‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตัวละคร สถานที่ องค์กร ศาสนา ‪และเหตุการณ์ต่างๆ เป็นเรื่องสมมติ)
‪นายเปลี่ยนใจแล้วงั้นเหรอ
‪พี่ครับ พี่เป็นอะไร
‪พี่ครับ
‪หมัดแรงจริงๆ นะ
‪ทำไมนายถึงไม่หลบ หา
‪ต้องลบ...
‪ความทรงจำเรื่องยอจินออกไป
‪ลบงั้นเหรอ
‪ถ้าทำแบบนั้น...
‪ผมก็อาจจะยกโทษให้ได้
‪ฉันไม่เคยบอกให้นายยกโทษ
‪ถ้ายกโทษให้ไม่ได้
‪สำหรับผมก็ไม่มีอนาคตแล้ว
‪รูกัล...
‪ถึงไม่มีผม...
‪ไม่ ฉันไม่อยากไม่มีนาย
‪กลับไปกันเถอะ ขอร้องล่ะ
‪ผมขอโทษ
‪ไม่มี...
‪วิธีอื่นแล้ว
‪กีบอม...
‪กีบอม
‪(ตอน 15)
‪- ถ้าเขาไม่ฟื้น จะทำยังไงดี ‪- ต้องฟื้นให้ได้
‪ตอนปิดเครื่องเป็นเรื่องเล็กไปเลย
‪อาจถึงตายเลยนะ ทำไมถึงดึงชิปออกมา
‪ไม่มีชิป ‪ก็เดินหรือขยับตัวไม่ได้เลยนี่
‪- ต้องใส่ชิปใหม่เข้าไปน่ะสิ ‪- แล้วผลข้างเคียงล่ะ
‪อาจสูญเสียความทรงจำ และร่างกาย ‪อาจปฏิเสธชิปที่ฝังเข้าไปใหม่
‪จะแบบไหนก็อันตรายหมดเลย
‪- กวังชอล เคลื่อนย้ายมีนาหน่อย ‪- อือ
‪- ซูซาน พาเขาไปห้องผ่าตัดเลยนะ ‪- อือ
‪คุณเพิ่งเคยเข้ารับการทดลองแบบนี้ ‪ครั้งแรกจริงเหรอครับ
‪นี่เป็นยากระตุ้นประสาทชนิดหนึ่ง
‪มันจะดึงพลังงานของร่างกายออกมาใช้ ‪ทำให้มีกำลังขึ้นมาชั่วคราว
‪- คนที่เป็นอัมพาตก็ลุกมาวิ่งได้ ‪- ฮวังดึกกู
‪คุณขอให้ผมลดอาการเจ็บ ‪ผมเลยเอามาเจือจางและฉีดให้คุณ
‪ถึงจะปริมาณเท่านี้ ถ้าเป็นคนปกติ ‪ต้องล้มหมอนนอนเสื่อหลายวันเลย
‪ฉันได้ยินคนชมบ่อยว่าร่างกายแข็งแรง
‪ทำไมร่างกายคุณถึง ‪อดทนได้ถึงขั้นนี้เหรอครับ
‪อดทนงั้นเหรอ
‪ทำไมเจ้าดัลโฮมันถึงไม่โผล่หัวมาเลย
‪เขาตายแล้วครับ
‪ว่าไงนะ
‪ฝีมือใคร
‪(ชเวเยวอน)
‪เธอเป็นคนฆ่าดัลโฮเหรอ
‪ดัลโฮของเราก็จากไปแล้วเหรอ
‪เสียใจจังเลย ทำยังไงดีนะ
‪- แกเป็นคนฆ่าเหรอ ‪- ใครจะไปจัดลำดับการตายได้ล่ะ
‪มีใครบางคนสมควรตายก่อนน่ะ ‪เหมือนคนอย่างแกไง
‪- ให้ชเวเยวอนมาคุยเลย ‪- เธอยังไม่ตายหรอก
‪แต่จะทำยังไงดีล่ะ
‪เธอบอกว่าอยากได้หัวแก ‪เป็นของขวัญวันเกิด
‪ฉันจะปฏิเสธก็ไม่ได้ด้วย
‪โอกาสเฉลิมฉลองทั้งที ‪จะขาดฉันได้ยังไง
‪แหม ถ้ามั่นใจก็มาสิ
‪รู้จักบ้านตากอากาศฉันใช่ไหม
‪ไปเตรียมรถซะ
‪ฉันอุตส่าห์เชื่อที่พี่พูด
‪แต่พี่...
‪ไม่เชื่อที่ฉันบอกสินะ
‪เยวอน
‪คือว่า...
‪ฉันไม่ได้อยากทำแบบนั้นหรอกนะ
‪แต่เขาข่มขู่ฉันน่ากลัวมาก
‪ฉันเข้าใจค่ะ
‪เวลาจนตรอก ‪พ่อแม่บางคนยังขายลูกกินเลย
‪ส่วนเราไม่เกี่ยวข้องกัน ‪ทางสายเลือดเลยสักนิด
‪ฉันคงบ้าไป ถึงได้ทำแบบนั้นกับเธอได้
‪ขอโทษนะ
‪ไม่เป็นไรหรอก
‪เยวอน
‪ปล่อยฉันนะ ปล่อยเดี๋ยวนี้
‪เยวอนๆ
‪เยวอน
‪เห็นว่าขอเจอหน้าเฉยๆ ‪แต่ยิงจริงๆ เหรอเนี่ย
‪คุณหลอกฉันเหรอ
‪โกยงด๊อก...
‪รู้ไหมว่าใครเป็นคนฆ่าเขา
‪มัวยืนรอฟังอะไรอยู่ล่ะคะ
‪เตรียมพร้อมจับฮวังดึกกูหรือยังคะ
‪ไปเอาความมั่นใจจากไหนเหรอ ‪ว่าหมอนั่นจะมาช่วยเธอ
‪ถ้าเขามา ‪คุณกำจัดเขาให้ได้จริงๆ เถอะ
‪(รูกัล)
‪มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ
‪เมื่อคืนพี่กีบอมมาที่นี่อีกครับ ‪แต่เหมือนจะสู้กับหัวหน้าทีมรุนแรง
‪- แล้วยังไง ‪- หัวหน้าทีมปลอดภัยดี
‪แต่พี่กีบอมดึงชิปที่หลังคอออกครับ
‪ตามที่หัวหน้าทีมบอก ‪พี่กีบอมตั้งใจทำแบบนั้นครับ
‪บอกว่าอยากลบทุกอย่าง
‪ถ้าชิปมีปัญหา ‪ก็น่าจะส่งผลต่อมีนาด้วย
‪พวกเขาเลยรับการรักษาพร้อมกันครับ
‪ผมรู้สึกเหมือนหัวจะระเบิดเลย
‪พี่กีบอมจะเป็นยังไง
‪ถ้าฝังชิปใหม่ เขาจะลืมหมดเหรอ
‪ตามหลักแล้ว ยิ่งเป็นความทรงจำ ‪ที่เกิดใกล้กับตอนที่ชิปถูกทำลาย
‪ยิ่งกู้กลับคืนมาได้ยากเลย
‪แล้วดวงตาเทียมยังกลับมาเริ่มใหม่อีก
‪ข้อมูลการมองเห็น ‪กับความจำเมื่อก่อนจะหายไป
‪หายไปเหรอ จะเป็นแบบนั้นถึงเมื่อไหร่
‪บอกไม่ได้หรอก
‪โหดร้ายไปหรือเปล่า
‪ที่เป็นรูกัลโดยไม่มีความทรงจำ ‪หรือความรู้สึกอะไรเลย
‪ก็ใช่
‪แล้วตอนนี้คนในโลกอินเทอร์เน็ต ‪เรียกร้องหารูกัลกันใหญ่เลย
‪พวกเราก็มีธุระของเราเหมือนกันนะ
‪จะไม่ให้มีอะไรเลย ‪เหมือนหุ่นยนต์เหรอ
‪ถ้าเราหายไปนาน ‪พวกเขาคงคิดว่าถูกอาร์โกสเล่นงานน่ะ
‪ไม่รู้แล้วๆ
‪ผมล่ะอยากลืมรูกัลไปก่อนสักพัก
‪คังกีบอม
‪คังกีบอมเหรอ
‪ชื่อนายน่ะ
‪แล้วคุณเป็นใคร
‪ฮันแทอุง
‪ฮันแทอุงเหรอ
‪(ข้อมูล ฮันแทอุง)
‪- ผมจำอะไรไม่ได้เลยครับ ‪- เดี๋ยวความทรงจำนายก็กลับมา
‪ฉันจะช่วยนายเอง
‪นายถูกฝังชิปใหม่ ‪ทำให้อาจเกิดผลข้างเคียงกับดวงตาได้
‪ถ้านายอยากทำงานที่ถนัด ‪ก็รีบฟื้นตัวให้หายดีซะ
‪ผมถนัดเรื่องอะไรเหรอ
‪ตามจับพวกคนชั่ว
‪นายเก่งที่สุดแล้ว
‪ผมเก่ง แต่ถูกใครเล่นงานมา ‪ถึงเป็นสภาพนี้งั้นเหรอ
‪ไม่ใช่โดนเล่นงานหรอก
‪นายไม่ได้ถูกเล่นงานง่ายๆ
‪ยิ่งเป็นงานที่รับมือยาก
‪นายก็ยิ่งทำได้ดีเลยล่ะ
‪แล้วคุณล่ะ
‪ฉันเหรอ
‪ฉันทำหลายอย่างเลยแฮะ
‪กีบอม
‪แต่กลับ...
‪ไม่เก่งเลยสักอย่าง
‪ไม่รู้สิ ผมว่าไม่น่าเป็นงั้นนะ
‪- นายรู้ได้ยังไง ‪- แค่คิดแบบนั้น
‪ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪เขาขยับตัวได้แล้ว ‪คงไม่ต้องเป็นห่วงแล้วล่ะครับ
‪- แล้วความทรงจำล่ะ ‪- นี่ใครเหรอครับ
‪อธิบดีชเวกึนชอล
‪(ข้อมูล ชเวกึนชอล)
‪ผมจะพาเขาเดินรอบกองบัญชาการ ‪เพื่อช่วยฟื้นความทรงจำนะครับ
‪เอาสิ
‪ไม่เห็นมาดามจางเลยนะ
‪หล่อนไม่น่าพลาดช่วงเวลาแบบนี้นี่
‪สงสัยจะสร้างเรื่องแล้วโดนจับได้สินะ ‪มาดามจางน่ะ
‪ที่เคยบอกว่า ‪เธอไม่เคยทำอะไรให้จบรวดเดียว
‪คงต้องถอนคำพูดแล้ว
‪ไปไหนหมด...
‪ขอร้องฉันสิ ให้ฉันไว้ชีวิต
‪ไว้...
‪ไว้ชีวิตฉัน...
‪ดังกว่านี้
‪ไว้ ไว้ชีวิต...
‪ไว้ชีวิตฉัน...
‪ผมอยากพักการทำงานของรูกัล ‪ชั่วคราวครับ
‪- มีปัญหาอะไรงั้นเหรอ ‪- เป็นการปรับปรุงทั่วไปครับ
‪(ตำรวจ)
‪ควบคุมคังกีบอมไม่ได้เหรอ
‪ทั้งเรื่องที่เขาปล่อยตัวฮวังดึกกู
‪แถมบางคนก็ว่านักล่าอาร์โกสนั่นแหละ ‪ที่ชักนำให้ก่ออาชญากรรม
‪ถ้าเป็นอาวุธ ‪ที่จะย้อนกลับมาทำร้ายตัวเอง
‪ก็มีวิธีควบคุมเขามากมายเลยล่ะ
‪ฮันแทอุง คังกีบอม
‪ถ้าลบอดีตพวกเขาไม่ได้ ‪ก็ปล่อยไปเลยเป็นยังไง
‪ถ้าจัดการแบบนั้น
‪ผมก็ทำให้รูกัลเป็นหน่วยงานทางการ ‪ของสำนักงานตำรวจได้นะ
‪ถ้าคุณออกหน้า ‪ในอีเวนต์ของประเทศหน่อย
‪เดี๋ยวเสียงวิพากษ์วิจารณ์ ‪ก็คงเงียบลงไปเอง
‪(ตำรวจ)
‪ร่างกายพี่เป็นยังไงบ้าง
‪แค่เป็นลมไปแป๊บเดียวเอง
‪แป๊บเดียวอะไร ผมเห็นนะว่าพี่เจ็บน่ะ
‪ฉันไม่เป็นไรจริงๆ
‪นายบอกว่าหัวหน้าทีม ‪พารุ่นพี่กีบอมออกไปเหรอ
‪อือ
‪เขาคงบอกว่าที่นี่อึดอัดล่ะมั้ง
‪ถ้าเขาฟื้นขึ้นมาแล้ว
‪ฉันก็น่าจะรู้ ‪แต่กลับไม่รู้สึกอะไรเลย
‪เพราะเปลี่ยนชิปหรือเปล่า
‪ดีแล้วล่ะ แบบนั้นถึงจะสบายใจ
‪เป็นเรื่องดีงั้นเหรอ
‪แต่เจ็บแค่นั้นก็พอทนไหวนะ
‪ผมไม่เห็นด้วยสุดๆ เลย
‪ตำรวจมาอีกแล้วค่ะ
‪- อะไรนะ ‪- ได้ยังไงกัน
‪เหมือนมีคนเปิดประตูให้นะคะ
‪ฮันแทอุงอยู่ไหน
‪เดี๋ยวสิ ทำไมมาพูดห้วนๆ แบบนี้
‪อยู่ดีๆ มาบุกรุกกันแบบนี้ได้ยังไง
‪(ตำรวจ)
‪- อีกวังชอลใช่ไหม ‪- ใช่ แล้วทำไม
‪ส่วนนี่คือซงมีนา
‪ถ้ารู้จักกันดีแล้ว ‪ก็ไม่ต้องอ่อนข้อให้สินะ
‪เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพวกคุณ ‪แค่บอกเรามาว่าฮันแทอุงอยู่ไหน
‪อยู่นี่
‪ตำรวจบุกเข้ามาแบบนี้ได้ด้วยเหรอ
‪แล้วหมายศาลล่ะ
‪อธิบายมาหน่อย
‪ฉันเป็นคนอนุญาตเอง
‪อธิบดีครับ
‪อธิบดีทำไปทำไมครับ
‪ตั้งแต่นี้ไป ‪ทีมรูกัลจะถูกยุบเป็นการชั่วคราว
‪เขาพูดเรื่องอะไรอยู่งั้นเหรอ
‪อยู่ๆ จะมายุบทีมเหรอครับ ‪พวกเราทำอะไรผิดครับ
‪ไม่ใช่ว่าพวกนายทำอะไรผิดหรอก
‪งั้นปัญหาคืออะไร ‪คุณถึงยอมแพ้ง่ายๆ แบบนี้คะ
‪- อธิบดี ‪- ถ้าเอาตัวผมกับกีบอมไป
‪- แล้วเรื่องจะจบไหมครับ ‪- ผมต้องถูกจับด้วยเหรอ
‪คนที่เหลือจะได้รับความดีความชอบ ‪และได้รับค่าตอบแทนที่เหมาะสม
‪ผมไม่ต้องการหรอกครับ ‪ห้ามพาใครไปเด็ดขาด
‪คุณคิดว่ามันสมเหตุสมผลงั้นเหรอคะ
‪อธิบดีครับ
‪ไม่ใช่ว่าพวกเรา ‪ไม่คาดคิดเรื่องนี้มาก่อนสักหน่อย
‪คุณไม่เคยบอกผมเรื่องนี้นี่
‪เชื่อฉัน เชื่ออธิบดี
‪แล้วไปด้วยกันเถอะ
‪มองดูก็รู้ว่าจะไปเข้าคุก ‪แล้วจะให้ไปได้ยังไง
‪อีกอย่าง...
‪คุณเชื่อเขาขนาดนั้นเลยเหรอ
‪ต้องเชื่อทุกอย่างเลยงั้นเหรอ
‪ทั้งที่อาจติดคุกตลอดชีวิตน่ะนะ
‪เราโดนข้อหาขัดขวาง ‪การทำงานเจ้าหน้าที่เพิ่มเพราะนายเลย
‪นายจะเอายังไง
‪ฝากอธิบดีด้วยนะ
‪ผมรอนานไม่ได้นะครับ
‪ที่อธิบดีบอกว่า
‪จะพาพวกเขาออกมา ‪เราคงต้องเชื่อใช่ไหม
‪ไม่ ถ้าพวกเขาไปแบบนี้...
‪ถึงผมจะไม่อยากให้พวกเขาเข้าคุก
‪แต่ผมไม่ชอบ ‪ที่เราถูกยุบแบบนี้มากกว่า
‪ยิ่งไปกว่านั้น ‪ร่างกายของพี่กีบอมยังไม่หายดีเลย
‪ส่งเขาไปเข้าคุกเฉยๆ แบบนั้นได้เหรอ
‪มารอคำสั่งของอธิบดีกันเถอะ
‪เราเคยรอแล้วมีเรื่องดีๆ บ้างไหมคะ
‪ตอนนี้เราต้องทำอะไรสักอย่าง
‪ตอนที่พี่กีบอมหลบหนีจากคุกครั้งแรก
‪เป็นงานยากของผมกับหัวหน้าทีมเลย
‪ตอนนั้นต้องทำว่าเขาตาย ‪งานก็เลยเยอะหน่อย
‪แต่ตอนนี้น่าจะง่ายกว่าเดิม
‪ทำไมๆ ทำไมเหรอ
‪กวังชอล
‪พี่ก็เหมือนกันเหรอ
‪ทำไม อะไรๆ ทำไมเหรอ
‪คุณบอกว่าง่ายขึ้นนี่
‪ใช่น่ะสิ เทียบกับตอนนั้น
‪ง่ายกว่าเดิมเยอะเลย
‪งั้นถ้าเป็นที่คุมขังชั่วคราว ‪ไม่ใช่เรือนจำ ก็ยิ่งง่ายสินะ
‪พี่คิดวิธีมาเลย
‪พูดเรื่องอะไรเนี่ย จริงๆ เลย
‪เป็นอะไรกัน
‪บ้าไปแล้วเหรอ ‪ทั้งคู่บ้าไปแล้วหรือไง
‪บ้ากันทั้งคู่สินะ ‪ฉันไม่เอาด้วย ทำไม่ได้หรอก
‪บ้าไปแล้วหรือไง ไม่เอาล่ะๆ
‪คุณเชื่ออะไรคนที่เป็นอธิบดีนั่น ‪ถึงได้ยอมมาที่นี่เนี่ย
‪ตอนแรกนายทำเหมือนจะซัดให้ราบคาบ ‪แล้วทำไมถึงเปลี่ยนใจล่ะ
‪จะไปทำแบบนั้นกับตำรวจทำไม
‪คนที่เราต้องสู้ด้วยคือคนอื่นนี่
‪นายพอจำได้แล้วเหรอ
‪เปล่าครับ แค่รู้สึกแบบนั้น
‪เราเป็นคนที่ถูกดูแลเป็นพิเศษ
‪- หมายความว่าอะไร ‪- เราอันตรายสำหรับใครบางคน
‪ในเมื่อดูแลไม่ได้ ‪กำจัดเราทิ้งก็ดีกว่า
‪แล้วคนที่เหลือล่ะ
‪คงถูกใช้เป็นการประชาสัมพันธ์ตำรวจ
‪คุณคาดการณ์ไว้แล้วงั้นเหรอ
‪อธิบดีคงเตรียมแผนรับมือไว้แล้วล่ะ
‪งั้นสถานที่คือชั้นสาม ‪อาคารย่อยสถานีตำรวจเหรอ
‪ใช่ ที่นั่นมีที่คุมขังชั่วคราวอยู่
‪ที่ที่เมื่อก่อน ‪ใช้เป็นห้องทรมาน ใช่ไหม
‪พี่เคยทำงานที่นั่นนี่
‪จำมาตรฐาน ‪การรักษาความปลอดภัยได้บ้างไหม
‪มีการรักษาความปลอดภัยเต็มกำลัง ‪ที่ใช้เวลามีเปอร์เซ็นต์การหลบหนีสูง
‪ถ้างั้นเราจัดการ ‪เจ้าหน้าที่รักษาการณ์ข้างนอก
‪แล้วรวมกำลังกับหัวหน้าทีม ‪ฝ่าออกมาไม่ได้เหรอ
‪ไม่ๆ ไม่ต้องทำให้เป็นเรื่องหรอก
‪- ฉันจะเปิดประตูให้เอง ‪- ยังไงล่ะ
‪พาฉันไปส่งที่หน้าตึกก็พอ ‪ที่เหลือฉันจะจัดการเอง
‪แต่ให้พวกเราจัดการกันเอง ‪ก็ดูไม่ง่ายเลยนะ
‪ถ้ามีคนภายในคอยช่วยสักคนน่าจะดี
‪มีคนช่วยอยู่คนหนึ่งนี่
‪โอเคเลย
‪ไปกันเถอะ
‪อะไรเนี่ย ทำไมสภาพเป็นแบบนี้
‪หัวหน้าทีม
‪นายจำได้แล้วสินะ
‪ครับ
‪หัวหน้าทีม โอเคไหมคะ
‪- กวังชอล ‪- อือ
‪จะบ้าตาย
‪ให้ฉันยิงตรงไหนก่อนดี
‪หัวแกคงไม่ใช่หัวเทียมใช่ไหม
‪ลาก่อน
‪คังกีบอม
‪คนที่ทำให้เป็นแบบนี้
‪แล้วทำไมคุณถึงไม่เคยบอกผมเลยครับ ‪ว่ายอจินยังมีชีวิตอยู่
‪ถ้าแผนไม่คลาดเคลื่อนไป
‪เราก็คงไม่ต้องคุยเรื่องนี้กันหรอก
‪ทำไมคุณถึงไม่เคยบอกอะไรผมเลย
‪ไม่ว่าอดีตจะเป็นยังไง
‪แต่ตอนนี้นายคือรูกัล
‪อย่าลืมงานหลักของนาย
‪ตั้งแต่ตอนนี้ทุกสิ่งที่แกเชื่อ ‪จะพังทลายลงมา
‪คนที่ผมควรจะแก้แค้นจริงๆ
‪ชเวกึนชอล
‪คุณนั่นแหละ
‪รวมถึงคนที่ปิดบังด้วย
‪คนที่ทำเรื่องแบบนี้น่าจะมีคนเดียว
‪แต่รู้ได้ยังไงว่าเราอยู่ที่นี่นะ
‪ชเวกึนชอล ฮวังดึกกู
‪ถ้าลองเค้นสองคนนี้ดู เดี๋ยวก็รู้เอง
‪เริ่มกันเลยเถอะ
‪โอเค
‪พี่ ก็บอกแล้วไงว่าไม่ต้องซ่อน ‪ต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ
‪นี่ นายอาจจะไปไหนยังไงก็ได้ ‪แต่ฉันไม่ใช่นะ
‪เก็บเนื้อเก็บตัวเหลือเกิน
‪ไปแล้วล่ะ
‪- ไปแล้วเหรอ ‪- อือ
‪ฉันอึดอัดแทบตายเลย
‪- เริ่มได้เลยครับพี่ ‪- อือ
‪แต่สายสืบยางจะไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ
‪ได้ยินว่าถูกลงโทษด้วยนี่
‪สายสืบยางก็ถือเป็นรูกัลเหมือนกัน ‪จะบ่นอะไรได้เหรอ
‪ทำไมเหมือนนายกำลังพูดใส่ฉันเลย
‪แล้วทำไมพี่ถึงรู้สึกแบบนั้นนะ
‪ทำให้ดีเถอะน่า
‪นี่ ฉันคือแบรดลีย์นะ ‪ทำงานดีอยู่แล้ว
‪เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้น...
‪มาช่วยพี่ๆ เราออกมากันเลยไหม
‪รูกัลถูกยุบทีมจริงๆ เหรอ
‪ถ้าบอกว่าฉันดีใจ ‪ที่กีบอมสูญเสียความจำ
‪ฉันจะเป็นคนเลวหรือเปล่า
‪เป็นแค่อาการชั่วคราวค่ะ
‪สุดท้ายแล้วความทรงจำเขาจะกลับคืนมา
‪ก็ต้องเป็นแบบนั้น
‪ต้องเป็นแบบนั้นแหละ
‪เรื่องพี่ยอจิน
‪รุ่นพี่ได้ยินแล้วใช่ไหมคะ
‪อือ
‪ฉันไม่มีโอกาสให้เขายกโทษให้แล้วล่ะ
‪รุ่นพี่คะ
‪ถ้ามีสิ่งที่ทำให้รุ่นพี่กีบอมได้
‪รุ่นพี่จะลองทำไหมคะ
‪เรื่องที่ชเวกึนชอลทำกับผม ‪เขาน่าจะบอกผม
‪ตอนที่ผมหนีจากโรงพยาบาล ไม่สิ
‪บอกตอนผมผ่าตัดดวงตา ‪แล้วพักฟื้นอยู่ก็ยังดี
‪เขาควรบอกผมตั้งแต่ตอนนั้น
‪รวมถึงเรื่องที่ยอจิน ‪ยังมีชีวิตอยู่ด้วย
‪ผมถูกหลอกใช้อย่างจังเลย
‪แต่ว่า...
‪เรื่องของคุณก็อาจเป็นแบบนั้นก็ได้
‪คุณเห็นหรือเปล่า ‪ว่าใครเป็นคนฆ่าพี่สาวคุณ
‪ถึงมันจะเชื่อยากก็เถอะ
‪แต่ผมว่าต้องมีอะไรแน่ๆ
‪ผมมาถึงขนาดนี้เพื่อแก้แค้น ‪แต่มันกลับไม่ใช่
‪คุณก็ได้ยินนี่
‪พวกเราอาจจะถูกหลอกใช้ ‪เหมือนกันจริงๆ ก็ได้
‪(พร้อมหลบหนี ‪เป็นครั้งที่สองหรือยังครับ)
‪เขาถามว่าพร้อมหลบหนีหรือยังครับ
‪อธิบดีเหรอ
‪(ผมแบรดลีย์นะครับ)
‪ไม่ครับ แบรดลีย์
‪(ทีมรูกัลก็มาด้วยกันครับ)
‪มีนากับกวังชอลก็มาด้วย
‪น่าสนุกขึ้นมาแล้ว
‪(ผมคุยด้วยเสียงไม่ได้)
‪(เพราะงั้นไม่ต้องถาม ‪แล้วเดินตามเส้นทางหนีให้ดีนะ)
‪ไปกันเถอะครับ ผมจะนำทางให้เอง
‪อะไรเนี่ย
‪ดีมากครับ ทำได้ดีเลย
‪ผมจะคอยเปิดประตูให้เอง
‪วิ่งไป อย่าหยุดนะครับ
‪(ประตูเปิด)
‪ตายล่ะ ทำไงดี
‪- เปิดประตูไม่ได้เหรอ ‪- เปล่า
‪ให้เขาอ้อมเอาก็ได้
‪(ตำรวจ)
‪คังกีบอม
‪กวังชอล ประตูหลัง
‪ทำไม เขาไม่ได้ออกประตูนี้เหรอ
‪อือ ใช่ ไปกันเถอะ
‪อือ
‪- อย่าบอกนะ... ‪- ฉันจะพารุ่นพี่กีบอมกลับไปค่ะ
‪- ว่าไงนะ ‪- นี่เป็นโอกาสของคุณค่ะ
‪ตรงนั้น ไปจับเขา
‪- ตรงนั้น ‪- จับไว้
‪ไปกันเถอะ
‪หลบไป
‪เปิดประตูนะโว้ย
‪- เฮ้ย ‪- เปิดประตู
‪ตอนนี้ฮันแทอุงกับคังกีบอมอยู่ที่ไหน
‪นายเอาพวกเขาไปซ่อนที่ไหน
‪คุณพูดเรื่องอะไรครับ
‪ฉันส่งพวกเขาไปคนเดียวเหรอ
‪นายก็อยากให้ขังพวกเขาไว้นี่
‪ไหนว่าทำให้ฮันแทอุงเชื่อง ‪กับลงโทษคังกีบอมไง
‪ถ้าคุณรีบขนาดนั้น
‪ก็ออกประกาศจับไปเลยสิครับ
‪(รูกัล)
‪นี่มันเรื่องอะไร
‪พวกนายทำกันเองเหรอ
‪ใช่
‪ยังไม่รู้อีกเหรอครับ ว่าใคร ‪ที่ผลักไสให้เราต้องเสี่ยงอันตราย
‪ฉันต้องไปถามกับอธิบดีด้วยตัวเอง
‪ฉันไปด้วยค่ะ
‪งั้นทั้งคู่ไปถามซะ ‪ผมจะลองไปหาหัวหน้าโอดู
‪งั้นผมไปด้วย
‪นายกับแบรดลีย์ ‪มีอย่างอื่นต้องทำให้ฉัน
‪ผมด้วยเหรอครับ
‪ตอนนี้ฉันกับหัวหน้าทีม ‪จะถูกตามล่าในฐานะนักโทษแหกคุก
‪ถ้าชเวกึนชอลกลับมาใช้งานกองบัญชาการ ‪ฉันจะซ่อนตัวไม่ได้
‪พวกนายช่วยขัดขวางการติดตามหน่อย
‪กลับไปสู่ฐานของการต่อสู้เหรอ
‪ชิปเป็นยังไงบ้างครับ ‪ไม่ต้องปฐมพยาบาลอะไรใช่ไหม
‪อือ ยังไม่เป็นอะไร
‪โทรศัพท์กีบอมอยู่กับเธอใช่ไหม
‪ค่ะ
‪นายน่าจะต้องการ
‪เราแยกกันตรงนี้เถอะ
‪ไว้ผมติดต่อหานะครับ
‪- ไปกันเถอะ ‪- อือ
‪ครับ
‪ขอโทรศัพท์หน่อยสิ
‪ขอโทษครับ แต่ไม่ได้ครับ
‪เป็นเรื่องงานสำคัญนะ
‪ถ้าเงินหลายหมื่นล้านลอยหายไป ‪นายจะรับผิดชอบไหม
‪ถ้าคุณบอกมา ผมจะติดต่อให้ครับ
‪ถ้านายโทรไปแล้วฝั่งนั้นจะรับหรือไง
‪ขอโทษครับ
‪งั้นฉันขอส่งข้อความก็ได้ ‪แบบนั้นไม่เป็นไรนี่
‪มันบันทึกเอาไว้ ‪นายก็ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร
‪ส่งข้อความอย่างเดียวนะครับ
‪ฉันรีบอยู่ ‪รบกวนเป็นเคสบายเคสด้วยนะคะ
‪(ข้อความ)
‪(ฉันรีบอยู่ ‪รบกวนเป็นเคสบายเคสด้วยนะคะ)
‪ฮัลโหลครับ
‪ฮัลโหล
‪นี่ ไม่ได้ยินเหรอ
‪(ค้นหาสัญญาณจีพีเอส)
‪อะไรเนี่ย
‪(พบที่อยู่)
‪(ลับสุดยอด เสียชีวิต)
‪ถึงจะบอกไม่ให้ฆ่า ‪แต่พวกมันเป็นคนที่ควรตายคามือฉันนะ
‪เอาชีวิตของพวกมันมาเป็นเงื่อนไข ‪กองกำลังทหารเอกชนของฉันงั้นเหรอ
‪แค่นี้นะ
‪ที่นี่เกือบเต็มแล้วนะครับ
‪ตอนที่ผมเกือบตายคามือกีบอม
‪ซงมีนาพูดไว้ครับ
‪ว่าต่อจากอธิบดีคือผม
‪พอได้ยินคำนั้น ‪ผมก็คิดว่าคุณคงโดนเล่นงานไปแล้ว
‪"ถ้างั้นใครจะดูแลครอบครัว ‪ที่เหลืออยู่ของพวกเขา
‪ถ้าฉันตายไปด้วย ที่นี่จะเป็นยังไง"
‪ผมคิดเป็นตุเป็นตะเลยล่ะครับ
‪แต่สิ่งที่ผมพูดไม่ออกเลยคือ
‪คนที่ทำให้กีบอม ‪กลายเป็นเหมือนคนเหล่านี้
‪คือผมเองครับ
‪นายไม่ได้ทำอะไรผิดหรอก
‪ถ้ามีปัญหาอะไร คนรับผิดชอบคือฉันเอง
‪คนที่ต้องแก้ไขให้ถูกต้องก็คือฉัน
‪ผมช่วยเขาหนีไปครับ
‪ผมคิดว่าต้องทำแบบนั้น
‪ถึงจะขอให้เขายกโทษให้ได้
‪(ฮันแทอุง)
‪พวกผมเข้าไปก่อนนะครับ
‪เลขหมายที่ท่านเรียก ‪ไม่สามารถติดต่อได้ กรุณาฝากข้อความ
‪ติดต่อไม่ได้เลย
‪เขาทิ้งพวกเราจริงๆ หรือเปล่าคะ
‪เขาไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก
‪ฉันรู้ดีว่าอธิบดี ‪หวงแหนรูกัลยิ่งกว่าใคร
‪แต่ก็รับรองไม่ได้ว่า ‪รูกัลต้องเป็นพวกเราเท่านั้นนี่คะ
‪ถ้าไม่ใช่เราแล้วเป็นใคร
‪สิ่งที่อธิบดีเชื่อและปกป้องอยู่
‪คือรูกัล ไม่ใช่พวกเรา
‪บางทีฉันก็คิดแบบนั้นค่ะ
‪ไม่สำคัญว่าใครจะเป็นรูกัล
‪จนกว่าเราจะได้ถามเขาเอง ‪อย่าพูดเรื่องนี้เลย
‪แล้วก็...
‪ฉันมีคนที่ต้องไปหาก่อนไปเจออธิบดี
‪ถ้าอยู่กับฉัน เธอจะเป็นอันตราย
‪ฉันจะไปเจออธิบดีเองคนเดียว
‪- ไม่ค่ะ ฉันจะไป... ‪- ฉันจะไปคนเดียว
‪เข้าใจแล้วค่ะ
‪เฮ้ย
‪มานี่หน่อยสิ
‪ให้ตายเถอะ
‪แกเป็นใครวะ
‪ฉันมาพบท่านประธานชเวเยวอน
‪เธออยู่ไหน
‪จะโดนอัดก่อนค่อยพูด ‪หรือจะพูดออกมาเลย
‪(เขตหวงห้าม)
‪กุญแจห้องนี้อยู่ไหน
‪หัวหน้าครับ
‪คังกีบอม
‪คุณเป็นอะไรไหมครับ
‪ผมมาช้าใช่ไหมครับ
‪ขอโทษจริงๆ นะครับ
‪ไม่หรอก ฉันไม่เป็นไร
‪แล้วรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่นี่
‪ชเวเยวอนติดต่อมา ‪ผมเลยมาที่นี่น่ะครับ
‪เหมือนว่าชเวเยวอนก็ถูกฮวังดึกกู ‪เล่นงานเหมือนกัน
‪เธอจะต้องถูกจับมาไว้ที่นี่แน่ๆ
‪ถึงไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหนก็เถอะ
‪นายตามหาเธอได้ใช่ไหม
‪ให้ผมพาหัวหน้าออกไปก่อนเถอะครับ
‪(ห้องเครื่องกล)
‪คนอื่นไปไหนล่ะ
‪ทำไมถึงมีแค่เบี้ยตัวเดียว
‪แกมาที่นี่ได้ยังไง...
‪ฉันมาตามหาของน่ะ
‪(โกยงด๊อก)
‪ตอนอยู่ห้องขัง แกพูดเบ่งเสียงดัง
‪ตอนนี้เป็นแค่เจ้าหนูขี้กลัวสินะ
‪ฉันโกรธจนตัวสั่นต่างหาก
‪แกทำชั่วไปตั้งเยอะแยะ
‪เข้ามาเลย
‪อือ ได้เอามาไหม
‪(รูกัล)
‪ข้อมูลรูกัลนี่จะให้ใครไม่ได้เด็ดขาด
‪รู้แค่เธอกับฉันเท่านั้น
‪เอาล่ะ เดี๋ยวเจอกันนะ
‪ค่ะ
‪อธิบดีครับ
‪พูดมาสิ
‪ว่ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
‪ตอนที่ผมถูกคุมขัง
‪มีพวกที่เหมือนร่างทดลองของฮวังดึกกู
‪เข้ามาโจมตีผมกับกีบอมครับ
‪คุณรู้อะไรหรือเปล่า
‪นายสงสัยเรื่องนั้น ก็เลยหนีมาเหรอ
‪การกระทำที่ไม่รอบคอบแบบนั้น ‪จะส่งผลอะไรกับรูกัลบ้าง
‪นายเคยคิดหรือเปล่า
‪ช่วยทำให้ผมเข้าใจด้วยครับ
‪ว่าจุดประสงค์ของอธิบดีคืออะไร
‪ผมอยากฟังครับ
‪อะไรที่ทำให้พื้นฐาน ‪ของรูกัลต้องสั่นคลอน
‪ฉันก็ยอมไม่ได้ทั้งนั้น
‪แม้ว่านั่นคือคังกีบอม
‪และผมเหรอครับ
‪พูดมาได้เลย
‪เข้าใจแล้ว
‪คังกีบอมเจอตัวหัวหน้าโอแล้วครับ
‪ถ้าเรายอมถูกขังอยู่แบบนั้น ‪ก็คงทำเรื่องนี้ไม่ได้
‪ยังมองว่าเรา...
‪ทำไม่รอบคอบอีกเหรอครับ
‪ทุกคนอยู่ที่ไหน
‪ผมคงบอก...
‪ไม่ได้ครับ
‪รอสักครู่นะครับ ‪มีนากำลังมารับคุณครับ
‪ฉันไม่เป็นไร ‪นายรีบไปตามหาชเวเยวอนเถอะ
‪คุณจะไม่เป็นไรเหรอ
‪ฉันบอกว่าไม่เป็นไรไง
‪แต่ว่าผมถูกฝังชิปตัวใหม่มา
‪ผมไม่รู้ว่ามันทำงานปกติ ‪หรือเปล่าครับ
‪แต่ก็เหมือนจะปกติดี
‪ฉันขอดูได้ไหม
‪รบกวนหน่อยนะครับ
‪กวังชอล
‪(บริการส่งของบลูแค็ป)
‪รีบรับด้วย ได้โปรด
‪- อือ ‪- อือ
‪ฮวังดึกกูจับตัวกวังชอลไป
‪- ว่าไงนะ ‪- เขามาที่กองบัญชาการ
‪ฮวังดึกกูน่ะ
‪เราต้องรีบช่วยกวังชอล
‪โอ๊ะ อะไรเนี่ย
‪เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‪ผมมาช้าไปหรือเปล่า
‪ขอบคุณนะ ที่มาช่วยฉัน
‪ตอนนี้ต้องทำภารกิจของเราจริงๆ แล้ว
‪ฉันรออยู่เลย
‪ฮวังดึกกูอยู่ที่ไหน
‪คนที่ส่งร่างทดลองไป
‪ชเวกึนชอล คุณเองงั้นเหรอ
‪เพื่อปกป้องรูกัล
‪ฉันต้องยอมทำแบบนั้น
‪ใช่แล้ว
‪เพื่อรูกัลแล้ว
‪คุณทำได้ทุกอย่าง
‪เพราะงั้น...
‪ถึงได้ฆ่าภรรยาของกีบอม
‪ควักลูกตาเขายังไม่พอ
‪ที่พี่สาวผมถูกฆ่าก็ด้วย
‪ทั้งหมด...
‪เป็นแผนการของคุณงั้นเหรอ
‪"ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไร ‪ก็ไม่ถือเป็นความผิดของรูกัล"
‪ลืมกฎของรูกัลแล้วเหรอ
‪ตอบมาเดี๋ยวนี้
‪เราต้องมาสู้กันสักตั้งหน่อยสิ ‪ระหว่างรูกัลปะทะรูกัล
‪ค้นหาตำแหน่งของฮวังดึกกู
‪ฉันกับนายเข้ามาเป็นรูกัล ‪ตามแผนที่ชเวกึนชอลคิดไว้
‪เธอดันเรียกคังกีบอมมาไง
‪เป็นอะไรไป
‪พวกมันทำอะไรกับตัวนายกันแน่
‪สงสารพวกที่ใช้เงินใช้วิธีการมากมาย ‪เพื่อมาจับฉันคนเดียวจริงๆ
‪ตั้งสติหน่อยสิ กวังชอล
‪ถ้าแกตายที่นี่ ‪ฉันจะฝังให้อย่างดีเลย
‪คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน