค่ภรรยาฉันดูเหนื่อยๆ ‎ฉันเลยว่าจะช่วยเลี้ยงลูก
‎คนเป็นพ่อดูแลเองก็ดีกว่า ‎จ้างพี่เลี้ยงไม่ใช่เหรอ
‎ไม่เคยเห็นใครลาเลี้ยงลูก ‎ตอนติดทัณฑ์บนอยู่เลยค่ะ
‎ไม่ต่างกับลาออกเลยนะคะ
‎ลาออกเหรอ นั่นสินะ ‎มันก็ไม่มีวิธีอื่นแล้วนี่เนอะ
‎- ค่ะ ‎- ค่ะ
‎ทำไม
‎แกจะเป็นพี่เลี้ยงเด็กเองเหรอ
‎แกนี่มันคิดตื้นๆ จังเลยนะ
‎เลิกงานกันเถอะครับ
‎ถ้ามาทำความสะอาดบ้านจริง ‎ทำเสร็จแล้วก็น่าจะกลับไปสิ
‎แล้วเข้าไปซ่อนในนั้นทำไมครับป้า
‎ฉันไม่ใช่ป้านะ
‎คะ
‎งั้นก็คุณน้า
‎ว่าแต่พรหมลิขิตคนเรานี่ ‎ช่างน่าทึ่งจริงๆ
‎ทำไมถึงได้มาเป็นแม่บ้าน ‎บ้านผมพอดีเลยนะ
‎เรื่องเลือดกำเดาก็เหมือนตอนนั้นเลย
‎ก็เพราะใครกันล่ะ
‎อุตส่าห์ทำข้าวให้กิน ‎ดันโดนตีหัวซะงั้น
‎บอกว่าเป็นแม่บ้านแต่แรก ‎ก็สิ้นเรื่องแล้ว
‎จะแอบไปให้เมื่อยทำไมก็ไม่รู้
‎ใครจะไปคิดว่าน้องแกจะเชื่อ ‎เรื่องเธอเป็นแม่บ้านจริงๆ ล่ะ
‎- ก็เราไม่รู้ ‎- ก็เราไม่รู้
‎ใช่ ก็เราไม่รู้
‎ยูรี ขอโทษนะ เจ็บใช่ไหม
‎ขอโทษนะ
‎ทำไมครับ มองอะไร ‎มีอะไรอยู่เหรอครับ เอาอีกแล้วเหรอ
‎ยังไงก็เถอะ วันนี้ฉันเสร็จงานแล้ว ‎ไปก่อนนะคะ
‎- เดี๋ยวก่อน ‎- นี่ ยูรี
‎รู้จักเก็บกวาดซะบ้างนะ สกปรกจริงๆ
‎- เดี๋ยว คุณ ‎- ทำไม อะไรอีก
‎จะว่ายังไงดี
‎จะมาอีกไหมครับ
‎จะได้บอกให้ลุงข้างล่าง ‎ใส่ซองให้เยอะๆ
‎อาหารคงถูกปากล่ะสิ
‎แต่ไม่ใช่ฝีมือฉันนะ
‎น้ำผึ้งๆ
‎- น้ำผึ้งเหรอ ‎- ใช่ น้ำผึ้ง
‎ใส่อีกๆ
‎พิลซึงชอบสลัดใส่น้ำผึ้งเยอะๆ มากเลย
‎หั่นอีกๆ อีกสิ อีกๆ
‎เล็กกว่านี้อีก ‎ลูกฉันไม่ชอบหอมหัวใหญ่
‎เบาๆ เอาให้ทั่ว
‎ทำแรงแบบนั้นไม่ได้นะ
‎ตอนนี้แหละ พลิกเลย
‎เร็วสิ
‎ลูกแม่
‎งั้นซื้อมาเหรอครับ
‎แถวนี้มีร้านขายแป้งข้าวทอดด้วยเหรอ
‎ผมเคยหาแต่ก็ไม่เห็นมีนะ
‎ช่างเถอะ ฉันไม่มีอะไรจะพูดแล้ว
‎ชอบก็ดีแล้วล่ะ
‎นี่คุณ
‎ก็ไม่ได้อร่อยขนาดนั้นซะหน่อย
‎เฮ้อ จริงๆ เลย
‎เลิกตามมาเลยนะ
‎ก่อนที่ฉันจะบอกเขาว่า...
