‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตัวละคร สถานที่ องค์กร ศาสนา ‪และเหตุการณ์ต่างๆ เป็นเรื่องสมมติ)
‪(ตำรวจ)
‪(คังกีบอม)
‪(แซดสตูดิโอ)
‪(ตอน 11)
‪สวัสดีครับ
‪ครับ เชิญครับ
‪ครับ สวัสดีครับ
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดีครับ
‪- สวัสดีค่ะ ‪- ครับ
‪- อ้าว... ‪- ทำไมไม่จอด
‪โชเฟอร์ครับ ผมจะลงครับ ‪ช่วยเปิดประตูหลังให้หน่อยครับ
‪โชเฟอร์ครับ จอดด้วยครับ ‪ผมต้องลงแล้วครับ
‪โชเฟอร์ครับ
‪อะไรวะเนี่ย
‪โชเฟอร์ครับ ผมบอกว่าผมจะลงไงครับ
‪ทำไมไม่เปิดให้เนี่ย บ้าเอ๊ย
‪- อะไรเนี่ย ‪- ที่นี่ที่ไหนเนี่ย
‪- ดูนั่น ‪- อะไรน่ะ
‪- อะไรเนี่ย ‪- อะไรกัน
‪- โอ๊ะ เฮ้ย ‪- อะไรกันเนี่ย
‪อะไรเนี่ย ดูสิ
‪- ฉันตกใจนะคะ ‪- อะไรน่ะ
‪- ดอกไม้เหรอ ‪- ให้ตายเถอะ
‪เฮ้ย ปืนจริงนี่
‪(คังกีบอม)
‪น้ำตาจะไหลเลยนะเนี่ย โอเวอร์
‪ใครเป็นคนบอกให้ทำแบบนั้นล่ะ โอเวอร์
‪ฉันนึกว่าแกจะส่งโกยงด๊อก ‪มายื้อเวลาซะอีก
‪อะไรกันเนี่ย
‪แกยังไม่ได้ฆ่าเขาหรอกใช่ไหม
‪เป้าหมายที่แท้จริงของแกคือเขาสินะ
‪ก็ทั้งคู่นั่นแหละ
‪จะทำยังไงกับห้องวิจัยล่ะเนี่ย
‪ดูแกทุ่มเทกับมันมากเลย
‪แล้วตอนนี้จะใช้ไพ่ตายไหนล่ะ
‪แกไม่มีธุรกิจหรือตึก ‪ที่เป็นชื่อตัวเองสักอย่าง
‪โดนตัดแขนตัดขาทิ้งหมด ‪ตอนนี้ได้เวลาเข้าคุกแล้ว
‪ฉันยอมเล่นด้วยหน่อย ‪แล้วคิดว่าตัวเองยิ่งใหญ่งั้นเหรอ
‪แต่ทำไงดีล่ะ แกก็เป็นได้แค่...
‪ลูกหมาที่ถูกทอดทิ้งก็เท่านั้น
‪ฉันคังกีบอมนะ
‪คิดว่าฉันจะยอมให้ใครมาข่มเหงเหรอ
‪ถ้าเมียแกที่ตายไป ‪ได้มาเห็นสภาพแกตอนนี้ล่ะก็...
‪แกไม่เคยเจอเธอด้วยซ้ำ มาพูดบ้าอะไร
‪เดี๋ยวนี้ไอ้พวกชอบแอบถ่ายมันเยอะ
‪แกคงทำอย่างอื่นไม่ได้เหมือนกัน
‪เพราะในห้องนี้ ‪มีคลื่นรบกวนเต็มเลยล่ะ
‪เสียเหรอครับ คุณคงเข้าใจผิดแล้วครับ
‪ก็ตอนดวงตาฉันดับไป ‪นายไม่เห็นทำอะไรเลย
‪เพราะงั้นฉันถึงได้ฝึกอยู่นี่ไง ‪เตรียมตัวไว้เผื่อเวลาที่มองไม่เห็น
‪ถึงเครื่องคอมพิวเตอร์จะดับไป ‪แต่ใช่ว่าเมนบอร์ดจะดับด้วยนะครับ
‪ผมไม่มีการนอนหลับหรอกครับ
‪พูดอะไรของนายอีกเนี่ย
‪ยังไงก็เถอะ นายมีแผนรับมือไหม
‪มันก็แตกต่างกันไปตามสาเหตุ
‪ถ้าหากเป็นกรณีที่มีคลื่นรบกวน ‪ก็สามารถวิเคราะห์คลื่นความถี่นั้น
‪และเข้าควบคุมแทรกแซงได้
‪แต่ว่าต้องใช้เวลาครับ
‪อ๋อ งั้นเหรอ
‪จะแตกต่างกันไปตามประเภทครับ
‪เงียบก่อน
‪ยังไงฉันก็เรียกเจ้านักวิจัยเถื่อน ‪ให้มาฝึกให้แล้ว
‪ฉันก็เรียนรู้มาบ้างน่ะ
‪- มาเร็ว ‪- ครับ
‪- พร้อมหรือยังครับ ‪- อือ
‪จะเริ่มจากอะไรก่อน
‪โอเค
‪อย่างแรกเลย
‪ทายสิว่าผมอยู่ตรงไหน
‪โอ๊ะ ตายๆ
‪สิ่งที่แกพยายามจะปกป้อง
‪มันมีคุณค่าจริงๆ เหรอ
‪ช่างเรื่องนั้นเถอะ ‪มาถ่ายไอ้ที่แกจะถ่ายกัน
‪บทอยู่ไหนล่ะ
‪ไม่มีบทเหรอ
‪งั้นฉันต้องด้นสดหรือไง
‪จริงๆ เลย ไอ้คนนิสัยเสียนี่
‪พอได้มองโลกผ่านกล้องแล้ว
‪รู้สึกว่าชีวิตเหมือนหนังเลยไหม
‪ให้ฉันสปอยล์ให้ไหม
‪ไหนว่ามาสิ
‪แกจะได้ตายในฐานะ ‪คนสารเลวแห่งประวัติศาสตร์
‪และอีกไม่นาน ที่ห้องวิจัยใหม่ของฉัน ‪พวกเพื่อนๆ ของแก...
‪ก็จะถูกเชือด ถูกบด
‪ถูกกระชากร่างออกมา
‪ฉันจะทิ่มแทง ‪จนกว่าร่างพวกมันจะขาดรุ่งริ่ง
‪ไม่มีจุดหักมุม ไม่มีความน่าประทับใจ
‪หนังเรื่องนั้นคงเจ๊งแน่ๆ
‪ความจริงพวกเราไม่มีอะไรเสียหายหรอก ‪ทำไมน่ะเหรอ
‪เพราะเราเป็นแบบนี้มาตลอด
‪เราก็แค่ทำเหมือนกับที่เคยทำ
‪แล้วลูกศรจะมุ่งเป้าไปหาใครกันล่ะ
‪ไอ้พวกคนที่ปกป้อง ‪สิ่งที่ต้องปกป้องไว้ไม่ได้ไง
‪ไร้ความสามารถ น่าสมเพช
‪โกหกเป็นประจำ ‪เพื่อเลี่ยงความรับผิดชอบ
‪ประเทศที่น่าอดสูนี่
‪ประเทศที่พวกแกอาศัยอยู่
‪พวกคนที่แกเสี่ยงชีวิตไปช่วย ‪ก็ทอดทิ้งแก
‪พวกคนเบื้องบนก็คงวุ่น ‪โยนความรับผิดชอบกันอยู่
‪ที่แกเป็นแบบนี้ ‪เพราะแกถูกหลอกใช้ไงล่ะ
‪เป็นแค่แพะรับบาปเท่านั้น
‪ฉันก็แค่ดื่มด่ำ ‪ไปกับความโกลาหลนี่ก็พอ
‪ความหวาดกลัวที่มีต่ออาร์โกส
‪เลิกพูดไร้สาระแล้วลงมาเถอะ
‪หรือว่าให้ฉันขึ้นไปดีล่ะ
‪ฉันรับประกันได้เลย
‪ว่าพวกแกจับฉันไม่ได้หรอก
‪เพราะคนที่ทำระยำยิ่งกว่าฉัน
‪ก็คือพวกเบื้องบนของแกไงล่ะ
‪เขาไปคนเดียวจริงๆ เหรอคะ
‪เวลาทำอะไรแบบนี้ มันน่าดุจริงๆ
‪งั้นพวกเราก็ต้องไปด้วยสิ
‪ใช่ไหมหัวหน้าทีม
‪โศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นจนถึงตอนนี้
‪ที่เราถูกเข้าใจผิดว่าเป็นคนก่อ ‪คดีทั้งหมดที่เราถูกใส่ความ
‪อาร์โกสจะลงมือทำ ‪ให้ปรากฏขึ้นใหม่อีกครั้งเอง
‪แต่อีกใจก็รู้สึกขอโทษครับ
‪รู้สึกผิดกับทุกคน
‪มันสุดจะต้านทานไหวเลย
‪นายจะบอกว่าคลิปวิดีโอของฮวังดึกกู ‪เป็นการปั่นกระแสอย่างหนึ่งเหรอ
‪เพราะมันปล่อยแค่ในเครือข่ายภายใน ‪ของตำรวจ ต่างจากคลิปของผอ.กู
‪ก็มีกลิ่นตุๆ นะครับ
‪ถึงมันจะพูดแสร้งทำตัวเป็นธรรม
‪แต่สุดท้ายแล้วก็เป็น ‪คนที่ข่มขู่ตำรวจอยู่เบื้องหลัง
‪นอกจากกับดักไว้เล่นงานคังกีบอมแล้ว ‪มันต้องเล็งอย่างอื่นด้วยแน่
‪เราต้องขัดขวางมันไว้
‪คิดเรื่องที่จะออกไปคนเดียว ‪ทั้งคืนเลยเหรอ
‪ยังไงเป้าหมายของฮวังดึกกู ‪ก็คือผมคนเดียวนี่ครับ
‪ณ ตอนนี้นะ
‪เมื่อกี้ถึงผมจะเศร้าจริงๆ ‪แต่ก็ไม่มีน้ำตาออกมาเลย
‪ก็เลยทำให้ผมคิดว่า ‪ผมรู้สึกเศร้าจริงๆ ไหมนะ
‪นั่นสิ ฉันก็ด้วย
‪จำไม่ได้ว่าเคยรู้สึกตื่นเต้น ‪จนมือเปียกเหงื่อมานานแค่ไหนแล้ว
‪ไม่ว่าผมจะตัดสินใจทำอะไร
‪ถ้าหัวหน้าทีมเป็นผม ‪ก็คงทำเหมือนกันนะครับ
‪ความหมายมันต่างกัน
‪นายเสียสละ
‪แต่ฉันก็แค่ชดใช้ความผิดในอดีต
‪แต่ยังไงผลลัพธ์ ‪ก็น่าจะเหมือนกันนะครับ
‪เพราะตอนนั้นผมก็จะห้ามคุณเหมือนกัน
‪แล้วยังไง
‪จะไปคนเดียวจริงๆ เหรอ
‪ถ้าผมปรากฏตัวแล้ว ‪แต่ฮวังดึกกูยังเล็งเป้ามาที่รูกัล
‪หัวหน้าทีมต้องขัดขวางมันนะครับ
‪พวกเราต่างก็มีงานของตัวเองครับ
‪ใช่แล้ว
‪พวกเรา...
‪ต่างมีงานของตัวเอง
‪ขอให้โชคดีนะ
‪ครับ
‪อย่าไปกลัวมันล่ะ
‪เดี๋ยวเถอะ ‪ถ้าออกแรงผิด ผมตายได้เลยนะครับ
‪เดี๋ยวผมกลับมานะครับ
‪เรื่องทุกอย่างยังไม่จบ ‪จนกว่าจะสิ้นสุด
‪คลิปข่าวที่ฮวังดึกกูโผล่มาเมื่อคืน
‪ไม่ได้ถูกเผยแพร่ให้ประชาชนทั่วไป
‪อะไรนะครับ
‪พวกเราก็ดูข่าวนั่นด้วยกันนี่ครับ
‪ก่อนที่คลิปวิดีโอผอ.กูจะจบ
‪มันได้เจาะเข้าอินทราเน็ตของตำรวจ
‪คลิปวิดีโอของฮวังดึกกู ‪ก็เลยเผยแพร่แต่กับตำรวจ
‪ส่วนประชาชนทั่วไป ‪ได้ฟังแค่คำแถลงของผอ.กูเท่านั้น
‪ทำไมมันต้องทำยุ่งยากแบบนั้นด้วย
‪มันตั้งใจให้ประชาชนมุ่งความเห็น ‪ไปที่คังกีบอมและวิพากษ์วิจารณ์ตำรวจ
‪ไม่อยากให้ตัวเองตกเป็นเป้ากระแสน่ะ
‪คงเป็นการเตือนด้วยครับ
‪พวกตำรวจที่กินเงินของอาร์โกส
‪ก็จะคอยหลบเลี่ยงไปเอง ‪หรือไม่ก็หาแผนรับมือ
‪ฮวังดึกกูจะมุ่งเน้นไปที่คังกีบอม
‪และเป้าหมายต่อไปคือรถเมล์
‪ตำรวจที่รับรู้เรื่องนี้ ‪ก็กำลังเล็งหาจังหวะอยู่
‪ไม่เห็นตำรวจสักตัวเลย
‪วิ่งไปเรื่อยๆ ‪จนกว่าจะมีคำสั่งมาแล้วกัน
‪- เราควรไล่ตามรถเมล์ไปนะครับ ‪- ตำรวจกำลังแอบตามตำแหน่งอยู่
‪ถ้าพลาด ตัวตนของพวกเรา ‪อาจถูกเปิดเผยและถูกวิจารณ์ได้
‪มันอาจจะใช้จุดนั้นกระตุ้น ‪ความหวาดกลัวของประชาชนด้วย
‪คังกีบอมปรากฏตัว ‪ตามที่ฮวังดึกกูเรียกร้องแล้ว
‪คุณจะบอกให้เรา ‪รอดูจังหวะก่อนใช่ไหมครับ
‪ใช่แล้ว ทุกคนก็ตื่นตัวไว้นะ
‪- ครับ ‪- ครับ
‪จะต้องไม่เป็นอะไรนะคะ
‪ทั้งรุ่นพี่กีบอม ‪และคนที่อยู่บนรถเมล์
‪แต่ว่านี่...
‪เหมือนจะเป็นชเวเยวอนนะครับ
‪คุณรับโทรศัพท์ฉัน ‪แปลว่ายังโอเคดีสินะ
‪เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‪เรื่องนั้นคุณน่าจะรู้ดีนะ
‪คุณเป็นใคร...
‪อีกคนก็เรียกออกไป อีกคนก็โทรมา
‪พวกคนเฮงซวยเอ๊ย
‪มีผู้หญิงทำงานตามจับเราด้วยเหรอ
‪คุณที่ครอบครองที่นั่น ‪ก็เป็นผู้หญิงไม่ใช่เหรอ
‪ก็ไม่เห็นแปลกนี่
‪- อยากรู้จังนะว่าคุณเป็นใคร ‪- ไม่ต้องสนใจหรอก
‪ฉันไม่เคยเห็นใคร ‪ยุ่งเกี่ยวกับคุณแล้วได้ดีเลย
‪ตายจริง ฉันถึงขั้นนั้นเลยเหรอ
‪รอก่อนเถอะ
‪ยังไงเราก็ใกล้ได้เจอกันแล้ว ‪อย่าติดต่อมาจนกว่าจะถึงตอนนั้นล่ะ
‪อะไรเนี่ย นึกว่าพี่จะไถข้อมูลซะอีก
‪- แต่กลับเตือนเธอหรอกเหรอ ‪- ถ้าเห็นเป็นการเตือนก็ดี
‪พวกเราใช้การกระทำ...
‪มากกว่าคำพูดนะ
‪ถ้าเธอโทรมาอีกล่ะก็...
‪"ตลอด 30 ปีที่ผ่านมา
‪(คังแทฮุน)
‪ถึงจะมีแรงกดดันจากภายนอก
‪(หนังสือลาออก)
‪ผมก็ไม่เคยท้อถอย..."
‪ผมกำลังเขียนอยู่เลย ‪ไม่ต้องต่อว่าหรอกครับ
‪ตอนนี้คุณยังเป็นผู้บัญชาการอยู่ ‪ระวังการ์ดตกหน่อยสิครับ
‪เขาบอกว่าถ้าไม่พอใจ ‪จะก่อการร้ายได้นะครับ
‪เรากำลังไล่ตามเขาอยู่ ‪อย่ากังวลไปเลยครับ
‪รีบจัดการแก้ปัญหาโดยเร็ว
‪และปิดกั้นการแพร่สื่อ ไม่ให้ประชาชน ‪เกิดความโกลาหลด้วยครับ
‪ผมนั่งตำแหน่งนี้ ‪ต้องเจอเรื่องน่าหวาดกลัวอยู่บ่อยๆ
‪แต่ถึงยังไง
‪ร่างกายของผม...
‪(ผู้บัญชาการ คังแทฮุน)
‪ผมก็ต้องปกป้องด้วยตัวเอง
‪ผู้บัญชาการ เพิ่มเจ้าหน้าที่ ‪รักษาความปลอดภัยด้วยนะครับ
‪ลดตารางงานข้างนอกด้วย
‪ครับ ได้เลยครับ
‪ว่าแต่ทำไมคุณถึงรู้สถานการณ์ ‪ของทั้งสองฝ่ายดีจังครับ
‪ทำไมคุณถึงอยากรู้เรื่องนั้นครับ
‪เปล่าครับ ก็แค่ถามเฉยๆ
‪(สถานีตำรวจภูธร)
‪อธิบดีชเว
‪ให้ตายเถอะ เรื่องเป็นยังไงแล้วเนี่ย
‪- เขาบอกให้รอต่อไปเหรอ ‪- อือ
‪เราควรจะจัดการอาร์โกส ‪หรือทำอะไรหน่อยไม่ใช่เหรอ
‪คือ...
‪นายรู้เรื่องไหม
‪เขาว่าคังกีบอมคือคังกีบอมคนนั้นแหละ
‪พูดบ้าอะไร
‪สายสืบคังไง เพื่อนนายน่ะ
‪พูดอะไรให้เข้าท่าหน่อยสิ
‪ว่ากันว่าเขาใส่หน้ากาก ‪เที่ยวตามหาคนที่ฆ่าภรรยาเขา
‪แล้วก่ออาชญากรรมด้วย
‪ว่ากันว่าคนที่จับบงมันชอลมาให้เรา ‪ก็ใส่หน้ากากเหมือนกัน
‪แล้วจะอธิบายเรื่องนั้นยังไง
‪เขาว่างั้นเหรอ
‪งั้นฉันต้องเชื่อใครเนี่ย
‪นายเป็นถึงสายสืบ ‪แต่มาแพร่ข่าวซุบซิบงั้นเหรอ
‪ตามสืบหาคนส่งคลิปผอ.กูได้หรือยัง
‪กำลังทำอยู่จ้ะ
‪เกิดอะไรขึ้นครับ
‪สืบให้ได้ด้วยครับ
‪ถ้าคุณกลับไปเฉยๆ
‪คุณจะอยู่ในลิสต์ผู้ต้องสงสัย
‪ถึงคุณจะข่มขู่ผม ผมก็ให้ตำแหน่ง ‪ผู้บัญชาการไม่ได้ง่ายๆ หรอกนะ
‪แต่ถ้าคุณแก้ปัญหา ‪เรื่องรถเมล์ได้ก็ไม่แน่
‪ทำไมถึงปล่อยบงมันชอลไปครับ
‪ทำไมถึงมาถามผมล่ะ
‪ถ้าอยากรู้ก็ไปถามสน.ยูยอนสิ
‪เขาเป็นหนึ่งใน ‪คนที่มีอำนาจของอาร์โกสนะครับ
‪แค่ล่ามคอเขาไว้ยังไม่พอเลย
‪แต่กลับปล่อยเขาไป ‪ถือเป็นการยุยงส่งเสริมนะครับ
‪เห็นอธิบดีโมโหแบบนี้แล้ว ‪คิดถึงเมื่อก่อนเลยนะครับ
‪ผ่านมาร่วมสิบปีแล้ว
‪การตายของหญิงคนหนึ่ง ‪และชายคนหนึ่งที่อยากแก้แค้น
‪นั่นคงเป็นจุดเริ่มต้น ‪ของรูกัลใช่ไหมครับ
‪เลิกพูดเรื่องที่ ‪ไม่เกี่ยวข้องได้แล้วครับ
‪ถ้าใช้สติและมองถึงแก่นสำคัญ
‪ก็น่าจะได้คำตอบนะครับ
‪ปัดความผิดทั้งหมด ‪ไปให้คังกีบอมด้วยครับ
‪ทั้งการฆาตกรรม การปล้น ‪รวมถึงการวิจัยเฮงซวยนั่น ทั้งหมดเลย
‪คุณติดต่อกับฮวังดึกกู
‪ทำให้ความคิดคล้ายเขาไปด้วยสินะครับ
‪- อะไรนะ ‪- อาร์โกส...
‪ไม่ใช่คนที่จะเจรจาด้วยนะครับ
‪นี่คุณสะกดรอยตามผมงั้นเหรอ
‪เราที่มีอำนาจรัฐอยู่ในมือ
‪แต่กลับช่วยคนที่ชีวิตของเขา ‪ถูกฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยไม่ได้
‪แล้วจะมาพังชีวิตเขาแบบนี้ ‪มันใช่เหรอ
‪ประชาชนต้องมาก่อนครับ ประชาชน...
‪คังกีบอม
‪ก็เป็นประชาชนเหมือนกันครับ
‪อธิบดีคะ ‪มีตำรวจมาที่หน้ากองบัญชาการค่ะ
‪มีตำรวจ...
‪มาที่กองบัญชาการครับ
‪อ้อ อย่างนั้นเหรอครับ
‪รูกัล...
‪อย่ามาแตะต้องหรือลองเชิงเลยครับ
‪ถ้าถูกยุบทีมไป รู้ใช่ไหมครับว่า ‪พวกเขาก็เป็นแค่คนที่หลบหนี
‪ถึงจะใช้ประโยชน์ไม่ได้ ‪ก็ควรมีประโยชน์หน่อยสิ
‪เราจะรับคดีนี้ครับ
‪จะจับคนร้ายที่สังหารผู้บัญชาการให้
‪- แต่ว่า... ‪- แต่อะไร
‪อย่าพูดคำว่า "ยุบทีม"
‪ต่อหน้าผมอีก
‪ชะตาของทีมรูกัล
‪ผมจะเป็นคนตัดสินเอง
‪แทอุง สถานการณ์ยุ่งยากขึ้นมาแล้ว
‪ผมดูอยู่ครับ
‪ถึงจะคาดการณ์ไว้แล้ว ‪แต่พวกนายอาจถูกเปิดเผยตัวด้วยก็ได้
‪ไม่ต้องห่วงเรื่องผมหรอกครับ
‪ถ้ามีอะไร ผมจัดการเองได้ครับ
‪อธิบดีไม่ต้องรับผิดชอบอะไรหรอกครับ
‪สุดท้ายพวกเขาจะหันหลังให้เรา
‪- เราทำตามวิธีของเราเถอะ ‪- ครับ
‪อำนาจที่เห็นพ้องกับอาร์โกส
‪จะต้องถอนรากถอนโคนออกให้หมด
‪มีงานเพิ่มมากขึ้นสินะครับ
‪จนกว่าเราจะจับได้หมด ‪ห้ามถูกจับได้เด็ดขาด
‪รับทราบครับ
‪เอาเข้ามา
‪ชีวิตคนเรามันก็แค่ ‪อยากกินให้อิ่มเท่านั้น
‪แกบ้าจริงๆ งั้นเหรอ
‪เพิ่งรู้เหรอ
‪ฉันไม่ใช้ยาพิษเหมือนใครบางคน ‪ไม่ต้องห่วงหรอก
‪กู้คืนและควบคุมการแทรกแซง ‪สำเร็จแล้วครับ
‪โอเค
‪เอาล่ะ
‪งั้นมาเริ่มกันเลยดีไหม
‪ดีแล้วล่ะ
‪ตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว
‪ไอ้ของพวกนี้เนี่ย ‪มันไม่ถูกปากฉันเลยว่ะ
‪พวกแกกินซะเถอะ
‪เคี้ยวสิๆ
‪คังกีบอม แกมาเป็นลูกน้องฉันไหม
‪ว่าไงนะ
‪ชีวิตจะไปมีอะไรล่ะ ‪ถ้ามันดีก็ต้องบอกว่าดีสิ
‪แกอดทนเพราะเมียแก
‪อดทนจะช่วยโลกใบนี้
‪อดทนอยู่แบบนั้น ‪เดี๋ยวก็เป็นมะเร็งตายซะหรอก
‪- แล้วยังไง ‪- ก็คล้ายๆ กับงานที่แกทำอยู่ตอนนี้
‪ปกปิดตัวตน สะกดรอยตาม สั่งสอนคน
‪แล้วบางทีก็ฆ่าคนด้วย
‪ถ้าแกมาร่วมมือกับฉัน ‪จะต้องสนุกมากๆ เลยล่ะ
‪เพลิดเพลินและสบายใจ
‪ฉันไม่ชอบจับมือกับผู้ชายหรอกนะ
‪แต่ว่านะ
‪วันนี้ฉันว่าจะมาฟังเรื่องของแกหน่อย
‪แต่ว่ามันน่าขยะแขยง ‪จนทนฟังไม่ได้เลย
‪ถึงแกจะเป็นแบบนั้นก็เถอะ
‪แต่เพื่อนๆ แกจะไม่เป็นไรเหรอ
‪หัวหน้าทีม ให้ผมทำเถอะ
‪นายจะทำยังไง
‪พี่ไม่สบายใจที่ต้องยุ่งกับตำรวจนี่
‪ตำรวจเงาก็เป็นตำรวจเหมือนกันนะ
‪แล้วนายไม่เป็นไรเหรอ
‪คาแร็กเตอร์ผมยืดหยุ่นได้นี่ ‪ให้ผมจัดการเถอะ
‪นี่เป็นเรื่องของฉัน ฉันจะจัดการเอง
‪จะทำยังไงล่ะ
‪(รูกัล)
‪- เราจะบุกเข้าไปนะครับ ‪- ครับ
‪เข้าไปได้
‪(ตำรวจ)
‪ยกมือขึ้น
‪คุณถูกจับในข้อหาขัดขวาง ‪การทำงานของเจ้าหน้าที่
‪ถ้าฉันยังไม่ไปหา ก็อย่าตามหาฉัน
‪จับกุมเลย
‪หัวหน้าทีม
‪พี่จะทำอะไรเนี่ย
‪พวกเขามาถึงที่นี่ ‪ก็ไม่รู้ว่าจะมาอีกเมื่อไหร่
‪ครั้งนี้อธิบดีอาจจะปิดไว้ให้ ‪แต่ทำแบบนี้ตลอดไม่ได้หรอกนะคะ
‪พวกเขารู้ตำแหน่ง ‪กองบัญชาการเราได้ยังไง
‪เราไม่มีทางเลือกแล้วล่ะ
‪ไม่รู้แล้วๆ ‪ก็ทำเท่าที่จะทำได้แล้วกัน
‪สิ่งที่ฉันปกป้องคือรูกัลของเรา
‪และเหยื่อที่ถูก ‪อาร์โกสทำร้ายเท่านั้น
‪จะบอกว่าไม่ใช่ก็ไม่ได้
‪กวังชอล นายไปขับรถคันนั้นหน่อย
‪- ขับรถทำไม ‪- ต้องพาเขาไปส่งโรงพยาบาลน่ะสิ
‪อ๋อ อือ
‪ให้ตายเถอะ ‪มันฝังไว้ตรงไหนกันแน่เนี่ย
‪โว้ย ให้ตาย
‪ปล่อยฉันนะ
‪"บกพร่องทางจิต"
‪คิดว่าฉันพูดไปงั้นๆ เหรอ
‪- ฉันให้เวลาหนึ่งวัน ‪- ฮวังดึกกู
‪ถ้าแกจัดการได้หนึ่งคน แกก็จะรอด
‪แต่ถ้ากำจัดทั้งสองคน ฉันจะเอาออกให้
‪ฉันได้ยินว่าเมื่อวานมีเรื่องวุ่นวาย
‪พวกคุณเกี่ยวข้องกับที่ฮวังดึกกู...
‪อาละวาดแบบนั้นหรือเปล่าคะ
‪ฟังดูเหมือนว่า ‪พวกเรามีส่วนต้องรับผิดชอบเลยนะ
‪มันไม่ใช่คนมีเหตุผลอะไรสักหน่อย
‪ดูจากท่าทางที่ถามแล้ว
‪ประธานชเวก็ไม่มีคำตอบเหมือนกันสินะ
‪คุณต้องการคำตอบเหรอคะ
‪ประธานบงคะ
‪อือ
‪เย็นวันนี้...
‪คุณนัดทานข้าวกับฮวังดึกกูใช่ไหมคะ
‪อือๆ ใช่แล้ว
‪ตอนนั้นมาจัดการเขาพร้อมกันเถอะค่ะ
‪อือ
‪- เธอตัดสินใจแล้วเหรอ ‪- แต่ก่อนหน้านั้น...
‪ฉันขอตรวจสอบก่อนว่าไม่มีคนทรยศ
‪ข้อมูลที่คุณรู้กับฮวังดึกกูสองคน
‪คือเรื่องอะไรกันคะ
‪- อะไรนะ ‪- คุณมีอะไรปิดบังพวกเรางั้นเหรอ
‪นี่รวมหัวกันเหรอ
‪มาดามจาง ‪ฉันไม่คิดว่าเธอจะเป็นแบบนั้นเลย
‪พูดเรื่องอะไร
‪ฉันแค่ถามเพราะได้ยินมาเท่านั้น
‪ไอ้เวรนี่
‪แกแอบยุ่งเรื่องฉันลับหลังเหรอ
‪เฮ้ย บงมันชอล
‪คุณทำอะไรของคุณ
‪หนึ่งในพวกแกสองคน
‪จะต้องตาย
‪อยู่นี่ไง
‪- ไอ้คนทรยศ ‪- เงียบปากไปเลย
‪ฮวังดึกกูสั่งมางั้นเหรอ
‪ใจเย็นก่อนนะ
‪ใจเย็นแล้วฟังฉันก่อน
‪เธอก็เหมือนกันนั่นแหละ
‪ปากพล่อยใส่ฉัน แล้วลับหลัง...
‪คืนนี้เหรอ
‪คืนนี้งั้นเหรอ
‪นี่ ชเวเยวอน
‪ฟังให้ดีนะ
‪ตั้งแต่ตอนนี้คือสงคราม
‪ถ้าเธอรอดออกไปจากที่นี่
‪ก็คลานมาอยู่เบื้องล่างฉัน
‪หรือไม่ก็หายไปซะ
‪นี่
‪เธอก็เหมือนกันล่ะ
‪- พี่คะ ‪- หือ
‪อยู่ที่นี่นะ
‪เธอบ้าหรือเปล่า
‪ตอนนี้บงมันชอล...
‪ไม่สิ เธอจะให้ฉันอยู่กับศพงั้นเหรอ
‪จะศพหรืออะไรก็เถอะ
‪เป็นกฎว่าคนของเรา ‪เราต้องจัดการด้วยตัวเองนี่
‪เฝ้าไว้แป๊บเดียวนะคะ
‪ตอนนี้กฎบ้านั่นสำคัญหรือไง
‪ถ้าพลาดขึ้นมา ‪เราอาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้
‪(คุณลูกค้า)
‪ฉันว่าฉันบอกไม่ให้คุณโทรมาแล้วนะ
‪คุณช่วยมาที่นี่หน่อยได้ไหม
‪คุณต้องปกป้องฉันหน่อย
‪คุณเป็นใครถึงได้มาสั่งฉัน
‪คิดซะว่าเป็นข้อแลกเปลี่ยนเถอะ ‪ให้และรับ
‪คงไม่ปฏิเสธโอกาส ‪ที่จะจับอาร์โกสหรอกใช่ไหม
‪ฉันขอฟังก่อนว่าคุณจะให้อะไร
‪มาฟังเองที่นี่เถอะ
‪จะให้ตั้งราคาโดยไม่ดูของก่อนเหรอ
‪ส่งที่อยู่มา
‪ถ้าข้อแลกเปลี่ยนไม่โอเค
‪ฉันจะจับคุณเป็นคนแรก
‪ต้องโอเคแน่นอน
‪รีบมานะ
‪คุณบอกว่าเราเตือน ‪ด้วยการกระทำไม่ใช่คำพูดใช่ไหมคะ
‪ดูเธอจะรีบร้อน และยื่นมือมาเองด้วย
‪ควรจับมือกับเธอไหมคะ
‪ชเวเยวอนเหรอ
‪ก็ต้องไปสิ
‪น่าสนุกเลยนะเนี่ย
‪(บ้านโกยงด๊อก)
‪เธอว่าที่บ้านโกยงด๊อกค่ะ
‪เรียกคนนอกไปที่กองบัญชาการใหญ่
‪แถมชเวเยวอนเป็นคนเรียกเองซะด้วย
‪น่าจะมีใครสักคนกำลังจะตายนะ
‪หรือไม่ก็ตายไปแล้ว
‪แกเรียกฉันมาเพื่อจะฆ่าฉันใช่ไหม
‪รู้อยู่แล้ว ‪แต่ก็มาด้วยตัวเองงั้นเหรอ
‪และกล้องนั่นก็คงเอาไว้ถ่ายฉากนั้น
‪และคลิปวิดีโอนั่น
‪ก็คงเอาไว้แก้ต่างให้อาร์โกส
‪แกจับคนสารเลวแห่งประวัติศาสตร์ได้
‪คงได้รับเสียงปรบมือล้นหลามเลย ‪ใช่ไหมล่ะ
‪แต่ว่านะ
‪ถึงจะทำอะไรก็ช่าง แต่โชว์สุดท้าย
‪ก็คือสิ่งนี้
‪ที่นี่...
‪น่าจะใช้ฟังก์ชันมันไม่ได้นะ
‪นี่ ของของฉัน ฉันต้องรู้ดีสิ
‪แต่จริงๆ ฉันก็ยอมรับนะ ‪ว่าดวงตานี้น่าครอบครองเลยล่ะ
‪- พอได้ลองใช้แล้ว มันเยี่ยมสุดๆ เลย ‪- งั้นเหรอ
‪ขนาดหัวหมู ถ้ามันยิ้มอยู่ ‪ราคาก็แพงขึ้นนะ
‪ยิ้มหน่อยสิ ดึกกู ใครจะไปรู้
‪พี่คนนี้อาจจะใจดียกโทษให้ก็ได้
‪ฉันจะอัดแกและควักลูกตาแกออกมาเอง
‪ยังไงเรื่องก็จะจบ ‪ต่อเมื่อใครคนใดคนหนึ่งตาย
‪พี่จะเสียสละให้เอง แกตายซะเถอะ
‪ไอ้นี่กล้าอวดดีเหลือเกิน
‪ว้าว มากันซะเยอะเลยนะ
‪ทำอะไร ไม่จับมันไว้ล่ะ
‪ไอ้เวรนี่ รนหาที่ตายแท้ๆ
‪แต่นแต๊น เอาอีกสิ
‪ให้ฉันยิงตรงไหนก่อนดี
‪หัวแกคงไม่ใช่หัวเทียมใช่ไหม
‪ลาก่อน
‪คังกีบอม
‪ไอ้นี่ อะไรของมัน
‪ซอลมินจุนเหรอ
‪ไอ้เวร แกทำอะไรของแกวะ
‪พอเถอะ
‪ทำไมพวกเขาถึงสู้กันเองแบบนั้นนะ ‪ทำเอาขอบคุณเลย
‪ชเวเยวอนไม่มีอำนาจของตัวเอง ‪สมแล้วที่จะรีบร้อน
‪เราเข้าไปกันไหมคะ
‪ทั้งที่เคยเป็น ‪ปราสาทที่มั่นคงขนาดนั้น
‪ไม่คิดเลยว่าจะเละเทะแบบนี้
‪ดูเหมือนว่า...
‪โชคจะไม่เข้าข้างพวกแกนะ ‪ทำยังไงดีล่ะ
‪ตามไป
‪ไปทางนั้นซะ
‪อธิบดี ผมหลุดออกมาได้แล้วครับ
‪มีปัญหานิดหน่อย ‪แต่ซอลมินจุนช่วยผมไว้ครับ
‪ซอลมินจุนเหรอ
‪- แล้วฮวังดึกกูล่ะ ‪- น่าจะถูกล่อไปข้างนอกเพราะผมครับ
‪หลังจากที่ปะทะกัน ‪ที่อ่างเก็บน้ำคราวก่อน
‪เขาก็เคยส่งข้อความมาหาฉัน
‪ดูเหมือนเขาจะได้สติมาบ้างแล้ว
‪เขาดูไม่เหมือนถูกปรับแต่งเลยครับ
‪ดูเหมือนหัวหน้าโอ ‪ก็ดูแลเขาอยู่เบื้องหลัง
‪การที่เขาเผยธาตุแท้ออกมาแบบนี้
‪น่าจะแปลว่าเป็นเรื่องเร่งด่วน
‪ผมจะลองตามหาซอลมินจุนดูครับ
‪โอเค
‪จะต้องอดทนให้ได้นะ
‪อย่าเสียใจไปเลยนะ
‪กวังชอล
‪- เขาตายแล้ว ‪- ไม่ใช่ฝีมือมาดามจาง
‪เธอทำแบบนี้ไม่ได้หรอก
‪ถ้าอย่างนั้น ชเวยงเหรอ
‪ก็อาจจะ
‪หลังจากจัดการฮวังดึกกูแล้ว ‪เขาก็คงผลักชเวเยวอนออกไป
‪ป่าเถื่อนจริงๆ
‪เราค้นดูทั่วบ้านแล้ว เหลือแค่ที่นี่
‪ฉันจะเข้าไปแล้วนะ
‪ขอฟังก่อนดีไหม ว่าเธอจะให้อะไร
‪เนียนสุดๆ เลยนะ
‪แกทำยังไงเหรอ
‪ทำเหมือนภักดีกับฉัน
‪ตั้งหน้าตั้งตารอโอกาสอยู่งั้นเหรอ
‪ยิงแกไปก็เสียดายกระสุน
‪คนที่หัวหน้าโอกวังซู ‪ไม่ร่วมมือด้วยคือแก
‪- ไม่ใช่ฉัน ‪- ว่าไงนะ
‪เจ้าหมอนั่น...
‪ดูสมองแกให้งั้นเหรอ
‪ฉันคิดว่าจะอดทนรออีกสักหน่อย
‪แต่สิ่งที่แกทำ...
‪มันน่าขยะแขยง
‪แกทำตั้งหลายอย่างอยู่เบื้องล่างฉัน
‪แล้วมาบอกว่าใครน่าขยะแขยงกัน
‪มันไม่เป็นไปอย่างที่แกต้องการหรอก
‪แกไม่ได้ตายดั่งใจหรอก
‪คิดว่าฉันจะปล่อยแกไปง่ายๆ เหรอ
‪ไม่เจอเลยครับ
‪ผมจะลองหาดูอีกที
‪มันฆ่านายไม่ได้ ‪ก็น่าจะเล็งรถเมล์เป็นสิ่งต่อไป
‪เราไม่มีเวลาแล้ว ‪รีบไปทางนั้นก่อนเถอะ
‪ครับ ทราบแล้วครับ
‪ไอ้นี่ อะไรของมัน
‪ไม่รู้เลยนะว่าโทรศัพท์สายเดียว ‪จะได้เจอคนเยอะแบบนี้
‪ก่อนอื่น ฉันขอบคุณนะ
‪แต่ครั้งหน้า ‪ฉันอยากให้คังกีบอมมาด้วยนะ
‪ถ้าชีวิตเป็นดั่งใจทุกอย่าง ‪ก็ไม่สนุกน่ะสิ
‪เราจะเอาศพที่อยู่ในห้องนั้นไปนะครับ
‪เป็นหลักฐานสำคัญ ‪แต่คุณดันทิ้งไว้แบบนั้น
‪ให้และรับโดยไม่รู้ตัวเลยสินะ
‪ทำแบบนั้นฉันจะลำบากนะ
‪มันเป็นของเชลยของเรานะ
‪ข้อแลกเปลี่ยนยังไม่จบหรอก ‪อย่าเข้าใจผิดไป
‪ไว้เจอกันอีกนะ
‪คือว่าถึงพวกเรารู้จักกันแล้ว
‪แต่ไม่มาเจอกันบ่อยๆ ‪น่าจะดีกว่านะครับ
‪บงมันชอลน่ะ...
‪ช่วยจัดการว่า ‪เขาตายเพราะอุบัติเหตุด้วย
‪ไม่ต้องให้ฉันต้องออกหน้า
‪หัวหน้าทีม
‪อือ รอเดี๋ยวนะ
‪- บาดเจ็บตรงไหนไหม ‪- ไม่ครับ คุณอยู่ไหนครับ
‪ตอนนี้เราอยู่ที่บ้านโกยงด๊อก
‪บงมันชอลถูกคนในองค์กรฆ่า
‪ที่นั่นคงวุ่นวายเลยนะครับ
‪อือ
‪ผมมีเรื่องจะพูดด้วยเยอะเลย
‪ฉันก็มีเรื่องจะพูดเยอะ
‪ฉันจะรีบพาพวกเด็กๆ กลับไปนะ
‪ขอส่งศพให้ตำรวจก่อน
‪ฉันคิดไว้แล้วเชียว ไอ้คนทรยศเอ๊ย
‪ห้ามแตะต้องมัน
‪ลูกพี่ครับ
‪มันไม่ใช่คนที่แกจะแตะต้อง
‪คุณเป็นถึงรองประธาน ‪แต่มัวทำอะไรอยู่ที่ไหนกัน
‪ดูเหมือนจะมีเรื่อง ‪ทำให้ต้องสนใจฉันสินะ
‪ชเวยงฆ่าบงมันชอลแล้ว ‪ต่อหน้าต่อตาฉันเลย
‪ตายจริง
‪ถ้าจะตาย ‪ก็น่าจะตายด้วยกันสิ เจ้าบื้อ
‪- ว่าไงนะ ‪- เปล่า แล้วยังไง
‪ถ้าเป็นชเวเยวอน ก็ไม่น่าจะกลัวนะ
‪ศพถูกแย่งไปแล้ว
‪น่าจะเป็นพวกของคังกีบอม
‪ว่าแต่...
‪ทำไมถึงรวมตัวกันโดยไม่มีฉันนะ
‪ก็คุณทำตัวยุ่งอยู่คนเดียวน่ะสิ
‪แล้วคังกีบอมเป็นยังไงบ้าง
‪ฉันตั้งใจว่าจะสตัฟฟ์มันไว้
‪ให้ท่านประธานของเราได้ดูนานๆ
‪แต่มันตายยากจริงๆ
‪อะไรที่ขัดขวางองค์กร
‪ก็ต้องจัดการไปให้หมด
‪ตอนนี้ค่อยสมเป็น ‪ท่านประธานชเวเยวอนหน่อย
‪มาเดี๋ยวนี้เลย
‪รอก่อนนะ เดี๋ยวฉันไป
‪ผมได้รับเอกสารที่ส่งมาให้แล้ว
‪ชื่อว่ารูกัลงั้นเหรอ
‪พอได้แล้ว
‪เจ้าพวกรูกัลก็ดูตั้งใจทำงานดีนะ ‪ทำไมถึงกำจัดทิ้งซะล่ะ
‪ถ้าหมาที่ดูแลยุ่งยาก ‪วิ่งพล่านไปทั่วตามใจตัวเอง
‪ผมก็ต้องตัดสินใจเด็ดขาดสิ
‪ทำไม...
‪เหมือนตั้งใจพูดให้ผมฟังเลยนะ
‪ทั้งอุบัติเหตุการถ่ายทอด ‪แล้วยังทำร้ายผู้บัญชาการ
‪รวมถึงลักพาตัวคนกลางเมืองอีก
‪ถ้าทำอะไรเกินหน้าอีก ‪ผมก็ช่วยปกปิดไม่ได้หรอกนะ
‪งั้นเหรอ งั้นแบบนี้เป็นไง
‪สังหารหมู่คนจำนวนมากด้วยก๊าซพิษ ‪หรือไม่ก็...
‪การฆ่าไม่เลือกหน้าของอาวุธมนุษย์ ‪ที่ถูกทำให้เป็นเครื่องกล
‪ผมไม่อยากเสียหมาที่ตัวเองเลี้ยงไว้ ‪สองตัวภายในวันเดียวกัน
‪ถ้างั้นก็ซื้อด้วยเงินสิ
‪เตรียมเงินสดไว้ให้พอ
‪ไว้จะลองคิดดู
‪ฉันไม่ต้องการความเห็นของแกแล้ว
‪เฮ้ย
‪เป็นอะไรครับ ทำไมๆ
‪เป็นอะไรไปครับ เจ็บตรงไหน
‪ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร
‪เป็นอะไรไหมครับ
‪พวกแกอาจจะขี้ขลาดตาขาว ‪อัดไว้ก่อนค่อยฉาย
‪แต่พวกเราจะถ่ายทอดสดให้สมจริงเลยล่ะ
‪เห็นไหม ว่าพวกแกทำอะไรลงไป
‪ลักพาตัวคนในรถเมล์ ‪มันสมควรหรือไม่สมควร
‪ไอ้เวร
‪ทรมานผู้คนโดยการปล่อยก๊าซพิษ ‪มันสมควรหรือไม่สมควร
‪ฟังให้ดีนะ
‪ที่ตั้งศูนย์กลาง ข้อมูลคนในองค์กร ‪เส้นทางการเคลื่อนไหวของพวกแก
‪พวกเรารู้ทุกอย่างเป็นอย่างดีเลย
‪ไม่ว่าพวกแกจะตื่นตอนไหน ‪กินอะไรตอนเที่ยง
‪หรือไปเจอใครตอนเย็น เราก็รู้ทั้งหมด
‪(อสุรกายที่ถูกเพาะขึ้นมา)
‪(ข้อมูลลับสุดยอดของรูกัล ‪ฮันแทอุง เสียชีวิต)
‪(ข้อมูลลับสุดยอดของรูกัล ‪คังกีบอม เสียชีวิต)
‪(ข้อมูลลับสุดยอดของรูกัล ‪ซงมีนา เสียชีวิต)
‪(ข้อมูลลับสุดยอดของรูกัล ‪อีกวังชอล เสียชีวิต)
‪นี่ ไอ้พวกเดนมนุษย์
‪เดินทอดน่องรอไปก่อนนะ
‪ได้เวลาถูกทำโทษแล้ว
‪ประชาชนตาดำๆ คนหนึ่ง ‪อยากจะมาขอให้ตำรวจคุ้มครองหน่อย
‪บอกว่าอย่าพูดอะไรบ้าๆ
‪ทำไมคนที่แกตามหา ‪ถึงอยู่รอบๆ ตัวฉันกันนะ
‪ผมได้แต่รับฟังมา ว่ายอจินตายไปแล้ว
‪ในวันนั้นเกิดอะไรขึ้น ‪อะไรที่ผมพลาดไป
‪ก่อนที่เราจะเข้าไป ‪มีคนอื่นอยู่ก่อนแล้ว
‪มันเป็นใคร
‪รู้สึกยังไง ‪ที่ได้เผชิญหน้ากับความจริง
‪เมียแกยังไม่ตาย