NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
GANG-HWA ORAZ YU-RI, LAT 24
Dobra, ale zaczekaj!
Mówiłem już, nie idę!
Nie idę, zwariowałeś.
Piłka nożna, jak zaraz są egzaminy?
Chyba oszalałeś. I wyglądasz jak mucha.
Ej!
Hyeon-jeong przyprowadzi koleżankę.
I to ładną.
Gang-hwa, jesteśmy studentami.
Ale co, mamy się tylko uczyć?
Nie po to tu jestem, żeby się na randki umawiać.
Medycyna to nie przelewki.
Wstyd rodzicom przynosisz.
Słuchaj.
Miałeś nie gadać o rodzicach, tak?
Geun-sang, co za dupek.
Student medycyny?
I nic mi wcześniej nie mówiłaś?
Idę stąd.
Poczekaj!
Obejrzymy mecz. Nie musisz od razu się z nim umawiać.
To dla mnie niezręczna sytuacja.
Dobra, rozumiem.
Siadaj i już. No dalej.
- Witamy. - Dzień dobry.
Zawodnik bramkostrzelny...
Posiedzę tylko pół godziny, dobra?
Kto ci się każe umawiać od razu? Mecz oglądamy.
- Rety. - Przez ciebie nie widzieliśmy...
Piłka mu teraz w głowie. Co za typ.
- Hyeon-jeong! - Kochany!
To Kim Dong-jin!
Przyprowadziłem kolegę.
Zajęło nam trzy sekundy, by na siebie spojrzeć
i się zakochać.
Miłość trafiła nam się
w niespodziewanej, zwykłej chwili.
Yu-ri!
- Po zajęciach? - Tak.
PIERWSZY DZIEŃ RAZEM
JAK POWINNIŚMY UCZCIĆ 100 DNI RAZEM?
Popatrz.
GANG-HWA!
TAK?
POWIEDZIAŁAM RODZICOM...
ŻE NOCUJĘ DZIŚ U HYEON-JEONG!
DRUGA ROCZNICA ZAKOŃCZONA KŁÓTNIĄ
Yu-ri, przepraszam.
Za co przepraszasz?
Co?
Głupek jeden.
RAZEM JUŻ OD TRZECH LAT
Puść mnie.
ONI TEŻ SĄ PARĄ! CZUJĘ SIĘ SAMOTNY!
W ten oto sposób nasza miłość przetrwała lata.
Przez cały ten czas razem wierzyliśmy,
że nasz los jest już znany.
Mistrzostwa Świata 2010 w RPA...
GANG-HWA ORAZ YU-RI, LAT 28
Miałem...
Już miałem wyjść, ale kolejny pacjent...
Co za szpital.
Zawsze takie rzeczy na koniec mojej zmiany.
Wkurzające, co nie? Naleję...
Sobie też.
Dobra, mam też i swój.
No i zdrówko.
Dobra, pijemy.
Tak jest.
Nie mogę tak dłużej.
Nie, Yu-ri, przepraszam. To moja wina.
Yu-ri, proszę...
Może po prostu...
Park Ji-sung przy piłce.
Park Ji-sung w polu karnym!
Jest przy bramkarzu. Park Ji-sung!
- Tak, strzela! - Weźmy ślub.
Gol!
Co? Coś mówiłaś?
Zamieszkam z tobą!
Ożeń się ze mną, Gang-hwa!
- Park Ji-sung! - Park Ji-sung!
Park Ji-sung!
MISTRZOSTWA ŚWIATA 2010 W RPA KOREA POŁUDNIOWA VS GRECJA
Ja też kocham cię
Będę przecież
Kochał cię dłużej
Będę powodem uśmiechu na twej twarzy
Jeśli tylko
Będziemy razem
Nie!
Ja też kocham cię
Będę przecież
Kochała cię bardziej
Będę powodem uśmiechu na twej twarzy
Jeśli tylko
Będziemy razem
Ja też kocham cię
Będę przecież
Kochała cię bardziej
- Będę powodem uśmiechu na twej twarzy - Będę powodem uśmiechu na twej twarzy
- Jeśli tylko - Jeśli tylko
- Będziemy razem - Będziemy razem
Wierzyliśmy, że po 13 latach razem...
- Dzięki! - ...przetrwamy wszystko.
CZASY OBECNE GANG-HWA ORAZ YU-RI, LAT 37
Seo-woo, chodź jeść. Mamusia przygotowała jedzonko.
Seo-woo.
Seo-woo, nie dotykaj!
Mamusia będzie zła!
To niebezpieczne! Nie, Seo-woo!
Seo-woo.
Tak nie wolno, to niebezpieczne.
Mama będzie zła.
Chodźmy.
Ale życie nie potoczyło się tak, jak byśmy chcieli.
Nikt się nie spodziewał rozstania.
ODCINEK 1 ŻYCIE PEŁNE JEST NIESPODZIANEK
Dlaczego zostawiłaś tam wodę?
Sekunda później i...
Dzieci w jej wieku trzeba mieć zawsze na oku.
Ej, słuchasz ty mnie w ogóle?
No tak, ona mnie nie widzi.
Ale skąd to całe negatywne nastawienie?
Co to miało być?
Seo-woo!
Seo-woo, masz dzisiaj chyba dobry humor.
Tak trzymaj, dziewczynko.
Jestem duchem.
Duchem, którego ludzie nie widzą.
Coś, czego ludzie nie rozumieją,
coś, o czym nie dowiedzą się za życia,
to fakt, że nie tylko ludzie żyją na tym świecie.
Jest całe mnóstwo stworzeń,
które tu żyją, choć ludzie ich nie widzą.
Geun-sang.
- Masz zaparcia? Wypij. - Co?
Dzięki...
Przyjacielowi takie rzeczy? Co za gnojek.
- Mama mówi... - W tym i my, duchy.
Mało brakowało, a byłyby kłopoty, co?
Ależ ty jesteś słodka, moja mała!
Daj mamusi buziaka.
Jeden mały buziak.
Dalej, szybciej!
Miłego dnia!
- Pa! - Pa!
Pa, pa!
Dobra, idziemy?
Pani Oh?
Jest pani zajęta?
Zapraszamy na kawę.
Właśnie, proszę się wreszcie dać zaprosić.
Będzie miło porozmawiać.
Nie lubię spotkań w większym gronie.
Nie jest zbyt miła.
Ech, Podrzutka.
- Czyli? - Takie ma przezwisko.
Bo ciągle musi podrzucać córkę.
Ma ledwo pięć lat, a już ma zajęcia
ze sztuki, z angielskiego
i z baletu, cały dzień.
Dlatego „Podrzutka”?
W sumie pasuje.
To dlatego, że Seo-woo nie jest jej.
Nie jej dziecko?
Tata Seo-woo ponownie się ożenił po śmierci pierwszej żony.
A ta wysyła ja na zajęcia dodatkowe, zamiast się nią zająć.
Czyli matka Seo-woo nie żyje...
- Nic dziwnego, że ona taka... - Trochę smutna, co?
Też to wyczułyście?
Jeśli się przyjrzeć...
Smutna ona i dziwna.
- Ej, matki! - O rety.
Każdy lubi sobie poplotkować,
ale powinnyście uważać.
- My nie... - My przecież...
Wszyscy kiedyś umrzemy.
Podobno zaraz wycieczka na Bali.
Wulkan jeszcze tam nie wybuchł,
prawda?
Boże, co z nią nie tak?
MISAENG
Ona wcale nie jest smutna.
Po prostu sobie to ubzdurały.
Jak pięciolatka mogłaby być smutna?
Jak one umrą, to zrozumieją.
Wystarczy na nią spojrzeć,
zamiast obgadywać.
Myślą, że będą żyć wiecznie?
Nie będą więcej obgadywać, co?
Mam to w nosie.
Dobra, i tak nic nie poradzę.
Z głodu nie umrę. Niech sobie gadają.
Cholera by to. Zaraz wszystko rozwalę.
Własnymi rękoma obiorę i już.
Wszystko obiorę sama.
Ech, przydałby się nóż.
CHO GANG-HWA TO IDIOTA!
TORAKOCHIRURG, CHO CHANG-HWA
Mamy już wyniki EKG. Ma pan arytmię.
Ale wystarczy prosta operacja, więc spokojnie.
Pan ją przeprowadzi, prawda?
Nie, przeprowadzi ją lekarz znacznie lepszy ode mnie.
Bez obaw.
Rozumiem.
Dobrze.
Dziękuję panu.
Do widzenia.
Sprawdźcie grafik doktora Janga i przekażcie mu dane pacjenta.
Dobrze, dziękuję.
- Chory jestem! - Proszę pana...
- Leczcie mnie! - Jak pan wytrzeźwieje...
Wróci pan wtedy.
- Ale... - Jest pan pijany.
Niech pan wróci jutro.
- Gdzie doktor? - Ma zapełniony grafik.
- Ale... - Niech pan już wraca.
- No dalej. - Doktora chcę!
- Spokojnie. - Wróci pan jutro.
- Ale jestem chory. - Matko jedyna.
Rozumiecie? Puszczać.
Mówię, że chory jestem!
Teraz to jest pan jedynie pijany.
Nieprawda, pijany to ja nie jestem!
Ej, chodź no tutaj.
Pójdź w tamtą stronę.
Ale ja do komputera...
Idź tam i nie gadaj, co?
Śmiało.
- Chory jestem! - Pijany pan jest!
Proszę pana!
Mówię, że chory jestem!
Co to za jeden? To nie doktor!
- Rety! - Matko.
Ech.
No i dobrze.
- Jadł pan, doktorze? - Tak.
Doktorze Cho, doktor Jang pana szuka.
W jakim sensie?
Pytał: „Widziała pani doktora Cho”?
Czy może krzyczał: „Gdzie ten drań, Cho Gang-hwa”?
Przeklinał? Jak powiedział?
Druga wersja.
Dziękuję.
NEUROPSYCHIATRA, GYE
Depresja maniakalna i zwykła na niskim poziomie.
- Ale gdzie pan kupił ten zegarek? - Słucham?
Chodzi o to...
Żadnych natręctw czy bulimii.
- Mogę dotknąć? - Słucham?
TYLKO DLA PERSONELU
Zapraszam ponownie.
Zapraszasz ponownie?
Jak możesz takie rzeczy mówić w szpitalu?
- Widziałeś? - Tego faceta?
Twój pierwszy sportowiec?
Gra w bejsbol czy to jakiś inny celebryta?
Mówię o jego zegarku! Widziałeś ten zegarek?
Limitowana edycja.
Przez rok próbowałem go zdobyć i nic.
Jak jemu się udało?
Celebryci dostają pierwsi?
Ty jesteś celebrytą w naszym szpitalu. Słynny lekarz.
Chodźmy do środka.
No nie do wiary.
Dobra, rozumiem.
Widziałeś, jak wyglądał?
Sama twarz nie wystarczy, żeby zyskać popularność.
Liczą się proporcje twarzy i ciała. Z tego pewnie jestem znany.
Nie to miałem na myśli.
Znają cię, bo jesteś szalony.
- Ja? - Tak, ty.
Mniejsza z tym. Daj mi moje zwolnienie.
Doktor Jang mnie szuka.
Szalony to ty jesteś. Jak długo chcesz udawać?
Powiedz mu prawdę i idź na leczenie.
Co słychać, doktorze Jang?
- Nic dobrego. - No tak.
Pan.
Trzy dni czekam. Dlaczego pan nie przyszedł?
No cóż, wie pan...
Miałem mnóstwo pacjentów, więc...
Lekarz nie może ich porzucić.
- Pacjenci są naj... - Pan przestanie chrzanić.
Bierze pan pacjentów, którzy nie spędzają w szpitalu ani dnia.
Nie wstyd panu, kiedy widzi, jak inni lekarze
całymi dniami i nocami operują?
Nie odpuszczę panu.
Od przyszłego miesiąca pan operuje.
Nie chce pan operować, to co robi w szpitalu uniwersyteckim?
Lecz pan prywatnie!
Chirurg klatki piersiowej? Zbankrutowałbym.
To kiepski pomysł. Skąd ta sugestia?
Co pan gadasz?
Chodzi o to, że nie chcę.
Co miesiąc przekazuję panu zwolnienie.
A jeśli dłoń mi się zatrzęsie podczas operacji?
Może dojść do wypadku.
Wtedy będzie po nas.
On ma rację, doktorze Jang. Właśnie rozmawialiśmy...
- Milczeć! - Tak.
- Daj pan. - Tak.
Właśnie, daj to.
Dawaj mi to.
„Trudności w koncentracji
z powodu bezsenności i nieregularnego czasu pracy.
Objawy drżenia dłoni i zaburzenia afektywnego dwubiegunowego.
Wczoraj wydawał się ospały i przygnębiony,
lecz po godzinie 18 był w świetnym nastroju”.
Jestem ospały rano przed pracą
i też dobrze mi, jak ją skończę.
Mam tak samo.
„Czuł niezmierną radość po alkoholu
i okropny ból następnego dnia”.
Jaki ból?
Kac.
To ma być zwolnienie?
To przyjacielska pomoc! Ty mały...
Wy dwa szalone gnojki!
Menda...
Ja nic nie zrobiłem. To wszystko twoja wina.
Masz ty w ogóle mózg?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
SALA OPERACYJNA, ODDZIAŁ INTENSYWNEJ TERAPII
Jestem szczęśliwy
Jestem naprawdę szczęśliwy
To ten dzień, na który czekałem
Ten radosny dzień
Wyprostuj się śmiało
Pokaż się innym
Ubierz się wygodnie
Umów z przyjaciółmi
Z radością w sercu
Pobiegaj po okolicy
I śpiewaj
Zaśpiewajmy razem
Jestem...
Jestem szczęśliwy
Jestem...
Seo-woo, tata wrócił.
- Wcześnie dzisiaj. - Tak. Dobrze się bawiłaś, Seo-woo?
„Bawiła się”?
Przedszkole, potem zajęcia ze sztuki, balet
i angielski.
- Coś ciekawego działo się dzisiaj? - Nie, nic.
„Nic”?
Twoja córka mało by dzisiaj życia nie straciła.
Prąd by ją poraził i trafiłaby tu, do mnie!
Seo-woo.
Zatańczmy z nimi.
Świetnie!
Oczu nie możesz oderwać od przystojnego męża?
„Dlaczego on taki przystojny?”
Nie bądź śmieszny.
Chcę się napatrzyć, bo nie będę cię często oglądała.
A co, wybierasz się gdzieś?
Jak już urodzę, to nie będę miała czasu.
Będę zajęta.
Ty też się napatrz.
Później będzie problem.
Dobra, zrobię, co każesz.
Pokaż no tę twarz.
Ej! Przestań!
Na taką sobie popatrzę.
Chodź no tu.
- Też ci tak zrobię. - Nie ruszaj się.
Seo-woo, mówiłem, żebyś nie rozrzucała jedzenia?
Nie bądź taki surowy. Dziecku się może zdarzyć.
Rozrzuciłaś, to teraz podnieś i zjedz.
Masz już pięć lat, sama powinnaś to robić.
Ona ma dopiero pięć lat, czego od niej chcesz?
A sam nosił pieluchy do wieku pięciu lat.
Co za hipokryzja.
Wszystko powiem Seo-woo, kiedy dorośnie.
- Kochanie, co jadłaś na obiad? - Kotlety.
- Zjesz gulasz? - Tak!
Przygotuję ci najlepszy.
DAHEUIN SAMOPOMOC
ŚP. KANG SANG-BONG
Dziś pogrzeb bejsbolisty Kang Bina,
którego ciało znaleziono kilka dni temu w domu.
Policja sądzi, że dopuścił się tego czynu
ze względu na plotki o ustawianiu meczów i jego homoseksualizmie.
Drużyna, w której grał Kang Bin...
JEONG GWI-SUN
CHA YU-RI
Cholera.
- Kim jesteście? - Poważnie?
Czy on się nas wystraszył? Bo jesteśmy duchami?
Kim wy, do licha, jesteście?
Wybaczcie ten język. Kim jesteście?
Ponurymi żniwiarzami, gnojku!
Jesteś tu nowy, lepiej zrób na nas dobre wrażenie.
I po co tak głośno płaczesz?
Przecież pierwszy raz umarł, to co on może wiedzieć.
Każdy umiera tylko raz.
Jesteś Kang Bin?
Nie do wiary!
Król bejsbola?
Tak, Kang Bin.
Boże, to naprawdę on!
Nie spodziewałam się, że tu trafisz.
Znasz tego gościa?
To ten słynny sportowiec!
W bejsbol gra. Kang Bin!
Kang Bin!
- Kang Bin! - No co wy!
- Dobrze kradłeś bazy! - To on!
- Mam pytanie. - Chodźcie wszyscy!
- To świetny gracz! - Ludzie, no.
Chodźcie tu wszyscy!
- Chodźcie go zobaczyć! - No popatrz.
- Chodźcie! - To Kang Bin!
Jest z nami!
- Szybciej! - Toć to Kang Bin.
- Nie wierzę. - Kang Bin!
- To naprawdę on. - Ale wysoki.
- Chodźcie zobaczyć. - Niesamowite.
- To Kang Bin. - Kang Bin.
- Kang Bin tu jest? - Tak, to on.
Kang Bin tu jest, zobaczcie.
- Ale gwiazda. - Wygląda jak w telewizji.
- Ekstra! - Przystojny jest.
To Kang Bin!
- Jestem twoim fanem. - Ej, Kang Bin.
- To on. - Dokąd się wybierasz?
- Gdzie on idzie? - Czekaj.
- Boże. - Och.
Pierwszy raz widzę sportowca z bliska.
Miło nam tu ciebie gościć. Przywitajcie się.
- Miło nam. - Witamy.
- Cześć. - Hej.
Ma okropny syndrom jak na sportowca.
- Jaki syndrom? - Celebryty.
No co?
KANG SANG-BONG
Miałeś pseudonim?
Naprawdę nazywa się Kang Sang-bong.
„Kang Bin” to fałsz.
Żaden z ciebie Won Bin, Hyun Bin czy Kim Woo-bin.
Patrzcie tylko, jaki nas zaszczyt kopnął, że on się tu pojawił.
Ale jak właściwie tu trafiłeś? Jesteś trochę za młody.
Sam się zabił.
O jego samobójstwie trąbią w mediach.
Popełniłeś samobójstwo?
Szlag by to. Tam masz swoją towarzyszkę.
Cześć. Ja też się zabiłam.
- Och. - Nic jej nie jest?
Jesteś cała?
Co to ma być?
Kto wypolerował tę podłogę?
Żywi tu rzadko przychodzą, dlatego jest taka czysta.
Obiłaś sobie tyłek?
Lepiej wyluzuj. Po co się tak puszysz?
Wszyscy tu są. Dobrze.
Czy to on?
Nie będzie robił awantury, bo sam się zabił.
Nikt z nas nie robił awantury.
A czy pan Choe odszedł po pożegnaniu się z rodziną?
Chciałabym.
- Wyłaź. - Co?
Dlaczego pan Choe jeszcze nie odszedł?
Miał się tylko pożegnać z rodziną i już.
- Właśnie. - Rety.
OBRZĘD DLA CHOE SPOCZYWAJ W POKOJU
Musiał gdzieś to zobaczyć. Poszedł się pożegnać.
Moi drodzy, to ja.
Opuszczam was.
Niech się wam wiedzie.
Byłem szczęśliwy właśnie dzięki wam.
Dziękuję.
Moja droga synowo, będę tęsknił za twoją zupą.
A ty, palancie, bądź dobry dla żony.
Moja druga synowo, dziękuję ci za cały twój trud.
Kocham...
Poproszę ścierkę.
Skąd tu się wziął ten motyl?
Te dranie zabiły ojca po raz drugi.
Ej, no.
Dlaczego płaczesz?
Napisałam już raport, że odchodzisz.
To ja powinnam płakać.
Was się tyczy to samo.
Jesteście duchami, rozumiem. Ale musicie dotrzymać obietnicy.
Mój rejon jako jedyny ma zero procent wykonanego planu. Okrągłe zero!
Cóż...
Jak mogę mieć zero? Gdzie sens i logika?
A ty dokąd?
Wracam po prostu do domu.
Czy ona ma oczy z tyłu głowy?
Coś powiedziała?
Dobrze, już nie będę uciekać. Może być?
Puść mnie, to będziemy mogły pogadać.
- Puszczaj! - Matko.
Tak się chcesz bawić?
- Wyłaź stamtąd! Wyłaź! - Cisza!
Przestańcie.
Wyłaź.
Naprawdę?
To nie nasza wina, że masz zero!
Wszystko przez tę reinkarnację narzuconą z góry.
Ta wasza dziwna polityka, którą stosujecie.
Nie rozumiesz, że mamy demokrację?
No właśnie, Yu-ri ma rację! Czasy się zmieniły.
- Zgadzam się z nią! - Właśnie! Pełna zgoda!
Na świecie jest coraz mniej ludzi,
bo nie chcecie poddać się reinkarnacji.
Gdzie się nie obejrzę, wszędzie tylko duchy!
Pełno tu was!
Dalej myślicie, że to my źle robimy?
Skoro tak ma być, to dlaczego daliście nam demokrację?
Trzeba było wysłać ponurych żniwiarzy i zabrać nas siłą.
Ponoć duchy mają prawa.
Sama mówiłaś, że możemy wybrać, co dalej.
A teraz nam każesz stąd odejść,
bo na świecie mało ludzi?
Bogowie nie różnią się od ludzi.
Zmieni się rozkład sił, zmieni się i polityka.
- To się ciągle zmienia. - O to chodzi.
Zaraz was ukażę! Jak śmiecie tak mówić?
Na pewno mają powody. Ci u władzy...
Mają powody, akurat!
Kto by w ogóle chciał tam iść po śmierci?
Biznes jej syna nie wypalił, dlatego przychodzi tu płakać.
A ona się martwi o córkę, która ma nawrót raka.
To nie jest dobry czas, by odejść.
Przecież wiesz.
Chodźmy.
- Chodźmy. - Zbieramy się.
Widzisz? Zawsze nas ranisz.
A ty co tu robisz?
Twój mąż ma nową żonę, nie masz zmartwień.
Chcesz być z córką, co?
A nie mogę?
To moja córka! Chcę być przy niej!
Ta mała...
Silna tylko w gębie!
Ile razy mam powtarzać, że nie wolno tak trzymać się dziecka?
Nie rób problemów, tylko odejdź!
CHA YU-RI
No dobra.
Śmierć nie jest fair.
Wiem, że trudno ci zostawić córkę.
Biedactwa.
CHA YU-RI
Matko jedyna.
CHA YU-RI
Ach, dzień dobry wszystkim.
Pewnie się cieszysz, bo dziś masz rocznicę śmierci.
Czeka cię niezła wyżerka.
Co nie? Oby bez niestrawności.
Dziś ma rocznicę?
Tak jej zazdroszczę.
Moja dopiero za pół roku.
Czeka ją coś więcej niż zwykła wyżerka.
URODZINY SEO-WOO
Zmywa to złe słowa wypowiedziane przez usta
To dla bogów pięciu żywiołów
Napiłabym się teraz jakiegoś alkoholu.
Powiesz to mnichowi?
Co za...
OBRZĘD DLA CHA SPOCZYWAJ W POKOJU
Ech.
Jestem pełna.
Boże.
Zaraz zwymiotuję.
Dlaczego moja mała się tak śpieszyła?
Moja biedna córeczka.
Tato, dlaczego płaczesz?
Co ci tak przykro? Ciągle tylko płaczesz.
Odeszła przed rodzicami, nie zasługuje na litość.
Posprzątajmy i chodźmy stąd.
Wiem, mamo.
Przepraszam.
Ale nie bądź taka szorstka dla taty.
Myłaś twarz, mamo?
Spać mi się chce.
W samochodzie jakoś trudno mi się zdrzemnąć.
Cieszy się czy smuci, że jej mąż ma nową żonę?
Nie znasz Yu-ri?
Na pewno cieszy się jego szczęściem.
No jasne.
Mamo, powinnaś odpuścić Gang-hwa w rocznicę jej śmierci.
Cicho tam!
To już nie nasza rodzina.
Ma nowe życie. Co miałby tu robić?
Chodź.
Może pani odczuwać problemy z oddychaniem z powodu pyłu.
Powinna pani nosić maseczkę poza domem.
Wszystko wygląda dobrze.
Czekamy tylko na wyniki.
Mieli endoskopię w znieczuleniu,
ale jego żona obudziła się wcześniej.
On nie wiedział i wołał imię kochanki.
- „Mi-jin”. - Boże święty.
Zgadnijcie, co na to żona.
Co powiedziała?
„Dajcie skalpel”.
Serio?
PRZEDSZKOLE „BYSTRY HAEMIL”
Och!
To Seo-woo.
Cześć.
Co jest tym razem?
Dobra, wy możecie sobie iść.
Co jest?
Przecież mi współczułaś. O co chodzi?
Tylko tak ci się wydawało.
O trzymaniu się dziecka pamiętasz?
To moja córka.
Nie wolno ci przy niej być, choćby to była twoja córka.
I co, będziesz mnie tak trzymać?
Puść mnie i to już!
Co się na mnie tak wściekasz?
Co? Nie mówię nic złego.
Jak śmiesz?
Silna jesteś z tymi dzwonkami, co?
Bez nich jesteś niczym!
Nie! To w ogóle nie tak!
Rety, ty mnie nigdy nie słuchasz. Ale z ciebie ziółko!
Boże.
Och, biedactwo.
Zły duch przyczepił się do waszej rodziny i nie chce odejść!
Zwariowałaś?
To wystarczy, żeby duch wam odpuścił.
Za 200 tysięcy wonów. Można kartą.
Nie do wiary. Chcesz na mnie zarobić?
No dalej, wypisz dla nich.
Cześć. Czy ty jesteś...
Nie trzeba.
- Chodźmy. - Zaraz, chwila.
Policzymy się.
Co to...
Boże drogi.
Co tu robisz? Ja wziąłem nocny dyżur.
Nie widziałeś rozpiski? Przydzielili go mnie.
- Serio? - Tak.
No to możesz iść do domu.
Dobra, nie trzeba. Ty powinieneś wracać.
Idź już, zanim zmienię zdanie.
Bo cię stąd wykopię.
Dobranoc.
Idź do domu, córka czeka.
Pacjent na OIOM-ie ma drgawki.
- Ej. - Z drogi.
Tata chyba dzisiaj nie wróci. Możemy kroić tort.
Nie.
No to może poczekamy?
Tata życzył ci wszystkiego najlepszego.
Sto lat, moja droga Seo-woo.
Znowu ten gnojek?
Wyłaź, póki ładnie proszę. Inaczej dostaniesz lanie.
I to podwójne, jak cię znajdę.
Nie zamierzasz stamtąd wychodzić?
Pokaż się.
Wyłaź natychmiast.
Ruchy.
Wiedziałam.
Uciekałeś na mój widok?
Wyraźnie zabroniłam ci tu przychodzić.
No cóż...
Miejscowe duchy nie mogą opuścić swojego terenu.
Dokąd mam iść?
To nie twój teren, tylko mojej córki!
Znajdź swoje szczątki.
Cóż...
Nie wiem, gdzie są.
Zgubiłem je.
Że co?
Jak to?
Tak czy inaczej nie możesz tu zostać.
To twoja sprawa. Dzieci mają słabą energię.
- A ty ją jej odbierasz. - Skoro tak...
to ty robisz tak samo.
Masz się za żywą?
- Co? - Według mnie
to ty jesteś większym problemem.
Wkrótce...
może będziesz musiała ją opętać.
Ona...
nas widzi.
Ty wariacie!
Pobłażałam ci z litości.
Jak śmiesz tak...
Boże.
Jak on może coś takiego mówić?
Już wstałaś, Seo-woo?
Seo-woo.
Tak?
Wyspałaś się?
Chcesz wody?
Chodź. I do góry.
Seo-woo chyba...
mnie widzi.
To przeze mnie?
Dzieci mają słabą energię.
Ale jestem przy niej od kiedy się urodziła.
To moja wina.
Powinnaś była mi powiedzieć.
Sama wiem od niedawna.
Kazałam ci trzymać się od dzieci z daleka.
Wszystko przeze mnie.
Bo jestem duchem.
Moja wina.
Zostałaś przy niej, bo jesteś jej mamą.
Seo-woo.
Co teraz z nią będzie?
Skoro wyczuwa ciebie,
inne duchy też będą ją nawiedzały.
To dziecko. Nie odróżni ludzi od duchów.
Może mieć kłopoty.
Seo-woo!
- Złap mnie. - Gdzie Seo-woo?
Nie widziałaś jej?
Gdzie ona poszła?
Seo-woo!
Gdzie ona jest?
Seo-woo!
Gdzie jesteś?
Seo-woo.
Seo-woo!
Nie ma jej tu.
Dopiero co się bawiła.
Jakby duch robił sobie żarty.
Na górze nic.
Co jest? Co z Seo-woo?
Rozdzielmy się i szukajmy.
- Potem na policję. - Dobrze.
Seo-woo.
Seo-woo!
Seo-woo! Nie ma jej tam?
Nie ma.
Seo-woo!
Dobra, chodźcie tu wszyscy.
To moja robota.
Nie, to obok.
To dziecko. Nie odróżni ludzi od duchów.
Może mieć kłopoty.
Seo-woo.
Seo-woo!
Seo-woo...
Och, nie.
Tutaj! Ona tu jest!
Tam jest! W lodówce!
Boże, pośpieszcie się. Wyciągnijcie ją!
Och, nie.
Seo-woo.
Seo-woo. Seo-woo.
Seo-woo!
Boże drogi, Seo-woo!
Tutaj jest! Znalazłam ją!
Matko moja.
- Gdzie jest? - Tutaj!
- Seo-woo. - Boże.
Seo-woo.
ODDZIAŁ RATUNKOWY
Seo-woo zemdlała. Sprawdź ją!
Nic jej nie jest, prawda?
Dlaczego ona weszła do lodówki...
Dlaczego była sama?
No...
Dzieci nawet nie wiedzą, gdzie jest kuchnia.
Nie mam pojęcia, jak ją znalazła, i to sama.
Przepraszam.
To moja wina.
Mamusia przeprasza.
Odchodzisz?
Odejdę stąd. Zniknę.
Wtedy nic jej nie będzie, prawda?
Skończy widzieć duchy.
Nie mam pewności.
Odejdę tam i będę błagać.
Nie muszę być zreinkarnowana. Poddam się karze.
Ja tylko...
chciałam odejść, gdy zobaczę, jak chodzi.
Tylko tyle.
RODZICE: CHA YU-RI, CHO GANG-HWA
A potem...
usłyszeć, jak mówi,
zobaczyć, jak biega, jak je.
Wiedziałam, że muszę odejść.
Chciałam tylko chwilę dłużej.
Jeszcze choć chwilę...
Mamo!
Su-ah, moja córeczko.
Dobrze ci dzisiaj poszło?
- No pewnie. - Naprawdę?
Dlaczego? Dlaczego nie?
Dlaczego tak nie mogę?
Dlaczego nie mogę?
Nie mogę jej obserwować? Nie wolno mi?
Dlaczego mi nie wolno?
Za kogo ty się masz? Kto ci dał takie prawo?
CHA YU-RI
Miałam zostać! Dostałam od ciebie pozwolenie!
Dlaczego nie mogę po prostu zostać?
„Bogiem” się zwiesz? Czyli co, możesz wszystko?
Jak możesz nim być? Ty draniu...
Możemy zjeść w weekend sujebi.
To trudny przepis.
Nie mieliśmy nawet ziemniaków, więc i tak musiałam zrobić zakupy.
Co ty robisz? Idziemy.
Tak, już idę.
Umieram z głodu.
Co z tatą?
Halo.
Jest słaby. Ma miękkie serce.
Masz rację. Ja tak nie mogę.
Ty na pewno potrafisz wszystko,
ale ja nie.
Tęsknię za córką i wnuczką!
Nie jest mi łatwo!
Znowu widział Seo-woo?
Dlatego mówiłam, żebyśmy się przeprowadzili.
Wracaj do pokoju, tylko rozpraszasz.
Dobra.
Yu-ri.
Yu-ri...
Yu-ri!
Co tu tak zimno? Widzę się!
Zaraz... czy ja znowu jestem żywa?
Ale dlaczego? Tak nagle?
Widzisz duchy, to ignoruj.
Nie pozwól, by cię złapały.
Na pewno są ludzie podobni,
niczym bliźniacy.
- Skończyło się? - Zaraz, a to co?
Widziałeś kiedyś sobowtóra?
Jeśli wrócisz na swoje miejsce w ciągu 49 dni,
to możesz pozostać żywa.
Cześć, Seo-woo.
Napisy: Cezary Kucharski