‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ชายูรี)
‎เช่าที่ไว้หรือไง
‎เลิกร้องได้แล้ว
‎นอนไม่หลับเลยเนี่ย
‎เพิ่งมาใหม่ก็มาสานสัมพันธ์กันหน่อย ‎ร้องไห้จะเป็นจะตายอยู่ได้
‎ดูจากที่กลัวขนาดนี้แล้วคงตกใจน่าดู
‎คงคิดอยู่ว่านี่มันอะไรกัน ‎แล้วก็กลัวด้วยใช่ไหม
‎ไม่ใช่แค่นั้นหรอก คงเสียใจมากด้วย
‎แถมยังอายุน้อยอีก
‎อายุก็ยังไม่ถึง 40 ‎ใครจะไปรู้ว่าจะตายเป็นผีเสียก่อน
‎เฮ้อ ฉันเข้าใจดี
‎รู้สึกว่าไม่ยุติธรรม แล้วก็กลัวด้วย
‎หยุดร้องไม่ได้เพราะเสียใจ
‎ใช่ไหมล่ะ
‎สามีฉันเอาแต่ร้องไห้ไม่หยุดเลยค่ะ
‎ทำยังไงดี
‎แม่ที่น่าสงสารของฉันจะทำยังไง
‎ฉันเคยคิดว่าความตาย ‎เป็นแค่การจากโลกนี้ไป
‎หลังจากใช้ชีวิตตัวเองให้ดี ‎ในช่วงเวลาที่พระเจ้าให้มา ก็แค่นั้น
‎(พัคฮเยจิน)
‎ฮเยจิน
‎แม่ขอโทษนะ
‎ลูกแม่...
‎ลูกที่น่าสงสารของแม่ ทำยังไงดี
‎(จองกวีซุน)
‎ทำไมไม่อยู่ที่โรงพยาบาล
‎ป่วยอยู่แท้ๆ มาที่นี่ทำไมกัน
‎ลูกแม่
‎แต่สิ่งที่ฉันได้เข้าใจ ‎หลังจากตายไปแล้ว
‎ก็คือความจริงที่ว่า ‎ชีวิตไม่ใช่ของเราแค่คนเดียว
‎(ตอน 6 ครอบครัวมาก่อน ‎แม้อยู่ต่อหน้าความตาย)
‎พูดอะไรไม่เข้าท่าจริงๆ เลย
‎ก็มันจริงนี่
‎งั้นก็ให้แม่อึนบีออกตัวเองเลยสิ
‎คลุมถุงชน ตัดสินใจไปแล้วเหรอ
‎หยุดเลยนะ
‎- ต้องทำขนาดนั้นเลย ‎- เธอขาดใจตายแน่
‎- คลุมถุงชนงั้นเหรอ ‎- ตลกจะตาย
‎ยินดีต้อนรับค่ะ
‎มาทำอะไรที่นี่คะ คุณมินจอง
‎เอ่อ...
‎ขอโซจู ไม่สิ ขอเบียร์แก้วค่ะ
‎ค่ะ
‎ดึกแล้วไม่ควรดื่มเบียร์ ‎แคลอรี่มันเยอะ
‎อ๋อ
‎ค่ะ
‎ไปกันเลย
‎ซออูสนุกไหมลูก
‎- อื้อ ‎- มาเล่นกัน
‎ทางนี้
‎ไว้ค่อยกินเนอะ
‎กลับบ้านกันดีกว่า
‎ซออูแปลกขนาดนั้นเลยเหรอคะ
‎ฉันแค่อยากรู้ว่าต่างจากฮาจุนมากไหม
‎ไม่เป็นไร น่าจะยังไม่รู้นะ
‎นั่นสิ ใครจะไปคิดว่า ‎ฉันตายแล้วฟื้นกลับมา
‎พี่ ฉันไปก่อนนะ
‎อย่าให้เขาดื่มเกินสองขวดล่ะ
‎จะว่าเหมือนมันก็เหมือนกันเกินไป
‎เหมือนกันตั้งแต่หัวจรดเท้า
‎ทำไมถึงเหมือนกันได้ขนาดนี้
‎คือว่า...
‎คุณมินจอง พูดถึงอะไร...
‎คุณคะ
‎มีแค่ขนาดที่ต่างกัน
‎แต่หน้าตามันเหมือนกัน ‎อย่างกับขนมปลาคาร์ปเลย
‎เหมือนอย่างกะแฝด
‎อ๋อ กุ้ง
‎กุ้งนี่เอง
‎นั่นสิคะ ดูด้วยตาเปล่า ‎คงแยกไม่ออกหรอกค่ะ
‎แต่ถ้าดูดีๆ มันก็คนละอย่างกันนะคะ
‎ก็แค่กุ้งนี่เอง
‎ซออู...
‎น่ารักขนาดนั้นเลยเหรอคะ
‎ค่ะ ซออูน่ารักมากเลยค่ะ
‎แล้วก็เป็นเด็กดีด้วย
‎ถ้างั้น...
‎คุณมาเป็นแม่ซออูไหมล่ะคะ
‎เมาแล้วเหรอเนี่ย
‎ใช่ ดื่มเยอะไปหน่อย
‎นี่มัน...
‎ทำไมเป็นแบบนี้
‎ไม่ต้องเอาสตรอว์เบอร์รี่ ‎มาเพิ่มแล้วค่ะ
‎แต่ว่าสตรอว์เบอร์รี่นี้อร่อยมากนะคะ
‎- ไม่เป็นไรค่ะ ‎- คุณคะ
‎ซออูกินสตรอว์เบอร์รี่ไม่ได้ค่ะ
‎ซออูแพ้สตรอว์เบอร์รี่ กินไม่ได้ค่ะ
‎แพ้เหรอคะ
‎ขอโทษค่ะ ฉันไม่รู้น่ะค่ะ
‎พี่ตีฉันเหรอคะ
‎เปล่านะ
‎แล้วหน้าเธอไปโดนอะไรมาเนี่ย
‎ไม่รู้เหรอคะ
‎ฉันเนี่ยนะ ฉันไม่รู้เรื่อง
‎เมื่อคืนฉันนอนในห้องอ่านหนังสือ
‎แล้วไปทำอะไรมา สภาพถึงเป็นอย่างนี้
‎ฉันเองก็จำไม่ค่อยได้
‎อะไรนะ
‎เป็นอะไรมากไหม เจ็บหรือเปล่า
‎เหม็นอะไรเนี่ย
‎เหล้าเหรอ
‎ฉันล่ะเจ็บใจจริงๆ
‎หน้าไปโดนอะไรมาล่ะนั่น
‎ตกลงแล้วเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎ไม่ต้องรู้สักเรื่องได้ไหม
‎ไม่เป็นไรซะหน่อย ‎แค่เลือดกำเดาไหล ทำเป็นเรื่องใหญ่
‎จะไม่ใช่เรื่องใหญ่ได้ยังไง
‎พี่เลือดกำเดาไหลขนาดนี้ หา
‎เชอะ
‎แล้วคู่กรณีจะรอดไหมเนี่ย
‎ผมคงต้องทำงานตัวเป็นเกลียว ‎หาเงินมาจ่ายค่าปรับแหง
‎เพิ่งรู้ตัวเมื่อกี้นี้แหละ
‎แก้ไม่ได้จริงๆ นิสัยชอบตบตีเนี่ย
‎นี่
‎คนเจ็บตัวคือฉันนะ
‎ก็ใช่ไง คนเจ็บตัวคือพี่
‎พี่ยอมคนง่ายซะที่ไหน
‎โดนเล่นขนาดนี้ยังไว้ชีวิตมันอีกเหรอ
‎นั่นสิ
‎ไว้ชีวิตไม่ได้ พูดถูก ‎ไว้ชีวิตไม่ได้แล้ว
‎ฮาจุน หลับตาไว้นะลูก
‎ครับ
‎ฮาจุน ลืมตาลูก ลืม...
