‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตัวละคร สถานที่ องค์กร ศาสนา ‪และเหตุการณ์ต่างๆ เป็นเรื่องสมมติ)
‪เธออยู่ที่ไหน
‪ตอบมา ว่ายอจินอยู่ที่ไหน
‪ตอบไม่ได้ใช่ไหม
‪เพราะแกแต่งเรื่องขึ้นมาไง
‪แกอยากเชื่อแบบนั้นเหรอ
‪ถ้าไม่ใช่ก็บอกมาสิ ไอ้เวร
‪ยอจินอยู่ที่ไหน
‪ตั้งแต่ตอนนี้ ‪ทุกสิ่งที่แกเชื่อจะพังทลายลงมา
‪ตอนนี้...
‪แกก็กลายเป็นแบบฉันได้
‪ถ้าแกไม่บอก
‪ฉันจะฆ่าแกให้ตายจริงๆ
‪ให้ฉันบอกแกตรงนี้ก็ยังไงอยู่
‪ไปบอกในที่โล่ง ‪มีแดดส่องไม่ดีกว่าเหรอ
‪ไอ้บ้านี่มัน...
‪ฉันจะบอกแกเองว่าคิมยอจินอยู่ที่ไหน
‪ถ้าอยากรู้ก็พาฉันออกไปสิ
‪ฉันให้เวลาถึงเช้าพรุ่งนี้ ‪จะต้องไม่ให้ใครช่วย
‪แกจะทำให้ฉันใช่ไหม
‪แล้วฉันจะเชื่อได้ยังไงว่าถึงตอนนั้น ‪เธอจะปลอดภัย
‪ก็ฉันตรวจสอบด้วยตาตัวเองแล้วไง
‪ฉันทิ้งเมียแกไว้คนเดียวก่อนมาที่นี่ ‪รู้สึกสงสารจับใจเลยล่ะ
‪ทำไมปฏิบัติกับคนที่มีค่าแบบนี้ล่ะ
‪นี่
‪- ดูแลไว้ให้ดีๆ ‪- ทราบแล้วครับ
‪เรามาคุยกันหน่อยดีไหม
‪โดยเฉพาะ...
‪เรื่องของคังกีบอมน่ะ
‪จะต้องสนุกแน่ๆ
‪เรื่องราวเบื้องหลังที่เธอไม่รู้ ‪ฉันจะเล่าให้ฟังทั้งหมดเอง
‪ฉันบอกแล้วใช่ไหม ว่าแกจะต้องเป็นบ้า
‪ฉันอยากบอกแกด้วยตัวเอง ‪ว่าคิมยอจินยังมีชีวิตอยู่
‪เลยมาที่สถานีตำรวจเองนี่ไง
‪รู้ไหมว่าฉันรอแกมาที่นี่ ‪อย่างตื่นเต้นแค่ไหน
‪บอกมาให้หมด
‪ว่าแกซ่อนเธอไว้ที่ไหน
‪ยังคิดว่าเราต่างกันอยู่อีกเหรอ
‪ตอบคำถามฉันสิวะ ไอ้เวร
‪แรงอีก ต่อยแรงอีก
‪ฆ่าฉัน...
‪และช่วยโลกใบนี้
‪แต่ยกเว้นผู้หญิงของแกนะ
‪ทำไม่ได้เหรอ
‪งั้นก็ทิ้งโลกใบนี้ไปสิ คังกีบอม
‪ปล่อยฉันแล้วไปช่วยผู้หญิงของแกซะ
‪มันยากตรงไหน
‪โลกใบนี้ทำอะไรให้แกบ้าง
‪ลืมไปแล้วเหรอ ว่ามันทำยังไงกับนาย
‪ลืมตาซะ คังกีบอม
‪มองความเป็นจริงซะ
‪มีจุดที่ฉันสงสัยอยู่
‪แต่ไม่เจอหลักฐาน ‪ว่าพี่ยอจินยังไม่ตายเลยค่ะ
‪ผมก็ลองแล้วเหมือนกัน
‪แต่ไม่เจออะไรเลย
‪ไม่ว่าจะมีหลักฐานอะไรไหม
‪แต่ปัญหาคือฮวังดึกกู ‪กำลังทำลายกีบอมอยู่
‪ถ้าไล่ตามกับดักที่มันวางไว้
‪จะทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายมากขึ้น
‪หัวหน้าทีม ไม่มีวิธีอื่นเลยเหรอคะ
‪เราคุ้ยเว็บมืดดูดีไหม
‪ฉันได้ยินว่าเราติดตามไอพีไม่ได้นะ
‪นี่เป็นไอเดียของพี่แบรดลีย์
‪ถ้าที่นั่นมีการซื้อขายกัน ‪ก็ต้องมีเงินเข้าออกไม่ใช่เหรอ
‪ให้ติดตามจากบัญชีเหรอ
‪ใช่ เขาว่ามันใช้เงินตราเข้ารหัสลับ
‪แล้วยังไง
‪อย่างน้อยที่อยู่เงินตราเข้ารหัส ‪ก็เป็นของจริง 100 เปอร์เซ็นต์
‪เพราะพวกมันต้องรับเงิน
‪ถ้าวิเคราะห์ร่องรอยการซื้อขายนั่น ‪แล้วไล่ตามดู
‪ก็อาจจะเจอเบาะแสอะไรก็ได้
‪ถ้าจับพวกที่ทำการซื้อขาย ‪ได้คาหนังคาเขา...
