‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตัวละคร สถานที่ องค์กร ศาสนา ‪และเหตุการณ์ต่างๆ เป็นเรื่องสมมติ)
‪ตำรวจว่าไงบ้างครับ
‪บงมันชอลที่ถูกปล่อยตัวไป ‪กลายเป็นศพกลับมา
‪ก็คงปล่อยๆ ไป ‪ชเวเยวอนก็ต้องการแบบนั้นด้วย
‪บงมันชอลไม่ใช่คนธรรมดา ‪จะปล่อยไปได้เหรอครับ
‪เมื่อเช้าผู้บัญชาการเสียชีวิต
‪ผู้บัญชาการตำรวจเหรอครับ
‪เสียงของประชาชนก็ไม่ค่อยดี
‪ผู้นำตำรวจถูกวางยาพิษ แล้วยัง...
‪ตายวันเดียวกับหัวโจกนักเลงด้วย
‪ไม่ใช่เรื่องที่ควรจะเอาไปพูดเท่าไร
‪- ใครอยู่ข้างเรากันแน่นะ ‪- ต้องการคนมาอยู่ข้างเราด้วยเหรอ
‪แค่พวกเราก็พอแล้วนี่
‪แล้วพวกเด็กๆ ล่ะครับ
‪(ตอน 12)
‪ไหนดูซิ
‪เห็นไหม ผมบอกให้ใส่ตั้งนานแล้ว
‪เราต้องทำถึงขนาดนี้ด้วยหรือไง
‪ขนาดหัวหน้าทีม ‪ที่เป็นคนแข็งกระด้างยังใส่เลย
‪มาสร้างความสามัคคีกันหน่อยเถอะ
‪ก็ได้
‪ผมไม่คิดเลยว่าซอลมินจุนจะมาช่วย
‪เพราะเขาดูแปลกๆ ไม่พูดไม่จา ‪เหมือนโดนสะกดจิต
‪ตั้งแต่เป็นสายลับ ‪เขาก็คงตัดสินใจต่างจากคนอื่น
‪ถึงขั้นหลอกฮวังดึกกูได้เลย
‪อดทนจนถึงที่สุด ‪แล้วมาเล่นงานตอนท้าย
‪คงเหงาน่าดูเลย
‪แล้วนายไม่เหงาใช่ไหม
‪หือ
‪ผมไม่ได้ตัวคนเดียวสักหน่อย
‪ว่าแต่เรื่องชเวเยวอน ‪เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ
‪เธอโทรมาหานาย แล้วมีนาเป็นคนรับ
‪ไม่ต้องรับก็ได้ เธอรับทำไมเหรอ
‪เธอคงอ่อนไหวอยู่น่ะ แถมโกรธด้วย
‪เพราะชเวเยวอนเป็นสาเหตุหนึ่ง ‪ของเรื่องนี้เหมือนกัน
‪คงปะทะกันรุนแรงเลยนะ
‪เรารับมือได้ดีเลยล่ะ
‪แทนที่จะมองชเวเยวอนเป็นภัยคุกคาม ‪มีนามองเธอเป็นประโยชน์
‪ซงมีนาโตขึ้นเยอะเลยนะ ‪คิดแบบนั้นได้ด้วย
‪แต่ชเวเยวอน ‪ไม่ใช่คนที่รับมือง่ายหรอกครับ
‪เธอทำข้อตกลง ‪กับผู้บัญชาการตำรวจด้วย
‪เธอเห็นฝีมือของเราแล้ว
‪คงจะติดต่อมาอีกแน่
‪ถ้าชเวยงหันหลังให้เธอ ‪เหมือนที่หัวหน้าทีมบอก
‪คนที่เธอจะยื่นมือมาหา ‪ก็มีแค่เรากับฮวังดึกกู
‪และถ้าเธอเลือกฮวังดึกกู ‪เป้าหมายก็จะเป็นเรา
‪"เรา" งั้นเหรอ
‪เป็นคำที่ฟังแล้วชื่นใจจังนะ
‪หือ
‪เห็นไหม ผมบอกแล้วว่าดวงตาผมแม่น
‪ทั้งไซส์ ทั้งสี สมบูรณ์แบบเลย
‪พี่ ผมดูดีสุดๆ เลยใช่ไหม
‪ผมอยากลองใส่ทุกสีเลย
‪เว่อร์อีกแล้ว
‪ผมว่าผมเหมาะกับสีน้ำเงินด้วย
‪ถ้ามีโอกาสก็รบกวนด้วยนะ
‪เดี๋ยวนะ แต่ที่นายบอกว่าโอกาส ‪นายจะให้ฉันไปเสี่ยงตายอีกเหรอ
‪พี่เอาตัวรอดได้ จะโอดครวญทำไม
‪ฉันก็ขอบคุณที่ทุกคนใส่กันอย่างดี
‪แต่พวกเราดูเด่นไปหรือเปล่าครับ
‪มันก็ไม่เสียหายอะไรหรอก
‪ไหนๆ ก็จะโดนแฉแล้ว
‪ทั้งวิธีและช่วงเวลา ‪เราจะเป็นคนเลือกเอง
‪อธิบดีก็อนุญาตแล้วค่ะ
‪(สามสิบนาทีก่อน)
‪ลุงเข้าใจความรู้สึกกีจุนนะ
‪แต่ลุงคงอนุญาตให้ไม่ได้หรอก
‪- ทำไมครับ ‪- เพราะมันอันตราย
‪ในตอนนั้นทั้งพ่อแม่ของกีจุน ‪และพี่สาวก็คงกลัวมาก
‪ลุงจะให้เจอ ‪ความเจ็บปวดแบบนั้นอีกไม่ได้หรอก
‪ไม่ใช่คนไม่ดีใช่ไหมครับ
‪- หือ ‪- ลุงที่สบตากับผมน่ะครับ
‪กีจุน
‪พ่อเคยบอกผมไว้ครับ ‪ว่าการโกหกเป็นเรื่องแย่ที่สุด
‪ถ้าผมไม่พูดอะไร
‪ผมจะกลายเป็นคนโกหกนะครับ
‪(สิบห้านาทีก่อน)
‪ฉันส่งคลิปวิดีโอไปให้ ‪ดูแล้วมาคุยกันนะ
‪อะไรเหรอ
‪ผมเรียนอยู่ชั้นประถมห้า ห้องสาม ‪โรงเรียนประถมยูยอน
‪- ควอนกีจุนครับ ‪- เดี๋ยวนะ
‪เด็กคนนี้...
‪คือลูกชายทนายที่เราไปช่วย ‪สตรีมเมอร์
‪อ๋อ ตอนนั้น...
