NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Bu sabah 4.00'te
Seul'de bir binada,
sebebi bilinmeyen bir yangında 19 kişi öldü,
30 kişi yaralandı.
Yangın, bir dükkânı anında yerle bir ederken...
Yine bir yangın mı?
...yoğun, zehirli bir dumanla kapladı.
-Tanrım. Çok kişi ölmüş. -Yangın 13. katta başlayıp
-Gidiyor musun? -14. ve 15. katlara
hızla yayıldı.
Onlar aldıysa sanat eserini kendileri tamir etsinler.
Hamile hâlinle neden seni çağırıyorlar?
Önemli değil.
Hamilelik bir bahane değil.
İşimi yapmalıyım. Ben bir profesyonelim.
Kar yağacak.
Profesyonel Cha.
Seni durdursam da gideceğini biliyorum.
Çok dikkatli ol, tamam mı?
Tabii ki.
Her neyse, hepsi bu mu?
Bir şey unutmadın mı?
Bir şey unuttun.
Evet!
Hoşça kal.
-Dikkatli ol. -Tamam.
Görüşürüz.
-Hoşça kal. -Hoşça kal.
-Geri döneceğim. -Tamam.
-Döneceğim. -Tamam.
BİNA YANGINI, BÜYÜK KAYIP ENDİŞELERİ
Kimse hayattaki son gününü bilerek doğmaz.
Hayatta sayısız ölümlere şahit oluruz
ama eğer bana olmuyorsa
başkasının büyük acısı olarak düşünülür.
Önemli değil, anne.
Beni öldürmez.
Tamam. Hemen bitirip eve gideceğim.
Tamam.
Yeol-mu, sen bakma.
Yardım edin.
Lütfen bebeğimi kurtarın.
Yardım edin.
Çok üzgünüm.
Ben...
Bebeğim...
ACİL SERVİS
Son dakika. Ölüm sayısı 30'a yükseldi.
Durumu daha yakından incelemek üzere
olayla ilgilenen muhabirimize bağlanıyoruz.
SEUL BİNA YANGINI ÖLÜ SAYISI 30 OLDU
Yürek burkan bir dramın başrolündeki
annem, babam
ya da ben olabiliriz.
Bu tahmin edilemez dünyada
benim başıma gelmeyecek
şey yoktur.
BÖLÜM 4 BAŞIMA GELMEYECEK ŞEY YOKTUR
Gang-hwa.
Evet.
Merhaba.
Do-yeon?
Bunları tam doldurmadınız.
Mutfak çalışanı başvurusu mu?
Tuvalete kadar gitmiştim.
Bunu çocuğunuz bıraktı.
Yanlış bir şey mi yaptın?
Ne?
Yanlış bir şey mi?
Hakkında disiplin kararı verilecek.
Bir yanlışın olmasa bunu yapmazlardı.
O mu?
Sadece ayakta hasta aldığım için.
Tek yaptığım bu.
Yu-ri'ye çok benziyor.
Sadece resimlerini görmüştüm ama şaşırdım.
Sen şoka girmiş olmalısın.
Öyle mi düşünüyorsun?
Min-jeong.
Evet?
Şey...
O...
Aslında...
Yok bir şey.
Hadi gidelim.
Bir yere mi gittin?
Evet, bir işim vardı.
Anladım.
Cam sanatında uzmanlığın var
ve yaşın oldukça genç.
Sence mutfak asistanlığını kaldırabilir misin?
Yarın başlayabilirsin.
Efendim?
Bu işe gerçekten ihtiyacın var gibi duruyor.
Seni işe almazsam bir köprüden atlayacak gibi duruyorsun.
Şey...
O yüzden değil.
Yarın başlayabilirsin, Do-yeon.
Burada çalışmaya mı?
Evet, başvuruyu bunun için yapmadın mı?
Doğru.
Teşekkürler.
Orada bir iş bulursam tüm hayaletleri uzaklaştırıp
Seo-woo'yu her gün görebilirim.
Bir taşla iki kuş vurmak gibi.
Hem karnım doyar hem pastam durur.
Müdür Go Tae-seong ve Na Eun-ju'nun düğün töreni
-başlıyor. -Ne?
Yeniden mi evleniyor? Bu kadar çabuk mu?
Ne pislik.
Ne oldu? Ben ölürsem tekrar evlenmez misin?
Beni tanımıyor musun?
Tabii ki hayır! Üzgünüm, Yeol-mu.
Tekrar evlenmek mi? Öyle şey olur mu?
Ne olursa olsun peşinden geleceğim.
O zaman bebeğimiz ne olacak?
Birinin onu büyütmesi gerekiyor.
Doğru. Haklısın.
Yeol-mu, üzgünüm. Baban düşünmüyordu.
Bebeği kendim büyütürüm. Kadınsız yaşayamayacak değil.
Neden tekrar evlendi?
Sence
etkilendim mi?
Kendinden bu kadar emin olma.
Ne olacağını bilemeyiz.
Eminim o da başta senin gibiydi.
Yaşamadan bilemezsin derler.
Hayır, öyle değil. Yeniden evlenmem.
Yeniden evlenmek mi?
Neden evleneyim ki?
Ben sümsük değilim.
-Peki... -Nasıl...
Nasıl öğrendin?
Yani...
-Ben... -Yeniden evlendiğini mi?
Öğrendim işte.
O yüzden mi nasıl olduğumu sormadın?
Neden
tekrar evlendiğimi
sormayacak mısın?
Neden evlendin?
Ne?
Şey, ben...
Çünkü...
Oluverdi.
"Sen ölmüştün ve hayatıma devam etmem gerekiyordu."
Cevabı bu olmalı.
Nasıl "Oluverdi." diyebilirsin?
Seninle aynı okula gitmiş. Hemşirelik mezunu.
Evet.
Üzgünüm.
Ne? Neden üzgünsün?
Yanlış bir şey yapmadın.
Üzgünüm işte.
Her şey için çok üzgünüm.
Buraya hayatını mahvetmeye gelmedim.
Bir şey mi hatırlıyorsun?
Nasıl hayata döndüğünü hatırlıyor musun?
Hayır, hatırlamıyorum.
Ama sanırım
yapmam gereken bir şey var.
Yapman gereken bir şey mi? Ne gibi?
Ne olabilir?
Bu...
O nedir?
Bu mu?
Anne.
Ne yapıyordun?
Hiçbir şey.
Gün toplantımızın tarihini ayarlıyordum.
Kapıyı çalmayı bilmez misin?
Gerek var mı?
Komşu bırakmamış.
Acaba kim bıraktı? Robin Hood falan olamaz.
Hayır! Gerçekten Gang-hwa değildi.
Getiren tuhaf bir şey söyleyip gitti.
Al gitsin.
Gang-hwa'yla artık görüşmeyeceksin.
Buna izin veremem.
Peki.
DIŞARI ÇIKMAKTAN MEMNUN
Aklı hâlâ geçmişte kaldı
ama herkesin hiçbir şey olmamış gibi yaşamasını istiyor.
Beni korkuttun!
Ne? Ne oldu?
Seo-woo'nun üvey annesi artık fotoğraflarını yüklemiyor.
Bak.
Bunlar üç ay önce paylaşılmış.
O zamandan beri bir şey yüklemedi.
Sence bir şey mi oldu?
Ona Seo-woo'nun resimlerini paylaşmasını söyler misin?
Eminim işleri çok yoğundur.
Bunlara bakmaya devam edersen anneme suçüstü yakalanacaksın.
Torunuma dedesi olduğumu söyleyemiyorum.
Ona bir hediye alamıyorum.
Ona yolda selam veremiyorum.
Kendimi
hüsrana uğramış hissediyorum.
Tanrım. Sanırım gerçek Robin Hood başından beri buradaymış.
Geun-sang'ın hesabını kontrol et.
Onun oğlu da aynı okula gidiyor. Beraber resimleri olabilir.
-Doğru. Arkadaş olmalılar. -Ver bana.
GYE GEUN-SANG
Ne oldu?
Neden tüm fotoğraflarında başı kesilmiş? Çok korkunç.
Kafasız fotoğraflarıyla dolu.
Lanet olsun, pislik.
Tanrım.
Yu-ri hayata geri döndü.
Deli herif.
O restoranın yılan balığını sevdiğimi
çok az kişi bilir.
Yu-ri öldüğünden beri oraya gitmedin. Dört yıl oldu.
Doğru.
Hyeon-jeong! Bu bir hayalet!
"Hayalet" mi? Kes şunu yoksa ağzını yırtarım.
Bir bira daha, lütfen.
-Tabii. -Tabii.
Hyeon-jeong.
Seni sevmediği hâlde neden geri gelip duruyor?
Yemeklere saç mı atacak?
Duygular yanıltılabilir
ama tat duyunu asla kandıramazsın.
Hadi bakalım.
Babayla gidelim.
İşte.
-Pekâlâ. -Çocuğunuz yine burada.
Burası bir bar.
Duygusal gelişimi için kötü bir ortam değil mi?
Çocuklar hep güzel şeyler görerek büyümelidir.
Bunları görmesine izin vermeyin.
Yeter.
Önemli değil.
Hanımefendi, sizden tavsiye istemedim, sadece burnunuzu sokuyorsunuz.
İster bar ister bir köprüaltı olsun
önemli olan
ebeveynlerinin yanında olmasıdır.
Ben onun adına endişeleniyorum.
Böyle bir yerden ne öğrenecek?
O sizi ilgilendirmez.
Ben düzgün ve dürüst bir insansam çocuğum da öyle olur.
"Şunu yapma. Bunu yapma."
Neden çocuk yetiştirmenin bu kadar fazla kuralı var?
Orduda değiliz ya.
Ben kendi çocuğuma bakayım, siz kendi çocuğunuza.
Afiyet olsun.
Tamam.
Gel buraya, Ha-jun.
-Hadi anneyle -İyi eğlenceler.
-oyna. -Teşekkürler.
Biraz önce...
Benim duymam için mi konuştun?
Nasıl yani?
Yani,
Yu-ri öldüğünde
benim annem...
Hey, Hyeon-jeong.
Hyeon-jeong, bekle.
Hyeon-jeong.
Tanrım, oraya gitmemelisin.
Lütfen, anne.
Yeni doğurdun. Oraya gidemezsin.
Üç hafta bile olmadı. Neden cenazeye gitmek istiyorsun?
Ya başına bir uğursuzluk gelirse?
-Anne! -Para gönderirsin.
-Anne, lütfen. -Buraya gel.
-Anne, kes şunu. -Anne.
-Lütfen. -Sabit dur.
Onun kız kardeşi gibiydi.
Zaten kız harap oldu.
-Buraya gel. -Anne.
-Git, Hyeon-jeong.
-Yerinde dur lütfen. -Lanet olsun.
İnsanlar anlayış gösterir.
Yeni doğum yapanlar ve evlenmek üzere olanlar
cenazeye katılmaz.
Eve gel.
-Anne. -Kötü şansı üzerine çekeceksin.
-Anne. -Öyle bir kanun mu var?
-Neden gidemiyor? -Kötü şanstır.
-Neden böyle yapıyorsun? -Ya ben ölürsem?
Cenazeme gelmesini engelleyecek misin?
Seni aptal. Nasıl böyle konuşursun?
Aynı şey değil.
Ne fark eder? Sevdiği biri öldü.
Ya senin çocuğunun başına gelseydi?
Saçmalık. Hyeon-jeong, sen git. Yu-ri bekliyor.
Gidemezsin.
Üzgünüm, anne.
Ya oğluna bir şey olursa?
-Tanrım, lütfen kes. -Bırak beni.
-Buraya gel. -Onu durduralım.
Evine git.
Neden durduk yere konusunu açtın?
-Ne? -Neden bağlantı kuruyorsun?
Tuhaf bir kurban zihniyetin var.
Çünkü
annem eskiden hep sana
ne yapıp ne yapmayacağını söylerdi.
Öyle biriydi.
Bak sen.
Bu hep kafanı meşgul mü ediyordu?
O zamanlar annenin nasıl hissettiğini anlıyorum.
Yaşlı insanlar
geleceğe karşı daha tedbirli oluyorlar.
Ve kendi öncelikleri oluyor.
Benim annem de aynısını yapardı.
-Hyeon-jeong. -Ne?
-Buraya gel seni bir öpeyim. -Ne? Saçmalama.
Tanrım.
Yaşlı olduğun için mi? Çok düşüncelisin.
Seni aptal.
Tanrım. Çok akıllı.
Yüzümü nasıl tanıdı?
GİRİŞ YAP
Yu-ri.
Gang-hwa'ya darılma.
Onu kutlayalım.
Seo-woo ve Ha-jun bugün ilk kez aynı anaokuluna gittiler.
Kocana iyi bir azar çektim. Kendine gelmesini söyledim.
Arkadaşım, zihnimin huzur bulduğu yer.
Canım Cha Yu-ri,
seni özledim.
BEĞEN
Güzel.
Yeni bir menümüz var.
Salata...
Ve bir kalp.
Tamam. Güzel.
YENİ BİLDİRİM
TAMAM
CHA YU-RI GÖNDERİNİ BEĞENDİ
KOCANA İYİ BİR AZAR ÇEKTİM
ARKADAŞIM, ZİHNİMİN HUZUR BULDUĞU YER CANIM CHA YU-RI, SENİ ÖZLEDİM
Ne...
Neler oluyor? Bu neden...
Geri al.
İptal oldu mu?
Ona bildirim gitti mi?
İnanamıyorum.
Ben ne yaptım?
Şimdi ne yapacağım?
Bu çılgınlık.
Tanrım, benim sorunum ne?
Gerçekten iptal oldu mu?
Tanrım, ne yapacağım?
Seo-woo'nun annesi...
...hayata geri döndü.
Kulağa mantıklı geliyor mu?
Düpedüz saçmalık.
Çok saçma.
Min-jeong'a söylersem ne olur? Ne yapar?
Ne yapması gerekir?
Hiçbir şey bilmiyorum.
Ona haber vermek zorunda değilim.
Seninle aynı okula gitmiş. Hemşirelik mezunu.
Nereden öğrendi?
Ona...
Ona ben söylemeliydim.
Tanrım.
SIM GEUM-JAE
"Canım, seni seviyorum.
Seni ölene dek seveceğim."
Cafe Jeong'dan Jang-mi mi?
Hayır, o evli.
Sun-ja. Cheon Sun-ja.
Doğru. Bu o.
Tanrım, şu deli kız.
Beni unutmasını söyledim.
Tanrım.
Beni hâlâ unutamamış.
Anladım.
Sanırım kolay unutulan biri değilim.
Buraya koymalısın.
KANG SANG-BONG
Sang-bong, bunu neden yaptın?
Neden...
Şimdi kim kale çalma kralı olacak?
Bunlar kim?
Hayran kulübü.
Beni korkuttun.
O alt tarafı bir beyzbolcu.
Artist falan mı?
Evet.
Gören de onu Kore idolü sanacak.
Hayran kulüpleriyle ve şikeyle uğraşmayıp
daha sıkı çalışsaydı
şimdi Amerikan liginde olurdu.
Baksana.
Kalkmayacak mısın?
Ne? Sen sırıtıyor musun?
Benim alanıma girme.
Lanet olsun.
Pis ihtiyar.
Danışma saati.
Şu lanet olası pis ihtiyar.
Onu çok üzmüş olmalı.
Kanser bu yüzden nüksetmiş olmalı.
O şerefsizin ne uzun hayatı varmış.
Bana hayat boyu işkence etti
şimdi de çocuklarıma hayatı dar ediyor.
Çocuklarımın rahat yaşaması için onun ölmesi gerekiyor.
Kızının kanseri nüksettiği ve kocan ölmediği için mi
yukarı gitmek istemiyorsun?
Net konuşmalısın.
O şerefsizin ölüp ölmemesi umurumda değil.
Sadece kızımın iyileştiğini göreyim.
JEONG GWI-SUN
GEÇTİ
Beni korkuttun.
Neden? Kavga mı istiyorsun?
Senin için iyi olmaz. Dayak yiyebilirsin.
Ben Kang Bin'im.
O haydudun biriydi.
Ne? Haydut mu?
Tefeciydi.
Borçluları tartaklamasıyla bilinirdi.
Böyle çalışarak bana borcunu nasıl ödeyeceksin?
Demek burada çalışabiliyorsun. O zaman bir şeyin yok.
Organlarından birini alayım.
Öyle yapalım.
Teşekkürler.
Dikkat et.
SADECE YETKİLİ PERSONEL
Ne oldu?
Tanrım, ne oluyor?
Bir inşaat alanından çıkarken
-üzerine demir kolonlar düştü. -Buna sevindim.
O sayede borçluların borcu silindi.
Ama o üzgün olmalı.
Gerçekten gey misin?
Evet. Ne?
O yüzden
anneme hesap defterimin yerini söylemelisin.
O zaman yukarı gideceğim.
Kıçımın hesap defteri.
İnsan işlerine karışırsam Cennet'ten ceza yerim.
Neden baştan ailene bile anlatamayacağın bir işe girdin ki?
-Bunu hak etmişsin. -Lanet olsun!
Benden borç para alanlar
bir şey ödemeden rahatça yaşıyorlar.
Hayatta olanlar rahatça yaşamalı.
Pişmanlıklar ölülere mahsustur. Hemen yukarı gitmelisin.
Ne cüretle bana ne yapacağımı söylersin?
Yukarı gitmiyorum.
Bugün hem seni hem kendimi öldüreceğim.
Buyur, ne istersen onu yap.
Manyak.
SIM GEUM-JAE GEÇTİ
Benim
Bedenim
Oğlunu bırakıp yukarı gidemiyor musun?
Yalnız
O zaman oğlunla beraber gitmelisin.
Oğlunu getir.
Demek oğlun bu.
Bu da onun oğlu.
Oğlum.
Şöyle ki,
benim oğlum hâlâ hayatta.
O ölünce gideceğim.
Beni de al, olur mu?
Hey!
Seni cadı.
Ne cüretle erkekler konuşurken araya girersin?
Bu lanet olası aile.
Bu sülalenin dalını
burada kesmeliyim.
Keseyim gitsin.
Bu aptal aile.
Bu sülale buradan kopsa
her şey çok kolay olacak.
Yok. Gitmeyin.
Kimse yukarı gidemez.
Hadi bana reenkarnasyon için yalvarın.
Bu iş olmaz.
Lanet olsun!
Tanrım.
Sen...
Ne cesaret buraya geldin?
Neden geldin?
Bana bir tılsım yaz. Güçlü olsun.
Ne?
Yukarı gitmek için yanıp tutuşuyordun.
Artık yaşamak istiyorsun.
Kızının anaokulunda işe mi girdin?
Tanrım.
Bakayım.
Pekâlâ.
Ama genç hayaletlerde işe yarar mı,
ondan emin değilim.
İçeri git.
İşte.
Bu ne? Bu nasıl tılsım? Sen çizmiyor musun?
Joseon Hanedanlığı'nda yaşamıyoruz. Burada iyi bir renkli yazıcım var.
Gangnam'ın tüm meşhur şamanları
tılsımlarında benim tasarımımı kullanır, biliyor musun?
Gerçekten mi? Emin misin?
-Beğenmediysen geri ver. -Tanrım, öyle demedim.
Neden hemen kızıyorsun?
Onunla kızının etrafındaki hayaletleri mi kovacaksın?
Evet, benim yüzümden Seo-woo'nun hayaletler görmesine izin veremem.
Çok zor bir şey.
Tanrım, bunu bilmene sevindim.
Sanırım bu kolay bir hayat değil.
Gerçekten yalnız bir hayat.
Ya sen? Eski yerine ne zaman geçeceksin?
Çocuğuna anaokulunda yavaşça yakınlaşacaksın.
Peki...
Peki ya kocan?
Kocan.
Onların boşanmasını sağlamalısın.
Kim bilir? Tekerler çoktan dönüyor olabilir.
Fazla zamanın kalmadı.
Yalnızca 46 günün var.
Unut gitsin.
Seo-woo'nun etrafındaki hayaletleri kovup
her şeyi yoluna koyacağım.
Sonra da gidecek misin?
Öylece gidecek misin?
-Neden? -Çünkü öyle istiyorum.
Gitme.
SOYUL ÇOCUK PSİKOTERAPİ MERKEZİ
Seo-woo.
Bugün buraya gelmemiz bir sır.
Tamam mı?
Ben şeker ayıcık sevmem.
Seo-woo.
Merhaba, Seo-woo?
Vay canına, bunu bana mı veriyorsun?
O zaman yiyeyim.
Tadı çok güzel.
Sanırım Seo-woo şimdi anaokuluna gidiyor.
Evet. Görüşürüz.
SOYUL ÇOCUK PSİKOTERAPİ MERKEZİ
Konuşarak başlayalım.
Beyefendi?
O zamanları konuşalım.
Kaybol.
Pekâlâ.
"Kaybol."
Şimdi nasıl hissediyorsunuz?
Sana kaybol dedim. Kes şunu.
Peki. "Sana kaybol dedim. Kes şunu."
Kes şunu. Peki, duralım.
Sen tedavi almayacağına emin misin?
Seni Doktor Jang'dan sonsuza dek koruyamam.
Yeter. Kovulmak mı istiyorsun?
-Sen ne yapardın? -Ben mi?
Ne demek bu? Neden bunu sorup duruyorsun?
Hyeon-jeong öldü ve sonra hayata döndü diyelim.
Ama sen yeniden evlendin.
Ne yapardın?
Ben ne mi yapardım? Ne?
Diyelim ki Hyeon-jeong öldü.
-Ve ben yeniden evlendim. -Evet.
-Sonra Hyeon-jeong hayata geri döndü. -Evet.
O zaman ben ölürüm.
Bekle.
Diyelim ki o yeniden evlendi...
Hayır, ben yeniden evlendim. Sen neden geri geldin?
Geri gelmese herkes mutlu olacaktı.
Hayır. Bekle.
Bu delilik. Çok sinir bozucu.
Tanrım. Düşüncesine bile dayanamıyorum.
Neden sürekli bunu düşünüyorum? Bu yeni bir işkence türü mü?
Unut gitsin. Kabahat sana soranda.
Unut gitsin. Çık.
Git de Günün Kombini fotoğrafı paylaş.
Pantolon askısı falan tak.
-Hey. -Hadi git.
Burası benim ofisim.
Öyle mi? Aman, umurumda değil.
Üzülebilirim.
Ama kocamın yeniden evlenmesini de anlarım.
Ben zaten ölmüşüm.
-Öyle mi diyorsun? -Bence de.
Evli olup olmamasını umursamam. Sadece çocuğumu özlerim.
Çocuğunu mu? Kocandan daha fazla mı?
Tabii ki. Boşanınca kocam yalnızca bir yabancı olacak.
Ama çocuğum benim ailem.
Günümüz genç annelerinde görülen hastalığı biliyor musunuz?
Tanatofobi.
"Tanatofobi" mi?
İnsanların aşırı endişelendiği hastalıklar gibi.
Öleceklerinden endişeliler.
İşin ilginç tarafı genç anneler
kendileri ölmekten korkmuyor.
"Ben ölürsem çocuğum ne yapacak?"
"Bu küçük çocuk annesiz yaşayacak."
Asıl korktukları bu.
Çocukları yalnız kalacağı için ölümden korkuyorlar.
Üzüntüden kahrolurlardı.
Artık yeter. Bu konuyu kapatın.
Neden böyle aptal sorular sorup duruyorsun?
Bitirdiysen gidelim.
Doktor Cho bize kahve ısmarlayacak.
Pardon. Biz çocukları ne zaman göreceğiz?
Çocukları görmeye vaktimiz yok.
Bu kadar çocuğu beslemek kolay iş değil.
Tanrım, çok yanıyor.
Hayır, bu iyi değil. Böyle olmaz.
Buna devam edemem.
Böyle olmaz.
Biraz dinlen. Birazdan öğle yemeği saati.
-Gerçekten mi? -Evet.
Tanrım.
Burada bir yerde olmalılar.
Yine Seo-woo'nun etrafında mı dolaşıyorlar?
AİLELERİMİZLE TANIŞIN
GÜN IŞIĞI SINIFI CHO SEO-WOO
Ne? Mutfak asistanı mı?
Neden orada çalışıyorsun?
Seo-woo'yu görmek için mi?
Merak etme. İnsanlara kim olduğumu söylemem.
Seo-woo'ya da söylemem.
Seo-woo'yu görmene izin veririm.
Bunu yapmana gerek yok.
Seo-woo.
O da orada.
Baksana, çocuk.
Bunu yapmak istemiyorum.
Üzgünüm çocuk.
Böyle yapma. Yüreğim dayanmıyor.
Hayır.
Üzgünüm.
Ne? Neden işe yaramıyor?
Tanrım. Dolandırıcı Bayan Mi-dong.
Pekâlâ. Şu işime yarar.
Canın acırsa kaç.
Ne? Acımıyor mu?
Çok acıması gerekiyordu.
Ama genç hayaletlerde işe yarar mı, emin değilim.
Çok genç olduğu için mi işe yaramıyor?
O zaman onu nasıl kovacağım?
Biraz daha ver.
Bu dağınıklık ne?
Tanrım, üzgünüm.
Ne...
Çocuk.
Nereye gitti bu?
Ne yapmalıyım?
Ne yapıyorsun? Beni korkutuyorsun.
KIM HYEOK-JIN
Yine geldi, değil mi?
Hâlâ biraz zorlanıyor.
Kocasını kaybeden kadına dul denir.
Karısını kaybeden erkeğe de dul denir.
Anne ve babasını kaybeden çocuğa öksüz denir.
Ama çocuğunu kaybeden birinin neden adı yoktur biliyor musun?
Bunu hiçbir kelime tarif edemez.
Dünyada o dayanılmaz acıyı anlatacak bir kelime yoktur.
Hiç iyi değilsin, değil mi?
"Buradaki insanlar,
çocuklarını kaybetmiş olan talihsiz insanlar.
O zaman ben neden buradayım?
Bu insanların içinde ne işim var?" diye düşünüyorsun.
Ben de öyle düşünürdüm.
Ne yaşadığımı bilen insanların yanındayken
benim yüzümden gülemediklerini hissediyordum.
Durumumu bilmeyenlerin yanında
onlarla birlikte gülemezdim
çünkü çocuğumu kaybettikten sonra gülmeye hakkım olmadığını düşündüm.
En sonunda benimle aynı durumdaki insanları aramaya geldim.
O zaman bile
bu talihsiz insanların içinde yer edinemedim.
Onları anlayamadım.
Buraya gelmek hiçbir şeyi düzeltmiyor.
Her birimiz
bununla yaşamayı
öğrenmek zorundayız.
Burada her gün
ne kadar çok insanın öldüğünü görebilirsin.
"Ben değilim.
Çocuğum hiç değil."
Buna nasıl inanabildiğimi anlamıyorum.
Neden ağlıyorsun? Ağlama.
Biraz daha alabilirsin.
Bunu bitirirsen biraz daha veririm.
Otur ve keyfini çıkar.
İşte böyle. Çubuklarınızı elinize alın.
Sen burada ne yapıyorsun?
Yemeğini yemelisin.
Yemezsen büyüyüp yakışıklı olamazsın.
Yiyecek misin? Sen bana tekme mi attın?
Böyle yapılmaz. Sana dersini vereceğim.
Bu ne?
-Alın bakalım. -Teşekkürler.
Merhaba, Seo-woo.
Sosisler çok lezzetli. Bol bol ye.
Güzelce çiğne ve bolca ye, tamam mı?
Al bakalım.
Afiyet olsun.
-Biraz çorba... -Bekle.
Ona daha fazla et ve sebze ver.
Çok leziz görünmüyor mu?
Afiyet olsun.
Küçücük çocuk. O kadar çok yiyemez.
Onu tanıyor musun?
Efendim?
Evet, Seo-woo'yu iyi tanıyorum.
Birkaç ay önce
kopan yaygaradan sonra sakinleşmiş görünüyor.
"Yaygara" mı? Nasıl yani?
Diğer çocuklar kadar konuşmuyor ve tam uyum sağlamıyordu.
Bazı anneler yaygara kopardı.
Bir çocuğun konuşmaması veya uyumsuzluğu onları ne ilgilendirir?
Kimseye bir zararı yoktu.
Yoktu ama olabileceğinden
korkuyorlardı.
Onunla aynı sınıfta olunca
kendi çocuklarının gelişimi etkilenecek diye
Seo-woo'nun daha alt sınıflara gönderilmesini istediler.
Özellikle annelerden biri çok ısrarcıydı.
Kim? Hangisiydi?
-Onun derdi ne? -Bir kadın var.
Onun çocuğu doğduğu gün mü konuşmuş?
Bazı çocuklar erken konuşur, bazıları geç.
Bazıları gürültücüdür, bazıları kendi hâlindedir.
Çocuklar aynı fabrikadan seri üretim çıkmaz!
Ne saçma bir kadın.
Çocuklar seni duyacak. Gülümse.
Yiyin bakalım. Güzel, değil mi?
Buraya gel.
Acele edin.
-Aferin. -Devam edin.
Bu renk yanlış.
-Bir tane daha. -Aferin.
-Teker teker. -İşte böyle.
-Aferin. -Buraya gel.
-Çabuk. -Tek tek.
Al bakalım.
Çok iyi iş çıkardın.
Buraya getir.
İşte böyle. Aferin.
Teker teker.
Seo-woo, neden havaya kaldırıyorsun?
Buraya koyacaksın.
-Nereye gidiyorsun? -Hyeok-jin!
PSİKOLOJİK DEĞERLENDİRME RAPORU CHO SEO-WOO
SOSYAL BECERİLERİ: AZ GELİŞMİŞ ÖĞRENME BECERİLERİ: AZ GELİŞMİŞ
OKUDUĞUNU ANLAMA: AZ GELİŞMİŞ
Seo-woo'nun annesine söylemeli miyim?
Veya en azından müdüre.
Aslında daha önce birkaç kez duydum.
Ben de.
Bence endişelenecek bir şey yok. O daha bir çocuk.
Onun adını hatırlıyor, hepsi bu.
Yine de ölmüş bir çocuğun adını sayıklayarak dolaşamaz.
AİLELERİMİZLE TANIŞIN
O da mı buradaymış?
Yoksa neden sürekli burada dolaşsın ki?
Muhtemelen ölü olduğunun farkında değil.
GÜN IŞIĞI SINIFI KIM HYEOK-JIN
Ne oldu? Sorun nedir?
Neden ağlıyorsun? Gel buraya.
Ne oldu?
Neden ağlıyorsun?
Gidelim.
Annem burada!
Hadi ortalığı toparlayalım.
Bu sonuncu.
Görüşürüz.
En uzağa atan kazanır.
Annem geldi!
Anne!
-Hoşça kalın. Görüşürüz. -Gidelim.
Hâlâ buradasın.
Birazdan çıkacağım.
Sabahki hâllerinden çok farklı, değil mi?
Çocuklar gün sonuna doğru huysuzlaşabiliyor.
Başka bir çocuk gelip alındığında daha da kötüleşiyor.
Demek bunca zaman anneni bekliyordun.
Hyeok-jin.
Tatlı çocuk.
Hayatımızdan uzak dur dedim anne!
Senden korkuyor.
Bu işi bırakmazsan bizi unutmanı söylemedim mi?
Şimdi oğlum beş yaşında.
Hayaletleri çeken bir şamana yaklaşmasına izin veremem.
Şu saçmalığı bırak!
"Saçmalık" mı?
Böyle yaşamaktan memnun olduğumu mu sanıyorsun?
Hayatımın böyle olacağını biliyor muydum?
Sence bu normal mi?
Bizimle iletişime geçme.
Duyduklarıma inanamıyorum.
Hayatının yarısını yaşamamışsın. Ne cüretle anneni azarlıyorsun?
O seni besledi, giydirdi ve büyüttü!
Ne?
Sen kim oluyorsun?
Neden buradasın?
Neden mi buradayım? Beş yaşında bir hayaleti iyi bir yere göndermek için.
Bunu yalnızca annen yapabilir.
Yine hayalet meselesi mi?
Hayaletlere tepeden mi bakıyorsun?
Dün hayattaydın, ondan önceki gün de öyle.
Yarın da öyle olacağını varsayıyorsun. Hiç hayalet olmayacağını sanıyorsun.
Ama üzgünüm.
Yarın ne olacağını kimse bilemez.
Yeong-seon, yemeğe kal!
O kadar atıp tutup, oğlunun sana böyle davranmasına nasıl izin verirsin?
Yalnız bir hayatım olduğunu
sana söylemiştim.
Yine de küçükken tatlıydı.
Artık büyüdü, koruması gereken şeyler var.
Sen neden gelmiştin?
Çocuk hayaletler ölümün ne olduğunu tam bilmez
ama istediklerini alınca yukarı giderler.
Gerçekten mi?
-Annesiyle buluşması yeter mi? -Evet.
BRIGHT HAEMIL ANAOKULU
-Günaydın. -Günaydın.
Günaydın.
AİLELERİMİZLE TANIŞIN
Yenisin diye bu kadar erken gelmene gerek yoktu.
Mutfakta bekleyebilirdin.
Günaydın.
Müdür Hanım.
Evet?
Şu fotoğrafı
artık iade etmenin zamanı değil mi?
Haklısın. Hyeok-jin gideli aylar oldu.
AİLELERİMİZLE TANIŞIN
Tuvalete gitmeliyim.
Olmaz. Çok işimiz var.
Neden hâlâ gelmedi?
Acele etmeli.
Oğlu bekliyor.
Anne!
Hoş geldiniz.
Sağ olun. Her şey yolunda mı?
Evet.
Seo-woo,
ne oldu?
Bir şey mi oldu?
Seo-woo,
bana bir şey mi söylemek istiyorsun?
Seo-woo.
Bunu kime vermek istiyorsun?
GÜN IŞIĞI SINIFI KIM HYEOK-JIN
Burada
biri var mı?
Seo-woo mu yaptı?
Evet, Hyeok-jin'in annesine onun oyuncağını getirdi.
İnanılmaz. Hyeok-jin'in annesi kötü hissetmiş olmalı.
Hyeok-jin'in Seo-woo'yla oynamasını hiç istemezdi.
Evet, Seo-woo'yu başka sınıfa almamızı bile istedi.
Çocuğunun başına ne geleceğini bilebilir miydi?
Bayan Oh.
Efendim?
Özür dilerim.
Her şey için.
Lütfen benim için Seo-woo'ya teşekkür edin.
Hyeon-jeong!
Nerede bu?
Yine markete mi gitti?
Sürekli markete gidiyor.
GÜVENLİK KAMERALARI
Hepsini de kendi yiyor.
Bu küçük lokantada çalacak bir şey de yok zaten.
BRIGHT HAEMIL ANAOKULU
Seo-woo'ya sert davranan o muymuş?
Şimdi daha da kötü hissediyor olmalı.
Çok sıkılmış olmalısın ama dayan.
Haftaya geleceğim.
Sabırsızlanıyorum.
Siz ruh eşi falan mısınız?
Bir hafta arayla doğum yapmayı nasıl becerdiniz?
Öyle mi planladınız?
Öyle mi?
Sence bu mümkün mü? Aptal.
Biliyorum.
Bu arada neden orada öyle oturuyor?
Çünkü deli.
Kendi hâline bırak.
Dostum.
Gördün mü? Deli.
Sen sıradan bir adamsın,
ben artık babayım.
-Bir baba. -Sen iyi misin?
Ben bir babayım. Bir ebeveyn.
Senden bir hafta önce baba oldum ya, sana bir şey söyleyeyim.
İşin aslı
bu gerçekten
tuhaf bir his.
Kendi çocuğunu...
...ilk kez gördüğünde
gerçekten...
Farkına varmadan gözyaşlarına boğuluyorsun.
Sana aynı anda
büyük bir sorumluluk ve kendine güven getiriyor.
Göreceksin.
İnanılmaz.
-Bunun nesi var? -Deli.
Harika iş çıkardın.
Artık bir annesin.
Anne çok iyi iş çıkardı.
Bu yaşında...
Seninle gurur duyuyorum.
Bu yaşımda mı?
-Tanrım. -Ne olmuş?
Neden tekmeledin?
Tekrar söyle.
-Yana kay lütfen. -Tanrım.
Geun-sang, ne yapıyorsun?
Anneden daha çok acı çekiyorum.
Yu-ri, ona bakmayı kes. Bebeğe iyi gelmez.
Çok acıyor mu?
Yanlış yerimi tekmeledin.
-Tanrım. -Çok yanlış bir yerimi.
-Kendine iyi bak. -Görüşürüz.
O artık bir baba ama hiç değişmedi.
O dede olsa da değişmez.
Ama bebeği görünce çok ağladığını söylüyorlar.
Anlaşılan herkes ağlıyor.
Neden ağlanır ki? Bence sen de ağlarsın.
"Seninle tanıştığıma memnun oldum bebek."
Tanrım, hayır.
Bebeğimi tatlı bir şekilde karşılayacağım.
"Merhaba, hoş geldin."
İddiaya var mısın?
Önce ağlayan tavuk ısmarlar.
-Anlaştık! -Emin misin?
Sözünü tut.
Sen kendine bak.
Müsamaha bekleme.
İyi olacak mısın?
Ben sert bir insanım.
-Babaya bak. -Annen burada.
CHA YU-RI
Bana bak.
Ben senin annenim.
Senin annen.
Bana bakmayı kesin.
Kanaman var. Yani insansın.
Yu-ri! Arkanda, Hyeon-jeong! Üzgünüm!
Hyeon-jeong beni çok özlüyordu.
Ne? Bunu nereden bildin?
Bence bir şey saklıyor.
49 gün sonra tekrar mı yok olacak?
-Hey. -Birdenbire çıkıp geldi,
birdenbire ortadan kaybolabilir.
Uzak durmak için bir bahane bulmanı söylemiştim.
Sence gelmeyi ben mi istedim?
Her neyse, onunla karşılaşma şansım nedir ki?
Affedersiniz.
Alt yazı çevirmeni: Toprak İnce