‪ก็จะมั่นใจได้ ‪ว่าพี่ยอจินยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า
‪(สายด่วนแจ้งเหตุอาชญากรรม 112)
‪ได้โปรดไว้ชีวิตคุณกีบอมด้วยค่ะ
‪ฉันขอร้องล่ะค่ะ ‪ได้โปรดไว้ชีวิตเขาด้วยค่ะ
‪(ตำรวจของประชาชน ‪ที่เป็นธรรมและเป็นมิตร)
‪ตามหามาว่าที่นั่นคือที่ไหน
‪ได้โปรดไว้ชีวิตคุณกีบอมด้วยค่ะ
‪(วิเคราะห์ตำแหน่ง)
‪ฉันขอร้องล่ะค่ะ
‪ได้โปรดไว้ชีวิตเขาด้วยค่ะ ‪ฉันขอร้องค่ะ
‪ไว้ชีวิตคุณกีบอมด้วยนะคะ
‪ฉันขอร้องค่ะ
‪(แมนเนควิน 99 สแกนเสร็จสิ้น)
‪เป็นอะไรไหม
‪(ตรวจพบจากแผนที่ดาวเทียม: ‪แมนเนควิน 99)
‪ฮวังดึกกูพูดถูกครับ
‪ยอจินยังไม่ตาย
‪(รูกัล)
‪- อือ ‪- อธิบดีครับ
‪เมื่อเช้าซงมีนามาที่นี่ครับ
‪ฉันบอกให้เธอพัก ‪แต่กลับอดทนไม่ไหวสินะ
‪- แล้วฮวังดึกกูล่ะ ‪- ไม่มีอะไรพิเศษครับ
‪แต่ซงมีนาเอาแต่ถาม ‪เกี่ยวกับภรรยากีบอมครับ
‪- มีนาน่ะเหรอ ‪- เธอว่าเธอค้นดูบันทึกคดีอีกครั้ง
‪ถามว่ามีคนร้ายคนอื่นหรือเปล่า
‪เธอพูดเรื่องอื่นอีกไหม
‪เธอพูดแค่นี้แหละครับ
‪ที่เหลือก็อย่างที่รู้
‪แต่ผมรู้สึกแปลกๆ
‪เลยคิดว่าควรบอกอธิบดีน่ะครับ
‪โอเค รายงานฉันเรื่อยๆ นะ
‪(สถานีตำรวจยูยอน)
‪เรียกฉันมาทำไม
‪หือ
‪ฉันว่าฉันบอกไปชัดเจนแล้วนะ
‪ว่าถ้าไม่มาอยู่เบื้องล่างฉัน ‪ก็ให้หายไปเงียบๆ
‪ฉันไม่หายไปแล้วมาอยู่ที่นี่
‪คุณก็น่าจะได้คำตอบแล้วนะคะ
‪เจ้าหมอนั่นไม่โผล่หน้ามาให้เห็น
‪เธอได้ยินเรื่องที่ว่า ‪มันอยู่ในตะรางหรือยัง
‪ค่ะ
‪ฮวังดึกกู เจ้าหมอนั่น
‪อยู่ไม่พ้นคืนนี้หรอก
‪- จริงเหรอ ‪- เธอก็ควรทำอะไรบ้างหรือเปล่า
‪คุณต้องการอะไร
‪เธอต้องจัดการเรื่องที่ก่อไว้เองสิ
‪หมายถึงอะไร
‪ชเวเยวอน
‪ดีเลย
‪ช่วงนี้ฉันกำลังอารมณ์เสีย ‪เพราะยัยนั่นตีตัวเสมอพอดี
‪ดี ดื่มสักแก้วสิ
‪มา
‪จะให้ฉันออกไป หรือพวกแกจะเข้ามาเอง
‪ฉันออกไปเองแล้วกัน
‪- รีบทำให้จบๆ เถอะ ‪- ไอ้เวร
‪คิดว่าเหตุผลที่ฉันไว้ชีวิตแกคืออะไร
‪เก็บกวาดซะ
‪(แมนเนควิน 99)
‪(ห้องเปลี่ยนเสื้อหญิง)
‪ตกใจหมด
‪ฮวังดึกกูบอกแบบนั้นเหรอ
‪ครับ ความจริงแล้วผมก็ไม่รู้ว่า ‪เรื่องไหนเป็นความจริงเหมือนกันครับ
‪ไอ้คนเจ้าเล่ห์
‪ฉันกังวลว่าจิตใจกีบอมจะเป็นอะไรไหม
‪เราดำเนินแผนการ ‪ตามที่แบรดลีย์เสนอได้ไหมครับ
‪ลองทำดู แต่นายต้องดูแลกีบอมนะ
‪ครับ ส่งมีนากับกวังชอลมาด้วยครับ
‪ได้สิ
‪(รูกัล)
‪ถึงตอนแรกจะใช้เว็บมืด แต่ถ้า ‪การซื้อขายเพิ่มขึ้นแล้วไฟล์ใหญ่ขึ้น
‪ก็จะย้ายมาใช้เน็ตเวิร์กธรรมดาค่ะ
‪เพราะความเร็วจะช้าน่ะค่ะ
‪คนประเทศเรายอมทุกเรื่อง
‪แต่ยอมเรื่อง ‪อินเทอร์เน็ตช้าไม่ได้เลยล่ะ
‪ถ้างั้นพวกลูกค้าประจำก็จะย้ายมาใช้ ‪โปรแกรมแชทไม่ก็อีเมลใช่ไหม
‪ค่ะ ถ้ารวบรวมข้อมูลทั้งสองฝั่งให้ดี
‪ก็จับเจ้าพวกโรคจิตได้ ‪ไม่มีปัญหาเลยค่ะ
‪ทำแบล็กลิสต์เสร็จเรียบร้อยแล้ว
‪แล้วก็ส่งให้นักล่าอาร์โกสของเรา
‪อีกอัน ส่ง
‪- ใครครับ ‪- ผมมารับถ้วยคืนครับ
‪ให้ตายเถอะ ก็วางไว้แล้วไง
‪อะไรเนี่ย
‪(อัปโหลดไฟล์)
‪พอมีเวลาไหม
‪ทำแบบนี้ทำไมคะ
‪เชิญทางนี้ครับ
‪(เฉพาะผู้ได้รับอนุญาตเท่านั้น)
‪- พาเขามาด้วยค่ะ ‪- รอที่นี่สักครู่นะครับ
‪ที่ว่าคุณมอบตัว เป็นเรื่องจริงเหรอ
‪ฉันไม่บอกให้เธอพาฉันออกไปหรอก ‪กลับไปเถอะ
‪คิดว่าฉันมาเพื่อฟังคำนั้นเหรอ
‪กลัวว่าจะโดนชเวยงฆ่า ‪ตอนฉันไม่อยู่เหรอ
‪ทำแบบนี้ไปทำไม
‪ถึงฉันจะบอก เธอก็ไม่เข้าใจหรอก
‪คุณหนีชเวยงอยู่งั้นเหรอ
‪หรือว่าหนีฉันกัน
‪ห้องข้างๆ ฉันว่างอยู่
‪ถ้าอยากรู้ก็มาอยู่ด้วยกันสิ
‪ชะตาของอาร์โกส ‪ขึ้นอยู่กับเรื่องนี้นะ
‪ฉันไม่มีเวลามาล้อเล่น
‪นั่นอาจจะเป็นทั้งหมดของเธอ ‪แต่ไม่ใช่สำหรับฉันหรอกนะ
‪คุณต้องการอะไรกันแน่
‪ฉันกำลังรออยู่
‪ให้คนที่ถูกหลอกด้วยอุบายตื้นๆ
‪ได้ลืมตาขึ้นมา ‪แล้วกลับมาสู่อ้อมอกฉัน
‪ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ช่าง ‪คุณคงออกมาไม่ได้สักพักล่ะนะ
‪อย่างนั้นเหรอ
‪แต่ว่า...
‪โลกนี้ไม่แน่นอนหรอกนะ
‪ไม่ได้ข่าวจากมีนากับกวังชอลเลย
‪- หัวหน้าทีม แต่ผม... ‪- กีบอม
‪อะไรครับ อยู่ๆ เรียกแค่ชื่อแบบนี้
‪หลังจากนี้นายจะแยกไปคนเดียวก็ได้
‪ฉันยอมให้นายแยกไปคนเดียว ‪เป็นครั้งสุดท้ายนะ
‪ครับ
‪ไปเถอะ
‪(ตำรวจ)
‪ไม่เจออะไรเลยค่ะ
‪นึกว่าจะได้หลักฐานซะอีก
‪คนที่ควรจัดการก็ส่งให้ตำรวจซะ ‪เราไปกันเถอะ
‪- แล้วรุ่นพี่กีบอมล่ะคะ ‪- เขาล่วงหน้าไปแล้ว
‪พวกเราทำถูกใช่ไหมคะ
‪ฉันก็เหมือนกัน ถ้าพี่ฉันยังไม่ตาย ‪ไม่ว่ายังไงฉันก็คงไปเหมือนกัน
‪ฉันไม่รู้ว่าเราทำถูกไหม
‪แต่เพื่อกีบอมแล้ว ‪เราไม่มีวิธีอื่นแล้วล่ะ
‪เราควรไปหาฮวังดึกกูด้วยหรือเปล่า
‪ไม่หรอก ‪ยิ่งโดยเฉพาะพวกนายยิ่งไม่ได้เลย
‪ฉันจะรับผิดชอบเรื่องนี้เอง
‪- หัวหน้าทีมคะ ‪- นี่เป็นคำสั่ง
‪งั้นตอนนี้พวกเราทำอะไรดี
‪ฉันจะตามกีบอมไปเอง
‪พวกนายเตรียมตัวสำหรับแผนต่อไปก็พอ
‪ไปกันครับ
‪(ตำรวจ)
‪ขอโทษนะ ทุกคน
‪ตอนนี้ฉันคิดออกแต่วิธีนี้
‪คนที่แยกไปอีกทางคือใคร
‪คังกีบอมครับ
‪อธิบดีคะ ‪ฮวังดึกกูจะถูกส่งตัวกี่โมงนะคะ
‪เปิดดูตำแหน่งรถส่งตัวหน่อย
‪- เชื่อมต่อคังกีบอมซิ ‪- ครับ
‪เชื่อมต่อไม่ได้ครับ
‪- ครับ อธิบดี ‪- คังกีบอมกำลังไปทางนั้น
‪อะไรนะครับ
‪เป้าหมายเขาคือฮวังดึกกูแน่ๆ
‪ไม่น่านะครับ
‪ดูแลดีๆ อย่าให้เขาปะทะกับตำรวจ
‪รับทราบครับ
‪เร่งความเร็วหน่อย
‪บราโว่
‪ฉันจะชดใช้เอง
‪เรื่องทุกเรื่อง ‪ที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้
‪หยุดรถ
‪หยุด
‪เฮ้ย อะไรของแก
‪คุณ ทำอะไรของคุณ
‪ปิดกล้องที่หันไปทางนั้นทั้งหมด ‪จะให้เห็นมากกว่านี้ไม่ได้
‪ถ้างั้นเราก็ดูไม่ได้ด้วยนะคะ
‪เราให้เรื่องนี้ออกไปสู่ภายนอกไม่ได้
‪ไม่ได้เด็ดขาด
‪แล้วตำรวจที่อยู่ที่นั่น ‪จะทำยังไงดีครับ
‪เรื่องนั้นฉันจะจัดการเอง
‪ไปเถอะนะ
‪นี่เป็นการขัดขวางการทำงานของจนท.นะ
‪ฉันจะชดใช้ความผิดเอง
‪แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้นะ
‪ยอจินอยู่ที่ไหน
‪ฉันยอมมอบตัว ‪เตรียมใจพร้อมอยู่ในคุก 20 ปีแล้ว
‪ควรไปดีไหมนะ
‪ถ้าอยากได้สิ่งที่ต้องการ ‪ก็ต้องทำแบบฉันสิ
‪เก่งมาก คังกีบอม
‪ฉันทำตามที่แกบอกแล้ว ‪บอกมาว่าเธออยู่ที่ไหน
‪ฉันบอกให้บอกมาไง ไอ้เวร
‪กลิ่นของอิสรภาพ
‪คังกีบอม
‪ตอนนี้แกกลับไปเป็นตัวแก ‪เมื่อสิบนาทีก่อนไม่ได้แล้วล่ะ
‪ไม่ต้องรีบร้อนหรอก
‪เพราะตอนนี้พวกเรา ‪เป็นทีมเดียวกันแล้ว
‪นั่งรถคันนี้แล้วเมารถน่ะ
‪ฮวังดึกกู
‪หลังจากนี้คือของจริง ‪คิดว่าฉันจะหนีโดยทิ้งนายไว้เหรอ
‪ตามมาสิ
‪(58 บ 5986)
‪ตอนนี้ผมต้องมองไปข้างหน้าเท่านั้น ‪ฝากด้วยนะ
‪ถ้าให้ง่ายๆ ก็ไม่เห็นค่าน่ะสิ
‪ในอนาคตแกคงขอบคุณฉัน ‪จนไม่รู้จะตอบแทนยังไงเลยล่ะ
‪ถึงจะทำแบบนี้ก็ยื้อได้ไม่กี่นาที ‪แต่ก็ยอมแลกชีวิตเหรอ
‪รีบมาเลย ฉันไม่มีเวลาแล้ว
‪จอดรถประสาอะไรวะ
‪ฉันให้นายทำคนเดียวแค่นี้
‪ต่อจากนี้ฉันจะเป็นคนสั่งเอง
‪ไปจับมันซะ
‪ครับ
‪สวัสดี
‪ตามที่เด็กๆ บอก
‪มีไอ้นี่ตกอยู่ตรงจุดที่มันตายครับ
‪เอาล่ะ
‪ทีนี้ไปเจอเขากันดีไหม
‪(58 บ 5986)
‪(อาคารสาม)
‪ยอจิน
‪คุณกีบอม...
‪คุณกีบอม
‪ไม่บาดเจ็บตรงไหนใช่ไหม
‪ค่ะ
‪ทำไมผอมแบบนี้ล่ะ
‪ฉันเปลี่ยนไปมากใช่ไหม
‪เหมือนเดิมต่างหาก
‪เหมือนเมื่อก่อนเลยล่ะ
‪ถอดวิกนี้ออกเถอะ
‪คุณกีบอมคะ ฉัน...