‎ข้าวที่เขากิน แม่เขาเป็นคนทำ
‎ไม่ได้นะ
‎- ไม่ได้เด็ดขาด ‎- ลูกเราได้ช็อกแน่ ไม่ได้นะ
‎- เราไปก็ได้ ‎- บ้าไปแล้ว
‎- ไปก่อนนะ ‎- เราไปแล้วนะ
‎- ไปแล้วนะ ‎- บาย
‎- ไปแล้วนะ ‎- ไปกันเถอะ
‎บ้าเอ๊ย น่ารำคาญจริงๆ
‎ให้ตายสิ
‎ว่าแต่เห็นมาหาลูกทั้งวัน ‎ทำไมอยู่แค่ที่บ้านล่ะ
‎ถ้าเป็นฉัน จะบริษัทหรือที่ไหน ‎ก็จะตามไปให้หมดเลย
‎ลูกชายฉันเป็นนักบินเชียวนะ ‎ขับเครื่องบิน
‎- แล้วไง ‎- ถ้าตามขึ้นเครื่องบิน
‎แล้วเราได้ขึ้นไปข้างบนจะทำยังไง
‎นอกชั้นบรรยากาศมันอันตรายเกินไป ‎เราตั้งกฎไว้แบบนั้น
‎อาชีพก็มีเป็นร้อยเป็นพัน ‎ลูกฉันก็ดันเลือกเป็นนักบิน
‎ผียิ่งกลัวอยู่
‎นั่นสิ ถ้าเรียนเก่งก็น่าจะ
‎เป็นหมอ เป็นผู้พิพากษา เป็นทนายไปสิ
‎ทำงานบนพื้นดินไม่ได้หรือไง
‎ใช่ไหมล่ะ ก็นั่นแหละที่จะสื่อ
‎- ขี้ขลาดกันจริงๆ ‎- ก็นั่นน่ะสิ
‎(ถ้าครอบครัวที่ผมคิดถึง ‎ไม่ได้อยู่บนพื้นดิน)
‎(ผมก็จะบินไปหาพวกเขาบนฟ้าเองครับ)
‎ขำเป็นบ้า
‎ไปไหนมา โทรศัพท์ก็ไม่รับ
‎- แล้วจมูกเป็นอะไร บาดเจ็บเหรอ ‎- อ๋อ เปล่า
‎พอดีฉันมีนัดน่ะ
‎มาแล้วค่ะ
‎เย็นป่านนี้ข้าวก็ยังไม่ได้กิน ‎เธอไปไหนมากันแน่
‎อ๋อ
‎พอดีมีคนขอให้ช่วยเลยไปช่วยเขามา
‎เลือดกำเดาล่ะ ทำไมถึงไหล
‎อ๋อ สงสัยฉันเหนื่อย ไม่เป็นไรหรอก
‎เหนื่อยจนเลือดกำเดาไหล ‎แล้วยังจะมาเป็นพี่...
‎ไม่มีอะไรหรอก กินเถอะ
‎ทำไมนายไม่กินล่ะ
‎อ๋อ กินสิ กิน
‎พี่เลี้ยงเด็กเหรอ
‎ใช่ๆ
‎โชคังฮวากำลังสติแตกอยู่
‎ทำอะไรของเธอเนี่ย
‎เอาจริงๆ นะพี่
‎ผมดีใจที่ยูรีกลับมามีชีวิตนะ
‎ดีใจจนจุกในคอไปหมดเลย
‎แต่น่าจะรีบคุยกัน ‎แล้วหาทางใช้ชีวิตต่อไปนะ
‎ต่อให้ทั้งสองคนจะตบตี ‎แย่งกันเป็นแม่ซออูก็ตาม
‎แต่คุณมินจองก็ควรจะรู้ความจริง
‎ยูรีไม่คิดจะกลับไป ‎เป็นแบบเดิมกับโชคังฮวาหรอก
‎ไม่หวังกลับไปอยู่ในฐานะแม่ซออูด้วย
‎หา
‎แล้วจะไปเป็นพี่เลี้ยงทำไม
‎- คังฮวา ‎- อื้อ
‎ไม่ต้องใส่ใจฉันขนาดนี้ก็ได้
‎ไม่ต้องเป็นห่วงฉัน ทำงานไปเถอะ
‎จริงๆ แล้ว ฉันยุ่งหัวหมุนทุกวันเลย
‎เพราะงั้นไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้
‎จนถึงเมื่อไหร่
‎เอ๊ะ
‎จะให้ฉันไม่ต้องทำอะไรไปถึงเมื่อไหร่
‎เธอไม่คิดถึงแม่ ‎ไม่คิดถึงลูกสาวตัวเองเหรอ
‎เธอคิดถึงแม่ คิดถึงซออูนี่
‎แล้วทำไมถึงเอาแต่แอบดูอยู่แบบนี้
‎ก่อนอื่นเราไปบอกแม่ยายกัน ‎บอกมินจองด้วย
‎ใช่ ถ้าบอกไป ‎ทุกคนต้องตกใจกันมากแน่ๆ
‎ยังไงก็ตกใจแหงๆ แต่ยังไงก็เถอะ ยูรี
‎มันต้องมีทางออกสิ ใช่ไหม
‎นายรู้เรื่องที่ฉัน...
‎อยากเป็นพี่เลี้ยงแล้วสินะ
‎อือ
‎ก็คงอยากอยู่ใกล้ลูกนั่นแหละ
‎ก็แค่...
‎ปล่อยให้เธอเป็นไปไม่ได้เหรอ
‎พี่
‎ถ้ายูรีไปเป็นพี่เลี้ยงนะ
‎โชคังฮวาได้ประสาทตายแน่ ลองคิดดูสิ
‎จะให้ยูรีเข้าไปอยู่ในบ้าน ‎กับเมียใหม่ได้ยังไง
‎ไอ้บ้าที่ไหนเขาทำกัน ไม่ได้เด็ดขาด
‎ให้ฉันเป็นไม่ได้เหรอ
‎พี่เลี้ยงซออูน่ะ
‎ฉันต้องทำงานนี้จริงๆ นะ
‎ขอโทษนะ ซออู
‎อย่าร้องนะ
‎แม่ขอโทษนะลูก
‎ได้ ทำเลย
‎เป็นไปเลย
‎พอคิดๆ ดูแล้วมันก็น่าอารมณ์เสียนะ
‎นายห่วงแค่เพื่อนตัวเองเหรอ ‎แล้วยูรีล่ะ
‎ผมพูดเหรอ
‎ทำไมผมถึงพูดแบบนั้นนะ
‎ไม่ใช่แบบนั้นพี่
‎ผมเองก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน
‎ความรู้สึกเลยเอนไปทางโชคังฮวา ‎ก็แค่นั้นเอง
‎ยูรีน่ะ...
‎แน่นอนว่ายูรีก็น่าสงสาร
‎น้าล่ะๆ น้าโทรมา
‎คุณน้าที่ซังดงน่ะเหรอ
‎น้า
‎ทำไมไม่รับโทรศัพท์เลย
‎อ๋อ พอดีน้ายุ่งมากเลย
‎มัวแต่ยุ่งจับผีพรหมจรรย์อยู่
‎ว่าแต่มีอะไร
‎คุณมีดงเหรอ ไม่รู้จัก
‎คิดว่าเป็นร่างทรง ‎แล้วจะรู้จักกันหมดหรือไง
‎- ทำไม แม่นมากเหรอ ‎- แม่นสุดๆ
‎รู้หมดเลยว่าผมเป็นจิตแพทย์
‎แม่นจริงๆ จะมีใครดูออก ‎ว่าแกเป็นจิตแพทย์ได้
‎เหมือนคนไข้ซะมากกว่า
‎ว่าแต่อยู่แถวไหน
‎พยองวอนซาเหรอ
‎(คุณมีดง)
‎ฉันบอกแกแล้วไงว่าให้เลิกไปหาร่างทรง
‎แกยิ่งมีเซนส์เห็นผีอยู่ด้วย
‎ผีที่ไหนจะตามก็มาสิ
‎เมียผมจัดการได้ บอกให้มาเลย
‎ถ้าเป็นผีสาว พี่เขาคงจิกหัวมาตบ
‎ถ้าเป็นผีหนุ่มก็คงจะหาเมียให้
‎- นี่ ‎- เห็นไหมล่ะๆ
‎ผีมัวแต่ทำอะไรอยู่ ‎ไม่มาจับพี่ไปซะที
‎อยากตายเรอะ
‎ตอนนี้น้าพลังหมด หนาวจะตายอยู่แล้ว
‎ส่งมาสักแสนวอนสิ แล้วอย่าบอกแม่แกนะ
‎- ไม่สิ ขอสักสองแสนวอนแล้วกัน ‎- เอ่อ...
‎น้าส่งเลขบัญชีมานะ
‎รักนะจ๊ะ
‎มีดง
‎ยัยนี่...
‎แม่นกว่าฉันงั้นเหรอ
‎ตั้งแต่ประธานแพคซัมดงเสียชีวิตลง ‎เอ็มไอกรุ๊ปก็มีแต่ข่าวฉาว
‎ไม่เว้นแต่ละวันเลยค่ะ
‎ครอบครัวและพี่น้องของประธานแพค
‎มีปากเสียงกันขณะประชุม ‎สมัชชาผู้ถือหุ้นใหญ่
‎คราวนี้ก็เป็นปัญหาเรื่อง ‎เงินปันผลจากหุ้นที่ประธานแพค…
‎ตระกูลนั้นเอาอีกแล้ว ‎วุ่นวายกันอีกแล้ว
‎ตายไปทิ้งสมบัติไว้ให้แล้วดียังไง
‎- ทิ้งให้ลูกหลานตบตีแย่งกันเปล่าๆ ‎- อีกด้านก็เกิดศึก
‎- แย่งชิงเงินปันผลกันค่ะ ‎- ใช้ชีวิตเสียเปล่าแท้ๆ
‎นั่นสิ ต่อให้รวยแค่ไหน
‎ฉันก็จะไม่ยอมใช้ชีวิตแบบนั้นเด็ดขาด
‎แกว่าไงนะ
‎ไอ้สถุลนี่
‎เฮ้อ
‎ไปกันเถอะ
‎ลูกคนโตใช้อำนาจโดยมิชอบ
‎ลูกชายคนที่สองจ้างพนักงานโดยทุจริต
‎ส่วนลูกคนเล็กทำร้ายร่างกาย ‎และพูดจาหยาบคายกับพนักงาน
‎ทั้งครอบครัวตกเป็นที่ ‎วิพากษ์วิจารณ์ของคนทั้งประเทศ
‎ขณะกำลังอยู่ในระหว่างการสืบสวนค่ะ
‎และพรุ่งนี้รองประธานแพคจินฮยอน ‎ลูกชายคนโต
‎จะเข้าสู่กระบวนการตัดสินของศาลค่ะ
‎(ใบทวงหนี้ ค้างค่าดูแล ‎ติดต่อครอบครัวไม่ได้)
‎ฝนตกนี่
‎อือ ดีเลย ใกล้บ้านด้วย
‎ขอบใจนะที่ช่วย
‎ไว้กลับไปทำงานแล้วจะเลี้ยงข้าวนะ
‎จ้ะ
‎ฝนตกเหรอเนี่ย
‎ไม่มีร่มด้วย
‎ในฝนมีฝุ่นละอองเยอะ ‎อย่าตากฝนเลยนะคะ
‎ค่ะ
‎ไปด้วยกันนะคะ
‎เอ่อ คือว่า...
‎ฉันกำลังจะไปทางนั้นพอดี
‎แล้วร่มนี่ก็ใหญ่กว่าที่เห็นนะคะ
‎แชร์ร่มกันไหมคะ
‎งั้นช่วยกางร่มให้หน่อยนะคะ
‎เหมือนฝนไล่ช้างเลย
‎ซื้อร่มดีไหมนะ
‎มินจอง คุยโทรศัพท์อยู่เหรอ ‎ไม่ได้เอาร่มไปนี่
‎ให้ฉันไปรับไหม
‎อะไรกันครับ มีอะไร...
‎จะไปถึงไหนเหรอครับ
‎ฮะ ก็ไปทาง...
‎- อะพาร์ตเมนต์ตรงนั้นใช่ไหมครับ ‎- ครับ
‎ขอติดร่มไปตรงนั้นแล้วกัน
‎เหมือนจะเป็นฝนไล่ช้างน่ะครับ ‎จะซื้อร่มก็เสียดายเงิน
‎จริงไหมครับ
‎อ๋อ ก็คือเสียดายเงินสินะ
‎อยู่แถวนี้เหรอครับ
‎เปล่าครับ เดี๋ยวไปขอ ‎ติดร่มคนอื่นต่อก็ได้
‎เปลี่ยนไปเรื่อยๆ จนกว่าจะถึงบ้าน
‎เปลี่ยน...
‎ก็ได้ครับ ไปกัน
‎ไปกันเลยครับ
‎ปกติใส่ใจคนอื่นแบบนี้เสมอเลยเหรอคะ
‎เปล่านะคะ ไม่ได้ใส่ใจอะไรขนาดนั้นนะ
‎ไม่จริง เห็นเป็นแบบนี้แต่แรกแล้ว
‎ก็เป็นแค่กับคุณ...
‎แม่ๆ ที่เนิร์สเซอรี่เขาพูดกันนี่คะ
‎ว่าฉันมันหยิ่งยโส ฉายาว่าโอมันจอง
‎รู้ด้วยเหรอคะ
‎ที่ว่าฉันหยิ่งน่ะเหรอ
‎ไม่ใช่ เรื่องฉายาโอมันจอง
‎รู้สิคะ ชอบทำตัวจองหอง ‎จนได้ฉายาว่าโอมันจอง
‎เด็กน้อยสิ้นดี
‎ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันไม่สนใจหรอก
‎คนเรานี่ใจร้ายจัง
‎ใช่ไหมล่ะคะ
‎ไหนบอกว่าไม่สนใจไงคะ
‎ค่ะ ฉันไม่สนใจหรอก
‎เอาแต่หลอกตัวเองอยู่ได้
‎มีใครโดนด่าแล้วไม่เสียใจบ้างคะ
‎คนเราน่ะ ถ้าโดนด่าก็ด่ากลับ
‎ไม่มีใครทนแกล้งทำเป็นไม่สนใจหรอกค่ะ
‎- งั้นเหรอคะ ‎- แน่นอน
‎ขนาดเทพโดนด่ายังโกรธเลยนะคะ
‎เราไปด่าด้วยกันเลยดีไหม
‎ไม่ค่ะ ไม่ดีกว่า
‎เป็นคนดีเกินไปจริงๆ
‎คุณเป็นคนแรกเลยนะ ‎ที่บอกว่าฉันเป็นคนดี
‎มองคนไม่เก่งล่ะสิท่า
‎จริงๆ เลย
‎เพิ่งเคยชมคนแล้ว ‎โดนตอกกลับครั้งแรกเลยแฮะ
‎ว่าแต่ฉันเดินไหล่เปียก ‎มาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ
‎ฉันก็เปียกเหมือนกันนะคะ ฝั่งนี้น่ะ
‎ไหนบอกว่าร่มใหญ่ เล็กจะตาย
‎เอียงมาทางนี้หน่อย...
‎นี่มันร่มฉันนะคะ
‎ขอถอนคำพูดที่บอกว่าคุณเป็นคนดี
‎ถ้าคุณถอนคำพูด งั้นเอียงมาทางนี้...
‎ไม่เห็นเหรอคะ ‎ว่าฉันเปียกหมดแล้วเนี่ย
‎(ปี 2013)
‎นายอยากตายหรือไง
‎ในโลกนี้มีใครบ้างที่อยากตาย
‎ล้อเล่นใช่ไหม
‎เมื่อวานฉันบอกจนปากแฉะ ‎ว่าอย่าลืมเอามานะ
‎คือว่า...
‎อย่าบอกนะว่าดูละคร ‎จนไม่ได้ยินที่ฉันพูด
‎เธอก็รู้ดีนี่นา
‎เมื่อคืนมี ‎"รีพลาย 1994 คิดถึงเธอ" ตอนจบ
‎ฉันต้องดูว่าสามีนาจองคือใครสิ
‎แล้วทำไมตอนจบต้องมาฉาย ‎ก่อนวันมาตั้งแคมป์ด้วยล่ะ
‎ของที่ต้องเตรียมก็ออกจะเยอะแยะ
‎ทำไมละครตอนจบ ‎ต้องมาทำให้ฉันวุ่นวายด้วย
‎ละครนี่แย่จริงๆเลย
‎ว่าไหม
‎ไอ้ทึ่มนี่
‎เถียงไม่เข้าเรื่องอีกแล้ว
‎ถ้าไม่มีเมียนะ ‎แกได้นอนตายนอกบ้านไปแล้ว
‎พี่มีถุงร้อนเหลือไหม
‎จะเหลืออะไร ‎หมอนี่เอาแต่ของมาถ่ายอวด
‎- ไม่หยิบถุงร้อนมาเลยสักอัน ‎- หนาวจะตายแล้ว
‎หยุดถ่ายเลยนะ
‎หนาวจะตาย ไม่มีถุงร้อนจะนอนยังไง
‎ทำไมจะไม่มี
‎นี่ไง มนุษย์ถุงร้อน
‎รู้แล้วน่า มานี่มา ‎นอนกอดกันก็ไม่หนาวแล้ว
‎- เฮ้อ ‎- มาๆ นอนๆ
‎ตายแล้วๆ นี่ๆ
‎อุ่นจังเลยๆ ไม่หนาวเลยสักนิด
‎ฉันทั้งหนาวแล้วก็หิวด้วย
‎ทั้งหนาวแล้วก็หิวด้วยเหรอ ‎ไม่ต่างกับขอทานเลยนะ
‎นอนนะ นอน ขอทานของฉัน
‎นอนนะ นอน
‎ไม่มีดอกไม้ใดเบ่งบาน ‎อย่างไร้ความหมาย
‎ที่ที่ฉันผลิบานและร่วงหล่น
‎ก็จะมีดอกไม้ดอกใหม่ ‎ผลิบานขึ้นมาแทนฉัน
‎แกตกลงให้ทำไปแล้วเหรอ ‎จะเอายังไงต่อล่ะทีนี้
‎หนีไปศรีลังกาเลยดีไหม
‎- เรียกมาสิ ‎- เธอไม่มาหรอก
‎ใช่ เพราะฉันอยู่นี่ไง เลยไม่มา
‎ทำไม เธอขอหย่าเหรอ
‎ลูกที่ตายไปแล้วเป็นห่วงแม่ ‎ก็เลยยังไม่ยอมไปไหน
‎ตอนนี้หลานเข้าใจว่าเป็นแม่แท้ๆ ‎ถ้าหลานมารู้ทีหลังจะทำยังไง
‎ก็มันคิดถึงจะให้ทำยังไงล่ะ
‎ชีวิตนี้เป็นของเราก็จริง
‎แต่มันก็เป็นชีวิตของ ‎พ่อแม่เราด้วยเหมือนกัน
‎ยูรี
‎ขนาดฉันยังรู้สึกว่าไม่ยุติธรรมเลย
‎ซออูไม่สบายก็เพราะฉัน
‎ฉันขอแค่ซออูไม่เจ็บป่วยก็พอ
‎คำบรรยายโดย พิมผกา สนศรี