‪ใช่แล้ว ลูกชายของเขา
‪คุณลุงที่ทำร้ายเรา ‪สวมหน้ากากเปื้อนเลือด
‪แต่พี่ๆ ที่ใส่หน้ากากสีดำ ‪มาช่วยเราไว้ครับ
‪- ดูเหมือนเขาจะจำเราได้นะ ‪- นั่นสิ
‪คุณคงไม่ได้คิดจะ ‪เผยแพร่คลิปนี้ใช่ไหมคะ
‪เขาอยากบอกเรื่องพวกนายให้คนอื่นรู้
‪ครั้งนี้ฉันห้ามไม่ให้เขา ‪อัปโหลดขึ้นโซเชียลไว้ได้ทัน
‪แต่ดูเหมือนเขายังคิดจะอัดคลิป ‪และอัปโหลดถ้ามีโอกาส
‪ฉันอยากรู้ว่าพวกนายคิดยังไง
‪มันจะอันตรายไปหรือเปล่าคะ
‪มีเด็กรวบรวมความกล้า ‪เสี่ยงชีวิตเพื่อเรา
‪แล้วเราจะเอาแต่ซ่อนตัวได้เหรอ
‪"มาเปิดเผยตัวตนของเรากัน"
‪คงไม่ใช่แบบนี้ใช่ไหม
‪ทำไมจะทำไม่ได้ล่ะ
‪แค่อธิบดีอนุญาตก็พอ
‪เราไม่ได้ซื้อมาเสียเปล่าหรอก
‪เรามีกองหนุน ‪ที่เข้มแข็งอย่างกีจุนอยู่ด้วย
‪แล้วผมแทบจะร้องไห้จริงๆ ‪ก็พวกเราถูกลืมมาตลอดเลยนี่
‪นี่
‪หน้าที่เราคือโจมตีแล้วปลีกตัวออกมา ‪แล้วจะร้องไห้ไปทำไม
‪เจ้าหมอนี่เว่อร์เก่งจริงๆ
‪พี่ครับ อย่างน้อยเราก็ควร ‪เหลือหลักฐานไว้หน่อยสิ
‪เผื่อเราจะได้รับเงินชดเชยบ้าง
‪หรือไม่ก็เหลือคลิปวิดีโอไว้ก็ได้
‪ชะวิ้ง ชิ้งๆ
‪ส่งสายตาปิ๊งๆ อะไรแบบนั้น
‪จะเปิดเผยตัวหรือไม่ก็เถอะ ‪สถานการณ์การสู้เปลี่ยนไปแล้วค่ะ
‪ฮวังดึกกูก็กะจะทำแบบนั้น ‪เราจะอยู่เฉยๆ ไม่ได้นี่คะ
‪ตอนนี้เหลือแค่เอาคืนมันสิบเท่า
‪ถ้างั้น ตอนนี้เราพอจะมีแผนแล้ว
‪ชุดก็เตรียมพร้อมแล้ว
‪เริ่มจากอะไรก่อนดีคะ
‪ทุกคนเล่นฉากแอ็กชั่นกันได้นี่
‪ไม่ต้องตกใจหรอก กรรมตามสนองมันน่ะ
‪สิ่งที่ผมอยากรู้ ‪คือพวกคุณคิดว่ายังไง
‪ฆ่ามันดีไหม
‪หรือไว้ชีวิตดี
‪เริ่มจากคุณก่อนเลย
‪คือว่า...
‪ฆ่าเขาเลยสิครับ
‪ให้ฆ่ามันเหรอ เหตุผลคืออะไร
‪การทำให้เขาเจ็บปวดน้อยลง ‪เป็นวิถีของมนุษย์นี่ครับ
‪- ถ้าผมไม่อยากล่ะ ‪- เขาไม่มีประโยชน์แล้วนี่ครับ
‪สภาพนี้ ‪จะให้นำกลับมาใช้ใหม่ก็ไม่ได้ครับ
‪ทิ้งเขาไปเถอะครับ
‪ให้ตายเถอะ ผอ.กูของเรา
‪ยอมออกทีวีให้
‪และคงเหนื่อยกับการวิจัยมากนะครับ
‪ขอบคุณครับ
‪แต่ว่าต่อจากนี้...
‪จะทำอะไรให้ผมได้อีกงั้นเหรอ
‪อะไรนะครับ
‪งานวิจัยก็ล้มเหลว
‪แถมแก่จนไม่มีเรี่ยวแรงแล้ว
‪ผมทำให้ดีได้นะครับ แค่ไว้ชีวิตผม...
‪ตัวเองบอกเองว่าถ้าไม่มีประโยชน์ ‪ก็ให้ทิ้งนี่ ไอ้โง่เอ๊ย
‪ฉันบอกไปแล้วใช่ไหม
‪ว่ากรรมตามสนอง
‪แกช่วยชีวิตมันไว้ ‪งั้นครั้งนี้ก็ช่วยชีวิตมันซะ
‪ถ้าแกไม่ยุ่มย่ามกับหัวซอลมินจุน
‪มันก็คงระเบิด ไม่ต้องทนเจ็บปวดแล้ว
‪ใครกันนะที่บอกว่าเป็นวิถีของมนุษย์
‪อือๆ
‪อะไรเหรอครับ
‪คุณจะเดบิวต์เป็นสตรีมเมอร์เหรอครับ
‪ถ้าตั้งใจจะทำ ก็ต้องทำให้ดีสิ
‪เพิ่งปล่อยตัวอย่างไปเอง ‪จะปล่อยหนังเต็มๆ แล้วเหรอ
‪เขาว่าถ้าตัดสินใจแล้วให้รีบทำนี่
‪ปลาตอดเบ็ดแล้ว ‪ก็ต้องรีบกระชากขึ้นมา
‪แต่นี่ไม่เหมือนการเล่นตัว ‪แต่เป็นการออกตัวแรงเลยนะครับ
‪ตาต่อตา ฟันต่อฟัน
‪แฉมาก็ต้องแฉกลับ ฉันจะแฉทุกอย่างเลย
‪ก็ได้ครับ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว
‪งั้นให้ผมช่วยไหมครับ
‪ไม่ต้องๆ ออกไปเถอะ
‪ครับ
‪สู้ๆ นะครับ
‪ผมไม่ใช่ฆาตกรครับ
‪ผมไม่เคยฆ่าภรรยา ‪และไม่ได้ทำลายดวงตาตัวเองด้วยครับ
‪คงเชื่อยาก ‪เพราะมันต่างจากที่พวกคุณได้ยินมา
‪แต่ไม่ใช่ว่าสิ่งที่พวกคุณเข้าใจ ‪จะเป็นความจริงทั้งหมดนี่ครับ
‪เหตุผลที่ผมต้องใช้ชีวิตเหมือนคนตาย ‪ก็เช่นเดียวกันครับ
‪ผม...
‪อยากแก้ต่างให้ชีวิตของผม ‪ที่อาร์โกสปั้นเรื่องขึ้นมาครับ
‪จะวิจารณ์ผมก็ได้ ‪หรือจะไม่เชื่อก็ไม่เป็นไรครับ
‪แต่ทุกคนควรจะทราบความจริง ‪หรือเปล่าครับ
‪แกจะทำอะไร
‪ไม่นะ
‪ทราบไหมครับว่ามีคดีไม่คลี่คลาย ‪เพราะไม่มีหลักฐานมากแค่ไหน
‪จะยอมสูญเสียคนสำคัญไปอีกเหรอครับ
‪ฉันบอกให้ตอบมา ไอ้ฆาตกรชั่ว
‪จะยอมตกเป็นแพะรับบาปอีกเหรอครับ
‪จะมองดูพวกมันที่ไร้ความเป็นมนุษย์ ‪ทำแบบนี้ต่อไปเหรอครับ
‪ตั้งแต่ตอนนี้ ผม...
