NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
WSZYSTKIE POSTACI, ORGANIZACJE I WYDARZENIA
PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE
ODCINEK 10
Przywrócili zasilanie.
Gwang-cheol, włącz światło.
Nie sądziłem, że będzie aż tak źle.
W porównaniu z tym nam nic nie zrobili.
Nie ma sensu o tym gadać.
Najpierw dorwiemy tych przy wejściu?
Nie dorwiemy. Musimy ich zniszczyć.
Doktor Oh jest najważniejszy.
NIE ROZPOZNANO
WYSZUKIWANIE
ZAGINIONY AN YU-MIN
To zaginiony.
Od 2018 roku.
Zawodowy koszykarz, An Yu-min.
Biorą każdego, kogo zdołają.
Sami powinni walczyć, skoro zachciało im się armii.
To nie są badania, tylko masakra.
Dziś położymy temu kres.
To jedyne wyjście. Rozdzielmy się, a potem się tu spotkamy.
A ofiary jak zawsze zostawimy policji.
Gi-beom, sprawdź wejście.
Mi-na, ty przeszukasz miejsce, gdzie doszło do awarii prądu.
Gwang-cheol sprawdzi piwnicę.
UWAGA, WYSOKIE NAPIĘCIE
Kim jesteś?
Widzieliście Oh Gwang-su?
Oh Gwang-su?
To były dyrektor Szpitala K.
Kim ty jesteś?
Czego chcesz?
Niemożliwe.
Piwnica czysta.
Rozdzielnia czysta.
Doktor Oh został przeniesiony.
Co? Kiedy?
Ktoś zauważył, jak wchodzimy.
- Czyli doktora Oh tu nie ma? - Tak sądzę.
Pewnie mieli plan awaryjny.
W razie problemów miał zostać przeniesiony jako pierwszy.
- My też stąd spadamy. - Dobra.
Nie możemy tego tak zostawić.
Skoro doktora Oh tu nie ma, nie musimy być subtelni.
Spotkamy się w umówionym miejscu, a po drodze
zrobimy trochę szkód.
To chciałam usłyszeć.
Sprawdzę miejsce, gdzie mogli go trzymać.
- Też o tym myślałem. - Ja też.
Też muszę coś sprawdzić.
Moi rodzice pewnie się martwią.
Mogę do nich zadzwonić,
żeby ich uspokoić?
Albo do nich napiszę.
Kim jesteś?
Po drodze będą paskudne widoki.
Chcesz to założyć?
Możemy zwolnić?
Boże, co się dzieje?
Po prostu mnie zabijcie.
Tracicie czas.
Zrobiłem wszystko, co kazaliście. Dlaczego mi to robicie?
Wybrany numer jest niedostępny.
YE-WON
Wybrany numer jest niedostępny.
Nie odpowiada. Negocjacje nie wypaliły?
Man-cheol uważa, że Deuk-gu obiecał go wypuścić jak najszybciej.
Ostatnio w ogóle nie rozumiem prezes Choi.
W jakim sensie?
Chciała, żebyśmy pomogli jej załatwić Hwanga.
A dzisiaj go broniła, bo jest wiceprezesem.
Stanowisko zmienia człowieka.
Jeśli nie podoła, zleci ze stołka.
Martwię się o swoją przyszłość.
Nie mogę w spokoju przejść na emeryturę.
Chce pani dołączyć do tej gry?
Spróbujmy, gdy Man-cheol już wyjdzie.
GDZIE JESTEŚ?
NAJEMNIK
Chce pani wyskoczyć?
Jesteśmy prawie na miejscu.
Co to za zegarek?
Co pan knuje?
Jest pani prezesem.
Czemu pani się tak boi?
Kto by pomyślał.
Potężna prezes Argos prosi o pomoc policję,
bo przestraszyła się swojego wiernego wiceprezesa.
Chcę wysiąść.
Natychmiast!
Proszę pana.
Niech pan mi wszczepi jakieś oczy.
Proszę.
Doktorze Oh, wiem, że pan nie chce tego robić,
ale teraz
boję się jeszcze bardziej niż wtedy, gdy mnie tu przywieźli.
Póki nie widzę, nie mogę nic zrobić.
Co się stało?
Kim jesteś?
Przepraszam.
Udaj, że tego nie słyszałeś.
Nic nie wiem!
Co ci zrobili?
Możesz mnie zabić,
ale oszczędź moją córkę.
Też została porwana?
Zabiłeś moją córkę?
Przyszedłeś mi to powiedzieć?
Odpowiedz!
Odpowiadaj, morderco!
Oddaj mi ją!
Morderco...
PSYCHOPATYCZNY MORDERCA KANG GI-BEOM
Kang Gi-beom jest mordercą.
Zabij ich.
Gi-beom.
Obiekt badań.
Przestań.
Gi-beom, uspokój się!
Ja to zrobiłem?
Tak.
- Zaatakowałem cię? - Co się stało?
Nie wiem.
Myślałem, że jesteście obiektami badań.
- Poniekąd jesteśmy. - Nie do końca.
To jakiś błąd?
Gdybyś mnie nie powstrzymał, to bym cię zabił.
Nie panowałem nad sobą.
Jeśli to jakiś błąd, naprawimy go.
Ważne, że udało mi się
doprowadzić cię do porządku.
Teraz czujesz się dobrze?
Tak.
- Jesteś. - Tak.
- Jesteśmy tu tylko we dwoje? - We dwoje?
Tak.
Nie ma tu nikogo oprócz nas?
Cóż...
- Nie próbuj mnie powstrzymać. - Co?
Nie bój się, nie krzyczę na ciebie.
Chodź ze mną.
Dlaczego ją zabrałeś?
Co powiesz Tae-woongowi?
- Jeśli komisarz się dowie... - Wścieknie się
i zamknie mnie w izolatce.
Co chcesz zrobić?
Najpierw ją stąd zabierzmy. Umowa stoi?
To żadna umowa, nie oferujesz mi nic w zamian.
To twój problem.
Kto to?
Wyprowadzimy ją z budynku.
Zostawimy ją tutaj. Policja za chwilę już będzie.
To zbyt niebezpieczne.
Wszczepili jej czip.
Chip?
Chcę, żeby policja znalazła ją jako pierwszą.
Może tu być więcej takich osób.
Mi-na pilnuje przodu, a ja tyłów.
Gi-beom, ty prowadzisz.
Dziękuję.
- Ruszajmy. - Gi-beom.
Dobrze się czujesz?
Tak. Chodźmy.
Gdy wyjdziemy, zdejmiesz opaskę.
I pójdziesz przed siebie.
Stamtąd przyjedzie policja. Niedługo ich zobaczysz.
Weźcie mnie ze sobą.
Nikomu nie powiem.
Ochrońcie mnie.
- Zabierzcie ją do bazy. - A co z tobą?
Wrócę sam.
Do zobaczenia na miejscu.
Odkryli to miejsce?
Aż roi się od policji.
Raczej nie wezwał pan policji,
bo gryzło pana sumienie po tym, co mi pan zrobił.
Na to bym nie liczył.
Jeśli ciągle będą pana demaskować,
jak odpracuje pan straty finansowe?
Co się stało z dyrektorem Gu i tym cholernym lekarzem?
Seol Min-jun przewiózł ich w bezpieczne miejsce.
Każdy robi swoje.
A ty co zrobiłeś, żeby nie dopuścić do tej sytuacji?
Pilnowałem wjazdu.
Tu jest tylko jedno wejście.
- Uznałem, że trzeba... - Rozumiem,
że ich zatrzymałeś?
Myślałem, że to zadziała.
Ale czasem człowieka wzywa natura.
I musiałem zapalić...
Zapewniam, że to nie był Kang Gi-beom.
To ewidentnie jego sprawka, a ty próbujesz temu zaprzeczać?
Widziałem na własne oczy.
Wlazł do budynku Argos jak do siebie.
Zrobił niezły bałagan i sprowadził tu policję.
Nie rozumiesz tego?
