‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตัวละคร สถานที่ องค์กร ศาสนา ‪และเหตุการณ์ต่างๆ เป็นเรื่องสมมติ)
‪ทำไมถึงทำแบบนี้กับผมครับ
‪- เอาปืนลงเดี๋ยวนี้ ‪- ผมถามว่าทำแบบนั้นกับยอจินทำไม
‪พอได้แล้ว
‪- หลบไปครับ ‪- นายจะโทษเรื่องที่เขาทำพลาดก็ได้
‪แต่ที่เขาทำให้สมบูรณ์แบบไม่ได้ ‪นายอย่าตำหนิเรื่องนั้น
‪อธิบดีทำเต็มที่แล้ว
‪อย่าปฏิเสธความจริงใจของเขา
‪ผมบอกให้หลบไปครับ
‪ปกป้องอธิบดีคืองานของฉันเหมือนกัน
‪ขนาดนี้แล้วยังพูดแบบนั้นอีกเหรอ
‪คนที่ฆ่าคิมยอจินคือฮวังดึกกูต่างหาก
‪แต่คนที่ทำให้เธอไปอยู่ในมือเขา ‪ก็คือชเวกึนชอล
‪ปากกระบอกปืนของนายไม่ควรหันมาทางนี้
‪ตั้งสติหน่อย
‪ขอถามเป็นครั้งสุดท้ายหน่อย
‪ทำไมถึงต้องเป็นผมด้วย
‪ฉันคิดว่านายเหมาะสมที่จะเป็น...
‪อาวุธของรูกัลที่สุด
‪หุบปากซะ ไอ้เวรเอ๊ย
‪ยิงเลย
‪(เป้าโจมตี)
‪สังหารเขา
‪(รูกัล)
‪ได้โปรดหลบไปด้วยครับ
‪นายจะต้องเสียใจ ‪ฮวังดึกกูจะพูดความจริงทั้งหมดเหรอ
‪แค่เรื่องเดียวก็เพียงพอแล้ว
‪มองเห็นว่าฉันเป็นร่างทดลอง ‪จนถึงขั้นทำให้โจมตีฉัน
‪ดวงตานายสั่งให้ทำเหรอ
‪จะปล่อยหลุดมือไปไม่ได้
‪ทำให้จบซะ
‪โทษฐานที่ขัดคำสั่ง
‪(รูกัล)
‪(ตอน 14)
‪เรื่องผ่านมากว่าสิบปีแล้วล่ะ
‪ตอนที่ฉันได้รับข้อเสนอรูกัลครั้งแรก
‪จากจ่าสิบซงกยองซู ที่ในตอนนั้น...
‪เขาถูกแต่งตั้งมาที่กรมตำรวจ
‪เขาเป็นคู่หูของฉันมานาน ‪และเป็นพ่อของมีนา
‪พี่มีนาเหรอครับ
‪พี่รู้เรื่องอยู่แล้วเหรอ
‪เล่าต่อสิครับ
‪ก่อนที่จ่าสิบซงจะมาเป็นตำรวจ
‪เขาเป็นนักวิทยาศาสตร์ ‪ที่มีความสามารถ
‪จนได้เป็นที่ปรึกษาธุรกิจ ‪พัฒนาหุ่นยนต์เพิ่มกำลังความมั่นคง
‪ของกระทรวงกลาโหม
‪ในตอนนั้นแค่กำลังตำรวจ ‪ก็ยากที่จะต่อกรกับอาร์โกส
‪เพราะงั้นโปรเจ็กต์ ‪ที่ดำเนินการอย่างลับๆ
‪ก็คือโปรเจ็กต์...
‪รูกัลของพวกนาย
‪จบเรื่องประวัติศาสตร์แค่นี้เถอะค่ะ
‪คนอื่นๆ รวมถึงพ่อ ‪ที่เคยเข้าร่วมที่นี่
‪ต่างก็รู้ถึงความอันตราย ‪ของโปรเจ็กต์นี้ค่ะ
‪เสนอตัวเข้ามาทั้งที่รู้
‪ใช่แล้ว
‪ที่นี่รวบรวมคนที่มีความพร้อม ‪ต่างจากคนอื่น
‪แต่แค่ความพร้อมอย่างเดียว...
‪เปลี่ยนแปลงความจริงไม่ได้เลย
‪อธิบดีครับ
‪พวกผม...
‪ไม่สิ
‪ผมก็เข้าร่วมตามแผนของอธิบดี ‪เหมือนกันหรือเปล่าครับ
‪นายไม่เหมือนกัน
‪เป็นเรื่องบังเอิญ
‪และเป็นโชคดีของฉัน
‪ฮันแทอุงเป็นร่างทดลองสำเร็จร่างแรก
‪ตามมาด้วยอีกวังชอล และซงมีนา
‪พอได้เห็นว่าพวกนายประสบความสำเร็จ
‪ฉันก็คิดขึ้นมาว่า
‪"ฉันจะรอคอยอย่างเดียวไม่ได้
‪ลองหาดูด้วยตัวเองหน่อยดีไหม"
‪และคนที่คุณหาได้
‪คือคังกีบอมเหรอครับ
‪(ประวัติส่วนตัว)
‪ในตอนนั้นการพัฒนา ‪ดวงตาเทียมเสร็จสิ้นพอดี
‪และเราต้องการคนที่สามารถจะรับมันได้
‪(ประวัติส่วนตัว)
‪คนที่มีสมรรถภาพร่างกายที่โดดเด่น
‪มีความยุติธรรมและต้องการชัยชนะ ‪ซึ่งเป็นคุณสมบัติของตำรวจ
‪รวมถึงมีจิตใจที่มั่นคง
‪เขาเป็นบุคคลที่สมบูรณ์แบบเลยล่ะ
‪คุณน่าจะบอกเขาไปตามตรง
‪ว่า "คังกีบอม ฉันต้องการนาย"
‪ฉันคาดไม่ถึงว่า ‪คังกีบอมจะไปทำร้ายโกยงด๊อก
‪สถานการณ์เปลี่ยนแปลงกะทันหัน
‪ถ้าปล่อยไว้
‪ฉันก็จะทำได้แต่มองดูคังกีบอมตายไป
‪เพราะอย่างนั้น...
‪คุณก็เลยทำแผนนั้นกับสายสืบยาง...
‪ฉันคิดว่ามันจะเป็นโอกาส
‪ฉันตัดสินใจทำลงไป ‪เพราะคิดว่ามันจะทำให้เขา...
‪ระเบิดศักยภาพของมนุษย์ ‪ที่ซ่อนอยู่ออกมาได้
‪คุณก็เลยดึงครอบครัวเขาเข้ามาเหรอคะ
‪ถึงขนาดต้องฆ่าพี่ยอจินด้วยเหรอคะ
‪ฉันไม่เคยคิดเลยว่าคุณคิมยอจิน
‪จะลงเอยแบบนี้
‪ตามหลักเหตุผลมันก็เป็นไปได้นะครับ
‪แต่มันก็ตีกับความรู้สึกของผมด้วย
‪ผมอยากให้พี่กีบอมเข้าใจ
‪แต่ก็สงสารพี่เขาด้วยครับ
‪ผมคิดว่าน่าจะต้องการเวลาครับ
‪ทั้งอธิบดี
‪และคังกีบอมด้วย
‪น้ำ...
‪ช่วยด้วย...
‪ช่วยด้วยครับ
‪เจอเธอไหม
‪ได้เจอเมียแกหรือยัง
‪ฉันเป็นคนหาเธอเจอนะ
‪ฉันไม่ได้จะเอาหน้า แต่...
‪น้ำ ขอน้ำให้ฉันหน่อยนะ
‪ฆ่าเขาซะ
‪เสียชีวิต
‪ขุดคุ้ยเรื่องที่ชเวกึนชอล ‪ปกปิดไว้ทั้งหมดมา
‪เมื่อกี้ผมกลัวจริงๆ นะ
‪อะไรเหรอ
‪ตอนที่พี่สองคนสู้กัน
‪ถ้าเสียใครสักคนไปผมจะทำยังไง
‪ถ้างั้นผมต้องล้างแค้นหรือเปล่า
‪แต่ว่าทั้งสองคน...
‪เป็นพี่ชายของผม
‪เป็นพี่ที่ผมชอบ
‪ไม่เป็นแบบนั้นหรอก
‪แล้วนายไม่เป็นห่วงอธิบดีเหรอ
‪พี่เข้าไปขวางไว้ผมเลยวางใจไง
‪แต่ถ้าจำเป็นผมก็ยอมอยู่แล้ว
‪ถ้าอธิบดีได้ยิน คงน้อยใจแน่
‪พี่กีบอมก็คงน้อยใจเหมือนกันใช่ไหม
‪น้อยใจผมและพี่น่ะ
‪เขาไม่ใช่คนใจแคบหรอก
‪ที่เขายอมถอย ‪คงเพราะรู้สถานการณ์เราเหมือนกัน
‪เพราะงั้นฉันเลยยิ่งเป็นห่วง
‪กลัวว่าเขาจะแบกความรู้สึก ‪และเรื่องทั้งหมด
‪เอาไว้คนเดียว
‪ถ้าได้เห็นแบบนี้
‪ไม่ว่าใครก็ยกโทษให้ไม่ได้หรอกค่ะ
‪ที่ผ่านมาหล่อนใช้ชีวิตยังไง
‪ไม่ได้เรื่องอะไรมาเลยเหรอ
‪ไม่มีเวลาให้รุ่นพี่ได้เล่าค่ะ
‪ฉันรู้เรื่องเท่าที่อธิบดีรู้ค่ะ
‪ไม่ว่าต้องใช้วิธีไหน
‪ฉันก็น่าจะหาตัวหล่อนให้เจอ
‪เรื่องครั้งนี้...
‪ฉันคงเข้าข้างอธิบดีไม่ได้ค่ะ
‪งั้นเหรอ
‪ขอบคุณที่บอกตามตรงนะ
‪สิ่งสำคัญในตอนนี้ ‪คือจิตใจของคังกีบอม
‪ทำไมถึงทำแบบนั้นคะ
‪ถ้าอธิบดีพูดความจริงออกไป ‪ก็น่าจะดีกว่านี้นี่คะ
‪แล้วถ้าการผ่าตัดของรุ่นพี่กีบอม ‪ล้มเหลวล่ะคะ
‪ถ้าเป็นแบบนั้นคุณจะทำยังไงคะ
‪มีใครที่รู้จักคังกีบอม ‪ดีเท่าฉันอีกเหรอ
‪ฉันไม่เคยคิดว่าเขาจะล้มเหลวเลย
‪ไม่ค่ะ
‪ถ้าคุณรู้จักเขาดี ‪และเชื่อเขาขนาดนั้น
‪คุณควรจะบอกเขาทั้งหมดค่ะ
‪ถ้าเป็นเรื่องระหว่างคนสองคน ‪แบบนั้นมันก็ถูกต้องแล้วล่ะ
‪แต่ว่ามีนา
‪เรื่องนี้มันใหญ่กว่านั้น
‪ถึงเขารู้ทุกอย่าง ‪ก็ไม่ใช่ว่าจะแก้ปัญหาได้
‪ถ้าหลุดออกจากบ่วงของมนุษย์ไม่ได้
‪รูกัลก็ไม่มีอนาคต
‪และความขัดแย้งตอนนี้
‪ฉันก็ได้แต่หวังว่าคังกีบอม ‪จะเอาชนะมันได้ด้วยตัวเอง
‪รุ่นพี่กีบอม...
‪ฉันไม่อยากสูญเสียเขาค่ะ
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪ถ้าจะแทงก็ควรแทงที่หัวใจไม่ก็คอสิ
‪ทั้งชเวยง ทั้งเธอ ‪ไม่เคยทำอะไรให้จบรวดเดียวเลย
‪จะไปเฉยๆ งั้นเหรอ
‪ฉันไม่อยากทำลายอารมณ์วันนี้
‪ทำไมชเวกึนชอลถึงไม่คิดจะมาช่วยแกนะ
‪หรือมีใครคอยระวังหลังให้ ‪โดยที่ฉันไม่รู้เหรอ
‪หรือถ้าไม่ใช่ ได้รับการฝึก ‪รับมือกับสถานการณ์แบบนี้มาเหรอ
‪งั้นคุณก็คงรู้ว่าถึงถามไป ‪ผมก็คงไม่ตอบ
‪ก็ดี
‪งั้นฉันถามแบบนี้ก็ได้
‪ลองเปลี่ยนฉันดูดีไหม
‪เปลี่ยนอะไรครับ
‪ร่างกายฉันไง
‪แกต่างจากตาแก่ผอ.กูนั่นไม่ใช่เหรอ
‪นี่คุณสติดีหรือเปล่าครับ
‪พูดบ้าอะไร มีใครบนโลกบ้างที่สติดี
‪ถ้าอย่างนั้น...
‪คุณอยากจะลองดู
‪จริงๆ เหรอครับ
‪เอ่อ ตอนทำเสร็จ ‪ขอแบบเนี้ยบๆ เลยนะครับ
‪ครับ
‪เท่านี้
‪ก็ใช้ได้แล้วล่ะ
‪- ยังไงก็ฝากด้วยนะครับ ‪- ได้เลยครับ
‪ครับ
‪(กำลังซ่อมแซม)
‪(กำลังค้นหา)
‪(ไม่พบ)
‪ปิดกั้นอีกแล้ว
‪ฉันด้วย
‪ยังไม่เจอตำแหน่งคังกีบอมเหรอ
‪ผมไล่ตามสัญญาณไปแล้ว ‪แต่มีคนขัดขวางครับ
‪ตั้งแต่ตอนนี้ไป ‪บล็อกการเข้าถึงของดวงตาเทียม
‪และเพิ่มระบบป้องกัน ‪เซิร์ฟเวอร์กองบัญชาการ
‪- ครับ รับทราบครับ ‪- ค่ะ
‪(บล็อกการเข้าถึง)
‪ถ้าคุณบล็อกทั้งหมด ‪แล้วจะคุ้มครองคังกีบอมยังไงเหรอครับ
‪พฤติกรรมที่อธิบดีเห็น ‪ผมคิดว่าเป็นปัญหาของดวงตาเทียมครับ
‪ตอนนี้เราต้องป้องกันก่อน ‪แทนที่จะมาคิดเรื่องนั้น
‪ผมไม่เห็นด้วยที่คุณเห็นเขา ‪เป็นตัวอันตราย
‪ตราบใดที่คังกีบอมเป็นรูกัล
‪คุณทำแบบนั้นไม่ได้
‪- เจอไหม ‪- ตอนนี้...
‪เซิร์ฟเวอร์กองบัญชาการรูกัล ‪และสำนักงานตำรวจบล็อกการเข้าถึงครับ
‪นายทำไม่ได้เพราะพวกเขาบล็อกเหรอ
‪ผมบอกแค่ว่าพวกเขาบล็อก ‪ไม่ได้บอกว่าทำไม่ได้ครับ
‪- แต่ว่า... ‪- แต่ว่าอะไร
‪เพราะไม่ใช่วิธีปกติ
‪จึงอาจส่งผลร้ายแรง ‪กับเซิร์ฟเวอร์เป้าหมายได้ครับ
‪เจาะเข้าไปเถอะ
‪(ชเวกึนชอล อายุ 52 ปี อธิบดีรูกัล)
‪(ไม่สามารถเข้าถึงข้อมูล)
‪(แจ้งเตือนความปลอดภัย)
‪(รายการที่พบ)
‪พบคลิปวิดีโอจากไฟล์ล็อกรหัส ‪ของอธิบดีชเวกึนชอล
‪เปิดเลย
‪- เดี๋ยวฉันจะได้เจอเขาใช่ไหมคะ ‪- ยังไม่ได้ครับ
‪ทำไมคะ ‪ถ้าคุณกีบอมรู้ว่าฉันยังไม่ตาย
‪- ก็น่าจะตั้งใจ... ‪- ถ้ามีแผนหนึ่งผิดพลาดไป
‪ก็จะพาตัวคังกีบอมออกมาไม่ได้ครับ
‪ถ้าเขารู้ว่าคุณยอจินยังไม่ตาย
‪เขาจะมีสติกับการแหกคุกได้เหรอครับ
‪ไม่ต้องรู้สึกท้อแท้หรอกนะครับ
‪คังกีบอมเข้มแข็งกว่าใคร
‪และทำสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้ ‪ให้สำเร็จได้
‪และถ้าตัวตนของคุณคิมยอจินถูกเปิดเผย ‪ไปสู่ภายนอกก็จะยุ่งยากขึ้นครับ
‪เมื่อนั้นผมก็รับรองชีวิต ‪ของคังกีบอมไม่ได้เหมือนกันครับ
‪(หยุด)
‪(ชื่อ: อีอึนจอง)
‪- ค้นหา "อีอึนจอง" ‪- ไม่พบครับ
‪ค้นหาอีกที
‪ไม่มีการสืบค้นภายในตำรวจครับ
‪ในเมื่อปิดปากเธอได้สนิทแล้ว
‪ก็เลยไม่คิดจะหาเธออีกเลยงั้นเหรอ
‪(รูกัล)
‪- ผมก็ขอถามอะไรหน่อยสิ ‪- ว่ามาเลยครับ
‪ผมอยากฝึกอีกครั้ง
‪แต่คุณทำคนเดียว ‪คงลำบากน่าดูเลยนะครับ
‪ฉันก็แค่ดิ้นรนเท่านั้น ‪เพราะมีสิ่งที่ฉันต้องทำ
‪ให้ผมช่วยติดมอเตอร์ให้ไหมครับ
‪พี่ครับ
‪พี่จะออกไปไหนคนเดียวเหรอ
‪ฉันกลับดึก ไม่ต้องสนใจหรอก
‪ไปด้วยกันเถอะ
‪ไม่ ฉันจะไปคนเดียว
‪เพราะเรื่องเมื่อวานเหรอ
‪ถึงจะเกิดเหตุการณ์นั้นอีก
‪ฉันก็จะอยู่ข้างรุ่นพี่
‪ทำไมต้องแบ่งข้างกันด้วย
‪ไม่จำเป็นต้องคิดเหมือนกันหรอก
‪แต่ฉันอนุญาตให้เธอขัดคำสั่งไม่ได้
‪รุ่นพี่กีบอมจะรู้สึกว่า ‪ถูกพวกเราทอดทิ้งค่ะ
‪อีกอย่างนะ กวังชอล
‪ตั้งแต่ตอนที่นาย ‪กับหัวหน้าทีมขวางรุ่นพี่
‪ก็แบ่งฝ่ายกันแล้วล่ะ
‪ตอนนั้นผมขวางไว้ ‪เพราะเขาจะทำร้ายอธิบดี
‪ไม่ เขาไม่มีทางทำร้ายอย่างเด็ดขาด
‪ฉันก็คิดเหมือนเธอ
‪แต่เรื่องปกป้องอธิบดี ‪เป็นคนละเรื่องกัน
‪คุณคงต้องทำแบบนั้นเพื่อรูกัล
‪พวกเราต้องอดทนและทำความเข้าใจตลอด
‪เพราะไม่งั้นเราจะถูกปฏิบัติ ‪เหมือนบุคคลอันตราย
‪แต่หัวหน้าทีม กวังชอล
‪พวกเราก็เคยเป็นเหยื่อค่ะ
‪เคยเป็นคนอ่อนแอที่โดนกระทำ ‪อย่างไม่ยุติธรรมแต่ก็พูดอะไรไม่ได้
‪เพราะงั้นเราถึงเป็นรูกัล ‪เพื่อช่วยคนแบบนั้นไม่ใช่เหรอคะ
‪แต่กลับบอกให้ไม่สนใจคังกีบอมที่ ‪ถูกกระทำอย่างไม่ยุติธรรมเพื่อรูกัล
‪ฉันทำแบบนั้นไม่ได้ค่ะ
‪คงต้องไปเจอเขาดูสักหน่อย
‪รู้ว่ารุ่นพี่อยู่ไหนเหรอคะ
‪เปล่า
‪แต่ฉันรู้ว่าเขาจะไปหาใคร
‪ใครเหรอ
‪ฮวังดึกกู
‪ฮวังดึกกู...
‪คังกีบอมกำลังหวั่นไหว ‪เพราะเรื่องที่มันพล่าม
‪เขาคงไปยืนยันกับมันอีกครั้งแน่ๆ
‪แล้วให้เราบุกตอนนั้นเหรอ
‪เราต้องตามหามันให้เจอก่อน
‪แล้วกำจัดมัน
‪ฉันคิดจะให้มันชดใช้ตามจริง
‪แล้วเราจะตามหามันได้ยังไง
‪มีชเวเยวอนไง
‪ความลับไม่มีในโลกหรอกนะ
‪(ตำรวจของประชาชน ‪ที่เป็นธรรมและเป็นมิตร)
‪สายสืบยาง
‪อธิบดีครับ
‪ฉันได้ยินว่านายถูกลงโทษทางวินัย
‪ผมทำฮวังดึกกูหลุดมือไป ‪ก็ไม่มีอะไรจะแก้ตัวหรอกครับ
‪จริงหรือเปล่า ‪ที่ไม่ได้เอ่ยถึงคังกีบอมเลย
‪เบื้องบนคงเห็นว่า ‪นักล่าอาร์โกสมีประโยชน์น่ะครับ
‪กู้ภาพสื่อที่วิจารณ์ตำรวจด้วย
‪เรื่องฮวังดึกกู ‪ก็แค่ลงโทษตำรวจประจำการอย่างผม
‪พวกเขาก็ไม่โดนตำหนิแล้ว
‪ใช่แล้วล่ะ
‪คิมยอจิน...
‪เสียชีวิตแล้ว
‪- คุณเจอตัวเธอเหรอครับ ‪- ไม่ใช่ฉันแต่เป็นคังกีบอม
‪ถ้างั้น
‪เรื่องที่ผมทำลงไป...
‪ไม่ได้นะ
‪กีบอมมาด้วยไหมครับ
‪เปล่า ตอนนี้ฉันติดต่อเขาไม่ได้
‪สายสืบยาง
‪พวกเราทำลงไปเพื่อความเป็นธรรม
‪ใช่ครับ
‪เลขหมายที่ท่านเรียก ‪ไม่สามารถติดต่อได้...
‪(ฮวังดึกกู)
‪เลขหมายที่ท่านเรียก ‪ไม่สามารถติดต่อได้...
‪ค้นหาทั่วโรงพยาบาลหรือยัง
‪ที่ที่เขาจะไปซ่อนตัวได้ล่ะ
‪คนที่โดนมีดแทงจะขับรถเองได้เหรอ
‪จะต้องมีคนมารับเขาแน่ๆ
‪ส่งที่อยู่มาให้ฉัน
‪(ห้องพักพันโม)
‪(พบตำแหน่ง)
‪ห้องนี้ค่ะ
‪ตอนเช้ามืด พอเธอกลับมา
‪ก็หมกตัวอยู่ในห้องไม่ออกไปไหน ‪จนตอนกลางคืนถึงออกไปอีก
‪บางทีก็ได้ยินเสียงร้องโอดโอยทั้งคืน
‪ได้ยินเสียงร้องไห้ด้วย
‪เห็นแบบนั้นแล้ว วันที่เธอปกติดี
‪เธอก็บอกว่า "ถ้าอดทนมีชีวิตอยู่ ‪ก็อาจจะได้พบเขาก็ได้"
‪เธอดูเหมือนคนที่อยู่ตัวคนเดียวบนโลก
‪แต่ก็เหมือนรอเจอใครบางคนอยู่ด้วย
‪(พบตำแหน่ง ฮวังดึกกู ชเวกึนชอล)
‪(เอฟ 100 เอช)
‪เอฟ 100 เอชเหรอ
‪ร่างทดลอง เอฟ 100 เอช ‪นี่คืออะไรเหรอ
‪เปิด
‪(ไม่มีข้อมูล)
‪งั้นถ้าเชื่อมต่อ ‪จะดูยุคเริ่มแรกของรูกัลได้เหรอ
‪ถ้าอธิบดีไม่รับรอง ‪ก็ไม่น่าจะได้นะครับ
‪แต่ถ้าเอาไปต่อกับ ‪คอมของอธิบดีก็ไม่แน่
‪(คุณลูกค้า)
‪ก่อนจะไปหาที่โรงแรม
‪ฉันได้ยินว่าฮวังดึกกูชอบมาแถวนี้ ‪เลยลองมาดู
‪แต่กลับมาเจอคุณที่นี่
‪บังเอิญไหมนะ
‪คนที่ปล่อยฮวังดึกกูคือคุณเหรอ
‪ไหนว่าเป้าหมายคุณคือจับเขาไง
‪ใช่ จับคุณด้วย
‪นักล่าอาร์โกส
‪ไหนๆ แล้วก็ทำให้ยิ่งใหญ่หน่อยสิ ‪ฉันจะให้ข้อมูลคุณเอง
‪ฉันเบื่อพวกนักเลงเต็มทนแล้ว
‪ฉันไม่เหมือนพวกเขาหรอกนะ
‪ฉันจะเหลือแค่ธุรกิจไว้ ‪แล้วจัดการทั้งหมด
‪ถ้าคุณไม่เชื่อก็คอยดูสิ ‪อยู่ข้างๆ ฉัน
‪ฉันอยากให้คุณอยู่ใกล้ๆ
‪ไม่ได้เหรอ
‪ฉันอยากให้คุณปกป้องฉัน
‪ตอนนี้ไม่มีคนให้ผมปกป้องอีกแล้ว
‪ตัวหารร่วมของคังกีบอม ‪กับชเวเยวอนมีแค่ฮวังดึกกู
‪พวกเขาแยกกันไป ‪งั้นเราต้องแยกกันตามใช่ไหม
‪มีนาตามกีบอมไป
‪ฉันกับกวังชอล ‪จะสะกดรอยตามชเวเยวอนเอง
‪ค่ะ
‪ลงจากเวทีที่เขากำกับได้แล้วล่ะ
‪ฉันบอกแกไปแล้วไง ‪ว่าเป็นการแสดงทั้งหมด
‪หลอกว่าคิมยอจินตาย
‪แสร้งทำเพื่อแก แกล้งทำตัวเป็นเหยื่อ
‪คนที่วางแผนนี้ขึ้นมาคือใครกันล่ะ
‪ฉันอุตส่าห์ประเคนให้ขนาดนี้
‪ถ้ามือเปล่ากลับมาก็แย่น่ะสิ
‪ควรจะฆ่าใครให้ฉันสักหน่อย
‪ซอลมินจุนน่ะ...
‪เขารักษาหายหรือยัง
‪พี่ครับ
‪เยวอน
‪พี่คะ
‪พี่มาทำอะไรที่นี่เหรอคะ
‪ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
‪อะไรของพวกเขา
‪กลับไปดื้อๆ เลยเหรอ
‪คนคุ้นหน้าคุ้นตามารวมตัวกันแบบนี้
‪ฮวังดึกกูจะต้องอยู่ในตึกนี้แน่ๆ
‪นายรับผิดชอบชเวเยวอนไปนะ
‪ฮวังดึกกูไม่อยู่ที่นี่งั้นเหรอคะ
‪เป็นกับดักน่ะ
‪ถ้าเธอเข้าไป คงได้เป็นศพออกมาแน่
‪ฮวังดึกกูไม่กำจัดฉันง่ายๆ หรอกค่ะ
‪ถ้าเธออยากพิสูจน์
‪ฉันก็ไม่ห้ามหรอกนะ
‪ฉันจะเชื่อพี่ค่ะ
‪ตามมาสิ
‪ไปไหนคะ
‪ก็ต้องไปจับฮวังดึกกูน่ะสิ
‪ทางนั้นนะ
‪ค่ะ
‪เยวอน
‪ถ้าเธอไม่มีเซนส์แบบนี้
‪จะทำยังไงดีนะ
‪อะไรน่ะ ทำอะไร ปล่อยฉันนะ
‪พวกนายทำอะไร
‪ปล่อย
‪ปล่อยนะ
‪เฮ้อ ให้ตายเถอะ
‪ฉันขอเตือนไว้ก่อน
‪อย่าอยู่ข้างฉัน
‪กลับไปด้วยกันนะคะรุ่นพี่
‪ฉันไม่อยากเป็นศัตรูกับคนที่ชอบ
‪พี่ยอจินก็เป็นคนสำคัญกับฉันนะคะ
‪อย่ามัวทำแบบนี้คนเดียวเลย ‪กลับไปสู้ด้วยกันเถอะค่ะ
‪อย่าทำตัวเองเดือดร้อนเพราะฉันเลย
‪ทำเป็นไม่เห็นฉันแล้วกลับไปเถอะ
‪รุ่นพี่คะ
‪รุ่นพี่
‪ไม่ว่าเธอจะพูดอะไร
‪นี่คือสถานการณ์ของเราตอนนี้
‪ฮวังดึกกู
‪ฮันแทอุง ไม่เจอกันนานนะ
‪แอบโกงและยุยงคนอื่น ‪อยู่เบื้องหลังโกยงด๊อก
‪แล้วยังแทงข้างหลังคนอื่นอีก
‪แกมาไกลเลยนะ
‪ช่วงนี้คังกีบอมเชื่อฟังฉันมากเลยล่ะ
‪รู้ไหมว่าเพราะอะไร
‪เพราะเขารู้ความจริงไง
‪เมื่อเราบอกความจริงกับคนที่ไม่รู้
‪เขาจะถ่อมตัวมากขึ้น
‪ให้ฉันบอกอะไรแกบ้างไหมล่ะ
‪หุบปากไปเลย
‪ฮันแทยอน...
‪ชื่อแนวๆ นี้หรือเปล่านะ
‪ฉันทำสิ่งที่ลูกพี่ต้องการ ‪ได้สมบูรณ์แบบเลยล่ะ
‪คนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องพี่ฉัน
‪ฉันฆ่าไปหมดแล้วนะ
‪ไม่หมดหรอก
‪แกพลาดคนที่วางแผนเรื่องนี้ไปนี่
‪จะบอกว่าคนนั้นคือแกใช่ไหม
‪ถ้าอยากรู้...
‪ก็ไปขุดคุ้ยทุกที่เหมือนคังกีบอมดูสิ
‪แรงดีแต่ความเร็วไม่เท่าคังกีบอมสินะ
‪รุ่นพี่กีบอม น่าจะยังยากอยู่ค่ะ
‪เข้าใจแล้ว
‪ที่นายบอกว่าชเวเยวอนหายตัวไปคืออะไร
‪อ้อ ผมตามไปที่ลานจอดรถแล้ว
‪แต่เจอแค่มาดามจาง ‪ส่วนเธอหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเลย
‪มาดามจางลงเรือลำเดียวกับชเวเยวอน
‪ลงเรือลำเดียวกัน ‪แต่จะผลักตกเรือเมื่อไหร่ก็ได้
‪ไม่ใช่เหรอ
‪แล้วพี่ล่ะ พี่เจอฮวังดึกกูไหม
‪อือ
‪แค่แป๊บเดียว
‪พี่กลับมาเหรอครับ
‪ไม่รู้สิ
‪ตอนนี้คงพูดอะไรไม่ได้
‪นายจะเข้าไปใช่ไหม
‪ครับ แต่...
‪จะให้พี่เข้าไปตอนนี้ก็ยังไงอยู่
‪ทำไม
‪ฉันจะเข้าไปเอาของเฉยๆ
‪ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ ‪ถ้าเข้าไปแป๊บเดียวก็พอได้อยู่ครับ
‪ได้ยินว่าคนที่ผู้บัญชาการพบ ‪เป็นคนสุดท้ายคือนาย
‪ครับ
‪ตำแหน่งนี้กำลังจะเป็นของฉัน
‪ถ้าเป็นแบบนั้น
‪ฉันคิดว่าจะกอบกู้ ‪ชื่อเสียงของตำรวจที่ตกต่ำขึ้นมา
‪ถ้าจะทำแบบนั้น ‪ก็ต้องการคนมารับตำแหน่งสำคัญต่างๆ
‪ฉันอยากให้อธิบดีชเวช่วยฉันหน่อย
‪ผมตั้งใจจะทำหน้าที่ตอนนี้ ‪ให้เต็มความสามารถครับ
‪ฉันไม่ได้จะแตะต้องรูกัลหรอก
‪นายสร้างคนที่มีประโยชน์มากเลยนะ
‪ฉันจะผลักดันเอง
‪ลองพยายามแบบเปิดเผยดูด้วย
‪สมาชิกรูกัลทุกคน ‪ต่างมีเรื่องราวเจ็บปวด
‪ถ้าเปิดเผยทั้งหมด...
‪ดูแลเหมือนอย่างตอนนี้ก็พอ
‪ปล่อยไปทำงานให้ประชาชนหมดกังวลบ้าง
‪เวลามีเรื่องวุ่นวายก็ปราบให้พอดีๆ
‪นายทำได้ดีอยู่นี่
‪ฉันจะผลักดันให้เอง
‪นายแค่หลับตาแล้วตามฉันมาเถอะ
‪โอ๊ะ
‪(ร่างทดลอง เอฟ 100 เอช)
‪อดทนไว้
‪ผ่านไปให้ได้
‪ฉันบอกให้อดทน
‪ตามหาชเวกึนชอล
‪เขากำลังจะเดินทางถึงกองบัญชาการครับ
‪พี่เก็บของเสร็จแล้วเหรอครับ
‪พี่ครับ
‪พี่ครับ เดี๋ยวก่อน
‪บ้าเอ๊ย
‪(ร่างทดลอง เอฟ 100 เอช)
‪จะบ้าตาย
‪เป็นอะไร มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ
‪หัวหน้าทีม ‪ตอนเข้ามาไม่เจอคังกีบอมเหรอครับ
‪คังกีบอมมาที่นี่เหรอ
‪เอ่อ คือว่าผม...
‪บอกว่าไม่ให้เข้า ‪แต่เขาบอกว่าจะมาเอาของ...
‪มีนาเข้ามาข้างใน ‪ส่วนกวังชอลรออยู่ตรงนั้นก่อน
‪อธิบดี อย่าเข้าทางเข้าหลัก ‪เข้ามาทางประตูสี่นะครับ
‪ทำไมให้เข้าทางฉุกเฉินล่ะ
‪กวังชอลรออยู่ตรงนั้นครับ
‪เข้ามาพร้อมเขาจะดีกว่าครับ
‪เพราะคังกีบอมเหรอ
‪ทำไมถึงปกปิดเรื่องที่ฮวังดึกกู ‪เป็นร่างทดลองแรกของรูกัล
‪ถ้านายรู้เรื่องนั้นแล้ว
‪ฉันก็ไม่มีอะไรจะอธิบายแล้ว
‪ถึงตายก็ไม่มีใครรับผิดชอบ
‪ประเทศก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น
‪ผมก็คิดอยู่ว่าน่าสงสารเหลือเกิน
‪แต่พอมาคิดดูแล้ว ผมก็เป็นแบบนั้น
‪ถ้าใช้เราเสร็จ ‪ก็คงทอดทิ้งแบบนั้นสินะ
‪ฉันยอมรับว่าตอนเริ่มแรก ‪คงไม่องอาจเท่าไร
‪เพราะไม่ว่ายังไงก็ตาม ‪ฉันต้องหาผลลัพธ์มาให้ได้
‪แต่ทว่า...
‪ฮวังดึกกูไม่เคยเป็นรูกัล
‪อย่าเอาไปเปรียบเทียบกับพวกนาย
‪คนที่ตายเพราะ ‪การเล่นทำตัวเป็นวีรบุรุษของพวกคุณ
‪ตอนโน้มน้าวพวกเขาด้วยคำสวยหรู ‪ว่า "ยุติธรรม เที่ยงธรรม"
‪คุณเคยสนใจบ้างไหม ‪ว่าพวกเขาจะต้องโชคร้าย
‪คิดว่าคนที่สนับสนุนพวกเรา ‪เป็นคนโง่เหรอ
‪โลกกำลังต้องการพวกนายอยู่
‪ไม่ต้องพูดเรื่องเหลวไหลเลย
‪เพราะยังไงเรื่องที่ชีวิตผมพังทลาย ‪ก็เป็นเรื่องจริง
‪พี่มาเจอผมก่อนเถอะ
‪- นายจะเจ็บตัวเอานะ ‪- ผมปล่อยพี่ไปเฉยๆ ไม่ได้
‪เป็นอะไรไหม
‪ไม่ครับ
‪- พาอธิบดีกลับเข้าไปก่อน ‪- อือ
‪อธิบดีครับ
‪เป็นอะไรไหมครับ
‪(เป้าโจมตี)
‪ฆ่าทุกคนซะ
‪หลบไปเถอะครับ
‪คุณซอลมินจุน ได้สติหรือยังครับ
‪ผมขอโทษนะครับ
‪ผมยัง...
‪มีเรื่องที่ต้องทำอยู่ครับ
‪ผมขอร้องเป็นครั้งสุดท้ายครับ
‪ช่วยฝังระเบิดให้ผม...
‪ผมทำให้ไม่ได้หรอกครับ
‪ระเบิดเป็นความคิดที่ดีเลย
‪ฉันกำลังคิดอยู่พอดี ‪ว่าจะให้ของขวัญอะไรดี
‪ระเบิดก็ดีเหมือนกัน
‪พาตัวเขาไป
‪ตอนนี้ยังวางใจไม่ได้นะครับ
‪ต้องรักษาต่ออีก...
‪คุณบอกให้ผมช่วยชีวิตเขานี่
‪มินจุน
‪พอไหวไหม
‪เวลาที่เจ็บป่วย ‪บ้านคือที่ที่ดีที่สุดแล้ว
‪กลับบ้านดูสักครั้งสิ
‪กลับไปด้วยกันเถอะ ‪ฉันไม่อยากผิดใจกับนาย
‪และไม่อยากเป็นศัตรูกับนายด้วย
‪สุดท้ายพวกเราก็คง ‪ถูกทิ้งขว้างเหมือนกัน
‪ตอนนี้มันไม่มีความหมายกับผมแล้วครับ
‪รูกัลอะไรนั่น
‪อย่าตัดสินอะไรตามที่นายเห็น
‪แต่รักษาสิ่งที่นายตัดสินใจแล้ว...
‪ไว้ให้ถึงที่สุด
‪ครั้งหน้าเข้ามาทางประตูหน้า ‪อย่างผ่าเผย
‪ฉันจะขัดขวางทุกอย่างให้เอง
‪ถ้าอยากเจอฉันก็เรียกมาดีๆ สิ
‪เราไม่ใช่คนอื่นคนไกลสักหน่อย
‪มาดามจางนี่ก็ใจเสาะจริงๆ เลยนะ
‪ดูเหมือนหล่อนจะทำใจ ‪ลงมือฆ่าด้วยตัวเองไม่ได้
‪ฉันได้ประสบการณ์ดีๆ เพราะคุณเลย
‪- ว่าไงนะ ‪- มาดามจาง
‪เธอเป็นภาระในใจฉันอยู่ตลอด
‪ตอนนี้ฉันคงไม่ต้องคิดหนักแล้วล่ะ
‪เฮ้ย
‪คิดว่าจะรอดจากที่นี่ไปได้เหรอ หา
‪ถ้าฉันมีประโยชน์ คุณก็คงไว้ชีวิตฉัน
‪จะพูด...
‪เรื่องเงินอีกหรือไง
‪เฮ้ย หุบปากไปเลย
‪คุณอยากได้อาร์โกสนี่
‪จะฆ่าคนให้เหนื่อยทำไม
‪เอาตัวฉันไปสิ
‪แบบนั้นง่ายและเร็วกว่านะ
‪อะไรนะ
‪ทำไม
‪ไม่อยากเหรอ
‪ทำไมตกใจขนาดนั้น
‪กีบอม...
‪นายคิดไว้แล้วนี่ว่าต้องมีวันนี้
‪ทั้งที่รู้อยู่แล้ว ยังตกใจขนาดนี้
‪แล้วยอจินที่ไม่เคยรู้อะไรเลย
‪จะตกใจและกลัวแค่ไหนกันนะ
‪ฉันขอโทษจริงๆ
‪ฉันไม่มีอะไรจะแก้ตัวกับนาย
‪เพื่อนรัก
‪นายเป็นเพื่อนฉันจริงหรือเปล่า
‪ฉันตั้งใจจะอธิบาย ‪และโน้มน้าวคุณยอจินแล้ว
‪แต่สถานการณ์ไม่เป็นใจ
‪ไม่ต้องกังวลหรอก
‪เพราะฉันก็ไม่มีเวลาอธิบายเหมือนกัน
‪กีบอม
‪ลาก่อนนะ
‪ฉันคิดไว้แล้วว่า ‪รุ่นพี่จะมาที่นี่ หลังไปหาอธิบดี
‪ฉันเตือนเธอไปแล้วนะ
‪ฉันก็ได้ดูไฟล์ของอธิบดีแล้วค่ะ
‪และตรวจสอบแล้ว ‪ว่าคนที่ฆ่าพ่อฉันคือฮวังดึกกู
‪นั่นคือเหตุผลที่เธอยิงฉันเหรอ
‪ถึงจะเกลียดอธิบดี ‪ก็ไม่เท่าที่เกลียดฮวังดึกกูหรอกค่ะ
‪ถึงรุ่นพี่ยางจะทำผิดไป
‪ก็ไม่ควรฆ่าเขาค่ะ
‪คนที่เราควรฆ่าคือฮวังดึกกูนะคะ
‪แล้วทำไมถึงปล่อยมันไป ‪แล้วมาทำแบบนี้ล่ะคะ
‪รุ่นพี่คะ อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ
‪ได้โปรดพอได้แล้วค่ะ
‪(เป้าโจมตี)
‪เพราะนายไว้ชีวิตพวกมัน ‪ถึงได้มายุ่งวุ่นวายแบบนี้ไง
‪รุ่นพี่คะ เป็นอะไรไหมคะ
‪ฆ่าเธอซะ
‪หุบปากไป
‪รุ่นพี่คะ
‪รุ่นพี่
‪ดูเหมือนจะตายมาสักพักแล้วนะ
‪เขา...
‪คิดจะฆ่าทุกคนจริงๆ เหรอ
‪ถ้าพี่มีนาไม่ไปช่วย ‪สายสืบยางก็อันตรายเหมือนกัน
‪เราไม่ควรนั่งรอเฉยๆ
‪และควรตามล่าเขาหรือเปล่า
‪ขัดขวางเขาเท่าที่พอจะทำได้ดู
‪โจมตีซะ
‪ฆ่าซะ
‪ฆ่าให้หมด
‪ถ้านายบอกว่าดวงตาเทียมนี่ ‪คล้ายกับคอมพิวเตอร์
‪งั้นก็ฟอร์แมตหรือรีเซตได้ใช่ไหม
‪ถ้าลงใหม่หมด ‪จะแก้ข้อผิดพลาดได้รวดเดียวไหม
‪มองกว้างๆ ก็ถูกครับ
‪แต่รายละเอียดยิบย่อยจะวุ่นวายมาก
‪ลองคิดถึงโรงงานใหญ่ๆ ดู
‪ก็มีกระบวนการมากมาย ‪ขั้นตอนการผลิตก็เยอะ
‪ถ้าผิดพลาดเพราะแค่กดปุ่มเดียว
‪ก็ไม่ปลอดภัยนี่ครับ
‪มีทั้งไฟสำรอง ‪และต้องสำรองข้อมูลไว้ด้วย
‪ถ้ามีอะไรพัง ‪ก็ต้องซ่อมแค่ตรงนั้นสิครับ
‪แต่มันก็ต้องมีตอนที่ทำอะไรไม่ได้นี่
‪เวลาที่อยากเปลี่ยนใหม่ทั้งหมดน่ะ
‪ดวงตาเทียมเนี่ย ‪ไม่มีอะไรเล่นงานมันได้หรอกครับ
‪แต่สมมติว่าเลื่อยต้นไม้ให้ขาดไม่ได้
‪ถอนรากมันออกมาก็พอครับ
‪ที่หลังคอพี่มีชิปฝังอยู่ไงครับ
‪ถ้าโจมตีตรงนั้น...
‪ผมบอกไม่ได้นะเนี่ย
‪จะกำจัดฉันงั้นเหรอ
‪ถ้าแตะต้องฉัน นายก็จบชีวิตเหมือนกัน
‪มีแค่พวกเราก็เพียงพอแล้ว
‪ปล่อยฉันนะ
‪เราจะต้องการรูกัลไปทำไม
‪เราฆ่าทุกคนได้นะ
‪ไม่ได้เด็ดขาด
‪สุดท้ายนายก็ต้องทำอยู่ดี
‪นายจะให้ฉันยอมจำนนงั้นเหรอ
‪นายเลือกคนผิดแล้ว
‪คิดว่าฉันจะทำตามนายง่ายๆ หรือไง
‪ฉันทำได้...
‪มากกว่านั้นอีก
‪มองเห็นว่าฉันเป็นร่างทดลอง ‪จนถึงขั้นทำให้โจมตีฉัน
‪ดวงตานายสั่งให้ทำเหรอ
‪ใจเย็นก่อนสิ คังกีบอม
‪ใจเย็นก่อน
‪อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ
‪ได้โปรดพอได้แล้วค่ะ
‪ไม่เป็นไปตามที่นายต้องการหรอก
‪ต่อให้ทำแบบนี้เหรอ
‪(สุดสัปดาห์ ก็ล่าอาร์โกส)
‪เขาควรจะรีบฟื้นขึ้นมาเร็วๆ นะ
‪พี่ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪ในพวกเราไม่มีใครไม่เป็นไรหรอก
‪"เก่งมาก เท่มาก"
‪มีคนชมเรามากขึ้นตั้งเยอะ
‪แต่พวกเราเป็นอะไรกันไปเนี่ย
‪แตกหัก ทำร้ายกันแบบนี้
‪ผมอยากพบคุณหน่อย
‪นายเปลี่ยนใจแล้วงั้นเหรอ
‪พี่ครับ พี่เป็นอะไร
‪พี่ครับ
‪หมัดแรงจริงๆ นะ
‪ทำไมนายถึงไม่หลบ หา
‪ต้องลบความทรงจำเรื่องยอจินออกไป
‪ลบงั้นเหรอ
‪ถ้าทำแบบนั้น...
‪ผมก็อาจจะยกโทษให้ได้
‪ฉันไม่เคยบอกให้นายยกโทษ
‪ถ้ายกโทษให้ไม่ได้
‪สำหรับผมก็ไม่มีอนาคตแล้ว
‪รูกัล...
‪ถึงไม่มีผม...
‪ไม่ ฉันไม่อยากไม่มีนาย
‪กลับไปกันเถอะ ขอร้องล่ะ
‪ผมขอโทษ
‪ไม่มีวิธีอื่นแล้ว
‪กีบอม...
‪กีบอม
‪ฉันมาหาอะไรบางอย่าง
‪ฮวังดึกกูมาที่กองบัญชาการ
‪กวังชอลถูกฮวังดึกกูพาตัวไปค่ะ
‪ของเล่นชื่อรูกัลที่แกสร้าง
‪ก็เป็นประโยชน์กับฉันมากทีเดียว
‪ยังไม่รู้อีกเหรอครับ ‪ว่าใครพาเรามาถึงจุดนี้
‪ขอร้องให้ฉันไว้ชีวิตสิ
‪คนที่จะทำอะไรแบบนี้ ‪มีคนเดียวเท่านั้นแหละ
‪ต่อไปเป็นภารกิจจริงๆ ของเราแล้ว
‪ฮวึงดึกกู เขาอยู่ไหน
‪คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน