‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ต้องการรับอะไรเพิ่มไหมคะ
‎- ขอซอสเพิ่มหน่อยค่ะ ‎- ค่ะ
‎สามีที่ไหนกัน สิบแปดมงกุฎชัดๆ
‎ตอนที่เป็นแฟนกันน่ะ หลอกลวงทั้งนั้น
‎เขาบอกว่ารุ่นพี่เขาบอกไว้
‎ว่าถ้ายอมเมียตอนแต่งงานใหม่ๆ ‎จะต้องยอมไปตลอดชีวิต
‎ก็เลยยอมลงให้ฉันไม่ได้
‎คนเราจะยึดศักดิ์ศรีค้ำคอ ‎เพราะเรื่องหยุมหยิมแค่นี้เหรอ
‎เธอยังขนข้าวของออกมา ‎เพราะเรื่องแค่นี้ได้เลย
‎ถ้าคนที่ยืนฉี่มา 29 ปี
‎จู่ๆ ต้องมานั่งฉี่ มันก็ไม่ง่ายนะ
‎พี่คะ นี่มันไม่ใช่ปัญหาง่ายๆ ‎อย่างเรื่องเข้าห้องน้ำนะ
‎- นี่มันเรื่องศักดิ์ศรี ‎- กลัวไม่รู้ว่าเพิ่งแต่งงานสินะ
‎น่ารักจ้ะ น่ารักจริงๆ
‎รู้แล้วน่าๆ
‎โชคังฮวา ไอ้หมอนี่มันแย่จริงๆ ‎ตัวปัญหาชัดๆ เลย
‎กินก่อนนะ ‎ยังไม่ได้กินอะไรเลยไม่ใช่เหรอ
‎ไม่เอา ไม่กิน
‎ว่ากันว่าผีที่ตายตอนกิน ‎จะดูสมบูรณ์พูนสุขกว่านะ
‎อ้าม กินซะ
‎โมโหจะตาย ไม่มีอารมณ์มากินไก่หรอก
‎พี่คะ
‎ฉันว่าฉันคิดผิดที่แต่งงาน
‎รู้แล้ว กินก่อนนะ กินก่อน
‎ฉันจะไม่ยอมกลับบ้าน ‎จนกว่าเขาจะมาคุกเข่าอ้อนวอน
‎รู้แล้ว เข้าใจแล้วจ้ะ
‎ตอนนั้นฉันไม่เคยนึกถึง ‎ความตายเลยด้วยซ้ำ
‎ติดอยู่กับอารมณ์ยิบย่อย ‎ที่เข้ามาในชีวิต
‎จนไม่เข้าใจความเป็นจริงที่สำคัญ
‎กินก่อน กินแล้วค่อยพูด
‎ฉันไม่มีอารมณ์กินจริงๆ นะพี่
‎รู้แล้ว เข้าใจสุดๆ เลย แต่ก็ต้องกิน
‎คราวนี้ฉันจะเลิกจริงๆ ค่ะ
‎งั้นก็เลิกไปเลย
‎จะเลิกก็เลิกแต่ต้องกินก่อน
‎อ้าม เร็วๆ เลย อ้าม
‎กินซะนะ
‎ไม่ว่าเจอเรื่องยากลำบากแค่ไหน
‎ตอนที่ยังกินอะไรได้
‎ตอนที่ยังสัมผัสคนที่เรารักได้
‎และความเป็นจริงอย่าง ‎การมีชีวิตและมีลมหายใจ
‎ฉันเพิ่งเข้าใจว่ามันงดงามเพียงใด
‎ก็เมื่อฉันตายไปแล้ว
‎(ตอน 3 ‎เมื่อตายถึงเข้าใจความงามแห่งชีวิต)
‎- ชายูรี ‎- จำคนผิดแล้วค่ะ
‎นี่...
‎นี่มัน...
‎เป็นไปได้ยังไง
‎บ้าไปแล้วๆ
‎ไปโดนจับได้ที่นั่นได้ยังไงกัน
‎ไหนๆ ก็ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ‎บอกให้หมดเลยดีไหมนะ
‎อ๋อ อย่างนี้นี่เอง แบบนี้เองสินะ
‎ถ้ากลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมได้ ‎ภายใน 49 วัน
‎เธอก็จะกลับมาเป็น ‎ภรรยาฉันได้อีกครั้งนี่เอง
‎แต่ว่าจะเอายังไงดีล่ะ
‎ที่ตรงนั้นไม่ว่างแล้วล่ะ
‎ฉันมีภรรยาแล้ว
‎ฮะ
‎ซออูเห็นผีเหรอ
‎เธอกลับมาพาผีพวกนั้นไปเหรอ
‎เข้าใจแล้ว อย่างนี้นี่เอง
‎ก็น่าจะบอกกันตรงๆ สิ ให้ตาย
‎เดี๋ยวนะ
‎แล้วทำไมซออูลูกเรา...
‎ถึงได้เห็นผีล่ะ
‎อย่าบอกนะว่า...
‎ตอนเป็นผีเธอวนเวียนตามเราเหรอ ‎น่ากลัวนะเนี่ย
‎ขนลุกเลย คุณพระคุณเจ้า
‎จะบอกแบบนั้นได้ยังไง
‎ถ้าบอกว่าตามติดมาตลอด ‎ขนาดฉันเองยังกลัวเลย
‎โอ๊ย จะบอกว่ายังไงดี
‎(ผลสอบแพทย์เฉพาะทาง)
‎เลิกกัดได้แล้ว ‎เดี๋ยวสารยับยั้งฮอร์โมนก็ออกมาพอดี
‎อยู่เฉยๆ ไปเลย คนยิ่งตื่นเต้นอยู่
‎คนตื่นเต้นต้องเป็นฉันต่างหาก ‎เธอมาตื่นเต้นแทนทำไม
‎นี่ไม่ใช่ฝันหรอก
‎พูดๆ ไปก่อนแล้วกัน
‎โลกนี้มีคนหน้าตาเหมือนกันอยู่ถมไป
‎(บัตรประจำตัว ‎รพ.มหาวิทยาลัยทงซอง โชคังฮวา)
‎(โชคังฮวา ตาทึ่ม)
‎คนที่...
‎ขีดเขียนเล่นแบบนี้
‎รอบตัวฉัน
‎มีแค่คนเดียว
‎เท่านั้น
‎เธอใช่ไหม
‎เธอจริงๆ ด้วย แต่...
‎นี่มัน...
‎ทำไมเธอมาอยู่ตรงหน้าฉันได้
‎มันเกิดขึ้นได้ยังไง
‎ฮะ
‎พูดอะไรหน่อยสิ
‎ว่าไง
‎ไปไหนมา
‎เกิดอะไรขึ้นคะ
‎หือ
‎อ๋อ ขอโทษนะ
‎คือเพื่อน...
‎- เพื่อน... ‎- เพื่อนคนไหนคะ
‎ทำไมพาลูกไปไม่บอก...
‎เป็นอะไรไปคะ ทำหน้าเหมือนเห็นผีมา
‎กลับก่อนเลย ฉันมีที่ที่ต้องไป
‎พี่คะ
‎พอฟื้นมาก็อยู่ที่เก็บอัฐิงั้นเหรอ
‎แล้วความทรงจำระหว่างนั้นล่ะ
‎ผ่านมาสี่ปีแล้วนะ ‎สี่ปีแน่ะ เธอรู้ตัวไหม
‎ไม่รู้ จำอะไรไม่ได้เลย
‎จำตอนตายได้อยู่
‎แต่พอตื่นมาก็เป็นตอนนี้แล้ว
‎ไม่สิ...
‎จะบอกว่าฟื้นคืนชีพขึ้นมา ‎อะไรแบบนี้น่ะเหรอ
‎แต่นั่นก็ฟังดูไม่เข้าท่าเหมือนกัน
‎นั่นสิ ไม่น่าเชื่อสุดๆ เลยใช่ไหมล่ะ
‎ฉันเองก็งงเหมือนกัน ตายไปแล้วชัดๆ
‎แต่ฟื้นขึ้นมาได้ยังไงกันนะ
‎หรือว่า...
‎ทำไม จำอะไรได้บ้างไหม
‎รางวัลพักร้อน
‎ฉันอาจจะโดนส่งมาเพราะแบบนั้นก็ได้
‎ได้พักร้อน 49 วัน
‎บนสวรรค์ก็มีวิญญาณดีเด่น
‎เหมือนนักโทษดีเด่นอะไรพวกนี้
‎ได้รางวัลพักร้อนมาเหรอ
‎- ใครให้ ‎- ก็...
‎ยกตัวอย่างเช่น
‎พระเจ้า
‎พระเจ้าเหรอ
‎พระเจ้า...
‎(มินจอง: นี่มันเรื่องอะไรกันแน่)
‎ฉันขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ
‎อือ ไปเถอะ
‎(คัง: เสร็จแล้วเดี๋ยวกลับไป)
‎(นี่มันเรื่องอะไรกันแน่)
‎ซออู วันนี้ตามใครไปเหรอจ๊ะ
‎ไม่ใช่พี่เลี้ยงฮาวอนด้วยนี่
‎คุณน้าคนสวย
‎คุณน้าคนสวยเหรอ
‎ผู้หญิงเหรอ
‎ซออู ทำไมตรงนี้ถึงเป็นแผลล่ะ
‎อะไรกันนะ พาลูกคนอื่น ‎ไปทำไมกัน จริงๆ เลย
‎ไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนี้สักหน่อย
‎ออกไปก่อนแล้วกัน
‎อ้าว จะไปไหน
‎ยูรี
‎จะไปไหน
‎อ๋อ...
‎คือว่า...
‎เป็นอะไรไป
‎ทำไมเอาแต่หนี
‎นี่คังฮวา...
‎ฉันคังฮวาไง โชคังฮวา
‎อือ
‎โชคังฮวา
‎ฉันก็แค่สับสนไปหมด
‎ไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนี้
‎ฉันก็ไม่รู้ว่า ‎นายอยู่ในสถานการณ์แบบไหน
‎ที่จะบอกก็คือ...
‎คือว่า
‎เราสองคนควรจะให้เวลาอีกฝ่าย ‎ได้คิดหน่อยดีไหม
‎- อะไรนะ ‎- ประมาณนั้นแหละ
‎อย่าไปไหนล่ะ ต้องอยู่ที่นี่นะ
‎พรุ่งนี้ฉันจะมาใหม่
‎ถ้าอยากกินอะไรก็ใช้บัตรนี้
‎ขอบใจนะ
‎- รีบกลับเถอะ ‎- หือ
‎อื้อๆ
‎เธอก็อย่าไปไหนเชียวล่ะ ‎ต้องอยู่ที่นี่นะ เข้าใจไหม
‎อย่าไปไหน
‎ไปนะ
‎- คือว่า... ‎- หือ ทำไม
‎มีอะไรจะพูดเหรอ
‎เมื่อกี้ขอโทษนะ
‎ที่พาซออูไป
‎ทำไมต้องมาโดนจับได้ด้วย
‎เอายังไงต่อดีล่ะทีนี้
‎หวัดดี
‎หวัดดีจ้ะ ซออู
‎พี่ครับ น่าอร่อยจัง
‎หรือว่า...
‎จะเป็นไอ้นั่น
‎อะไร
‎ผี
‎พี่บ้าไปแล้วเหรอ ผมเจ็บนะ
‎หุบปากไว้กินข้าวซะ
‎ยูรีกลายเป็นผีร่อนเร่ไปมางั้นเหรอ ‎อยากตายหรือไง
‎แต่ผมว่าผมเห็นอยู่นะ
‎ผมเห็นยูรีแวบหนึ่งจริงๆ
‎น้าผมบอกว่าผมเป็นคนมีเซนส์
‎ไม่ต้องกินแล้วๆ
‎โอ๊ย เจ็บๆ รู้แล้ว
‎ไม่กินแล้วๆ ไม่กินแล้วเว้ย
‎- ไม่ต้องกินเลย ‎- เล่นแบบนี้ไม่กินก็ได้
‎- อร่อยก็ไม่อร่อย ‎- แล้วแกจะเอายังไง
‎- ทานให้อร่อยนะครับ ‎- ไอ้...
‎ตายแล้วๆ
‎ที่รัก ฮาจุนตื่นเลยเนี่ย
‎- ฮาจุนของแม่ ‎- ลูกพ่อตื่น
‎เพราะแม่ตะโกนเหมือนฮิปโปสินะ
‎ไม่เป็นไรลูก ‎เดี๋ยวพ่อจะดุฮิปโปตัวนั้นเอง
‎- อะไรของแก ‎- เรามาลงโทษฮิปโปกัน
‎ฮิปโป ตายซะ นี่แน่ะ
‎- มานี่ซะดีๆ ‎- ฮิปโปโมโหแล้ว
‎- อีตานี่ หน็อย แก ‎- ขอโทษจ้า
‎- ไม่เล่นแล้ว ‎- ลองเล่นอีกทีสิ
‎จริงๆ เลย
‎ขอโทษนะ กินตามสบายเลยค่ะ
‎ตอนนี้ฉันเลี้ยงลูกชายอยู่สองคน
‎ถึงเขาจะดูทึ่มแบบนั้น ‎แต่ก็เป็นหมอเชียวนะ จิตแพทย์น่ะ
‎สงสัยสติสตังไปหมดแล้วล่ะ
‎ฮิปโปๆ ตายซะ นี่แน่ะ
‎ฮิปโป จงออกไปจากร้านเรา
‎เลิกคุยกับลูกค้าในร้านเรา ‎แล้วออกไปซะ เจ้าฮิปโป
‎- โว้ย ‎- ฮิปโปคลั่ง
‎- มานี่เลยนะ แกมานี่เลย ‎- ฮิปโป
‎(มีแซง)
‎เป็นไปได้ยังไง
‎มันเป็นไปแล้ว ‎ฉันเห็นกับตาแถมคุยกันแล้วด้วย
‎ทำยังไงดี ฉันจะทำยังไงดี
‎ก่อนอื่นเลย ต้องบอกพ่อตาแม่ยายก่อน
‎บอกแล้วไงต่อ ก็ต้องบอกไหม
‎แล้วจะบอกว่าอะไร แกจะบอกเขา...
‎ยังไง...
‎บอกว่าแต่งงานใหม่แล้วงั้นเหรอ
‎ใครจะไปกล้าบอกเรื่องแบบนั้นกัน
‎เห็นยูรีงั้นเหรอ
‎- ตกใจหมดเลย ‎- พี่ครับ
‎ว่าไง
‎พี่รู้ได้ยังไง
‎ก็เพื่อนสุดที่รักของแกอยู่บ้านฉันไง
‎โลกนี้มีคนหน้าตาเหมือนกันอยู่ถมไป
‎จะเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่เห็นเหรอ
‎จะหายอยู่แล้ว เป็นอะไรขึ้นมา
‎คือว่า พี่ครับ...
‎อย่าตกใจ แล้วฟังผมดีๆ นะ
‎ไม่ใช่แค่คนหน้าเหมือน
‎ไม่ใช่เหรอ
‎คเยกึนซังมันเว่อร์ไปเองเหรอ
‎ไม่ใช่ๆ อย่าตกใจนะ
‎ยูรี
‎กลับมามีชีวิตแล้ว
‎อ๋อ งั้นเหรอ
‎ผมบอกว่ายูรีกลับมามีชีวิตอีกครั้งไง
‎- แบบนั้นสินะ ‎- อะไรเล่า
‎ก็ดีเลย ดีกับผีน่ะสิ ไอ้บ้าเอ๊ย
‎- ไร้สาระ ‎- อ้าว พี่ๆ
‎จริงๆ นะ เรื่องจริงนะพี่
‎ไม่รู้ว่าลูกล้มหรือเปล่า ‎มือเป็นแผลด้วย
‎สรุปเพื่อนคนไหนคะ
‎ฮะ
‎ว่าไงนะ
‎- ได้ยินที่ฉันพูดไหมคะ ‎- อือ
‎ขอโทษนะ พอดีคิดอะไรเรื่อยเปื่อย
‎เมื่อกี้ว่าไงนะ
‎ขอโทษนะคะ
‎ฮะ
‎ขอโทษเรื่องอะไร
‎ที่ซออูหายไป
‎เป็นความผิดฉันเอง
‎พูดอะไรกัน ความผิดเธอที่ไหนกันล่ะ
‎คือว่า เอ่อ...
‎เพื่อนฉันรู้จักซออูดี ‎ก็เลยพาซออูไปเล่น
‎เพราะงั้น...
‎เป็นความผิดฉันเอง
‎ฉันควรจะบอกเธอก่อน
‎ขอโทษนะ
‎แล้วเพื่อนคนนั้นใครคะ
‎เพื่อนเหรอ
‎ก็แค่เพื่อนคนหนึ่ง
‎ไว้ไปเจอด้วยกันคราวหน้าละกัน
‎กี่โมงแล้วเนี่ย
‎นอนกันเถอะ
‎เธอเองก็รีบนอนนะ
‎มีอะไรคะ เวลานี้ใครติดต่อมาเหรอ
‎อ๋อ
‎นี่มัน...
‎(ไก่ทอด 21,000 วอน จ่ายแล้ว ‎ขาหมู 28,000 วอน จ่ายแล้ว)
‎ทำไมเยอะแยะขนาดนี้เนี่ย
‎ตายจริง พวกรุ่นน้องน่ะ
‎พอดีให้บัตรรุ่นน้องที่เข้าเวรอยู่ ‎เอาไว้ซื้อของกิน
‎แต่ว่า...
‎โธ่เอ๊ย
‎คงหิวกันมากแน่เลย
‎สั่งเยอะขนาดนี้เชียว
‎ขอบคุณค่ะ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ขอบคุณครับ
‎พิซซ่านี่นา ทางนี้ค่ะ
‎นี่มันอะไรกันเนี่ย
‎ไม่ได้กินแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว
‎กินอะไรก่อนดีนะ กินอะไรก่อนดี
‎กินนี่ก่อนแล้วกัน
‎ร้อนจัง
‎เบียร์ แบบนี้ต้องเบียร์
‎เด็กๆ ของฉัน เบียร์ของฉัน
‎มาแอบกันอยู่นี่เอง
‎โล่งดีจัง
‎แค่พริบตาเดียวก็หมดวันแล้ว ‎ไม่มีเวลามานอนหรอกนะ
‎(คุณลุงของฉัน)
‎มาแล้วๆ
‎(กิมจิน้ำของเธอ)
‎ทำไม รสชาติคุ้นๆ ล่ะสิ
‎เธอรู้ได้ยังไง
‎- จับกุมชายวัย 60 ปีในห้องผ่าตัด ‎- อะไรเนี่ย
‎- ใครกัน ‎- ดูข่าวกันค่ะ
‎- บ๊าเอ๊ย ‎- ดีเลย ขอบใจนะ
‎วันนี้ฉันต้องดูกิมจิน้ำนะ
‎รีบเปลี่ยนช่องสิ
‎นี่ นายเริ่มดูข่าวตั้งแต่ตอนไหน ‎นายติดละครจะตายไป
‎คนพวกนี้ โธ่ เปลี่ยนช่องให้หน่อย
‎เมื่อกี้หล่อนง้างมือตบแล้วนะ
‎อร่อยจัง
‎ให้ตาย...
‎จริงๆ เลย
‎เป็นผีนี่มันรันทดจริงๆ ‎กินอะไรก็ไม่ได้
‎ตลกเป็นบ้า
‎(เมื่อยกไก่ที่ทอดในน้ำมัน ‎จนเหลืองกรอบขึ้นมา)
‎(มื้อดึกที่ดีที่สุด)
‎น่าอร่อยใช่ไหมล่ะ
‎แน่นอน ไก่ทอดเชียวนะ
‎ต่อให้เป็นรองเท้าทอดยังอร่อยเลย
‎รสชาติที่เราคุ้นเคยนี่แหละน่ากลัว
‎ไม่รู้ยังจะดีกว่า
‎ถ้าฉันย้อนเวลาได้นะ
‎ไก่ทอดที่ฉันกินเหลือก่อนตาย ‎ฉันจะกินให้เกลี้ยงเลย
‎ถ้าย้อนเวลาได้ ‎ก็ไม่ควรฆ่าตัวตายแล้วไหม
‎จะกลับไปกินแล้วตายซ้ำสองเหรอ
‎โลกมันเปลี่ยนไปหมดแล้ว
‎ทำไมโลกของฉัน ‎ยังหยุดอยู่แค่สมัยโชซอนล่ะ
‎น่าจะเปลี่ยนเมนูให้ทุกปีสิ
‎ฉันกินแต่เมนูเดิมมา 54 ปีแล้ว
‎ฉันอยู่ใน ‎"เคลียร์บัญชีแค้นจิตโหด" หรือไง
‎ลูกสะใภ้
‎เจ้าค่ะ
‎ไม่สบายตรงไหนหรือเจ้าคะ
‎สตรีที่ไหนกล้าส่งเสียงดังเช่นนี้ ‎ไม่มีกิริยามารยาทเอาเสียเลย
‎ข้าผิดไปแล้วเจ้าค่ะ ‎กลับเข้าข้างในเถิดเจ้าค่ะ
‎- เฮ้อ ‎- โธ่
‎ลูกหลานตัวเองไปไหนหมด
‎เอาแต่เคร่งกับลูกสะใภ้อยู่ได้
‎ตายแล้วก็ไม่พ้นลูกสะใภ้
‎นั่นสิ ครอบครัวมีไว้ ‎เพื่อใครหา ตาเฒ่านี่
‎ว่าแต่ ไม่เห็นหัวยูรีหลายวันแบบนี้
‎ต้องเกิดอะไรขึ้นแน่เลย
‎ตอนมามีใครเห็นบ้างไหม
‎ฉันไม่เห็นนะ เห็นไหม
‎ฉันก็ด้วย
‎ไม่เห็น...
‎เห็นบ้างไหม
‎- เห็นอะไร ฉันเนี่ยนะ ‎- ไม่เห็นเลย
‎- ฉันไม่เห็นเลย ‎- ไม่เห็น
‎49 วันเหรอ
‎เหลือ 47 วันแล้ว
‎ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าอยู่ใกล้เด็ก
‎เด็กๆ ก็พลังอ่อนแบบนี้แหละ
‎เริ่มจากเด็กนั่น ‎ต้องแก้ปัญหาเรื่องเด็กนั่นก่อน
‎ไม่มีเวลามาอยู่แบบนี้แล้ว
‎ฉันส่งรายงานไปแล้ว ไปรักษาตัวซะ
‎ดูซิ หมอโรงพยาบาลมหาลัย
‎เข้าห้องผ่าตัดไม่ได้ ‎เพราะกลัวที่แคบ มันใช้ได้เหรอ
‎ตอนนี้คงประชุมลงทัณฑ์บนกันไปแล้ว
‎ทัณฑ์บนเหรอครับ
‎กลัวอะไรไม่เข้าท่า ไม่สมเป็นแก
‎น่ารักดีนะ
‎ฉันจะหาทางช่วยเรื่องทัณฑ์บนแล้วกัน
‎ทำอะไรของแก
‎ถอดชุดเองเลยเนี่ยนะ
‎ผมไม่มีตรวจคนไข้ใช่ไหมครับ ‎งั้นผมเลิกงานเลยนะ
‎นี่ คังฮวา เฮ้ย
‎เอ่อ อาจารย์ครับ คือว่า...
‎โชคังฮวา
‎ใช่ นี่ไม่ใช่เวลามาคิดคนเดียว
‎ค่อยๆ บอกแม่ยาย แล้วต่อไปก็...
‎แกบ้าไปแล้วเหรอ ‎ถือโอกาสแกล้งบ้าไปเลยงั้นสิ
‎ไม่สมเป็นแกเลย ‎สถานการณ์แบบนี้แกยังจะไปไหนอีก
‎บอกไปแกก็ไม่เชื่อหรอก
‎ฉันไปบอกเมียแกแล้ว ‎เมียแกเกือบฟาดฉันเข้าให้
‎แค่หายใจฉันก็โดนฟาดแล้ว ‎บอกมาสิ บอกมาเลย
‎บอกมาก่อนสิ จะได้รู้ว่าควรเชื่อไหม
‎จริงเหรอ จะเชื่อแน่เหรอ ‎แกไม่เชื่อฉันหรอก
‎ลองพูดให้ฉันเชื่อดูสิ
‎ยูรีกลับมามีชีวิตแล้ว
‎- หา ‎- ยูรีกลับมามีชีวิตแล้ว
‎อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
‎ตายแล้ว
‎- คังฮวา มานี่มา ‎- ไอ้นี่ ถ้าแกไม่เชื่อฉันก็ไปเลย
‎ไปถ่ายรูปโอโอดีที ‎ลงโซเชียลอะไรของแกก็ไป
‎แกมานี่เลยนะ
‎นี่ หัวแกไปโดนอะไรมา
‎เรื่องที่ว่ากลับมาเป็นคนได้ยังไง
‎ต่อให้เราสืบหาจนตาแตก ‎ก็ไม่มีทางรู้ได้หรอก
‎ต้องถามให้รู้ดำรู้แดงไปเลย
‎แล้วจะไปหาเธอที่ไหนล่ะ
‎หนีไปไหนก็เป็นลูกไก่ในกำมือเรา ‎จะหาตัวยากเท่าไรกันเชียว
‎แล้วทำไมห้ามไม่ให้บอกผีตัวอื่น ‎ในที่เก็บอัฐิล่ะ
‎ถ้าช่วยกันตามหาทุกคน ‎คงง่ายกว่าเดิมตั้งเยอะ
‎ตาแก่โง่เอ๊ย
‎ผีทุกตัวคงได้ตามติด
‎ขอให้ทำโน่นทำนี่ให้
‎แล้วเธอจะมีเวลาฟังคำขอของเราไหม
‎อ๋อ แบบนี้นี่เอง รอบคอบจริงๆ
‎เพราะเธอเห็นทั้งคนทั้งผีนี่นา
‎มาแล้วๆ
‎ลูกแม่ ไปทำอะไรในห้องนั้นทั้งคืน
‎ดูหน้าลูกสิ
‎จะถามทำไม ‎ไปกับผู้หญิงสองต่อสองแบบนั้น
‎คิดว่าเข้าไปคุยกันอย่างเดียวเหรอ
‎ก็คงทำอย่างอื่นด้วยน่ะสิ
‎ไอ้เด็กคนนี้เนี่ยนะ
‎ก็ไปประชุมไง ประชุม ‎ตั้งใจประชุมกันทั้งคืนเลย
‎- เป็นอะไรไปลูก เจ็บตรงไหน ‎- เป็นอะไร
‎- พิลซึง เป็นอะไร ‎- ลูกพ่อ
‎ตั้งใจประชุมหนักเลยเป็นแบบนี้นี่เอง
‎- เป็นอะไรไป ‎- เจ็บตรงไหน
‎- ปวดเหรอ ‎- แล้วทำไมต้องตั้งใจประชุมขนาดนั้น
‎มีแต่ผีเต็มไปหมดเลย
‎ไม่รู้มาก่อนเลยแฮะ ‎พอกลับมาเป็นคนถึงได้รู้
‎- ทำอะไรสักอย่างสิ ‎- จะให้ทำไงล่ะ เขาต้องช่วยตัวเอง
‎เราจะทำอะไรได้ รอดูไปก่อนเถอะ
‎- แม่ ‎- นั่นเธอนี่
‎โธ่เอ๊ย
‎เอาจีพีเอสมาติดตัวฉันไว้หรือไง ‎ไปไหนก็หนีกันไม่พ้น
‎ยูรี
‎เธอเห็นพวกเราไม่ใช่เหรอ
‎- ช่วยเราหน่อย ‎- นัดไว้กี่โมงนะ
‎ชายูรี ช่วยเราหน่อยนะ ‎ถือซะว่าเป็นผีที่เก็บอัฐิเดียวกัน
‎ชายูรี
‎โธ่ พิลซึงลูกแม่ ทำยังไงดี
‎ที่รัก อย่าร้องไปเลย
‎- อย่าร้องเลยนะ ‎- พิลซึง
‎- ลูกแก้ปัญหาได้น่า ‎- โถ ลูกแม่
‎- พิลซึง ‎- ทำยังไงดี
‎แน่ใจนะว่าไม่มีคนอยู่
‎- ฉันเข้าไปละนะ ‎- อือ
‎- ไปเลย ‎- ไปๆ
‎ไม่ได้นะ ทำแบบนั้นไม่ได้
‎โธ่เว้ย นี่มันอะไรกันเนี่ย
‎เช็ดเข้าๆ
‎เช็ดให้สะอาดเอี่ยม
‎ทุกซอกทุกมุมเลยนะคะ
‎ขอบใจนะ ฉันเป็นห่วงลูกมากๆ เลย
‎ลูกโตขนาดนี้ยังจะห่วงอีก
‎ลูกฉันมันโตแต่ตัว ‎ยังทำอะไรไม่เป็นหรอก
‎เรื่องนั้นขนาดฉันยังว่ายากเลย
‎สวัสดีครับ ทำไมห้อง 554...
‎ถึงไม่มีใครอยู่เลยล่ะครับ
‎เพิ่งออกไปเมื่อกี้เองครับ
‎ออกไปแล้วเหรอครับ ออกไปทำไมล่ะครับ
‎ไม่สิ ออกไปตอนไหนเหรอครับ
‎ไม่ใช่หายตัวไปกะทันหันใช่ไหมครับ
‎ไม่ได้หายแวบไป ‎ต่อหน้าต่อตาใช่ไหมครับ
‎เธอฝากคีย์การ์ดไว้ที่นี่ครับ
‎แล้วก็เดินออกไปทางประตูนั้นครับ
‎เดินออกไป...
‎เดินออกไปนี่เอง
‎ขอโทษด้วยครับ ขอบคุณมากครับ
‎บอกว่าอย่าไปไหน ให้อยู่ที่นี่ไง ‎หายไปไหนของเธอเนี่ย
‎พิพากษาเหรอ
‎ถูกพิพากษาให้กลับมามีชีวิต ‎ภายใน 49 วันงั้นเหรอ
‎ทำไมล่ะ ทำไมมีแค่เธอ
‎ไอ้เลว...
‎บ้าไปแล้วนี่เอง
‎ถ้าเป็นฉันคงส่งไปลงนรกให้เข็ด
‎นั่นสิ ทำไมเบื้องบนถึงไว้ชีวิตเธอ
‎เธอต้องหาที่ของเธอให้เจอ ‎ภายใน 49 วันนี่นา
‎ถึงจะได้กลับมามีชีวิตอีก
‎ใช่
‎สุดยอดไปเลย ‎งั้นก็รีบกลับไปที่ของเธอสิ
‎สามีเธอแต่งงานใหม่ไปแล้วไง
‎ยัยนี่คงจะกลับไปทวง ‎ที่ตัวเองคืนได้ง่ายมากมั้ง
‎จริงด้วย สามีแต่งงานใหม่ไปแล้วนี่นะ
‎ตอนเธอตายใหม่ๆ ‎ยังมาร้องห่มร้องไห้ทุกวันอยู่เลย
‎ใครจะไปรู้ว่าคนแบบนี้ ‎จะแต่งงานใหม่เร็วขนาดนั้น
‎ตัดซะไม่เหลือเยื่อใยเลย
‎จะพูดเรื่องที่ผ่านไปตั้งนานแล้วทำไม
‎งั้นตลอดเวลา 49 วันนี้ ‎เธอก็จะเป็นคนแบบนี้เหรอ
‎ใช่ ต้องผ่านช่วงนี้ไปก่อน ‎ถึงจะขึ้นไปได้
‎งั้นก็ช่วยเราหน่อยนะ
‎เราจะไม่บอกใครว่าเธอได้กลับมาเป็นคน
‎ไม่ได้หรอก
‎แค่ต้องทำให้ซออูกลับไปเป็นปกติ ‎ใน 49 วัน ก็แทบจะไม่มีเวลาแล้ว
‎ถ้ามัวแต่มาช่วยผีทีละตัว ‎ก็ไม่มีเวลากันพอดี ไม่ได้หรอก
‎ลืมไปแล้วเหรอว่าเพิ่งขอให้ฉันช่วย ‎ยังจะมาขออีกหรือไง
‎ไม่ได้ๆ ยังไงก็ไม่ได้
‎โอ๊ย ก็เรื่องนั้นมันฉุกเฉินนี่นา
‎ใช่ ช่วยเราสักครั้งเถอะนะ
‎ไม่งั้นฉันจะบอกผีตัวอื่นให้หมดเลย ‎ว่าเธอมองเห็นผี
‎เอ๊ะ...
‎ไม่นะ
‎ฉันมีเรื่องอยากจะบอกลูกสาวฉันหน่อย
‎ฉันซ่อนเงินในไว้ตู้เอกสาร
‎- แต่ลูกชายใช้เกลี้ยง ‎- ช่วยบอกเมียฉันด้วย
‎- มันอยู่ในตู้เย็น ‎- รู้ไหมว่าเขาทำอะไร
‎- ช่วยหน่อยเถอะ ‎- แค่ครั้งเดียวเอง
‎- ช่วยสักครั้งนะ ‎- ไม่รู้เรื่อง ฉันมองไม่เห็น
‎- หลีกไป ‎- ช่วยหน่อย
‎- ช่วยกันสักครั้งเถอะ ‎- ฉันต้องบอกเขาจริงๆ
‎ทำยังไงดี
‎ตายจริงๆ
‎ขอให้ครอบครัวลูกอยู่เย็นเป็นสุข
‎ได้โปรดช่วยลูกช้างด้วยเถิด
‎ข้าพระองค์
‎- ช่วยลูกช้างด้วยเถิด ‎- ขอพระเจ้าคุ้มครอง
‎ปกปักรักษา รับคำขอข้า
‎เมตตาลูกช้างด้วย
‎เมตตาลูกด้วย
‎นับวันแม่หมอยิ่งรำเก่งนะเนี่ย
‎อีกหน่อยคงได้เป็นร่างทรง
‎โธ่เอ๊ย อยู่เฉยๆ ไปเถอะ ‎ถ้าอยากได้ของกิน
‎- คือว่า... ‎- ไม่ต้องมาพูด
‎แกไม่ใช่สเปกฉัน
‎โทษนะคะ ว่าแต่เป็นเกย์จริงไหมคะ
‎เราสงสัยมากเลย
‎ฉันหิวจนตาลายแล้วเนี่ย
‎เลิกทำพิธี ‎แล้วเอาข้าวมาให้กินได้แล้ว
‎มาขอข้าวเขากินแล้วยังจะหัวร้อนอีก
‎คนรำบวงสรวงก็ต้อง ‎รำตอบแทนให้คุ้มไม่ใช่เหรอ
‎แถวนี้มีวิญญาณขอส่วนบุญเต็มไปหมด
‎ให้ตายเถอะ
‎พูดมากเดี๋ยวก็ส่งขึ้นไปให้หมดเลย
‎คนอย่างคุณมีดงเนี่ยนะ
‎ใจอ่อนขนาดมดยังส่งไปเกิดไม่ได้เลย
‎ว่าแต่ ยูรีไปทำอะไรอยู่ไหน
‎ไม่มาร่วมพิธีด้วย
‎ไม่เห็นมาหลายวันแล้ว
‎ไม่ใช่ไปก่อเรื่องอะไรไว้นะ
‎ฉันไปตามหาดีไหม
‎จะไปตามหาทำไม ‎ก็คงจะวนเวียนอยู่แถวบ้านนั่นแหละ
‎- จะไปไหน ‎- หยุดก่อน
‎- เฮ้ย หยุดเลย ‎- นี่คุณ
‎รอด้วย
‎- ไปไหนแล้ว ‎- ตามไปเลย
‎เหนื่อยอย่างที่คุณมีดงบอกจริงๆ ด้วย
‎ถึงจะเข้าใจหัวอกทุกคน
‎แต่ฉันเองก็ตกที่นั่งลำบากเหมือนกัน
‎อันนี้ แล้วก็อันนั้น
‎ขอสองอันค่ะ
‎โอย เข่าฉัน
‎ยูรีพอจะไปที่ไหนได้บ้างนะ
‎(อาหารเสริมเพื่อสุขภาพ ‎71,000 วอน จ่ายแล้ว)
‎อาหารเสริมเพื่อสุขภาพเหรอ
‎ก็อยู่ทั้งคู่นะพี่
‎ที่บ้านจะมีเรื่องอะไรได้ ‎ก็เหมือนเดิมอยู่ทุกวัน
‎ยาลดอาการตื่นเต้นเหรอ
‎ให้พ่อกับแม่ทานคนละเม็ด ‎ให้ทานไปก่อนเถอะ
‎ยอนจีเองก็กินด้วยนะ
‎เธอไม่รู้หรอกว่าหลังจากนี้ ‎จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
‎ต้องตั้งสติไว้ให้ดีนะ ‎เข้าใจไหม ฉันจะรีบไป
‎ทานเลยค่ะ
‎- อะไร ‎- เอามาทำไม
‎ทานสิ หนูด้วย
‎พูดอะไรของแก ฝันอยู่เหรอ
‎เอาออกไป
‎ก็พี่เขยบอกให้กิน
‎บอกว่าให้กินรอ เขากำลังมา
‎เจ้าเด็กนี่
‎ฉันบอกแล้วใช่ไหม ‎ว่าอย่าติดต่อหาพี่เขย
‎ไปยุ่งกับคนที่เขา ‎กำลังใช้ชีวิตดีๆ ทำไม
‎หนูไม่ได้ไปเซ้าซี้นะ
‎แต่ทางนั้นเขาติดต่อมาเอง ‎อย่างด่วนเลย
‎รีบโทรไปเลย จะมาทำไม
‎ลองมาสิ เดี๋ยวแกได้ตายคามือฉันแน่
‎ก็พี่เขยบอกจะมา แล้วจะให้หนูทำยังไง
‎สตงสติไปหมดแล้วเนี่ย
‎มาคนเดียวเหรอ
‎จะพาซออูมาด้วยไหม
‎อันนั้นก็ไม่รู้
‎แต่ว่าแปลกๆ นะ
‎เอาแต่ถามว่าที่บ้านมีเรื่องอะไรไหม ‎ถามเหมือนเกิดเรื่องแล้วงั้นแหละ
‎เอ้า
‎ไม่กินหรอก
‎อะไรเนี่ย จับไปแล้วด้วย
‎ค่ะ
‎พี่เขย
‎ยอนจี
‎ไม่มีเรื่องอะไรใช่ไหม
‎พี่เขยต่างหากที่ดูมีอะไร
‎ไม่มีใครมาที่บ้านเหรอ คือว่า...
‎- ใคร ‎- ก็...
‎หือ อะไรน่ะ
‎พี่เขยซื้อมาเหรอคะ
‎(ยาบำรุงเข่า)
‎แล้วรู้ได้ไงว่าแม่เข่าไม่ดี
‎พี่เขยอย่าซื้ออะไรแบบนี้มาเลย ‎ฉันโดนแม่ฆ่าตายแน่
‎แล้วใครจะมาเหรอคะ ‎เมื่อกี้บอกจะมีคนมานี่นา
‎คงมาไปแล้วแหละ
‎ใครคะ
‎อ๋อ
‎ไว้คราวหลังนะ
‎ฉันไม่ควรจะพูดเรื่องนี้เอง
‎รีบกลับเข้าไปเถอะ ฉันไปนะ
‎พี่เขย แล้วใครจะมาเหรอ
‎พี่เขย
‎เฮ้อ
‎เวรเอ๊ย ฉันจะบ้าตาย
‎เลิกแล้วเหรอ
‎อย่าบอกนะว่าตามซออูกลับบ้านด้วย
‎เจ้าหนู
‎มานี่สิ
‎ไม่เป็นไรหรอก ไม่เป็นไร มานี่มา
‎มานี่เร็ว
‎ดีใจสินะ ที่ฉันมองเห็นเธอ
‎ชื่ออะไรจ๊ะ
‎อยากเล่นกับเพื่อนๆ เลยมาที่นี่เหรอ
‎แต่ว่าไม่ได้หรอกนะ
‎ถ้าเธออยู่นี่ ลูกป้าจะไม่สบายเอา
‎เพื่อนๆ คนอื่นก็อาจจะไม่สบายกันหมด
‎เราไปเล่นที่อื่นกันนะ
‎มานี่มา
‎คุณคะ
‎คุณเป็นใครกัน
‎คนที่พาซออูไปเมื่อวาน ‎เพื่อนพ่อซออูใช่ไหมคะ
‎คะ
‎ถ้าจะทำอย่างนั้น ‎ก็น่าจะบอกกันก่อนนะคะ
‎ฉันก็นึกว่าพี่เลี้ยงฮาวอน
‎ถึงจะเป็นความผิดฉันด้วย ‎ที่ยุ่งจนไม่ได้เช็กดูก่อน แต่...
‎จะไปไหนน่ะ
‎- เจ้าหนู ‎- คะ
‎ใครเหรอคะ
‎จะให้เขาเข้าไปไม่ได้นะ
‎ที่นี่กำลังหาผู้ช่วย ‎ในครัวอยู่เหรอคะ
‎ที่นี่ไม่มีของร้อนๆ ‎ดื่มกาแฟเย็นได้ใช่ไหมคะ
‎ค่ะ
‎แต่วันนี้มีประชุมผู้ปกครองยาวเลย
‎ผอ.อาจจะมาช้า สะดวกรอไหมคะ
‎มาสัมภาษณ์พรุ่งนี้ก็ได้นะคะ
‎ไม่เป็นไรค่ะ ‎ฉันรอเป็นงานอดิเรกอยู่แล้ว
‎แค่นั่งรอเฉยๆ จะไปยากอะไรคะ
‎ค่ะ
‎วันนี้ต้องพูดดีๆ นะ
‎รู้แล้ว เชื่อมือฉันเถอะ
‎ฉันไม่ได้บอกว่าไม่เชื่อสักหน่อย
‎- แม่อึนบีนี่ก็ ‎- เชื่อฉันเถอะค่ะ
‎- มาแล้วเหรอคะ คุณแม่ ‎- สวัสดีค่ะ
‎- เชิญค่ะ
‎- สวัสดีค่ะ ผอ. ‎- สวัสดีค่ะ
‎เมื่อกี้เห็นอยู่ว่าเข้ามาในนี้นี่
‎เรื่องซออูน่ะค่ะ
‎ฉันก็รู้ว่าเรื่องแบบนี้มันแปลก
‎แต่มันน่ากลัวนะคะ ‎ไม่ใช่ครั้งสองครั้งด้วย
‎เธอดูเศร้าหมอง ‎แถมยังนั่งพูดคนเดียวอยู่มุมห้อง
‎ฉันเข้าใจค่ะว่าคุณแม่หมายถึงอะไร
‎เราเองก็จับตาดูอยู่ค่ะ
‎อีกไม่นานเราจะแจ้งเรื่องนี้ ‎กับคุณแม่ซออูเช่นกัน
‎พูดกับหล่อนไม่รู้เรื่องหรอกค่ะ ‎ฟังคนอื่นซะที่ไหน
‎ถ้าเราไม่เหลืออดจริงๆ จะมาหา ‎ผอ.ถึงนี่เหรอคะ
‎แถมยังบอกเราว่าจะจัดการเอง ‎ไม่ต้องมาสอดด้วยค่ะ
‎คิดว่าเราอยากสอดนักเหรอคะ
‎ก็รู้อยู่ว่าซออูไม่ได้ทำผิดอะไร
‎แต่ที่นี่คือเนิร์สเซอรี่ที่ลูกๆ เรา ‎มาทุกวันนะคะ
‎ฉันไม่สบายใจเลยจริงๆ
‎เราพูดแบบนี้ก็เพราะ ‎ห่วงลูกเราทั้งนั้นแหละค่ะ คุณครู
‎ฉันว่าแล้วต้องเป็นแม่ๆ พวกนี้ ‎เดี๋ยวปั๊ด
‎เอาเด็กคนเดียวมาทำเป็นเรื่องใหญ่
‎ซออูลูกฉันเป็นอะไรที่ไหน
‎ไม่สบายใจงั้นเหรอ
‎หน็อย
‎ซออู
‎คุณแม่คะ คือซออูยังไม่กลับบ้าน
‎ช่วยลดเสียงลงหน่อยนะคะ
‎ดูสิๆ กลับบ้านก็กลับช้าสุด
‎- ซออู เราไปเล่นตรงนั้นกันเถอะ ‎- ไม่ดูแลลูกแล้วจะปกติได้ยังไง
‎ฉันบอกแล้วไงเธอแต่งงาน ‎กับพ่อซออูเพราะเงิน
‎เป็นถึงหมอโรงพยาบาลมหาวิทยาลัย ‎นอนกินสมบัติทั้งชาติก็ไม่หมด
‎ให้ตายเถอะ
‎(สำนักทนายโกซอกวอน)
‎ค่ะ สำนักงานกฎหมายค่ะ
‎(สำนักทนายโกซอกวอน ‎หย่า สิทธิ์เลี้ยงดูบุตร มรดก)
‎เหตุผลในการหย่าไม่เพียงพอครับ ‎ไม่มีเหตุให้ยกเว้นด้วย
‎- พี่คะ ‎- ว่าไง
‎มาเพราะเป็นห่วงคุณสามีนี่เอง
‎ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎สามีเหรอ เปล่านะ ฉันแค่ผ่านมาเฉยๆ
‎ทำไม เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎อ้าว พี่
‎ไม่รู้หรอกเหรอ
‎วันนี้วุ่นกันไปหมดเลยนะ
‎ฉันนึกว่าพี่มาเพราะเรื่องนี้
‎เขาผ่าท้องคนไข้ค้างไว้ ‎สุดท้ายก็ออกมาเพราะผ่าตัดไม่ได้
‎ถึงขั้นนี้ก็น่าจะโดน ‎ลงโทษทางวินัยแล้วแหละ
‎ไม่รู้ว่าจะโดนไล่ออกหรือเปล่า
‎(สำนักงานกฎหมายเจดับเบิลยู ‎ผู้เชี่ยวชาญด้านการหย่า)
‎ไม่มีที่อื่นนอกจากที่นี่แล้วนะ
‎ขอโทษนะ แม่ขอโทษนะ
‎แม่ขอโทษ
‎แม่ขอโทษนะ ซออู
‎แม่ขอโทษ
‎แม่ขอโทษนะ
‎- คือว่า... ‎- หือ
‎ทำไมๆ มีอะไรจะพูดเหรอ
‎เมื่อกี้ขอโทษนะ
‎ที่พาซออูไป
‎วันนี้ฉันจะไปรับซออูเองค่ะ
‎ไม่นะ
‎- ฮัลโหล ‎- ไม่นะๆ
‎ไม่เป็นไร มินจอง ฉันรับลูกเอง
‎พี่อยู่โรงพยาบาลนี่คะ จะมาได้ยังไง
‎ฉันไม่ได้อยู่โรงพยาบาล คือ...
‎โดนทัณฑ์บนอยู่เลยออกมาข้างนอกน่ะ
‎เพราะงั้นก็เลย...
‎ไม่สิ ไม่ได้โดนลงโทษ
‎แต่ก็มีเรื่องทำนองนั้นแหละ
‎กลับบ้านไปก่อนเลย
‎ฉันอยู่หน้าเนิร์สเซอรี่ซออูแล้วค่ะ ‎พี่กลับบ้านเถอะ
‎ฮัลโหล
‎ฮะ...
‎ฉันเห็นมันตกอยู่ในห้องหนังสือ
‎หือ
‎อ๋อ
‎ทำไมถึง...
‎ไม่เป็นไรหรอก ‎คงหล่นลงมาจากหนังสือเก่าๆ
‎คุณเองก็ไม่รู้สินะ
‎อือ
‎ว่าแต่นั่นคือคุณยูรีใช่ไหมคะ
‎แม่ซออู
‎ยูรี
‎ยูรีอยู่ไหน
‎ไม่ได้การล่ะ ทำยังไงดี
‎ซออูของแม่นี่สวยจริงๆ
‎พวกผู้ใหญ่นี่โง้โง่
‎แม่จะทำให้ซออูไม่เห็น ‎ในสิ่งที่ไม่ควรเห็นเอง
‎แม่สัญญา
‎ว่าแต่เด็กนั่นไปไหนแล้วนะ
‎ไม่นะ
‎วันนี้เจ๋งไปเลย
‎- ก็บอกแล้ว ‎- อะไรสิงเนี่ย
‎แล้วคนที่อยู่ข้างในนั่นใคร
‎จะไปรู้เหรอ ครูคนใหม่ล่ะมั้ง
‎ก็ดูสวยดีนะ
‎โธ่ นี่ก็ดูแต่หน้า
‎- คุณพระ ‎- ตายจริง ซออูอยู่ข้างในค่ะ
‎โอ้โฮ ยัยคนนี้
‎- โอมันจอง ‎- เชอะ
‎แม่อึนบี
‎- เป็นอะไรไป ‎- จะทำแบบนี้ต่อไปจริงเหรอ
‎เมื่อกี้ฉันพูดว่าเจ๋งไปเลยใช่ไหม...
‎หวัดดี ฉันชื่อเซลล่า
‎หวัดดี
‎เรามาถ่ายรูปกันไหม
‎ไม่นะๆ
‎ซออูจะไปไหนน่ะ
‎มาแล้วเหรอคะ คุณแม่ซออู
‎ค่ะ
‎อย่าวิ่งสิ ซออู เดี๋ยวล้มนะลูก
‎ซออู
‎พี่คะ
‎อ้อ
‎สวัสดีครับ
‎ไม่เว้นแม้แต่ปีเดียวเลยนะ
‎ยังไงวันนี้ก็วันเกิดเธอ
‎ถึงเจ้าตัวจะไม่ได้มารับของขวัญ
‎แต่จะปล่อยให้ยูรี ‎เหงาอยู่คนเดียวก็คงไม่ได้
‎(เครื่องแก้ว: ประวัติศาสตร์สามพันปี)
‎(ศิลปะเครื่องแก้ว ‎เส้นทางแห่งการเป็นมืออาชีพ)
‎ลูกสาวแม่
‎ลูกสาวที่รักของแม่
‎ฟังแม่อยู่ใช่ไหม
‎อือ หนูก็รักแม่
‎แม่ก็ฟังอยู่ใช่ไหม
‎สิ่งที่งดงามที่สุดที่เรารู้สึกได้ ‎ขณะยังมีชีวิตอยู่
‎คงเป็นการบอกรักคนที่เรารัก
‎และการขอบคุณคนที่เราซาบซึ้งใจ
‎(ยาบำรุงพรีเมียม)
‎(ชามูพุง จอนอึนซุก ชายูรี ชายอนจี)
‎(ปลาไหลย่างบ้านพี่สาว)
‎ใครกัน
‎เอากับแกล้มมาวาง ‎หน้าร้านเหล้าเนี่ยนะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎จะทานให้อร่อยเลยค่ะ
‎ขอบคุณสำหรับอาหารนะคะ
‎การให้เป็นสิ่งที่ ‎ชวนปลาบปลื้มใจมากแค่ไหน
‎และการเป็นฝ่ายรับอย่างเดียว ‎จะลงเอยด้วยความรู้สึกผิดมากเท่าไร
‎ฉันเพิ่งเข้าใจผ่านผู้คนที่รักฉัน ‎เมื่อฉันตายไปแล้ว
‎เหมือนคุณยูรีมากเลยนะ
‎ทำผิดอะไรมาเหรอคะ
‎แม่ของซออูกลับมามีชีวิตอีกครั้ง
‎นี่แกเพ้อเจ้ออะไรอยู่เนี่ย
‎เป็นไปได้ยังไง...
‎- ผี ผีแน่ๆ เลย ‎- ผีเผออะไร
‎เดี๋ยวแม่แหกปากฉีกเลย
‎แล้วเธอจะกลับไปอยู่ที่ของเธอตอนไหน
‎ถ้าอยู่ที่นั่น ‎ก็จะช่วยไล่พวกผีให้ซออูได้
‎แถมได้เจอซออูทุกวันด้วย
‎เราจะเอาเวลาไหนไปเลี้ยงเด็กกัน
‎เหลือเวลาไม่มากแล้วนะ ‎ตอนนี้เหลือแค่ 46 วันแล้ว
‎เรื่องที่เกิดขึ้นเพราะฉัน ‎ฉันก็ต้องแก้ไขเอง
‎คำบรรยายโดย: พิมผกา สนศรี