‎ชอบตบตีเหรอ หา
‎เพราะนายนี่แหละ ‎ฉันถึงเลิกนิสัยนี้ไม่ได้
‎- พี่ ผมขอโทษ ‎- เอาไปอีกดอกจะได้เจ็บเท่าๆ กัน
‎ฮาจุน ลืมตาได้แล้วลูก
‎ไปเนิร์สเซอรี่กันเถอะ
‎พ่อโดนแค่นี้เอง ไม่เป็นไรหรอก
‎ไปกัน
‎โอ๊ย
‎เฮ้อ จริงๆ เลย
‎ไอ้บัดซบเอ๊ย
‎มองไร
‎ครับ
‎- เฮ้ย ‎- ไอ้เวรเอ๊ย
‎- กล้าดียังไง ‎- สารเลว...
‎ของเซ่นไหว้ของเราก็เอาไปกิน
‎ปฏิบัติกับเราอย่างลำเอียง ‎แบบนี้ไม่ได้สิ
‎ยูรีด่าว่าอะไรนะถึงได้กลับไปเป็นคน
‎ไอ้เวรนี่ ไอ้เวรนั่น
‎ไอ้สารเลว ‎สรรหาทุกคำด่าบนโลกมาด่าเลย
‎- ไอ้เวรเอ๊ย ‎- ไอ้สารเลว
‎- ไอ้บรรลัย ‎- ไอ้ไร้น้ำยา
‎- ไอ้ลำเอียง ‎- เฮ้อ
‎- ไอ้เวรเอ๊ย ‎- ตัวก็ใหญ่
‎- ไอ้บรรลัย ‎- ไอ้คนไม่มีความยุติธรรม
‎- ไอ้เวร ‎- หมูตอน
‎โธ่เอ๊ย ทำแบบนี้ ‎เพื่อให้ได้รับโทษเนี่ยนะ
‎- ไอ้เวร ไอ้ชั่ว ‎- ทำไม
‎- เป็นอะไรไปเนี่ย ‎- ทำไม
‎ให้ตายสิ
‎ทำแบบนั้นแล้ว ‎คิดว่าจะได้เป็นคนหรือไง
‎ลูกสะใภ้
‎เจ้าค่ะ
‎มาตามข้าหรือเจ้าคะ
‎ถ้าคุณมีดงมาให้ถ่วงเวลาไว้ด้วยนะ
‎ตาเถร
‎อะไรเนี่ย
‎ผีพวกนี้ จะเอาใช่ไหม
‎แล้วนี่อะไรอีก
‎เธอฟังอยู่หรือเปล่า ‎เพลงของผีที่โกรธแค้น
‎เสียงที่เรียกร้อง ตะโกนออกมาว่า ‎เราอยู่อย่างทาสไม่ได้อีกต่อไป
‎เมื่อเสียงหัวใจเต้น ‎เป็นจังหวะเดียวกับเสียงกลอง
‎วันพรุ่งนี้ฉันจะต้องกลายเป็นมนุษย์
‎เธอฟังอยู่หรือเปล่า ‎เพลงของผีที่โกรธแค้น
‎เสียงที่เรียกร้อง ตะโกนออกมาว่า ‎เราอยู่อย่างทาสไม่ได้อีกต่อไป
‎เมื่อเสียงหัวใจเต้น ‎เป็นจังหวะเดียวกับเสียงกลอง
‎วันพรุ่งนี้ฉันจะต้องกลายเป็นมนุษย์
‎เล่นบ้าบออะไรของพวกแก
‎สู้
‎- สู้ ‎- สู้
‎- อะไรนะ ‎- กฎหมายผี มาตราที่หนึ่ง วรรคหนึ่ง
‎โลกของผีปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย
‎อำนาจอธิปไตยเป็นของผี
‎- เป็นของผี ‎- เป็นของผี
‎ผีทุกตัวควรมีสิทธิเท่าเทียมกัน ‎ตามระบอบประชาธิปไตย
‎แต่กลับอคติลำเอียงให้แค่ยูรีคนเดียว
‎- อคติ ‎- อคติ
‎ไม่ใช่อคตินะ ฉันทาคติต่างหาก
‎- ฉันทาคติเหรอ ‎- ใช่ ฉันทาคติ
‎อคติน่ะ ไม่ใช่สิ
‎นั่นไม่ใช่ประเด็น
‎ทำไมมีแค่ยูรีที่กลับไปเป็นคนได้ ‎ใช้ได้ที่ไหน
‎เราทนต่อไปไม่ไหวแล้ว
‎จากนี้ไปเราจะขอสู้
‎- สู้ ‎- สู้
‎สู้เส้ออะไรไร้สาระ
‎ผีพวกนี้สมองกลับ สบถด่าเทพยังไม่พอ
‎อยากขึ้นไปกันมากสินะ ‎เลือกวันกันไว้ได้เลย
‎- กระดิ่งฉันไปไหนแล้ว ‎- เฮ้ย
‎กระดิ่งฉันอยู่ไหน
‎อย่ากลัวกันไปเลย
‎แม่หมอนี่เอาเราขึ้นไปไม่ได้หรอก
‎- นั่นสิ ‎- ยังไงก็พาไปไม่ได้
‎- ใช่ๆ ‎- เข้ามาเลย
‎โธ่เอ๊ย
‎หน็อย
‎ฉันดื่มไปมากขนาดไหนกันเนี่ย
‎จำอะไรไม่ได้เลย
‎ซออู...
‎น่ารักขนาดนั้นเลยเหรอคะ
‎ค่ะ ซออูน่ารักมากเลยค่ะ
‎แล้วก็เป็นเด็กดีด้วย
‎ถ้างั้น...
‎คุณมาเป็นแม่ซออูไหมล่ะคะ
‎ฉันว่าฉันพูดอะไรไปสักอย่าง
‎พูดอะไรไปนะ
‎ซออู สวัสดีจ้ะ
‎ท้องโอเคไหมคะ
‎อ๋อ ค่ะ
‎ว่าแต่ จมูกคุณ...
‎อ๋อ เมื่อเช้าฉันตกเตียง
‎อ๋อ
‎ไปค่ะ
‎ไปกันเถอะ
‎ไปกัน
‎จะไปไหนกันสินะคะ
‎ค่ะ
‎อะไรกัน สามคนนั้น
‎ทะเลาะกันมาเหรอ
‎ไม่ใช่ค่ะ พวกเขาอยู่ทีมเดียวกัน
‎- หา ‎- หา
‎ก็สามคนติดพลาสเตอร์เหมือนกันนี่คะ
‎สายตาเฉียบคมจริงๆ
‎ต้องมีอะไรในกอไผ่แน่ๆ
‎- ซออู สวัสดีจ้ะ ‎- สวัสดีค่ะ
‎บ๊ายบายคุณแม่ด้วยนะ
‎เก่งมากเลยจ้ะ
‎ไปกันนะจ๊ะ
‎ถอดรองเท้าด้วยลูก
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีค่ะ
‎สวัสดีค่ะ
‎- ฮาจุน บ๊ายบายลูก ‎- บ๊ายบายคุณแม่ด้วยครับ
‎- บ๊ายบายคุณแม่ด้วย ‎- ไปก่อนนะ
‎- แม่ไปก่อนนะ ‎- บ๊ายบาย
‎กลับดีๆ นะคะ
‎ไปกัน เด็กๆ
‎ตัวหนักจังเลย
‎แม่ฮาจุน
‎เราว่าจะไปดื่มกาแฟกัน
‎ไปคุยเรื่องข้อเสนอแนะเนิร์สเซอรี่
‎แล้วก็เด็กๆ ที่มีปัญหาด้วยกันสิคะ
‎ฉันเองก็มีปัญหารุมเร้าเต็มไปหมด
‎ไม่มีเวลาไปดูว่าลูกใคร ‎มีปัญหาหรอกค่ะ
‎จริงสิ
‎ถ้าพอมีเวลา
‎ก็ลองส่องกระจก ‎ดูปัญหาของตัวเองบ้างนะคะ
‎ไปกันค่ะ แม่ซออู
‎ค่ะ
‎ไม่ไหวแล้วนะยะ
‎ทนหน่อยสิ
‎ปล่อย ฉันจะกลับบ้าน
‎อ้าว เหรอ
‎พิลึกคนจริง
‎เด็กห้าขวบจะไปมีปัญหาอะไรได้
‎มีแต่พวกผู้ใหญ่คิดไปเองทั้งนั้น ‎ว่าไหมคะ
‎ใช่ค่ะ มีแต่ผู้ใหญ่ที่คิดกันไปเอง
‎เด็กมีปัญหา เด็กแปลก
‎เด็กพูดช้า
‎ฉันไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นนะ
‎ฉันหมายความว่ามันไม่ใช่ปัญหา
‎แต่ผู้ใหญ่เอามาตีโพยตีพายกันเอง
‎อ๋อ
‎ว่าแต่ เมื่อวานฉันทำอะไรพลาดไป...
‎ฉันจำได้แค่ว่าไปที่ร้านคุณ
‎ไม่นะคะ เมื่อวาน ‎คุณดื่มเสร็จก็กลับค่ะ
‎- อ๋อ ‎- ทำไมเหรอคะ
‎เปล่าค่ะ แค่ถามเฉยๆ
‎บอกแล้วไงว่ามีแต่เสียกับเสีย
‎คุณมีดงนี่อำมหิตขนาดนี้เลยเหรอ
‎เป็นเพราะบ้านพิลซึงชวนเล่นพิเรนทร์ ‎แล้วดูสภาพตอนนี้สิ
‎ใครจะไปรู้ว่าคุณมีดงจะมาไม้นี้
‎ทุกคนก็เห็นด้วยนี่ ‎แล้วมาโทษเราได้ไง
‎อึดอัดจะตายอยู่แล้ว
‎วันนี้ฉันต้องไปหาหลานด้วยเนี่ย ‎ทำไงดี
‎หลานฉันมีงานแสดงความสามารถนะ
‎(อีคังโฮ)
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีครับ
‎- สวัสดีค่ะ เชิญค่ะ ‎- สวัสดีครับ
‎(ฝีมือของเรา)
‎ดูภาพวาดที่น่ารักของเด็กๆ สิ
‎ภาพที่เด็กๆ วาดก็จะดูงงๆ หน่อยค่ะ
‎(ห้องแสงอาทิตย์)
‎โอ้โฮ นี่มัน...
‎เรียกว่าอะไรนะ
‎คือ...
‎ปิกัสโซ ภาพออกแนวปิกัสโซเลยแฮะ
‎ดูการลงสีเข้าด้วยกันสิ
‎ลึกซึ้งดีจริง
‎โฮ้โฮ อัจฉริยะหรือเปล่าเนี่ย
‎(ห้องแสงอาทิตย์ โชซออู)
‎ทุกคน หันมาทางนี้จ้ะ
‎- ค่ะ ‎- ครับ
‎ถ้าคนไม่รู้จักให้อันนี้ ‎แล้วชวนไปไหนด้วย
‎ต้องพูดว่ายังไงนะคะ
‎- ไม่ไป ไม่เอา ‎- ไม่ไป ไม่เอา
‎- ช่วยด้วย ‎- ช่วยด้วย
‎ถ้าเขาบังคับให้ไปด้วยล่ะ
‎- ไม่ไป ไม่เอา ‎- ไม่ไป ไม่เอา
‎- ช่วยด้วย ‎- ช่วยด้วย
‎เอาล่ะ ทีนี้ลุงคนนี้ ‎จะแสดงเป็นคนร้ายนะคะ
‎ทุกคนจะทำตามที่ฝึกไว้ได้ใช่ไหมคะ
‎- ค่ะ ‎- ครับ
‎อะไรกันเนี่ย
‎เตรียมอาหารเที่ยงเสร็จแล้วเหรอคะ
‎ค่ะ
‎คุณครูคิมรู้ไหมคะ
‎ตอนเด็กๆ จิตรกรชื่อดัง ‎มักจะวาดภาพแบบนี้กันน่ะค่ะ
‎(ห้องแสงอาทิตย์ โชซออู)
‎อัจฉริยะแน่ๆ เลย
‎(พี่ฮยอนจอง)
‎ตามลุงมาเดี๋ยวนี้ เร็ว
‎ไม่ไปครับ ไม่เอา
‎ช่วยด้วยครับ
‎เก่งมากค่ะ ปรบมือ
‎เก่งมากเลย นี่จ้ะ
‎ต่อไป ซออูลองดูไหม
‎(โครงการป้องกันการถูกลักพาตัว)
‎ตามลุงมาเดี๋ยวนี้ เร็ว
‎คุณอาสาสมัคร ‎ห้ามยิ้มนะคะ ขอน่ากลัวๆ
‎อ๋อ ได้ครับๆ
‎ตามลุงมาเดี๋ยวนี้ เร็ว
‎โธ่ๆ
‎ซออู แย่เลยนะแบบนี้
‎ต้องบอกว่า "ไม่ไปค่ะ" สิ
‎ไม่ไป
‎หนู ไปไหนจ๊ะ
‎ซออู
‎พักเถอะครับๆ ผมไปตามเอง
‎หนู มานี่มาๆ
‎มานี่มา
‎มาๆ
‎มานี่มา
‎- มา ‎- ซออู ออกมาทำไมจ๊ะ
‎- เข้าห้องเรียนกัน ‎- ใช่ๆ
‎ไปกันนะ
‎(โครงการป้องกันการถูกลักพาตัว)
‎เอาอีกแล้ว
‎พิลึกคน
‎พ่อแกไปไหนแล้ว
‎พ่อเหรอ แล้วมาถามหนูทำไม
‎โทรศัพท์ก็ไม่รับ
‎ไปไหนของเขา ไม่บอกไม่กล่าว
‎พ่อเป็นเด็กหรือไง
‎ก็คงมีธุระนั่นแหละ
‎จริงๆ เลย
‎แม่เริ่มสงสัย
‎ถอยทัพด่วน อัศเจรีย์ๆ
‎(ยอนจี: แม่เริ่มสงสัย ถอยทัพด่วน)
‎ให้ตาเหรอ
‎แล่นไปเลย
‎เก่งมากเลยจ้ะ ฟิ้ว
‎ก็ใช่น่ะสิ
‎ฉันได้เป็นตาแล้วโว้ย
‎จะใครกัน ก็ลูกสาวคนโตไง
‎โทรกี่สายแล้วเนี่ย
‎ได้เป็นตาน่าอวดตรงไหน
‎น่าอวดจะตาย
‎รู้ไหมทำไมช่วงนี้พ่อแกไม่ไปหาเพื่อน
‎- ทำไมเหรอ ‎- ทำไมเหรอครับ แม่ยาย
‎ก็มีแต่คนอวดหลานกันเป็นว่าเล่น
‎ต้องมีหลานก่อน ‎ถึงจะไปหัวเราะคิกคักกับเขาได้
‎ถ้าไม่มีก็ไปทำหน้าละห้อย
‎ใครจะอยากดูรูปหลานคนอื่นกันล่ะ
‎รู้แล้วน่า
‎เดี๋ยวพี่คนนี้จะเลี้ยงเหล้าเอง
‎รอดูหน้าหลานได้เลย
‎ยอนจี เอาสตรอว์เบอร์รี่มาให้หน่อย
‎ยอนจี กินอยู่คนเดียวได้ยังไง
‎เอามาให้พี่เขาสิ
‎เร็วๆ มาช่วยแม่ในครัวด้วย
‎ยูรี แกแค่คลอดออกมาก็พอ
‎พ่อจะเลี้ยงให้เอง
‎- จริงเหรอ ‎- แน่นอน
‎แหม ทีลูกออกมาทำไมไม่ช่วยเลี้ยง
‎ตอนนั้นแค่ทำมาหากิน ‎ก็ไม่ได้หลับได้นอนแล้ว
‎ลูกกับหลานเหมือนกันที่ไหน
‎ยังไงก็เถอะ
‎ตาคนนี้จะเป็นคนเลี้ยงเอง ‎ทุกคนเข้าใจนะ
‎- คุณพ่อครับ ‎- หือ
‎- ช่วยอัดเสียงไว้หน่อยครับ ‎- ได้
‎ตาคนนี้จะเป็นคนเลี้ยงเอง โอเคไหม
‎ทำไมฉันถึงต้องเลี้ยงลูกให้เธอ
‎แม่เขาก็พูดถูกนะ
‎แม่เขา...
‎กลัวว่าเธอจะพยายามฆ่าตัวตายอีกรอบ
‎เธอต้องมีซออูอยู่ข้างๆ
‎เธอถึงจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้
‎เก่งมากเลย
‎คราวนี้ลองเล่นอันนี้กัน
‎ไปเลย ฟิ้วๆ
‎ค่อยๆ นะ
‎จับตรงนี้ไว้
‎ซออูน่ารักใช่ไหมคะ
‎เหมือนลูกผมตอนเด็กๆ ไม่มีผิดเลยครับ
‎เอาอันนี้ใส่รถขนไปกัน
‎ลงก่อนนะครับ
‎แบบนั้นแหละ
‎วันแบบนี้ต้องแต่งตัวมา ‎ขนาดนี้เลยเหรอ
‎ไหนบอกให้ใส่สูทมาไง
‎ฉันบอกให้ใส่สูทมาก็จริง ‎แต่ใครบอกให้เนี้ยบขนาดนี้
‎คนโดนทัณฑ์บนอยู่ก็ต้องทำตัว ‎ให้ดูไม่มีอะไร ดูเพลียๆ สิ
‎เขาถึงจะยกเว้นโทษให้ โธ่เอ๊ย
‎ถ้าได้ยกเว้นโทษเพราะดูน่าสงสาร ‎เขาจะมีคุกไว้ทำไม
‎เมื่อก่อนแต่งตัวซอมซ่อจะตาย
‎ใส่มาเหมือนตอนนั้นก็ยังดี
‎หมอโชคะ
‎วันนี้อาจารย์จางตามไปพบอีกแล้วค่ะ
‎อ๋อ เหรอครับ
‎สักวันคงได้เจอกันเองแหละครับ
‎(ผู้อำนวยการโรงพยาบาล พัคฮยอนซู)
‎จากนี้ก็น่าจะเข้ารับคำปรึกษา ‎แล้วก็ทำการบำบัดต่อไปครับ
‎งานของศัลยแพทย์ทรวงอก ‎กว่า 90 เปอร์เซ็นต์เป็นงานผ่าตัด
‎หมอที่ผ่าตัดไม่ได้จะมีไว้ทำไมครับ
‎รออีกหน่อยนะครับ
‎หมอโชเป็นหมอผ่าตัดทรวงอก ‎ระดับหัวกะทิของโรงพยาบาลเรา
‎พอรักษาหายแล้ว ‎จะกลับมาดีเหมือนเดิมแน่ครับ
‎เรื่องอื่นผมไม่ทราบ
‎แต่ช่วยดำเนินการ ‎ตามคำตัดสินของคณะกรรมการ
‎ในวันนี้ด้วยนะครับ
‎- ผอ.ครับ ‎- ไม่ใช่ว่าผมไม่เข้าใจ...
‎ว่าทำไมอาจารย์จางถึงทำขนาดนี้นะ
‎แน่นอนว่า...
‎เรื่องนั้นก็คงฝังใจเขา
‎แต่ว่าหมอที่เข้าห้องผ่าตัดไม่ได้ ‎มันฟังขึ้นเหรอครับ
‎ถ้าเป็นผม ผมก็เข้าไม่ได้เหมือนกัน
‎แล้วยูรีคิดยังไง ‎ถึงได้ไปทำงานที่เนิร์สเซอรี่
‎เมื่อวานยูรีกับคุณมินจองเจอกัน
‎ฉันกับพี่แทบหัวใจวายตาย
‎คนตายแล้วฟื้นกลับมาทั้งที ‎แต่กลับมาทำงานในครัวเนี่ยนะ
‎เพื่ออะไร
‎แกเป็นจิตแพทย์จริงหรือเปล่า
‎ลาออกไปซะยังจะดีกว่า
‎ว่าไงนะ
‎มาแล้วเหรอครับ อาจารย์
‎(อาจารย์จางน่ารำคาญเป็นบ้า)
‎แกออกไปก่อน
‎ครับ
‎ช่วยหลบด้วยครับ
‎ผมจะได้ออกได้
‎ขอบคุณครับ
‎ผมตั้งใจจะรักษาจริงจังแล้วนะครับ
‎ก็แค่หยอกเล่นกันนิดหน่อย
‎คือว่าช่วงนี้ผม...
‎สติสตังไม่อยู่กับตัว
‎อาจารย์ต้องคิดไม่ถึงแน่ ‎ว่าผมกำลังเจอกับอะไร
‎เลือกมาซะ
‎เรื่องเมื่อห้าปีก่อน
‎โยนความผิดมาให้ฉันโดนไล่ออก
‎หรือแกจะเป็นแบบนี้ต่อไป ‎แล้วโดนไล่ออก
‎ยังไงก็ต้องเลือกสักทาง ‎ให้แกหายสักทีไม่ใช่เหรอ
‎จะฟื้นฝอยหาตะเข็บทำไมกันครับ
‎ทำไม
‎ทำแบบนี้กับผมทำไม
‎ทีนี้ผมจะทำยังไง
‎ผมต้องทำยังไง
‎รักษาก็ได้ครับ
‎รักษาไปก็จบเรื่อง
‎เข้ามารักษาเลย
‎- ครับ ‎- ไม่ใช่แกโว้ย
‎ครับ
‎สักครู่นะครับ
‎แกอยู่กันสองคนต่อไป ‎รักษาไม่หายสักทีแน่
‎ต้องพูดกับกรรมการให้ดีล่ะ ‎ถ้าไม่อยากโดนไล่ออก
‎ดูหน้าผมแกสิ
‎ทำตัวเหมือนคนไม่เต็ม น่าสมเพชจริง
‎ทำอะไรครับ ไม่ต้องก็ได้
‎- บอกแล้ว ‎- อะไร
‎- ดีขึ้นนะ ‎- สนุกเหรอ
‎บ้าไปแล้ว
‎บ้าไปแล้วแน่ๆ
‎ใครเอาเงินมาทิ้งไว้กลางถนนแบบนี้
‎ตั้งห้าหมื่นวอน
‎เงินเต็มเลย
‎เงินห้าหมื่นวอนล่ะ
‎ดูนั่นสิ
‎เงินจริงด้วย เงิน
‎เงิน
‎พี่
‎อ้าว มาแล้วเหรอ
‎ช่วยฉันกลับไปทำงานได้ไหม
‎- กลับไปทำงานเหรอ ‎- ใช่
‎แต่ว่าไม่ใช่ที่เดิมนะ ‎ขอเป็นโรงพยาบาลอื่น
‎ก็หาให้ได้นะ
‎แต่ลูกยังเล็กอยู่เลยนี่
‎จะไม่เป็นไรเหรอ
‎อือ ไม่เป็นไรหรอก
‎แต่ที่นี่มีคุณสามีด้วย
‎กลับมาทำงานที่เดิม ‎น่าจะง่ายกว่านะ ทำไมล่ะ
‎อ๋อ
‎เพราะคุณสามีโดนทัณฑ์บนอยู่สินะ
‎ก็นะ อาจจะโดนไล่ออกก็ได้
‎ผลน่าจะออกวันนี้
‎วันนี้นี่เอง ผลการลงโทษทางวินัย
‎ไม่รู้เหรอ อะไรกัน
‎คุณโอมินจองที่สแกน ‎ทุกงานของคุณสามีหายไปไหนแล้ว
‎นั่นสิ ตายไปแล้วมั้ง
‎ทะเลาะกันสินะ
‎สามีภรรยาทะเลาะกัน ‎ก็เหมือนลิ้นกับฟัน
‎ถ้าไม่ได้จะหย่ากันน่ะนะ
‎อือ ฉันจะหย่า
‎เอาใหม่ หนึ่ง สอง สาม
‎- คุณมีดง ‎- คุณมีดง
‎ไม่ได้ผลหรอก ยอมแพ้เถอะ
‎เราดันไปก่อเรื่องที่ไม่ควรก่อไว้ไง
‎ด่าก็ด่าเหมือนกัน
‎แต่ยูรีได้เป็นคน ‎แล้วไหงเราถูกลงโทษงี้
‎นี่เราต้องอยู่ในสภาพนี้ ‎ไปอีกนานแค่ไหนเนี่ย
‎(จางยองชิม)
‎อะไรเนี่ย
‎อะไรๆ ใครได้ออก
‎เราได้ออกๆ
‎ยันต์มันหลุด
‎งั้นก็ทำอะไรสักอย่าง ‎กับยันต์เราบ้างสิ
‎เราเนี่ยนะ
‎- อือๆ ‎- ได้เลยๆ รู้แล้วน่า
‎- โธ่เอ๊ย ‎- จับไม่ได้
‎ปัดโธ่
‎รอเดี๋ยวนะ ไปตามคนมาช่วยก่อน
‎- ไปกันๆ ‎- ใช่ ไปกันๆ
‎รอเดี๋ยวนะ เดี๋ยวมา
‎นี่ คุณมา นี่ๆ
‎พ่อ เปล่าประโยชน์น่า
‎งั้นไปหาคุณมีดงดีไหม
‎จะไปหาให้โดนจับกลับเข้าไปหรือไง
‎จริงด้วย
‎ซออู
‎ไว้คราวหน้ามาเล่นกันใหม่นะจ๊ะ
‎กินข้าวเยอะๆ นะ
‎บ๊ายบาย
‎ถ้าแม่รู้ต้องเป็นเรื่องแน่
‎เดี๋ยวนะ ครอบครัวนั้น ‎มาทำอะไรกันอีกเนี่ย
‎ถ้าขืนเธอยังเป็นแบบนี้อยู่อีก ‎เราจะไปวนเวียนใกล้ๆ ลูกเธอแทน
‎ผีพวกนี้ ให้ตายสิ
‎จะว่าไปก็ยังไงๆ อยู่
‎แม้แต่ผีก็ต้องมีคุณธรรมนะ
‎เราไม่มีทางอื่นแล้ว ‎ที่จะล่อให้ยูรีออกมา
‎มันก็จริง แต่ว่า...
‎รู้แล้วๆ แล้วแต่เลยแล้วกัน
‎พ่อ นี่ไม่ใช่เวลา ‎มารู้สึกผิดชอบชั่วดีนะ
‎ต้องเอาตัวรอดก่อนสิ
‎ถ้างั้น...
‎นี่
‎มานี่เลย
‎มาขอกินส่วนบุญจากเด็กเนี่ยนะ
‎- เด็กไม่ได้นะ ‎- ไปเลย
‎- ไสหัวไปซะ
‎- ออกไปเลย ‎- อย่ากลับมาอีกนะ
‎ทำไม
‎คิดว่าเราจะไปวนเวียน ‎ทำร้ายลูกเธอเหรอ
‎ต่อให้จนตรอกก็ไม่ทำแบบนั้นหรอก ‎เห็นผีเป็นอะไรกัน
‎หน้าตามันส่อเค้านี่นา
‎แถมยังขู่ฉันไว้ด้วย
‎ก็ไม่แปลกที่จะสงสัยนะ
‎อยู่ด้วยกันมาตั้งห้าปี
‎- ไม่เชื่อใจกันเลยหรือไง ‎- นั่นสิ
‎ขอโทษแล้วกัน
‎ฉันก็มาแล้วนี่ไง
‎นี่มันอะไรกัน
‎คุณมีดงโกรธแล้วโหดเหี้ยมจริงๆ
‎แล้วสบถด่ากันไปขนาดไหนเนี่ย
‎ด่าไปเจ็ดชั่วโคตรเลย
‎แล้วก็ด่าพร้อมกันยกแผงด้วย
‎ขอท่านช่วยให้อภัยความผิด ‎ของวิญญาณที่รู้เท่าไม่ถึงการด้วยเถิด
‎ลูกช้างได้ทำการลงโทษ ‎อย่างสาสมเพียงพอแล้ว
‎ได้โปรดสงสารผีพวกนั้นด้วยเถิด สาธุ
‎โธ่เอ๊ย ส่งขึ้นไป ‎ให้หมดเลยดีไหมเนี่ย
‎ไม่เจ้าค่ะ ขอถอนคำพูด ‎ได้โปรดเมตตาด้วยเถิด
‎ถ้าทำแบบนี้แล้ว ‎ทุกคนโดนจับขึ้นไปหมดจะทำยังไง
‎ตอนนั้นฉันทำเพราะอยากขึ้นไปจริงๆ
‎แต่ทุกคนยังอยากเป็นผีอยู่ไม่ใช่เหรอ
‎- แน่นอน ‎- มันต้องลองน่ะ
‎ไหนบอกถ้ากลับไปอยู่ที่เดิมได้ ‎ก็กลับไปมีชีวิตได้ไง
‎ฉันว่าฉันกลับไปอยู่ที่เดิมได้
‎แต่เธอฆ่าตัวตายนะ
‎ฉันกลับไปที่เดิมของตัวเองไม่ได้อยู่แล้ว
‎เพราะเบื้องบนท่านรู้ทั้งหมด ‎ถึงได้ทำแบบนี้
‎ดี
‎งั้นก็มาช่วยอะไรเราหน่อยสิ
‎- ใช่ๆ ‎- อันนี้ดีเลย
‎รู้แล้ว ว่าไง จะเอาอะไร
‎ไปบอกลูกชายฉัน ‎ให้มาเปลี่ยนรูปให้หน่อย
‎อันนั้นมันรูปเก่าตอนที่ฉันแต่งงาน
‎- โบราณอย่างแรง ‎- ฉันบ้างๆ
‎เปลี่ยนรูปสโมสรนี้เป็น ‎สโมสรก่อนให้หน่อย
‎ชุดสโมสรนี้มันเชยครับ
‎ไม่ค่อยโดนแสงด้วย
‎เอาสมุดบัญชีฉันไปให้แม่หน่อย
‎เปลี่ยนเพลงในที่เก็บอัฐิก่อนเลย
‎เบื่อจะตายแล้ว ฟังแต่เพลงเดิมๆ
‎- ตาฉันบ้าง ‎- ช่วยบอกให้ทีนะ
‎- ช่วยหน่อยนะ ‎- เงียบ
‎ถ้าทำหมดนี่แล้ว 49 วันของฉันล่ะ
‎บ้าไปแล้วแน่ๆ ไม่ทำหรอก
‎- ทำไมล่ะ ‎- อย่าไปสิ
‎เป็นคนอื่นจะไม่ว่าเลย
‎แต่ต้องไม่ใช่เธอสิ ยูรี
‎ใครจะไปเข้าใจเรามากกว่าเธออีก
‎แล้วจะให้เราแบกหน้าไปหาใคร
‎เธอก็รู้ดีว่าเราตกอยู่ในสภาพไหน
‎ตายแล้ว ลูกแม่
‎ทำยังไงดี
‎ยองฮเยลูกแม่
‎ลูกแม่ ทำยังไงดี
‎ทำยังไงดี
‎(สำนักพิมพ์ "เอ็ดจ์" ผลักไสหนุ่มสาว ‎มีฝันไปสู่ความตาย จงรู้ไว้ซะ)
‎(วันหยุดเทศกาล ร้านปิดสามวัน)
‎ช่างเถอะ ‎มีคนที่ไม่เห็นใจคนอื่นฉันใด
‎ก็มีผีที่ไม่เห็นใจผีตนอื่นฉันนั้น
‎ไม่กี่วันนี้คงลืมความสัมพันธ์ ‎ระหว่างเราไปหมดแล้วล่ะ
‎เกินไปแล้วนะ
‎เกินไปมาก
‎จะลืมลงได้ยังไง
‎ฉันเข้าใจทุกคนดี
‎เข้าใจแล้ว แต่แค่คนละอย่างนะ
‎- น่าจะช่วยกันแต่แรก ‎- จริงนะ ยูรี
‎- แค่นี้ก็สิ้นเรื่อง ‎- ไชโย
‎เงียบก่อน เอาทีละคน
‎ยายจะให้เปลี่ยนเพลง ‎ที่เก็บอัฐิใช่ไหม
‎เดี๋ยวก่อนสิๆ
‎ช่วยอย่างอื่นไม่ได้หรือไง
‎ของพี่ให้เปลี่ยนรูปใช่ไหม
‎วันเซ่นไหว้เอาไก่กับเหล้าเหรอ
‎บัญชีอยู่ไหน เดี๋ยวเอาไปให้แม่
‎- ทางนั้นก็เปลี่ยนรูปด้วยไหม ‎- อันนั้นแค่พูดลอยๆ
‎แล้วอะไรล่ะ เดี๋ยวทำให้
‎- เดี๋ยวนะ ‎- ขอคิดก่อน
‎- รอเดี๋ยวนะ ‎- อะไรดีล่ะ
‎โธ่เอ๊ย ฉันว่าแล้ว ‎ว่าเธอต้องทำแบบนี้
‎ถึงบอกว่าอย่าให้ผีตัวอื่นจับได้ไง
‎เป็นคนดีเกินไปจริงๆ
‎เล่นซะรู้สึกขอบคุณเลย
‎ฉันเองยังทำตามที่พวกนั้นขอไม่ได้เลย
‎เกิดมาเป็นร่างทรงนี่มัน ‎เหมือนถูกลงโทษเลยนะ
‎ถึงรู้ดีว่าเป็นยังไง ‎แต่ก็เข้าไปแทรกแซงไม่ได้
‎แล้วก็ทำใจไม่ได้ด้วย
‎โธ่ ตัวเองก็เป็นคนดีเกิน
‎ว่าไงนะ
‎พวกนี้ก็ขอเข้าไป ไม่ต้องบอกก็รู้
‎ยายจะขอให้ทำอะไร ตัดสินใจหรือยัง
‎ปัดโธ่
‎เอาแต่เรียกฉันว่ายายอยู่ได้
‎พี่ล่ะ
‎ฉันเหรอ
‎ฉันว่าจะให้ไปบอกอะไรลูกชายหน่อย
‎แต่ก็น่าจะลืมฉันไปหมดแล้วล่ะ
‎กลัวว่าจะไปทำให้นึกถึงฉันขึ้นมา
‎เธอทำอะไรเพื่อพวกนั้นไม่ได้หรอก
‎ว่าแต่ของลุงน่าจะง่ายไม่ใช่เหรอ
‎ก็แค่เอาบัญชีไปให้แม่เองนะ
‎- เอาแต่พูดแบบนั้นมาตลอดเลย ‎- เธอนี่ก็เหลือเกิน
‎เลิกจุ้นได้แล้ว ไปซะ
‎แม่ฉันน่ะ
‎คิดว่าฉันเป็นข้าราชการ
‎- หา ‎- แม่งเอ๊ย
‎ก็มีแต่คนเป็นห่วงพ่อแม่ ‎ห่วงลูกเต้าทั้งนั้น
‎แล้วเธอล่ะ ‎ฆ่าตัวตายโดยไม่มีเรื่องค้างคา
‎แล้วยังติดใจอะไรถึงยังอยู่ที่นี่
‎มีเรื่องจะขอกับเขาด้วยเหรอ
‎คิดว่าฆ่าตัวตาย ‎แล้วจะไม่มีเรื่องค้างคาใจเลยหรือไง
‎งานศพของนักเบสบอลคังบิน ‎เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา
‎ทั้งเพื่อนและเพื่อนร่วมงานเข้ามาเคารพศพ
‎แสดงความเสียใจ ‎ต่อการจากไปอย่างต่อเนื่อง
‎ไม่ว่าจะเป็นประธานสโมสรอีจองฮี ‎ตลอดจนโค้ชพัคฮยอนซอก
‎ต่างก็ไปแสดงความอาลัยครับ
‎อนึ่ง เพื่อนคนสนิทของเขารวมถึง ‎ไอดอลนักแสดงอย่างคุณอันฮยอนซุก
‎- ไอดอลหญิง คุณอิมโบรึม ‎- จริงๆ เลย
‎- นักร้องชาย... ‎- คนตายทั้งคนนะ
‎ดันสนใจแต่ใครมาหรือไม่มาบ้าง
‎น่าสนใจขนาดนั้นเลยหรือไง
‎เป็นเซเลบนี่ก็เพลียใจเหมือนกันเนอะ
‎และยังมีผู้มาร่วม ‎แสดงความเสียใจไม่ขาดสาย
‎พอตายแล้วถึงได้รู้
‎ว่าสิ่งสำคัญจริงๆ ในชีวิตคืออะไร
‎แกเข้าไปแล้ว ‎อย่าพูดอะไรไร้สาระเชียวนะ
‎พูดอะไร
‎ก็อย่าพูดอะไรไม่คิดไง
‎ต้องพูดว่าขอโทษครับ
‎ผมจะรักษาตัวแล้วเข้าห้องผ่าตัด ‎กราบงามๆ ด้วย
‎- กราบเหรอ ‎- ใช่
‎- กราบแค่ไหน ‎- งามที่สุดที่แกทำได้
‎ยังไง
‎นี่ อย่างน้อยก็คุกเข่าลงไปสิ
‎"ได้โปรดยกโทษให้ผมด้วยนะครับ"
‎กราบสวยดีนี่ กราบเองเลยสิ
‎มานี่เลย
‎ไม่เข้าห้องผ่าตัดมาสี่ปีแล้วนี่ครับ
‎ครับ
‎ถ้าป่วยแบบนี้ก็น่าจะรายงาน ‎แล้วเข้ารับการรักษาสิครับ
‎หมอผ่าคนไข้ทิ้งไว้แล้วหนีออกจาก ‎ห้องผ่าตัดได้ยังไงล่ะครับ จริงไหม
‎ครับ
‎ภรรยาคุณจากไปที่โรงพยาบาลของเรา ‎เป็นเรื่องน่าเศร้านะครับ
‎ในเอกสารบอกว่า ‎อาการของคุณเกิดเพราะเรื่องนี้
‎แต่ถ้าเข้าผ่าตัดไม่ได้มันก็...
‎ยังไงคุณก็เป็นหมอนะครับ
‎ใช่ไหมครับ
‎ครับ
‎งั้นสรุปว่าดำเนินการ ‎ตามที่เราตัดสินเลยใช่ไหมครับ
‎ครับ
‎ถ้าไม่มีข้อโต้แย้งอะไร ‎เชิญออกไปได้ครับ
‎จบง่ายดีนะ
‎มีอะไรจะพูดไหมครับ
‎หมอก็คนไม่ใช่เหรอครับ
‎วันๆ ต้องรายงานชื่อคนไข้เป็นสิบๆ ‎ที่เสียชีวิตในห้องผ่าตัด
‎ผ่านไปสักพักมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่
‎คิดว่าก็แค่คนคนหนึ่ง ‎ที่จากไปอย่างน่าเศร้า ก็แค่นั้น
‎ครับ ก็นั่นคืองานของเรา
‎แต่ถ้าคนที่จากไปอย่างน่าเศร้า ‎บนเตียงผ่าตัดคนต่อไป
‎คนที่จากไปเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่
‎เป็นภรรยาตัวเองล่ะ เคยคิดไหมครับ
‎ถ้าเป็นแม่ เป็นพ่อ
‎หรือลูกตัวเองจะเป็นยังไงครับ
‎"ยังไงก็เป็นหมอ"
‎แล้วหมอไม่ใช่คนหรือไงครับ
‎เชิญค่ะ
‎ไอ้นี่
‎โชคังฮวา ตั้งสติสิวะ
‎แกจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน ‎ตั้งสติได้แล้ว
‎อ้าว อาจารย์
‎อาจารย์จาง
‎ดื่มครับ
‎โธ่ อย่าโมโหสิครับ
‎นะ
‎อย่าโกรธไปเลยครับ
‎จะให้ผมตั้งสติแล้วใช้ชีวิตยังไงครับ
‎ผมมีสิทธิ์อะไร
‎เธอตายเพราะผมนะครับ
‎ผมเป็นคนฆ่าเธอเองกับมือ ผมเอง
‎ผมเอง
‎ผมฆ่าเธอ
‎เอายูรีคืนมา
‎เอาคืนมาสิวะ ไอ้เวรนี่
‎ผมตั้งสติไม่ได้หรอกครับ
‎อเมริกาโน่เย็นค่ะ
‎แม่เจ็บจังเลย ฮาจุนเป่าให้หน่อย
‎ขอบคุณค่ะ
‎แล้วยูรีรู้ได้ยังไง ‎ว่าคุณมินจองดื่มได้แค่ไหน
‎หย่าเหรอ
‎เหมือนช่วงนี้หล่อนไปเจอทนาย ‎รับคำปรึกษาเรื่องการหย่าอยู่
‎- ตายแล้ว ‎- เรื่องคือหล่อนไปสำนักงานกฎหมาย
‎ของพี่ชายสามีฉันด้วยนะ
‎ฉันได้ยินมากับหูเลย
‎บอกแล้วไง ฉันว่าแล้วต้องเป็นแบบนี้
‎- เลี้ยงลูกคนอื่นมันง่ายที่ไหน ‎- ใช่
‎แล้วซออูจะทำยังไง
‎ซออูน่าสงสารจะตายไป
‎นั่นสิ ฉันบอกแล้วไง
‎ว่าหล่อนแต่งงานกับพ่อซออูก็เพราะเงิน
‎ฉันรู้ตั้งแต่เห็นพาเด็กไป ‎เรียนพิเศษหลายๆ ที่แล้ว
‎- ไม่ใช่ว่ามีชู้นะ ‎- ตายจริง คิดอย่างนั้นเหรอ
‎- ตายจริง ‎- ตกใจหมด
‎ว่างมากเลยสินะคะ
‎หาปัญหาของตัวเองเจอหรือยังนะ
‎ถ้าหาเจอเร็วขนาดนี้ ‎แสดงว่ามีเวลาว่างเพียบเลยสิ
‎พอเถอะ แม่ฮาจุนจะไปไหนก็ไป
‎ตอนเราชวนมาดื่มกาแฟก็ทำเป็นเมิน
‎ถ้ามาปล่อยข่าวลือในที่สาธารณะ
‎ก็อาจจะโดนจับเข้าตารางได้นะ
‎พี่สามีคงไม่ได้บอกมาแน่เลย
‎เราก็คุยกันอยู่แค่นี้เอง
‎คิดว่าเด็กไม่รู้ใช่ไหมคะ
‎แต่เด็กฟังเข้าใจทุกอย่างเลยค่ะ
‎เด็กเอาไปพูดที่เนิร์สเซอรี่หมดเลย
‎กล้าพูดชื่อต่อหน้าเด็กได้ยังไง
‎แจ้งจับซะเลยดีไหม
‎ฉันไม่ได้ปั้นน้ำเป็นตัวสักหน่อย
‎เรื่องจริงทั้งนั้น
‎แม่ซออูเขียนเอกสารหย่าแล้วด้วย
‎จะว่ายังไงดี ‎ในฐานะที่เป็นผู้ปกครองเหมือนกัน
‎ก็เป็นห่วงว่าซออูจะเป็นยังไง
‎ปรึกษากันแค่นี้เอง
‎เอาจริงสิ
‎หมดคำจะพูดเลย
‎ไปกันเถอะ ฮาจุน
‎ลูกแม่ ไปกัน
‎พี่ ฟังฉันอยู่ไหม
‎อ๋อ โทษที
‎ว่าไงนะ
‎ฉันเล่าว่าวันนี้ฮาจุนเห็นปลาดาบ ‎แล้วร้องไห้เลย
‎ร้องโวยวายบอกว่าปลาดาบน่าสงสาร
‎อ๋อ
‎ยูรี
‎อือ
‎เธอหวังแค่ได้ดูแลซออู
‎ที่เนิร์สเซอรี่เหรอ
‎ไม่อยากเลี้ยงซออูเองจริงๆ เหรอ
‎อือ
‎แค่นั้นก็พอ
‎บอกไปแล้วถามทำไมอีก
‎ที่เธอรักษาระยะห่างกับคังฮวา ‎ก็เพราะคุณมินจองนี่นา
‎เพราะคุณมินจองอยู่ข้างๆ คังฮวา ‎เลยทำอะไรไม่ได้
‎พี่
‎หือ
‎ที่ตรงนั้นไม่ใช่ของฉันแล้ว
‎โอมินจอง
‎มันเป็นที่ของเธอคนนั้น
‎ซออูดีขึ้นมากเลยเนอะ
‎ต้องมาอีกแค่ไม่กี่ครั้งเอง
‎ขอบใจนะจ๊ะ
‎ไม่รู้แล้ว
‎เอายังไงกับสองคนนี้ดี
‎คุณมินจอง
‎กำลังเตรียมหย่า
‎เขาจะหย่ากับโชคังฮวา
‎เธอจะไม่กลับไปอยู่ที่เดิมจริงๆ เหรอ
‎ลองพยายามดูสักตั้งสิ
‎ช่างเถอะ ฉันจะเข้าไปทำร้าย ‎คนที่มีชีวิตดีๆ ทำไม
‎ชีวิตคู่เขาอาจจะแย่กว่าที่คิดก็ได้
‎มองเข้าไปให้ลึกสิ ‎ความสัมพันธ์อาจย่ำแย่ก็ได้
‎ห้าหมื่นวอนนี่นา
‎ใช่ๆ มีรูปชินซาอิมดังด้วย
‎- โอ๊ย เจ็บ ‎- เงินเต็มเลย
‎- ไม่ใช่แล้วๆ ‎- เงินจ๋า
‎สุดยอด
‎- เงินเยอะแยะไปหมด ‎- จับเธอไว้ วิ่งเลย
‎- คุณมินจอง ‎- เงินจ๋า
‎- คุณมินจอง ‎- เงินจ๋า เงิน เงินจ๋า
‎- คุณมินจอง ‎- เดี๋ยวก่อน
‎- คุณมินจอง ‎- เงิน
‎- คุณมินจอง ‎- ระวัง คุณมินจอง
‎ระวังค่ะ
‎- ตายจริง ‎- ตายแล้ว
‎คุณมินจอง เป็นอะไรไหม
‎ตายจริง แล้ววิ่งทำไมกัน
‎ไม่เป็นไรค่ะ
‎- เดี๋ยวสิ ‎- ไม่เป็นไร
‎- ไปล่ะ ‎- เดี๋ยว
‎รอด้วยสิ คุณมินจอง
‎- ตายแล้ว ‎- รอก่อน คุณมินจอง
‎- หยุดนะ ‎- รอเดี๋ยวค่ะ
‎หยุดเลย โอ๊ย
‎- คุณพระ ‎- ตายแล้ว
‎ทำไมเรื้อนขนาดนี้เนี่ย
‎- เฮ้อ เหนื่อย ‎- เมาง่ายขนาดนี้เลยเหรอ
‎เกินขวดเดียวก็ไม่ไหวแล้วพี่
‎- จริงๆ เลย ‎- หายใจไม่ทัน
‎- จะไปไหน ‎- จับไว้ๆ
‎จับไว้ ฉันไปไม่ไหว
‎ไม่ไหวแล้ว
‎เป็นอะไรไหม
‎- เป็นอะไรไหมคะ ‎- เหนื่อยชะมัด
‎น่ากลัว
‎หน้าคุณ...
‎น่ากลัว
‎ยูรี เป็นอะไรไหม
‎โอ๊ย เจ็บ โคตรเจ็บ
‎ถ้างั้น...
‎คุณมาเป็นแม่ซออูไหมล่ะคะ
‎ให้ฉันเป็นได้ไหมคะ
‎ช่วงนี้มีชีวิตอยู่ไปทำไมก็ไม่รู้
‎บ้าน บริษัท บ้าน บริษัท
‎ฉันไม่มีชีวิตเป็นของตัวเองเลย
‎ผู้จัดการคิมยังตัวคนเดียวนะ
‎ผมนี่จะบ้าตายเพราะเมียที่บ้าน
‎บ่นอยู่ได้ทั้งวี่ทั้งวัน
‎อยากจะย้ายไปเกาะร้างที่ไม่มีเมีย
‎ฉันเนี่ยจะออกมาอยู่คนเดียว ‎เพราะแม่ขี้บ่นค่ะ
‎จะบ้าตายอยู่แล้ว
‎ผู้หญิงอายุเกิน 30 ‎จะอยู่กับแม่ก็ยังไงๆ อยู่ใช่ไหม
‎ดื่มกันเข้าไป พูดจาไม่เข้าท่าจริงๆ
‎นั่นสิ ตอนมีชีวิตอยู่ ‎ก็ทำตัวให้มันดีๆ หน่อย
‎เดี๋ยวได้เสียใจ ‎ร้องไห้น้ำตาเช็ดหัวเข่า
‎ก่อนตาย ฉันเสียดายได้แค่วินาทีเดียวเอง
‎มีคนเคยบอกว่าตอนที่เรากำลังจะตาย
‎จะเห็นภาพชีวิตตัวเอง ‎แวบขึ้นมาในหัว ใช่ไหม
‎เอาไปบอกหมาเถอะ
‎ฉันนึกออกแค่ประโยคเดียว
‎"เฮ้อ พิลซึง ของฉัน
‎จะอยู่ ยังไง"
‎- อ้าว ทำไม ‎- เก็บไปทำไม
‎ดูของพวกนี้สิ
‎- เสียดายของ ‎- เอาไปทิ้งทำไม
‎แม้ความตายจะอยู่ตรงหน้า ‎แต่สิ่งเดียวที่เราคิดถึงก่อนตัวเอง
‎ก็คือครอบครัว
‎ตกลงชอบยูรีหรือคุณมินจอง
‎เหมือนถาม "ชอบพ่อหรือแม่" น่ะเหรอ
‎ยังไงก็ต้องยูรี
‎เพื่อนผมที่ตายแล้วฟื้นขึ้นมาครับ
‎ใครๆ ก็มีเพื่อน ‎ที่ตายแล้วฟื้นกันทั้งนั้น
‎จะไปอยู่บ้านในฐานะพี่เลี้ยง ‎เพราะจะช่วยไล่ผีงั้นเหรอ
‎แล้วจะให้ทำยังไง
‎คนที่ปกป้องซออูได้มีแค่ฉันเท่านั้น
‎ชอบคุณน้าที่ทำครัวเหรอ
‎ชอบคุณน้าคนสวย
‎เมียเก่าจะไปอยู่ ‎ในบ้านเดียวกันกับเมียใหม่
‎จะไปอยู่ด้วยกันได้ยังไง ‎ไม่ได้เด็ดขาด
‎เป็นฉันไม่ได้เหรอ
‎ฉันจำเป็นจริงๆ
‎คำบรรยายโดย: พิมผกา สนศรี