Coraz bardziej się do nas dobierają,
zrobili się zbyt pewni siebie.
Nie mam na nic czasu, bo muszę uporać się ze zdrajcami.
A ty nie potrafiłeś nawet upilnować wejścia.
Jak śmiesz wciskać mi taki kit?
Ty kretynie. Zdychaj!
Zdychaj, dupku.
Szefie, zaczekaj.
Szefie... Ja...
Dogonię ją. Proszę.
Wygląda na to,
że pisane jest ci długie życie.
- Złap ją... - Tak jest.
- ...bo cię zabiję. - Tak jest.
Musimy najpierw złożyć raport.
O matko...
Cześć.
Kto to?
Znaleźliśmy ją tam.
Komisarz o tym wie?
Niedługo się dowie.
Więc jej nie widziałem.
Daj spokój.
Po prostu usuń jej chip z karku.
Z czymś takim lepiej zwracaj się do Susan.
Może wybuchnąć w każdej chwili tak jak u innych.
Nie zmuszaj mnie do tego.
Słuchaj jego poleceń.
Jakich poleceń? Nikogo tu nie ma.
Proszę cię.
Rób, co powie ten przystojniak.
Usuniesz mi ten chip?
Moja głowa.
Czemu wszyscy się na mnie uwzięli? Głowa mi pęka.
Gi-beom znalazł kogoś, kto miał kontakt z doktorem,
ale nic więcej nie znaleźliśmy.
Czyli to faktycznie był sygnał od doktora Oh.
Przez to może być w jeszcze większym niebezpieczeństwie.
Jedno wiemy już na pewno.
Nie chcą go zabić, tylko do czegoś wykorzystać.
To chyba jeszcze bardziej niebezpieczne.
Zarówno ja, jak i doktor Oh jesteśmy przygotowani na taką sytuację.
Nie będzie współpracować. A nawet jeśli,
to na pewno ma jakiś plan.
Jaki jest następny krok?
Zostawcie to mnie.
Gdzie Gi-beom i Gwang-cheol?
Gi-beom jest w drodze.
Gwang-cheol ma drobne rany, wysłałem go do Bradleya.
Dobrze. Wy też odpocznijcie.
Tak jest.
To zrozumiałe.
Zasługiwali na coś jeszcze gorszego.
Obiekt badań.
Czemu to zrobiłem?
Myślałem, że to ofiara eksperymentu?
Wykryto agresję.
- Cholera. - Instynkt obronny został wzmocniony?
- Nic ci nie jest? - Zostaw mnie.
MIEJSCE UDERZENIA
Prawdopodobieństwo powodzenia zabójstwa: 73%.
Co to ma być? Przestań.
Co tak nagle milczysz? Wyłącz to!
Usuwam.
To nie jest mój dzień.
Kiedy ten głupek znalazł na to czas?
Cieszę się, że żyjesz.
Ludzie ciągle się zastanawiają, czy jesteś mordercą, czy trupem.
To nie takie proste.
Jaki masz cel?
Chcę pokonać Argos.
Specjalnie nawiązałeś ze mną kontakt?
Moja odpowiedź coś zmieni?
W zasadzie to nie.
Nasza umowa jest aktualna?
- A jeśli tak? - Będę ci potrzebna.
Ufasz mi?
Ktoś nas śledzi.
Wszyscy nieprzytomni.
Ale bajzel. Można się załamać.
Ryzykował życie i się tu wdarł.
Naprawdę chcę go dorwać.
Dobrze się pan czuje?
O mnie się nie martw.
Widzę coś, czego ty pewnie nie dostrzegasz.
On jest inny.
Nie daje się zaślepić złości.
Pogrywa ze mną i atakuje z każdej możliwej strony.
Jeśli tego chce,
dołączę do tej gry.
Będziesz gotowy?
Tak.
Chodźmy coś zjeść.
Gwang-cheol jest strasznie uparty.
Zwykle bywa raczej beztroski.
- Ale nie zawsze. - Nie myśli rozsądnie.
Możemy wyjąć chip, ale co dalej?
Najpierw ją uratujmy.
Będzie musiała się wykurować, a to potrwa.
Chyba niezbyt się tym przejmujesz.
Przy tobie wychodzę na panikarę.
Później będę się tym martwił.
Teraz mamy ważniejsze sprawy.
Jakie?
Gi-beoma.
Co z nim?
Przestał nad sobą panować.
Stracił wzrok?
Nie, to chyba był jakiś inny błąd.
Pewnie zachował się lekkomyślnie.
Tak.
„Podszepty sztucznej inteligencji”.
Komisarz Choi tak to nazywa.
Podszepty?
Tak bardzo przyzwyczaił się do korzystania z tych oczu,
że czasem przestaje myśleć sam za siebie.
I wtedy zaczynają podszeptywać mu różne rzeczy.
„Przekaż mi kontrolę”.
Czyli im więcej ich używa, tym bardziej go kontrolują?
To potężne narzędzie, ale ma to swoją cenę.
Dlatego...
Co?
Można je automatycznie wyłączyć.
Ja mogę.
Ty?
Tylko ja i Gi-beom mamy wszczepione chipy.
Twój reguluje przepływ krwi i równowagę, tak?
Tak. Komisarz Choi połączył mój chip z wyłącznikiem.
- Są połączone? - Nie zawsze.
Gdy Gi-beom się zatraci
albo poniosą go emocje,
dostaję sygnał.
Masz wgląd w jego emocje?
Można tak powiedzieć.
Szczerze mówiąc, poczułam coś, gdy byliśmy w laboratorium.
Czasem mnie to zaskakuje.
Ale nie zawsze to coś złego.
Może dlatego...
czasem ja i Gi-beom czujemy to samo i zachowujemy się tak samo.
Zdarza się, że chodzimy w te same miejsca.
Martwię się o niego.
Ale to fajna sprawa.
Zazdroszczę wam tego.
Jesteście ze sobą wyjątkowo połączeni.
Można tak powiedzieć.
Ale ja się do tego nie nadaję.
Nie rozumiem innych i jestem kiepski w komunikacji.
Co ty gadasz?
Świetnie ci to wychodzi.
W stosunku do ciebie?
Cóż...
Tak.
To auto Hwang Deuk-gu. Niedługo je namierzy.
Napijemy się herbaty i rozejdziemy.
Czyli jesteśmy kwita i zaczynamy od nowa z czystą kartą.
Może być.
Cholera!
Kurwa!
Chciałam zabić Hwang Deuk-gu na przyjęciu,
ale sprawa się skomplikowała.
U mnie jest podobnie,
więc nie musisz się tłumaczyć.
Jego laboratorium zostało zniszczone.
Ty to zrobiłeś?
Nie celowo.
Słuchaj, jeśli następnym razem
wydam ci się dziwny,
trzymaj się ode mnie z daleka.
Dobra?
Muszę przyznać,
że co chwilę napotykamy jakieś problemy.
Ale jedno jest pewne.
Nasze drogi znów się skrzyżują.
No nie?
Powiesz mi, czemu Hwang Deuk-gu go miał?
Bo ja miałem małe kłopoty.
Mogę do ciebie zadzwonić, jak będę chciała usłyszeć twój głos?
Jeśli będziesz miała sprawę, to cię nie zignoruję.
Wsiadaj. Zawiozę cię do twojego szefa.
Dziękuję pani.
Czemu pani tak się zachowuje?
Niech będzie.
„Ograniczony umysłowo i fizycznie”?
Musieliście zrobić ze mnie tępego psychola?
Co za różnica? Wyszedłeś.
To najważniejsze.
Dlaczego powierzyła mi pani pieniądze?
Prezes jest idiotą.
Współpracuje pani z jego bankiem?
To nie ma wpływu na pożyczki prywatne.
Jeśli tak się pan martwi,
powierzę panu swój rynek wtórny.
- Co? - Dość tego.
Ona się tylko martwi.
Najważniejsze, że wyszedłeś.
Wypijmy za to.
Słyszałem, że ktoś zaatakował Hwang Deuk-gu.
Co? Tego dupka?
Pamiętasz,
gdzie nas zawiózł po postrzale?
Tak. To wyglądało jak jakiś szpital.
Podobno został zniszczony.
Naprawdę? Przez kogo?
Gdy Hwang Deuk-gu mnie odwiedził,
mówił, że ktoś na nas poluje.
Nie na nas.
Na Hwang Deuk-gu.
Nie wiem, co to za ludzie,
ale ewidentnie zależy im na nim.
Nie znam tych wariatów,
ale już jestem ich fanem.
To nie jest śmieszne.
Ja też oberwałem.
Jeśli nie chcesz oberwać mocniej,
lepiej mnie posłuchaj.
Rety, pani Jang, nie ma pani innego alkoholu?
Napijmy się czegoś lepszego.
Teraz? Jesteśmy w trakcie rozmowy.
Poważnie?
Hwang Deuk-gu ma klucz do sejfu w twoim gabinecie.
Co? Tylko odcisk mojej dłoni go otworzy.
Dobrze wiesz, że będzie kombinował.
Musisz zabezpieczyć przed nim ten sejf.
Co za skurwiel...
Boże.
Nikt pana dziś nie zapraszał.
Nikogo nie wpuszczajcie.
Chcę się napić sam.
W osobnym pomieszczeniu.
Hwang Deuk-gu tu jest.
Teraz?
Tak, przyszedł przed chwilą.
Jest w pokoju obok.
Muszę mu odpłacić pięknym za nadobne.
Hwang Deuk-gu.
Nie musisz mi dziękować.
Zamiast tego
siedź cicho i się nie wychylaj.
Co ty gadasz?
Miałbym ci dziękować?
Zamknij się i się ze mną napij albo wypad.
Wybieraj.
Wkurza cię, że zabrałem ci szklankę,
mimo że sam kradniesz?
Cholerny złodziej.
Jak śmiesz dobierać mi się do sejfu?
Do kogo według ciebie naprawdę należy Argos?
Argos?
Do tych z nas, który wiernie służyli prezesowi Ko.
A od kogo w tej chwili zależy, czy przeżyjesz, czy nie?
Co się dzieje?
Podobno policja zrobiła ci nalot.
Widzę, że wielu ludzi chce cię dopaść.
Nie bądź taki. Rety!
Nie byłem zbyt uprzejmy, co?
Ten sejf wcale nie jest twój.
Tak, dobierałem się do niego.
Co w tym złego?
Boże, zabierz ten pistolet.
Trzeba było mnie nie prowokować.
Pozwolę ci dokonać wyboru.
- Skoro wyjąłem broń... - Boże.
...powinienem jej użyć.
Użyć? Po co?
Jeśli chcesz przeżyć, musisz wybrać.
Choi Yong albo pani Jang.
Zabijesz którąś z nich.
Że co?
Za pochopne działania należy ci się kara.
Boże. Zabierz ten pistolet.
Jestem ranny! Boże!
Wykonamy plan już dziś.
Zaczynaj.
Ostrzegałeś mnie
przed awarią.
Mówiłeś, że przez reset
może dość do jakiegoś błędu.
Że to jak otwarcie puszki Pandory.
Owszem.
Chyba mówiłem coś takiego.
Chyba? Przestań.
Dziś coś poszło nie tak.
To na pewno nie błąd?
Mówiłem, że nie wykryłem żadnych błędów.
Ale...
Ale co?
Cóż,
nie jestem pewien, czy to bug, czy jakiś poważny błąd,
ale twoje oczy czasem przejmują inicjatywę.
Co? Niby kiedy?
Między naszymi synapsami są przerwy.
A synapsy przenoszą impulsy elektryczne i chemiczne.
Zaawansowana sztuczna inteligencja
mogłaby umożliwić oczom
odbieranie takich impulsów.
Czyli te oczy mogą przejmować kontrolę nad tym, co myślę?
Z początku będziesz czuł,
że coś jest nie tak, ale z czasem
nie odróżnisz tego od własnych myśli.
Ale to tylko moja teoria,
nie mówię, że z tobą tak będzie.
Co jeśli...
Pytam czysto hipotetycznie.
Co się stanie, jeśli oczy przejmą nade mną kontrolę?
Przestaniesz być sobą i będziesz robił, co zechcą.
Jak temu zapobiec?
Co z dziewczyną?
Zabieg się udał.
Wróci do domu, gdy wydobrzeje.
Pogodziłem się z myślą o izolatce,
więc powiadomię o tym komisarza.
- Dobra. - Dziękuję,
że mi na to pozwoliliście.
To Tae-woong o tym zdecydował, nie ja.
Liczyłem na inną odpowiedź.
Nie chciałem iść do izolatki
przez to, że się na to zgodziłem.
No tak.
Dopiero co je kupiłem. Przyniosłem je do prania.
Weź je do izolatki.
- Jaja sobie robisz? - Idziesz do izolatki.
Musisz mieć czysty umysł i ciało.
Przymierz.
Już jestem wystarczająco czysty.
Chyba nosisz je już od kilku dni.
Mam dziesięć takich samych.
Akurat.
Idź do komisarza.
Najpierw się przebiorę.
Z ostatniej chwili. Dyrektor Szpitala K,
Gu Won-bong, który zaginął, żyje.
Przed chwilą dostaliśmy przesyłkę
od anonimowego nadawcy.
Było w niej nagranie
z oświadczeniem dyrektora Gu.
Jest naprawdę szokujące.
Za chwilę je państwo usłyszą.
Chcę państwu wyjawić,
do czego dopuścił się nasz rząd i policja.
Kilka lat temu pod pretekstem
walki z organizacją Czerwone Mrówki, która przekształciła się w Argos,
nasze laboratorium dostało propozycję
modyfikowania ludzi i zmieniania ich w żywą broń.
Laboratorium badawcze Szpitala K
było pionierem w rehabilitacji,
dlatego też sprzeciwiliśmy się zastosowaniu takiej technologii
i tworzeniu broni, która może odbierać życie.
Jednakże rząd wraz z policją groźbami i podstępami
zmusił nas do udziału w tym procederze.
Musieliśmy rozpocząć nieetyczne eksperymenty na ludziach.
- Dyrektorze... - Jednakże
gdy okazało się, że eksperymenty
mają być przeprowadzane na niebezpiecznych przestępcach,
sprzeciwiliśmy się
- i eksperymenty przerwano. - Czemu pokazują Gi-beoma?
Rząd wraz z policją powołał się na odpowiedzialność społeczną
- i odrzucił nasz sprzeciw. - Co to ma znaczyć?
- Chce ujawnić spisek. - Mimo naszych wysiłków
- zostaliśmy porzuceni. - Ale to same kłamstwa.
Badacze zostali porwani i zamordowani.
Sukinsyn.
- Próbował nas zabić. - Rząd
i policja muszą przyznać się do nieetycznych i nielegalnych działań.
Ja, Gu Won-bong, wzywam ich
do złożenia oficjalnych przeprosin i zadośćuczynienia tym,
którzy zostali zmuszeni do udziału w tym projekcie.
Doniesienia naukowca
są naprawdę wstrząsające.
Jednak musimy pamiętać
o pewnej kwestii.
To jedynie słowa dyrektora Gu.
Potrzebne jest śledztwo, aby je zweryfikować.
- Halo? - Ty sukinsynu.
Na więcej cię nie stać?
Chcesz, by skrócili mnie o głowę?
Już po tobie.
Jeśli znów coś wypłynie, będzie po Rugal.
Opanuj sytuację.
Zrobię, co w mojej mocy.
Słowa nie wystarczą.
Pora oczyścić szeregi.
Problemem jest Kang Gi-beom,
więc wyłącz go z projektu.
Zajmij się najpilniejszą sprawą,
ja zadbam o resztę.
Zrobimy wszystko, by poznać prawdę
i zweryfikować zarzuty stawiane przez dyrektora.
Rozumiecie wreszcie?
Argos to nie organizacja przestępcza.
Prawdziwi kryminaliści to politycy
i policjanci żyjący z naszych podatków.
To oni są naszymi wrogami.
Drodzy rodacy,
otwórzcie oczy.
Stworzyli zasłonę dymną,
żeby zmieniać ludzi w broń.
Ja pierdolę. To prawda?
I jednocześnie zrzucali winę na Argos.
Za wszystkie nierozwiązane sprawy,
porwania i brutalne przestępstwa
odpowiadają przywódcy tego kraju.
Nie może tak siedzieć i opowiadać kłamstw.
Co się dzieje? Zhakowali nas?
Nie mogę tego wyłączyć.
Nie nadaje na żywo,
ale zhakowali serwery
wszystkich stacji.
Człowiek, który znajduje się w samym centrum...
ujawni się i powie prawdę.
A jeśli odmówi?
Wszystkie tragedie,
które podobno
zaplanowało i wywołało Argos,
zostaną przez nas powielone.
Słyszysz mnie,
Kang Gi-beom?
Pewnie.
Słyszę cię doskonale, Hwang Deuk-gu.
Kang to morderca i zbieg.
Nikt nie wie, czy żyje.
Musimy poznać prawdę.
Niedługo wszyscy zaczniemy się bać o własne bezpieczeństwo.
Mamy prawo wiedzieć, czy coś nam grozi.
Nie bierz tego do siebie, Gi-beom.
Hwang Deuk-gu nami pogrywa.
Mamy wydać Gi-Beoma?
Po moim trupie.
Nie musisz się o to martwić.
Jestem z tobą.
Twoje poświęcenie nie załatwi sprawy.
Zgadzam się.
Jeśli go posłuchasz, możesz doprowadzić do upadku Rugal.
Hwang Deuk-gu w zasadzie mnie nie zaskoczył.
Wszyscy się tego spodziewaliśmy.
Podpisywał zwłoki moim nazwiskiem.
Było wiadomo, że posunie się dalej.
Ale zastanawia mnie,
co by się stało, gdybym się ujawnił.
Myślę, że to byłby dla niego koniec.
To na mnie mu zależy.
Myślisz, że dotrzyma słowa?
Hwang Deuk-gu?
Zmuszę go do tego.
W dodatku to nie byłby koniec.
Z resztą uporacie się wy.
Rugal z wami nie upadnie.
Gi-beom...
Co ty wygadujesz?
Wiecie, co mnie bawi?
Wygląda jak stereotypowy złoczyńca, a ludzie i tak mu wierzą.
Ciężko pracowaliśmy.
Mimo ran walczyliśmy
w obronie ludzi, których nawet nie znamy.
Nie szukam poklasku,
bo wierzę w to,
co robimy.
Ale...
robiliśmy chyba za mało.
Aż się serce kraje.
Nasze dobre zamiary poszły na nic,
to boli.
Naprawdę zasługuję na taką nienawiść?
Co ja takiego zrobiłem?
Z drugiej strony
jest mi naprawdę przykro
i trudno mi znieść takie poczucie winy.
- To na pewno bomba? - Chałupnicza robota, ale porządna.
Jeśli spróbujemy rozbroić zapalnik na ślepo,
autobus wyleci w powietrze.
Jeśli Gi-beom nie pojawi się w wyznaczonym miejscu do 9,
bomba wybuchnie.
Pojadę sam.
Dokąd?
To na mnie mu zależy.
Nie chcę, żeby przeze mnie
cierpieli inni ludzie.
Proszę.
POLICJA
KANG GI-BEOM
Zejdź mi z drogi.
KLIENTKA
KANG GI-BEOM
To, co próbujesz chronić...
naprawdę jest tego warte?
Jeśli rozwiążą wasz zespół, wszyscy zostaniecie zbiegami.
Nie dajcie się złapać, póki nie dorwiecie ich wszystkich.
Twoi przełożeni
są jeszcze gorsi ode mnie.
Powiedz prawdę albo was pozabijam.
Arogancki dupek.
To się nie skończy, póki jeden z nas nie zginie.
Żegnaj, Kang Gi-beom.