‪ไม่ได้จะตามล่า ‪แค่คนที่ฆ่าภรรยาผมเท่านั้น
‪แต่ผมจะทำลายเจ้าพวกที่เป็นเหมือน ‪ก้อนเนื้อร้ายของสังคม
‪ให้สิ้นซากครับ
‪พวกคุณดูแล้วตัดสินใจเองเถอะครับ ‪ว่าใครที่พูดถูก
‪และสุดท้าย ฮวังดึกกู
‪ทำยังไงดีล่ะ ‪วันดีๆ ของแกจบลงแล้วล่ะ
‪ทีมอาชญากรรม สถานีตำรวจยูยอนครับ
‪- ยืมเงินจากบริษัทเงินกู้โมพิน ‪- อาร์โกสเหรอครับ
‪- เมื่อไหร่ครับ ‪- สามีหายตัวไปเดือนก่อนเหรอครับ
‪- ครับๆ ‪- โทษอาร์โกสไปหมดเลย
‪โจรขึ้นบ้านก็อาร์โกส ‪ลูกสาวกลับบ้านดึกก็อาร์โกส
‪ภาษีขึ้นก็โทษอาร์โกส
‪ตอนนี้โลกค่อยหมุนถูกทางหน่อย
‪ลักพาตัวคนในรถเมล์ ‪มันสมควรหรือไม่สมควร
‪(ลักพาตัวคนในรถเมล์ ‪มันสมควรหรือไม่สมควร)
‪ทรมานผู้คนโดยการปล่อยก๊าซพิษ ‪มันสมควรหรือไม่สมควร
‪กวังชอล ทำอะไรอยู่
‪กวังชอล
‪เฮ้ย
‪รู้ไหมว่าเรามีฉายาแล้ว
‪- พูดเรื่องอะไร ‪- "นักล่าอาร์โกส"
‪นักล่าอะไร
‪มีคอมเมนต์แบบนี้ด้วย
‪"ดูเป็นพวกคนชั่วชัดๆ ‪แต่ตำรวจกลับทำอะไรไม่ได้เลย
‪อยู่แถวรถขายอาหารสามแยกชองอิล ‪ช่วยมาจับพวกเขาหน่อยครับ"
‪- สามแยกชองอิลเหรอ ‪- อือ
‪- ไว้ชีวิตเราด้วยครับ ‪- เราผิดไปแล้ว
‪- ไว้ชีวิตด้วยครับ ‪- ไว้ชีวิตเถอะ
‪(กล้อง)
‪- ของจริงเหรอเนี่ย ‪- ปกติโดนต่อยแล้วลอยแบบนั้นเลยเหรอ
‪ถ่ายหนังแน่ๆ ดูก็รู้
‪เกลียดขี้หน้าพวกอาร์โกส
‪- เข้าเป้าเป๊ะ ‪- ตอนกลางคืน
‪- มีพวกก่อความวุ่นวาย ‪- ค่าตัวเท่าไร คุณนักล่า
‪- มีแต่คอมเมนต์แจ้งเหตุ ‪- อาจจะมาจริงๆ ก็ได้
‪ฉันถือกล้องรอมาสองชั่วโมงแล้ว
‪- หาคนนั่งดื่มรอนักล่าอาร์โกส... ‪- จะรอจนกว่าจะมา
‪- ด้วยกันครับ ‪- เคโอ
‪อันนี้พวกเราไม่ได้เป็นคนถ่ายนะ
‪แต่ตอนนี้มีคนอยู่ฝั่งเราแล้ว ‪ค่อยยังชั่วหน่อย
‪- ฝั่งเรางั้นเหรอ ‪- มีคอมเมนต์เท่าไรเนี่ย
‪มีคนให้กำลังใจพวกเรา ‪เยอะกว่าที่คิดนะ
‪แต่ว่าพี่ครับ
‪พี่เอาท่านี้มาจากไหนเหรอ
‪เท่ระเบิดเลย
‪ฉันเหรอ
‪เอาล่ะ รอบนี้ถึงตาฉันแล้วใช่ไหมคะ
‪ไปที่ไหนกันดีคะ
‪เอาล่ะ แอ็กชั่น
‪- พี่สาวมาแล้ว เชื่อฟังกันหน่อยนะ ‪- ต้องมีสคริปต์แน่ๆ
‪สู้จริงแล้วตายเรียบเลย
‪ฉันไม่มีอะไรให้ งั้นฉันกดติดตาม ‪กดถูกใจให้แล้วกันนะคะ
‪รักเลยครับ
‪พูดตามพร้อมกัน "เราผิดไปแล้วครับ"
‪- เราผิดไปแล้วครับ ‪- เราผิดไปแล้วครับ
‪ดังกว่านี้ "เราผิดไปแล้วครับ"
‪- เราผิดไปแล้วครับ ‪- เราผิดไปแล้วครับ
‪เจ้าพวกขยะไปหลังรถเลย เดินหน้า
‪ก้าวเท้าซ้ายๆ
‪ขณะนี้มีคลิปวิดีโอที่เป็น ‪ประเด็นร้อนในอินเทอร์เน็ตอยู่ค่ะ
‪เป็นคลิปของกลุ่มคน ‪ที่ปรากฏตัวขึ้นมาประหนึ่งฮงกิลดง
‪แล้วกำจัดพวกอาชญากรค่ะ
‪และที่น่าสนใจคือ ‪พวกอาชญากรทั้งหมดที่ถูกทำร้ายในคลิป
‪ได้ถูกส่งตัวให้สถานีตำรวจ ‪ในละแวกจุดเกิดเหตุค่ะ
‪ซึ่งสิ่งที่พวกเขาทำ ‪ต่างจากการก่อการร้ายทั่วไปค่ะ
‪อยู่ท้ายรถนะ
‪เดี๋ยวครับ...
‪(ตำรวจ)
‪มีชาวเน็ตท่านหนึ่งได้แสดงความเห็น ‪ต่อคลิปวิดีโอนี้ไว้ดังนี้ค่ะ
‪"นี่คือจดหมายเชิญ
‪ของฮีโร่หน้ากากดำ ‪เพื่อโค่นล้มอาร์โกส"
‪วีเสียชีวิตแล้วครับ
‪ท่านผู้บัญชาการที่ถูกวางยาพิษ ‪และวีที่เสียชีวิตไป
‪ทั้งสองคนเคยติดต่อกับฮวังดึกกูครับ
‪งานดูแลประเทศก็เป็นแบบนี้แหละ
‪นายคิดว่า...
‪ฉันไม่เคยรู้จักโกยงด๊อกงั้นเหรอ
‪ผลการวิเคราะห์ส่วนประกอบนมเปรี้ยว
‪พบว่าตรงกับส่วนประกอบพื้นฐาน ‪ของยาบ้าที่หมุนเวียนในอาร์โกส
‪และจุดที่วีเสียชีวิต
‪ได้ตรวจสอบแล้วว่า ‪ฮวังดึกกูไปที่ละแวกใกล้ๆ ครับ
‪จะบอกว่าฮวังดึกกู ‪เป็นคนทำอย่างนั้นเหรอ
‪ก่อนที่วีจะเสียชีวิต
‪พบร่องรอยการเข้าถึง ‪เซิร์ฟเวอร์ของรูกัลครับ
‪(เสียชีวิต)
‪ตัดไฟตั้งแต่ต้นลมเถอะ
‪อะไรนะครับ
‪เรากำลังสกัดกั้นสื่อ ‪ไม่ให้พูดอะไรอย่างยากเย็น
‪ก่อนที่เรื่องจะลุกลามใหญ่โต
‪ส่งมาแค่ไม่กี่คน แล้วทำให้จบซะ
‪พวกประชาชนน่ะ
‪ต้องเห็นเลือดถึงจะยอมจบ
‪ความสามารถแบบนาย ‪ก็สร้างรูกัลขึ้นมาใหม่ได้นี่
‪ไม่จริงเหรอ
‪ถ้าคุณได้ดูคลิปนั้น ‪คุณจะเปลี่ยนความคิดครับ
‪การวิจัยลับ การทดลองผิดกฎหมาย
‪จำนวนการกดถูกใจ ‪ไม่ใช่แค่ตัวเลขธรรมดาครับ
‪แต่เป็นการสนับสนุนและกำลังใจ
‪ของประชาชนให้กับใครบางคน ‪ที่ทำเรื่องที่คนอื่นไม่สามารถทำได้
‪ม้วนหนังจะเปลี่ยนไปเป็นแบบนี้ครับ
‪รูกัลคือ...
‪ผู้เสียสละที่น่าสงสารของตำรวจ ‪ที่ทำเพื่อประชาชน
‪และเป็นการตัดสินใจ ‪ที่จวนตัวของประเทศ
‪ทานยานี้วันละสองครั้ง หลังอาหาร
‪- จากนี้ฉันติดต่อหาพี่ไม่ได้เหรอคะ ‪- หือ
‪ฉันอาจจะเจ็บขึ้นมาอีกก็ได้
‪ถ้ารู้สึกเจ็บมาก ‪ก็กินยาวันละสามครั้ง...
‪แล้วก็อาจจะอยากรู้ว่าใช้ชีวิตยังไง
‪ผมดังมากในโซเชียลนะครับ ‪คุณคงหาผมเจอง่ายๆ
‪ไม่ใช่พี่ค่ะ ‪หมายถึง สงสัยว่าฉันจะใช้ชีวิตยังไง
‪ก็คงใช้ชีวิตเป็นคนดี ‪อย่างสวยงามมั้งครับ
‪ฉันไม่ใช่คนดีนะ
‪ผมโดนหลอกเหรอ
‪ฉันจะคิดว่าฉันได้ชีวิตมาใหม่ ‪และจะทำตัวให้ดีขึ้นนะคะ
‪ฉันจะไม่ลืมพี่นะคะ
‪- ไม่ลาเธอเหรอ ‪- ลาแล้ว
‪ถ้าลาอีก คงอยากอยู่ต่อเรื่อยๆ
‪ออกรถเลยครับ
‪ฉันออกรถจริงๆ นะ
‪แหล่งกบดานคือที่นั่นสินะ
‪ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลยนะคะ
‪ฉันใช้คนของเอกชนน่ะ
‪ชเวยงกำลังรวบรวมลูกน้องในองค์กร ‪ด้วยอำนาจเหลือล้น
‪เราไม่มีคนภายในที่เชื่อได้นี่
‪ฉันเข้าใจค่ะ
‪ฉันเป็นห่วงมาก เพราะพี่หายไป
‪แต่ค่อยยังชั่วนะคะ
‪ฉันยังไม่อยากเชื่อเลย ‪ว่าบงมันชอลจะตายไปแล้ว
‪แถมยังเป็นฝีมือของชเวยง ‪ที่เขาเรียกว่าพี่
‪จำไม่ได้เหรอว่าบงมันชอลจะฆ่าพี่
‪ฉันรู้ แต่เขาคงไม่กล้ายิงหรอก
‪เราผ่านร้อนผ่านหนาว ‪มาด้วยกันตั้งเยอะ
‪ขอโทษที่ทำลายบรรยากาศนะคะ
‪แต่ไม่มีเวลาให้อ่อนไหวหรอกค่ะ
‪เธอทำยังไงกับศพเหรอ
‪น่าจะมีปัญหาเพราะถูกยิงนะ
‪เขาตายเพราะอุบัติเหตุค่ะ
‪ไม่ว่ายังไง ‪ฉันก็จะทำให้เป็นแบบนั้นค่ะ
‪โอเค
‪ฉันจะรับช่วงต่อธุรกิจของบงมันชอลเอง
‪ถ้าฉันรับช่วงต่อ ‪ก็จะได้เพิ่มอำนาจให้เธอด้วยไง
‪แต่ฉันคิดต่างออกไปนะ
‪เธอคิดยังไง
‪คิดว่าทำไมเรื่องอย่างวันนี้ ‪ถึงเกิดขึ้นมาคะ
‪เพราะพวกเราแบ่งอำนาจไง
‪ตอนที่สมดุลก็ไม่รู้หรอก
‪แต่พอมีจุดผิดพลาดแค่จุดเล็กๆ ‪ก็ล้มกันทั้งหมด
‪เพราะงั้นนะคะ พี่
‪ฉันตั้งใจว่าจะฮุบทั้งหมดไว้
‪- ชเวเยวอน ‪- พี่ไม่จำเป็นต้องใจร้อนหรอก
‪ของของฉันก็คือของพี่ ‪สุดท้ายพี่ก็จะได้ทุกอย่าง
‪เพราะงั้นก็ต้องใช้ฮวังดึกกู ‪เพื่อกำจัดชเวยงออกไป
‪แต่ถ้าผลลัพธ์สลับกันก็ดี
‪ฉันขอเตือนไว้ก่อนนะ
‪จะร่วมมือกับฮวังดึกกูไม่ได้เด็ดขาด
‪เลื่อนการยุบทีมออกไปก่อน
‪(ประวัติส่วนตัว)
‪(หกปีก่อน)
‪(ร้านเกมโคโค)
‪แหล่งข่าวทั้งหมดถูกกำจัดแล้วเหรอ
‪(อูชานมิน คิมแจจุง คิมโจฮัน)
‪(คังบอมอู นัมกวังอู ชเวอูยง)
‪(ยุนฮยอนชิก ซอลมินจุน)
‪ซอลมินจุน
‪พบครั้งสุดท้ายที่นี่
‪(ร้านเกมคอมพิวเตอร์)
‪ไฟสีขาว
‪คุณชนะ
‪รอบที่หนึ่ง สู้
‪ไฟสีขาว
‪คุณนัดเจอที่นี่ตลอด ‪จนผมเล่นเกมเก่งขึ้นแล้ว
‪ยังอีกไกล
‪หลายคนถูกจับได้ครับ
‪ค่อยยังชั่ว
‪ที่นายยังมีชีวิตอยู่
‪- นายหนีมาได้ยังไงเหรอ ‪- ผมยังไม่ได้บอกว่าหนีครับ
‪ผมขอถามหนึ่งคำถามครับ
‪ผมเชื่อ...
‪อธิบดีได้ไหมครับ
‪จนกว่านายจะได้กลับมาทำงานเป็นตำรวจ
‪ฉันไม่คิดจะหยุดหรอก
‪นี่คือคำตอบของฉัน
‪จะมีวันนั้นไหมครับ
‪ผมคิดว่าพอหยอดเหรียญ ‪แล้วเกมใหม่จะเริ่มขึ้น
‪แต่ความจริงต่างจากเกมนะครับ
‪ถึงยังไงผมก็จะไม่ยอมตาย ‪ในฐานะอาร์โกสครับ
‪เพราะผม...
‪เป็นตำรวจ
‪ใช่แล้ว
‪อย่ามองครับ
‪ยกโทษให้ผมด้วยนะครับ
‪(ตำรวจ)
‪(สถานีตำรวจ)
‪- อะไรน่ะ ฮวังดึกกูนี่ ‪- เขามาทำอะไร
‪- ฮวังดึกกูไม่ใช่เหรอ ‪- เขามาทำไม
‪ประชาชนตาดำๆ คนหนึ่ง ‪อยากจะมาขอให้ตำรวจคุ้มครองหน่อย
‪อะไรนะ
‪พวกคนที่ชื่อว่านักล่าอาร์โกส ‪รังแกพวกเราน่ะ
‪นี่ล้อเล่นอยู่หรือไง
‪ฉันก็ไม่อยู่ในอารมณ์ ‪ที่จะมาล้อเล่นกับนายนะ
‪เรียกคังกีบอมมา
‪ฉันไม่ได้ขอร้องฟรีๆ หรอกนะ
‪ฉันว่าจะยอมมอบตัวสักสองสามคดี ‪เป็นยังไง
‪นายไม่มีอะไรเสียหายนี่
‪เจ้านักวิจัยเถื่อน
‪นายแอบดูพวกเราทั้งวันเลยหรือไง ‪ทำเอาขนลุกหมด
‪คือว่า เป็นการดูแลอย่างหนึ่งครับ
‪สนใจสมาชิกคนอื่นด้วยสิ
‪เขาเรียกว่าอะไรนะ ปุ่ม "ถูกใจ" เหรอ
‪ตอนนี้มันเทมาที่ฉันคนเดียวเลย
‪ดูคุณจะชอบนะครับ
‪อะไรเนี่ย
‪อีกแล้วเหรอ
‪"บอกตำแหน่งของฮวังดึกกูหน่อยสิครับ
‪ผมก็มีเรื่องที่ต้องสะสางเหมือนกัน"
‪- นี่ใครเหรอ ‪- มีข้อความแบบนี้เข้ามาบ่อยๆ ครับ
‪ทำไม อะไรเหรอ
‪คือว่าผมคอมเมนต์แบบรู้มากไปหน่อย
‪เขียนด่าพวกคนที่ด่าด้วยน่ะครับ
‪นายน่าจะตามสืบที่อยู่คนส่งแล้วนี่
‪ครับ แต่มันขึ้นว่า ‪เป็นไซต์งานก่อสร้างน่ะครับ
‪ไซต์งานก่อสร้างเหรอ
‪ชเวยงงั้นเหรอ
‪เจ้าหมอนี่โดนองค์กรตามล่าสินะ
‪นี่ เขาดูอยากรู้มากเลยนะ ‪นายบอกข้อมูลที่นายรู้ไปบ้างสิ
‪เป็นแผนที่ดีเลย
‪ถ้าเราต้อนมันได้ ก็เป็นโอกาสของเรา
‪แต่นายอย่ามัวแต่ดูพวกนี้สิ ‪ทำงานหน่อย
‪ไม่เคยเห็นนายทำงานเลย
‪- อือ ‪- กีบอม
‪ตอนนี้ฮวังดึกกูอยู่ที่นี่
‪ฮวังดึกกูเหรอ
‪มันขอให้ปกป้องมันจากนาย
‪มันไปที่นั่นเองงั้นเหรอ
‪ฉันไม่รู้ว่ามันวางแผนอะไร ‪แถมยังมอบตัวบางคดีด้วย
‪นายรู้เอาไว้ก็พอ ไม่ต้องมาหรอก
‪ฉันบอกนายเอาไว้ ‪ก่อนจะรายงานอธิบดีน่ะ
‪ไม่ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ ‪จับเจ้าหมอนั่นไว้เลย
‪เขาว่ามันไปที่สถานีตำรวจด้วยตัวเอง ‪ให้ตำรวจคุ้มกันมันจากพวกเรา
‪- นายเชื่อมันเหรอ ‪- ไม่ครับ
‪งั้นถึงมันจะเรียกหา ‪ก็ยังต้องไปอีกเหรอ
‪มันอาจจะอยากหลบ ‪การสู้กันในองค์กรสักพักก็ได้
‪เห็นว่ามันยอมมอบตัวบางคดีด้วยครับ
‪- ไม่รู้ว่ามันวางแผนอะไรอยู่ ‪- อย่าลืมนะ
‪คนอย่างมัน ยิ่งต้องให้มัน ‪ถูกตัดสินโทษให้ได้ ไม่ว่ายังไงก็ตาม
‪งั้นไปด้วยกันเถอะครับ
‪ไปด้วยกันก็ได้
‪ผมหาของที่ลูกพี่น่าจะชอบมาให้ครับ
‪เอาออกไป
‪เธอเหมือนมากนะครับ ‪เหมือนเมียคังกีบอมที่ตายไป
‪จะบอกว่าผู้หญิงที่ตายไปแล้ว ‪ฟื้นคืนชีพงั้นเหรอ
‪หรือว่า...
‪ยัยนี่ก็พวกเดียวกันเหรอ
‪มีเว็บมืดที่เรา ‪ใช้ขายยาบ้าอยู่นี่ครับ
‪แล้วยังไง
‪มีขายคลิปโป๊ในนั้นด้วย
‪แล้วหน้าเธอเด่นเข้าตาผมเลยครับ
‪ไอ้หมอนี่ ไม่เห็นทำงานที่สั่ง...
‪นี่ก็งานเหมือนกันนะครับ
‪ผมต้องดูเองว่าจะขายออกไหม...
‪ช่างเถอะ พูดต่อสิ
‪ดูดีๆ แล้วเหมือนกันมากจริงๆ ครับ
‪- แน่ใจเหรอ ‪- อะไรครับ
‪ฉันถามว่าได้เช็กไหม ‪ว่ายังมีชีวิตอยู่
‪เปล่าครับ ยังครับ ‪ผมเห็นแต่ในอินเทอร์เน็ต
‪ถ้าเป็นเรื่องของคังกีบอม ‪ฉันก็ต้องออกโรงเองน่ะสิ
‪สิบตรีคิม ตามฉันออกมาหน่อย
‪ได้ยินว่าแกยอมมอบตัว ‪เพื่อเรียกฉันมาเลยเหรอ
‪ไอ้บ้าเอ๊ย
‪คิดว่าข้อหาโค่นล้มรัฐบาล ‪เป็นข้อหาเล็กๆ เหรอ
‪ใช่แล้ว
‪ต่อให้หาทนายดีๆ มันก็ไม่ง่ายเลยล่ะ
‪อย่างน้อยก็โทษ 20 ปี
‪แต่ว่านะ คังกีบอม
‪ทำไมคนที่แกตามหา
‪ถึงอยู่รอบๆ ตัวฉันกันนะ
‪พูดบ้าอะไรน่ะ
‪มินดัลโฮ ซอลมินจุน
‪แล้วก็...
‪คิมยอจิน
‪อย่าใช้ปากสกปรกๆ ของแก ‪พูดชื่อสุดท้ายนั่นออกมา
‪เห็นว่าเขาเรียกร้องให้คุ้มครอง
‪แต่ทำไมถึงขังเขาไว้ล่ะครับ
‪เขาบอกว่ากีบอมอาจจะทำร้ายเขาได้
‪เลยให้ขังไว้น่ะครับ
‪เห็นว่าเขายอมมอบตัวด้วยเหรอ
‪ครับ
‪ผมอยากเข้าไปข้างใน
‪แต่คงบอกให้ตำรวจฝ่าฝืนกฎหมายไม่ได้
‪สายสืบยางรักษากฎหมายถึงที่สุดครับ
‪- ที่เหลือผมจัดการเอง ‪- เก็บแรงไว้
‪ไปใช้กับเรื่องสำคัญกว่าเถอะครับ
‪ก็ต้องใช้กับคนแบบนั้นแหละครับ
‪ขอบคุณนะครับ
‪ฉันปิดกล้องวงจรปิดแล้ว
‪ไม่ต้องกลัวหรอก
‪เพราะฉันจะอัดแกให้เจียนตาย ‪แล้วส่งต่อให้ตำรวจ
‪แกแตะต้องฉันไม่ได้ ‪แม้แต่ปลายเล็บหรอก
‪และในวันสำเร็จโทษประหารชีวิตของแก ‪ฉันจะไปฆ่าแกเอง
‪เป็นไง สุดยอดเลยใช่ไหม
‪ให้คำสัญญาที่ทำไม่ได้ด้วย
‪ก่อนหน้านั้นแกคงเป็นบ้าไปก่อน
‪รู้ได้ยังไงเหรอ
‪เพราะตอนนี้ฉันรู้สึกดีแทบบ้าเลย
‪คิมยอจินยังมีชีวิตอยู่
‪แกว่ายังไงนะ
‪ให้พูดอีกครั้งเหรอ
‪คิมยอจิน เมียแก
‪ยังไม่ตาย
‪ฉันรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน
‪มัวทำอะไรอยู่ที่นี่ ‪ไม่ไปตามหาเมียแกล่ะ
‪อย่าเล่นตามมันนะ
‪ฮันแทอุง...
‪ฉันรู้จักแกดีเลยล่ะ
‪คนทรยศที่เสียพี่สาว ‪และกลายเป็นคนแขนด้วน
‪คิดว่าเปลี่ยนเปลือกนอก ‪แล้วจะเปลี่ยนตัวเองได้เหรอ
‪คนเราต้องรู้จักเจียมตัวสิ ‪แต่กลับทำตัวเป็นวีรบุรุษ
‪มีรูปที่คล้ายกัน ‪อยู่ในเว็บโป๊ของเว็บมืดครับ
‪(กำลังค้นหา)
‪- ค้นหา ‪- ต้องค้นหาสิ
‪ใช่แล้ว
‪(สืบค้นภาพ)
‪ต้องค้นหาสิ
‪(ตัวอย่าง)
‪ตรวจสอบซิ
‪(พบข้อมูล)
‪เป็นอะไรไหม เกิดอะไรขึ้น
‪เห็นว่าไม่ใช่ดวงตาธรรมดา
‪นี่ คังกีบอม
‪ฉันพูดถูกใช่ไหม
‪แกเห็นกับตาเหรอ
‪แกได้ตรวจดูศพหรือเปล่า
‪อะไร แกไปถูกตาต้องใจ ‪กับชเวเยวอนหรือไง
‪ทำไมเห็นเมียตัวเองแล้วไม่ดีใจเลยล่ะ
‪อย่าพูดอะไรบ้าๆ ไอ้เวร
‪อย่าหวั่นไหวสิ คังกีบอม
‪รีบไปตามหาเธอน่าจะดีกว่านะ
‪เพราะถ้าเธอถูกขายไปอีก
‪คราวนี้คงจบตลอดกาลเลย
‪เงียบปากไปซะ
‪ไม่ว่าแกจะทำอะไร
‪ครั้งนี้แกก็ไม่รอดออกไปหรอก
‪คังกีบอมน่าจะคิดต่างออกไปนะ
‪ว่าไงนะ
‪เฮ้ย คังกีบอม มองดูความจริงหน่อยสิ
‪ถ้าแกอยากรู้เรื่องอะไร
‪แกจะต้องปล่อยฉันออกไป ‪ด้วยมือของแกเอง
‪คังกีบอม
‪หมาน้อยของฉัน ไปเลย
‪(เครื่องหมายนำทาง)
‪(สุขสม)
‪ดูแล้ว...
‪เพิ่งเคยมาสินะ
‪มาทางนี้เลย
‪(เอ็มม่า เอเวอลีน ชา)
‪ถึงไม่บอกก็รู้ดีเลยนะ
‪ค่อยๆ เลือกดูสิ
‪(ข้อมูลตรงกัน)
‪(เจสซี่)
‪คนคนนี้อยู่ที่ไหน
‪เจสซี่เหรอ
‪ผมถามว่าเธออยู่ไหน
‪เธอคนนี้พิเศษเลยนะ
‪ตามมาสิ
‪นี่ มีเรื่องอะไร
‪เหมือนว่าเขาจะเจอเรื่องช็อก ‪มีเรื่องอะไรงั้นเหรอคะ
‪ชิปที่เชื่อมต่อสั่นแรงมากเลยค่ะ
‪ฮวังดึกกูบอกว่าคิมยอจินยังไม่ตาย
‪มันพูดเหลวไหลอะไร
‪ไม่ใช่ว่ารุ่นพี่เชื่อมันนะคะ
‪เหมือนว่าเขาตรวจสอบ ‪ด้วยดวงตาเทียมแล้วมาที่นี่
‪ที่นั่นที่ไหนคะ
‪เก็บเป็นความลับไว้ก่อนนะ ‪ฉันจะตามหากีบอมแล้วพากลับไป
‪เข้าใจแล้วค่ะ
‪แล้วติดต่อฉันด้วยนะคะ
‪อย่ามาขวางฉัน
‪ฉันมาตามหาคนเฉยๆ
‪เฮ้ย
‪ลูกพี่แทอุง
‪นี่ นาย...
‪พี่ยังไม่ตายสินะครับ
‪ที่นี่ไม่น่าใช่ถิ่นนายนะ
‪ถ้าไม่มีฮันแทอุง ‪พวกเราก็เป็นแค่สนามอารมณ์ครับ
‪คนอื่นๆ นอกจากผม ‪ไปเส้นทางอื่นกันหมดแล้วครับ
‪บางทีเราก็มารวมตัวกัน ‪พูดคุยเรื่องพี่ด้วย
‪นำทางฉันไปหน่อย
‪คือว่า...
‪ที่นี่เป็นที่อันตรายนะครับ
‪ใครอันตรายงั้นเหรอ
‪- พาเธอมาเดี๋ยวนี้ ‪- รุนแรงกว่าที่เห็นนะ
‪ระวังเถอะ เดี๋ยวก็ได้ตาย...
‪ฆ่าเลยสิ ยังไงพวกเรามาถึงจุดนี้
‪ก็แปลว่าชีวิตจบเห่แล้ว
‪ทำอะไรอยู่ ฆ่าสิ
‪(สุขสม)
‪ที่นี่เป็นที่ตัดต่อดีปเฟค ‪ในคลิปลามกครับ
‪ดีปเฟคคืออะไร
‪ดีปเฟคเป็นคลิปวิดีโอลามกปลอม ‪ที่ใช้เทคนิคปัญญาประดิษฐ์
‪นำใบหน้าหรือร่างกายของบุคคล ‪ที่กำหนดไว้ผสมผสานเข้าไปครับ
‪อยากเห็นเธอตัวจริงเหรอ
‪งั้นก็ไปขอร้องลูกพี่ดึกกูซะสิ
‪พูดความจริงมาเดี๋ยวนี้
‪ก่อนที่ฉันจะฆ่าทุกคนที่อยู่ในตึกนี้
‪เธอไม่อยู่ที่นี่
‪มีเรื่องอะไรเหรอ
‪ถึงได้เดินไปเดินมาแบบนั้น
‪คือว่า...
‪ไม่สิ ฉันยังบอกไม่ได้
‪หัวหน้าทีมเหรอ หรือว่าพี่กีบอม
‪เดี๋ยวคงติดต่อมา เรารอก่อนเถอะ
‪ถ้าเขาบอกให้รอ ก็ต้องรอน่ะสิ
‪แล้วใครจะเป็นคนติดต่อเหรอ
‪พี่กีบอมเหรอ หรือว่าหัวหน้าทีม
‪กวังชอล
‪อ้าว...
‪พอมาคิดดูแล้ว
‪ผมก็ไม่เคยเห็นจุดจบของยอจินเลยครับ
‪ภาพสุดท้ายที่ผมเห็น ‪ก็เป็นตอนที่เธอกำลังจะตาย
‪ยอจิน...
‪และไม่ได้ไปงานศพเธอด้วย
‪ยอจิน...
‪นายเชื่อว่าเธอยังมีชีวิตอยู่เหรอ
‪แค่เคยเชื่อว่าเธอตายไปแล้ว
‪บอกอธิบดีกันเถอะ
‪ผมยังไม่อยากให้เขาลำบากใจครับ
‪ถ้างั้นจะทำยังไง
‪สิ่งที่ฮวังดึกกูจับทางได้ถูก
‪คือผมได้แต่รับฟังมา ‪ว่ายอจินตายไปแล้ว
‪ฮวังดึกกู...
‪จะพูดความจริงเหรอ
‪เพราะงั้นผมเลยว่า ‪จะประชันหน้าไปสักตั้ง
‪ในวันนั้นเกิดอะไรขึ้น
‪อะไรที่ผมพลาดไป
‪ถ้างั้น...
‪เราก็ต้องการมินดัลโฮสินะ
‪จะสืบโดยไม่ให้อธิบดีรู้เหรอ
‪แค่สักพักน่ะ
‪ฉันบอกนาย ‪เพราะพวกเราไม่มีความลับต่อกัน
‪ไม่ต้องห่วง ผมจะเก็บเป็นความลับ ‪มีอะไรให้ผมช่วยไหม
‪ตอนนี้คอยดูอยู่เงียบๆ ‪ก็ถือเป็นการช่วยแล้ว
‪อ้อ ว่าแต่พี่ครับ
‪ที่เธอยังไม่ตาย ‪ถือเป็นเรื่องดีใช่ไหม
‪ไม่รู้สิ
‪ถ้าไม่ลงเอยด้วยดี
‪ก็เป็นปัญหาใหญ่เลยนะ
‪พอคิดว่าพี่กีบอมจะได้รับบาดแผลแล้ว
‪ก็ไม่รู้เลยว่าอะไรถูกต้อง
‪คนที่ได้รับบาดแผล
‪พวกเราก็เหมือนกัน
‪ก็ใช่อยู่
‪แต่ว่านะ คังกีบอม
‪ทำไมคนที่แกตามหา ‪ถึงอยู่รอบๆ ตัวฉันกันนะ
‪แกเห็นกับตาเหรอ
‪แกได้ตรวจดูศพหรือเปล่า
‪ไม่พบหลักฐานที่หักล้าง ‪ความจริงว่าเสียชีวิตได้ครับ
‪อย่างที่คิด เอกสารไม่มีช่องโหว่เลย
‪ฉันต้องเข้าหาด้านอื่น
‪อือ ฉันเอง
‪พอเข้าคุกแล้วก็อยากกินขนมปังน่ะ
‪เลือกรสที่ลูกพี่จะชอบมาด้วยล่ะ
‪คัง คังกีบอมเหรอ
‪เฮ้ย ฮันแทอุง
‪แกตายไปแล้วนี่
‪พวกแกแกล้งตายเป็นงานอดิเรกเหรอ
‪เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก
‪ว่าไงนะ
‪มินดัลโฮ
‪ตั้งแต่นี้แกต้องตอบคำถาม ‪ที่ฉันถามมาตามตรง
‪พูดอะไรของแกวะ
‪คิมยอจิน
‪แกได้ฆ่าเธอหรือเปล่า
‪แกก็เห็นแล้ว แล้วจะมาถามทำไม
‪อ๋อ
‪ไม่ได้เห็นทั้งหมดสินะ
‪ฆ่ามันเลยเถอะ เราไม่มีเวลาแล้ว
‪เฮ้ยๆ เดี๋ยวก่อนๆ เดี๋ยวสิ
‪ทำไม
‪ฉันว่าจะเอาคืนแกหน่อย
‪ฉันรู้สึกแย่สุดๆ ที่สิ่งที่ฉันเห็น ‪เป็นครั้งสุดท้ายคือแกน่ะ
‪สิ่งสุดท้ายที่แกจะเห็น ‪ก็ต้องเป็นฉันสิ
‪ฉันไม่ได้ฆ่าเธอนะ
‪- ฉันไม่เชื่อหรอก ‪- จริงๆ นะ
‪ไม่ใช่ฉันจริงๆ
‪- งั้นก็ลูกน้องที่อยู่ข้างๆ แกเหรอ ‪- ไม่ใช่พวกมันด้วย
‪ที่นั่นมีแต่พวกแก ‪แล้วพูดเรื่องบ้าอะไร
‪มีคนอื่น มีคนอื่นอีกคนอยู่ด้วย
‪- ว่าไงนะ ‪- ก่อนที่เราจะเข้าไป
‪มีคนอื่นอยู่ก่อนแล้ว
‪เฮ้ย แกเป็นใครน่ะ
‪ฉันจัดการผู้หญิงแล้ว ‪ควักลูกตาผู้ชายออกมาก็พอ ไม่ต้องฆ่า
‪อะไรนะ ทำไม
‪จะได้ใส่ความมันง่ายๆ
‪ได้
‪มันเป็นใคร บอกชื่อมา
‪มันใส่หน้ากากอยู่ ‪แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไง
‪แกก็น่าจะรู้ว่าใครส่งมาไม่ใช่เหรอ ‪ไอ้เวร
‪ก็คงเป็นพี่ดึกกูอยู่แล้ว
‪เพราะเขาเป็นคนส่งเราไปเหมือนกัน
‪สุดท้ายก็ฮวังดึกกู
‪ย้อนกลับมาที่แกอีกแล้ว
‪(น่าเชื่อถือ พึ่งพาได้)
‪พี่ครับ
‪ทางนี้
‪ไม่เจอกันนานนะคะ รุ่นพี่
‪เข้ามาสิ
‪รุ่นพี่คะ
‪วันที่พี่ยอจินเสีย
‪คนที่ไปถึงจุดเกิดเหตุเป็นคนแรก ‪คือรุ่นพี่ใช่ไหมคะ
‪ใช่
‪ฉันอยู่แถวนั้นพอดีน่ะ
‪รุ่นพี่นัดเจอกับรุ่นพี่กีบอมเหรอคะ
‪ไม่เชิงหรอก
‪เจ้ากีบอมโดนทำโทษทางวินัย
‪เขาน่าจะอารมณ์เสียมาก
‪ฉันเลยคิดว่า ‪จะไปเลี้ยงเหล้าเขาสักหน่อยน่ะ
‪วันนั้นที่นั่นมีอะไรแปลกๆ บ้างไหมคะ
‪อะไรแปลกๆ งั้นเหรอ
‪ในบันทึกการสอบสวน
‪บันทึกไว้ว่าประตูหน้า ‪เปิดเอาไว้เฉยๆ น่ะค่ะ
‪แล้วมินดัลโฮทำยังไง ‪ประตูถึงเปิดได้โดยไม่ต้องพังคะ
‪มาพูดกันตามตรงเถอะ
‪ตามความจริงแล้ว ‪มินดัลโฮไม่มีความผิดเลย
‪มีพยานแน่ชัดว่า ‪เขาไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุด้วย
‪รุ่นพี่ก็รู้ว่ามันไม่จริงนี่คะ
‪ถ้าเขาจะเข้าไปในบ้าน
‪ก็ต้องมีร่องรอยพังประตูเข้าไปค่ะ
‪แต่ในบันทึกบอกว่า...
‪ไม่มีร่องรอยเลยค่ะ
‪ส่วนนั้น
‪เป็นหลักฐานหนึ่ง ‪ที่ทำให้กีบอมกลายเป็นผู้ต้องสงสัย
‪แล้วความน่าจะเป็น ‪ที่มีบุคคลที่สามล่ะคะ
‪ไม่ใช่รุ่นพี่กีบอม ‪แต่เป็นคนรู้จักคนอื่น...
‪อะไรเนี่ย
‪เธอมาถามเรื่องนี้ ‪ไม่ใช่เรื่องฮวังดึกกูเหรอ
‪ฉันกำลังถามอย่างจริงจังอยู่ค่ะ
‪(ตำรวจ)
‪อยู่นั่นไง คนที่สั่งขังตัวเอง
‪กฎหมายนี่ดีจังเลยนะครับ
‪ถึงนักเลงจะอยู่ตรงหน้า
‪ก็รับประกันได้ว่าปลอดภัยจากผม
‪อะไรของแกเนี่ย
‪ในที่สุด...
‪ก็ได้เจอแกสินะ
‪เพราะแกไม่ค่อยมีตัวตนหรือเปล่านะ
‪อีกวังชอล
‪อัปเดตช้าจังเลยนะ
‪ผมเล่นงานพวกลูกน้องคุณไปแล้วนะ
‪อินเทอร์เน็ตคงเสียสินะครับ
‪ฉันไม่น่าไปตามหาพวกแกให้เหนื่อยเลย
‪เพราะยังไงพวกแก ‪ก็จะมารวมตัวในที่ที่ฉันอยู่
‪รู้จักคำว่าสะดุดขาตัวเองตายไหมครับ
‪เป็นคนวางแผนแต่กลับโดนเล่นงานซะเอง
‪เหมือนใครบางคนเลยนะ
‪กลัวคนอื่นไม่รู้ว่าเป็นทีมเดียวกัน
‪ชอบพูดจาเหลวไหลอวดดีเหมือนกันเลยนะ
‪ไปให้พ้น
‪ขอให้มีช่วงเวลาดีๆ นะครับ
‪(ตำรวจ)
‪ไม่ใช่คนปกติจริงๆ สินะ
‪เย็นวาบไปหมด
‪อย่าไปกลัวมันสิ อีกวังชอล
‪ให้ตายเถอะ
‪พอได้ดูบันทึกแล้ว ‪พวกอาร์โกสรอบคอบมากเลยนะ
‪เพื่อนร่วมงานตาย
‪ตัวเองถูกทำโทษทางวินัย ทำให้โกรธมาก
‪พอกลับมาบ้านก็ถูกภรรยาต่อว่า
‪แล้วก็ทะเลาะกัน ‪จนลงมือฆาตกรรมโดยไม่ตั้งใจ
‪พอตั้งสติได้ ‪ก็ทนเห็นสิ่งที่ทำลงไปไม่ได้
‪ก็เลยควัก...
‪ดูจากที่มันแต่งเรื่อง ‪พี่เขาดิ้นไม่หลุดเลย
‪ถามสิ่งที่อยากถามแล้ว ‪ตรวจสอบสิ่งที่ต้องตรวจสอบแล้ว
‪แต่ทำไมรู้สึกตงิดๆ อยู่เลยนะ
‪ภาพกล้องวงจรปิดในตึกก็ถูกลบหมด
‪ทำได้แต่ตรวจสอบจากคำให้การเท่านั้น
‪นี่
‪ทำไมนายรีบเดินจัง
‪ตอนที่พี่คุยกับสายสืบยาง ‪ผมไปเจอฮวังดึกกูมา
‪ฮวังดึกกู...
‪ตอนนั้นที่เจอฮวังดึกกูด้วยตัวเอง ‪พี่รู้สึกยังไงเหรอ
‪ไม่รู้สิ
‪ตอนนั้นฉันมัวแต่ต่อสู้ ‪เพื่อเอาตัวรอดเลยไม่ค่อยมีสติ
‪เยือกเย็นล่ะมั้ง
‪ดูเหมือนถ้ามีใครทำให้เขาอารมณ์เสีย ‪ก็จะฆ่าทิ้งเลยใช่ไหม
‪ฆาตกรที่กินเนื้อมนุษย์ อะไรแบบนั้น
‪ถ้าจิตไม่แข็งพอ
‪ไม่ทันตั้งตัวก็คงโดนมันเล่นงาน
‪เพราะงั้นรุ่นพี่กีบอมถึงได้สุดยอดไง
‪เมื่อไม่นานมานี้ที่สตูดิโอน่ะ
‪ดวงตาเทียมเกิดข้อผิดพลาด ‪ทำให้มองไม่เห็นเท่าไร
‪แต่ก็ยื้อทำสงครามประสาทกับมัน ‪จนดวงตากลับมาเป็นปกติ
‪ผมว่าจะฝึกคลื่นสมองบ้าง
‪จะได้เพิ่มพลังจิตหน่อย
‪มันฝึกกันได้เหรอ
‪ก็ต้องพยายามดู
‪ไปกันเถอะ
‪เฮ้อ ทำเอาสติหลุดหมดเลย
‪เปรียบเทียบมีดที่แทงตาฉัน ‪กับมีดที่แทงยอจินหน่อย
‪(วิเคราะห์)
‪บาดแผลหนึ่งมีขนาดต่างกับ ‪บาดแผลอื่นๆ ครับ
‪มันน่าจะแทงหลายๆ ที ‪เพื่อใส่ร้ายฉันนะ ทำไมมีดคนละด้าม
‪ในจุดเกิดเหตุ
‪ไม่มีอาวุธ ‪ที่สามารถทำให้ถึงแก่ความตายได้ครับ
‪หาภาพกล้องวงจรปิดแถวๆ บ้านได้ไหม
‪น่าจะถูกลบเนื่องจาก ‪เกินระยะเวลาเก็บรักษาแล้วนะครับ
‪ฉันใส่นายไว้เพื่อให้นายมาพูด ‪เรื่องที่ฉันรู้อยู่แล้วเหรอ
‪ไปหาวิธีมาสิวะ
‪สาเหตุที่ฮวังดึกกูหมกมุ่นกับนาย
‪นายคิดว่าคืออะไร
‪เป็นแค่เรื่องเหลวไหลครับ
‪มันบอกว่าผมจะเป็น ‪เพซเมกเกอร์ของมัน อะไรก็ไม่รู้
‪จริงอยู่ที่นายวิ่งเต้น ‪ทำให้กระตุ้นมันได้
‪ทุกอย่างเป็นเพราะผมหรือเปล่า
‪การหยุดแค่ตรงนี้ ‪ก็เป็นวิธีหนึ่งเหมือนกัน
‪การที่อาณาเขตการต่อสู้ของเรา ‪ถูกมันควบคุม
‪มันไม่ดีหรอก
‪คุณพูดถูกครับ
‪ผมว่าจะลองหาดูอีกสักอย่าง
‪แต่ถ้าไม่ได้
‪ก็ว่าจะโจมตีโดยตรงเลย
‪เปิดศึกกับฮวังดึกกูไปเลย
‪ถ้านายอยากได้คำตอบ
‪ก็ต้องไปถามมันโดยตรงเลยสิ
‪(สถานีตำรวจยูยอน)
‪มินดัลโฮบอกว่ามันไม่ได้เป็นคนฆ่า
‪ถ้าไม่ใช่เพราะแก ‪ฉันคงฆ่าคนบริสุทธิ์ไปแล้ว
‪รู้สึกยังไง ‪ที่ได้เผชิญหน้ากับความจริง
‪จำไม่ได้เหรอ
‪แกส่งคนนี้ไปฆ่ายอจินนี่
‪ฉันเหรอ
‪ถ้าความแตกง่ายแบบนี้ จะโกหกทำไม
‪เสียใจที่ฉันไม่รู้ว่า ‪แกเป็นคนฆ่าเหรอ
‪หรือเป็นความมั่นใจ ‪ว่าถึงจับได้ก็ลงโทษแกไม่ได้
‪แกไม่คิดเรื่องนั้นบ้างเหรอ
‪ว่าทำไมกล้องวงจรปิด ‪ถึงถ่ายมินดัลโฮไม่ติด
‪ก็เพราะแกตัดต่อไง
‪ถูกต้อง
‪ถ้าฉันตั้งใจซ่อนไว้แล้ว
‪ถึงแกตายแล้วฟื้นขึ้นมา ‪ก็หาไม่เจอหรอก
‪แต่ถ้าแกหาเจอแล้ว
‪ก็แปลว่าฉันไม่มีเหตุผลที่จะต้องซ่อน ‪ทำไมน่ะเหรอ
‪เพราะฉันไม่ได้เป็นคนทำไง
‪แกพูดอ้อมไปอ้อมมาแบบนี้ ‪คงเป็นแกจริงๆ สินะ
‪แกสืบเจอเรื่องที่ทุกคนพลาดไปแล้ว
‪ก็ต้องชื่นชมหน่อยสิ
‪ไว้ชีวิตคุณกีบอมด้วยค่ะ
‪ได้โปรดไว้ชีวิตคุณกีบอมด้วยค่ะ
‪ฉันขอร้องล่ะค่ะ
‪ได้โปรดไว้ชีวิตเขาด้วยค่ะ
‪ฉันขอร้องค่ะ
‪ไว้ชีวิตคุณกีบอมด้วยนะคะ
‪ได้โปรดค่ะ ฉันขอร้อง
‪ไว้ชีวิตคุณกีบอมด้วยนะคะ ‪ฉันขอร้องค่ะ
‪ฉันขอร้องล่ะค่ะ
‪ให้ดูตัวอย่างถึงแค่นี้
‪แกจะบอกว่านั่นคือยอจินจริงเหรอ
‪ฉันบอกว่าอย่าพูดอะไรบ้าๆ ไง
‪จะเชื่อหรือไม่ ก็เป็นอิสระของแก
‪แต่อิสระนั้นก็มีผลตอบแทนตามมานะ
‪เปิดให้ดูอีกทีสิ
‪เอาล่ะ
‪เลือกดูสิ
‪จะให้คนสำคัญของแกถูกฆ่าอีกเหรอ
‪เธออยู่ที่ไหน
‪ตอบมา ว่ายอจินอยู่ที่ไหน
‪ตอบไม่ได้ใช่ไหม
‪เพราะแกแต่งเรื่องขึ้นมาไง
‪แกอยากเชื่อแบบนั้นเหรอ
‪ถ้าไม่ใช่ก็บอกมาสิ ไอ้เวร
‪ยอจินอยู่ที่ไหน
‪ตั้งแต่ตอนนี้ทุกสิ่งที่แกเชื่อ ‪จะพังทลายลงมา
‪ตอนนี้...
‪แกก็กลายเป็นแบบฉันได้
‪ถ้าแกไม่บอก
‪ฉันจะฆ่าแกให้ตายจริงๆ
‪ยังคิดว่าพวกเราต่างกันอยู่อีกเหรอ
‪ปัญหาคือฮวังดึกกูกำลังทำลายกีบอม
‪ยอจินอยู่ที่ไหน
‪ถ้าอยากได้สิ่งที่ต้องการ ‪ก็ต้องทำตามแบบของฉันสิ
‪ทำอะไรของแก ไอ้เวร
‪แกไม่มีวันกลับไปได้แล้ว
‪ฉันเฝ้ารอเวลานี้มาตลอด
‪ยังคิดว่าฉันเป็นคนฆ่าเมียแกอยู่ไหม
‪คนที่ฉันต้องแก้แค้นจริงๆ ‪ก็คือฉันเอง