‪ไม่ต้องพูดอะไรหรอก
‪รอผมนานใช่ไหม
‪ตอนนี้ไม่เป็นอะไรแล้วล่ะ
‪(ไม่แสดงเบอร์)
‪ขอโทษที่ทำลายบรรยากาศนะ
‪แต่อยู่ห่างๆ กันหน่อยสิ
‪สัญญาฉันกับแกจบลงแล้ว
‪ตายจริงๆ
‪ใครอนุญาตกัน
‪แกจะทำอะไร ไอ้เวร
‪อยู่ห่างๆ เธอซะ ถ้าแกอยากช่วยเธอ
‪(พบอาวุธ)
‪แกหลบลูกปืนได้
‪คิดว่าฉันจะไม่เตรียมตัวเหรอ
‪แต่เมียแกจะหลบ ‪ลูกปืนได้เหมือนกันไหมนะ
‪ทำไมอยู่ดีๆ แกถึงทำแบบนี้
‪ไม่มีคำว่า "อยู่ดีๆ " ‪ในพจนานุกรมฉันหรอก
‪ตั้งแต่ที่ฉันมอบตัวที่สถานีตำรวจ
‪ฉันก็รอคอยแต่ช่วงเวลานี้
‪- นี่ ไอ้ชาติ... ‪- พอแล้วๆ
‪พอแค่นั้นเลย
‪ถ้าแกขยับเข้าไปอีกนิดเดียว
‪เมียคนสวยของแก ‪ได้โดนกระสุนเจาะหัวแน่
‪ออกมา
‪ออกมาคุยกันหน่อย
‪อยู่นี่แกทำตามใจตัวเองไม่ได้หรอก
‪ทั้งหนีไม่ได้ ‪และไม่มีใครมาช่วยแกด้วย
‪พี่ครับ มีที่ตึกข้างๆ อีกคน
‪โอเค
‪เริ่มจากจัดการ ‪ขาขวาคังกีบอมหน่อยดีไหม
‪ให้ฉันบอกสามีเธอไหม ‪ว่าที่ผ่านมาเธอใช้ชีวิตยังไง
‪- ยอจินเป็นอะไรไป ‪- ไม่เอา
‪หือ
‪เธอรู้เรื่องทั้งหมดนี่
‪ทั้งตอนที่คังกีบอมถูกใส่ความ ‪ว่าเป็นฆาตกร
‪เธอก็ยังปิดปากเงียบ
‪ไม่นะ
‪เป็นอะไรเหรอ
‪ถ้าเขารู้เรื่องนี้ขึ้นมา
‪เขาจะทำยังไงกันนะ
‪ไม่ได้เด็ดขาด
‪ฉันทำให้เขาเสียทุกอย่างไปอีกไม่ได้
‪คุณพูดเรื่องอะไร ยอจิน
‪ถ้าอยากขัดขวาง
‪ก็มีแค่อย่างเดียวที่เธอทำได้
‪ขอโทษนะคะ คุณกีบอม
‪ยอจิน ใจเย็นนะ
‪ถ้าคุณไม่มาเจอฉันคงจะดีกว่านี้
‪ถ้าฉัน...
‪ไม่มีชีวิตอยู่ก็คงจะดีกว่านี้
‪พูดเรื่องอะไรน่ะ คนโง่
‪ผมดีใจแค่ไหนที่คุณมีชีวิตอยู่
‪ตอนนี้ผมไม่ต้องการอะไรแล้ว
‪ไปกับผมเถอะนะ
‪ขอโทษนะคะ คุณกีบอม
‪ฉันรักคุณ
‪ยอจิน
‪ยอจิน...
‪ยอจิน
‪ยอจิน...
‪อะไรกัน
‪รอฉันอยู่เหรอ
‪คุณมาที่นี่ได้ยังไง
‪ลืมตาขึ้นมาก็อยู่ข้างนอกแล้วน่ะ
‪คิดว่าโชคดีจัง แล้วก็กลับบ้านน่ะสิ
‪ใครปล่อยคุณออกมากัน
‪ต้องมีคนช่วยออกมาไม่ใช่เหรอ
‪คนที่หวนกลับมาสู่อ้อมอกฉัน
‪เป็นคนเปิดประตูรถให้ฉันยังไงล่ะ
‪แถมยังปลดกุญแจมือให้ด้วย
‪กลับเข้าไปใหม่ซะ
‪จะเป็นตะรางหรือเรือนจำก็ได้ ‪กลับเข้าไปซะ
‪อะไรเนี่ย เสียใจนะ
‪หนีออกมากลางวันแสกๆ งั้นเหรอ
‪คิดบ้างไหมว่าเพราะคุณ ‪ทั้งอาร์โกสและฉัน...
‪จะต้องลำบากขึ้นแค่ไหน
‪ชเวเยวอนที่ฉันรู้จัก ‪เป็นนักเจรจาที่มีฝีมือไม่ใช่เหรอ
‪บอกชื่อคนที่ช่วยคุณมาเดี๋ยวนี้
‪ขอคิดหน่อย ชื่อว่าอะไรนะ
‪คัง...
‪คังกีบอม...
‪คังกีบอมงั้นเหรอ
‪อย่าปลุกฉันล่ะ ‪ฉันอยากจะพักให้เต็มอิ่ม
‪เพราะสงครามศักดิ์ศรีของแก
‪กล้าดียังไงถึงดึงอาร์โกสไปยุ่งด้วย
‪นี่อะไรเหรอ
‪ชเวเยวอน
‪ฉันยอมให้แก ‪ทำตัวกร่างตามใจไม่ได้อีกแล้ว
‪คนคนนี้...
‪คิมยอจิน
‪เสียชีวิตแล้วนี่ครับ
‪ช่วยทำยังไงให้กีบอมเห็น...
‪แล้วไม่ตกใจด้วย
‪ครับ ทราบแล้วครับ
‪พี่ครับ ตาของพี่กีบอมก็ไม่ปกติ
‪น้ำมันในดวงตาทะลักออกมา
‪ไม่ร้ายแรงอะไรใช่ไหมคะ
‪ความเครียดจะทำให้ความดันตาสูงขึ้น
‪แต่ถ้าถึงขั้นมีน้ำมันไหลออกมา...
‪จะให้ซึมเข้าไปสมองไม่ได้นะ
‪จะต้องซ่อมให้ได้
‪ครับ
‪ตอนที่คังกีบอมโจมตีรถส่งตัว
‪พวกนายทำอะไรอยู่
‪เราตั้งใจทำหน้าที่อยู่ ‪เลยไม่รู้เรื่องค่ะ
‪อะไรนะ
‪แล้วคิมยอจินเป็นยังไงบ้าง
‪หาเธอเจอไหม
‪อธิบดีคะ
‪คุณควรจะถามก่อนว่าเธอ ‪ยังมีชีวิตอยู่จริงไหมไม่ใช่เหรอคะ
‪อธิบดีครับ
‪เรื่องที่ปล่อยคังกีบอมไป
‪เป็นการตัดสินใจของผมเองครับ
‪- ทำไม ‪- ผมเชื่อว่าเขาควบคุมตัวเองได้
‪แล้วก็เป็นแบบนั้นจริงๆ ครับ
‪เขานอนอยู่แบบนั้น ‪ยังมาแก้ตัวแบบนี้ได้อีกเหรอ
‪อธิบดีครับ ‪มีเรื่องอะไรเกี่ยวกับคิมยอจิน
‪ที่เราไม่รู้หรือเปล่าครับ
‪อธิบดีครับ ‪ผมไม่รู้เลยว่าอะไรเป็นอะไร
‪ช่วยบอกเราด้วยค่ะ ‪บอกเราทุกอย่าง ไม่ปกปิด
‪เป้าหมายต่อไปของอาร์โกส ‪จะต้องเป็นคังกีบอมแน่ๆ
‪ถ้างั้นเราต้องคุ้มกันเขา...
‪คิดว่าผ่านวันนี้ไปได้
‪แล้วจะหนีมันไปได้ถึงเมื่อไหร่เหรอ
‪แต่อย่างน้อยก็มีเวลา...
‪เพื่อนร่วมงานก็ตาย
‪ก่อเรื่องวุ่นวายหลายอย่าง
‪แถมเขายังต่อยโกยงด๊อกไปอีก
‪อาร์โกสจะต้องตามฆ่าให้ถึงที่สุดแน่ๆ
‪ทั้งตัวเขา ครอบครัว ญาติมิตร
‪รวมถึงเพื่อนสนิทเขาด้วย
‪จะปล่อยไว้เฉยๆ เหรอครับ
‪อยากช่วยเขาหรือเปล่า
‪ครับ
‪คุณยอจิน
‪สายสืบยาง มาทำอะไรที่นี่เวลานี้คะ
‪กีบอมยังไม่กลับใช่ไหมครับ
‪กำลังกลับค่ะ
‪ดีเลย ฉันเพิ่งซื้อมาเพิ่มพอดี
‪เข้ามาสิคะ มาทานข้าวด้วยกันค่ะ
‪ครับ
‪เราจะต้องฆ่าเขาก่อน
‪อะไรนะครับ
‪พวกอาร์โกสจะต้องรู้สึกสับสน ‪เมื่อไปถึงแล้วเขากลายเป็นศพไปแล้ว
‪แล้วเราต้องบุกไปฆ่าทุกคนที่นั่น
‪จะไว้ชีวิตใครไม่ได้ทั้งนั้น
‪ถ้าทำแบบที่อธิบดีบอก
‪ทั้งกีบอม...
‪และคุณยอจินจะรอดเหรอครับ
‪ถ้าจะช่วยชีวิตพวกเขา ‪ก็มีแต่วิธีนี้เท่านั้น
‪เมื่อใช้ยานี้ ‪จะทำให้อยู่ในสภาพครึ่งเป็นครึ่งตาย
‪แต่ถ้ายื้อเวลาไว้นาน
‪อาจจะทำให้ตายจริงๆ ได้
‪จะต้องทำให้จบ แล้วรีบพาตัวออกมา
‪ถ้านายลังเลแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว
‪แผนนี้จะสูญสลายไปทันที
‪ครับ
‪ถ้าช่วยชีวิตเขาได้แล้ว ‪คุณจะทำยังไงต่อครับ
‪ผมเชื่อใจอธิบดี
‪แต่ถ้าเกิดผมกลายเป็นคนร้ายไปล่ะครับ
‪- เราบอกกับกีบอมตามจริง... ‪- ไม่ได้
‪(ชื่อ: อีอึนจอง อายุ: 32)
‪เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
‪ทำไมฉันถึง...
‪แล้วคุณกีบอมล่ะคะ
‪เรื่องมันค่อนข้างยาว...
‪แต่ถ้าจะช่วยชีวิตพวกคุณ ‪ก็มีแค่วิธีนี้เท่านั้นครับ
‪นั่นมันเรื่องอะไรกันคะ
‪(เจ้าหน้าที่ตำรวจคังกีบอม ‪ฆาตกรฆ่าภรรยาตัวเอง)
‪คุณกีบอมเป็นฆาตกรงั้นเหรอ
‪แต่คนที่แทงฉันคือ...
‪ผมทราบครับ
‪คุณคงไม่เข้าใจใช่ไหมครับ
‪แต่ตอนนี้คุณต้องยอมรับมันครับ
‪ฉันต้องเจอเขาค่ะ
‪เรียกคุณกีบอมมาหน่อยค่ะ
‪ตอนนี้ไม่ได้ครับ
‪จะทำให้สถานการณ์แย่ลงเปล่าๆ
‪แต่การที่เขาไม่มีฉันอยู่ข้างๆ
‪มันเลวร้ายกว่าอีกนะคะ
‪ปล่อยฉันนะคะ ปล่อย
‪ปล่อยนะ ปล่อยฉัน
‪เราจะช่วยชีวิตเขาให้ได้ครับ
‪ผมให้สัญญาครับ
‪และเมื่อเวลาผ่านไป
‪คุณจะเข้าใจผมครับ
‪คุณกีบอม...
‪ได้ยินว่าคังกีบอมตายตอนหนีออกจากคุก
‪ถ้าเขาสติดี
‪ก็คงไม่ฆ่าเมีย ‪แล้วแทงตาตัวเองแต่แรกหรอก
‪ตายไปก็ดีแล้ว
‪จะอยู่อย่างสติดีได้ยังไง
‪คนแบบนั้นทำตัวเป็นสายสืบ ‪มาคิดแล้วก็รู้สึกขนลุกเลย
‪ก็นั่นน่ะสิ
‪ถึงบอกว่าต้องเปลี่ยน ‪การสอบเข้าเป็นตำรวจไง
‪ต้องกรองพวกจิตไม่ปกติด้วย
‪ชเวกึนชอล
‪ชเวกึนชอลเหรอ
‪ลงจากเวทีที่เขากำกับได้แล้วล่ะ
‪เลิกพูดเรื่องเหลวไหลได้แล้ว
‪ยังคิดว่าฉัน ‪เป็นคนฆ่าเมียแกอยู่อีกเหรอ
‪ถ้าไม่ใช่แกแล้วจะเป็นใครล่ะ
‪ฉันบอกแกไปแล้วไง ‪ว่าเป็นการแสดงทั้งหมด
‪หลอกว่าคิมยอจินตาย แสร้งทำเพื่อแก
‪แกล้งทำตัวเป็นเหยื่อ
‪คนที่วางแผนนี้ขึ้นมาคือใครกันล่ะ
‪ฉันอธิบดีชเวกึนชอล ‪แห่งสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
‪คนที่ตัดสินใจว่าจะไม่ลบล้าง ‪ข้อกล่าวหาว่าเป็นฆาตกรให้นายคือฉัน
‪ตราบใดที่นายเป็นเป้าหมายของอาร์โกส ‪พวกมันจะตามล่านายจนถึงที่สุด
‪ฉันจะให้ของขวัญกับนาย
‪หนีออกมาได้ คังกีบอม
‪เหตุผลที่คุณทำลายชีวิตผม ‪โดยที่ผมไม่อนุญาตคืออะไรครับ
‪เพื่อที่จะให้ดวงตากับนาย ‪แต่มีเงื่อนไขว่าต้องเป็นจนท.ของฉัน
‪เรียกอีกอย่างว่าอาวุธมนุษย์
‪สิทธิ์ควบคุมทุกอย่างของนาย ‪อยู่ที่ฉัน
‪แน่นอนว่าทั้งข้อมูล ‪และความคิดนายด้วย
‪ความไม่สมดุลนี้ทำให้เกิด ‪ความไม่ถูกต้องหลายๆ อย่าง
‪ถ้าเราทำให้พวกเขาเห็นผลลัพธ์ที่ดี
‪ก็อาจจะทำให้สมดุลได้นะ
‪มาลองใช้คนที่มีเทคโนโลยีล้ำสมัยดู
‪ใช้ข้อมูลของดวงตาเทียม ‪และทำตามดุลพินิจของตัวเอง ลองไปทำดู
‪คนที่กังวลว่า ‪ดวงตาเทียมของคังกีบอมจะอันตราย
‪คืออธิบดีนะครับ
‪ถือเป็นการทดสอบไปด้วยเลย
‪ว่ามันอันตรายแค่ไหน
‪ฉันให้โอกาสนายแล้ว ‪ไปเอาผลลัพธ์มาให้ได้
‪โค่นอาร์โกส นอกจากเหตุผลนี้แล้ว ‪ยังมีเหตุผลอื่นอีกเหรอ
‪แกเชื่อฟังที่ฉันพูดมาอย่างดี
‪ทำไมจู่ๆ ถึงไม่เชื่อขึ้นมาล่ะ
‪ไอ้บ้าเอ๊ย
‪รู้แบบนี้ ฉันไม่น่าบอกแกไปง่ายๆ เลย
‪ของของแก ฉันจะส่งคืนให้เอง
‪ลองคิดทบทวนดูช้าๆ นะ
‪คุณกีบอม อธิบดีชเวกึนชอลทำไมเหรอ
‪ไม่มีอะไรหรอก รีบไปกันเถอะ
‪ไม่เอา
‪ไม่ได้เด็ดขาด
‪ฉันทำให้เขาเสียทุกอย่างไปอีกไม่ได้
‪ขอโทษนะคะ คุณกีบอม
‪ถ้าคุณไม่มาเจอฉันคงจะดีกว่านี้
‪ถ้าฉัน...
‪ไม่มีชีวิตอยู่ก็คงจะดีกว่านี้
‪ฉันรักคุณ
‪คุณยังขยับตัวไม่ได้นะคะ
‪แล้วยอจินล่ะ
‪เธออยู่ไหน
‪พักต่ออีกสักหน่อย...
‪เดี๋ยว พี่ครับ...
‪พี่ครับ ไว้ค่อยมาทีหลังเถอะครับ
‪แล้วคิมยอจิน...
‪ก็หายตัวไปแบบนั้น
‪ที่ฉันเปลี่ยนตัวตนให้เธอ ‪กลายเป็นเรื่องไม่ดี
‪ทำให้ติดตามตัวเธอไม่ได้
‪ฆ่าเธอเพราะจะช่วยชีวิตเธอไว้
‪แต่พอช่วยให้รอดแล้ว ‪เธอกลับหนีไปต่อหน้าต่อตา
‪ก็เลยทำอะไรไม่ได้งั้นเหรอคะ
‪พี่กีบอมไม่รู้เรื่องอะไรเลย
‪แล้วถูกใส่ความให้เข้าคุกสินะครับ
‪สิ่งที่อธิบดีทำ
‪คุณทำเพื่อผมจริงๆ เหรอครับ
‪แน่นอนสิ จนถึงตอนที่ฉัน ‪เอาตัวนายออกมาจากเรือนจำ
‪ฉันก็ดูแลคุณคิมยอจินอยู่
‪แล้วทำไมคุณถึงไม่เคยบอกผมเลยครับ ‪ว่ายอจินยังมีชีวิตอยู่
‪ถ้าแผนไม่คลาดเคลื่อนไป
‪เราก็คงไม่ต้องคุยเรื่องนี้กันหรอก
‪ยอจินยังมีชีวิตอยู่ ‪หรือว่าตายไปแล้ว
‪เธออยู่อย่างลำบากไหม ‪ผมไม่เคยรู้เรื่องอะไรเลย
‪ผมเอาแต่เรียกตัวเองว่าวีรบุรุษ ‪แล้วก็ทำตามคำสั่งของคุณ
‪ทำไมคุณถึงไม่เคยบอกอะไรผมเลย
‪ปล่อยครอบครัว ‪ที่ตัวเองควรจะช่วยไว้แบบนั้น
‪แล้วออกไปช่วยคนอื่น ‪ในฐานะรูกัลเนี่ยนะ
‪ไม่ว่าอดีตจะเป็นยังไง
‪แต่ตอนนี้นายคือรูกัล
‪อย่าลืมงานหลักของนาย
‪เรื่องที่ควักลูกตาผมออกไป
‪เป็นแผนของอธิบดี ‪ตั้งแต่แรกหรือเปล่าครับ
‪นายพูดเรื่องอะไรของนาย
‪เพื่อทำให้ผมมาเข้าร่วมทีม
‪คุณเป็นคนแทงยอจิน ‪แล้วควักลูกตาผมไปหรือเปล่า
‪ตอบมาเดี๋ยวนี้
‪คังกีบอม เอาปืนลง
‪พี่เอาปืนลงเถอะ แบบนี้ไม่ถูกนะ
‪ทำแบบนี้ยังเป็นคนอยู่เหรอ
‪ทำไมถึงทำแบบนี้กับผมครับ
‪นี่เป็นคำสั่ง เอาปืนลงเดี๋ยวนี้
‪ผมถามว่าทำแบบนั้นกับยอจินทำไม
‪พอได้แล้ว
‪- หลบไปครับ ‪- นายจะโทษเรื่องที่เขาทำพลาดก็ได้
‪แต่ที่เขาทำให้สมบูรณ์แบบไม่ได้ ‪นายอย่าตำหนิเรื่องนั้น
‪อธิบดีทำเต็มที่แล้ว
‪อย่าปฏิเสธความจริงใจของเขา
‪ที่ว่า "จริงใจ"
‪ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันค่ะ
‪ถึงการโกหกนั้นจะหวังดีแค่ไหน
‪ก็บอกว่าจริงใจไม่ได้ค่ะ
‪คนที่ผมควรจะแก้แค้นจริงๆ
‪ชเวกึนชอล
‪คุณนั่นแหละ
‪มันไม่มีความหมายกับผมแล้วครับ ‪รูกัลอะไรนั่นด้วย
‪กลับไปด้วยกันนะคะ รุ่นพี่
‪ไม่ว่าเธอจะพูดอะไร ‪นี่คือสถานการณ์ของเราตอนนี้
‪เขาคิดจะฆ่าทุกคนจริงๆ เหรอ
‪ช่วงนี้คังกีบอมเชื่อฟังฉันมากเลยล่ะ ‪รู้ไหมว่าเพราะอะไร
‪เพราะเขารู้ความจริงไง
‪ตามหาชเวกึนชอล
‪ถ้าใช้เราเสร็จ ‪ก็คงทอดทิ้งแบบนั้นสินะ
‪อนุญาตให้เธอขัดคำสั่งไม่ได้
‪กลับมาเถอะ
‪ไม่เป็นไปตามที่นายต้องการหรอก
‪คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน