‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตัวละคร สถานที่ องค์กร ศาสนา ‪และเหตุการณ์ต่างๆ เป็นเรื่องสมมติ)
‪(ตอน 16)
‪คนที่รวบรวมร่างทดลอง
‪คือนายหรือชเวกึนชอลกันแน่
‪ฮันแทอุง...
‪ฉันนึกว่าเจ้าคังกีบอมบ้าอยู่คนเดียว
‪เห็นแบบนี้ก็ไม่แปลกใจ ‪ที่เขาขังนายด้วย
‪ตอบที่ฉันถามมาซะ
‪เป็นนายหรือชเวกึนชอล
‪ไม่รู้จักการแข่งประมูลเหรอ
‪มีความปลอดภัยของประชาชนเป็นเดิมพัน
‪จะเอาเงินของประเทศไปลงทุนที่ไหน
‪ต้องดูก่อนว่าสิ่งไหนดีกว่า ‪ไม่ใช่หรือไง
‪อย่างน้อยเราควรทดสอบก่อนไม่ใช่เหรอ
‪- ทดสอบงั้นเหรอ ‪- พวกนายมีสมรรถภาพดี
‪แต่กลับดูแลไม่ได้เลย
‪อย่างน้อยสินค้าของฮวังดึกกู
‪ก็ไม่แว้งมากัดมือเจ้าของที่ให้ข้าว
‪- สินค้าเหรอ ‪- ฮันแทอุง
‪พวกนายคิดว่าตัวเองเป็นคนเหรอ
‪เป็นแค่ร่างทดลอง แต่กลับมีจิตใจ
‪ชเวกึนชอลคงเลี้ยงพวกนายมาผิด
‪มีเหตุผลที่เขาตัดสินใจ ‪ทิ้งพวกนายอยู่สินะ
‪จะบอกว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้อง ‪กับชเวกึนชอลและฮวังดึกกูใช่ไหม
‪ที่ส่งร่างทดลองเข้ามา ‪เพื่อทดสอบพวกเรา
‪ชเวกึนชอลเป็นคนตัดสินใจเหรอ
‪ไอ้ชั่วอย่างนายน่ะ
‪ไม่สมควรเป็นตำรวจ
‪คนที่ส่งร่างทดลองไป
‪ชเวกึนชอล คุณเองงั้นเหรอ
‪เพื่อปกป้องรูกัล
‪ฉันต้องยอมทำแบบนั้น
‪ใช่แล้ว
‪เพื่อรูกัลแล้ว
‪คุณทำได้ทุกอย่าง
‪เพราะงั้น...
‪ถึงได้ฆ่าภรรยาของกีบอม
‪ควักลูกตาเขายังไม่พอ
‪ที่พี่สาวผมถูกฆ่าก็ด้วย
‪ทั้งหมด...
‪เป็นแผนการของคุณงั้นเหรอ
‪"ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไร ‪ก็ไม่ถือเป็นความผิดของรูกัล"
‪ลืมกฎของรูกัลแล้วเหรอ
‪ตอบมาเดี๋ยวนี้
‪ปิดงานหินได้สักที
‪ช่วยไม่ได้ ‪อยากเอาเรื่องเราไปฟ้องตำรวจเองทำไม
‪ไปกันเถอะ
‪สมาชิกอาร์โกสที่ถูกอาร์โกสทรยศ
‪(ผลการตรวจสอบประวัติ)
‪ส่วนฉันต้องการจุดหักมุม ‪ที่จะเกิดขึ้นจากเรื่องนั้น
‪ตอนที่ผมถูกตัดแขน
‪ที่คุณเข้ามาช่วย ‪ได้เหมาะเจาะก็เพราะ...
‪เพราะฉันต้องการนายไงล่ะ
‪นายเคยเป็นใครมาก่อน
‪เคยทำอะไรมาก่อน ลืมไปแล้วเหรอ
‪ถึงจะปกปิดอดีตแล้วก็เถอะ
‪แต่จะลืมตัวตนตัวเองด้วยเหรอ
‪(เปิด)
‪ตอนนี้คุณน่าจะรู้แล้วว่า ‪ที่นี่ใช้ลักพาตัวคนมาทดลองอะไรบ้าๆ
‪ถูกลักพาตัวมาเองแบบนี้ ‪รู้สึกยังไงล่ะ
‪ฉันเกือบเป็นบ้า ‪เพราะเสียงกรีดร้องแล้วล่ะ
‪ดูไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลยแฮะ
‪คุณก็เกือบเป็นเหมือนพวกเขาแล้วนะ
‪คุณเข้าไป...
‪รอในนั้นแทนฉันเป็นไง
‪อาจเป็นวิธีที่ดีที่สุด ‪ที่จะกำจัดฮวังดึกกูก็ได้
‪คิดว่าถ้ากำจัดฮวังดึกกูได้
‪เรื่องทุกอย่างจะจบงั้นเหรอ
‪- ไม่ใช่เหรอ ‪- คุณไม่คิดจะ
‪ทำลายที่นี่ เปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
‪แล้วเริ่มต้นใหม่บ้างเหรอ
‪จะบอกให้ฉัน
‪ทิ้งอาร์โกสเหรอ
‪คุณทิ้งมันไม่ได้ ‪ถึงได้โดนฮวังดึกกูลักพาตัว
‪มาอยู่ในสภาพนี้ไม่ใช่เหรอ
‪กวังชอล
‪นายเป็นอะไรไป
‪รีบออกไปเร็ว
‪หัวหน้าคะ
‪มีนา
‪ฉันดีใจที่คุณปลอดภัยค่ะ
‪พวกเธอเสี่ยงชีวิตทำทุกอย่าง ‪ฉันก็ต้องทำเหมือนกันสิ
‪หัวหน้าคะ ‪กวังชอลถูกฮวังดึกกูจับตัวไปค่ะ
‪เขาจะต้องอยู่ที่นี่แน่ๆ
‪กีบอมจะต้องหาเขาเจอ
‪มีนา
‪กีบอม
‪กวังชอล
‪มีนา
‪มีนาตกอยู่ในอันตราย มาช่วยเธอหน่อย
‪หัวหน้าโอเหรอครับ
‪พวกมันทำอะไรกับตัวนายกันแน่
‪ควบคุมการเปิดปิดระยะไกลได้
‪มีเซนเซอร์แรงดัน
‪ทำให้ควบคุมแรงดัน ‪ได้ด้วยตัวเองนะครับ
‪โดยกดที่จุดวางไว้แบบนี้
‪ตั้งสติหน่อยสิ กวังชอล
‪กวังชอล นายเป็นอะไรไหม
‪พี่ครับ
‪ลุกขึ้นมาก่อน
‪นี่ ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪ขอโทษนะครับ พี่
‪แต่ร่างกายผมแปลกๆ
‪ฉันควบคุมแรงดันแล้ว ‪ไม่เป็นไรแล้วล่ะ
‪ไปให้หัวหน้าโอรักษาเถอะ
‪เจอตัวหัวหน้าโอแล้วเหรอ
‪อือ
‪ให้ตายเถอะ
‪มีนา
‪มีนา...
‪ฉันจะคอยดูลาดเลาให้ต่อไป
‪งั้นฉันจะเชื่อมือทั้งสองคน ‪แล้วขอพักสายตาหน่อยนะคะ
‪พูดอะไรคะ คุณทำได้ดีอยู่นะคะ
‪กับเธอด้วยเหรอ
‪ผมอยู่ได้ไม่นานหรอก ผมรู้ดี
‪ฉันบอกว่าหัวหน้าโอรักษาได้ไง
‪ไม่ต้องพูดอะไรเหลวไหลเลย
‪ผมไม่สบายใจอยู่ตลอดเวลา
‪จะบอกว่าเป็นความหวั่นไหว ‪ของคนที่ไม่มีอะไรโดดเด่นได้ไหมนะ
‪คิดว่าตัวเองไม่ได้รับการยอมรับ
‪ทำให้โดดเดี่ยวอยู่ตลอด
‪ถ้ารู้ว่าตัวเองไม่โดดเด่น
‪งั้นก็รีบพักฟื้นให้หายดี ‪แล้วใช้ชีวิตอย่างหนักเถอะ
‪ฮวังดึกกูยังมองผมออกเลย
‪แม้แต่ในรูกัล...
‪ผมก็ยังไม่มีตัวตนเลยนี่
‪จะไปฟังที่ไอ้กุ๊ยนั่นพูดทำไม
‪แต่ถึงอย่างนั้น
‪ก็ได้โจมตี เตะต่อยคังกีบอม
‪ผมทำเรื่องสุดยอดก่อนตายเลยนะ
‪ถึงการตายจะเฮงซวยก็เถอะ
‪ถ้ายังพูดว่าจะตายๆ อีก ‪นายได้ตายคามือฉันจริงๆ แน่
‪รีบตามมาเลย
‪เธอไหวหรือเปล่า
‪อดทนไว้ก่อนนะ
‪หัวหน้าทีมเป็นอะไรไหมครับ
‪ฉันปฐมพยาบาลทุกคนเบื้องต้นได้
‪แต่ถ้าจะรักษาจริงจัง ‪ต้องไปกองบัญชาการ
‪พาพวกเขาไปที่ปลอดภัยก่อนเถอะครับ
‪เมื่อเราจัดการเสร็จ เราจะไปรับครับ
‪เรามีเรื่องต้องจัดการก่อนน่ะครับ
‪เรียกซูซานกับแบรดลีย์มาให้หน่อย
‪ฉันจะพยายามยื้อชีวิตไว้
‪ครับ
‪ระวังตัวด้วยนะครับ
‪แต่คุณไม่เป็นไรจริงๆ ใช่ไหมครับ
‪เรื่องเป็นยังไงครับ
‪เหมือนที่นายคิดไว้
‪ฉันกับนายเข้ามาเป็นรูกัล ‪ตามแผนที่ชเวกึนชอลวางไว้
‪คุณจะทำยังไงต่อครับ
‪ฉันจะไล่ชเวกึนชอล
‪ออกจากรูกัลให้ได้
‪ผมขอไปจัดการฮวังดึกกูก่อนนะครับ
‪หัวหน้าโอพามีนากับกวังชอลไปแล้ว
‪- นายก็รีบไปหาพวกเขาซะ ‪- ครับ ผมกำลังเก็บของอยู่ครับ
‪แต่เหมือนกวังชอลจะถูกฉีดยาบางอย่าง ‪เหมือนพวกร่างทดลองเลย
‪อยู่ๆ เขาก็มีพลังมหาศาล
‪น่าจะคล้ายกับยา ‪ที่เราฉีดให้โกยงด๊อกนะครับ
‪ถ้าทำให้ยาเจือจางลงก็จะดีขึ้นครับ
‪โอเค ฝากด้วยนะ
‪แต่ว่าซูซานบอกว่าจะไปหาอธิบดี ‪ยังไม่กลับมาเลย
‪- ให้ผมไปก่อนไหมครับ ‪- อือ รีบเลย
‪ครับ รับทราบครับ
‪ผมออกมาแล้ว...
‪- รอเดี๋ยวนะครับ ‪- ทำไม
‪ซอลมินจุน...
‪ถูกเอามาทิ้งไว้ที่หน้ากองบัญชาการ ‪ในสภาพศพครับ
‪ว่าไงนะ
‪ฉันกำลังไปตามจับ ‪ไอ้คนที่ทำเรื่องบ้าๆ นั่นพอดี
‪พี่กีบอมครับ
‪ผมอยากให้พี่ฆ่ามันให้ได้จริงๆ
‪ไม่ต้องห่วง ‪ยังไงวันนี้ฉันจะจบชีวิตมันให้ได้
‪คิดว่านี่คืออะไรเหรอ
‪ดวงตาที่ไหม้เพราะสแกนม่านตา
‪เข้าตู้เซฟของบงมันชอลล้มเหลว
‪ดวงตาของโกยงด๊อกไง
‪กุญแจของบัญชีเงินทุน ‪ทางการเมืองที่โกยงด๊อกทิ้งไว้
‪ละลายหายไปแล้ว
‪รู้สึกยังไงบ้างล่ะ
‪ฉันไม่รู้เลยว่าคุณพูดเรื่องอะไร
‪ชีวิตคนเรา...
‪มีคนหว่าน และมีคนเก็บไม่ใช่เหรอ
‪ฉันอยากลองตรวจสอบหน่อย
‪คุณทำอะไรของคุณ
‪ถ้าไม่ใช่โกยงด๊อก
‪ก็น่าจะเป็นท่านประธาน ‪ของเราไม่ใช่เหรอ
‪ถ้าอยากตรวจสอบขนาดนั้น
‪ทำไมไม่ฆ่าฉัน ‪ตั้งแต่ที่ห้องวิจัยเลยล่ะ
‪ก็ตั้งใจจะทำแบบนั้นอยู่นะ แต่ว่า...
‪เธอดันเรียกคังกีบอมมาไง
‪แต่กลับปล่อยไปทั้งๆ ที่รู้
‪เพราะกลัวงั้นเหรอ
‪ฉันเตรียมอย่างอื่น ‪ไว้จัดหนักกับมันอยู่แล้ว
‪ส่วนเธอน่ะ...
‪รอก่อนเถอะ
‪ฉันจะจัดการเธอเป็นคนสุดท้าย
‪(เบอร์ไม่ระบุผู้โทร รับสาย ปฏิเสธ)
‪จัดงานศพให้เมียแกหรือยัง
‪จัดงานศพเสร็จ ‪ก็บุกมาถิ่นฉันเลยงั้นเหรอ
‪มาหาชเวเยวอนหรือมาหาฉันล่ะ
‪แกกลัวอะไรถึงไม่ยอมโผล่หัวออกมาเหรอ
‪รอลุ้นก็ตื่นเต้นดีไม่ใช่เหรอ
‪มาเจอกันตอนนี้เลยไหมล่ะ
‪ในที่สุดแกก็ชวนมาเจอกันแบบนี้ ‪คงถึงเวลาจากไปของแกแล้วสินะ
‪ฉันรู้สึกผิด ‪ที่ฆ่าพวกของแกอยู่เรื่อยไง
‪งั้นเหรอ อย่างน้อย ‪มาเลือกสุสานให้แกหน่อยแล้วกัน
‪ให้ฉันฝังแกไว้ที่ไหนดี
‪แกมีศพให้ต้องฝังตั้งเยอะแยะแล้ว
‪ยังจะมาห่วงอะไรฉันอีก
‪แกอยู่ไหน ไอ้เวร
‪ฉันหาห้องวิจัยใหม่ได้แล้ว
‪ตามมาสิ แกเก่งเรื่องนี้นักนี่
‪ค้นหาตำแหน่งของฮวังดึกกู
‪จนกว่าจะติดต่อไป ‪ห้ามใครมาที่กองบัญชาการเด็ดขาดนะ
‪มีนากับกวังชอลรักษาตัวให้ดี
‪ทุกคนอยู่เฉยๆ ก่อน ผมจะจัดการเอง
‪(แจ้งเตือน)
‪คุณคิดจะทำยังไงต่อ ‪หลังทอดทิ้งผมกับกีบอมเหรอ
‪ฉัน...
‪สร้างรูกัลมาเพื่อจับอาร์โกส
‪โดยทุ่มเททุกอย่างที่มี
‪อุปสรรคที่กีดขวางทางของฉัน
‪ฉันก็ต้องกำจัดให้สิ้นซากน่ะสิ
‪อุปสรรคงั้นเหรอ
‪ที่กีบอมบ้าระห่ำขึ้นมา ‪และผมต้องกลายเป็นแบบนี้
‪เป็นเพราะที่คุณทำกับพวกเรา ‪เพื่อให้ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ
‪ฉันคิดจะสร้างอาวุธมนุษย์ที่สอง ‪และที่สามต่อไปเรื่อยๆ
‪ฉันสร้างเยอะแค่ไหนก็ได้ ‪เท่าที่จำเป็น
‪แต่ผมว่าไม่ได้หรอก
‪ไม่มีใครเลยแฮะ
‪ฉันล่ะสงสารพวกที่ใช้เงิน
‪ใช้วิธีการมากมาย ‪เพื่อมาจับฉันคนเดียวจริงๆ
‪(ตำรวจ)
‪ตอบมาเดี๋ยวนี้
‪ของเล่นที่แกสร้างขึ้นมา รูกัลน่ะ
‪ก็มีประโยชน์กับฉันมากเลยทีเดียว
‪อย่าพูดอะไรพล่อยๆ
‪ทำไม
‪ฉันก็พอรู้จุดเริ่มต้นของมันนะ
‪ถ้าฉันรู้ว่านายจะกลายเป็นปีศาจ
‪ฉันน่าจะขัดขวางตั้งแต่ตอนนั้น
‪พ่อพระจริงๆ นะ
‪ปากกระบอกปืนของคังกีบอม ‪ที่เคยหันมาหาฉัน ตอนนี้หันไปหาแก
‪ก็เป็นกรรมตามสนองไม่ใช่เหรอ
‪นายห่วงชะตาตัวเองเถอะ
‪ฉันจะจัดการคังกีบอมเอง
‪เหมือนที่แกไม่รู้ว่าฉันจะทำอะไร
‪แกก็ไม่รู้จักคังกีบอมหรอก
‪(ตกลง)
‪ถ้าชเวกึนชอลมาดูด้วยกันก็คงดีนะ
‪(รูกัล)
‪เราต้องมาสู้กันสักตั้งหน่อยสิ
‪ระหว่างรูกัล
‪ปะทะรูกัล
‪เก็บเรื่องเหลวไหลไว้ไปพูดในนรกเถอะ
‪นายล้มง่ายไปหรือเปล่า
‪ทำฉันผิดหวังเลยนะ
‪ใช่แล้ว
‪ต้องอย่างนี้สิ ฮันแทอุง
‪หัวหน้าโอ
‪ผมโล่งใจที่คุณยังมีชีวิตอยู่นะครับ
‪ฉันก็ดีใจที่ได้เจอทุกคนอีก
‪แต่ทำไมเราถึงกลับไป ‪กองบัญชาการไม่ได้คะ
‪- แล้วหัวหน้าทีมล่ะคะ ‪- คือว่า...
‪หัวหน้าทีมบอกว่า ‪มีเรื่องต้องคุยกับอธิบดี
‪ทำไมเหรอ
‪มีเรื่องอะไร
‪ไว้ให้หัวหน้าทีมเล่าเองเถอะ
‪ตอนนี้พี่กีบอม...
‪คงได้เจอฮวังดึกกูแล้วล่ะมั้ง
‪ฉันจะไปหาเขาค่ะ
‪ได้โปรดเถอะ...
‪ถ้าแกตายที่นี่ ‪ฉันจะฝังให้อย่างดีเลย
‪แล้วฉันจะเอาดวงตาของแก ‪มาทำเป็นกล้องวงจรปิดให้แกได้ดู
‪แก...
‪เพราะแก
‪ฉันสนุกมากเลยล่ะ
‪คังกี...
‪บอม
‪- อะไรน่ะ ‪- ยกมือขึ้น
‪- ไป ‪- อะไรกัน
‪- จับไว้ ‪- อะไรวะเนี่ย
‪- ไม่มีใครอยู่ ‪- ออกไป
‪- เฮ้ย อะไรกันวะ ‪- ไปจับมา
‪- หยุดอยู่ตรงนั้น ‪- อย่าขยับ
‪- ไอ้เวรเอ๊ย ‪- นี่มันอะไรวะเนี่ย
‪- ปล่อยนะเว้ย ‪- อะไรวะ
‪- ปล่อยๆ ‪- ทำบ้าอะไร
‪- บอกให้ปล่อยไง ‪- อย่าดันสิวะ
‪- ปล่อย ‪- เฮ้ย
‪- คุณเป็นอะไรไหม ‪- ช่วยด้วย
‪- ตื่นก่อนครับ ‪- ให้ตายเถอะ
‪(หน่วยกู้ภัย 119)
‪ฉันคงขอให้นายยกโทษให้ไม่ได้
‪เรื่องนี้เริ่มต้นขึ้น ‪เพื่อช่วยนายกับคุณยอจิน
‪ไม่สิ
‪ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร ‪ฉันก็ไม่ควรทำแบบนั้น
‪คนที่เป็นเพื่อนกัน
‪ดันทำสิ่งที่ไม่สมควรทำกับเพื่อน
‪ในที่สุด ‪ที่คุณยอจินต้องลงเอยแบบนั้น
‪ฉันรู้สึกเสียใจจริงๆ
‪แผลที่โดนฉันซ้อมเป็นยังไงบ้าง
‪ฉันสมควรโดนแล้วล่ะ
‪ที่นายบอกว่าไม่มีทางเลือก
‪ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วล่ะ
‪เพราะงั้นนายลืมเรื่องทั้งหมดซะ
‪ยืดอก อยู่อย่างภาคภูมิซะนะ
‪ยอจินก็คงต้องการแบบนั้นเหมือนกัน
‪ฝากจัดการฮวังดึกกูให้ดีด้วย
‪แล้วเจอกันนะ
‪สายสืบยางครับ
‪ตอนนี้ทุกอย่างจบลงแล้วจริงๆ นะครับ
‪แต่...
‪ฉันไม่รู้สึกดีเลยนะ
‪ผมก็เหมือนกันครับ
‪รู้สึกโล่งใจ
‪แต่ก็รู้สึกเหมือน ‪บางอย่างยังไม่จบด้วย
‪ตราบใดที่เรามีชีวิตอยู่
‪ก็คงจะรู้สึกแบบนั้นตลอดไป
‪หัวหน้าทีมครับ
‪แล้วจากนี้เราจะทำอะไรกันดีครับ
‪พอพวกเด็กๆ หายดีแล้ว
‪ก็ต้องมาคิดกันอีกที
‪โลกนี้จะยอมรับเราไหมครับ
‪ก่อนที่จะเดินออกไป ‪สู่โลกได้อย่างผ่าเผย
‪ฉันว่าจะไปมอบตัว
‪นี่เป็นช่วงเวลา...
‪ที่ฉันต้องการ
‪ตัวตนที่แท้จริงของอาร์โกส ‪ที่กระทำความชั่ว
‪เบื้องหลังธุรกิจที่ถูกต้องตามกฎหมาย ‪ได้ถูกเปิดเผยในวันนี้ค่ะ
‪ที่ผ่านมาอาร์โกสเคยถูกตราหน้าว่า ‪อยู่เบื้องหลังหลายคดีที่ไม่คลี่คลาย
‪แต่ก็ได้ปฏิเสธ ‪ข้อกล่าวหาเหล่านั้นมาโดยตลอด
‪หลังจากที่ฮวังดึกกู ‪รองประธานของอาร์โกสถูกจับกุม
‪ในส่วนที่เขารวบรวมเหยื่อ ‪มาทำการทดลองกับมนุษย์
‪เพื่อผลประโยชน์ด้านการเงินผิดกฎหมาย
‪เขาจะถูกพิจารณาโทษ ‪ทางกฎหมายอย่างเหมาะสมค่ะ
‪ตัวยาซึมเข้าไปในอวัยวะเทียม
‪ทำให้ต้องคอยล้างยาสักสองสามวัน
‪อาจจะเจ็บหน่อย แต่นายทนไหวใช่ไหม
‪ก็ต้องทนน่ะสิ
‪ดีมาก
‪เฮ้อ ทนมาได้ยังไงเนี่ย
‪สองสามสัปดาห์นี้ ‪ห้ามขยับตัวเด็ดขาดเลยนะ
‪ถ้าขยับแผลเปิดแน่
‪เข้าใจแล้ว
‪ซูซานและอธิบดีชเว
‪เสียชีวิตแล้ว
‪(ตรงกัน)
‪(อนุมัติ)
‪(เขตหวงห้าม)
‪ร่างของซูซานและอธิบดีชเวจะถูกจัดการ ‪ตามขั้นตอนพิธีการของตำรวจ
‪ใครเป็นคนฆ่าพี่ซูซานกันนะ
‪แถมจังหวะก็พอดีเป๊ะ
‪กับที่ข้อมูลสำคัญของรูกัลหายไปเลย
‪แบรดลีย์กำลังตามสืบอยู่ว่าเป็นใคร
‪พวกเขาคงตั้งใจ ‪จะทำอะไรขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
‪แต่มีใครบางคนสังเกตเห็นมัน
‪ก็เลยชิงเอาข้อมูลไป
‪ใครกันที่จะสนใจทำเรื่องแบบนั้น
‪ก็ได้แต่หวังว่า ‪เขาจะเอาไปใช้ในทางที่ดี
‪ไม่ใช่ว่าผมไม่ได้เตรียมใจไว้นะ
‪แต่ความรู้สึกถูกทรยศ ‪ความว่างเปล่านี้
‪รวมถึงเรื่องพี่ซูซานด้วย
‪พอมันถาโถมเข้ามา ก็เกินจะรับไหวเลย
‪(รายชื่อผู้ติดต่อ)
‪(มาดามจาง)
‪โกยงด๊อก...
‪รู้ไหมว่าใครเป็นคนฆ่าเขา
‪(ลบรายชื่อนี้)
‪(ลบ)
‪(บงมันชอล)
‪แล้วลับหลัง...
‪(ลบรายชื่อนี้)
‪(ลบ)
‪ไว้ชีวิต...
‪(ชเวยง)
‪(ลบ)
‪(ฮวังดึกกู)
‪หนึ่ง
‪สอง...
‪(ลบรายชื่อนี้)
‪(ลบ)
‪อาจจะช้าไปหน่อย แต่ฉันจะทำตามสัญญา
‪ตอบแทนที่คุณกำจัดฮวังดึกกู ‪ให้อย่างเหมาะสม
‪ไม่จำเป็นหรอก
‪ชเวเยวอน
‪ผมไม่ได้รู้สึกไม่ดีกับคุณ ‪เป็นการส่วนตัวหรอกนะ แต่ว่า...
‪ตราบใดที่คุณดำรงตำแหน่ง ‪ประธานของอาร์โกส
‪คุณจะต้องทนแบกรับ ‪น้ำหนักของมันให้ได้
‪แน่นอนสิ
‪อาร์โกสที่ไม่มีฮวังดึกกู ‪จะเปลี่ยนแปลงไปมากเลยล่ะ
‪ถ้าอย่างนั้น...
‪คงต้องการสิ่งนี้นะ
‪ทำไมถึงไม่ฆ่าเขาล่ะ
‪หรือว่าหลังจากที่ ‪ทำแบบนั้นกับท่านประธาน
‪ก็รู้สึกผิดขึ้นมาเหรอ
‪ตลกจริงๆ นะ ชเวเยวอน
‪รู้สึกผิดเหรอ
‪ฉันเนี่ยนะ
‪ตัวเองฆ่าเองไม่ใช่เหรอ
‪จำเรื่องที่อ่างเก็บน้ำไม่ได้หรือไง
‪หนึ่ง สอง
‪ปัง
‪เขาไม่ฟื้นเลยนะเนี่ย
‪เป็นอะไรไหมครับ
‪ฟื้นหน่อยสิครับ
‪ใครจะไปรู้
‪ร่างที่เน่าเฟะของโกยงด๊อก
‪อาจมีปลาตัวใหญ่มากินก็ได้นะ
‪คุณชเวเยวอน คุณถูกจับ ‪ข้อหาฆาตกรรมคุณโกยงด๊อกครับ
‪คุณสามารถเรียกทนายได้
‪และใช้สิทธิ์ไม่พูดได้ครับ
‪นี่ทำบ้าอะไร
‪ถ้าทำผิดก็ต้องรับโทษสิ
‪แล้วค่อยมากลับเนื้อกลับตัวทีหลัง
‪คิดว่าจะจับฉันเข้าคุกได้เหรอ
‪ไม่มีทางซะหรอก
‪คนที่อยู่เบื้องบนคุณทั้งหมด
‪อยู่ในมือฉันหมดแล้ว
‪- พาตัวเธอไป ‪- ครับ
‪ฉันรู้แล้ว
‪ฉันจะยอมไปแต่โดยดี ‪เพราะงั้นอย่าแตะตัวฉัน
‪คงไม่ได้เจอกันนานเลย
‪รักษาตัวด้วยล่ะ
‪คุณอีกวังชอลครับ
‪ผมขอถามอะไรหน่อยนะครับ
‪ทีมที่ชื่อว่ารูกัล ‪ทำงานอะไรกันแน่ครับ
‪เหมือนพวกคนที่เขาเรียกกันว่า ‪นักล่าอาร์โกสไหมครับ
‪มีเรื่องอื่น ‪ที่คุณต้องไปจัดการก่อนนะครับ
‪ผมได้ยินมา ‪ตอนที่ถูกพาตัวไปที่ห้องวิจัย
‪ว่าคนที่ถูกจับไปเป็นร่างทดลอง ‪และเหยื่อที่ถูกฝังชิป
‪ถึงถอดชิปออกแล้ว ‪ก็อาจเกิดผลข้างเคียงได้ครับ
‪ถ้างั้นก็อันตรายเลยนะครับ
‪แทนที่จะมาสนใจเรื่องนักล่าอาร์โกส
‪เรื่องนั้นน่าจะเร่งด่วนกว่าครับ
‪ครับ ขอบคุณสำหรับข้อมูลนะครับ
‪ว้าว รูกัลช่วยคน ‪มากมายขนาดนี้เลยเหรอ
‪เพิ่งรู้หรือไง
‪ฉันต้องตรวจสอบ ‪คนพวกนี้ทั้งหมดเลยใช่ไหม
‪ไม่ได้ยินเรื่องผลข้างเคียงเหรอ ‪เขาว่าจะกลายร่างเป็นอสุรกายนะ
‪- รีบติดต่อทุกคนเลย ‪- ครับ
‪เอาล่ะ ตอนนี้พวกเราก็แยกย้ายกันไป ‪ตามทางของตัวเองกันครับ
‪ตอนนี้จบลงแล้วจริงๆ สินะ
‪นายเป็นคนพูดเองไม่ใช่เหรอ
‪ว่าเรามีตัวตนขึ้นมาเพื่อหายไป
‪วันนี้มาถึงจริงๆ สินะคะ
‪บอกตามตรง ‪ไม่คิดว่าจะมีวันนี้ด้วยซ้ำ
‪รัฐบาลไม่ยอมรับพวกเรา
‪ให้อยู่อย่างหลบซ่อนก็ไม่ได้
‪แต่จะมาอยู่รวมตัวกันก็ยิ่งไม่สะดวก
‪- คิดได้หรือยังว่าจะทำอะไร ‪- มืดแปดด้านเลย
‪ตอนได้เงินเดือนมั่นคงทุกเดือน ‪แบบนั้นดีมากเลย
‪ดันต้องมาหางานตอนอายุปูนนี้
‪โอ๊ย ห่วงไม่เข้าเรื่องกันเลย
‪แข็งแรง คล่องแคล่ว
‪ส่วนนาย ฉันไม่ค่อยมั่นใจเท่าไร
‪แต่ก็ไปทำงานพาร์ตไทม์ที่ ‪ร้านสะดวกซื้อก็ได้ ยังหนุ่มยังแน่น
‪ไม่คิดท้าทายตัวเองเลย
‪ถ้าโลกนี้อยู่ได้ ‪ด้วยความคิดท้าทายตัวเอง
‪ผมก็ไม่ห่วงหรอก
‪ผมอุตส่าห์เหมาะกับงานนี้เลยนะ
‪ฉันรู้แบบนี้
‪ก็เลยเตรียมของขวัญมานี่ไง
‪ไม่ต้องซึ้งหรอกนะ
‪อันนี้ของหัวหน้าทีม
‪นี่ของมีนา
‪ขอบใจนะ
‪แล้วของผมล่ะ
‪ผมล่ะ
‪นายเป็นน้องเล็กไม่ใช่เหรอ
‪ต้องให้ผมด้วยสิ
‪ฉันถึงเตรียมมาให้นายแล้วนี่ไง ‪ของที่นายบ่นอยากได้ตลอด
‪โอ้ สุดยอดเลย
‪สีทองด้วย
‪ว้าว เท่สุดๆ ไปเลย
‪- ชอบไหม ‪- ชอบมาก
‪ต้องถ่ายรูปหน่อยแล้ว
‪คุณเป็นพนักงานที่นี่เหรอครับ
‪- คุณลืมตาแล้ว ‪- รู้จักผมด้วยเหรอครับ
‪เราเป็นทีมเดียวกันนะ
‪ได้โปรดหลบไปด้วยครับ
‪นายจะต้องเสียใจ
‪ฮวังดึกกูจะพูดความจริงทั้งหมดเหรอ
‪ทางตำรวจได้ยอมรับอย่างเป็นทางการ ‪เรื่องที่คุณคังกีบอม
‪ถูกอาร์โกสใส่ร้าย ‪ว่าฆาตกรรมภรรยาตัวเองอย่างโหดเหี้ยม
‪และขอโทษสำหรับความเจ็บปวดทางจิตใจ ‪ที่เขาได้รับตลอดเวลาที่ผ่านมาครับ
‪คาดว่าหลังจากนี้คุณคัง
‪จะได้รับการตัดสินโทษใหม่ ‪ว่าไม่มีความผิด
‪และทางตำรวจ
‪จะทำการสอบสวนใหม่ ‪เพื่อหาตัวคนร้ายตัวจริงครับ
‪(คังกีบอม ถูกใส่ความ)
‪ฉันจะไปทางนี้
‪ผมจะไปทางนั้นครับ
‪เราต่างกันมากจริงๆ เนอะ
‪พี่ครับ
‪ผมแค่...
‪อยากลองเรียกแบบนี้ดูน่ะครับ
‪ถ้ามีเรื่องอะไรจะให้พี่ช่วย ‪ก็บอกมาได้เลยนะ
‪ไม่มีอะไรให้ช่วยหรอกครับ
‪ก็แค่ ขอบคุณมากนะครับ
‪ผมมีความสุขจริงๆ
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪จริงๆ เลยล่ะ
‪ผมไปนะครับ
‪อะไรของนายเนี่ย ฉันก็อุตส่าห์กลัว
‪ตามมาทำไม
‪เปล่านะครับ
‪แค่ไปทางเดียวกันเฉยๆ
‪แล้วนายจะไปทางไหน
‪- ทานให้อร่อยนะคะ ‪- ครับ ขอบคุณครับ
‪ขอบคุณครับ
‪นี่ นักวิจัยเถื่อน ‪ทีนี้นายจะหาเลี้ยงตัวเองยังไง
‪ไม่รู้สิครับ
‪แต่ถึงผมเป็นนักวิจัยเถื่อน ‪ผมก็มีทักษะนะ
‪แต่พี่ไม่มีทักษะอะไรเลย ‪จะเอาอะไรกินล่ะครับ
‪นี่นายเป็นห่วงฉันเหรอ
‪ครับ เป็นห่วงมากเลยล่ะ
‪ฉันรู้สึกเหมือนถูกขอแต่งงานเลยนะ
‪ว่าให้ฉันไปใช้ชีวิตร่วมกับนาย
‪- ผมเหรอครับ ‪- อือ
‪ผมบอกว่าผมไม่สนใจผู้ชายไง
‪หลังจากนี้นายมาช่วย ‪เรื่องดวงตาเทียมของฉันหน่อย
‪มาอยู่ข้างๆ ฉัน
‪อือ ดีเลยครับ
‪แต่ค่าตัวผมแพงนะครับ พี่ไหวเหรอ
‪เรายังไม่ได้ลงรายละเอียดกันเลย
‪แต่ดันมาคุยเรื่องเงินก่อนซะงั้น
‪ถ้าจะพูดแบบนั้น นายมีทักษะ ‪ก็ต้องเป็นคนหาเงินหรือเปล่า
‪ว่าแล้วเชียว ‪พี่เป็นนักต้มตุ๋นจริงๆ สินะ
‪นักต้มตุ๋นเหรอ ‪พูดไปเรื่อยเลยเจ้าหมอนี่
‪รีบกินเข้าไป
‪ไม่กินเหรอ
‪(หลายปีต่อมา)
‪(บริการส่งของอาร์)
‪นี่คุณครับ
‪เดินมาถึงตรงนี้ได้ยังไง
‪ปล่อยผมรอจนเหงือกแห้ง ‪อยู่หน้าเรือนจำซะงั้น
‪รอนานเลยเหรอ
‪ผมรอพี่มาตั้งหลายปี ‪แค่นี้เทียบไม่ติดหรอก
‪ไม่คิดมาก่อนเลยนะเนี่ย ‪ว่าเป็นรูกัลแล้ว
‪จะช่วยให้ได้พ้นโทษทำทัณฑ์บน
‪นั่นสิ พวกเราคงโด่งดังกันมากเลยนะ
‪เหรอ
‪ไม่ได้คุยกันนานแล้ว เล่าหน่อยสิ
‪พวกเขาว่าไงบ้างเหรอ
‪นั่นรถนายเหรอ
‪ผมไปถอยมาคันหนึ่ง สุดยอดเลยใช่ไหม
‪ไปกันเถอะ
‪มันวิ่งได้ใช่ไหมเนี่ย
‪เห็นแบบนี้ก็รถใหม่นะครับ
‪ตั้งองค์กรลับอย่างรูกัล ‪ขึ้นมาอีกครั้งเป็นยังไงครับ
‪แค่ตั้งองค์กรลับ ‪นี่ก็อันตรายแล้วนะครับ
‪แถมยังฝังเครื่องกลในร่างกายอีก...
‪ปัจจุบันมีการก่ออาชญากรรม ‪ที่รุนแรงมากขึ้น
‪อย่างน้อยเพื่อออมกำลังตำรวจ...
‪(รายงานโปรเจกต์รูกัล)
‪ขอบคุณครับ ลูกพี่
‪บอกให้เรียกว่าพี่เฉยๆ ไง
‪อ้อ...
‪ครับ ลูกพี่
‪เอ่อ ครับ พี่
‪- ทำงานเถอะ ‪- ครับ
‪เถ้าแก่ เซลฟี่อยู่เหรอครับ
‪พี่ครับ
‪รายได้เราเท่าเดิม
‪แต่จ้างอดีตอาร์โกส ‪มาทำงานเพิ่มเรื่อยๆ
‪แล้วเราจะเอาอะไรกิน
‪จะให้ทำไม่รู้ไม่ชี้เหรอ
‪พวกเด็กๆ วางมือกลับใจเป็นคนดี
‪พวกเราก็ต้องรับเขาไว้สิ
‪งั้นก็ลดค่าข้าวพวกเขาหน่อยสิ ‪รู้ไหมว่าเขากินกันเยอะแค่ไหน
‪ฮิปโปกับช้างกลับชาติมาเกิดหรือไง
‪ฉันจะทำงานให้หนักขึ้นเอง
‪ดูสิๆ ทำให้ผมดูเลวอยู่คนเดียวเลย
‪เสร็จงานแล้ว ไปดื่มเบียร์กันเถอะ
‪ตกลง
‪ชน
‪ผมยังจำได้เลย
‪ที่เราไปเล่นพูลกัน
‪ได้ใช้เวลาร่วมกับพวกพี่ๆ
‪- เป่ายิงฉุบ ‪- เป่ายิงฉุบ
‪เล่นพูลเนี่ย ‪จะใช้แค่แรงไม่ได้สิครับ
‪เมื่อไหร่มันจะหยุดครับ
‪ไนซ์
‪ตอนนั้นรู้สึกขมขื่นและเจ็บปวดมากเลย
‪นั่นสิ
‪พี่ไม่เบื่องานที่ใช้แรงบ้างเหรอ
‪ถ้าไม่อยากให้สนิมเกาะ ก็ต้องขยันสิ
‪รวมถึงที่คอยแอบตามจับ ‪คนที่ทำชั่วอยู่เรื่อยๆ น่ะเหรอ
‪ก็ด้วย
‪นายก็ทำแบบนั้นนี่
‪คิดถึงพี่กีบอมกับพี่มีนาจัง
‪ส่งอีเมลไปก็ไม่เคยตอบ ‪ไม่เคยติดต่อมาเลย
‪พี่ๆ เขาจะทำอะไรกันอยู่นะ
‪ตอนที่ฉันมีความกล้าจะให้อภัยคุณแล้ว
‪ฉันจะมาหาคุณใหม่นะคะ
‪ที่ผ่านมาขอบคุณนะคะ อธิบดี
‪(กาแฟ)
‪มีเรื่องสำคัญสองสามข้อ ‪ที่จะทำให้ชงกาแฟได้อร่อยนะครับ
‪อย่างแรกคืออุณหภูมิของน้ำ ‪และปริมาณของกาแฟ
‪สิ่งนี้ถือเป็น ‪ตัวแปรที่สำคัญเลยล่ะครับ
‪และอย่างที่ผมเคยบอกเมื่อคราวที่แล้ว
‪เวลาที่คุณรินน้ำ
‪มีบางคนที่รินน้ำ ‪อยู่ตำแหน่งเดียวด้วย
‪ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ ‪ต้องค่อยๆ รินวนเป็นก้นหอย
‪แบบนี้จะทำให้
‪สกัดได้จนถึงครั้งที่สามเลยล่ะครับ
‪ระวังบันไดนะครับ
‪ขอบคุณนะครับ
‪เจอกันอาทิตย์หน้านะครับ
‪ครับ ขอบคุณมากครับ
‪เดี๋ยว คุณครับ
‪คุณเข้าไปทำอะไรในนั้น...
‪ไอ้เวร ทำอะไรของแก
‪"ไอ้เวร" เหรอ
‪ไอ้ขี้ยานี่ อยากตายงั้นเหรอ
‪ไอ้เวรนี่...
‪(เสียชีวิต)
‪อะไรน่ะ ตายแล้วเหรอ
‪เหมือนคุณต้องการจะทำแบบนั้น ‪ผมก็เลย...
‪ไอ้นี่ จะบ้าหรือไง
‪เอาออกไปเลย
‪แล้วเจ้านี่ แค่นี้ก็สลบเนี่ยนะ
‪ขี้ยานี่มันขี้ยาจริงๆ
‪เฮ้ย
‪นี่น่ะ
‪นี่คืออะไรครับ
‪นายไม่รู้เหรอ งั้นฉันทิ้งเลยแล้วกัน
‪รู้ไหมว่ามันแพงแค่ไหน
‪ปล่อยนะ...
‪แกเองสินะ คนค้ายา
‪เจ้าคนเลว
‪เอาอีกแล้ว ตกใจหมดเลย
‪ทำไมเด็กสมัยนี้ไม่มีแรงกันเลยเนี่ย
‪เฮ้อ
‪เจ้าพวกนี้
‪จะเริ่มตามจับจากตรงไหนดีนะ
‪(ที่หมายล่าสุด)
‪(เจ้าพนักงานปราบปรามเอกชน คังกีบอม)
‪(คดีพิเศษชิงทรัพย์ ‪ห้างสรรพสินค้าชินชอง)
‪คุณเค ‪ฉันติดต่อน้องไม่ได้มาหลายวันแล้วค่ะ
‪ช่วยตามหาให้หน่อยนะคะ
‪มีการซื้อขายยาเสพติด ‪ที่สี่แยกยูยอนค่ะ
‪ฉันกลัวว่าเด็กๆ จะมาเห็น ‪ช่วยปราบปรามด้วยค่ะ
‪แจ้งเรื่องรังแกในโรงเรียนได้ไหม
‪พ่อแม่เมาแล้วทะเลาะกันตลอด
‪- ฉันต้องทำยังไงดีคะ ‪- แฟนฉัน...
‪เหมือนว่าจะมีผู้หญิงอื่นค่ะ
‪งานเยอะจริงๆ
‪กีบอม นายสบายดีใช่ไหม
‪พี่กีบอม ผมคิดถึงมากๆ ‪คิดถึงสุดๆ คิดถึงไม่ไหวแล้ว
‪ติดต่อมาหน่อยสิพี่
‪ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะรุ่นพี่
‪สบายดีไหมคะ
‪ข้อความใหม่ พบพวกอดีตอาร์โกส
‪ซอยสถานบันเทิงย่านดงอึน เขตยังจอน
‪คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน